Logowanie
Logowanie. Proszę czekać
Nie posiadasz jeszcze konta? Zarejestruj się!
Przypomnij hasło
Rejestracja
Płeć: *

Administratorem danych osobowych jest Edipresse Polska SA z siedzibą przy ul. Wiejskiej 19 w Warszawie. Dane będą przetwarzane w celu świadczenia usług za pomocą portalu oraz w celach marketingowych zgodnie z zakresem udzielonych powyżej zgód.

Osoba podająca dane ma prawo dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania. Podanie danych osobowych oraz wyrażenie zgody na ich przetwarzanie jest dobrowolne. Dane mogą być udostępnione innym podmiotom z grupy kapitałowej Edipresse Polska SA.

Rejestracja. Proszę czekać
Nie możesz się zalogować? Przypomnij hasło
Masz już konto? Zaloguj się!
Odzyskiwanie utraconego hasła
Odzyskiwanie utraconego hasła. Proszę czekać
Nie posiadasz jeszcze konta? Zarejestruj się!
Masz już konto? Zaloguj się!

Poprzedni artykuł: Baby blues, czyli smutek po porodzie Następny artykuł: 8 sposobów na zmęczenie młodej mamy

Poród domowy - dlaczego warto rodzić w domu?

Poród domowy to poród naturalny w warunkach domowych – bez tłumu lekarzy, akcesoriów medycznych, jasnych lamp i szpitalnego stresu. Coraz więcej kobiet, zwłaszcza tych, które jeden poród mają już za sobą, decyduje się na poród w domu. Jeśli czujesz, że podczas porodu potrzebujesz przede wszystkim spokoju, chcesz mieć kontrolę nad tym, co się dzieje i słuchać własnego instynktu, być może poród w domu jest właśnie dla ciebie.
Poród w domu

Aby rodzić w domu, musisz być zdrowa, ciąża powinna przebiegać bez żadnych komplikacji, powinnaś także wraz z partnerem przejść odpowiednie szkolenie w szkole rodzenia. Powinniście też wybrać położną, która ma kwalifikacje do przeprowadzania porodów domowych: będzie się tobą opiekowała przez całą ciążę i odpowiednio cię przygotuje do przyjścia dziecka na świat, wspólnie przygotujecie plan porodu oraz plan awaryjny (gdyby się okazało, że jednak trzeba jechać do szpitala). 

Przebieg porodu w domu

Poród domowy jest porodem naturalnym, ma więc taki sami przebieg:

Pierwszy etap porodu w domu (rozwieranie szyjki), który liczy się od momentu wystąpienia regularnych skurczów mięśnia macicy, występujących mniej więcej co 15-20 minut. Na początku ma miejsce faza pierwsza - wstępna, w której przede wszystkim dochodzi do rozwarcia się szyjki macicy – od otworzenia się szyjki do małego rozwarcia (ok. 3 cm). W tym czasie możesz odczuwać bóle podobne jak podczas miesiączki; zwykle jest to tzw. ból krzyżowy (w dole pleców), który może promieniować do dołu brzucha. Czas trwania tego okresu jest bardzo indywidualny, może trwać od kilku do kilkunastu godzin; zwykle dłużej przy pierwszym porodzie. Powoli możesz zacząć przygotowywać dom i siebie na przyjście dziecka: zgromadź czyste ręczniki i prześcieradła, nastaw ulubioną muzykę, jeśli jesteś głodna, zjedz jakąś przekąskę. Skontaktuj się z położną i powiedz jej, że poród się zaczyna.

Następnie nadchodzi faza druga, zwana aktywną. Szyjka rozwiera się od 3 do ok. 7cm, skurcze są coraz częstsze i silniejsze. Bóle są mocniejsze, obejmują już cały brzuch, może nastąpić krwawienie. To odpowiednia chwila, aby jechać do szpitala, teraz poród postępuje już szybciej. Zwykle ten okres trwa ok. 2-3 godzin (krócej u pań, które już rodziły). W tym czasie niekiedy dochodzi do pęknięcia pęcherza płodowego i odejścia wód płodowych, niemal zawsze do tego momentu następuje ujście czopu śluzowego. Ruch i ciepła woda nasilają akcję porodową, możesz więc wziąć prysznic lub wykąpać się w wannie, a także spaceruj lub wykonuj ćwiczenia, których uczyłaś się w szkole rodzenia. Możesz również użyć piłki porodowej, kucać, klęczeć, przyjmować takie pozycje, w których czujesz się bardziej komfortowo. Możesz poprosić partnera o masaż pleców, jeśli doskwierają ci bóle krzyża. W tym czasie położna powinna już dotrzeć do twojego domu. Po przybyciu zbada cię, wysłucha tętna dziecka i sprawdzi, czy wszystko dzieje się zgodnie z planem porodu.

Gdy skurcze stają się tak częste, że niemal nie ma między nimi przerw, nadchodzi faza trzecia porodu, zwana przejściową. To najtrudniejszy, ale zwykle najkrótszy okres pierwszej fazy porodu – trwa zwykle nie dłużej niż godzinę. Następuje rozwarcie się szyjki do tzw. pełnego rozwarcia (ok. 10 cm). Ból jest już bardzo silny, a skurcze są długie – trwają ok. minutę do półtorej, występują co 2-3 minuty. Możesz odczuwać naprzemienne fale gorąca lub zimna, dreszcze, nudności – wszystko to jest reakcją ciała na stres i ból. Ale już nie daleko do końca, warto wytrzymać jeszcze troszkę. Jeśli ból bardzo ci doskwiera, poszukaj pozycji, w której czujesz się najbardziej naturalnie. Wkrótce nadejdzie faza parcia, więc wybierz taką postawę, w której wygodnie będzie ci rodzić: na klęczkach, w kucki lub na stołku porodowym albo w innej pozycji, w której dobrze się czujesz.

Etap drugi porodu w domu (zwany także fazą wydalania) to faktyczne rodzenie dziecka. Liczy się go od momentu pełnego rozwarcia szyjki macicy do chwili urodzenia całego dziecka. Teraz główka dziecka ma wystarczającą ilość miejsca, aby przedostać się przez kanał rodny. Skurcze występują co 2-4 minuty, są dłuższe i silniejsze, ale już nie tak bolesne, jak w fazie przejściowej. Wypychają one dziecko na zewnątrz – ścianki macicy kurcząc się, napierają na dziecko ze wszystkich stron. W tym czasie odczuwasz silną potrzebę parcia (podobnie jak podczas wydalania). Zaufaj położnej, która podpowie ci, w którym momencie przeć, aby skutecznie urodzić. Ten etap porodu trwa od pół godziny do dwóch godzin (dłużej, gdy dziecko jest większe lub mamie trudno jest przeć). Najpierw z kanału rodnego wyłania się główka dziecka – to największy wysiłek zarówno dla niego, jak i dla ciebie. Po urodzeniu główki dziecka będzie już znacznie łatwiej – w ciągu kilku kolejnych skurczy pojawią się ramiona dziecka i reszta jego ciałka. W tym momencie odczujesz ogromną ulgę – chociaż to nie jest jeszcze koniec porodu. Teraz możesz wziąć dziecko na ręce, przystawić je do piersi. Nie musisz się spieszyć, zrelaksuj się z dzieckiem w ramionach. Przy porodzie domowym nie ma konieczności przecinania pępowiny natychmiast, spokojnie można z tym poczekać. Tata może też wziąć teraz dziecko na ręce i cieszyć się jego pojawieniem się na świecie.

Jeśli dziecko ssie, wydzielana jest oksytocyna, która prowokuje czynność skurczową macicy, szybciej przejdziesz kolejny trzeci etap porodu, czyli urodzenie łożyska. W ciągu kilku skurczy – już raczej niebolesnych - macica wydala na zewnątrz łożysko, które jest dokładnie oglądane przez położną. To ważne, aby łożysko było wydalone w całości, ponieważ jeśli jego fragmenty pozostaną w macicy, konieczny będzie zabieg łyżeczkowania (w szpitalu), aby zapobiec infekcji. Ten końcowy etap porodu jest najkrótszy, trwa ok. 15 – 30 minut. 

Przeciwwskazania do porodu w domu

Nie wszystkie kobiety mogą doświadczyć porodu domowego, gdyż istnieje szereg przeciwwskazań, które mogłyby być zagrożeniem dla mamy lub dziecka. Nie możesz urodzić w domu, jeśli:

  • ciąża była zagrożona lub wystąpiło wcześniejsze poronienie, bądź poprzedni poród nastąpił przez cesarskie cięcie
  • masz anemię, cukrzycę, nadciśnienie, choroby krążenia, niewydolną szyjkę macicy
  • wody płodowe są zielonkawe lub brązowe (co może świadczyć o infekcji w macicy)
  • masz infekcję, gorączkę, jesteś przeziębiona
  • poród jest przedwczesny (przed 37 tygodniem)
  • dziecko ma wady wrodzone (stwierdzone przez usg lub badania prenatalne)
  • dziecko jest w ułożeniu innym niż główkowe (możliwe jest urodzenie dziecka w domu jeśli jest ułożone miednicowo lub pośladkowo, ale decyzja należy do położnej)
  • jest to ciąża mnoga (ryzyko jest zbyt duże, abyś rodziła w domu)
  • dziecko jest bardzo duże (według wskazań usg)
  • łożysko jest przodujące (czyli znajduje się bliżej kanału rodnego niż dziecko)

Jeśli nie jesteś do końca przekonana do porodu domowego, nie decyduj się na niego. Ważne, abyś podczas porodu czuła się bezpieczna.

Zalety porodu w domu

Do zdecydowanych zalet porodu domowego należy możliwość aktywnego w nim uczestnictwa: będziesz mogła zdecydować, czy korzystać z kąpieli lub prysznica na początku porodu, czy się poruszać i w jaki sposób w aktywnej fazie porodu, w jakiej pozycji chcesz urodzić. Poza tym będziesz cały czas w pełni świadoma, faza parcia będzie więc stosunkowo krótka, a zaraz po porodzie będziesz mogła nawiązać kontakt ze swoim dzieckiem. Po naturalnym porodzie kobiety szybciej odzyskują siły, łatwiej również przychodzi im karmienie piersią. Dla dziecka poród naturalny także jest lepszy – przeciskanie się przez wąski kanał rodny sprawia, że wszystkie narządy wewnętrzne maluszka są masowane i pobudzone do odpowiedniej pracy zaraz po porodzie. Poza tym dziecko rodzi się wówczas, gdy jest już na to gotowe. Poród domowy zwykle przebiega znacznie spokojniej (co nie znaczy wolniej), w twoim własnym rytmie, w dowolnie wybranej pozycji, w gronie najbliższych osób.

Wady porodu w domu

Do minusów porodu naturalnego należy fakt, że jest on nieprzewidywalny – nie wiadomo tak naprawdę, kiedy się zacznie, kiedy zakończy i jak długo będzie trwał. Zwykle jest również dosyć bolesny i bardzo wyczerpujący zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Może nastąpić uszkodzenie krocza (pęknięcie lub nacięcie), co skutkuje niewielką blizną, ale może też powodować powikłania. W rzadkich przypadkach poród naturalny może skutkować krwotokiem, co jest niebezpieczne dla zdrowia matki. Decydując się na poród domowy ryzykujesz, że w razie nieprzewidzianych komplikacji będziesz miała utrudniony dostęp do natychmiastowej pomocy medycznej - będziesz musiała pojechać do szpitala. Podobnie powinnaś się udać do przychodni aby zaszczepić dziecko (ale tam nie będą dostępne wszystkie niezbędne szczepionki) albo do szpitala na oddział neonatologiczny. Lepiej już w trakcie ciąży sprawdzić możliwości szczepienia noworodka w rejonie twojego miejsca zamieszkania.

zdjęcia: Fotolia

Zobacz także

Polecany film

Jak pomóc piersiom wrócić do formy po ciąży i karmieniu piersią?

Komentarze

Ładowanie komentarzy...

Dodaj komentarz

Użytkownik niezalogowany

4 grudnia 2016, 07:04
babyonline.pl