klub recenzentki wizaz klub recenzentki wizaz Wejdź
łuszczyca objawy leczenie pielęgnacja dieta łuszczyca stawowa łuszczyca paznokci
Pielęgnacja

Łuszczyca – objawy, leczenie

Łuszczyca to choroba skóry objawiająca się zaczerwienionymi, łuszczącymi się wykwitami grudkowymi. Jej głównym powodem jest genetyczna skłonność, ale przebieg choroby zależy od ogólnego stanu zdrowia i stylu życia chorego.
Matylda Nowak
kwiecień 22, 2020

Łuszczyca to przewlekła, zapalna, nawrotowa i niezakaźna choroba skóry. Dotyczy ona około 2 procent populacji w Europie i Stanach Zjednoczonych. W Polsce choruje na nią do 3 procent społeczeństwa, za to w Azji i Afryce występuje rzadziej. Jej przyczyny nie są do końca znane, ale zakłada się, że jest ona dziedziczona. Za to rozwój i nasilenie łuszczycy zależy od czynników środowiskowych oraz stanu psychicznego chorego

Fot.: iStock

Nie będzie kolejnej edycji „Tańca z gwiazdami”? Słowa Iwony Pavlović nie pozostawiają wątpliwości

Łuszczyca – przyczyny

Jako najważniejszy powód zachorowania na łuszczyce podaje się skłonność genetyczną, a konkretnie obecność genu HLA-Cw6. Ale choroba zwykle uaktywnia się i nasila pod wpływem konkretnych czynników środowiskowych oraz chorób. Wywołują oraz zaostrzają łuszczycę:

  • infekcje bakteryjne i wirusowe oraz zapalne choroby skóry, (np. różyczka, odra, angina, zapalenie migdałków, łojotokowe zapalenie skóry, trądzik),
  • długotrwałe podrażnienie lub uszkodzenie skóry (np. zadrapanie, oparzenie słoneczne),
  • niektóre lekarstwa (np. beta-blokery stosowane w leczeniu chorób serca, kortykosteroidy),
  • używki (alkohol, papierosy),
  • stres

Wyróżnia się dwa typy łuszczycy. Typ pierwszy jest dziedziczony i do ujawnienia choroby dochodzi przed 40. rokiem życia (zwykle w okresie dojrzewania, miedzy 10 a 14 rokiem życia). Ten typ łuszczycy ma cięższy przebieg, trudniej się go leczy i dość często następują nawroty choroby.

Typ drugi łuszczycy to tak zwana łuszczyca dorosłych. Jej pierwsze objawy pojawiają się po 40. roku życia (szczyt zachorowań przypada po 55. roku życia). Ten typ łuszczycy jest rzadziej dziedziczony i zazwyczaj bardziej związany z czynnikami środowiskowymi

Fot.: iStock

Łuszczyca – objawy

Głównymi objawami łuszczycy są grudkowe wykwity pojawiające się na skórze ciała – najpierw pojawiające się na tak zwanych prostownikach kończyn (kolanach, łokciach), a z czasem na pośladkach, okolicach kości krzyżowej, twarzy, dłoniach, stopach i skórze głowy. 

Te czerwone grudki pokryte srebrzystą łuską powstają na skutek zbyt szybkiego nawarstwiania się naskórka na powierzchni skóry. Normalnie skóra regeneruje się co 28 dni. Ale u osób chorych na łuszczycę ten proces skraca się nawet o kilka dni.

Nowe komórki skóry dojrzewają, gdy tymczasem stare nie zdążyły się jeszcze złuszczyć. Właśnie dlatego u chorych na łuszczycę dochodzi do pogrubienia skóry i tworzenia się na jej powierzchni łusek z martwych komórek

Ze względu na postać zmian łuszczycowych wyróżnia się:

  • łuszczycę kropelkowatą (drobnogrudkową) – liczne i małe (średnica to kilka milimetrów) wykwity, które pojawiają się nagle, zwykle 2–3 tygodnie po zakażeniu paciorkowcowym gardła lub migdałków. Ta postać najczęściej występuje u dzieci.
  • łuszczyca pieniążkowata – blaszki o średnicy kilku centymetrów powstają na łokciach, kolanach, pośladkach, tułowiu i owłosionej skórze głowy.
  • łuszczyca geograficzna – wiele wykwitów zlewa się w rozległe powierzchnie, tworząc wzór przypominający mapę.
  • erytrodemia łuszczycowa – ciężki stan zapalny skóry całego ciała. Skóra jest czerwona i złuszcza się na całej powierzchni. Erytrodermię łuszczycową wywołuje zbyt intensywne leczenie miejscowe lub naświetlanie promieniami UV we wczesnym okresie choroby.
  • łuszczyca krostkowa – łuszczące się krostki powstają głównie na dłoniach, stopach, skórze między palcami, ale w wersji uogólnionej występują na całym ciele i jest to jedna z cięższych form łuszczycy.

Łuszczycowe zapalenie stawów

Szczególną odmianą łuszczycy jest łuszczyca stawowa. W łuszczycowym zapaleniu stawów zmianom skórnym towarzyszy zapalenie stawów, które objawia się ich:

  • bólem,
  • sztywnością,
  • obrzękiem,
  • ograniczeniem ruchomości,
  • deformacją.

Przy łuszczycowym zapaleniu stawów występują także objawy ogólnoustrojowe – osłabienie i podwyższona temperatura ciała.

Łuszczycowe zapalenie stawów zaczyna się od zapalenia stawów obwodowych, któremu towarzyszy ich ocieplenie i poranna sztywność. Dyskomfort dotyczy wtedy głównie knykci, nadgarstków, łokci, barków, kolan i bioder

Kolejna postacią łuszczycowego zapalenia stawów jest postać osiowa. Wtedy dochodzi do zapalenia stawów kręgosłupa oraz stawów krzyżowo-biodrowych. Pojawia się ból pleców oraz ograniczenie ruchomości w odcinku szyjnym, piersiowym lub lędźwiowym kręgosłupa. Kolejną postacią łuszczycowego zapalenia stawów jest zapalenie palców. Pojawia się ból, zaczerwienienie i obrzęk całego palca. Z czasem palce zaczynają się deformować

Łuszczyca paznokci

Łuszczyca paznokci dotyczy zarówno osób chorujących na łuszczycę zwyczajną, jak i stawową. Najczęstszym jej objawem są wgłębienia na płytce paznokci, jej podłużne bruzdowanie, szorstkość i kruszenie się. W skrajnym wypadku może jednak dojść do oddzielenia paznokcia od palca i jego utraty. 

Leczenie łuszczycy

Łuszczyca jest leczona – a w zasadzie łagodzona – miejscowo i ogólnie. W leczeniu miejscowym stosuje się maści, pasty i wcierki, które mają usunąć łuski i ograniczyć złuszczanie się skóry. W ich składzie znajdziemy:

  • złuszczające kwas salicylowy i mocznik,
  • dziegieć, który działa keratoplastycznie (odnawia naskórek), keratolitycznie (zmiękcza i usuwa martwą warstwę naskórka), antyseptyczne, przeciwzapalnie, grzybobójczo i bakteriobójczo,
  • glikokortykosteroidy, które działają przeciwzapalnie, regulują proces namnażania się komórek skóry i odpowiedź odpornościową organizmu.

W leczeniu ogólnym łuszczycy stosuje się:

  • fototerapię światłem ultrafioletowym UVB wytwarzanym przez specjalne lampy,
  • fotochemioterapię (PUVA), czyli połączenie terapii światłem z równoczesnym przyjmowaniem leku uwrażliwiającego skórę na jego działanie,
  • metotreksat,
  • retinoidy,
  • tak zwane leki biologiczne podawane przez zastrzyk (adalimumab, etanercept, infiksymab, ustekinumab). 

Leczenie łuszczycy w domu

Objawy łuszczy można złagodzić odpowiednio się odżywiając, unikając stresu oraz stosując właściwą pielęgnację. W diecie osoby chorej na łuszczycę nie powinno zabraknąć kwasów omega-3, które znajdziemy między innymi w łososiu, tuńczyku, oleju lnianym i oleju rzepakowym

Jeśli zaś chodzi o pielęgnację skóry z łuszczycą, należy szukać kosmetyków zawierających humektanty (np. kwas hialuronowy) i emolienty (np. lanolinę, ciekłą parafinę, oleje roślinne). Osobom chorym na łuszczycę polecamy zwłaszcza stosowanie oleju konopnego i oleju z awokado.   

Zobacz także: Twoja skóra szczypie i swędzi oraz jest sucha i zaczerwieniona? Sprawdź, czy nie masz atopowego zapalenia skóry!

Zdjęcie główne: iStock

Komentarze
łuszczyca dieta zmniejszająca objawy antyoksydanty wielonienasycone kwasy tłuszczowe
Pielęgnacja Łuszczyca – dieta zmniejszająca objawy
Łuszczyca to nieuleczalna choroba, ale z pomocą odpowiedniego jedzenia można złagodzić jej przebieg. Dieta zmniejszająca objawy łuszczycy powinna przede wszystkim być bogata w wielonienasycone kwasy tłuszczowe i antyoksydanty.
Matylda Nowak
czerwiec 23, 2020

Łuszczyca to genetycznie uwarunkowana choroba autoimmunologiczna, której  przebieg zależy od ogólnego stanu zdrowia i stylu życia chorego . Objawy łuszczycy będą mniej uciążliwe, a jej leczenie bardziej skuteczne, jeżeli chory zrezygnuje z palenia papierosów, ograniczy spożywanie alkoholu oraz zmniejszy natężenie stresu . Olbrzymie znaczenie w przypadku łuszczycy ma też dieta. Odpowiednie jedzenie powoduje, że: znacznie mniejsza powierzchnia skóry jest zajęta przez zmiany łuszczycowe, mniejsze jest ich zaczerwienienie, mniejsze jest złuszczanie się naskórka, nacieki zmian łuszczycowych są cieńsze.  View this post on Instagram A post shared by (@mygoodnessrecipes) on Aug 6, 2019 at 12:19am PDT Łuszczyca – co jeść, żeby złagodzić objawy choroby Osoby chore na łuszczycę (podobnie jak cierpiący na atopowe zapalenie skóry ) powinny dbać o to, żeby wraz z pożywieniem dostarczać swojemu organizmowi duże ilości wielonienasyconych kawasów tłuszczowych , a zwłaszcza kwasów z rodziny omega-3, które łagodzą stany zapalne. Wielonienasycone kwasy tłuszczowe znajdziemy w: tłustych rybach (halibucie, łososiu, śledziu, dorszu, makreli, sardynkach), siemieniu lnianym, oleju lnianym, oleju rzepakowym, nasionach chia, orzechach włoskich,  pestkach dyni, migdałach,  jajkach, produktach sojowych. Dieta chorych na łuszczycę powinna być także bogata w antyoksydanty . Dlaczego? Bo reaktywne formy tlenu (wolne rodniki) nasilają stan zapalny. Za to spożywanie produktów bogatych w neutralizujące je antyoksydanty (warzyw, owoców), zmniejsza  stan zapalny .  Duże ilości antyoksydantów znajdziemy między innymi w: aronii, borówkach amerykańskich, czarnej porzeczce, wiśniach, malinach, truskawkach, śliwkach, czerwonych grejpfrutach, burakach,...

Przeczytaj
atopowe zapalenie skóry głowy
iStock
Pielęgnacja Atopowe zapalenie skóry głowy - przyczyny, objawy, leczenie
Jak leczyć atopowe zapalenie skóry głowy? Rozpoznaj niepokojące objawy! Odpowiednia pielęgnacja i leczenie dermatologiczne złagodzi nieprzyjemne symptomy.
Aneta Zygmuntowicz
grudzień 10, 2019

Atopowe zapalenie skóry to choroba zapalna, która może mieć podłoże genetyczne lub środowiskowe. Często występuje ona pod postacią  atopowego zapalenia skóry głowy , które jest bardziej problematyczne w leczeniu niż na innych częściach ciała. Jak pielęgnować i leczyć skórę głowy w przypadku AZS? Atopowe zapalenie skóry głowy - przyczyny Przyczyny atopowego zapalenia skóry mogą wynikać z predyspozycji genetycznych i wpływu czynników środowiskowych. Bardzo często choroba ta jest przekazywana genetycznie w linii prostej, czyli po rodzicach lub dziadkach. Z kolei do najpopularniejszych czynników środowiskowych należą: zanieczyszczenia powietrza, alergeny, przewlekły stres , infekcje. Objawy atopowego zapalenia skóry głowy zaostrzają się wraz z występowaniem czynników środowiskowych. Niekiedy całkowicie ustępują, jeśli nie występuje czynnik zapalny. Atopowe zapalenie skóry głowy - objawy Najczęstszym objawem atopowego zapalenia skóry są zmiany o charakterze wypryskowym, zgrubiała i pofałdowana oraz niezwykle sucha skóra . Początkowo w obrębie zmian czuć silny świąd, w przypadku zaostrzenia stanu ból. W przypadku AZS skóry głowy włosy stają się bardzo łamliwe i suche. W niektórych przypadkach dochodzi również do nadmiernego wypadania włosów i łysienia. W zaawansowanym stadium choroby mogą pojawić się również  nadżerki, pęcherzyki grudki podskórne. Zmiany związane z AZS mogą występować na całym ciele. U dzieci może dojść do obniżenia linii włosów na czole. Zobacz także: Jak pielęgnować skórę z AZS? Atopowe zapalenie skóry głowy - pielęgnacja Podstawą złagodzenia objawów atopowego zapalenia skóry głowy jest zdrowy tryb życia i unikanie czynników wywołujących chorobę. Należy więc unikać sytuacji stresogennych, smogu oraz alergenów. Bardzo ważna jest również zdrowa, zbilansowana dieta oraz odpowiednia...

Przeczytaj
atopowe zapalenie skóry głowy przyczyny objawy leczenie
Pielęgnacja Atopowe zapalenie skóry głowy – leczenie i domowe sposoby
Atopowe zapalenie skóry głowy wymaga specyficznego leczenia. Przy tego rodzaju AZS szczególne znaczenie mają płyny z glikokortykosteroidami i leki przeciwgrzybicze.
Matylda Nowak
styczeń 23, 2020

Atopowe zapalenie skóry to wyjątkowo uciążliwa i nieuleczalna choroba. Jednym z miejsc, gdzie  pojawiają się jej objawy jest skóra głowy. A w związku z tym, że pielęgnacja skóry z AZS opiera się na stosowaniu kosmetyków natłuszczających, łagodzenie objawów atopowego zapalenia skóry głowy jest dość trudne i wymaga specyficznego podejścia. Nie można jednak z niego rezygnować, bo jednym ze skutków atopowego zapalenia skóry jest łysienie . View this post on Instagram A post shared by Sacha (@sachatropic) on Jan 13, 2019 at 12:29am PST Atopowe zapalenie skóry głowy – przyczyny i objawy   Objawy AZS mogą pojawiać się na skórze całego ciała – w tym także głowy. Choć w tym miejscu zmiany pojawiają się zwykle u niemowląt , na atopowe zapalenie skóry głowy mogą cierpieć także osoby dorosłe. Rozpoznaje się je po: zaczerwienionej skórze pokrytej grudkami, złuszczaniu podobnym do tego występującego przy łojotokowym zapaleniu skóry, pogrubieniu skóry i jej zliszajowaceniu (szorstkości) – zwłaszcza w okolicach karku, suchych i łamliwych włosach . Atopowemu zapaleniu skóry głowy towarzyszy też zwykle świąd. A konsekwencją drapania głowy stają się po jakimś czasie tak zwane przeczosy, czyli ubytki w skórze wyglądające jak jej pęknięcia. Szczególnie przykrym objawem atopowego zapalenia skóry głowy jest również przerzedzanie się włosów . W efekcie osłabienia mieszków włosowych i uporczywego drapania włosy mogą stać się wyraźnie rzadsze. View this post on Instagram A post shared by Cekwinn (@ckjb.skin) on Dec 4, 2019 at 12:04pm PST Atopowe zapalenie skóry głowy – leczenie Niezależnie od miejsca wystąpienia zmian, objawy AZS leczy się takimi samymi lekami...

Przeczytaj
atopowe zapalenie skóry leczenie
Pielęgnacja Atopowe zapalenie skóry – leczenie
Atopowe zapalenie skóry leczy się glikokortykosteroidami, lekami przeciwzapalnymi i światłem. Ale objawy AZS można też złagodzić tak zwanymi domowymi sposobami!
Matylda Nowak
styczeń 23, 2020

Diagnoza potwierdzająca atopowe zapalenie skóry to naprawdę przykra wiadomość. Uciążliwe objawy tej choroby i jej nieuleczalność niejednego doprowadziły na skraj rozpaczy. Niektórzy próbują radzić sobie z symptomami AZS z pomocą lekarzy, stosując odpowiednie kosmetyki , popijając olej lniany lub mocząc się w roztworze nadmanganianu potasu ... Tak czy inaczej, atopowego zapalenia skóry nie wolno pozostawiać samemu sobie! Fot.: iStock Atopowe zapalenie skóry – leczenie Choć AZS to choroba nieuleczalna, trzeba ją leczyć, a dokładnie – łagodzić jej objawy. I koniecznie należy to robić pod opieką lekarza! Dermatolodzy najczęściej zalecają pacjentom z atopowym zapaleniem skóry stosowanie glikokortykosteroidów oraz inhibitorów kalcyneuryny . Stosowane miejscowe glikokortykosteroidy działają: immunosupresyjnie , czyli spowalniają proces tworzenia się przeciwciał i komórek odpornościowych, przeciwzapalnie oraz antyproliferacyjnie , czyli hamują namnażanie się (podział) limfocytów. Gdy glikokortykosteroidy są przez pacjenta źle tolerowane, lekarz wymienia je na inhibitory kalcyneuryny. Działają one podobnie do glikokortykosteroidów, ale mogą być bezpiecznie podawane na wszystkie obszary skóry oraz stosowane przez długi czas. Są tak bezpieczne, że leczy się z ich pomocą nawet dzieci. Tymczasem glikokortykosteroidy mogą powodować ścieńczenie skóry, rozstępy lub trądzik posteroidowy . Osobom chorym na AZS zaleca się stosować maści lub doustne leki przeciwzapalne (takrolimus i pimekrolimus) i przeciwhistaminowe (np. hydroksyzynę) . W ciężkich postaciach atopowego zapalenia skóry wykorzystywane są także immunosupresanty, czyli przyjmowane doustnie leki hamujące nadmierną aktywność układu odpornościowego (np. cyklosporyna lub metotreksat). W walce z AZS wykorzystuje się też fototerapię – naświetlanie wąskopasmowym UVB. W trakcie...

Przeczytaj