klub recenzentki wizaz klub recenzentki wizaz Wejdź
Tokofobia - strach przed porodem czy choroba?
123rf
Styl życia

Boisz się ciąży i porodu? Może to tokofobia?

Coraz więcej kobiet decyduje się na cesarskie cięcie zamiast porodu naturalnego. W wielu przypadkach nie wynika to ze wskazań medycznych, a z obawy przed bólem, który towarzyszy rodzeniu dziecka. Takie zjawisko ma już swoją nazwę w medycynie – to tokofobia. Jakie są jej objawy? Czy można wyleczyć tę chorobę?
Łucja Zbieniewska
październik 04, 2014

Tokofobia - strach przed porodem czy choroba?

Depilacja woskiem bez tajemnic: depilacja w ciąży

Tokofobia pierwotna – co to jest?

To rodzaj fobii, który może pojawiać się u tych kobiet, które jeszcze nigdy nie rodziły. Często zdarza się tak, że osoby dotknięte tą chorobą nie chcą dopuścić do zajścia w ciążę, której się panicznie boją. Pacjentki z tym zaburzeniem zwykle stosują kilka metod antykoncepcji jednocześnie, żeby mieć pewność, że nie dojdzie do zapłodnienia.

Nie oznacza to jednak, że kobiety cierpiące na tokofobię nigdy nie decydują się na dziecko – czasami pragną założyć rodzinę (wręcz desperacko chcą przezwyciężyć swój lęk), a czasami pod naciskiem partnera próbują pokonać swoje przerażenie i dać mu upragnionego potomka.

Nie wolno jednak mylić tokofobii pierwotnej, która jest zaburzeniem patologicznym i objawia się na tle nerwicowym, ze zwykłym strachem przed tym, co nieznane – taki strach bowiem, dotyka blisko 80% przyszłych mam i jest zjawiskiem zupełnie normalnym.

Tokofobia wtórna po złych doświadczeniach podczas porodu

Ta odmiana fobii dotyka kobiet, które maja już za sobą przynajmniej jeden poród. Tokofobia wtórna zwykle pojawia się w wyniku nieprzyjemnych doświadczeń, a nawet traumatycznych przeżyć związanych z okresem ciąży lub bezpośrednio z samym porodem (komplikacje podczas porodu, poronienie etc.). To właśnie te pacjentki szczególnie naciskają na to, by lekarz zgodził się na poród przez cesarski cięcie, gdyż mają nadzieję, że dzięki temu unikną komplikacji i bólu.

Objawy tokofobii

Do objawów tokofobii zalicza się m.in.:

  • paniczny strach na samą myśl o zajściu w ciążę i rodzeniu dziecka;
  • unikanie współżycia seksualnego;
  • jednoczesne stosowanie kilku metod antykoncepcji, żeby zapobiec zapłodnieniu;

U kobiet z tokofobią, które zdecydowały się na dziecko (lub tych, u których tokofobia objawiła się dopiero w okresie ciąży) strach i obawy związane z porodem nasilają się w trzecim trymestrze ciąży i dołączają do nich nowe objawy:

  • głębokie przekonanie, że podczas porodu stanie się coś złego rodzącej lub dziecku;
  • silne bóle brzucha i bóle głowy na tle nerwicowym;
  • objawy charakterystyczne dla chorych na depresję: pesymizm, niemoc, brak chęci do życia, apatia;
  • myśli samobójcze (a nawet próby samobójcze);
  • nierzadko – myśli o aborcji.

Tokofobia – czy lęk przed porodem się leczy?

Tokofobia to choroba, którą można, a nawet trzeba leczyć. Już sam przeraźliwy lęk związany z ciążą i porodem jest powodem do tego, żeby udać się na konsultację lekarską. Podstawą leczenia jest psychoterapia, po której u ponad połowy pacjentek leczenie kończy się sukcesem. U ciężarnych cierpiących na tokofobię ważna jest również szczególna opieka położnej i ginekologa.

To oni powinni zapewnić odpowiednią edukację przedporodową i cierpliwie odpowiadać na wszystkie pytania, które dręczą chorą.

Ostatnimi czasy popularność zyskuje również nowa forma leczenia fobii – hipnoterapia. Lekarze zaznaczają jednak, że może być ona uzupełnieniem tradycyjnej formy leczenia, a nie jej substytutem.

 

Komentarze
poród do wody
Fotolia
Styl życia Jak wygląda poród naturalny do wody?
Poród do wody to urodzenie dziecka bezpośrednio do wody. Jest to możliwe tylko w specjalnie do tego przygotowanych oddziałach położniczych. Ten rodzaj porodu uznawany jest za naturalny i wyjątkowo łagodny dla dziecka, a także łatwiejszy dla matki, gdyż dzięki wodzie jest mniej bolesny, łagodzi nie tylko bóle parte, ale przede wszystkim bardzo dokuczliwe bóle krzyża, które doskwierają ok. 80% rodzących.
Łucja Zbieniewska
luty 28, 2011

Przebieg porodu do wody Tak jak każdy poród, dzieli się on na kilka etapów, z czego pierwsze dwa rodząca przechodzi tak samo, jak przy standardowym porodzie. Etap pierwszy (rozwieranie szyjki) ,  który liczy się od momentu wystąpienia regularnych skurczów mięśnia macicy, występujących mniej więcej co 15-20 minut. Na początku ma miejsce  faza pierwsza - wstępna , w której przede wszystkim dochodzi do rozwarcia się szyjki macicy – od otworzenia się szyjki do małego rozwarcia (ok. 3 cm). W tym czasie możesz odczuwać bóle podobne jak podczas miesiączki; zwykle jest to tzw. ból krzyżowy (w dole pleców), który może promieniować do dołu brzucha. Czas trwania tego okresu jest bardzo indywidualny, może trwać od kilku do kilkunastu godzin; zwykle dłużej przy pierwszym porodzie. Lekarze sugerują, aby przyszła mama przetrwała ten etap w domu – to dobry moment na małą przekąskę, kąpiel, spacer. Warto sprawdzić, czy twoja torba do szpitala jest kompletna – zobacz, czy spakowałaś ubrania dla siebie i dziecka, kosmetyczkę, dokumenty. Następnie nadchodzi  faza druga , zwana  aktywną . Szyjka rozwiera się od 3 do ok. 7cm, skurcze są coraz częstsze i silniejsze. Bóle są mocniejsze, obejmują już cały brzuch, może nastąpić krwawienie. To odpowiednia chwila, aby jechać do szpitala, teraz poród postępuje już szybciej. Zwykle ten okres trwa ok. 2-3 godzin (krócej u pań, które już rodziły). W tym czasie niekiedy dochodzi do pęknięcia pęcherza płodowego i odejścia wód płodowych, niemal zawsze do tego momentu następuje ujście czopu śluzowego. Pod koniec tej fazy, kiedy rozwarcie będzie miało ok. 5 cm, położna poprosi cię o przejście do wanny. Będziesz mogła w niej przebywać przez ok. pół godziny, potem wyjdziesz z wody, owiniesz się ręcznikiem, założysz szlafrok. Następnie położna zmierzy ci ciśnienie, tętno, temperaturę ciała oraz wymieni wodę w wannie....

Przeczytaj
Poród w domu
Fotolia
Styl życia Poród domowy - dlaczego warto rodzić w domu?
Poród domowy to poród naturalny w warunkach domowych – bez tłumu lekarzy, akcesoriów medycznych, jasnych lamp i szpitalnego stresu. Coraz więcej kobiet, zwłaszcza tych, które jeden poród mają już za sobą, decyduje się na poród w domu. Jeśli czujesz, że podczas porodu potrzebujesz przede wszystkim spokoju, chcesz mieć kontrolę nad tym, co się dzieje i słuchać własnego instynktu, być może poród w domu jest właśnie dla ciebie.
Katarzyna Brasiak
marzec 01, 2011

Aby rodzić w domu, musisz być zdrowa , ciąża powinna przebiegać bez żadnych komplikacji, powinnaś także wraz z partnerem przejść odpowiednie szkolenie w szkole rodzenia. Powinniście też wybrać położną, która ma kwalifikacje do przeprowadzania porodów domowych: będzie się tobą opiekowała przez całą ciążę i odpowiednio cię przygotuje do przyjścia dziecka na świat, wspólnie przygotujecie plan porodu oraz plan awaryjny (gdyby się okazało, że jednak trzeba jechać do szpitala).  Przebieg porodu w domu Poród domowy jest porodem naturalnym, ma więc taki sami przebieg: Pierwszy etap porodu w domu (rozwieranie szyjki) ,  który liczy się od momentu wystąpienia regularnych skurczów mięśnia macicy, występujących mniej więcej co 15-20 minut. Na początku ma miejsce  faza pierwsza - wstępna , w której przede wszystkim dochodzi do rozwarcia się szyjki macicy – od otworzenia się szyjki do małego rozwarcia (ok. 3 cm). W tym czasie możesz odczuwać bóle podobne jak podczas miesiączki; zwykle jest to tzw. ból krzyżowy (w dole pleców), który może promieniować do dołu brzucha. Czas trwania tego okresu jest bardzo indywidualny, może trwać od kilku do kilkunastu godzin; zwykle dłużej przy pierwszym porodzie. Powoli możesz zacząć przygotowywać dom i siebie na przyjście dziecka: zgromadź czyste ręczniki i prześcieradła, nastaw ulubioną muzykę, jeśli jesteś głodna, zjedz jakąś przekąskę. Skontaktuj się z położną i powiedz jej, że poród się zaczyna. Następnie nadchodzi  faza druga , zwana  aktywną . Szyjka rozwiera się od 3 do ok. 7cm, skurcze są coraz częstsze i silniejsze. Bóle są mocniejsze, obejmują już cały brzuch, może nastąpić krwawienie. To odpowiednia chwila, aby jechać do szpitala, teraz poród postępuje już szybciej. Zwykle ten okres trwa ok. 2-3 godzin (krócej u pań, które już rodziły). W tym czasie niekiedy dochodzi do pęknięcia...

Przeczytaj
Fotolia
Styl życia Tata w ciąży - czym jest syndrom Kuwady?
Wielu współczesnych ojców coraz częściej dotyka tzw. syndrom kuwady (zwany też "zespołem wylęgania"). To zespół objawów (np. mdłości, zachcianki, wahania nastrojów) towarzyszących ciąży, które pojawiają się... u panów.
Łucja Zbieniewska
marzec 09, 2014

Każda przyszła mama miewa huśtawki emocjonalne, mdłości czy zachcianki jedzeniowe. A jak ciążę znoszą przyszli ojcowie? Kobieta fizycznie czuje obecność dziecka - najpierw pojawia się rosnący brzuszek, potem ruchy płodu. Mężczyzna przeżywa ciążę zupełnie inaczej: przede wszystkim emocjonalnie oraz intelektualnie. Ale nie tylko. Syndrom kuwady Nazwa nawiązuje do  dawnego rytuału męskiego przeżywania ciąży i porodu  partnerki, który był obecny w plemionach afrykańskich, ale także w starożytnej Grecji, w Chinach, Papui i Nowej Gwinei. Mężowie ciężarnych kobiet symulowali dolegliwości ciążowe, a w trakcie porodu zachowywali się podobnie, jak rodząca: kładli się do łóżka, krzyczeli, jęczeli i przeżywali, przejmując w ten sposób na siebie część bólu kobiety. Gdy dziecko pojawiało się na świecie, przynoszono je ojcu. Przez cały okres ciąży, porodu i połogu także mężczyzna był traktowany ulgowo: nie brał udziału w polowaniach czy wojnach, zaś w okresie połogu opiekowano się nim szczególnie troskliwie.  Szczególne objawy syndromu kuwady Obecnie syndromem kuwady określa się  zespół typowo ciążowych dolegliwości , które dotykają ojca dziecka: mdłości, bóle brzucha, wymioty  złe samopoczucie, wahania nastrojów bóle głowy, zawroty głowy zaburzenia snu zachcianki jedzeniowe przybieranie na wadze depresja ciążowa Symptomy te pojawiają się najczęściej ok. 3 miesiąca ciąży. Specjaliści szacują, że  mogą one dotyczyć nawet 65% mężczyzn , czyli statystycznie dwóch na trzech panów może odczuwać te przypadłości w czasie ciąży partnerki! Skąd się bierze syndrom kuwady? Badacze wykazali, że syndrom kuwady częściej pojawia się u tych panów, którzy są silnie związani ze swoją partnerką. Ale nie oznacza to wcale, że tylko nadwrażliwcy będą razem z żoną odczuwać mdłości czy cykliczne spadki nastroju. Okazuje się, że...

Przeczytaj
37 tydzień ciąży
Fotolia
Styl życia 37 tydzień ciąży - gorszy nastrój?
W 37 tygodniu ciąży wiele kobiet odczuwa pogorszenie nastroju. Sprawdź, co jest tego przyczyną i jak sobie poradzić z niedogodnościami.
Łucja Zbieniewska
styczeń 17, 2011

37 tydzień ciąży: samopoczucie i objawy Dziecko jest już bardzo duże, a twój brzuch urósł razem z nim. Kilka dodatkowych kilogramów może ci doskwierać; zapewne czujesz się ciężka i niezgrabna, jak większość kobiet pod koniec ciąży. Obrzęki stóp, kostek i dłoni mogą się powiększać, zwłaszcza w letnich miesiącach. Wiele przyszłych mam w dziewiątym miesiącu ciąży skarży się na bolący kręgosłup, który mocno daje im we znaki. Kilkanaście kilogramów więcej i zmiana osi symetrii ciała to dla niego spory wysiłek, więc nic dziwnego, że doskwierają ci bóle. Poproś partnera o delikatny masaż pleców, na przykład z użyciem olejku aromatycznego. Ulgę może przynieść ci także ciepła (ale nie gorąca) kąpiel. Wielu kobietom w ciąży na bóle kręgosłupa najbardziej pomagają ćwiczenia rozciągające,np. pilates albo zajęcia z piłką (fitball dla kobiet w ciąży). Rozwój dziecka w 37 tygodniu ciąży Dziecko jest już właściwie gotowe do porodu. Waży ponad 3 kg, ma długość ok. 50 cm. W Polsce średnia masa urodzeniowa wynosi pomiędzy 3200 a 3450 gramów, zaś średnia długość ciała to u dziewczynek 50 cm, a u chłopców 51 cm. Zwykle chłopcy są ciężsi i dłużsi od dziewczynek, ale nie jest to regułą. Jeżeli noworodek ma mniej niż 2,5 kg mówi się, że ma niską wagę urodzeniową. Dziecko powyżej 4,5 kg opisywane jest jako duże. Ostateczna waga i długość ciała noworodka jest sprawą indywidualną, zależy m.in. od czynników genetycznych (postury i tuszy rodziców i dziadków), przebiegu ciąży, tygodnia urodzenia (dzieci urodzone w 37 tygodniu będą nieco mniejsze i lżejsze od tych z 41 tygodnia) a także indywidualnych predyspozycji. Dzieci z porodów mnogich (bliźniaki, trojaczki) są mniejsze od tych urodzonych z ciąży pojedynczych. 37 tydzień ciąży: co warto wiedzieć Twoja waga i rozmiary pewnie nie pozwalają ci już normalnie spać, jesteś...

Przeczytaj