klub recenzentki wizaz klub recenzentki wizaz Wejdź
Fotolia
Styl życia

Bunt dwulatka - skąd się bierze i jak sobie z nim radzić

Na pewno słyszałaś kiedyś określenie bunt dwulatka. Być może nawet przechodziłaś przez to ze swoim dzieckiem. Sprawdź skąd bierze się bunt i jak sobie z nim poradzić!
Łucja Zbieniewska
kwiecień 10, 2013
bunt dwulatka

Bunt dwulatka pojawia się najczęściej około 18 miesiąca życia dziecka – zdarza się również, że występuje wcześniej lub znacznie później. To pierwszy moment w życiu dziecka, gdy uświadamia sobie, że jest odrębną istotą – niezależną od mamy czy taty. Nieumiejętność wyrażenia własnego zdania objawia się narastającą frustracją, gniewem i agresją. Malec krzyczy, tupie nogami, szarpie rodziców i rodzeństwo.

Jak przewinąć noworodka? Mamy dla Was instrukcję krok po kroku!

Podstawowe objawy buntu dwulatka:

  • agresywna reakcja na wszelkiego rodzaju zakazy i odmowy – gniew, krzyk, głośny płacz
  • odmawianie przyjmowania posiłków – dziecko często rzuca jedzeniem lub je wypluwa
  • niszczenie - zabawek i innych przedmiotów, malowanie po ścianach
  • histeryczne wymuszanie – np. w sklepie z zabawkami dziecko rzuca się na podłogę i krzyczy, żeby dostać wybraną zabawkę
  • zachowania agresywne w stosunku do rodziców – dziecko może w chwilach złości kopać, szarpać za włosy i próbować bić rodziców.

Bunt dwulatka – jak sobie z nim radzić

Najważniejsze jest zachowanie spokoju i opanowania – bunt jest naturalnym etapem w rozwoju dziecka. Nie należy reagować na buntownicze zachowania ze zdenerwowaniem i złością. Jednak zbytnia pobłażliwość też nie jest wskazana. Najważniejsze jest zachowanie optymalnej równowagi między konsekwentnymi zakazami i granicami, które wyznaczamy dziecku, a miłością i cierpliwością, którą mu na co dzień okazujemy. Pamiętajmy też o tym, żeby wzmacniać zachowania pożądane. Jeśli widzimy pozytywne zachowanie malucha koniecznie go pochwalmy, nawet kilkukrotnie.

Co robić w konkretnych, szczególnie stresujących sytuacjach? Jeśli dziecko krzyczy na cały sklep, kładzie się na podłodze, żeby wymusić zakup zabawki, albo wyrywa się i szarpie na ulicy, żeby uciec, musimy zareagować, ale warto poczekać aż dziecko się chociaż minimalnie uspokoi. Wówczas ze spokojem i cierpliwe wytłumaczmy maluchowi, dlaczego nie może uciekać albo dlaczego nie kupimy mu upatrzonej zabawki. Nie reagujmy nerwowo i pamiętajmy o pochwałach pozytywnego zachowania!

Wasze maluchy przechodziły przez okres buntu? Jak sobie z tym radziłyście? Piszcie!

Komentarze
materiały PR
Styl życia Pielęgnacja noworodka – poznaj kilka prostych zasad, które ułatwią ci opiekę nad maluszkiem!
Kąpiele, przewijanie, pielęgnacja pępka i głowy – to tylko przykłady czynności, jakie powinna uwzględniać prawidłowa pielęgnacja noworodka. Pierwsze wspólne dni zwykle są pełne emocji, ale i niepokoju o to, czy rodzice sprostają kompleksowej opiece nad maluszkiem. Bez obaw – nie jest to tak trudne, jak mogłoby się wydawać!
Materiał partnera
marzec 20, 2019

Sprawdź, co warto wiedzieć, będąc świeżo upieczonym rodzicem! Jak odczytywać płacz dziecka? Jedyną możliwością porozumiewania się z otoczeniem, w tym także z mamą czy tatą, jest u noworodka płacz. W ten sposób dziecko komunikuje, że jest głodne, ma mokrą pieluszkę, jest zmęczone i śpiące albo że coś je boli. Płacz dziecka należy traktować jako naturalną reakcję maluszka. Niejednokrotnie maleństwo już przy pierwszym oddechu krzyczy i płacze. Później płacz traktuje jako sposób na poinformowanie opiekunów o swoich podstawowych potrzebach. Wbrew pozorom płacz dziecka nie oznacza więc jedynie smutek i ból. Rodzice z czasem uczą się, jak bezbłędnie interpretować płacz dziecka. Wiedzą, że nie brzmi on tak samo w każdej sytuacji. Czasem noworodek płacze, aby zwrócić uwagę rodziców. Oczekuje, że wezmą go na ręce, przytulą lub uspokoją przez kołysanie lub śpiewanie. Sposobów na ukojenie płaczu dziecka jest wiele. Warto wybrać taki, który jest najlepszy dla waszego dziecka i starać się zrozumieć, o czym w ten sposób chce nas poinformować. Pielęgnacja noworodka – podstawowe kwestie Prawidłowa pielęgnacja noworodka powinna obejmować m.in. kąpiele, właściwe zabiegi związane z ochroną jego delikatnej skóry, a także częste przewijanie dziecka. Należy również przycinać mu paznokcie, aby nie zrobiło sobie nimi krzywdy. Wielu rodziców robi to w czasie gdy dziecko śpi, używając w tym celu specjalnych cążków dla noworodków. Ponadto warto zwracać uwagę na skórę głowy noworodka. Często zdarza się, że u dzieci pojawia się tzw. ciemieniucha, objawiająca się łuszczeniem naskórka w okolicach ciemiączka na głowie. Wówczas dziecko wymaga intensywniejszej pielęgnacji. Nie jest to jednak problem, z którym rodzice nie będą w stanie uporać się samodzielnie – z pomocą może przyjść oliwka dla niemowląt i delikatne wyczesanie łusek główki...

Przeczytaj
materiały PR
Styl życia Poznaj Ubranka-otulanka - wyjątkowe zabawki dla Twojego dziecka stworzone przez Annę Dereszowską!
Mówią o sobie, że przyjechały z Krainy Miłości, by uszczęśliwiać dzieci. Tworzą wesołą zgraję i są nowością. Kto to taki?
Materiał partnera
maj 18, 2016

„ Myślicie czasem o swoich ukochanych zabawkach z dzieciństwa? Ja tak… Niezależnie od tego, czy istnieją już tylko we wspomnieniach, czy tkwią w zakurzonych pudłach, nie potrafimy się ich pozbyć. Trudno je wyrzucić ze strychów i z pamięci, bo wyblakłe kawałki szmatek, gąbek, futra i wełny wciąż są dla nas czymś więcej niż tylko przedmiotami. To starzy przyjaciele, powiernicy sekretów, pocieszyciele, towarzysze pierw-szych stawianych kroków. Pomagali nam zasypiać, namawiali nas do jedzenia, gdy marudziliśmy przy stole. Tęsknota za rodzicami była dzięki nim łatwiejsza do zniesienia, a leżenie w łóżku w czasie grypy – mniej nudne. Ciągle mam jedną z moich przytulanek – różowego królika. Niejedno razem przeszliśmy, wystąpiliśmy razem na niejednym rodzinnym zdjęciu. Pomyślałam o moim małym synku. Chciałam, żeby i on miał swojego wyjątkowego, pluszowego przyjaciela, o którym nie zapomni. Siadłam, zaczęłam coś szkicować, później wzięłam kilka kolorowych gałganków i – tak jak umiałam – stworzyłam rodzinę pociesznych przytulanek. Mówię na nie „Ubranka-otulanka”, bo do środka można wkładać butle ze smoczkiem albo bidony. Pluszaki otulają butelki, a dzieci – jedząc – tulą pluszaki. Po jedzeniu ciepłe otulanka zamieniają się w poduszki albo stają się brykającymi zabawkami. Od razu spodobały się mojemu synkowi, więc mogę mieć nadzieję, że będą się nimi cieszyć również Państwa dzieci ” - mówi Anna Dereszowska. Czym jest Ubranko-otulanko? Ubranka-otulanka to pomysłowe zabawki, które mają w środku miejsce na butelkę ze smoczkiem lub bidon . Miękki pluszak w kształcie zwierzaka ułatwia dziecku samodzielne trzymanie butelki, a do jej opróżniania zachęca urok sprytnej zabawki. Ubranka-otulanka, po wyjęciu z nich butli lub bidonów, mogą pełnić rolę przytulanek al-bo kukiełek animowanych przez rodziców. Otulanka są szyte...

Przeczytaj
Styl życia Brak apetytu u dziecka - jak sobie radzić z niejadkiem
Twoje dziecko to niejadek? Przeczytaj dlaczego tak jest i jak temu zaradzić. Brak apetytu można pokonać!
Łucja Zbieniewska
styczeń 16, 2013

Chwilowe zmniejszenie apetytu nie powinno być powodem do niepokoju.  Jeśli maluch jest aktywny, wesoły, spokojnie śpi i ma prawidłowy przyrost masy ciała, zmniejszenie łaknienia jest najprawdopodobniej przejściowe i nie należy się tym martwić. Jeśli jednak ten stan utrzymuje się dłużej niż tydzień i towarzyszą mu inne, niepokojące objawy, najlepiej skonsultować się z lekarzem. Dlaczego dziecko nie chce jeść? Infekcja  – utrata apetytu towarzyszy większości infekcji, zarówno tym poważniejszym, utajonym, jak i najpowszechniejszym – np. lekkiemu przeziębieniu Alergia pokarmowa  – uczulenie na któryś ze składników, objawiające się np. późniejszym bólem brzuszka, może zniechęcać dziecko do jedzenia Aktualny etap rozwoju  – dla dwulatka często bardziej atrakcyjny jest spacer i odkrywanie świata niż obiad Podjadanie między posiłkami  – batonik, owoc czy ciasteczko zjadane pomiędzy normalnymi posiłkami nie daje dziecku szansy na to, żeby zgłodniało Mało ruchu  – jeśli dziecko spędza mało czasu aktywnie na świeżym powietrzu, to jego zapotrzebowanie na jedzenie będzie mniejsze Chęć rządzenia w domu  – dziecko może też odmawiać jedzenia tylko po to, żeby zdenerwować rodziców i przejąć tym samym kontrolę nad ich emocjami i atmosferą w domu – najłatwiej to wyeliminować zachowując spokój i nie dając się sprowokować Jak zachęcić dziecko do jedzenia Ważne jest, by   wyrabiać prawidłowe nawyki żywieniowe już od pierwszych dni życia dziecka. Należy pamiętać, że niemowlę nie zje większej ilości pokarmu niż chce, a zmuszając dziecko do jedzenia można je łatwo do tej czynności zniechęcić. Co więcej stosowanie różnych behawioralnych sztuczek takich jak: karmienie w trakcie zabawy czy zachęcanie do jedzenia słodkimi i słonymi przekąskami, może w prosty sposób ukształtować złe nawyki żywieniowe  - komentuje dr...

Przeczytaj
Dziecko przy oknie
Fotolia
Styl życia Czym objawia się autyzm dziecięcy?
U części dzieci bardzo trudno rozpoznać autyzm dziecięcy. Dlatego tak ważna jest świadomość społeczna na temat tej choroby. Niejednokrotnie obserwacja rodziców i opiekunów, osób które są najbliżej dziecka, pozwala wcześnie wykryć autyzm, a co za tym idzie skutecznie go leczyć.
Lena Grabowska
lipiec 15, 2015

Przyczyny autyzmu dziecięcego Na autyzm dziecięcy składają się czynniki genetyczne i środowiskowe, jednak naukowcy w dalszym ciągu nie mają jednoznacznej odpowiedzi, co do przyczyn choroby. Na chwilę obecną zostało zidentyfikowanych wiele genów, które mają związek z zachorowaniami. W badaniach nad osobami z autyzmem wykryto nieprawidłowości w kilku rejonach mózgu, chorzy na autyzm mają rozregulowany poziom serotoniny i innych neuroprzekaźników . Wiadomo, że do zaburzeń w rozwoju mózgu może dochodzić już we wczesnym życiu płodowym. Autyzm dziecięcy rozpoznaje się do 3 roku życia. Przypadki zachorowań w późniejszym wieku, około 4-5 roku życia nazywane są autyzmem atypowym. Jak rozpoznać autyzm dziecięcy? Te zachowania dziecka powinny wzbudzić niepokój u rodziców: rzadko się uśmiecha woli samotną zabawę nie reaguje na własne imię woli kontakt z rzeczami niż z ludźmi nie bawi się z innymi dziećmi nie jest kreatywne w zabawie unika kontaktu wzrokowego, a jeśli patrzy to nie na osobę, a „przez osobę” zachowuje się impulsywnie jest nadwrażliwe na dźwięk lub dotyk nie reaguje na ból mówi mało, albo wcale używa słów bez znaczenia, albo powtarza za nami (echolalia) jeśli już mówi, to zwykle na jeden temat nie gestykuluje podczas mówienia patrzy na palec a nie na przedmiot, który palcem wskazujemy wpada w gniew bez wyraźnego powodu ma problemy w kontaktach z innymi dziećmi ma ograniczoną mimikę twarzy, rzadko widać na niej emocje nie jest empatyczne, nie potrafi zrozumieć emocji innych ludzi nie lubi się przytulać wykazuje zachowania autoagresywne, np. uderza głową w ścianę wprowadza się w nieustanny ruch: kiwanie, huśtanie, obracanie się w miejscu (stereotypie ruchowe) lubi rutynę podczas zabawy układa zabawki w rzędy jest nadpobudliwe jest spętane ruchowo,...

Przeczytaj