klub recenzentki wizaz klub recenzentki wizaz Wejdź
Siostry
Fotolia
Styl życia

Jak nauczyć dziecko dzielenia się? 7 prostych zasad

"Oddaj to moje!" krzyczy Twoje dziecko wyrywając autko z rąk kolegi na placu zabaw. Nie zdążysz się obrócić a już słyszysz kolejny wybuch: „Nie!” wrzeszczy, kiedy inne dziecko idzie w kierunku jego kolekcji kamyczków. Dlaczego Twoje dziecko nie wie jak się dzielić?
Lena Grabowska
lipiec 14, 2015
Siostry

Cóż, on wie, ale nie nie ma na to ochoty. Twój malec może godzinami bawić się z innymi dziećmi i jest coraz mniej egocentryczny z każdym dniem, ale wciąż jest bardzo impulsywny i nie ma wyczucia czasu, dlatego też czekanie, aż będzie mógł się pobawić jest dużym wyzwaniem. Z drugiej strony dzieci uwielbiają rysować dla nauczycieli, robić prezenty rodzicom i dzielić się przysmakami z przyjaciółmi. Skąd ta rozbieżność? Stąd, że dzieci dopiero się uczą, że dawanie może być czymś przyjemnym, a dzielenie się to fajna zabawa. Możesz wesprzeć naukę dzielenia się poprzez wzmacnianie tego rodzaju przykładów hojności i łagodne zniechęcanie go do mniej charytatywnych zachowań.

Co możesz zrobić aby pomóc Twojemu dziecku w nauce dzielenia się?

Jak przewinąć noworodka? Mamy dla Was instrukcję krok po kroku!

Baw się z dzieckiem w dzielenie się

Pokaż dziecku gry towarzyskie, w których gracze pracują razem na wspólny cel. Układajcie razem puzzle dodając kolejne elementy na zmianę. Dzielcie się pracą: podlewajcie kwiatki, zamiatajcie podłogę, rozpakowujcie razem zakupy. W końcu, dawaj mu rzeczy którymi może dzielić się ze swoimi przyjaciółmi jak na przykład przekąski czy naklejki.

Nie karć dziecka za nie dzielenie się

Jeśli mówisz dziecku, że jest samolubne, dyscyplinujesz je gdy nie chce się czymś podzielić, zmuszasz je do oddania czegoś ważnego dla niego, będziesz wzmacniać urazę, nie hojność. Aby nakłonić je do dzielenia się używaj pozytywnego wsparcia, nie upominania. Pamiętaj, że nie ma w tym nic złego jeśli Twoje dziecko nie chce się podzielić ulubioną zabawką. Daj mu czas, w pewnym momencie zrozumie, że dzielenie się z przyjaciółmi - którzy będą stawać się dla niego coraz ważniejsi - daje o wiele więcej frajdy niż trzymanie rzeczy tylko dla siebie.

Rozmawiaj z dzieckiem o uczuciach

Kiedy dziecko sprzecza się o zabawki pomóż mu zrozumieć, co tak naprawdę się dzieje. Jeśli jego przyjaciel trzyma misia w ręku i nie chce oddać wyjaśnij swojemu dziecku, co jego kompan może teraz czuć. Na przykład: "Jaś naprawdę lubi tę zabawkę i nie chce, aby ktokolwiek inny teraz się nią bawił". Pomóż dziecku wyrazić swoje emocje. Kiedy nie jest skory do dzielenia się, dowiedz się dlaczego. Czasem powody, które nam dorosłym wydają się błahe, dla dziecka są naprawdę ważne, uszanuj to.

Szukaj prostych rozwiązań

Twoje dziecko zaciska w rączkach łopatkę, którą ktoś próbuje mu wyrwać. Jest taka możliwość, że w jego głowie pojawiła się myśl: „albo on, albo ja”, która ma niewiele wspólnego z dzieleniem się, a która jest objawem rywalizacji. Zaproponuj dziecku grę, w której przy użyciu budzika kuchennego bawi się z drugim dzieckiem na zmianę zabawką. To doświadczenie pozwoli mu zrozumieć, że dzielenie się, to nie to samo co oddawanie, a dzieląc się z innymi przyczyni się do tego, że inni będą chcieli w przyszłości dzielić się z nim. 

Ustal z dzieckiem reguły przed zabawą

Przed zabawą zapytaj dziecko, czy jest cokolwiek czym nie chciałby się dzielić i znajdźcie wspólnie miejsce dla wyjątkowych zabawek. Następnie ustalcie, którymi zabawkami mogłoby się pobawić z innymi. To pozwoli je przygotować się na dzielenie z innymi dziećmi.

Szanuj rzeczy dziecka

Jeśli Twoje dziecko będzie czuło, że jego ubrania, zabawki i książki są zabierane bez pytania, to prawdopodobnie nie będzie chciało się nimi dzielić. Zapytaj je o zgodę przed pożyczeniem czerwonej kredki i zaakceptuj gdy odpowie „nie”. Upewnij się, że bliscy, znajomi i opiekunka, również wiedzą jak postępować w podobnych sytuacjach, że szanują rzeczy dziecka pytając o pozwolenie i dobrze się z nimi obchodzą.

Dawaj przykład

Najlepszym sposobem na nauczenie dzielenia się jest dawanie przykładu. Podziel się z dzieckiem swoimi lodami, pozwól mu pobawić się swoim szalikiem, który będzie peleryną superbohatera i zapytaj czy możesz przymierzyć jego nową czapkę. Używaj słów „dzielić się” do opisywania tego co robicie. Pamiętaj aby uczyć dziecko, że wartości niematerialne- uczucia, pomysły, historie- też mogą być obiektem dzielenia się. Najważniejsze, aby widział jak dajesz i przyjmujesz, jak dochodzisz do kompromisu i dzielisz się z innymi ludźmi.  

Jakie Wy stosujecie metody, aby nauczyć dzieci dzielenia się?

Przeczytaj też jak wychować szczęśliwe dziecko oraz czego nigdy nie mówić dziecku. Zobacz również czy dwulatki i trzylatki mogą się zgodnie bawić.

Komentarze
Rodzic z dzieckiem
Fotolia
Styl życia Jak wychować szczęśliwe dziecko? 13 przykazań dobrego rodzica
Tworząc wizję idealnych rodziców wydaje nam się, że motywujemy dziecko do ciężkiej pracy i kształcimy w nim ambicję, a tak naprawdę oszukujemy je i tworzymy cele niemożliwe do osiągnięcia.
Lena Grabowska
czerwiec 17, 2015

Rodzic kocha dziecko i dba o nie Opieka nad dzieckiem to nie tylko zaspokajanie jego potrzeb fizycznych, ale również dbanie o potrzeby psychiczne , np. poczucie bezpieczeństwa. Dziecko kochane, zadbane i wychowywane w poczuciu bezpieczeństwa uczy się opiekuńczości i ufności wobec innych ludzi. Rodzic nie wie wszystkiego Nie udawaj przed dzieckiem, że wiesz wszystko, nie ma takich ludzi . Udając kogoś kim nie jesteśmy zmuszamy dziecko do powielania nieistniejących wzorców. Nieomylny rodzic to zbyt wysoko postawiona poprzeczka dla dziecka, niemożliwa do przeskoczenia, bo nieistniejąca. Rodzic jest człowiekiem, czasem się złości i jest smutny Tworzenie fikcji idealnego rodzica-fantoma bez emocji bardzo krzywdzi dziecko i niszczy rodzica. Chcąc nauczyć swoje dziecko uczciwości i empatii pozwól mu się stykać ze swoim smutkiem, zmęczeniem i niezadowoleniem. Widząc te cechy u Ciebie, będzie potrafiło zaakceptować je u siebie. W przyszłości pomoże mu to mierzyć się z własnymi negatywnymi emocjami. Rodzic ma prawo do własnego czasu Bycie rodzice nie odziera z własnych poglądów, planów, marzeń i pragnień. Nie zaniedbuj swojego partnera, pasji czy znajomych. Brak czasu dla siebie sprawi, że będziesz nieszczęśliwym rodzicem i ucierpi na tym dziecko.  Nie musisz mieć wyrzutów sumienia gdy znikasz na kilka godzin z domu pozostawiając dziecko pod dobrą opieką. Rodzic popełnia błędy i potrafi się do nich przyznać Popełnianie błędów to cecha ludzka, mało tego to cecha dzięki której człowiek od lat ewoluuje. Wpajanie dziecku poczucia, że popełnianie błędów jest złe może być tragiczne w skutkach. Dziecko ze strachu przed popełnieniem błędu może zrezygnować z wykonania najmniejszego kroku, co w konsekwencji może prowadzić do hamowania rozwoju.  Rodzic jest cierpliwy i potrafi wybaczać Miłość rodzicielska jest wyjątkowa, zostając rodzicami...

Przeczytaj
Styl życia Brak apetytu u dziecka - jak sobie radzić z niejadkiem
Twoje dziecko to niejadek? Przeczytaj dlaczego tak jest i jak temu zaradzić. Brak apetytu można pokonać!
Łucja Zbieniewska
styczeń 16, 2013

Chwilowe zmniejszenie apetytu nie powinno być powodem do niepokoju.  Jeśli maluch jest aktywny, wesoły, spokojnie śpi i ma prawidłowy przyrost masy ciała, zmniejszenie łaknienia jest najprawdopodobniej przejściowe i nie należy się tym martwić. Jeśli jednak ten stan utrzymuje się dłużej niż tydzień i towarzyszą mu inne, niepokojące objawy, najlepiej skonsultować się z lekarzem. Dlaczego dziecko nie chce jeść? Infekcja  – utrata apetytu towarzyszy większości infekcji, zarówno tym poważniejszym, utajonym, jak i najpowszechniejszym – np. lekkiemu przeziębieniu Alergia pokarmowa  – uczulenie na któryś ze składników, objawiające się np. późniejszym bólem brzuszka, może zniechęcać dziecko do jedzenia Aktualny etap rozwoju  – dla dwulatka często bardziej atrakcyjny jest spacer i odkrywanie świata niż obiad Podjadanie między posiłkami  – batonik, owoc czy ciasteczko zjadane pomiędzy normalnymi posiłkami nie daje dziecku szansy na to, żeby zgłodniało Mało ruchu  – jeśli dziecko spędza mało czasu aktywnie na świeżym powietrzu, to jego zapotrzebowanie na jedzenie będzie mniejsze Chęć rządzenia w domu  – dziecko może też odmawiać jedzenia tylko po to, żeby zdenerwować rodziców i przejąć tym samym kontrolę nad ich emocjami i atmosferą w domu – najłatwiej to wyeliminować zachowując spokój i nie dając się sprowokować Jak zachęcić dziecko do jedzenia Ważne jest, by   wyrabiać prawidłowe nawyki żywieniowe już od pierwszych dni życia dziecka. Należy pamiętać, że niemowlę nie zje większej ilości pokarmu niż chce, a zmuszając dziecko do jedzenia można je łatwo do tej czynności zniechęcić. Co więcej stosowanie różnych behawioralnych sztuczek takich jak: karmienie w trakcie zabawy czy zachęcanie do jedzenia słodkimi i słonymi przekąskami, może w prosty sposób ukształtować złe nawyki żywieniowe  - komentuje dr...

Przeczytaj
pierwsze dni dziecka w przedszkolu
Fotolia
Styl życia Pierwsze dni w szkole i przedszkolu - jak pomóc dziecku przez to przejść?
Pierwsze dni w szkole czy przedszkolu bywają bardzo trudne. Dziecku ciężko jest przyzwyczaić się do kilkugodzinnej rozłąki z rodzicami oraz sytuacji, w której opiekuje się nim ktoś inny niż mama lub tata. Jak pomóc maluchowi na początku roku szkolnego?
Katarzyna Brasiak
wrzesień 13, 2012

Początek roku szkolnego to trudne chwile i dla dzieci, i dla rodziców. Dzieci w różny sposób reagują na rozstania z rodzicami. Niektóre znoszą to całkiem dobrze, inne natomiast zalewają się łzami już od momentu wyjścia z domu. Cierpliwość i wytrwałość rodziców  może jednak znacznie zmniejszyć rozpacz lub histerię malucha. Ważne jest więc, by w tych trudnych chwilach zachować spokój, otrzeć łzy z oczu dziecka, a przede wszystkim  zapewniać je o swojej miłości . Pozytywne nastawienie podczas pierwszych dni w szkole i przedszkolu Warto od razu uświadomić dziecku, że przedszkole i szkoła spełniają w życiu bardzo ważną rolę. Początek roku szkolnego to nie tylko obowiązki i wczesne pobudki, ale również ciekawe miejsce i sympatyczni ludzie,  nowe przyjaźnie i mnóstwo zabawy . Ta świadomość pozwoli mu szybciej przywyknąć do nowej sytuacji i otworzyć na to, co dotychczas było obce i nieznane. Optymizm rodziców  pozwala zredukować stres malucha związany z pierwszym dniem w przedszkolu lub szkole. Na mobilizację dziecka korzystnie wpływa także spokój mamy i taty, który pomaga mu uwierzyć, że nie ma się czego obawiać. Nigdy nie strasz dziecka szkołą lub nauczycielem! Warto także dokładnie obserwować dziecko, by poznać jego predyspozycje i zaplanować przyszły  rozwój pasji.  Fascynacja nauką o otaczającym świecie to dobry moment na to, by pomóc mu odkryć talenty. Zapytaj nauczycielkę, co dziecko lubi robić najbardziej: rysować, bawić się z dziećmi, czy może wspinać na drabinki? Podtrzymuj zainteresowania malucha. Zabawy integracyjne Dziecko w przedszkolu i szkole nabywa również praktycznych umiejętności społecznych. Uczy się prawidłowej pracy w grupie, a codzienne sytuacje pozwalają mu poznawać i identyfikować różne emocje.  Dlatego  wrażliwość i tolerancję dla potrzeb innych  powinniśmy kształtować w dziecku już od najmłodszych lat -...

Przeczytaj
jak sobie radzić ze złością dziecka?
123rf
Styl życia Jak radzić sobie ze złością dziecka? 6 sprawdzonych sposobów
Twoje dziecko często się złości, płacze, a nawet jest agresywne, a ty nie wiesz jak sobie z tym poradzić? Zobacz, jak poskromić złość małego dziecka!
Łucja Zbieniewska
listopad 05, 2013

Złość dziecka – to normalne! Nie tylko dzieci się złoszczą. Przypomnij sobie stresującą sytuację w pracy, w urzędzie, w domu... Dla dziecka, równie poważnym powodem do złości jest to, że nie pozwoliłaś mu zjeść jednego cukierka więcej, kazałaś zjeść znienawidzone buraczki do obiadu, albo ktoś w przedszkolu zabrał mu ulubioną zabawkę. Dziecko jeszcze nie wie, jak panować nad złością. Twoim zadaniem jest go tego nauczyć – ułatwi mu to późniejsze, dorosłe życie. Jak radzić sobie ze złością u dziecka? Tak jak najlepszą bronią w walce z ogniem jest woda, tak w walce ze złością, jej przeciwieństwo, czyli opanowanie. Zachowaj spokój, kiedy twoje dziecko krzykiem i łzami próbuje poinformować cię o swoich odczuciach i potrzebach. Dzięki temu szybciej się wyciszy i będziecie mieć szansę na spokojną rozmowę. Pamiętaj, że to od rodziców dzieci uczą się wyrażania emocji, także tych negatywnych. Daj dobry przykład Ignoruj zachowania , którymi dziecko próbuje zwrócić twoją uwagę. Zachowaj spokój nawet wówczas, gdy są naganne – gdy malec krzyczy, tupie nóżkami, przeklina, bije, rzuca zabawkami. Nie oznacza to, że pozostawisz je bez wyciągnięcia konsekwencji – zrobisz to dopiero, gdy dziecko się uspokoi, żeby wiedziało, co w jego zachowaniu było złe. Kiedy złość malca wynika z przyczyn ci nieznanych, postaraj się przywrócić spokój dziecka odwracając jego uwagę czymś atrakcyjnym – ulubioną zabawką, ciekawą książką czy bajką w telewizji. Możesz też zaproponować wspólną zabawę.  Kiedy maluch się uspokoi, koniecznie zapytaj o powód złości. Porozmawiajcie. Nie bagatelizuj jego odczuć i potrzeb. Nie stosuj metody „kija i marchewki” . Jeśli twoje dziecko zacznie postępować tak, jak sobie tego życzysz wyłącznie dla nagrody lub ze strachu przed karą, nie będzie to sukces wychowawczy. Takie dziecko nie zobaczy wówczas tego,...

Przeczytaj