klub recenzentki wizaz klub recenzentki wizaz Wejdź
Rodzic z dzieckiem
Fotolia
Styl życia

Jak wychować szczęśliwe dziecko? 13 przykazań dobrego rodzica

Tworząc wizję idealnych rodziców wydaje nam się, że motywujemy dziecko do ciężkiej pracy i kształcimy w nim ambicję, a tak naprawdę oszukujemy je i tworzymy cele niemożliwe do osiągnięcia.
Lena Grabowska
czerwiec 17, 2015
Jak przewinąć noworodka? Mamy dla Was instrukcję krok po kroku!

Rodzi z dzieckiem na plaży

Rodzic kocha dziecko i dba o nie

Opieka nad dzieckiem to nie tylko zaspokajanie jego potrzeb fizycznych, ale również dbanie o potrzeby psychiczne, np. poczucie bezpieczeństwa. Dziecko kochane, zadbane i wychowywane w poczuciu bezpieczeństwa uczy się opiekuńczości i ufności wobec innych ludzi.

Rodzic nie wie wszystkiego

Nie udawaj przed dzieckiem, że wiesz wszystko, nie ma takich ludzi. Udając kogoś kim nie jesteśmy zmuszamy dziecko do powielania nieistniejących wzorców. Nieomylny rodzic to zbyt wysoko postawiona poprzeczka dla dziecka, niemożliwa do przeskoczenia, bo nieistniejąca.

Rodzic jest człowiekiem, czasem się złości i jest smutny

Tworzenie fikcji idealnego rodzica-fantoma bez emocji bardzo krzywdzi dziecko i niszczy rodzica. Chcąc nauczyć swoje dziecko uczciwości i empatii pozwól mu się stykać ze swoim smutkiem, zmęczeniem i niezadowoleniem. Widząc te cechy u Ciebie, będzie potrafiło zaakceptować je u siebie. W przyszłości pomoże mu to mierzyć się z własnymi negatywnymi emocjami.

Rodzic ma prawo do własnego czasu

Bycie rodzice nie odziera z własnych poglądów, planów, marzeń i pragnień. Nie zaniedbuj swojego partnera, pasji czy znajomych. Brak czasu dla siebie sprawi, że będziesz nieszczęśliwym rodzicem i ucierpi na tym dziecko. Nie musisz mieć wyrzutów sumienia gdy znikasz na kilka godzin z domu pozostawiając dziecko pod dobrą opieką.

Rodzic popełnia błędy i potrafi się do nich przyznać

Popełnianie błędów to cecha ludzka, mało tego to cecha dzięki której człowiek od lat ewoluuje. Wpajanie dziecku poczucia, że popełnianie błędów jest złe może być tragiczne w skutkach. Dziecko ze strachu przed popełnieniem błędu może zrezygnować z wykonania najmniejszego kroku, co w konsekwencji może prowadzić do hamowania rozwoju. 

Rodzic jest cierpliwy i potrafi wybaczać

Miłość rodzicielska jest wyjątkowa, zostając rodzicami odkrywamy nieodkryte dotąd pokłady cierpliwości i miłości. Dziecko, dla którego rodzice mieli cierpliwość i zrozumienie będzie tolerancyjne, wyrozumiałe i zdolne do kompromisów w dorosłym życiu.

Rodzic potrafi przepraszać

Gdy stracisz cierpliwość, zawiedziesz dziecko, zranisz je nie pozostawiaj go samego z tymi emocjami. Dziecko, którego rodzic nie jest zdolny do wzięcia odpowiedzialności za własne błędy i przeprosin bierze całą winę na siebie. Konsekwencje nieradzenia sobie z wpojonym w dzieciństwie poczuciem winy mogą determinować całe dorosłe życie. Mogą mieć fatalny wpływ na relacje społeczne, a w skrajnych przypadkach kończą się zaburzeniami dezorganizującymi całe życie.

Rodzic nie poniża dziecka, nie obraża, nie bije

Zawstydzając dziecko, stosując wobec niego przemoc psychiczną i fizyczną, krytykując je, kpiąc z niego ranisz bezbronnego, małego człowieka, który nie ma szans na obronę. Pielęgnujesz w nim nieśmiałość, brak poczucia własnej wartości, nieufność do ludzi i agresję.

Rodzic ma dla dziecka czas i poświęca mu uwagę

W dzisiejszych czasach czas stał się „produktem deficytowym”, mamy go zawsze za mało. Ciągle się gdzieś spieszymy, jesteśmy wiecznie spóźnieni, a to właśnie czas jest największą wartością jaką możemy podarować swojemu dziecku. Fundamentem zdrowej i głębokiej relacji z dzieckiem jest czas i poświęcona mu uwaga.

Rodzic akceptuje uczucia dziecka

„Przestań się mazać”, „ Pocałuj ciocię”, „Podziel się łopatką”. Wszystkie te popularne zwroty ignorują odczucia dziecka. Dziecko ma prawo być smutnym i płakać, ma prawo nie całować nowo poznanej osoby, ma prawo nie mieć ochoty dzielić się swoją zabawką z obcym dzieckiem. A już najbardziej krzywdzącym i odzierającym z poczucia bezpieczeństwa jest zwrot: „Póki mieszkasz pod moim dachem będziesz robić jak ja chcę”. Dziecko to nie zwierzę tresowane, aby spełniało nasze oczekiwania. Dziecko to człowiek. Jego uczucia są równie ważne co Twoje i wiek nie ma tu znaczenia. Jeśli dziecko Cię o coś prosi, to zamiast automatycznie odpowiadać „NIE”, zastanów się czy spełnienie jego prośby faktycznie zaważy na Twoim autorytecie czy planie dnia. Dziecko wychowywane w atmosferze akceptacji i przyjaźni, będzie potrafiło znaleźć miłość w dorosłym życiu i ją pielęgnować oraz doceniać i szanować innych ludzi.

Rodzic chwali za osiągnięcia

Dziecko wychowywane w atmosferze aprobaty uczy się lubić siebie i doceniać własny wysiłek. Nie boi się też podejmowania nowych wyzwań. Należy przy tym pamiętać aby motywować dziecko do szukania własnych pasji, chwalić wysiłek włożony w pracę a nie poziom osiągnięć.

Rodzic jest konsekwentny

Hasło, które często słyszymy, tylko co tak naprawdę się za nim kryje? Konsekwencja to nie tylko egzekwowanie zobowiązań dziecka wobec rodzica. Konsekwencja to też spójność w tym co rodzic mówi i robi. Jeśli rodzic nie dba o porządek nie powinien wymagać równo poukładanych misiów na półce. Konsekwencja to też spójność poglądów obojga rodziców, wszelkie różnice zdań powinny być rozwiązywane podczas nieobecności dziecka. Innymi słowy konsekwencja to cecha, która powinna się rozciągać na całe życie rodzinne, wtedy dopiero puste hasło nabiera sensu.

Rodzic pozwala dziecku na samodzielność

Od najmłodszych lat uczmy się wspierać samodzielność naszych dzieci, szanujmy ich własną aktywność i pozwalajmy podejmować własne decyzje, nawet jeśli nie są naszymi wymarzonymi. Dzięki temu wychowamy niezależnych i odpowiedzialnych ludzi, którzy będą potrafili podejmować własne decyzje, ale i mierzyć się z ich konsekwencjami. Nam rodzicom pozwoli to w późniejszym czasie na bezbolesne odcięcie pępowiny, które nie oznacza przecież że przestajemy być rodzicami.

Rodzice kochajcie swoje dzieci i nie traćcie zdrowych zmysłów! Dodalibyście coś do tej listy?

Przeczytaj też: Dziecko z depresją, rośnie liczba przedszkolaków potrzebujących pomocy oraz dlaczego młode Polki nie chcę mieć dzieci. Sprawdź też czym jest poczucie własnej wartości.

Komentarze
Fotolia
Styl życia Przekłuwanie uszu dzieciom – tak czy nie?
Wiele z nas w ogóle go nie pamięta, a część wspomina dość długą walkę o kompletne zagojenie się ranek. Przekłuwanie uszu dzieciom to temat stary jak świat, ale na forach internetowych wciąż odżywa. Co za nim przemawia i jakie są argumenty przeciwko? O opinię postanowiłyśmy poprosić psychologa dziecięcego.
Małgorzata Mrozek
sierpień 30, 2016

Osobiście do salonu kosmetycznego wybrałam się z rodzicami i to na własną prośbę. Niewiele później wybrałam się na wakacje i pamiętam, jak bardzo przeszkadzało mi gojenie się przekłutych uszu. Pozornie bezpieczne kolczyki okazały się nie tak idealne, jak powinny, o czym dowiedziałam się dużo później, ograniczając się tylko i wyłącznie do znacznie wygodniejszych dla mnie kolczyków na haczykach. Kiedy o tym wszystkim myślę, zdaję sobie sprawę, że przekłuwanie uszu u maleńkiego dziecka wybiłabym z głowy wszystkim, którzy chcieliby nakłonić do tego mnie jako matkę. Sprawdź także:  Bangla.pl - opinie, zdjęcia, testy dla rodziców Stop pistoletom Zacznijmy od początku. Kiedy przychodzi co do czego, wybieramy się do kosmetyczki. To prawdopodobnie największy błąd, jaki popełniamy decydując o przekłuciu uszu naszemu dziecku. Powód? Każdy piercer powie, że przekłuwanie za pomocą pistoletu to istna pomyłka. W przeciwieństwie do igieł rozrywa on tkankę, a na dodatek nie jest tak sterylny, jak się niektórym wydaje. Przekłuwanie uszu małemu dziecku (a przypomnijmy, że na forum pytają o to często rodzice kilkumiesięcznych dzieci) to więc narażanie nie tylko na stres, ale i ewentualne problemy zdrowotne. Wszak wirusowe zapalenie wątroby, którym można zarazić się podczas niesterylnego zabiegu, to nie jest taka błaha sprawa. Co ciekawe, większość zwolenników przekłuwania uszu u małych dzieci podaje właśnie, że najlepszym rozwiązaniem jest pistolet. Bezbolesna albo w najgorszym przypadku mało bolesna metoda wydaje się oczywiście rozsądna. Jednak kiedy pomyśleć o ewentualnych następstwach, aż odechciewa się iść do kosmetyczki. Dzieciom nie bez powodu przekłuwa się uszy pistoletem. Dziurki robi się szybko, by dziecko nie uciekło i nie spanikowało....

Przeczytaj
Noworodek z ojcem
Fotolia
Styl życia Najważniejsze informacje o zasiłku opiekuńczym na dziecko
Co zrobić gdy z powodów losowych nie masz z kim zostawić chorego lub zdrowego dziecka? Przeczytaj nasz poradnik i dowiedz się najważniejszych informacji na temat zasiłku opiekuńczego.
Lena Grabowska
sierpień 25, 2015

Zasiłek opiekuńczy na zdrowe dziecko Zasiłek opiekuńczy na dziecko zdrowe przysługuje obojgu rodzicom dziecka, które nie ukończyło 8 lat. Można się o niego ubiegać w przypadku gdy: rodzic opiekujący się dzieckiem zachorował i nie jest w stanie sprawować opieki rodzic na co dzień zajmujący się dzieckiem przebywa w szpitalu mama sprawująca opiekę nad dzieckiem rodzi żłobek, przedszkole lub szkoła zostały w sposób niezaplanowany zamknięte Zasiłek może być wypłacany maksymalnie przez 60 dni w roku . Wyjątek stanowi sytuacja, w której matka dziecka przebywa w szpitalu po porodzie. Ojcu dziecka przysługuje wtedy dodatkowy zasiłek opiekuńczy, który wynosi maksymalnie 8 tygodni. Te 56 dni nie są odejmowane od przysługujących 60. Zasiłek opiekuńczy na chore dziecko O zasiłek opiekuńczy na dziecko chore można się ubiegać do 14 roku życia dziecka . Zasiłek przysługuje też na innych chorych członków rodziny. Warunkiem przyznania zasiłku opiekuńczego na chorego członka rodziny jest to, że członkowie rodziny muszą mieszkać w jednym miejscu . Zasiłek może być wypłacany maksymalnie przez  60 dni w roku na dziecko do 14 lat . W przypadku opieki nad dzieckiem powyżej 14 roku życia lub innym członkiem rodziny zasiłek może być wypłacany przez maksymalnie 14 dni w roku . Zasiłek opiekuńczy- komu przysługuje Zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, które posiadają ubezpieczenie chorobowe . Warunkiem jego przyznania jest to, że żaden inny członek rodziny nie jest w stanie w tym czasie sprawować opieki. Na dziecko, które nie ukończyło 2 roku życia zasiłek opiekuńczy przysługuje zawsze , nawet jeśli są inni członkowie którzy są w stanie zapewnić opiekę. Zasiłek opiekuńczy przysługuje również na dzieci przysposobione oraz obce przyjęte na wychowanie i utrzymanie. Ile wynosi zasiłek opiekuńczy Miesięczny zasiłek opiekuńczy...

Przeczytaj
język migowy dla niemowląt
Fotolia
Styl życia Język migowy dla niemowląt - czy warto?
Inteligencja emocjonalna dzieci rozwija się znacznie szybciej niż ich umiejętności językowe. Maluch już od pierwszych miesięcy życia zdaje sobie sprawę ze swoich potrzeb, choć nie potrafi jeszcze o nich mówić. W jaki sposób możemy je odczytać? Czy warto migać do niemowląt?
Katarzyna Brasiak
lipiec 23, 2012

Każda mama wie, że - zwłaszcza na początku -  trudno jest prawidłowo odczytać znaczenie płaczu , krzyku, braku apetytu lub narzekań malucha. Zrozumienie informacji, które dziecko ma do przekazania znacznie ułatwia komunikację pomiędzy rodzicami a maluszkiem. Ma też korzystny wpływ zarówno na rozwój niemowlęcia, jak i na samopoczucie rodziców.  Jednym ze sposobów na skuteczne nawiązanie z nim kontaktu jest.. język migowy! Język migowy  wykorzystywany z relacjach z niemowlakiem rozwija przede wszystkim jego zdolności językowe oraz przyspiesza naukę mowy. Badania wykazały, że poznanie języka migowego w pierwszych miesiącach życia zwiększa także iloraz inteligencji, kształtuje umiejętność myślenia, podejmowania decyzji oraz planowania (w kolejnych latach życia). Dzięki temu dziecko chętniej rozwija umiejętności poznawcze, emocjonalne oraz psychiczne i od najmłodszych lat kształtuje w sobie poczucie pewności siebie. Nauka migania do niemowląt Język migowy dla niemowląt jest sposobem na  rozpoczęcie wczesnej komunikacji z dzieckiem , zanim będzie ono potrafiło słowami wyrazić swoje potrzeby. Naukę można rozpocząć już około szóstego miesiąca - jest to czas kiedy maluch zaczyna świadomie machać rączką, robiąc np. papa  – mówi Agnieszka Godlewska – Wawrzyniak, nauczyciel w Centrum Helen Doron Early English. Znaki powinny być dostosowane do wieku malucha. Dlatego początkowo poznaje te, określające podstawowe czynności lub rzeczy w jego otoczeniu – mleko, kąpać się, spać. Później dochodzą inne, np. boję się, a z czasem także zwierzęta lub części ciała. Naukę należy rozpoczynać od znaków wykonywanych przez usta. Następnie uczymy tych, do których pokazywania wykorzystujemy rękę płaską. Warto pamiętać, że w pierwszych miesiącach życia, dziecko nie potrafi jeszcze w pełni świadomie używać swoich palców. Zakres znaków będzie więc zmieniał...

Przeczytaj
Spokojny sen dziecka
Fotolia
Styl życia Dziecko nie chce spać? 10 sprawdzonych sposobów na dobry sen niemowlaka
Dlaczego niemowlę nie chce spać? Dowiedz się jakich bodźców unikać tuż przed zaśnięciem. Poznaj 10 sprawdzonych sposobów, które ułatwią niemowlakowi zasypianie.
Lena Grabowska
kwiecień 27, 2015

1. Wyciszająca kąpiel przed snem Woda działa na niemowlaki kojąco, gdyż przypomina im środowisko w brzuchu mamy , warto skorzystać z tego faktu. Kąpiel może służyć do zrelaksowania, umycia ale i zmęczenia dziecka, gdyż warto dodać, że dla niemowlaka kąpiel to duży wysiłek . Jest jednak pewna grupa dzieci, na które kąpiel działa pobudzająco . Jeśli zauważysz, że Twoje dziecko jest bardziej żywe po kąpieli przełóżcie ten rytuał na inną porę dnia. 2. Masaż z olejkiem lawendowym Odpowiednio wykonany masaż jest bardzo relaksującym doznaniem. Dodatkowo czuły dotyk buduje więź między mamą a dzieckiem. Warto posłużyć się przy tym oliwką z olejkiem lawendowym , który ma działanie uspokajające i ułatwia zasypianie . 3. Gładka pościel oraz ochraniacz na łóżeczko Kusząca dla rodziców wizja kolorowego i wesołego łóżeczka dziecka niestety może utrudniać niemowlakowi wyciszenie się przed snem . Dziecko leżące w pościeli z dużą ilością detali przykuwających jego uwagę może mieć problemy z zaśnięciem. Powód jest prosty, jest ciekawe świata i nie chce marnować czasu na sen . Na początek najlepiej wybrać gładką, jednokolorową pościel. 4. Łóżeczko bez zabawek Łóżeczko jest miejscem przeznaczonym do snu. Zabawa powinna odbywać się w innej przestrzeni. Jeśli nauczymy dziecko, że w łóżeczku znajduje się duża ilość zabawek będzie czuło się zdezorientowane . Może się okazać, że lądując w łóżku nie będzie rozumiało naszych intencji i zamiast ułożyć się do snu będzie się świetnie bawić. 5. Zegar biologiczny i rytuały Ważną rolę w życiu dziecka odgrywa zegar biologiczny i związane z nim rytuały. Jeśli rodzic konsekwentnie trzyma się wyznaczonych pór snu i drzemki organizm dziecka po pewnym czasie przystosuje się do trybu domowników . Jednak wymaga to niejednokrotnie dużej wytrwałości ze strony rodziców....

Przeczytaj