klub recenzentki wizaz klub recenzentki wizaz Wejdź
język migowy dla niemowląt
Fotolia
Styl życia

Język migowy dla niemowląt - czy warto?

Inteligencja emocjonalna dzieci rozwija się znacznie szybciej niż ich umiejętności językowe. Maluch już od pierwszych miesięcy życia zdaje sobie sprawę ze swoich potrzeb, choć nie potrafi jeszcze o nich mówić. W jaki sposób możemy je odczytać? Czy warto migać do niemowląt?
Katarzyna Brasiak
lipiec 23, 2012
język migowy dla niemowląt

Każda mama wie, że - zwłaszcza na początku - trudno jest prawidłowo odczytać znaczenie płaczu, krzyku, braku apetytu lub narzekań malucha. Zrozumienie informacji, które dziecko ma do przekazania znacznie ułatwia komunikację pomiędzy rodzicami a maluszkiem. Ma też korzystny wpływ zarówno na rozwój niemowlęcia, jak i na samopoczucie rodziców. 

Jednym ze sposobów na skuteczne nawiązanie z nim kontaktu jest.. język migowy!

Język migowy wykorzystywany z relacjach z niemowlakiem rozwija przede wszystkim jego zdolności językowe oraz przyspiesza naukę mowy. Badania wykazały, że poznanie języka migowego w pierwszych miesiącach życia zwiększa także iloraz inteligencji, kształtuje umiejętność myślenia, podejmowania decyzji oraz planowania (w kolejnych latach życia). Dzięki temu dziecko chętniej rozwija umiejętności poznawcze, emocjonalne oraz psychiczne i od najmłodszych lat kształtuje w sobie poczucie pewności siebie.

Jak przewinąć noworodka? Mamy dla Was instrukcję krok po kroku!

Nauka migania do niemowląt

Język migowy dla niemowląt jest sposobem na rozpoczęcie wczesnej komunikacji z dzieckiem, zanim będzie ono potrafiło słowami wyrazić swoje potrzeby. Naukę można rozpocząć już około szóstego miesiąca - jest to czas kiedy maluch zaczyna świadomie machać rączką, robiąc np. papa – mówi Agnieszka Godlewska – Wawrzyniak, nauczyciel w Centrum Helen Doron Early English.

Znaki powinny być dostosowane do wieku malucha. Dlatego początkowo poznaje te, określające podstawowe czynności lub rzeczy w jego otoczeniu – mleko, kąpać się, spać. Później dochodzą inne, np. boję się, a z czasem także zwierzęta lub części ciała.

Naukę należy rozpoczynać od znaków wykonywanych przez usta. Następnie uczymy tych, do których pokazywania wykorzystujemy rękę płaską. Warto pamiętać, że w pierwszych miesiącach życia, dziecko nie potrafi jeszcze w pełni świadomie używać swoich palców. Zakres znaków będzie więc zmieniał się wraz z jego rozwojem.

W nauce języka migowego najwięcej zależy od rodzica - od jego zaangażowania, wytrwałości oraz... kreatywności. Znaki oraz sposób ich pokazywania można wymyślić samemu lub skorzystać z gotowych poradników. Bardzo ważna jest konsekwencja - nie należy zmieniać raz ustalonego kodu.

Pierwszy etap nauki polega na tym, by mówiąc np. słowo „jeść” jednocześnie pokazywać znak, który je określa. Dziecko, obserwując zachowania mamy lub taty, z czasem zaczyna je naśladować.

A gdy maluch już zrozumie, na czym to polega, zaczyna samodzielnie wyrażać swoje potrzeby, emocje, a także nazywać otaczający je świat.

Miganie do niemowląt - świetna komunikacja

Język migowy dla niemowląt niewątpliwie ułatwia komunikację, sprawdza się również podczas różnych zajęć przeznaczonych dla dzieci i ich rodziców. Mogą to być ćwiczenia dotyczące nawiązywania rodzicielskiej relacji lub stymulujące rozwój naszych pociech np. w klubach maluchów, a nawet szkołach językowych.

Dzięki wykorzystaniu elementów języka migowego rodzic nabiera pewności w kontaktach ze swoją kilkumiesięczną pociechą. To także bezcenny komfort dla dziecka, które wie, w jaki sposób  wyrażać swoje potrzeby lub emocje, nie wykorzystując przy tym płaczu i krzyku – mówi Agnieszka Godlewska – Wawrzyniak. Warto pamiętać, że maluchy zaczynają rozumieć wiele rzeczy, zanim rzeczywiście zaczną o nich mówić. Ich inteligencja emocjonalna rozwija się więc znacznie szybciej niż umiejętności językowe – dodaje ekspertka.

Oprac. na podst. materiałów prasowych Helen Doron Early English.

Komentarze
Fotolia
Styl życia Objawy i leczenie kolki niemowlęcej
Kolka niemowlęca to spory problem: maluch ciągle płacze, nie wiadomo, jak mu pomóc. Czym tak naprawdę jest kolka, jak ją leczyć?
Katarzyna Brasiak
czerwiec 22, 2012

Kolka niemowlęca: co to takiego?  Pediatrzy nazywają kolką  nasilone i trudne do uspokojenia napady płaczu  u niemowląt: według badań dolegliwość ta pojawia się nawet u co czwartego dziecka. Z reguły nie jest to powiązane z z ostrymi objawami chorobowymi – pojawia się nagle i ustępuje samoistnie. Kolka może wystąpić już u dwu - trzytygodniowego noworodka, nasilenie napadów płaczu występuje ok. 6 tygodnia, a mijają one około 3 – 4 miesiąca życia dziecka. Kolka nie ma negatywnego wpływu na rozwój i wzrost dziecka. Objawy kolki niemowlęcej Kiedy możemy stwierdzić, że malucha dopadła właśnie kolka? Rodzice – zwłaszcza jeśli to ich pierwsze dziecko – zwykle bardzo się niepokoją, zastanawiając się, co też dolega ich niemowlęciu. Do typowych objawów należą: nagłe napady płaczu , powtarzające się regularnie, zwykle po południu lub godzinach wieczornych, zazwyczaj codziennie lub prawie codziennie. płacz nasila się  po pewnym czasie, może przechodzić w krzyk; pojedynczy atak kolki trwa od 2 do nawet 5 godzin. niemowlę ma  naprężone mięśnie, twardy brzuszek , podkurcza nóżki; często też nie może oddać gazów ani stolca (ale to raczej nie powód, a efekt kolki). Kolkę rozpoznaje się wówczas, gdy występują wyżej wymienione objawy, ale dziecko rozwija się prawidłowo. Skąd się bierze kolka niemowlęca? Specjaliści nie mają dobrej odpowiedzi na pytanie, czemu dziecku dolega kolka. Wręcz przeciwnie – istnieje wiele różnych teorii na ten temat. Do najbardziej popularnych i prawdopodobnych można zaliczyć: niemowlęta mają  niedojrzały układ pokarmowy , stąd uporczywe bóle brzuszka i kolki. Z czasem układ pokarmowy dojrzewa, a uciążliwe dolegliwości mijają. alergia na białko mleka krowiego  lub  nietolerancja laktozy  (cukier występujący w mleku), która może być połączona z niewystarczającym wydzielaniem laktazy – enzymu...

Przeczytaj
6 miesiąc życia dziecka
Fotolia
Styl życia 6 miesiąc życia dziecka - czas na nowe zabawy
W 6. miesiącu życia dziecka ruchy staja się coraz bardziej precyzyjne, niemowlę chętnie rzuca przedmiotami... bez końca!
Łucja Zbieniewska
styczeń 28, 2011

Szósty miesiąc życia to doskonalenie zdobytych dotychczas umiejętności. Niektóre dzieci zaczynają siedzieć samodzielnie, inne nawet raczkować, ale większość maluchów nie jest jeszcze gotowa do samodzielnego poruszania się. Dziecko potrzebuje coraz więcej przestrzeni – nie wystarcza mu już łóżeczko, warto więc pomyśleć o kojcu lub bezpiecznym miejscu na podłodze (na dywanie lub kocu). To dobry moment na rozejrzenie się za wózkiem – spacerówką, bo ten głęboki niedługo przestanie być wystarczający. Rozwój fizyczny w 6 miesiącu życia dziecka Ruchy niemowlęcia są coraz bardziej precyzyjne, potrafi ono schwycić nawet małe przedmioty, obraca je w rączkach, przekłada z jednej rączki do drugiej i uważnie ogląda. Gdy maluch skończy pół roku, leżąc na brzuchu wysoko unosi się na wyprostowanych rączkach, często wykonując takie ruchy, jakby pływało. Sięga nóżkami do buzi, zwykle potrafi włożyć np. piętę do ust. Odpychając się nóżkami – w pozycji leżącej na plecach – albo rączkami – w pozycji na brzuchu - niemowlę wykonuje pierwsze próby pełzania. Zaczyna się ulubiona zabawa maluchów – rzucanie przedmiotami (np. klockiem, grzechotką); mama lub tata podnosi zabawkę, dziecko – znów ją rzuca, i tak.. bez końca. Niemowlak lubi obserwować, jak przedmiot spada, fascynuje go też to, że zawsze (dzięki mamie czy tacie) wraca z powrotem. Niekiedy dziecko w szóstym miesiącu stara się już podciągać do pozycji siedzącej, chociaż na początku robi to zwykle nieco nieporadnie. Czasem także – leżąc na brzuchu – zaczyna opierać się na łokciach i kolankach, przygotowując się do raczkowania. 6 miesiąc życia dziecka: rozwój intelektualny i społeczny W wieku sześciu miesięcy dziecko świetnie już rozpoznaje osoby, które zna – nie tylko rodziców, ale także brata lub siostrę, babcię, dziadka czy ciocię.  W tym czasie zwykle okazuje się,...

Przeczytaj
9 miesiąc życia dziecka
Fotolia
Styl życia 9 miesiąc życia dziecka - dziecko samo siada
9 miesiąc życia dziecka to czas doskonalenia umiejętności i zdobywania nowych- siadanie, raczkowanie a nawet próby stawania! Sprawdź, jak wygląda rozwój niemowlęcia na tym etapie.
styczeń 28, 2011

W dziewiątym miesiącu życia dziecko doskonali zdobyte dotychczas umiejętności, staje się coraz bardziej precyzyjne, a jego ruchy są coraz bardziej wyważone. Maluch w tym czasie może już raczkować (chociaż nie wszystkie dzieci to robią), próbuje podciągać się do stania. Ponadto zazwyczaj stabilnie siedzi, potrafi też sam usiąść (z leżenia), a z tej pozycji z powrotem przejść do leżenia na brzuszku. Zwykle reaguje też na swoje imię - zawołane po imieniu odwraca się, reaguje też na proste polecenia typu „daj”; nie rozumie jeszcze jednak niestety słowa „nie”. Rozwój fizyczny w 9 miesiącu życia dziecka Rozwija się jego koordynacja wzrokowo-ruchowa, a także tak zwana motoryka precyzyjna (czyli dokładne ruchy dłoni i palców, wymagające sporej koncentracji). Dlatego teraz szkrab bardzo dokładnie ogląda każdy przedmiot, bada go paluszkami, próbuje włożyć je do środka, a potem wkłada do buzi. Potrafi wyjmować już mniejsze przedmioty z większych (np. klocki z pudełka). Bardzo chętnie je też samodzielnie – oczywiście rączkami, a nie łyżeczką. Jeśli maluch raczkuje, trzeba ciągle mieć go na oku, ponieważ będzie próbował dostać się do każdego miejsca w domu i zbadać każdą rzecz: włożyć rączki do sedesu, głowę do pralki, a paluszki – do kontaktu. Warto więc zaopatrzyć się w specjalne zabezpieczenia, na przykład zaślepki do kontaktów czy blokady szuflad, a wszelkie niebezpieczne przedmioty (sztućce, chemia domowa, pasta do butów, itp), także w kuchni, łazience przedpokoju, przestawić do wyższych szafek, aby dziecko nie mogło do nich sięgnąć. Jeżeli chcesz używać kojca, to dobry moment na jego zakup – pamiętaj jednak, aby dziecko nie spędzało w nim całego dnia. 9 miesiąc życia dziecka: rozwój intelektualny i społeczny Dziecko w tym wieku zaczyna świadomie naśladować dorosłych: na początku powtarza zaobserwowane ruchy (np. klaskanie,...

Przeczytaj
pierwsze dni dziecka w przedszkolu
Fotolia
Styl życia Pierwsze dni w szkole i przedszkolu - jak pomóc dziecku przez to przejść?
Pierwsze dni w szkole czy przedszkolu bywają bardzo trudne. Dziecku ciężko jest przyzwyczaić się do kilkugodzinnej rozłąki z rodzicami oraz sytuacji, w której opiekuje się nim ktoś inny niż mama lub tata. Jak pomóc maluchowi na początku roku szkolnego?
Katarzyna Brasiak
wrzesień 13, 2012

Początek roku szkolnego to trudne chwile i dla dzieci, i dla rodziców. Dzieci w różny sposób reagują na rozstania z rodzicami. Niektóre znoszą to całkiem dobrze, inne natomiast zalewają się łzami już od momentu wyjścia z domu. Cierpliwość i wytrwałość rodziców  może jednak znacznie zmniejszyć rozpacz lub histerię malucha. Ważne jest więc, by w tych trudnych chwilach zachować spokój, otrzeć łzy z oczu dziecka, a przede wszystkim  zapewniać je o swojej miłości . Pozytywne nastawienie podczas pierwszych dni w szkole i przedszkolu Warto od razu uświadomić dziecku, że przedszkole i szkoła spełniają w życiu bardzo ważną rolę. Początek roku szkolnego to nie tylko obowiązki i wczesne pobudki, ale również ciekawe miejsce i sympatyczni ludzie,  nowe przyjaźnie i mnóstwo zabawy . Ta świadomość pozwoli mu szybciej przywyknąć do nowej sytuacji i otworzyć na to, co dotychczas było obce i nieznane. Optymizm rodziców  pozwala zredukować stres malucha związany z pierwszym dniem w przedszkolu lub szkole. Na mobilizację dziecka korzystnie wpływa także spokój mamy i taty, który pomaga mu uwierzyć, że nie ma się czego obawiać. Nigdy nie strasz dziecka szkołą lub nauczycielem! Warto także dokładnie obserwować dziecko, by poznać jego predyspozycje i zaplanować przyszły  rozwój pasji.  Fascynacja nauką o otaczającym świecie to dobry moment na to, by pomóc mu odkryć talenty. Zapytaj nauczycielkę, co dziecko lubi robić najbardziej: rysować, bawić się z dziećmi, czy może wspinać na drabinki? Podtrzymuj zainteresowania malucha. Zabawy integracyjne Dziecko w przedszkolu i szkole nabywa również praktycznych umiejętności społecznych. Uczy się prawidłowej pracy w grupie, a codzienne sytuacje pozwalają mu poznawać i identyfikować różne emocje.  Dlatego  wrażliwość i tolerancję dla potrzeb innych  powinniśmy kształtować w dziecku już od najmłodszych lat -...

Przeczytaj