klub recenzentki wizaz klub recenzentki wizaz Wejdź
pierwsze dni dziecka w przedszkolu
Fotolia
Styl życia

Pierwsze dni w szkole i przedszkolu - jak pomóc dziecku przez to przejść?

Pierwsze dni w szkole czy przedszkolu bywają bardzo trudne. Dziecku ciężko jest przyzwyczaić się do kilkugodzinnej rozłąki z rodzicami oraz sytuacji, w której opiekuje się nim ktoś inny niż mama lub tata. Jak pomóc maluchowi na początku roku szkolnego?
Katarzyna Brasiak
wrzesień 13, 2012
pierwsze dni dziecka w przedszkolu

Początek roku szkolnego to trudne chwile i dla dzieci, i dla rodziców. Dzieci w różny sposób reagują na rozstania z rodzicami. Niektóre znoszą to całkiem dobrze, inne natomiast zalewają się łzami już od momentu wyjścia z domu.

Cierpliwość i wytrwałość rodziców może jednak znacznie zmniejszyć rozpacz lub histerię malucha. Ważne jest więc, by w tych trudnych chwilach zachować spokój, otrzeć łzy z oczu dziecka, a przede wszystkim zapewniać je o swojej miłości.

Jak przewinąć noworodka? Mamy dla Was instrukcję krok po kroku!

Pozytywne nastawienie podczas pierwszych dni w szkole i przedszkolu

Warto od razu uświadomić dziecku, że przedszkole i szkoła spełniają w życiu bardzo ważną rolę. Początek roku szkolnego to nie tylko obowiązki i wczesne pobudki, ale również ciekawe miejsce i sympatyczni ludzie, nowe przyjaźnie i mnóstwo zabawy. Ta świadomość pozwoli mu szybciej przywyknąć do nowej sytuacji i otworzyć na to, co dotychczas było obce i nieznane.

Optymizm rodziców pozwala zredukować stres malucha związany z pierwszym dniem w przedszkolu lub szkole. Na mobilizację dziecka korzystnie wpływa także spokój mamy i taty, który pomaga mu uwierzyć, że nie ma się czego obawiać. Nigdy nie strasz dziecka szkołą lub nauczycielem!

Warto także dokładnie obserwować dziecko, by poznać jego predyspozycje i zaplanować przyszły rozwój pasji. Fascynacja nauką o otaczającym świecie to dobry moment na to, by pomóc mu odkryć talenty. Zapytaj nauczycielkę, co dziecko lubi robić najbardziej: rysować, bawić się z dziećmi, czy może wspinać na drabinki? Podtrzymuj zainteresowania malucha.

Zabawy integracyjne

Dziecko w przedszkolu i szkole nabywa również praktycznych umiejętności społecznych. Uczy się prawidłowej pracy w grupie, a codzienne sytuacje pozwalają mu poznawać i identyfikować różne emocje. 

Dlatego wrażliwość i tolerancję dla potrzeb innych powinniśmy kształtować w dziecku już od najmłodszych lat - czytaj mu jak najwięcej, razem oglądajcie książeczki i bajki, w których bohaterowie przyjaźnią się i wspierają się nawzajem.

Zajęcia z rówieśnikami, wspólne zabawy i ćwiczenia w grupie wykształcą w nim umiejętności rozumienia oraz liczenia się z potrzebami innych. Maluch pozna także smak rywalizacji - nauczy się również ustępować i walczyć o swoje.

Jak najwięcej rozmawiaj z dzieckiem o tym, co wydarzyło się w ciągu dnia. Słuchaj, ale nie praw kazań, a co najważniejsze, nigdy nie zaprzeczaj uczuciom dziecka. Ono ma prawo czuć się smutne, zagubione albo rozżalone.

Początek roku szkolnego: jak przygotować dziecko?

Już od początku września dziecko powinno wiedzieć, że przedszkole lub szkoła wymagają od niego wczesnych pobudek. Dobrym rozwiązaniem jest przygotowanie niektórych rzeczy jeszcze wieczorem np. ubrań lub podręczników. Dowiedz się, jak najlepiej ubrać dziecko do przedszkola.

Rano warto wstać wcześniej - tak, by mieć czas na spokojną poranną toaletę oraz zjedzenie śniadania. Pośpiech często wywołuje niepotrzebny stres i zdenerwowanie, a to udziela się dzieciom.

Po szkole lub przedszkolu dziecko powinno mieć czas na odpoczynek i chwilę beztroski. Dobrym rozwiązaniem jest odpoczynek na świeżym powietrzu: spacer, odwiedziny na placu zabaw, jazda na rowerze.

Aktywność ruchowa sprawia, że organizm dziecka jest odpowiednio dotleniony, ma także korzystny wpływ na układ kostny. Warto jednak pamiętać, by harmonogram malucha nie był zbyt napięty. Dziecko, oprócz obowiązków, musi mieć również czas na beztroskie leniuchowanie i zabawę.

Opracowano na podstawie materiałów prasowych Helen Doron Early English.

 

Komentarze
Fotolia
Styl życia Przekłuwanie uszu dzieciom – tak czy nie?
Wiele z nas w ogóle go nie pamięta, a część wspomina dość długą walkę o kompletne zagojenie się ranek. Przekłuwanie uszu dzieciom to temat stary jak świat, ale na forach internetowych wciąż odżywa. Co za nim przemawia i jakie są argumenty przeciwko? O opinię postanowiłyśmy poprosić psychologa dziecięcego.
Małgorzata Mrozek
sierpień 30, 2016

Osobiście do salonu kosmetycznego wybrałam się z rodzicami i to na własną prośbę. Niewiele później wybrałam się na wakacje i pamiętam, jak bardzo przeszkadzało mi gojenie się przekłutych uszu. Pozornie bezpieczne kolczyki okazały się nie tak idealne, jak powinny, o czym dowiedziałam się dużo później, ograniczając się tylko i wyłącznie do znacznie wygodniejszych dla mnie kolczyków na haczykach. Kiedy o tym wszystkim myślę, zdaję sobie sprawę, że przekłuwanie uszu u maleńkiego dziecka wybiłabym z głowy wszystkim, którzy chcieliby nakłonić do tego mnie jako matkę. Sprawdź także:  Bangla.pl - opinie, zdjęcia, testy dla rodziców Stop pistoletom Zacznijmy od początku. Kiedy przychodzi co do czego, wybieramy się do kosmetyczki. To prawdopodobnie największy błąd, jaki popełniamy decydując o przekłuciu uszu naszemu dziecku. Powód? Każdy piercer powie, że przekłuwanie za pomocą pistoletu to istna pomyłka. W przeciwieństwie do igieł rozrywa on tkankę, a na dodatek nie jest tak sterylny, jak się niektórym wydaje. Przekłuwanie uszu małemu dziecku (a przypomnijmy, że na forum pytają o to często rodzice kilkumiesięcznych dzieci) to więc narażanie nie tylko na stres, ale i ewentualne problemy zdrowotne. Wszak wirusowe zapalenie wątroby, którym można zarazić się podczas niesterylnego zabiegu, to nie jest taka błaha sprawa. Co ciekawe, większość zwolenników przekłuwania uszu u małych dzieci podaje właśnie, że najlepszym rozwiązaniem jest pistolet. Bezbolesna albo w najgorszym przypadku mało bolesna metoda wydaje się oczywiście rozsądna. Jednak kiedy pomyśleć o ewentualnych następstwach, aż odechciewa się iść do kosmetyczki. Dzieciom nie bez powodu przekłuwa się uszy pistoletem. Dziurki robi się szybko, by dziecko nie uciekło i nie spanikowało....

Przeczytaj
Styl życia Brak apetytu u dziecka - jak sobie radzić z niejadkiem
Twoje dziecko to niejadek? Przeczytaj dlaczego tak jest i jak temu zaradzić. Brak apetytu można pokonać!
Łucja Zbieniewska
styczeń 16, 2013

Chwilowe zmniejszenie apetytu nie powinno być powodem do niepokoju.  Jeśli maluch jest aktywny, wesoły, spokojnie śpi i ma prawidłowy przyrost masy ciała, zmniejszenie łaknienia jest najprawdopodobniej przejściowe i nie należy się tym martwić. Jeśli jednak ten stan utrzymuje się dłużej niż tydzień i towarzyszą mu inne, niepokojące objawy, najlepiej skonsultować się z lekarzem. Dlaczego dziecko nie chce jeść? Infekcja  – utrata apetytu towarzyszy większości infekcji, zarówno tym poważniejszym, utajonym, jak i najpowszechniejszym – np. lekkiemu przeziębieniu Alergia pokarmowa  – uczulenie na któryś ze składników, objawiające się np. późniejszym bólem brzuszka, może zniechęcać dziecko do jedzenia Aktualny etap rozwoju  – dla dwulatka często bardziej atrakcyjny jest spacer i odkrywanie świata niż obiad Podjadanie między posiłkami  – batonik, owoc czy ciasteczko zjadane pomiędzy normalnymi posiłkami nie daje dziecku szansy na to, żeby zgłodniało Mało ruchu  – jeśli dziecko spędza mało czasu aktywnie na świeżym powietrzu, to jego zapotrzebowanie na jedzenie będzie mniejsze Chęć rządzenia w domu  – dziecko może też odmawiać jedzenia tylko po to, żeby zdenerwować rodziców i przejąć tym samym kontrolę nad ich emocjami i atmosferą w domu – najłatwiej to wyeliminować zachowując spokój i nie dając się sprowokować Jak zachęcić dziecko do jedzenia Ważne jest, by   wyrabiać prawidłowe nawyki żywieniowe już od pierwszych dni życia dziecka. Należy pamiętać, że niemowlę nie zje większej ilości pokarmu niż chce, a zmuszając dziecko do jedzenia można je łatwo do tej czynności zniechęcić. Co więcej stosowanie różnych behawioralnych sztuczek takich jak: karmienie w trakcie zabawy czy zachęcanie do jedzenia słodkimi i słonymi przekąskami, może w prosty sposób ukształtować złe nawyki żywieniowe  - komentuje dr...

Przeczytaj
Spokojny sen dziecka
Fotolia
Styl życia Dziecko nie chce spać? 10 sprawdzonych sposobów na dobry sen niemowlaka
Dlaczego niemowlę nie chce spać? Dowiedz się jakich bodźców unikać tuż przed zaśnięciem. Poznaj 10 sprawdzonych sposobów, które ułatwią niemowlakowi zasypianie.
Lena Grabowska
kwiecień 27, 2015

1. Wyciszająca kąpiel przed snem Woda działa na niemowlaki kojąco, gdyż przypomina im środowisko w brzuchu mamy , warto skorzystać z tego faktu. Kąpiel może służyć do zrelaksowania, umycia ale i zmęczenia dziecka, gdyż warto dodać, że dla niemowlaka kąpiel to duży wysiłek . Jest jednak pewna grupa dzieci, na które kąpiel działa pobudzająco . Jeśli zauważysz, że Twoje dziecko jest bardziej żywe po kąpieli przełóżcie ten rytuał na inną porę dnia. 2. Masaż z olejkiem lawendowym Odpowiednio wykonany masaż jest bardzo relaksującym doznaniem. Dodatkowo czuły dotyk buduje więź między mamą a dzieckiem. Warto posłużyć się przy tym oliwką z olejkiem lawendowym , który ma działanie uspokajające i ułatwia zasypianie . 3. Gładka pościel oraz ochraniacz na łóżeczko Kusząca dla rodziców wizja kolorowego i wesołego łóżeczka dziecka niestety może utrudniać niemowlakowi wyciszenie się przed snem . Dziecko leżące w pościeli z dużą ilością detali przykuwających jego uwagę może mieć problemy z zaśnięciem. Powód jest prosty, jest ciekawe świata i nie chce marnować czasu na sen . Na początek najlepiej wybrać gładką, jednokolorową pościel. 4. Łóżeczko bez zabawek Łóżeczko jest miejscem przeznaczonym do snu. Zabawa powinna odbywać się w innej przestrzeni. Jeśli nauczymy dziecko, że w łóżeczku znajduje się duża ilość zabawek będzie czuło się zdezorientowane . Może się okazać, że lądując w łóżku nie będzie rozumiało naszych intencji i zamiast ułożyć się do snu będzie się świetnie bawić. 5. Zegar biologiczny i rytuały Ważną rolę w życiu dziecka odgrywa zegar biologiczny i związane z nim rytuały. Jeśli rodzic konsekwentnie trzyma się wyznaczonych pór snu i drzemki organizm dziecka po pewnym czasie przystosuje się do trybu domowników . Jednak wymaga to niejednokrotnie dużej wytrwałości ze strony rodziców....

Przeczytaj
jak sobie radzić ze złością dziecka?
123rf
Styl życia Jak radzić sobie ze złością dziecka? 6 sprawdzonych sposobów
Twoje dziecko często się złości, płacze, a nawet jest agresywne, a ty nie wiesz jak sobie z tym poradzić? Zobacz, jak poskromić złość małego dziecka!
Łucja Zbieniewska
listopad 05, 2013

Złość dziecka – to normalne! Nie tylko dzieci się złoszczą. Przypomnij sobie stresującą sytuację w pracy, w urzędzie, w domu... Dla dziecka, równie poważnym powodem do złości jest to, że nie pozwoliłaś mu zjeść jednego cukierka więcej, kazałaś zjeść znienawidzone buraczki do obiadu, albo ktoś w przedszkolu zabrał mu ulubioną zabawkę. Dziecko jeszcze nie wie, jak panować nad złością. Twoim zadaniem jest go tego nauczyć – ułatwi mu to późniejsze, dorosłe życie. Jak radzić sobie ze złością u dziecka? Tak jak najlepszą bronią w walce z ogniem jest woda, tak w walce ze złością, jej przeciwieństwo, czyli opanowanie. Zachowaj spokój, kiedy twoje dziecko krzykiem i łzami próbuje poinformować cię o swoich odczuciach i potrzebach. Dzięki temu szybciej się wyciszy i będziecie mieć szansę na spokojną rozmowę. Pamiętaj, że to od rodziców dzieci uczą się wyrażania emocji, także tych negatywnych. Daj dobry przykład Ignoruj zachowania , którymi dziecko próbuje zwrócić twoją uwagę. Zachowaj spokój nawet wówczas, gdy są naganne – gdy malec krzyczy, tupie nóżkami, przeklina, bije, rzuca zabawkami. Nie oznacza to, że pozostawisz je bez wyciągnięcia konsekwencji – zrobisz to dopiero, gdy dziecko się uspokoi, żeby wiedziało, co w jego zachowaniu było złe. Kiedy złość malca wynika z przyczyn ci nieznanych, postaraj się przywrócić spokój dziecka odwracając jego uwagę czymś atrakcyjnym – ulubioną zabawką, ciekawą książką czy bajką w telewizji. Możesz też zaproponować wspólną zabawę.  Kiedy maluch się uspokoi, koniecznie zapytaj o powód złości. Porozmawiajcie. Nie bagatelizuj jego odczuć i potrzeb. Nie stosuj metody „kija i marchewki” . Jeśli twoje dziecko zacznie postępować tak, jak sobie tego życzysz wyłącznie dla nagrody lub ze strachu przed karą, nie będzie to sukces wychowawczy. Takie dziecko nie zobaczy wówczas tego,...

Przeczytaj