klub recenzentki wizaz klub recenzentki wizaz Wejdź
Poród w domu
Fotolia
Styl życia

Poród domowy - dlaczego warto rodzić w domu?

Poród domowy to poród naturalny w warunkach domowych – bez tłumu lekarzy, akcesoriów medycznych, jasnych lamp i szpitalnego stresu. Coraz więcej kobiet, zwłaszcza tych, które jeden poród mają już za sobą, decyduje się na poród w domu. Jeśli czujesz, że podczas porodu potrzebujesz przede wszystkim spokoju, chcesz mieć kontrolę nad tym, co się dzieje i słuchać własnego instynktu, być może poród w domu jest właśnie dla ciebie.
Katarzyna Brasiak
marzec 01, 2011
Poród w domu

Aby rodzić w domu, musisz być zdrowa, ciąża powinna przebiegać bez żadnych komplikacji, powinnaś także wraz z partnerem przejść odpowiednie szkolenie w szkole rodzenia. Powinniście też wybrać położną, która ma kwalifikacje do przeprowadzania porodów domowych: będzie się tobą opiekowała przez całą ciążę i odpowiednio cię przygotuje do przyjścia dziecka na świat, wspólnie przygotujecie plan porodu oraz plan awaryjny (gdyby się okazało, że jednak trzeba jechać do szpitala). 

Przebieg porodu w domu

Poród domowy jest porodem naturalnym, ma więc taki sami przebieg:

Pierwszy etap porodu w domu (rozwieranie szyjki), który liczy się od momentu wystąpienia regularnych skurczów mięśnia macicy, występujących mniej więcej co 15-20 minut. Na początku ma miejsce faza pierwsza - wstępna, w której przede wszystkim dochodzi do rozwarcia się szyjki macicy – od otworzenia się szyjki do małego rozwarcia (ok. 3 cm). W tym czasie możesz odczuwać bóle podobne jak podczas miesiączki; zwykle jest to tzw. ból krzyżowy (w dole pleców), który może promieniować do dołu brzucha. Czas trwania tego okresu jest bardzo indywidualny, może trwać od kilku do kilkunastu godzin; zwykle dłużej przy pierwszym porodzie. Powoli możesz zacząć przygotowywać dom i siebie na przyjście dziecka: zgromadź czyste ręczniki i prześcieradła, nastaw ulubioną muzykę, jeśli jesteś głodna, zjedz jakąś przekąskę. Skontaktuj się z położną i powiedz jej, że poród się zaczyna.

Następnie nadchodzi faza druga, zwana aktywną. Szyjka rozwiera się od 3 do ok. 7cm, skurcze są coraz częstsze i silniejsze. Bóle są mocniejsze, obejmują już cały brzuch, może nastąpić krwawienie. To odpowiednia chwila, aby jechać do szpitala, teraz poród postępuje już szybciej. Zwykle ten okres trwa ok. 2-3 godzin (krócej u pań, które już rodziły). W tym czasie niekiedy dochodzi do pęknięcia pęcherza płodowego i odejścia wód płodowych, niemal zawsze do tego momentu następuje ujście czopu śluzowego. Ruch i ciepła woda nasilają akcję porodową, możesz więc wziąć prysznic lub wykąpać się w wannie, a także spaceruj lub wykonuj ćwiczenia, których uczyłaś się w szkole rodzenia. Możesz również użyć piłki porodowej, kucać, klęczeć, przyjmować takie pozycje, w których czujesz się bardziej komfortowo. Możesz poprosić partnera o masaż pleców, jeśli doskwierają ci bóle krzyża. W tym czasie położna powinna już dotrzeć do twojego domu. Po przybyciu zbada cię, wysłucha tętna dziecka i sprawdzi, czy wszystko dzieje się zgodnie z planem porodu.

Gdy skurcze stają się tak częste, że niemal nie ma między nimi przerw, nadchodzi faza trzecia porodu, zwana przejściową. To najtrudniejszy, ale zwykle najkrótszy okres pierwszej fazy porodu – trwa zwykle nie dłużej niż godzinę. Następuje rozwarcie się szyjki do tzw. pełnego rozwarcia (ok. 10 cm). Ból jest już bardzo silny, a skurcze są długie – trwają ok. minutę do półtorej, występują co 2-3 minuty. Możesz odczuwać naprzemienne fale gorąca lub zimna, dreszcze, nudności – wszystko to jest reakcją ciała na stres i ból. Ale już nie daleko do końca, warto wytrzymać jeszcze troszkę. Jeśli ból bardzo ci doskwiera, poszukaj pozycji, w której czujesz się najbardziej naturalnie. Wkrótce nadejdzie faza parcia, więc wybierz taką postawę, w której wygodnie będzie ci rodzić: na klęczkach, w kucki lub na stołku porodowym albo w innej pozycji, w której dobrze się czujesz.

Etap drugi porodu w domu (zwany także fazą wydalania) to faktyczne rodzenie dziecka. Liczy się go od momentu pełnego rozwarcia szyjki macicy do chwili urodzenia całego dziecka. Teraz główka dziecka ma wystarczającą ilość miejsca, aby przedostać się przez kanał rodny. Skurcze występują co 2-4 minuty, są dłuższe i silniejsze, ale już nie tak bolesne, jak w fazie przejściowej. Wypychają one dziecko na zewnątrz – ścianki macicy kurcząc się, napierają na dziecko ze wszystkich stron. W tym czasie odczuwasz silną potrzebę parcia (podobnie jak podczas wydalania). Zaufaj położnej, która podpowie ci, w którym momencie przeć, aby skutecznie urodzić. Ten etap porodu trwa od pół godziny do dwóch godzin (dłużej, gdy dziecko jest większe lub mamie trudno jest przeć). Najpierw z kanału rodnego wyłania się główka dziecka – to największy wysiłek zarówno dla niego, jak i dla ciebie. Po urodzeniu główki dziecka będzie już znacznie łatwiej – w ciągu kilku kolejnych skurczy pojawią się ramiona dziecka i reszta jego ciałka. W tym momencie odczujesz ogromną ulgę – chociaż to nie jest jeszcze koniec porodu. Teraz możesz wziąć dziecko na ręce, przystawić je do piersi. Nie musisz się spieszyć, zrelaksuj się z dzieckiem w ramionach. Przy porodzie domowym nie ma konieczności przecinania pępowiny natychmiast, spokojnie można z tym poczekać. Tata może też wziąć teraz dziecko na ręce i cieszyć się jego pojawieniem się na świecie.

Jeśli dziecko ssie, wydzielana jest oksytocyna, która prowokuje czynność skurczową macicy, szybciej przejdziesz kolejny trzeci etap porodu, czyli urodzenie łożyska. W ciągu kilku skurczy – już raczej niebolesnych - macica wydala na zewnątrz łożysko, które jest dokładnie oglądane przez położną. To ważne, aby łożysko było wydalone w całości, ponieważ jeśli jego fragmenty pozostaną w macicy, konieczny będzie zabieg łyżeczkowania (w szpitalu), aby zapobiec infekcji. Ten końcowy etap porodu jest najkrótszy, trwa ok. 15 – 30 minut. 

Przeciwwskazania do porodu w domu

Nie wszystkie kobiety mogą doświadczyć porodu domowego, gdyż istnieje szereg przeciwwskazań, które mogłyby być zagrożeniem dla mamy lub dziecka. Nie możesz urodzić w domu, jeśli:

  • ciąża była zagrożona lub wystąpiło wcześniejsze poronienie, bądź poprzedni poród nastąpił przez cesarskie cięcie
  • masz anemię, cukrzycę, nadciśnienie, choroby krążenia, niewydolną szyjkę macicy
  • wody płodowe są zielonkawe lub brązowe (co może świadczyć o infekcji w macicy)
  • masz infekcję, gorączkę, jesteś przeziębiona
  • poród jest przedwczesny (przed 37 tygodniem)
  • dziecko ma wady wrodzone (stwierdzone przez usg lub badania prenatalne)
  • dziecko jest w ułożeniu innym niż główkowe (możliwe jest urodzenie dziecka w domu jeśli jest ułożone miednicowo lub pośladkowo, ale decyzja należy do położnej)
  • jest to ciąża mnoga (ryzyko jest zbyt duże, abyś rodziła w domu)
  • dziecko jest bardzo duże (według wskazań usg)
  • łożysko jest przodujące (czyli znajduje się bliżej kanału rodnego niż dziecko)

Jeśli nie jesteś do końca przekonana do porodu domowego, nie decyduj się na niego. Ważne, abyś podczas porodu czuła się bezpieczna.

Zalety porodu w domu

Do zdecydowanych zalet porodu domowego należy możliwość aktywnego w nim uczestnictwa: będziesz mogła zdecydować, czy korzystać z kąpieli lub prysznica na początku porodu, czy się poruszać i w jaki sposób w aktywnej fazie porodu, w jakiej pozycji chcesz urodzić. Poza tym będziesz cały czas w pełni świadoma, faza parcia będzie więc stosunkowo krótka, a zaraz po porodzie będziesz mogła nawiązać kontakt ze swoim dzieckiem. Po naturalnym porodzie kobiety szybciej odzyskują siły, łatwiej również przychodzi im karmienie piersią. Dla dziecka poród naturalny także jest lepszy – przeciskanie się przez wąski kanał rodny sprawia, że wszystkie narządy wewnętrzne maluszka są masowane i pobudzone do odpowiedniej pracy zaraz po porodzie. Poza tym dziecko rodzi się wówczas, gdy jest już na to gotowe. Poród domowy zwykle przebiega znacznie spokojniej (co nie znaczy wolniej), w twoim własnym rytmie, w dowolnie wybranej pozycji, w gronie najbliższych osób.

Wady porodu w domu

Do minusów porodu naturalnego należy fakt, że jest on nieprzewidywalny – nie wiadomo tak naprawdę, kiedy się zacznie, kiedy zakończy i jak długo będzie trwał. Zwykle jest również dosyć bolesny i bardzo wyczerpujący zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Może nastąpić uszkodzenie krocza (pęknięcie lub nacięcie), co skutkuje niewielką blizną, ale może też powodować powikłania. W rzadkich przypadkach poród naturalny może skutkować krwotokiem, co jest niebezpieczne dla zdrowia matki. Decydując się na poród domowy ryzykujesz, że w razie nieprzewidzianych komplikacji będziesz miała utrudniony dostęp do natychmiastowej pomocy medycznej - będziesz musiała pojechać do szpitala. Podobnie powinnaś się udać do przychodni aby zaszczepić dziecko (ale tam nie będą dostępne wszystkie niezbędne szczepionki) albo do szpitala na oddział neonatologiczny. Lepiej już w trakcie ciąży sprawdzić możliwości szczepienia noworodka w rejonie twojego miejsca zamieszkania.

Komentarze
Poród naturalny w szpitalu
Fotolia
Styl życia Poród naturalny w szpitalu
Poród w szpitalu to obecnie najczęściej wybierana forma porodu w Polsce. Poród naturalny to przyjście na świat dziecka bez użycia środków farmakologicznych lub pomocy chirurgicznej.
Łucja Zbieniewska
luty 15, 2011

Poród naturalny w szpitalu - etapy Etap pierwszy (rozwieranie szyjki), który liczy się od momentu wystąpienia regularnych skurczów mięśnia macicy, występujących mniej więcej co 15-20 minut. Na początku ma miejsce  faza pierwsza - wstępna , w której przede wszystkim dochodzi do rozwarcia się szyjki macicy – od otworzenia się szyjki do małego rozwarcia (ok. 3 cm). W tym czasie możesz odczuwać bóle podobne jak podczas miesiączki; zwykle jest to tzw. ból krzyżowy (w dole pleców), który może promieniować do dołu brzucha. Czas trwania tego okresu jest bardzo indywidualny, może trwać od kilku do kilkunastu godzin; zwykle dłużej przy pierwszym porodzie. Lekarze sugerują, aby przyszła mama przetrwała ten etap w domu – to dobry moment na małą przekąskę, kąpiel, spacer. Warto sprawdzić, czy twoja torba do szpitala jest kompletna – zobacz, czy spakowałaś ubrania dla siebie i dziecka, kosmetyczkę, dokumenty. Następnie nadchodzi  faza druga , zwana  aktywną . Szyjka rozwiera się od 3 do ok. 7cm, skurcze są coraz częstsze i silniejsze. Bóle są mocniejsze, obejmują już cały brzuch, może nastąpić krwawienie. To odpowiednia chwila, aby jechać do szpitala, teraz poród postępuje już szybciej. Zwykle ten okres trwa ok. 2-3 godzin (krócej u pań, które już rodziły). W tym czasie niekiedy dochodzi do pęknięcia pęcherza płodowego i odejścia wód płodowych, niemal zawsze do tego momentu następuje ujście czopu śluzowego. Ruch i ciepła woda nasilają akcję porodową, jeśli więc masz w szpitalu taką możliwość, weź prysznic lub wykąp się w wannie, a także spaceruj lub wykonuj ćwiczenia, których uczyłaś się w szkole rodzenia. Możesz również użyć piłki porodowej, kucać, klęczeć. Leżenie w jednej pozycji nasila ból i wydłuża tę fazę porodu. Gdy skurcze stają się tak częste, że niemal nie ma między nimi przerw, nadchodzi  faza trzecia  porodu, zwana ...

Przeczytaj
poród do wody
Fotolia
Styl życia Jak wygląda poród naturalny do wody?
Poród do wody to urodzenie dziecka bezpośrednio do wody. Jest to możliwe tylko w specjalnie do tego przygotowanych oddziałach położniczych. Ten rodzaj porodu uznawany jest za naturalny i wyjątkowo łagodny dla dziecka, a także łatwiejszy dla matki, gdyż dzięki wodzie jest mniej bolesny, łagodzi nie tylko bóle parte, ale przede wszystkim bardzo dokuczliwe bóle krzyża, które doskwierają ok. 80% rodzących.
Łucja Zbieniewska
luty 28, 2011

Przebieg porodu do wody Tak jak każdy poród, dzieli się on na kilka etapów, z czego pierwsze dwa rodząca przechodzi tak samo, jak przy standardowym porodzie. Etap pierwszy (rozwieranie szyjki) ,  który liczy się od momentu wystąpienia regularnych skurczów mięśnia macicy, występujących mniej więcej co 15-20 minut. Na początku ma miejsce  faza pierwsza - wstępna , w której przede wszystkim dochodzi do rozwarcia się szyjki macicy – od otworzenia się szyjki do małego rozwarcia (ok. 3 cm). W tym czasie możesz odczuwać bóle podobne jak podczas miesiączki; zwykle jest to tzw. ból krzyżowy (w dole pleców), który może promieniować do dołu brzucha. Czas trwania tego okresu jest bardzo indywidualny, może trwać od kilku do kilkunastu godzin; zwykle dłużej przy pierwszym porodzie. Lekarze sugerują, aby przyszła mama przetrwała ten etap w domu – to dobry moment na małą przekąskę, kąpiel, spacer. Warto sprawdzić, czy twoja torba do szpitala jest kompletna – zobacz, czy spakowałaś ubrania dla siebie i dziecka, kosmetyczkę, dokumenty. Następnie nadchodzi  faza druga , zwana  aktywną . Szyjka rozwiera się od 3 do ok. 7cm, skurcze są coraz częstsze i silniejsze. Bóle są mocniejsze, obejmują już cały brzuch, może nastąpić krwawienie. To odpowiednia chwila, aby jechać do szpitala, teraz poród postępuje już szybciej. Zwykle ten okres trwa ok. 2-3 godzin (krócej u pań, które już rodziły). W tym czasie niekiedy dochodzi do pęknięcia pęcherza płodowego i odejścia wód płodowych, niemal zawsze do tego momentu następuje ujście czopu śluzowego. Pod koniec tej fazy, kiedy rozwarcie będzie miało ok. 5 cm, położna poprosi cię o przejście do wanny. Będziesz mogła w niej przebywać przez ok. pół godziny, potem wyjdziesz z wody, owiniesz się ręcznikiem, założysz szlafrok. Następnie położna zmierzy ci ciśnienie, tętno, temperaturę ciała oraz wymieni wodę w wannie....

Przeczytaj
poród po terminie
Fotolia
Styl życia Przenoszona ciąża - co robić, gdy termin porodu minął?
Jesteś już po terminie porodu? Sprawdź, co robić gdy ciąża jest przenoszona, czy można przyspieszyć poród? Na co zwracać uwagę?
Łucja Zbieniewska
marzec 08, 2012

Data porodu liczona jest szacunkowo, a tak naprawdę każda ciąża, która kończy się pomiędzy 38 a 42 tygodniem jest uznawana za donoszoną. Dlatego jeśli termin porodu masz wyznaczony np. na 1 sierpnia, wcale nie oznacza, że urodzisz właśnie tego dnia. Równie dobrze dziecko może pojawić się na świecie pod koniec lipca albo w połowie sierpnia. Warto być więc wcześniej przygotowaną do porodu – przeczytaj, co zabrać ze sobą do szpitala. Ciąża przenoszona Ciąża, która trwa dłużej niż 42 tygodnie, nazywana jest przez lekarzy  ciążą przenoszoną . Wiąże się ona z pewnym komplikacjami, które mogą, ale nie muszą wystąpić, dlatego przyszła mama koniecznie powinna być pod opieką lekarską. Po 42 tygodniu ciąży łożysko pracuje coraz słabiej, a ponieważ to dzięki niemu dziecko otrzymuje wszystkie niezbędne substancje odżywcze oraz tlen, trzeba sprawdzać, czy działa ono prawidłowo. Jeśli lekarz zaobserwuje starzenie się łożyska, może zdecydować o wywołaniu porodu. Zalecenia w ciąży przenoszonej Położnicy zalecają w tym okresie zazwyczaj: regularną kontrolę ruchów dziecka  (2-3 razy dziennie). Po zjedzeniu posiłku połóż się i poczekaj chwilę, sprawdź godzinę. Zmierz ilość ruchów dziecka – każde kopnięcie, szturchnięcie lub inne poruszenie się. Policz 10 ruchów malucha i sprawdź, ile czasu upłynęło od wyczucia 1 ruchu – zwykle jest to ok. pół godziny, czasem więcej. Jeśli nie odczuwasz ruchów dziecka, spróbuj pochodzić, napić się czegoś. Po godzinie zmierz ruchy ponownie. Gdy odczujesz nagłą zmianę częstotliwości ruchów dziecka (znacznie więcej lub znacznie mniej albo brak ruchów), skontaktuj się z lekarzem. konsultację w przychodni przyszpitalnej z badaniem KTG  (raz na 3 dni). KTG (kardiotokografia) to badanie, które ma na celu ocenę czynności serca płodu i jednocześnie zbadanie akcji skurczowej macicy matki. Badanie jest...

Przeczytaj
Problemy w połogu
Fotolia
Styl życia Problemy w połogu - jak przetrwać pierwsze tygodnie po porodzie
Czy ból brzucha w połogu jest normalny? Kiedy zdjąć szwy po porodzie? Kiedy można zacząć ćwiczyć w połogu? Sprawdź, jak sobie radzić z problemami w połogu!
Łucja Zbieniewska
lipiec 26, 2012

Połóg  to czas, kiedy młoda mama powoli przyzwyczaja się do nowej roli. Pojawia się mnóstwo pytań: Jak radzić sobie z karmieniem? Jak pielęgnować piersi? Czy bóle brzucha to normalna sprawa? Kiedy trzeba zdjąć szwy po szyciu? Kiedy można zacząć ćwiczyć? Jak poradzić sobie ze zmiennymi nastrojami? Podpowiadamy, jak uporać się z niektórymi z tych problemów. Masz więcej pytań?  Zapytaj położną , naszego wizażowego eksperta! Ból brzucha podczas karmienia piersią Podczas karmienia piersią odczuwam silny ból w dole brzucha i mam wrażenie, jakbym miała skurcze. Czy to możliwe? Czym to jest spowodowane? Tak, to jak najbardziej możliwe, jest to zupełnie naturalne. Po urodzeniu dziecka macica obkurcza się, aby wrócić do wielkości sprzed ciąży. Ssanie piersi powoduje uwolnienie hormonu zwanego oksytocyną, dlatego podczas karmienia możesz silniej odczuwać skurcze. Obkurczanie się macicy jest mocniej odczuwane przez te mamy, które urodziły drugie lub kolejne dziecko albo bliźniaki - macica jest wówczas bardziej rozciągnięta. Kurczenie się macicy trwa zwykle przez 6. tygodni po porodzie. Sprawdź, jak sobie radzić z problemami podczas karmienia piersią . Zdjęcie szwów Podczas porodu miałam nacinane krocze i założono mi szwy. Gdy wychodziłam ze szpitala, powiedziano mi tylko, że szwy zdejmie położna środowiskowa. Kiedy powinno to nastąpić? Rana po nacięciu krocza goi się zwykle ok. 10 dni, natomiast szwy - jeśli wszystko przebiega prawidłowo - powinny zostać zdjęte w 6-7 dobie po porodzie. Jest to zabieg bezbolesny i może być wykonany w domu podczas wizyty położnej środowiskowej. Jeżeli stan rany cię niepokoi (rana się sączy, jest nabrzmiała, bolesna lub ma brzydki zapach) koniecznie skontaktuj się z położną lub szpitalem, w którym rodziłaś - być może doszło do zakażenia. Aktywność fizyczna W szpitalu ginekolog powiedział, że nie mogę...

Przeczytaj