klub recenzentki wizaz klub recenzentki wizaz Wejdź
materiały PR
Styl życia

Poronienia oznaką problemów z płodnością?

Poronienie to wstrząs dla kobiety na każdym etapie ciąży, bez względu na jego powód. Nie zawsze udaje się ustalić konkretną przyczynę poronienia, ale gdy do utraty dziecka dochodzi kilka razy z rzędu, trudno nie zadać sobie pytania, czy nie stoją za tym poważne problemy ze zdrowiem, powodujące zaburzenia płodności.
Materiał partnera
grudzień 15, 2015
kobieta w ciąży

Skąd biorą się poronienia?

Przedwczesne zakończenie ciąży może mieć wiele przyczyn, przy czym do najczęściej występujących zalicza się:

- zaburzenia chromosomalne u płodu – uniemożliwiają prawidłowy rozwój płodu; dane statystyczne pokazują, że odpowiadają one za ponad 85% przypadków poronień;

- infekcje o podłożu bakteryjnym, w szczególności zakażenia obejmujące układ moczowo-płciowy, np. infekcja chlamydiowa;

l zespół policystycznych jajników – u kobiet dotkniętych problemem PCOS występują zaburzenia hormonalne mogące hamować proces dojrzewania błony śluzowej macicy;

- nieleczone schorzenia, zwłaszcza niewyrównana cukrzyca i zaburzenia pracy tarczycy;

- wady budowy macicy – nieprawidłowości anatomiczne mogą stanąć na drodze do prawidłowego przebiegu ciąży na dwa sposoby: poprzez uniemożliwienie zagnieżdżenia się zarodka w macicy, lub przez ograniczenie dopływu substancji odżywczych do płodu;

- niezdrowy tryb życia, np. częste spożywanie alkoholu, palenie papierosów (nikotyna przenika do łożyska i zaburza wzrost płodu, ograniczając dopływ krwi do dziecka);

- zaburzenia w funkcjonowaniu układu immunologicznego – gdy układ odpornościowy „odczytuje” obecność zarodka jako potencjalne zagrożenie, zaczyna wytwarzać przeciwciała , które zwalczają embrion i prowokują poronienie.

szpital

Ponowne poronienia jako sygnał zaburzeń

Nawracające poronienia to stosunkowo rzadkie zjawisko, ale to nie jedyny powód, dla którego często stanowią zagadkę dla lekarzy. Mimo postępu medycyny nie udaje się bowiem określić ich przyczyny w około połowie przypadków. Tym samym bardzo często nie sposób im zapobiec, na przykład poprzez zastosowanie odpowiednio dobranego leczenia.

Co jeszcze wiadomo na temat nawracających poronień? Złą wiadomością dla kobiet, które mają już za sobą co najmniej trzy poronienia jedno po drugim jest fakt, iż ryzyko utraty kolejnej ciąży zwiększa się z każdym następnym poronieniem. Właśnie dlatego tak ważne jest możliwie szybkie dotarcie do źródła problemu. Optymizmem może natomiast napawać świadomość, że szanse na zidentyfikowanie przyczyny częstych poronień są relatywnie wysokie, nawet jeśli w niektórych sytuacjach mechanizm przyczynowo-skutkowy nie jest jeszcze do końca znany.

Do zaburzeń, które mogą mieć negatywny wpływ na zdolność organizmu kobiety do utrzymania ciąży należą: trombofilia (wrodzona zwiększona skłonność do nadmiernego krzepnięcia krwi), zespół Hughesa („zespół antyfosfolipidowy), problemy hormonalne (nie wiadomo jeszcze, w jaki sposób przyczyniają się do wielokrotnych poronień), zaburzenia genetyczne (występują u 2-5% par doświadczających utraty ciąży 3 lub więcej razy z rzędu) oraz nieprawidłowości anatomiczne (np. niewydolność szyjki macicy lub przegroda w macicy).

Każdy przypadek poronienia powinien być potraktowany poważnie i dokładnie przeanalizowany, zwłaszcza że wczesne ustalenie jego przyczyny może pomóc z niedopuszczeniu do ponownej utraty ciąży. Kluczową rolę odgrywa tu profesjonalne wsparcie ze strony lekarza – przy podejrzeniu zaburzenia płodności warto skonsultować się z doświadczonym specjalistą zajmującym się tematem niepłodności na co dzień (najwyższej klasy ekspertów najłatwiej znaleźć w renomowanych klinikach leczenia niepłodności, np. InviMed).

materiał sponsorowany

Fotolia
Fryzury Nieoczekiwane/mniej znane przyczyny wypadania włosów
Bez bujnej fryzury oczywiście można się obejść, ale jakby to niektórzy powiedzieli, co to za życie? Do widoku łysiejących mężczyzn po 40-tce zdążyłyśmy już przywyknąć, jednak dla kobiet utrata włosów może być trudna. Często podchodzimy do niej emocjonalnie i próbujemy wszystkich dostępnych na rynku masek po kolei. Nie zaprzeczamy, że warto się nimi ratować, jednak w pierwszej kolejności zalecamy wyeliminowanie przyczyn problemu. Co może znajdować się u podstaw wypadania włosów?
Monika Orzechowska
kwiecień 28, 2016

Błędy w pielęgnacji włosów Niektórzy wychodzą z założenia, że problem wypadania włosów pojawia się dopiero wśród starszych kobiet i mężczyzn w średnim wieku. Jednak nie w tym przypadku. Błędy w pielęgnacji włosów mogą spowodować, że włosy zaczniemy tracić, będąc jeszcze przed 30. Niektóre fryzury, jak np. warkocze czy dredy, a także środki do trwałego prostowania włosów, mogą uszkadzać mieszki włosowe. Mamy wówczas do czynienia z łysieniem trakcyjnym. Do utraty włosów może więc prowadzić nawet noszenie zbyt ciasnych peruk na specjalne okazje. Niedobór żelaza Szacuje się, że nawet co piąta kobieta w wieku rozrodczym może mieć niedobór żelaza . Przyczyniają się do tego zarówno ciąże, jak i obfite miesiączki czy diety odchudzające. Tymczasem żelazo ma wpływ na poziom czerwonych krwinek, które wpływają na dotlenienie mieszków włosowych. Niedobór tego pierwiastka powoduje więc hamowanie wzrostu włosów, a ponadto przyczynia się do nieprawidłowej ich budowy. Ciąża i stres Wiele świeżo upieczonych mam zauważa, że po porodzie tracą jeszcze więcej włosów niż w ciąży. Często łączą to z niedosypianiem i przemęczeniem, jednak winne takiego stanu rzeczy może być łysienie telogenowe , które wynika z wydłużenia fazy spoczynków włosów. Problem uwidacznia się m.in. wskutek stresujących przeżyć i zaburzeń hormonalnych, a więc także 2 do 3 miesięcy po porodzie. Wypadanie włosów daje się zauważyć także po odstawieniu lub zmianie tabletek antykoncepcyjnych. Łysienie telogenowe ma na szczęście zazwyczaj charakter przejściowy, tj. włosy odrastają w ciągu kilku miesięcy. Łuszczyca skóry głowy Badania wykazały, że u połowy osób zmagających się z łuszczycą patologiczny stan skóry rozciąga się na skalp. Jak nietrudno się domyślić,   łuszcząca się skóra głowy niestety powoduje nie tylko uporczywy świąd,...

Przeczytaj
materiały PR
Pielęgnacja Nieodpowiednie nawilżenie okolic intymnych
Pozytywne postrzeganie własnego ciała, jego akceptacja i uczucie komfortu są ważnymi czynnikami, decydującymi o samopoczuciu kobiety. Tymczasem trudno o dobre samopoczucie, gdy w intymnym miejscu coś swędzi, piecze i boli. Suchość pochwy to wyjątkowo dokuczliwa dolegliwość. Dyskomfort w okolicach intymnych nie tylko w czasie seksu, ale w czasie codziennych czynności, wywołuje frustrację, kompleksy i niezadowolenie.
Materiał partnera
czerwiec 01, 2016

Przyczyny suchości pochwy Menopauza, zaburzenia hormonalne i stres – przyczyn suchości pochwy jest wiele. Suchość pochwy najczęściej pojawia się w okresie menopauzy i jest spowodowana zmniejszającą się produkcją żeńskich hormonów płciowych (m.in. estrogenów). Dolegliwości związane z suchością pochwy mogą występować również u młodszych kobiet, np. w okresie ciąży i karmienia piersią, po operacji macicy lub jajników, w trakcie przyjmowania pigułek antykoncepcyjnych. Problem może być również skutkiem ubocznym stresu , chemioterapii i radioterapii w leczeniu nowotworu oraz przyjmowania niektórych leków, np. u kobiet cierpiących na cukrzycę, astmę, depresję i endometriozę. Uczuciu suchości często towarzyszą inne objawy, takie jak swędzenie, pieczenie i ból okolic intymnych , które mogą powodować dyskomfort w codziennym życiu i podczas stosunków. Bolesne stosunki Przy suchości pochwy pojawia się wielokrotnie uczucie wstydu . Trudno bowiem otworzyć się przed otoczeniem i wyjaśnić powody złego samopoczucia, zwłaszcza gdy w dzisiejszych czasach łatwość oceniania innych i stygmatyzowania jest na porządku dziennym. Niełatwo też powiedzieć o tym partnerowi, choć tu wiele zależy od tego, na czym opiera się ta partnerska relacja. Suchość pochwy to także ból w trakcie stosunku . Taki regularnie powtarzany ból, może sprawić, że kobieta zaprzestanie aktywności seksualnej, będzie unikać seksu, co może wpływać na jej samoocenę. Często kobieta wstydzi się także sama przed sobą, bo czuje, że zagrożona jest jej kobiecość. W ten sposób poczucie wstydu i bezradności narasta i rodzi się przeciw temu wewnętrzny bunt: mój własny organizm sprzeciwia mi się! Odpowiednia kuracja Jak temu zaradzić? Najlepiej zapobiegać, dbać o siebie z myślą, że robi się to nie tylko dla otoczenia, ale przede wszystkim dla samej siebie, dla swojej kobiecości....

Przeczytaj
Fotolia
Styl życia Prawidłowe ciśnienie w ciąży
Prawidłowe ciśnienie krwi w ciąży to bardzo istotna kwestia - zbyt wysokie może prowadzić do powikłań. Dowiedz się jakie powinno być ciśnienie w ciąży!
Łucja Zbieniewska
marzec 08, 2012

Prawidłowe ciśnienie krwi w ciąży to bardzo istotna kwestia - zbyt wysokie może prowadzić do powikłań. Dlatego ginekolog prowadzący ciążę przy każdej wizycie upewnia się, że twoje ciśnienie jest w normie. Jeśli ciśnienie jest niskie - czujesz się osłabiona, senna, na nic nie masz siły. Ale jeśli ciśnienie krwi jest za wysokie, mogą pojawić się poważne problemy: nadciśnienie ciążowe, gestoza, a nawet rzucawka, która jest zagrożeniem dla ciebie i dziecka. Prawidłowe ciśnienie krwi w ciąży wynosi od 110/60 do 140/90 mmHg. Nadciśnienie ciążowe dotyczy aż 8-10% przyszłych mam, ciąża z nadciśnieniem określana jest jako  ciąża wysokiego ryzyka. Nadciśnienie przedciążowe Najmniej groźne dla ciebie i dziecka jest  nadciśnienie przewlekłe przedciążowe , czyli takie, które miałaś przed zajściem w ciążę. Jeżeli przed ciążą brałaś leki, zapewne będziesz musiała je zmienić na takie, które są bardziej bezpieczne dla płodu. Powinnaś także mieć swój ciśnieniomierz i codziennie kontrolować poziom ciśnienia. Oczywiście niezbędna jest stała kontrola lekarza. Nadciśnienie ciążowe W przypadku, gdy  nadciśnienie  pojawi się  w ciąży  ( powyżej  140/90 mmHg ), lekarz powinien otoczyć cię dodatkową opieką i dać dokładne zalecenia: badania krwi i moczu, zwolnienie lekarskie, częstsze kontrole lekarskie, leki, odpoczynek, unikanie stresu, dietę ubogą w sód (bez soli), częsty pomiar ciśnienia krwi. Nadciśnienie w ciąży (zwłaszcza nie leczone) jest groźne dla płodu : może hamować jego rozwój i prowadzić do niedotlenienia wewnątrzmacicznego, a także przedwczesnego oddzielenie łożyska oraz przedwczesnego porodu. Stan przedrzucawkowy (zatrucie ciążowe) Jeśli oprócz podwyższonego ciśnienia dołączą takie objawy, jak białkomocz i obrzęki, jest to  stan przedrzucawkowy  (nazywany również zatruciem...

Przeczytaj
kobieta z opryszczką
iStock
Pielęgnacja Uważaj na opryszczkę! Uciążliwe "zimno" może mieć bardzo groźne powikłania
Często występująca i zwykle bagatelizowana dolegliwość może być bardzo niebezpieczna. Opryszczka może skończyć się zapaleniem opon mózgowym lub utratą wzroku.
Matylda Nowak
listopad 23, 2018

Bolesne pęcherzyki i ranki, szpecące strupki wargi usta - jesienią i zimą mnóstwo osób cierpi z powodu tych dolegliwości . Opryszczka atakuje zakażonych ze zdwojoną siłą, gdy przez brak światła i witamin pochodzących ze świeżych owoców i warzyw, słabnie odporność ich organizmów . I nie wolno jej ignorować, bo zaniedbana może rozwinąć się w poważną chorobę . Tak zwane "zimno" może doprowadzić do zapalenia opon mózgowych, utraty wzroku, a gdy pojawi się u kobiety ciężarnej - przyczynić się do uszkodzenia płodu , poronienia lub przedwczesnego porodu. Zobacz także: Cienie i worki pod oczami mogą świadczyć o poważnej chorobie! Sprawdź, czy musisz iść do lekarza Opryszczka - przyczyny i ryzyko Opryszczka jest wywoływana przez wirusa HSV1, który przenosi się droga kropelkową . Można go "złapać", całując się z zakażoną osobą, pożyczając od niej pomadkę lub pijąc z tego samego kubka czy butelki. Wirus opryszczki jest nieuleczalny, na szczęście nie zawsze jest aktywny. Bywa, że pozostaje "uśpiony" w organizmie człowieka i aktywizuje się dopiero wtedy, kiedy jego gospodarz "stworzy" mu do tego odpowiednie warunki . Zimno u osoby zakażonej wirusem HSV1 pojawia się zwykle gdy:  dojdzie do wyziębienia organizmu, przy ekspozycji na silne promieniowanie słoneczne, organizm jest przemęczony lub osłabiony. Opryszczka może pojawić się także w efekcie intensywnego stresu oraz w trakcie miesiączki. Zwykle utrzymuje się ona na wardze od czterech do dziesięciu dni, ale przy silnym osłabieniu odporności i nieostrożności może wywołać inne groźne choroby . Przeniesiona niechcący z usta do oko, może doprowadzić do zapalenia rogówki, a nawet jej owrzodzenia i utraty wzroku . Przez nerwy wirus HSV1 może również dostać się do mózgu i spowodować zapalenie opon mózgowych. Opryszczka jest też bardzo niebezpieczna dla kobiet w ciąży , może bowiem wywołać...

Przeczytaj