klub recenzentki wizaz klub recenzentki wizaz Wejdź
123rf
Styl życia

Tego nigdy nie mów dziecku - zakazane słowa

Każdy rodzic chce jak najlepiej wychować swoje dziecko. Czasami jednak traci cierpliwość i mówi coś, czego nie powinien. Nieprzemyślane słowa mogą krzywdzić dziecko, gdyż maluch nie zawsze jest w stanie właściwie je zinterpretować. Sprawdź czego nie mówić dziecku!
Łucja Zbieniewska
styczeń 21, 2014

dziecko niejadek

Jak przewinąć noworodka? Mamy dla Was instrukcję krok po kroku!

1. Nie rób tak, bo Cię zostawię!

Wielu rodziców, nie mając już pomysłu jak uspokoić płaczące dziecko, chwyta się... szantażu. Powyższe słowa są jednymi z najgorszych, które maluch może usłyszeć. Przecież nawet dorosły boi się odrzucenia.

Pomyśl więc, co czuje dziecko? Takie zdanie może sprawić, że za każdym razem, kiedy wychodzisz do pracy, sklepu, fryzjera czy koleżanki, twój maluch będzie się bać, że nigdy nie wrócisz.

Pamiętaj, że mówiąc dziecku, że chcesz je zostawić nie sprawisz, że stanie się grzeczniejsze, a jedynie przerażone. Zabierzesz mu w ten sposób poczucie bezpieczeństwa i przestanie ci ufać, co może rzutować na wasze relacje w przyszłości.

2. Jak tata wróci z pracy, to zobaczysz…

Pod żadnym pozorem nie wolno straszyć dziecka drugim rodzicem, podobnie, jak zadawać pytań, kogo dziecko bardziej kocha. Takie słowa mogą sprawić, że dziecko rzeczywiście zacznie się bać drugiego rodzica lub pomyśli, że rzeczywiście jedno z was musi być przez nie bardziej kochane, a przecież dziecko ma kochać i szanować zarówno mamę, jak i tatę – i to w takim samym stopniu.

3. Dlaczego nie jesteś taki/taka jak siostra/brat/koleżanka?

Nikt z nas nie lubi być porównywany. Mówienie dziecku, że nie jest jak np. siostra czy brat skutkuje tym, że dziecko zaczyna myśleć: „rodzice wolą moją siostrę i bardziej ją kochają, a ja jestem gorszy, dlatego mnie nie lubią”.

Możesz być pewna, że takie słowa zapadają w pamięć malucha bardzo głęboko – w przyszłości dziecko może mieć problemy z samooceną i z realną oceną swoich umiejętności. Czując się kimś gorszym od rodzeństwa może zacząć z nim rywalizować.

4. Jak tego nie zjesz, nie będziesz mógł się pobawić.

Każdy z nas ma traumę z dzieciństwa związaną z jakimś posiłkiem. Niezależnie od tego, czy była to pomidorowa z ryżem, wątróbka, czy buraczki, to do chwili obecnej trudno nam spojrzeć na określone danie.

Zmuszanie dzieci do jedzenia może skutkować tym, że pewnego razu w kieszeni malucha znajdziesz marchewkę, a w kuchennej szufladzie schabowego, może się również okazać, że mięso zostało skrzętnie ukryte pod porcją ziemniaków... a to najbardziej optymistyczna wersja, na którą można jeszcze przymknąć oko. Zmuszanie do posiłku może jednak powodować poważniejsze skutki, jak np. doprowadzić do zaburzeń odżywiania (anoreksja, bulimia czy jedzenie kompulsywne). Jeśli twój maluch jest niejadkiem, koniecznie sprawdź, co zrobić, żeby dziecko chciało jeść. Wypróbuj też przepisy dla niejadka.

5. Musisz to posprzątać!

Kiedy dziecko słyszy „musisz”, szybko buntuje się i stwierdza „nic nie muszę, nie rozkazuj mi!”. Nie tylko dzieci nie lubią, gdy ktoś wydaje im polecenia w tak rygorystyczny sposób. Wbrew pozorom, taki rozkaz wywołuje efekt odwrotny od zamierzonego. Spróbuj swoje polecenie sformułować łagodniej i nadaj mu zadaniowy ton: możesz więc powiedzieć „proszę, schowaj klocki, którymi się bawiłeś do pudełka z zabawkami” – zdziwisz się, z jaką łatwością dziecko spełni twoją prośbę.

Jakie zdania dodałybyście do zestawu tych „zakazanych”?

 

Komentarze
Siostry
Fotolia
Styl życia Jak nauczyć dziecko dzielenia się? 7 prostych zasad
"Oddaj to moje!" krzyczy Twoje dziecko wyrywając autko z rąk kolegi na placu zabaw. Nie zdążysz się obrócić a już słyszysz kolejny wybuch: „Nie!” wrzeszczy, kiedy inne dziecko idzie w kierunku jego kolekcji kamyczków. Dlaczego Twoje dziecko nie wie jak się dzielić?
Lena Grabowska
lipiec 14, 2015

Cóż, on wie, ale nie nie ma na to ochoty. Twój malec może godzinami bawić się z innymi dziećmi i jest coraz mniej egocentryczny z każdym dniem, ale wciąż jest bardzo impulsywny i nie ma wyczucia czasu, dlatego też czekanie, aż będzie mógł się pobawić jest dużym wyzwaniem. Z drugiej strony dzieci uwielbiają rysować dla nauczycieli, robić prezenty rodzicom i dzielić się przysmakami z przyjaciółmi. Skąd ta rozbieżność? Stąd, że dzieci dopiero się uczą, że dawanie może być czymś przyjemnym, a dzielenie się to fajna zabawa. Możesz wesprzeć naukę dzielenia się poprzez wzmacnianie tego rodzaju przykładów hojności i łagodne zniechęcanie go do mniej charytatywnych zachowań. Co możesz zrobić aby pomóc Twojemu dziecku w nauce dzielenia się? Baw się z dzieckiem w dzielenie się Pokaż dziecku gry towarzyskie, w których gracze pracują razem na wspólny cel. Układajcie razem puzzle dodając kolejne elementy na zmianę. Dzielcie się pracą: podlewajcie kwiatki, zamiatajcie podłogę, rozpakowujcie razem zakupy. W końcu, dawaj mu rzeczy którymi może dzielić się ze swoimi przyjaciółmi jak na przykład przekąski czy naklejki. Nie karć dziecka za nie dzielenie się Jeśli mówisz dziecku, że jest samolubne, dyscyplinujesz je gdy nie chce się czymś podzielić, zmuszasz je do oddania czegoś ważnego dla niego, będziesz wzmacniać urazę, nie hojność. Aby nakłonić je do dzielenia się używaj pozytywnego wsparcia, nie upominania. Pamiętaj, że nie ma w tym nic złego jeśli Twoje dziecko nie chce się podzielić ulubioną zabawką. Daj mu czas, w pewnym momencie zrozumie, że dzielenie się z przyjaciółmi - którzy będą stawać się dla niego coraz ważniejsi - daje o wiele więcej frajdy niż trzymanie rzeczy tylko dla siebie. Rozmawiaj z dzieckiem o uczuciach Kiedy dziecko sprzecza się o zabawki pomóż mu zrozumieć, co tak naprawdę się dzieje. Jeśli jego...

Przeczytaj
9 miesiąc życia dziecka
Fotolia
Styl życia 9 miesiąc życia dziecka - dziecko samo siada
9 miesiąc życia dziecka to czas doskonalenia umiejętności i zdobywania nowych- siadanie, raczkowanie a nawet próby stawania! Sprawdź, jak wygląda rozwój niemowlęcia na tym etapie.
styczeń 28, 2011

W dziewiątym miesiącu życia dziecko doskonali zdobyte dotychczas umiejętności, staje się coraz bardziej precyzyjne, a jego ruchy są coraz bardziej wyważone. Maluch w tym czasie może już raczkować (chociaż nie wszystkie dzieci to robią), próbuje podciągać się do stania. Ponadto zazwyczaj stabilnie siedzi, potrafi też sam usiąść (z leżenia), a z tej pozycji z powrotem przejść do leżenia na brzuszku. Zwykle reaguje też na swoje imię - zawołane po imieniu odwraca się, reaguje też na proste polecenia typu „daj”; nie rozumie jeszcze jednak niestety słowa „nie”. Rozwój fizyczny w 9 miesiącu życia dziecka Rozwija się jego koordynacja wzrokowo-ruchowa, a także tak zwana motoryka precyzyjna (czyli dokładne ruchy dłoni i palców, wymagające sporej koncentracji). Dlatego teraz szkrab bardzo dokładnie ogląda każdy przedmiot, bada go paluszkami, próbuje włożyć je do środka, a potem wkłada do buzi. Potrafi wyjmować już mniejsze przedmioty z większych (np. klocki z pudełka). Bardzo chętnie je też samodzielnie – oczywiście rączkami, a nie łyżeczką. Jeśli maluch raczkuje, trzeba ciągle mieć go na oku, ponieważ będzie próbował dostać się do każdego miejsca w domu i zbadać każdą rzecz: włożyć rączki do sedesu, głowę do pralki, a paluszki – do kontaktu. Warto więc zaopatrzyć się w specjalne zabezpieczenia, na przykład zaślepki do kontaktów czy blokady szuflad, a wszelkie niebezpieczne przedmioty (sztućce, chemia domowa, pasta do butów, itp), także w kuchni, łazience przedpokoju, przestawić do wyższych szafek, aby dziecko nie mogło do nich sięgnąć. Jeżeli chcesz używać kojca, to dobry moment na jego zakup – pamiętaj jednak, aby dziecko nie spędzało w nim całego dnia. 9 miesiąc życia dziecka: rozwój intelektualny i społeczny Dziecko w tym wieku zaczyna świadomie naśladować dorosłych: na początku powtarza zaobserwowane ruchy (np. klaskanie,...

Przeczytaj
Styl życia Dieta dziecka po 12 miesiącu życia - co powinno jeść roczne dziecko?
Twoje dziecko skończyło roczek? Zastanawiasz się, jaka dieta będzie dla niego najlepsza po 12. miesiącu? Zobacz zalecenia żywieniowe dla rocznego dziecka.
Katarzyna Brasiak
czerwiec 11, 2013

Świętowanie pierwszych urodzin dziecka to ważny moment dla całej rodziny. Maluch w ciągu ostatniego roku bardzo się zmienił. Jest bardzo ruchliwy, a w związku z tym potrzebuje urozmaiconego jadłospisu, który da mu energię do poznawania świata.  Komponując zdrowe menu dla dziecka pamiętaj, że jego organizm jest wciąż niedojrzały. Ilość i wielkość posiłków dla rocznego dziecka Dziecko powinno zjadać 4-5 posiłków dziennie, trzy główne, takie jak śniadanie, obiad, kolacja oraz dwa dodatkowe, zdecydowanie mniejsze – drugie śniadanie oraz podwieczorek.  Powtarzający się rytm posiłków kształtuje korzystny nawyk regularnego jedzenia.  Pamiętaj, żeby podawać dziecku odpowiedniej wielkości porcje, które są adekwatne do jego potrzeb i możliwości. Roczne dziecko samo potrafi regulować wielkość zjadanych posiłków i warto zaufać jego instynktowi. W okresie intensywnego wzrostu i rozwoju małego, rocznego organizmu mleko jest nadal bardzo ważne. Dostarcza dziecku wapń niezbędny do rozwoju kości i zębów. Mleko i produkty mleczne, takie jak jogurty, kefiry, białe serki, sery żółte zawierają także łatwo przyswajalne białko.  Pamiętaj o tym, że dziecku do 3. roku życia warto podawać mleko modyfikowane, które zawiera m.in. wapń, żelazo, witaminę D, nienasycone kwasy tłuszczowe, a także prebiotyki.  Zaleca się podawać dzieciom dziennie 2 porcje po 200 ml mleka, najlepiej typu Junior oraz 1 porcję innych produktów mlecznych. Nowości w menu rocznego dziecka Nowe produkty nadal podawaj ostrożnie, ze względu na możliwość wystąpienia u dziecka reakcji alergicznej.  Po ukończeniu przez dziecko 12. miesiąca życia możesz wprowadzić do diety malucha także niewielkie ilości miodu, kakao i orzechów.  Pamiętaj, aby podawane przez Ciebie produkty były lekkostrawne i by pochodziły ze składników wysokiej jakości. Na śniadanie możesz podać maluchowi płatki przeznaczone...

Przeczytaj
Styl życia Co słyszy dziecko w brzuchu?
Zastanawiałaś się kiedyś, co słyszy dziecko będąc jeszcze w ciążowym brzuszku? Sprawdź, w jaki sposób bodźce dźwiękowe wpływają na rozwój dziecka przed i tuż po narodzeniu!
Łucja Zbieniewska
marzec 04, 2013

Bicie serca, oddech czy ruchy robaczkowe jelit to jedne z pierwszych odgłosów, jakie maluch słyszy w brzuchu mamy. Te rytmiczne, spokojne dźwięki uspokajają dziecko. Podobnie wygląda to w przypadku muzyki, która dodatkowo może wpływać na rozwój umysłowy potomka.  Niektórzy wskazują na tzw. efekt Mozarta, czyli zwiększanie zdolności intelektualnych dzięki muzyce tego kompozytora.  Ważniejsze jest jednak to, aby słuchane utwory spotykały się z uznaniem mamy – jej odprężenie i dobre samopoczucie jest najlepsze dla malucha. Brzmienia powinny być raczej spokojne i niezbyt głośne. Warto przy tym obserwować aktywności dziecka, da ono bowiem znaki, jeśli coś mu się spodoba lub zacznie drażnić. Polecane jest także śpiewanie, nawet jeśli wykonania nie będą powodem do dumy. Dzięki piosenkom maluszek będzie spokojniejszy, a dodatkowe bodźce rozwiną jego zdolności. –  Śpiewanie niemowlętom może   wzbudzać ich pierwszy, świadomy uśmiech, który pojawia się zazwyczaj między szóstym a ósmym tygodniem życia –  tłumaczy Agnieszka Godlewska - Wawrzyniak, pedagog.  - Poza tym dzięki temu uczymy dziecko prostych sylab. Mówienie do dziecka w trakcie ciąży W trakcie ciąży, oprócz słuchania muzyki, warto także mówić do malucha. Dzięki temu nawiązuje się więź emocjonalną, można też wspomóc rozwój układu nerwowego. Po narodzinach jest to jeszcze ważniejsze – dziecko bowiem zaczyna osłuchiwać się z językiem i w ten sposób stopniowo się go uczyć. –  Mówiąc do niemowlęcia powinno się pamiętać o tym, aby wypowiadać się wyraźnie, poprawnie i trochę wolniej -  mówi Agnieszka Godlewska - Wawrzyniak, pedagog. –  Opisywanie tego, co dzieje się wokół, nazywanie ludzi czy przedmiotów ułatwią dziecku proces uczenia się mowy.   Proste słowa czy wyrazy dźwiękonaśladowcze można z powodzeniem wykorzystywać choćby podczas zabawy  – dodaje. Niemowlętom warto...

Przeczytaj