klub recenzentki wizaz klub recenzentki wizaz Wejdź
znieczulenie zewnątrzoponowe podczas porodu
Fotolia
Styl życia

Znieczulenie zewnątrzoponowe - zalety i wady

Zastanawiasz się nad znieczuleniem podczas porodu? Dowiedz się, na czym polega znieczulenie zewnątrzoponowe i kiedy można je zastosować.
Łucja Zbieniewska
październik 24, 2012

znieczulenie zewnątrzoponowe podczas porodu

  • Znieczulenie zewnątrzoponowe jest jednym ze skuteczniejszych sposobów uśmierzenia bólu porodowego.
  • Znieczulenie to polega na wprowadzeniu do przestrzeni zewnątrzoponowej kanału kręgowego (w kręgosłupie, w okolicy lędźwiowej) cienkiego, plastikowego cewnika o średnicy około 1 mm. 
  • Poprzez cewnik w trakcie porodu podaje się leki znieczulające, które blokują czucie w nerwach rdzeniowych i międzykręgowych.
  • Po porodzie cewnik jest usuwany. 
TOP 5 kremów BB na lato. Przykryją nie tylko przebarwienia

Znieczulenie zewnątrzoponowe: kiedy się stosuje?

  • Zabieg wykonuje anestezjolog, dlatego nie zawsze znieczulenie to może być zastosowane: lekarz decyduje, czy i kiedy przeprowadzi znieczulenie.
  • Przy porodzie drogami natury czeka się z podaniem znieczulenia, aż rozwarcie szyjki osiągnie 2-4 cm, bo inaczej znieczulenie może wstrzymać akcję porodową.
  • Ta forma znieczulenia nie eliminuje bólu całkowicie, ale w znacznie osłabia bolegliwości bólowe.
  • Jeśli w trakcie porodu zdecydujesz się na znieczulenie, a rozwarcie osiągnie już 7-8 cm, lekarz może odmówić podania tej formy znieczulenia - najsilniejsze jego działanie mogłoby przypaść na czas parcia, co jest niekorzystne.
  • Znieczulenie zewnątrzoponowe stosuje się podczas porodu siłami natury na życzenie pacjentki lub podczas cesarskiego cięcia. Zalecane jest zwłaszcza wtedy, gdy rodząca ma cukrzycę, wadę serca lub wzroku, niewydolność nerek, nadciśnienie.

Znieczulenie zewnątrzoponowe: wady i zalety

Zalety znieczulenia zewnątrzoponowego:

  • jedna z najbezpieczniejszych form znieczulenia (dla matki i dziecka)
  • mama może aktywnie uczestniczyć w porodzie, nie odczuwa bólu poniżej pasa
  • rodząca może swobodnie chodzić w trakcie porodu, nie musi leżeć
  • można wykorzystać założony cewnik do podania znieczulenia w razie konieczności  cesarskiego cięcia lub szycia krocza po porodzie 
  • po porodzie można od razu karmić piersią, gdyż leki podawane w znieczuleniu zewnątrzoponowym nie przenikają do krwi matki, a tym samym nie docierają do dziecka.

Wady znieczulenia zewnątrzoponowego:

  • nie działa tak samo na wszystkie kobiety
  • może spowodować, że skurcze I okresu osłabną i trzeba je będzie wzmocnić oksytocyną, może wydłużyć II okres porodu.
  • wymaga częstego monitorowania tętna płodu za pomocą KTG
  • niekiedy gwałtownie obniża ciśnienie tętnicze rodzącej, co powoduje zaburzenia tętna dziecka
  • po porodzie kobieta może odczuwać bóle głowy i krzyża, zaburzenia czucia skóry.
  • spory koszt (bezpłatne jest tylko znieczulenie ze wskazań medycznych), zwykle trzeba za nie zapłacić od 200 do 600 zł.

Przeciwwskazania do znieczulenia zewnątrzoponowego: łożysko przodujące, obniżona krzepliwość krwi, zwyrodnienia kręgosłupa, gestoza.

Komentarze
Poród naturalny w szpitalu
Fotolia
Styl życia Poród naturalny w szpitalu
Poród w szpitalu to obecnie najczęściej wybierana forma porodu w Polsce. Poród naturalny to przyjście na świat dziecka bez użycia środków farmakologicznych lub pomocy chirurgicznej.
Łucja Zbieniewska
luty 15, 2011

Poród naturalny w szpitalu - etapy Etap pierwszy (rozwieranie szyjki), który liczy się od momentu wystąpienia regularnych skurczów mięśnia macicy, występujących mniej więcej co 15-20 minut. Na początku ma miejsce  faza pierwsza - wstępna , w której przede wszystkim dochodzi do rozwarcia się szyjki macicy – od otworzenia się szyjki do małego rozwarcia (ok. 3 cm). W tym czasie możesz odczuwać bóle podobne jak podczas miesiączki; zwykle jest to tzw. ból krzyżowy (w dole pleców), który może promieniować do dołu brzucha. Czas trwania tego okresu jest bardzo indywidualny, może trwać od kilku do kilkunastu godzin; zwykle dłużej przy pierwszym porodzie. Lekarze sugerują, aby przyszła mama przetrwała ten etap w domu – to dobry moment na małą przekąskę, kąpiel, spacer. Warto sprawdzić, czy twoja torba do szpitala jest kompletna – zobacz, czy spakowałaś ubrania dla siebie i dziecka, kosmetyczkę, dokumenty. Następnie nadchodzi  faza druga , zwana  aktywną . Szyjka rozwiera się od 3 do ok. 7cm, skurcze są coraz częstsze i silniejsze. Bóle są mocniejsze, obejmują już cały brzuch, może nastąpić krwawienie. To odpowiednia chwila, aby jechać do szpitala, teraz poród postępuje już szybciej. Zwykle ten okres trwa ok. 2-3 godzin (krócej u pań, które już rodziły). W tym czasie niekiedy dochodzi do pęknięcia pęcherza płodowego i odejścia wód płodowych, niemal zawsze do tego momentu następuje ujście czopu śluzowego. Ruch i ciepła woda nasilają akcję porodową, jeśli więc masz w szpitalu taką możliwość, weź prysznic lub wykąp się w wannie, a także spaceruj lub wykonuj ćwiczenia, których uczyłaś się w szkole rodzenia. Możesz również użyć piłki porodowej, kucać, klęczeć. Leżenie w jednej pozycji nasila ból i wydłuża tę fazę porodu. Gdy skurcze stają się tak częste, że niemal nie ma między nimi przerw, nadchodzi  faza trzecia  porodu, zwana ...

Przeczytaj
poród do wody
Fotolia
Styl życia Jak wygląda poród naturalny do wody?
Poród do wody to urodzenie dziecka bezpośrednio do wody. Jest to możliwe tylko w specjalnie do tego przygotowanych oddziałach położniczych. Ten rodzaj porodu uznawany jest za naturalny i wyjątkowo łagodny dla dziecka, a także łatwiejszy dla matki, gdyż dzięki wodzie jest mniej bolesny, łagodzi nie tylko bóle parte, ale przede wszystkim bardzo dokuczliwe bóle krzyża, które doskwierają ok. 80% rodzących.
Łucja Zbieniewska
luty 28, 2011

Przebieg porodu do wody Tak jak każdy poród, dzieli się on na kilka etapów, z czego pierwsze dwa rodząca przechodzi tak samo, jak przy standardowym porodzie. Etap pierwszy (rozwieranie szyjki) ,  który liczy się od momentu wystąpienia regularnych skurczów mięśnia macicy, występujących mniej więcej co 15-20 minut. Na początku ma miejsce  faza pierwsza - wstępna , w której przede wszystkim dochodzi do rozwarcia się szyjki macicy – od otworzenia się szyjki do małego rozwarcia (ok. 3 cm). W tym czasie możesz odczuwać bóle podobne jak podczas miesiączki; zwykle jest to tzw. ból krzyżowy (w dole pleców), który może promieniować do dołu brzucha. Czas trwania tego okresu jest bardzo indywidualny, może trwać od kilku do kilkunastu godzin; zwykle dłużej przy pierwszym porodzie. Lekarze sugerują, aby przyszła mama przetrwała ten etap w domu – to dobry moment na małą przekąskę, kąpiel, spacer. Warto sprawdzić, czy twoja torba do szpitala jest kompletna – zobacz, czy spakowałaś ubrania dla siebie i dziecka, kosmetyczkę, dokumenty. Następnie nadchodzi  faza druga , zwana  aktywną . Szyjka rozwiera się od 3 do ok. 7cm, skurcze są coraz częstsze i silniejsze. Bóle są mocniejsze, obejmują już cały brzuch, może nastąpić krwawienie. To odpowiednia chwila, aby jechać do szpitala, teraz poród postępuje już szybciej. Zwykle ten okres trwa ok. 2-3 godzin (krócej u pań, które już rodziły). W tym czasie niekiedy dochodzi do pęknięcia pęcherza płodowego i odejścia wód płodowych, niemal zawsze do tego momentu następuje ujście czopu śluzowego. Pod koniec tej fazy, kiedy rozwarcie będzie miało ok. 5 cm, położna poprosi cię o przejście do wanny. Będziesz mogła w niej przebywać przez ok. pół godziny, potem wyjdziesz z wody, owiniesz się ręcznikiem, założysz szlafrok. Następnie położna zmierzy ci ciśnienie, tętno, temperaturę ciała oraz wymieni wodę w wannie....

Przeczytaj
poród po terminie
Fotolia
Styl życia Przenoszona ciąża - co robić, gdy termin porodu minął?
Jesteś już po terminie porodu? Sprawdź, co robić gdy ciąża jest przenoszona, czy można przyspieszyć poród? Na co zwracać uwagę?
Łucja Zbieniewska
marzec 08, 2012

Data porodu liczona jest szacunkowo, a tak naprawdę każda ciąża, która kończy się pomiędzy 38 a 42 tygodniem jest uznawana za donoszoną. Dlatego jeśli termin porodu masz wyznaczony np. na 1 sierpnia, wcale nie oznacza, że urodzisz właśnie tego dnia. Równie dobrze dziecko może pojawić się na świecie pod koniec lipca albo w połowie sierpnia. Warto być więc wcześniej przygotowaną do porodu – przeczytaj, co zabrać ze sobą do szpitala. Ciąża przenoszona Ciąża, która trwa dłużej niż 42 tygodnie, nazywana jest przez lekarzy  ciążą przenoszoną . Wiąże się ona z pewnym komplikacjami, które mogą, ale nie muszą wystąpić, dlatego przyszła mama koniecznie powinna być pod opieką lekarską. Po 42 tygodniu ciąży łożysko pracuje coraz słabiej, a ponieważ to dzięki niemu dziecko otrzymuje wszystkie niezbędne substancje odżywcze oraz tlen, trzeba sprawdzać, czy działa ono prawidłowo. Jeśli lekarz zaobserwuje starzenie się łożyska, może zdecydować o wywołaniu porodu. Zalecenia w ciąży przenoszonej Położnicy zalecają w tym okresie zazwyczaj: regularną kontrolę ruchów dziecka  (2-3 razy dziennie). Po zjedzeniu posiłku połóż się i poczekaj chwilę, sprawdź godzinę. Zmierz ilość ruchów dziecka – każde kopnięcie, szturchnięcie lub inne poruszenie się. Policz 10 ruchów malucha i sprawdź, ile czasu upłynęło od wyczucia 1 ruchu – zwykle jest to ok. pół godziny, czasem więcej. Jeśli nie odczuwasz ruchów dziecka, spróbuj pochodzić, napić się czegoś. Po godzinie zmierz ruchy ponownie. Gdy odczujesz nagłą zmianę częstotliwości ruchów dziecka (znacznie więcej lub znacznie mniej albo brak ruchów), skontaktuj się z lekarzem. konsultację w przychodni przyszpitalnej z badaniem KTG  (raz na 3 dni). KTG (kardiotokografia) to badanie, które ma na celu ocenę czynności serca płodu i jednocześnie zbadanie akcji skurczowej macicy matki. Badanie jest...

Przeczytaj
Fotolia
Styl życia Prawidłowe ciśnienie w ciąży
Prawidłowe ciśnienie krwi w ciąży to bardzo istotna kwestia - zbyt wysokie może prowadzić do powikłań. Dowiedz się jakie powinno być ciśnienie w ciąży!
Łucja Zbieniewska
marzec 08, 2012

Prawidłowe ciśnienie krwi w ciąży to bardzo istotna kwestia - zbyt wysokie może prowadzić do powikłań. Dlatego ginekolog prowadzący ciążę przy każdej wizycie upewnia się, że twoje ciśnienie jest w normie. Jeśli ciśnienie jest niskie - czujesz się osłabiona, senna, na nic nie masz siły. Ale jeśli ciśnienie krwi jest za wysokie, mogą pojawić się poważne problemy: nadciśnienie ciążowe, gestoza, a nawet rzucawka, która jest zagrożeniem dla ciebie i dziecka. Prawidłowe ciśnienie krwi w ciąży wynosi od 110/60 do 140/90 mmHg. Nadciśnienie ciążowe dotyczy aż 8-10% przyszłych mam, ciąża z nadciśnieniem określana jest jako  ciąża wysokiego ryzyka. Nadciśnienie przedciążowe Najmniej groźne dla ciebie i dziecka jest  nadciśnienie przewlekłe przedciążowe , czyli takie, które miałaś przed zajściem w ciążę. Jeżeli przed ciążą brałaś leki, zapewne będziesz musiała je zmienić na takie, które są bardziej bezpieczne dla płodu. Powinnaś także mieć swój ciśnieniomierz i codziennie kontrolować poziom ciśnienia. Oczywiście niezbędna jest stała kontrola lekarza. Nadciśnienie ciążowe W przypadku, gdy  nadciśnienie  pojawi się  w ciąży  ( powyżej  140/90 mmHg ), lekarz powinien otoczyć cię dodatkową opieką i dać dokładne zalecenia: badania krwi i moczu, zwolnienie lekarskie, częstsze kontrole lekarskie, leki, odpoczynek, unikanie stresu, dietę ubogą w sód (bez soli), częsty pomiar ciśnienia krwi. Nadciśnienie w ciąży (zwłaszcza nie leczone) jest groźne dla płodu : może hamować jego rozwój i prowadzić do niedotlenienia wewnątrzmacicznego, a także przedwczesnego oddzielenie łożyska oraz przedwczesnego porodu. Stan przedrzucawkowy (zatrucie ciążowe) Jeśli oprócz podwyższonego ciśnienia dołączą takie objawy, jak białkomocz i obrzęki, jest to  stan przedrzucawkowy  (nazywany również zatruciem...

Przeczytaj