Dda

[Lavie]

Nie no obłęd. Jesteś niesamowita! (zaraz mnie ktoś zacznie podejrzewać o wizażowe towarzystwo wzajemniej adoracji ) Zawsze miałam wpisaną w naturę walke z przeciwnościami losu, nawet jeśli byłam jak przejechana walcem drogowym I widzę pokrewną duszę
Choć swoją drogą to jednak chyba wprowadziłyśmy za dużo optymizmu w ten wątek i wszystkich prócz nas wywiało Ale naprawdę pomimo ciężaru, z każdym problemem można walczyć także dzięki uśmiechowi. Nawet ciężko chorzy ludzie, z małą nadzieją na wyleczenie, często się uśmiechają...
Spokojnej nocki życzę

[Apiska]

a tam wywiało od razu Po prostu jeśli chodzi o mnie to nadchodzi czas wyników matur i szczerze mówiąć potwornie się stresuje
W domu jak narazie spokój

[Lavie]

Apiska zatem trzymamy kciuki!
A kciuki na tym wątku działają cuda Np. wygląda na to, że udało mi się uratować mój urlop
A swoja drogą to czas, jaki obecni maturzyści muszę odczekać do ogłoszenia wyników, woła o pomstę do nieba!
O spokój teź trzymam U mnie dziś poranek znów rozpoczął się od jakiejś awantury, ale nawet nie zwróciłam na to specjalnej uwagi, bo pewnie chodziło o coś innego. Za wcześnie było na picie.
Spokojnego dzionka!

[asiorro]

Napisane przez Lavie

Choć swoją drogą to jednak chyba wprowadziłyśmy za dużo optymizmu w ten wątek i wszystkich prócz nas wywiało

Taki optymizm strasznie cieszy moje oczy jak widzę co tu się na wątku wyprawia Dlaczego mamy wiecznie chodzić smutne, tylko dlatego, że jesteśmy dda? Właśnie dlatego, że nimy jesteśmy, powinnyśmy każdą radość nawet najmniejszą wykorzystać jak najbardziej się tylko da Tym bardziej, że obserwując moje życie ( i podejrzewam, że Wasze są w pewnym sensie podobne ) nie często mam ku temu okazje.
Lavie walcz o ten urlop jak lwica Należy Ci się
Apisko trzymam kciuki, rok temu też przeżywałam ten koszmar ale przeżylam więc i Ty dasz sobie radę
Pozdrawiam Was wszystkie Miłego dnia

[viconiaa]

Lavie, zgadza się uśmiech i optymizm działa cuda, ja dzisiaj wybieram się z mamą na lody, może obejdzie się bez kłótni, może postaram się z nią znów o tym porozmawiać. Oby;-) a tak btw. to ja też właśnie czekam na wyniki matury, ale jestem dobrej myśli(jak narazie:P) , wszystkim Wam zycze miłego dnia, i żadnych trosk i smutków

[kroofk@]

Napisane przez Lavie

Choć swoją drogą to jednak chyba wprowadziłyśmy za dużo optymizmu w ten wątek i wszystkich prócz nas wywiało

Ach Ty.
Nie mów tak więcej. Dobrze, że wprowadzacie miły akcent. Nie tylko smutki.
Ja nie zawsze mam czas odpowiedzieć, ale zawsze czytam. Albo czasem nie chcę Was zadręczać smutami, bo:

Napisane przez Sweet_21

Wiem, że musimy sie trzymać i być silne.

a ja już nie mam siły. Więc często tylko czytam.

[asiorro]

Napisane przez kroofk@

. Albo czasem nie chcę Was zadręczać smutami

Zadręczaj zadręczaj Razem łatwiej sobie poradzić, mimo że to takie skromne wizażowe wsparcie, to jednak zawsze jest świadomość że ktoś jednak Cię rozumie bo właśnie przeżywa to samo co Ty

[Lavie]

Napisane przez kroofk@

Ach Ty.
Nie mów tak więcej. Dobrze, że wprowadzacie miły akcent. Nie tylko smutki.
Ja nie zawsze mam czas odpowiedzieć, ale zawsze czytam. Albo czasem nie chcę Was zadręczać smutami, bo ja już nie mam siły. Więc często tylko czytam.

Ok, nastawiam z pokorąa na baciki
Kroofko pisz, proszę... Ten wątek został stworzony -jak sądzę - po to, by DDA przede wszystkim nie zadręczali siebie. By znaleźli oparcie w innych, którzy zrozumieją. Potrzebujesz pomocy, chcesz się wyżalić, wyrzucić z siebie ból, czy agresję? Pisz. Każda z nas postara Ci się pomóc jak umie. Wysłuchamy wszystkiego cierpliwie. Przytulimy wirtualnie A kiedyś zapewne Ty pomożesz którejś z nas. Zresztą co ja piszę... Już pomogłaś. Tym, że pisałaś i z nami tu jesteś.
Pomożemy Ci być silną, ok?

Viconiaa, zatem za Ciebie też trzymamy
Asiorro, a dla Ciebie zamiast słów

[koKOro]

ja tylko na chwilke, ale zawsze warto chocby na tyle

Lavie widze, ze walecznie walczylas o urlop, super, bardzo sie ciesze

tak sobie pomyslalam, ze dawno nie spotkalam tylu dojrzalych osob w swojej wypowiedzi, tak dojrzalych jak ja... z jednej strony to trudne, ale z drugiej takie piekne slowa padaja

dzis bylam w pracy ponad 10h wiec padam, do tego mam taki czas, ze potrzebuje wzmozonej troski i jakos minelam sie z tym z TŻ i jest mi troche przykro (nawet nie troche) jednak patrzac na ta sprawe z dobrej strony - to dociera do mnie ze musze zaczac spelniac sama swoje potrzeby (co tez jest przyjemne), a nie czekac na kogos jakby mialo mi to zrekompencowac zachowania rodzicow mysle, ze jestem coraz blizej pozytywnym wnioskom

a watek jest swietny i ciesze sie Dziewczyny, ze nie ucieklyscie i Razem mozemy sie wspierac i uzewnetrzniac jak zajdzie potrzeba

spokojnej nocy Wam zycze dobranoc

[Sweet_21]

Tak sobie myśle, że w sumie powinnyśmy być silne psychiczne jeśli chodzi o sytuacje w jakiej sie znajdujemy...ale większość z Nas czuje sie własnie wypruta od środka.

[Apiska]

wiecie co...w pon dostanę jakiś staż...i tak sobie myśle jak ja sobie poradze? Fakt z dorosłymi ludźmi lepiej mi się rozmawia niż z takimi w moim wieku...

[Sweet_21]

Napisane przez Apiska

wiecie co...w pon dostanę jakiś staż...i tak sobie myśle jak ja sobie poradze? Fakt z dorosłymi ludźmi lepiej mi się rozmawia niż z takimi w moim wieku...

Na pewno sobie poradzisz

[Apiska]

zobczymy co mi się trafi ;/

[Sweet_21]

Ja miałam staż w przedszkolu

[FrAnKy_PuNky]

Dziękuje za wszystkie dobre słowa
czuje z Wami więź i jak mnie niebylo tutaj przez jeden dzień... to sie zastanawiałam co tam u Was
byłam sobie na koncercie ze znajomymi,powiem Wam ze dobrze sie bawiłam!
ale ostatnio miałam straszną sytuacje tata niewracał z pracy... kończył o 22! a była 23.30 i jego jeszcze niebyło... chyba sie domyślacie co sie ze mną działo odrazu serducho mi zaczeło walić jak szalone... rozbolał mnie brzuch...duszności...
na szczęście okazało sie ze był jakiś wypadek i niejechał autobus taty... wrócił trzeźwy...

Apiska świetny avart

PoZdRooooFki

[Apiska]

sweet i jak było? Ja nie wiem czy bym potrafila tak na dłuższą mete z dziecmi..
Franki a dziękuję mi też się podoba

[koKOro]

zawsze bylam uzalezniona od Wizażu, ale spokojnie moglam dzien wytrzymac, szczegolnie gdy spedzalam czas z Kotkiem A dzis i wczoraj co - a to, ze Go przeprosilam i weszlam do Was zobaczyc

fajna zmiana avatarkow musze pomyslec nad swoim

FrAnKy_PuNky to trudne chwile, takie oczekiwanie. Znam ten przyspieszony oddech i bol brzucha maksymalny w sekunde powstajacy. Ja mam zazwyczaj tak, ze stresujace sytuacje wydarzaja sie wtedy gdy zaplanuje polozyc sie wczesniej spac czy spokojnie polezec i poczytac ksiazke

w pracy mam przerabane, pewnie jeszcze miesiac i musze poszukac nowej, ale o dziwo, mimo ze mnie gdzies tam cisnie, ale ustepuje problemom mojej osoby i zycia osobistego. To ono jest dla mnie najwazniejsze. Ostatnie dni mocno stawiaja mnie na nogi - sytuacja w pracy pokazuje, ze czas sie przestac uzalac - swiat nie pyta jestes DDA, ok dam Ci ulge, a czasem wrecz przeciwnie - wszystko sie naklada. Jedno wiem na pewno - mamy prawo do szczescia i cale zycie przed Nami - wiec bedzie pieknie


a teraz uciekam do TŻ i obciac pazurki bo mi w pracy sie polamaly

dobranoc

[viconiaa]

Napisane przez koKOro

w pracy mam przerabane, pewnie jeszcze miesiac i musze poszukac nowej, ale o dziwo, mimo ze mnie gdzies tam cisnie, ale ustepuje problemom mojej osoby i zycia osobistego. To ono jest dla mnie najwazniejsze. Ostatnie dni mocno stawiaja mnie na nogi - sytuacja w pracy pokazuje, ze czas sie przestac uzalac - swiat nie pyta jestes DDA, ok dam Ci ulge, a czasem wrecz przeciwnie - wszystko sie naklada. Jedno wiem na pewno - mamy prawo do szczescia i cale zycie przed Nami - wiec bedzie pieknie


a teraz uciekam do TŻ i obciac pazurki bo mi w pracy sie polamaly

dobranoc

koKOro, mam nadzieję że jadnak bedziesz miała to pracę na dłużej ..kurcze, dokładnie tak jak piszesz, świat nie pyta czy jestes DDA, a to że jesteśmy wydaje mi się często nawet bardzo utrudnia nam życie, i stawia nas w gorszej pozycji. Jeny, przypomnialo mi się jak się uczyłam do matury, to w ogóle się skupić nie mogłam,bo ja jakoś takl wrażliwa osóbka jestem, że nie myslałam o jakiś tam naukowych opiniach, lecz o domu. Wrr, no ale to już mam za sobą. Ach, z mamą na lodach fajnie było nawet. ale nie mogę się przełamac, po prostu nie akceptuje tego jej faceta, bo gdyby nie on- byłoby pewnie inaczej. A teraz nie siedziałabym sama w domu, nie miałabym problemów ze snem......ach.....

dobranoc

[Apiska]

Wiecie u mnie ze stresem to jest tak, że momentalnie siada mi na głowe, dostaje dziwnych zawrotów i takie otępienie potęzne....Czuje gwałtowny naplyw gorąca na twarz, pocenie się..Eh ogólnie totalna porażka. Ale za każdym razem staram się to zwalczac.
Zauwazyłam u siebie jedszcze jedną rzecz, że przy każdej nowo poznanej osobie czuje się okropnie, czuje że ona wie o mnie wszystko jaka jestem i wogole i to mnie krępuje...Tak bardzo chciałabym być bardziej otwarta do ludzi, nie bać się ich, no ale nie potrafię...

[kroofk@]

Napisane przez Apiska

Wiecie u mnie ze stresem to jest tak, że momentalnie siada mi na głowe, dostaje dziwnych zawrotów i takie otępienie potęzne....Czuje gwałtowny naplyw gorąca na twarz, pocenie się..Eh ogólnie totalna porażka. Ale za każdym razem staram się to zwalczac.
Zauwazyłam u siebie jedszcze jedną rzecz, że przy każdej nowo poznanej osobie czuje się okropnie, czuje że ona wie o mnie wszystko jaka jestem i wogole i to mnie krępuje...Tak bardzo chciałabym być bardziej otwarta do ludzi, nie bać się ich, no ale nie potrafię...

Właśnie, u mnie w kontaktach z ludźmi to jest tak samo. Boję się tego, ale podświadomie chyba, co o mnie ta osoba myśli. Boję się również tego (chyba), że cokolwiek powiem, dla tej osoby będzie śmieszne. Mało się przy nowopoznawanych osobach odzywam i to mi przeszkadza. Tak naprawdę robię na nich na pierwszym spotkaniu złe wrażenie. Że albo jestem zarozumiała, albo cicha - nie wiem, nie wiem co taka osoba sobie o mnie myśli. Rzadko kiedy zdarza się, żebym wyczuła osobę jako chętną do rozmowy ze mną i na pierwszym spotkaniu w miarę dobrze nam sięze sobą rozmawiało.
Stres - jak jestem pod jego wpływem, pada mi na serce - przyspieszone bicie, kołatanie. Po jakimś czasie, jak już emocje opadną dostaję, nazwijmy to nerwobóli, czasem do tego stopnia, że muszę oddychać bardzo płytko, aż mi przejdzie. Inaczej nie mogę. Zaraz po uspokojeniu się, chce mi się spać. No i plus do tego Twoje objawy, w zależności od tego, jaki to rodzaj stresu.

[viconiaa]

Napisane przez Apiska

Zauwazyłam u siebie jedszcze jedną rzecz, że przy każdej nowo poznanej osobie czuje się okropnie, czuje że ona wie o mnie wszystko jaka jestem i wogole i to mnie krępuje...Tak bardzo chciałabym być bardziej otwarta do ludzi, nie bać się ich, no ale nie potrafię...

Apiska u mnie jest podobnie...często próbuję ukryć to co się dzieje. Kiedy opowiedziałam kiedyś koleżance o tym co przeżywam, to powiedziała, że nigdy by się nie domyśliła...Bo ja zawsze taka uśmiechnięta, radosna. I fakt, zawsze wskrzesałam w sobi tyle energii, na ile było mnie stać, żeby nie myśleć o tym co w domu, a po 2. żeby inni nie mysleli że coś jest nie tak... I to chyba źle, bo później ciężko o tym rozmawiać...

[FrAnKy_PuNky]

Napisane przez viconiaa

Kiedy opowiedziałam kiedyś koleżance o tym co przeżywam, to powiedziała, że nigdy by się nie domyśliła...Bo ja zawsze taka uśmiechnięta, radosna. I fakt, zawsze wskrzesałam w sobi tyle energii, na ile było mnie stać, żeby nie myśleć o tym co w domu, a po 2. żeby inni nie mysleli że coś jest nie tak... I to chyba źle, bo później ciężko o tym rozmawiać...

dokładnie! miałam ostatnio podobną sytuacje... a inny przypadek to że mój znajomy mi powiedział ze widzi ze u mnie coś nie tak jest... że pod tym moim uśmiechem coś sie kryje.. no i ma racje!

i wiecie co ja czuje jakby ludzie traktowali mnie z góry...

[viconiaa]

Napisane przez FrAnKy_PuNky

i wiecie co ja czuje jakby ludzie traktowali mnie z góry...

FrAnKy_PuNky, nie możesz tak się czuyć, bo to nie pomoże...wiem, chodzi Coi o to, że inni uważaja się za lepszych, i nawet jeśli tak jest, to po prostu nie dopuszczaj do siebie tej myśli. ja mam takie szczęście, że moi, znajomi, (ci co wiedzą) szczególnie moje przyjaciółka mówi, że jestem bardzo silna, że ona mnie podziwia, że daje sobie ze wszystkim radę. Ale wiem też, że pewnie nie każdy by tak zaareagował, i co niektórzy uważali by się za lepszych. Ale ja nie uważam żeby ktoś był lepszy, czy gorszy. Po prostu każdmy ma inne doświadczenia życiowe.

[kroofk@]

Napisane przez FrAnKy_PuNky

i wiecie co ja czuje jakby ludzie traktowali mnie z góry...

Wszystkie jesteśmy daleko od siebie, nie znamy się, jesteśmy tak inne a jednak takie same. Mamy takie same myśli i takie samo zachowanie. I pomyśleć, że tylko przez jedną, podobną sytuację.

Napisane przez viconiaa

Kiedy opowiedziałam kiedyś koleżance o tym co przeżywam, to powiedziała, że nigdy by się nie domyśliła...Bo ja zawsze taka uśmiechnięta, radosna.

To samo powiedział mój kolega o mnie.

Napisane przez viconiaa

szczególnie moje przyjaciółka mówi, że jestem bardzo silna, że ona mnie podziwia, że daje sobie ze wszystkim radę. Ale wiem też, że pewnie nie każdy by tak zaareagował, i co niektórzy uważali by się za lepszych. Ale ja nie uważam żeby ktoś był lepszy, czy gorszy. Po prostu każdmy ma inne doświadczenia życiowe.

NIE MA ludzi lepszych i gorszych. Są poprostu ludzie. Jak napisałaś - każdy z innym doświadczeniem życiowym.
Wam przynajmniej dobrze, że macie przyjaciół, TŻów.
Ja takiego wsparcia nie mam.

[viconiaa]

Napisane przez kroofk@

NIE MA ludzi lepszych i gorszych. Są poprostu ludzie. Jak napisałaś - każdy z innym doświadczeniem życiowym.
Wam przynajmniej dobrze, że macie przyjaciół, TŻów.
Ja takiego wsparcia nie mam.

masz nas

[kroofk@]

Napisane przez viconiaa

masz nas

Wiem.
Wiem i przynajmniej Wam mogę się wygadać.

[asiorro]

Ja też z nikim nie poruszam tego tematu. Nie chcę aby ktokolwiek traktował mnie inaczej z tego względu, że mój ojciec jest alkoholikiem. Nie dopuszczam do siebie myśli o jakiejkolwiek patologii w mojej rodzinie a niestety trzeba nazywać rzeczy po imieniu - to jest patologia. Dziecko z patologicznej rodziny - przecież to brzmi jak wyrok... A ja nie chce się tak czuć - ograniczona takim osądem. Więc na ile mogę, trzymam tę wiadomość dla siebie, nie rozmawiam z nikim o moich odczuciach w tym temacie.
Teraz, kiedy tu mogę powylewać swoje żale czuję jak bardzo siedziało to we mnie i przeszkadzało... Zawsze czułam, że komu bym o tym nie powiedziała - nikt nie zrozumie. Bo niestety taka jest prawda, dopóki sam nie doświadczysz tego, co my czujemy, nie wiesz co to znaczy. Wolałam więc nie poruszać tego tematu.
A tu? Tu mogę powiedzieć co tylko mi leży na sercu i jest mi rzeczywiście lepiej i lżej. Bo w końcu kto jak kto, ale Wy rozumiecie bezbłędnie to, co czuję.
Cieszę się, że powstał ten wątek, kto wie ile stanów depresyjnych mi zaoszczędził

[Apiska]

Napisane przez FrAnKy_PuNky

dokładnie! miałam ostatnio podobną sytuacje... a inny przypadek to że mój znajomy mi powiedział ze widzi ze u mnie coś nie tak jest... że pod tym moim uśmiechem coś sie kryje.. no i ma racje!

i wiecie co ja czuje jakby ludzie traktowali mnie z góry...

Kiedyś moja ex przyjaciółka tak do mnie powiedziala...Wiedziała jaka jest sytuacja u mnie w domu, ale nie wiedziałam wtedy ze istnieje takie coś jak DDA. Od roku nie mamy kontaktu ze soba.
Asiorro- faktycznie slowo patologia brzmi jak wyrok...I nie uważam że moja rodzina jest patologiczna...Chociaz... Chyba nie potrafię wypowiedzieć tego słowwa, charakteryzując moją rodzinę..

[Lavie]

Cześć Dziewczyny
Przepraszam,, nie odzywałam się, ale trochę byłam zajęta, a trochę próbowałam ochłonąć. Nie wiem, czy Wam pisałam, że mój ojciec pije od tygodnia dzień w dzień. Pewnie nie, bo jeśli siedzi w domu, to jest to traktowane jako swego rodzaju normalna sytuacja i nie przykładam specjalnej wagi do tego. Ale niestety wczoraj juz nie mogłam... Matka zamknęła mego ojca w domu, zabierając jego klucze. Zawsze tak robimy, gdy go "nosi" za alkoholem. Gdy mam wyszła, ojciec zaczął się tłuc w drzwi wyjściowe (a był trzeźwy!) i krzyczeć. Byłam wtedy w domu z TŻ. I kiedy wyszedł on na chwile z mego pokoju, ojciec dorwał go i poprosił by przyniósł klucze ode mnie, że niby mama się pomyliła i dlatego zamknęła inny zamek. O mało nie dostałam furii. Wszystko zniosę ale nie mieszanie TŻ-a w tą sytuację! I nie okłamywanie go! Potem ojciec się tłumaczył, ze to niby TŻ podszedł do niego i chciał pomóc. Wstrętne, podłe kłamstwo! On nigdy nie zrobiłby nic przeciwko nam, bo bardzo dobrze wszystko wie. Warczałam potem na wszystkich naokoło, zwłaszcza na mamę, że wciąż z nim jest. Na szczęście szybko mi przeszło. W końcu nie powinnam robić z domu jeszcze większego piekła, niż jest.

Apiska, rewelacyjny awatar. Tylko licz się z kolejną wojna na Wizażu. Niektóre Wizażanki wszelkie wzmianki o pupie moooocno irytują (vide wątek o maturzystkach, czy reklamach Lupo ).

A pod ostatnim tematem podpisuję się... Patologia, ech... Czy ktoś poza nami zna jej prawdziwe oblicze?

[viconiaa]

Napisane przez Lavie

Cześć Dziewczyny
Przepraszam,, nie odzywałam się, ale trochę byłam zajęta, a trochę próbowałam ochłonąć. Nie wiem, czy Wam pisałam, że mój ojciec pije od tygodnia dzień w dzień. Pewnie nie, bo jeśli siedzi w domu, to jest to traktowane jako swego rodzaju normalna sytuacja i nie przykładam specjalnej wagi do tego. Ale niestety wczoraj juz nie mogłam... Matka zamknęła mego ojca w domu, zabierając jego klucze. Zawsze tak robimy, gdy go "nosi" za alkoholem. Gdy mam wyszła, ojciec zaczął się tłuc w drzwi wyjściowe (a był trzeźwy!) i krzyczeć. Byłam wtedy w domu z TŻ. I kiedy wyszedł on na chwile z mego pokoju, ojciec dorwał go i poprosił by przyniósł klucze ode mnie, że niby mama się pomyliła i dlatego zamknęła inny zamek. O mało nie dostałam furii. Wszystko zniosę ale nie mieszanie TŻ-a w tą sytuację! I nie okłamywanie go! Potem ojciec się tłumaczył, ze to niby TŻ podszedł do niego i chciał pomóc. Wstrętne, podłe kłamstwo! On nigdy nie zrobiłby nic przeciwko nam, bo bardzo dobrze wszystko wie. Warczałam potem na wszystkich naokoło, zwłaszcza na mamę, że wciąż z nim jest. Na szczęście szybko mi przeszło. W końcu nie powinnam robić z domu jeszcze większego piekła, niż jest.

wiem co czujesz Lavie wiele razy moi rodzicie robili awantury na oczach mojego TŹ, a tego nio zniosę. Chciałabym go uchronić ode tego wsyztskiego, wystraczy że ja to słyszę, on nie musi. Zresztą, sam jest dda,dlatego ja nie chcę już dokładać mu jakichkolwiek problemów. Ale jest prawdziwym pocieszycielem i rozumie mnie doskonale...

Aż ciężko uwierzyć co alkohol robi z człowiekiem......