Ludzkie zachowania i poglądy, które dziwią cz.2

[muszynianka]

po to noszę gaz pieprzowy...

[julianna-p]

Napisane przez Reme

Taa, wychodzenie z psem... jak wychodzę z psem na spacer, to mam oczy dookoła głowy i tylko szukam, czy na horyzoncie nie pojawia się jakieś wielkie bydlę spuszczone ze smyczy. Ja swojego psa nigdy nie spuszczam i też nie wiem, co najlepiej robić, gdy widzę wrogo nastawionego psa lecącego w naszym kierunku (oczywiście właściciel jest kawał dalej). Zazwyczaj biorę go na ręce. Już raz został pogryziony przez spuszczonego owczarka niemieckiego, miał cały brzuch rozpruty i ledwie ocalał. Po tym boi się większych psów.

no tak, ale przeciez one sie tylko bawia
mojego gdy byl szczeniakiem tez by prawie zagryzla sporej wielkosci suka (jakas rasa mysliwska) do dzis sie panicznie boi, a przez rok w ogole nie chcial wychodzic
za to znajoma mojej mamy stracila w ten sposobb malego psiaka- jamnika wlasnie, a z rozszarpanym doslownie psem na rekach zostala zwyzywana przez wlasciciela pit bulla czy co to tam bylo, ze to jej wina ze psiak bal sie jej bydlatka
czasem mam wrazenie, ze psy powinny byc wydawane osobom powyzej pewnego poziomu

[201604250941]

Cherry- to nie byl doberman pod klatka tylko taki sredni pies. Czasem sie chowal, albo siedzial pod inna klatka innej suczki. Ja przypusczam ze on juz nieraz byl lapany i wypuszczany. Z tego co wiem to straz lapie psy czyste i z obroza, wyraznie posiadajace wlascicieli, np. rasowe, a brudne kundle zostawia, bo sie nikt po nie nie zglosi i nie zaplaci $$ za odbior.

Wiesz, ja jestem wegetarianka, a mimo to. Tu sie pies znecal nade mna. Czasem sie inaczej nie da. Ale teraz mam jakis gaz pieprzowy specjalnie na psy. Jak sie to rozpyli to pies ma ponoc uciec i wiecej nie wrocic. Tylko sie boje zeby moj tym nie oberwal. To jest pies kurcze z zebami i pazurami, a nie slodki chomiczek, ktory ugryzl w palec, nie ma co sie bawic w obroncow zwierzat, trzeba siebie bronic.

I tak sie ciesze ze to nie ten pit bull co lazi bez smyczy.

Julianna- moj kuzyn stracil kawalek posladka bo sie pies tylko bawil...

[julianna-p]

niestety mam wrazenie, ze zyjemy w kraju opanowanym przez idiotow posiadajacych ogromne psy. w zeszlym roku, niedaleko mojego mieszkania w poznaniu rottwailer doslownie rozszarpal 9 miesieczna dziewczynke. pomijam glupote rodzicow zostawiajacych "na chwile" dziecko w wozku na podworku, niemniej w z tego co slyszalam ten sam pan ma juz nowego obronce i przyjaciela...
niestety za chwile zrobi sie nam tu meksyk i to doslownie, ich fascynajacja duzymi rasami wsrod biedoty dala przerazajace efekty, a my do tego dazymy

muszynianka ja sie boje, ze gazem skrzywdze mojego malucha

[Reme]

Napisane przez julianna-p

no tak, ale przeciez one sie tylko bawia
mojego gdy byl szczeniakiem tez by prawie zagryzla sporej wielkosci suka (jakas rasa mysliwska) do dzis sie panicznie boi, a przez rok w ogole nie chcial wychodzic
za to znajoma mojej mamy stracila w ten sposobb malego psiaka- jamnika wlasnie, a z rozszarpanym doslownie psem na rekach zostala zwyzywana przez wlasciciela pit bulla czy co to tam bylo, ze to jej wina ze psiak bal sie jej bydlatka
czasem mam wrazenie, ze psy powinny byc wydawane osobom powyzej pewnego poziomu

Właściciele niestety bywają bezmyślni Moim psem też się pewnie tamten owczarek TYLKO bawił... A właściciel stał sobie z kolegą i jeszcze jednym psem. Oczywiście psa zawołali i zwiali.
Inna sytuacja - stoi chłopak z jakimś psem, rasy groźnej. Bez smyczy i kagańca. Jakaś babka podchodzi i zwraca mu uwagę, że pies powinien mieć kaganiec, w pobliżu szkoła i pełno dzieci. A ten co na to? "Spier....".

[201604250941]

Bogatym tez bardziej pasuje doberman do torebki. Najlepiej glupi ale tresowany do zabijania.

Pamietam sytuacje niedawna, ze pies pogryzl dziecko, tez chyba rottweiler, ale pies byl prawidlowo uwiazany, winna byla matka, ktora dzieciakowi pozwolila wejsc do czyjejs zagrody z psem. Pies byl u siebie, na lancuchu i tyle na temat.

Ja najbardziej to chyba nie lubie ratlerkow. Male to a szczeka ig ryzie. Jamniki sie ciesza, yorki czesto tez, poliza, pomerdaja, a ratlerek to od razu z zebami leci. A jak duze psy to tylko pasterskie, jakies takie lagodniejsze sa.

I najwazniejsze jest czy po psie sie sprzata a nie czy ma ten kaganiec i smycz. W ogole pit bull i rottweiler ot jak bron, rownie dobrz emozna by na nie wydawac pozwolenia jak na pistolety.

[ciri15]

Napisane przez candycotton

No tak, lepiej sie ogolic na lyso niz wylysiec. Tez mnie przez chwile naszlo jak mialam 19, sie naogladalam jakiegos slodkiego dzieciaka. Ale szybko przeszlo. Sie naogladalam tez co to byc z dzieckiem na garnku u rodzicow i ile ma sie wtedy do to powiedzenia.

Ha ha, z tego wynika że nie tylko mnie tak naszło w baaardzo młodym wieku Może to jest tak że kobiecie się dwa razy włącza instynkt macierzyński? Mi też się pojawił jak miałam te 19 lat mniej więcej, ale po pierwsze brak warunków, a po drugie to jeszcze nie czas, trzeba się wyszaleć, za 10 lat będę mogła sobie na spokojnie zrobić to dziecko. Poszłam na studia i mi przeszło.

[201604250941]

Moze to i dobrze ze czasem nachodzi bo jak mnie nie najdzie to dalej sie bede bala ciazy, nieznosila dzieci itd. Bez tego cos nie widze siebie jako matki xD Bedzie mnie musiala trafic strzala Pampersa albo cos.

[ciri15]

Napisane przez jj4u

Ale musisz przyznać, że najczęściej to małe psy są najgłośniejsze prawda? U mnie mieszkają na osiedlu takie dwa, że zawsze wiadomo, że wyszły z bramy. Czarny kundel, który rzuca si,e na wszystkich - właścicielka zakłada mu smycz dopiero 100m od bramy i sznaucer, który po prostu szczeka sobie ale się nie rzuca. Tylko, że jak on szczeka... Można kur... dostać , taki piszczący ma 'głos'.

Możecie mnie zlinczować - jak ja nie lubię małych psów, takie "ziaby". I serio, bardziej się ich boję niż tych dużych, są takie jakby nadpobudliwe. W dodatku denerwuje mnie ich... nazwijmy to "szczekaniem"...

[jag_na]

Napisane przez ville

Ja dzwonię na policję, proste. Nie wolno wychodzić z psem bez smyczy i kagańca. Moja siostra kilka razy wyszła wieczorem przed dom bez kagańca i policja zwróciła jej uwagę, że następnym razem zapłaci mandat.
Ja się szczypać nie będę. Co z tego, że pies może być łagodny jak baranek - pomijam to, że nie wiadomo, co kiedyś może się stać, coś go może zdenerwować. Ale ja nie mam zamiaru tracić nerwów na zastanawianie się, czy może ten pies na mnie nie skoczy albo nie będzie warczeć. Chodzi o moje samopoczucie.

moja siostra też nagminnie chodzi bez kagańca, chyba sprawię jej takowy na urodziny

[Suvia]

Napisane przez julianna-p

candycotton skoro Twoim zdaniem wszystko jest ok, to dla mnie tym bardziej. wazne by nie meczyc sie w domu i tyle...

tak, ale czasem nie ma się wyboru...

Mnie dziwi takie powszechne na tym forum "po 18. urodzinach - to najlepiej wypad z domu", a mieszkanie w czasie studiów z rodzicami to oznaka jakiejś totalnej nieporadności życiowej ... Bo takie to proste przecież.

Tylko rok mieszkałam w wynajmowanym pokoju z 3 innymi dziewczynami. Potem zajmowałam pokój w akademiku, teraz nawet na to mnie nie stać, a stypendium socjalnego nie dostałam... Dojeżdżam z domu na uczelnie, jakieś 100 km jedną stronę, i to mi taniej wychodzi niż mieszkanie w Krakowie w najpodlejszych warunkach...

Studiuję wymagający trochę czasu kierunek, jak mieszkałam w krk to raz od wielkiego dzwonu udało mi się znaleźć jakąś dorywczą pracę. Przez rok rozniosłam ponad setkę CV i nie znalazłam stałej roboty na sobotę i niedzielę. Ostatecznie po znajomości kelnerowałam sobie parę miesięcy, byłam "na telefon", jak mnie potrzebowano to się zgłaszałam do pracy.

Czytając różne wypowiedzi człowiek ma wrażenie, że ceny wynajmu mieszkań w tym kraju są śmiesznie niskie, praca czeka na młodych ludzi na każdym kroku, a żadne studia nie wymagają wielu godzin spędzonych nad nauką i przebywania na zajęciach. Nic tylko się wyprowadzać na swoje.

Pod most chyba...


Nie piszę tak tylko do Ciebie Julianna. Nie mam postawy roszczeniowej od życia, sama zwykle ją potępiam. Po prostu jestem już prawie po kolejnych wakacjach i kolejnych bezskutecznych poszukiwań pracy wakacyjnej w mojej mieścinie. A przede mną jeszcze praktyki, oczywiście bezpłatne, i kolejny rok dojeżdżania do krk. I trochę czasem mam dość.

[Noa_]

a ja uwielbiam psy tak duże jak i małe. Psa można uciszać, ale nie zawsze się da. A to, że pies ma piszczący głos . No przecież nie robi tego specjalnie, taki urok tego psa.

[201604250941]

Napisane przez Suvia

tak, ale czasem nie ma się wyboru...

Mnie dziwi takie powszechne na tym forum "po 18. urodzinach - to najlepiej wypad z domu", a mieszkanie w czasie studiów z rodzicami to oznaka jakiejś totalnej nieporadności życiowej ... Bo takie to proste przecież.

Tylko rok mieszkałam w wynajmowanym pokoju z 3 innymi dziewczynami. Potem zajmowałam pokój w akademiku, teraz nawet na to mnie nie stać, a stypendium socjalnego nie dostałam... Dojeżdżam z domu na uczelnie, jakieś 100 km jedną stronę, i to mi taniej wychodzi niż mieszkanie w Krakowie w najpodlejszych warunkach...

Studiuję wymagający trochę czasu kierunek, jak mieszkałam w krk to raz od wielkiego dzwonu udało mi się znaleźć jakąś dorywczą pracę. Przez rok rozniosłam ponad setkę CV i nie znalazłam stałej roboty na sobotę i niedzielę. Ostatecznie po znajomości kelnerowałam sobie parę miesięcy, byłam "na telefon", jak mnie potrzebowano to się zgłaszałam do pracy.

Czytając różne wypowiedzi człowiek ma wrażenie, że ceny wynajmu mieszkań w tym kraju są śmiesznie niskie, praca czeka na młodych ludzi na każdym kroku, a żadne studia nie wymagają wielu godzin spędzonych nad nauką i przebywania na zajęciach. Nic tylko się wyprowadzać na swoje.

Pod most chyba...


Nie piszę tak tylko do Ciebie Julianna. Nie mam postawy roszczeniowej od życia, sama zwykle ją potępiam. Po prostu jestem już prawie po kolejnych wakacjach i kolejnych bezskutecznych poszukiwań pracy wakacyjnej w mojej mieścinie. A przede mną jeszcze praktyki, oczywiście bezpłatne, i kolejny rok dojeżdżania do krk. I trochę czasem mam dość.

Taa, tak najlatwiej powiedziec. Trzasnij drzwiami na rodzicow i sie wyprowadz bo to takie dorosle. To nie tak tez ze majac 18 lat mozna powiedziec rodzicom, ze sie wyprowadza a oni sie nie wsciekna i nie powiedza, ze jak wyjdziesz przez ten prog to powrotu nie bedzie.
Ja rozumiem patologie w domu, ale takie teksty padaja czesto w watkach typu 'chce przemalowac pokoj na inny kolor ale rodzice sie nie zgadzaja'. Dziwna to wizja doroslosci, poklocic sie z rodzicami. A w domu jak w domu no nie ma co sie dziwic, ze dopoki sie tam jest to ostatnie slowo nalezy do rodzicow.

[201801022117]

Ja lubię psy. Mam psa. Wychodziłam z nim na spacery, póki ktoś z mojego osiedla nie zobaczył, że chodze z psem na smyczy, i nie puścił specjalnie swojego psa, dwa razy takiego jak mój. Wracałam się kilka razy, zanim ten pies sobie nie poszedł. Nie dość, że psa mi pogryzie, to jeszcze mnie. Tymbardziej, że ludzie tutaj nie uważają, że psa trzeba szczepić. Jedna rodzina ma tutaj małego psa, on czasem ucieka, i wtedy chce każdego gryzć. Ja nie wiem, czemu ludzie nie pilnują tych zwierząt.

[julianna-p]

Napisane przez Suvia

tak, ale czasem nie ma się wyboru...

Mnie dziwi takie powszechne na tym forum "po 18. urodzinach - to najlepiej wypad z domu", a mieszkanie w czasie studiów z rodzicami to oznaka jakiejś totalnej nieporadności życiowej ... Bo takie to proste przecież.

Tylko rok mieszkałam w wynajmowanym pokoju z 3 innymi dziewczynami. Potem zajmowałam pokój w akademiku, teraz nawet na to mnie nie stać, a stypendium socjalnego nie dostałam... Dojeżdżam z domu na uczelnie, jakieś 100 km jedną stronę, i to mi taniej wychodzi niż mieszkanie w Krakowie w najpodlejszych warunkach...

Studiuję wymagający trochę czasu kierunek, jak mieszkałam w krk to raz od wielkiego dzwonu udało mi się znaleźć jakąś dorywczą pracę. Przez rok rozniosłam ponad setkę CV i nie znalazłam stałej roboty na sobotę i niedzielę. Ostatecznie po znajomości kelnerowałam sobie parę miesięcy, byłam "na telefon", jak mnie potrzebowano to się zgłaszałam do pracy.

Czytając różne wypowiedzi człowiek ma wrażenie, że ceny wynajmu mieszkań w tym kraju są śmiesznie niskie, praca czeka na młodych ludzi na każdym kroku, a żadne studia nie wymagają wielu godzin spędzonych nad nauką i przebywania na zajęciach. Nic tylko się wyprowadzać na swoje.

Pod most chyba...


Nie piszę tak tylko do Ciebie Julianna. Nie mam postawy roszczeniowej od życia, sama zwykle ją potępiam. Po prostu jestem już prawie po kolejnych wakacjach i kolejnych bezskutecznych poszukiwań pracy wakacyjnej w mojej mieścinie. A przede mną jeszcze praktyki, oczywiście bezpłatne, i kolejny rok dojeżdżania do krk. I trochę czasem mam dość.

nawet nie wiesz jak Cie rozumiem. sama dojezdzalam na studia przez 4 lata codziennie okolo 80 km w jedna strone...
do tego do dzisiaj szukam stalej pracy bo w czasie gdy moglam rozpczynac praktyke w swoim zawodzie moj byly szantazowal mnie emocjonalnie swoim samobojstwem, smiercia moich znajomych, ktorze zechca sie do mnie zblizyc itp. kiedy od niego w koncu ucieklam wrocilam do domu rodzinnego i tak pomagalam przez 3 lata w firmie za oplacenie czesnego bo musialam konczyc studia zaocznie... nie oceniaj zatem po jednej wypowiedzi, bo nie do konca ja zrozumialas... uwazam, ze w domu nie mozna sie meczyc, natomiast doskonale znam realia wnajmu...

[jj4u]

Napisane przez ciri15

Możecie mnie zlinczować - jak ja nie lubię małych psów, takie "ziaby". I serio, bardziej się ich boję niż tych dużych, są takie jakby nadpobudliwe. W dodatku denerwuje mnie ich... nazwijmy to "szczekaniem"...

Nie cierpię małych psów. Są brzydkie, do niczego się nie nadają, poza oglądaniem i kręcą się pod nogami. Dla mnie pies jest psem jak sięga mi co najmniej do kolan

Napisane przez Noa_

a ja uwielbiam psy tak duże jak i małe. Psa można uciszać, ale nie zawsze się da. A to, że pies ma piszczący głos . No przecież nie robi tego specjalnie, taki urok tego psa.

Bardzo wątpliwy urok. A jak pies szczeka to robi to specjalnie. Rozsądny właściciel powinien nauczyć psa być cicho.

[ciri15]

Napisane przez jag_na

moja siostra też nagminnie chodzi bez kagańca, chyba sprawię jej takowy na urodziny

Ja trochę zboczę z tematu, ale też będzie o psach.
Nienawidzę idiotów, którzy oddają psy. No jak można mieć psa rok, dwa, trzy i oddać bo się znudził.
Sytuacja pierwsza: moi sąsiedzi. Córka w wieku mojej siostry, czyli 7 lat. Właśnie oddali chyba już czwartego psa, mieli już sznaucera, kundla i dwa yorki. Bo dziewczynie się zachciewa, a im się nie chce psem zajmować i ich wkurza. Moi rodzice też kupili psa, bo my, dzieci wtedy, ich o to błagaliśmy. I w większości to oni się nim zajmowali, ale wszyscy go kochaliśmy i nigdy byśmy go nie oddali. Oddać psa to dla mnie byłoby tak jak oddać siostrę/brata. No kurna, przecież on żyje, czuje, kocha - pod tym względem jest jak człowiek, albo i lepszy.
Sytuacja druga: dziadek mojej przyjaciółki. Odkąd ja znam, czyli od jakichś 12 lat miała już ze 4 psy. Zajmuje się nimi głównie jej dziadek, ona mam wrażenie wcale się do nich nie przywiązuje. Lubi je gdy są szczeniakami, a potem już praktycznie ich nie "odwiedza" w ich boksie. Za to dziadek często wyprowadza je na podwórko, tresuje je(jednego oddał policji na służbę), trochę czasu z nimi spędza. I każdego po 2-3 latach oddaje. Nie że do schroniska, gdzieś do rodziny na wieś. Jak dla mnie to takie bez serca...

[Suvia]

Napisane przez candycotton

Ja rozumiem patologie w domu, ale takie teksty padaja czesto w watkach typu 'chce przemalowac pokoj na inny kolor ale rodzice sie nie zgadzaja'. Dziwna to wizja doroslosci, poklocic sie z rodzicami. A w domu jak w domu no nie ma co sie dziwic, ze dopoki sie tam jest to ostatnie slowo nalezy do rodzicow.

Poza tym jak od dłuższego czasu nie traktuję mieszkania z mamą jako "mojego domu". Nawet nie wiem jak to ująć. Dom to ja sobie założę, i mogę go sobie pomalować na ostry róż, zrównać z ziemią albo zapełnić kotami. Moja sprawa.

A mieszkanie, w który teraz przebywam jest mojej mamy. Jest to mój "dom rodzinny", prawda, ale do głowy by mi nie przyszło się w nim szarogęsić. Mama może zrobic z nim co chce, nie wyobrażam sobie kłócić się z nią o cokolwiek dużego kalibru, bo to totalnie dziecinne by było.

---------- Dopisano o 13:18 ---------- Poprzedni post napisano o 13:16 ----------

Napisane przez julianna-p

nie oceniaj zatem po jednej wypowiedzi, bo nie do konca ja zrozumialas... uwazam, ze w domu nie mozna sie meczyc, natomiast doskonale znam realia wnajmu...

No własnie dlatego napisałam to ostatnie zdanie do Ciebie w moim poście. Po prostu Twój post przypomniał mi kilka innych z tego forum i tak pojechałam. Nie oceniam Ciebie po jedej wypowiedzi, po prostu źle mi się skojarzyła akurat ta kwestia

[ciri15]

Napisane przez Suvia

tak, ale czasem nie ma się wyboru...

Mnie dziwi takie powszechne na tym forum "po 18. urodzinach - to najlepiej wypad z domu", a mieszkanie w czasie studiów z rodzicami to oznaka jakiejś totalnej nieporadności życiowej ... Bo takie to proste przecież.

Tylko rok mieszkałam w wynajmowanym pokoju z 3 innymi dziewczynami. Potem zajmowałam pokój w akademiku, teraz nawet na to mnie nie stać, a stypendium socjalnego nie dostałam... Dojeżdżam z domu na uczelnie, jakieś 100 km jedną stronę, i to mi taniej wychodzi niż mieszkanie w Krakowie w najpodlejszych warunkach...

Studiuję wymagający trochę czasu kierunek, jak mieszkałam w krk to raz od wielkiego dzwonu udało mi się znaleźć jakąś dorywczą pracę. Przez rok rozniosłam ponad setkę CV i nie znalazłam stałej roboty na sobotę i niedzielę. Ostatecznie po znajomości kelnerowałam sobie parę miesięcy, byłam "na telefon", jak mnie potrzebowano to się zgłaszałam do pracy.

Czytając różne wypowiedzi człowiek ma wrażenie, że ceny wynajmu mieszkań w tym kraju są śmiesznie niskie, praca czeka na młodych ludzi na każdym kroku, a żadne studia nie wymagają wielu godzin spędzonych nad nauką i przebywania na zajęciach. Nic tylko się wyprowadzać na swoje.

Pod most chyba...


Nie piszę tak tylko do Ciebie Julianna. Nie mam postawy roszczeniowej od życia, sama zwykle ją potępiam. Po prostu jestem już prawie po kolejnych wakacjach i kolejnych bezskutecznych poszukiwań pracy wakacyjnej w mojej mieścinie. A przede mną jeszcze praktyki, oczywiście bezpłatne, i kolejny rok dojeżdżania do krk. I trochę czasem mam dość.

Nic tylko się pod tym podpisać

Napisane przez Noa_

a ja uwielbiam psy tak duże jak i małe. Psa można uciszać, ale nie zawsze się da. A to, że pies ma piszczący głos . No przecież nie robi tego specjalnie, taki urok tego psa.

No cóż, takie moje prawo, mogę nie lubić piszczących głosów. No i nie nazwałabym tego "urokiem" W sumie to nie jest tak że nienawidzę tych małych psów - niektóre rasy po prostu mi się nie podobają i nie będę się nimi zachwycać. Ale do psów ogólnie jestem pozytywnie nastawiona. A duże i puchate kocham

[Noa_]

Nie cierpię małych psów. Są brzydkie, do niczego się nie nadają, poza oglądaniem i kręcą się pod nogami. Dla mnie pies jest psem jak sięga mi co najmniej do kolan

ja natomiast nie cierpię ludzi niecierpiących zwierząt .

Bardzo wątpliwy urok. A jak pies szczeka to robi to specjalnie. Rozsądny właściciel powinien nauczyć psa być cicho.

Nie wiem czy kiedykolwiek byłaś właścicielką małego pieska. Moja koleżanka ma takiego, który robi bardzo dużo hałasu , stara się go uciszać , ale nie zawsze się da. Pies nie szczeka,aby zrobić Ci na złość. W ten sposób wyraża swoje emocje , np. gdy broni swojego terytorium lub gdy się boi.

[julianna-p]

Napisane przez jj4u

Nie cierpię małych psów. Są brzydkie, do niczego się nie nadają, poza oglądaniem i kręcą się pod nogami. Dla mnie pies jest psem jak sięga mi co najmniej do kolan


Bardzo wątpliwy urok. A jak pies szczeka to robi to specjalnie. Rozsądny właściciel powinien nauczyć psa być cicho.

1 a ja duzych bo smierdza i slinia - kazdy ma swoj gust

2 tu sie zgadzam

[Linaewen]

Ja się tylko tych dużych "morderców" boję, do reszty podchodzę z należnym szacunkiem, w końcu to zwierzę i nie wiadomo, co mu do głowy szczeli, a już widziałam spokojnego wilczura jak się rzucił koledze do ręki, jak się śnieżkami w trójkę [ja, koleżanka i jej kuzyn] rzucaliśmy. Dobrze, że była zima i poubierani w kilka warstw byliśmy, bo by mu z ręki nie wiele zostało...

[ciri15]

Napisane przez Noa_

Nie wiem czy kiedykolwiek byłaś właścicielką małego pieska. Moja koleżanka ma takiego, który robi bardzo dużo hałasu , stara się go uciszać , ale nie zawsze się da. Pies nie szczeka,aby zrobić Ci na złość. W ten sposób wyraża swoje emocje , np. gdy broni swojego terytorium lub gdy się boi.

Za to nie znam żadnego dużego psa, który by szczekał bez powodu.

[jj4u]

Napisane przez Noa_

ja natomiast nie cierpię ludzi niecierpiących zwierząt .


Nie wiem czy kiedykolwiek byłaś właścicielką małego pieska. Moja koleżanka ma takiego, który robi bardzo dużo hałasu , stara się go uciszać , ale nie zawsze się da. Pies nie szczeka,aby zrobić Ci na złość. W ten sposób wyraża swoje emocje , np. gdy broni swojego terytorium lub gdy się boi.

Skrót myślowy Nie nie cierpię, ale nie przepadam, bo większość tych, które znam są okropne. Nie twierdze, że każdy taki jest, bo mojego brata dziewczyna ma maltańczyka, który jest cichy, spokojny i lubi się bawić i jego lubię, ale w mojej okolicy to wyjątek.
Ja wiem, że pies nie szczeka mi na złość, chociaż psa sąsiadki o to podejrzewam Chodziło mi o takie psy, które szczekają bo są smutne, wesołe, głodne, śpiące i chce im się do toalety. Taki właśnie jest pies mojej sąsiadki - non stop szczeka a ona wynajduje milion powodów dla których on szczeka.

Napisane przez julianna-p

1 a ja duzych bo smierdza i slinia - kazdy ma swoj gust

2 tu sie zgadzam

Dla mnie to każdy pies śmierdzi, czy mały czy duży Może śmierdzieć mniej lub bardziej, ale zawsze. Pewnie mały mniej

[Noa_]

Napisane przez ciri15

Za to nie znam żadnego dużego psa, który by szczekał bez powodu.

mały czy duży -każdy,gdy szczeka ma jakiś powód .Duże psy rzeczywiście mają bardziej stonowany głos. Mnie tam szczekanie psa nigdy nie przeszkadza, nawet piskliwe i głośne, więc się nie wypowiem.
Mojej koleżanki pies szczeka głosem "najwyższym",gdy się cieszy, że np. ktoś wrócił do domu.

[201604250941]

Julianna- to tak ogolnie bylo, bo sporo tego w innych watkach.

A dla mnie tez to juz jest dom rodzicow, kiedys sie klocilam ale teraz juz tak nie bardzo, bo niedlugo bede sie i tak chciala wyprowadzic bo czuje, ze juz czas, ale najpierw magister i praca, co z tego ze sobie zrobie sciane na teczowo jak bede zrec tynk z glodu.

Ja jak mysle o moim psie, juz nawet po imieniu nie wolam, to jest 'dziecko'. moze przelalam na niego instykty XDDD co ja nie robilam dla tego psa, skakalam pod samochod, na srodek jeziora, po skalach sie wdrapywalam, kule sie co noc na lozku bo pies musi lezec rozwalony na calej dlugosci miec wiekszosc koldry, nie spalam po nocach jak sie nazarl trawy i wymiotowal superhiroł wlascicielka
Boje sie przez to ze jak bede miala kiedys dziecko to mi jednak odwali XD

[Noa_]

Można nie lubić, nie cierpieć zwierząt-każdy ma do tego prawo. To nie mój problem, dopóki zwierzęciu nie zaczyna dziać się krzywda.

Napisane przez jj4u

Ja wiem, że pies nie szczeka mi na złość, chociaż psa sąsiadki o to podejrzewam Chodziło mi o takie psy, które szczekają bo są smutne, wesołe, głodne, śpiące i chce im się do toalety. Taki właśnie jest pies mojej sąsiadki - non stop szczeka a ona wynajduje milion powodów dla których on szczeka.

może taki jego narwany charakter .Są psy, które zrywają się na każdy szmer i każdą emocję pokazują światu.
Tutaj krótko przedstawiono sytuacje, w których psy szczekają.

Czasami jednak przydaje się pewne uporządkowanie i opisanie pewnych najczęściej występujących sytuacji, w których psy szczekają. Oto one:

• Szczekanie dla zwrócenia na siebie uwagi: ?Czy ktokolwiek może się mną zająć??
• Szczekanie w obronie terytorium: ?Uciekaj stąd, to moje miejsce!?
• Szczekanie z nudów: ?Nie mam się czym zająć. Szczekanie to jedyne co mogę zrobić!?
• Szczekanie ze strachu: ?Boję się. Proszę odejdź jak najdalej!?
• Szczekanie z rozbawienia: ?Czy potrzeba mi powodu? Ja po prostu świetnie się bawię!?
• Szczekanie z tęsknoty: ?Nie zostawiaj mnie, wróć do mnie!?

Każda z wyliczonych sytuacji przedstawia odrębny problem. Inaczej zachowuje się pies i inaczej brzmi szczekanie. Może być jednak tak, że prawdziwy problem leży gdzieś głębiej, powodując narastający stres, który objawia się zachowaniami pasującymi do kilku z wymienionych sytuacji.

[ciri15]

Napisane przez candycotton

Ja jak mysle o moim psie, juz nawet po imieniu nie wolam, to jest 'dziecko'. moze przelalam na niego instykty XDDD co ja nie robilam dla tego psa, skakalam pod samochod, na srodek jeziora, po skalach sie wdrapywalam, kule sie co noc na lozku bo pies musi lezec rozwalony na calej dlugosci miec wiekszosc koldry, nie spalam po nocach jak sie nazarl trawy i wymiotowal superhiroł wlascicielka
Boje sie przez to ze jak bede miala kiedys dziecko to mi jednak odwali XD

No dokładnie, jak się ma psa to on powinien być jak członek rodziny, a nie coś co można ot tak sobie przekazywać jak rzecz... Pamiętam jak kiedyś prawie całą noc czuwałam nad moim psem, jak leżała pod kroplówką, patrzyłam co chwila czy oddycha i modliłam się żeby przeżyła. A moja mama to już w ogóle. Jak była chora to zachowywała się jakby któreś z jej dzieci było chore. Dlatego nie rozumiem jak można oddać psa.

Noa_ to ja chyba miałam wyjątkowo spokojnego psa, bo on szczekał tylko w obronie terytorium i jak widział psa/człowieka którego nie lubił

[Miss_Devil]

co do psów mnie strasznie drażni wchodzenie z nimi na ogrodzone place zabaw. Drażniło mnie tez wcześniej, przed narodzinami córki. nie dość że obsikuje wszystkie urządzenia to jeszcze zdarza się że załatwia się do piaskownicy obok dzieci, a one później muszą sie w tym babrać. do psów nic nie mam, ale po to jest ogrodzenie i tabliczki z zakazem wprowadzania psów żeby było to miejsce gdzie dzieci mogą bezpiecznie i spokojnie się bawić, a tu przyłazi jedna paniusia z druga i spuszczają swoje pieski w miejscu gdzie nie powinny, a jak zwrócę im uwagę to wielka obraza majestatu bo przecież jej "pimpuś" nic takiego nie robi. A przecież każdy pies może ugryźć itp.

[Reme]

Ja zauważyłam, że mój pies im starszy, tym częściej szczeka I nie jest tak, że bez powodu. Teraz dłużej szczeka, gdy się cieszy, kiedyś aż tak dobitnie i długo tego nie okazywał