Rozstanie z facetem, część XXI

[paranoidalna1]

Napisane przez _Desolation

Dziewczyno.. Przecież to jest jakiś totalny dzieciak, co ty z nim jeszcze robisz?!
Ile on ma w ogóle lat 15?

Staram się Go nawrócić, niedoczekanie

---------- Dopisano o 00:28 ---------- Poprzedni post napisano o 00:28 ----------

Napisane przez asia1010

To ja tez moze powinnam poczekać aż sie zmieni żeby pozniej nie żałowac?

Nie znam Twojej sytuacji więc nie wiem. Jeżeli jest jakaś szansa to czemu by nie?

[inez3]

idę spać drogie Panie, przepraszam za dołujące zakończenie II dnia Świąt i początek nowego dnia...

Muszę jakoś wstać do pracy...

[Ula_87]

Napisane przez inez3

idę spać drogie Panie, przepraszam za dołujące zakończenie II dnia Świąt i początek nowego dnia...

Muszę jakoś wstać do pracy...

Trzymaj się!

[BeforeIForget]

Napisane przez Ula_87

Też nie mam na nic ochoty.
Ale bezczynne siedzenie w domu też nie sprzyja..
dobrze,że chociaż jest wizaż.

No gdyby nie ten wątek, z pewnością bym zwariowała. Sama świadomość, że nie jestem sama w takiej sytuacji bardzo pomaga (choć każda historia się różni). Znajomi jakoś niespecjalnie się mną interesują, są dobrzy jak czegoś im potrzeba. Muszę tą pracę znaleźć bo tak dalej nie może być.
Ale po tym wszystkim z panem frajerem przekonałam się, że mam najwspanialszych rodziców pod słońcem.

Inez nie czekaj na żadne info, chociaż wiem, że jest ciężko, to Cię tylko w jeszcze większy dół wpędza.

[paranoidalna1]

Napisane przez inez3

idę spać drogie Panie, przepraszam za dołujące zakończenie II dnia Świąt i początek nowego dnia...

Muszę jakoś wstać do pracy...

Trzymaj się! I błagam Cię nie pij tyle. Alkohol nie usunie Twoich problemów. No może na chwilę zapomnisz, ale to nic nie da prawda? Możesz się jedynie uzależnić, ot co.
A co do sprawdzania Go, śledzenia Jego życia - zły pomysł. Wiem, że ciężko jest, że kusi by sprawdzić, ale przecież to Ci nie pomoże tylko zaszkodzi. Nie czekaj na żadne informacje tylko zacznij nowe życie. Może zacznij robić coś nowego? Wyjedź gdzieś, poznaj kogoś. Jesteś młoda, korzystaj z życia, a smutek minie z czasem. Powodzenia kochana

[Ula_87]

Napisane przez BeforeIForget

No gdyby nie ten wątek, z pewnością bym zwariowała. Sama świadomość, że nie jestem sama w takiej sytuacji bardzo pomaga (choć każda historia się różni). Znajomi jakoś niespecjalnie się mną interesują, są dobrzy jak czegoś im potrzeba. Muszę tą pracę znaleźć bo tak dalej nie może być.
Ale po tym wszystkim z panem frajerem przekonałam się, że mam najwspanialszych rodziców pod słońcem.

Inez nie czekaj na żadne info, chociaż wiem, że jest ciężko, to Cię tylko w jeszcze większy dół wpędza.

To prawda, ten wątek pomaga.
Ja też nie mam zbyt wielu znajomych.
Za to rodzice bardzo mnie wspierają.
Jeśli chodzi o mnie to ja na mojego ex-chłopaka nie powiem złego słowa, to świetny facet, ale też odczuwam smutek związany z rozstaniem i samotnością

[ofaku]

Napisane przez inez3

Też mam inne problemy. Po rozstaniub zrobiłam jedno wielkie głupstwo. Teraz muszę spłacać rodzicom pożyczkę w związku z tym... Mam za mało kasy, już kiedyś pisałam ile mi zostanie po opłaceniu wszystkich rachunków na styczeń (już dostałam pensję). Mam do spłacenia kredyt (wzięłam żeby uratowac finanse - nie duży, ale jednak), spłacam karte kredytową no i jeszcze dług u rodziców.... Tez mam dość a do tego jeszcze on i jego wywłoka...

Inez, nie masz żadnych znajomych za granica?
jesli masz, to moze wyjedz, odetnij sie, rodzicom i tak bys wysylala na kretyt, ktory pewnie o wiele szybciej bys splacila, pozalabys nowych ludzi, bylabys tak daleko od tego toksycznego czlowieka i jego laski, ze moze szybciej bys zapomniala?

ja jestem tyle tysiecy kilometrow od mojego ex, nie widuje go , nie patrze na jego laski, kolezaneczki i jest mi z tym dobrze...chociaz tak jak kazdej z nas miewam kryzysy..itp itd



a w ogóle to koniecznie obejrzyjcie " Friends with benefits", o rozstaniach, szaleństwie i happy endzie

[inez3]

Napisane przez BeforeIForget

No gdyby nie ten wątek, z pewnością bym zwariowała. Sama świadomość, że nie jestem sama w takiej sytuacji bardzo pomaga (choć każda historia się różni). Znajomi jakoś niespecjalnie się mną interesują, są dobrzy jak czegoś im potrzeba. Muszę tą pracę znaleźć bo tak dalej nie może być.
Ale po tym wszystkim z panem frajerem przekonałam się, że mam najwspanialszych rodziców pod słońcem.

Inez nie czekaj na żadne info, chociaż wiem, że jest ciężko, to Cię tylko w jeszcze większy dół wpędza.

Wiesz, to raczej podświadomość czeka na ich rozstanie. Świadomość natomiast czeka na info, że się zaręczyli. Obstawiam, że tak będzie... Wszyscy mi mówią, że on nie założy rodziny nigdy itd., a mi się wydaje, że nastapi to szybko, zwłaszcza, że z nią związał się chwilę po rozstaniu ze mną (a może nawet juz coś było jak jeszcze ze mną był). Mi wtedy serce pęknie...

Napisane przez paranoidalna1

Trzymaj się! I błagam Cię nie pij tyle. Alkohol nie usunie Twoich problemów. No może na chwilę zapomnisz, ale to nic nie da prawda? Możesz się jedynie uzależnić, ot co.
A co do sprawdzania Go, śledzenia Jego życia - zły pomysł. Wiem, że ciężko jest, że kusi by sprawdzić, ale przecież to Ci nie pomoże tylko zaszkodzi. Nie czekaj na żadne informacje tylko zacznij nowe życie. Może zacznij robić coś nowego? Wyjedź gdzieś, poznaj kogoś. Jesteś młoda, korzystaj z życia, a smutek minie z czasem. Powodzenia kochana

W zasadzie go nie śledzę, wczesniej patrzyłam czy cos napisał codziennie, non stop... Po tym jak mnie wyrzucił ze znajomych (nie fb), nie mam takiej możliwości...
Robie nowe rzeczy, więcej wychodzę, poznaję nowych ludzi itd., ale niestety wciąż mi go brakuje i wciąż tęsknie, a to wszystko nie jest prawdziwe.

Napisane przez ofaku

Inez, nie masz żadnych znajomych za granica?
jesli masz, to moze wyjedz, odetnij sie, rodzicom i tak bys wysylala na kretyt, ktory pewnie o wiele szybciej bys splacila, pozalabys nowych ludzi, bylabys tak daleko od tego toksycznego czlowieka i jego laski, ze moze szybciej bys zapomniala?

ja jestem tyle tysiecy kilometrow od mojego ex, nie widuje go , nie patrze na jego laski, kolezaneczki i jest mi z tym dobrze...chociaz tak jak kazdej z nas miewam kryzysy..itp itd



a w ogóle to koniecznie obejrzyjcie " Friends with benefits", o rozstaniach, szaleństwie i happy endzie

O wyjezdzie tez myślałam, ale na razie chyba nie do końca jestem przekonana... Moje życie w przeciągu tych kilku miesięcy wystarczająco stanęło na głowie i nie wiem czy dałabym radę z kolejną zmianą...

Właśnie siedzę w pracy, nic się nie dzieję, więc mogę sobie tutaj z Wami posiedzieć.

Dziwne to jest jak najbliższa osoba wykręca taki numer. Mój błąd polegał na tym, że myślałam, że zawsze będziemy razem. Przeszliśmy sporo cięzkich sytuacji, był ze mną w najtrudniejszych dla mnie chwilach. Rozmawialiśy o wszystkim, pomagałam rozwiązywać mu problemy, mówił, że znam go jak nikt inny... Po czym usłyszałam, że nie miał zdania, że poznaje się na nowo, a a czemu tak szybko ma już kogoś: "Na co miałem czekać?". To jak zderzenie ze ścianą... Okazuje się, że wiele rzeczy to były kłamstwa i to na krótko przed tym jak mnie porzucił... Planowaliśmy urlop, a on za moimi plecami szukał już sobie mieszkania... Z jej pomocą...

[ofaku]

to jest takie przykre... czytam te historie i boje sie po porstu poznawac jakikolwiek mezczyzn.. jakas paranoja mnie lapie, ze za kazdym razem bedzie tak samo
-klamstwa, zdrady + moje ulubione "chyba cie juz nie kocham"

[emilka531]

a mi sie dzisiaj snil eks spotkalam sie z nim po dlugim czasie po rozstaniu.... okazalo sie ze stoczyl sie na samo dno... w dodatku nie mial zeba... az mi sie go zal zrobilo

[Gupia]

Witajcie dziewczyny,

Spędziłam smętne święta na płaczu, piciu wina i oglądaniu jego zdjęć -
- wiem, że powinnam usunąć go ze znajomych poblokować kontakty itp.
Ale nie mogę - chyba stosuję metodę wyparcia - po prostu nie dociera do mnie co się stało.
Zdjęłam całą biżuterię od niego - schowałam prezenty i na tyle wystarczyło mi odwagi.
Nie mam kilkunastu lat, nie jest to moje pierwsze rozstanie - ale po tak instensywnym związku i takich planach boli jak cholera.
Ja zaczęłam ''zwijać" moje życie tutaj, żeby się do niego przeprowadzić. Teraz muszę wszystko odbudowywać na nowo....

[Joan1213]

ex sie nie odzwa ja też. Mogłam sie spodziewać tego że tak mnie w święta załatwi.

[inez3]

Napisane przez ofaku

to jest takie przykre... czytam te historie i boje sie po porstu poznawac jakikolwiek mezczyzn.. jakas paranoja mnie lapie, ze za kazdym razem bedzie tak samo
-klamstwa, zdrady + moje ulubione "chyba cie juz nie kocham"

Tak, a najlepsze jest to, że oni jeśli porzucają uważają, że zachowali sie fair, tzn., że sposób w jaki to zrobili jest ok. Mój się ze mną spotkał, powiedział wprost, że to koniec itd. Zapłacił za jeszcze jeden miesiąc za nasze mieszkanie, więc przeciez jest w porządku... No i wcale mnie nie zostawił dla niej tylko "zrobiłem to dla siebie"... Ok może mnie nie zdradził fizycznie, ale czuje sie zdradzona mentalnie skoro za moimi plecami z jakąś laską (niby koleżanka wtedy) układal sobie wszystko na nowo...

Napisane przez emilka531

a mi sie dzisiaj snil eks spotkalam sie z nim po dlugim czasie po rozstaniu.... okazalo sie ze stoczyl sie na samo dno... w dodatku nie mial zeba... az mi sie go zal zrobilo

hehehe i niech będzie sobie bezzębny

jak byłam na pasterce to było kazanie odnośnie tego, że święta to czas wybaczania i pojednania... ja tak sobie stałam w tym kościele i myślałam, że nie zamierza mu wybaczać, a tak na prawdę życzę mu wszystkiego najgorszego (poza śmiercia, chorobą itp.)

Napisane przez Gupia

Witajcie dziewczyny,

Spędziłam smętne święta na płaczu, piciu wina i oglądaniu jego zdjęć -
- wiem, że powinnam usunąć go ze znajomych poblokować kontakty itp.
Ale nie mogę - chyba stosuję metodę wyparcia - po prostu nie dociera do mnie co się stało.
Zdjęłam całą biżuterię od niego - schowałam prezenty i na tyle wystarczyło mi odwagi.
Nie mam kilkunastu lat, nie jest to moje pierwsze rozstanie - ale po tak instensywnym związku i takich planach boli jak cholera.
Ja zaczęłam ''zwijać" moje życie tutaj, żeby się do niego przeprowadzić. Teraz muszę wszystko odbudowywać na nowo....

Rozumiem Cie doskonale... Do mnie, mimo tego, że jego nie ma 5 miesięcy i ma już nowe zycie, tez do końca to nie dociera... natomiast co do nowego zycia. Mi w jakimś sensie się udało zacząć od nowa (powiedzmy). Przeprowadziłam się, nawiązałam nowe znajomości, odświezyłam stare. To wszystko jest możliwe. Na początku też nie wiedziałam jak to będzie, ale w zasadzie jakoś się nawet udało.

Napisane przez Joan1213

ex sie nie odzwa ja też. Mogłam sie spodziewać tego że tak mnie w święta załatwi.

a jak to u Ciebie było? chyba tu nie opisywałaś swojej historii albo ja cos przegapiłam.

[emilka531]

Napisane przez inez3

hehehe i niech będzie sobie bezzębny

jak byłam na pasterce to było kazanie odnośnie tego, że święta to czas wybaczania i pojednania... ja tak sobie stałam w tym kościele i myślałam, że nie zamierza mu wybaczać, a tak na prawdę życzę mu wszystkiego najgorszego (poza śmiercia, chorobą itp.)

bo moje sny czesto sie sprawdzaja

bo niby czemu mialybysmy zyczyc im dobrze? potraktowali nas jak jakas rzecz ktora im sie znudzila a sami maja sie teraz swietnie.
jedynie sobie mozemy zyczyc wszystkiego co najlepsze

wiem ze on jest teraz szczesliwy ale ja jak sie do konca pozbieram bede jeszcze bardziej szczesliwa niz on i tak mam plan, o!

widocznie nie bylismy dla siebie przeznaczeni, wiem ze jakbysmy mieli spedzic ze soba zycie (chociaz bardzo tego chcialam) to bysmy sie wkoncu nawzajem pozabijali.

[ofaku]

Napisane przez emilka531

bo niby czemu mialybysmy zyczyc im dobrze? potraktowali nas jak jakas rzecz ktora im sie znudzila a sami maja sie teraz swietnie.
jedynie sobie mozemy zyczyc wszystkiego co najlepsze

masz calkowita racje, moze to taka zla karma, ale ja rowniez bylemu nie zycze dobrze w milosci i juz! a niech tez troche pocierpi, przydaloby mu sie!

[inez3]

Napisane przez emilka531

bo moje sny czesto sie sprawdzaja

bo niby czemu mialybysmy zyczyc im dobrze? potraktowali nas jak jakas rzecz ktora im sie znudzila a sami maja sie teraz swietnie.
jedynie sobie mozemy zyczyc wszystkiego co najlepsze

wiem ze on jest teraz szczesliwy ale ja jak sie do konca pozbieram bede jeszcze bardziej szczesliwa niz on i tak mam plan, o!

widocznie nie bylismy dla siebie przeznaczeni, wiem ze jakbysmy mieli spedzic ze soba zycie (chociaz bardzo tego chcialam) to bysmy sie wkoncu nawzajem pozabijali.

Chciałabym umieć myśleć jak ty, ale ja cały czas uważam, że on był mi przeznaczony i jest. To jest dopiero paranoja... Wszyscy mi mówią jaki to on beznadziejny, jak mnie oszukał i nie umiał się zachować w trakcie rozstania. Ja natomiast chce go z tymi jego wszystkimi wadami, które mnie wkurzały, bo w jakims sensie je zaakceptowałam... Wiem, że przeze mnie przemawia przyzwyczajenie i to, że nic innego nie znam. Wczesniejszych "związków" nawet nimi nie można nazwać... Ja czuję, że go kocham...

Nie umiem sobie powiedzieć, że będe szczęśliwsza niż on. Mam zerowe poczucie własnej wartości, zero planów jakichkolwiek, widzę tylko jego z tą wywłoką i mnie samą...

Chore.

[emilka531]

Napisane przez inez3

Chciałabym umieć myśleć jak ty, ale ja cały czas uważam, że on był mi przeznaczony i jest. To jest dopiero paranoja... Wszyscy mi mówią jaki to on beznadziejny, jak mnie oszukał i nie umiał się zachować w trakcie rozstania. Ja natomiast chce go z tymi jego wszystkimi wadami, które mnie wkurzały, bo w jakims sensie je zaakceptowałam... Wiem, że przeze mnie przemawia przyzwyczajenie i to, że nic innego nie znam. Wczesniejszych "związków" nawet nimi nie można nazwać... Ja czuję, że go kocham...

Nie umiem sobie powiedzieć, że będe szczęśliwsza niż on. Mam zerowe poczucie własnej wartości, zero planów jakichkolwiek, widzę tylko jego z tą wywłoką i mnie samą...

Chore.

a myslisz ze ja tak nie mysle? traktowalismy sie jak dobrzy kumple, potrafilismy usiasc, gadac, obgadywac innych, pic razem - jak z dobrzym kolega. cieszylam sie ze mam faceta a zarazem przyjaciela...

wczesniej w zwiazku nie bylam nigdy, byl to jedyny powazny facet i myslalam ze juz ostatni.... ja tez go kocham i pewnie gdyby wrocil z podkulonym ogonem przyjelabym go z powrotem...

a poczucie wlasnej wartosci? nawet nie wiem co to jest, jestem taka zakompleksiona ze masakra....

kocham go mimo swinstw jakie mi wyrzadzal. klamal, pil, wyzywal, potrafil uderzyc i na koniec zdradzil. poprostu wiem ze nie zaslugiwal na mnie nawet w 1%.

zrozumialam ze nie ma co rozdrapywac starych ran, nie mozna rozmyslac o tym co bylo....

ja zamierzam wziac sie za siebie (fizycznie, psychicznie, zawodowo...). zaczynam nowy rozdzial i zyje dla siebie....

jeszcze udowodnie sobie ze stac mnie na duzo wiecej niz takie zero jak on...

i Tobie tez radze... bedzie dobrze, zobaczysz (tylko nie wracaj do tego co bylo...)

[the magus]

Napisane przez emilka531

a mi sie dzisiaj snil eks spotkalam sie z nim po dlugim czasie po rozstaniu.... okazalo sie ze stoczyl sie na samo dno... w dodatku nie mial zeba... az mi sie go zal zrobilo

dzień DOBRY wszystkim pięknym singielkom

[inez3]

dzień dobry, dzień dobry

[Gupia]

Napisane przez inez3

Chciałabym umieć myśleć jak ty, ale ja cały czas uważam, że on był mi przeznaczony i jest. To jest dopiero paranoja... Wszyscy mi mówią jaki to on beznadziejny, jak mnie oszukał i nie umiał się zachować w trakcie rozstania. Ja natomiast chce go z tymi jego wszystkimi wadami, które mnie wkurzały, bo w jakims sensie je zaakceptowałam...

Chore.

No właśnie mam dokładnie to samo - kurcze, jestem pewna, że juz nie spotkam takiego faceta jak on, z którym kochalismy tą sama muzykę, kuchnię, mieliśmy te same pasje, byliśmy świetnie dopasowani w sexie. Potrafiliśmy razem gadać i milczeć - żaden facet nie będzie na mnie patrzył z takim uwielbieniem jak on.
Obiektywnie nie był ideałem - ale naprawdę trudno jest mi znaleźć coś, o co mogłabym się go czepić. Przez 14 miesięcy był ideałem
i nagle BUM.
Nie wierzę, że będzie ktoś taki jak on, a co dopiero, że będzie lepszy

[emilka531]

Napisane przez Gupia

No właśnie mam dokładnie to samo - kurcze, jestem pewna, że juz nie spotkam takiego faceta jak on, z którym kochalismy tą sama muzykę, kuchnię, mieliśmy te same pasje, byliśmy świetnie dopasowani w sexie. Potrafiliśmy razem gadać i milczeć - żaden facet nie będzie na mnie patrzył z takim uwielbieniem jak on.
Obiektywnie nie był ideałem - ale naprawdę trudno jest mi znaleźć coś, o co mogłabym się go czepić. Przez 14 miesięcy był ideałem
i nagle BUM.
Nie wierzę, że będzie ktoś taki jak on, a co dopiero, że będzie lepszy

ja sie tylko boje ze znajde malo inteligentnego chlopaka, totalnego tepaka;/ bo ten musze przyznac glupi nie byl

[Phoce]

Napisane przez emilka531

ja sie tylko boje ze znajde malo inteligentnego chlopaka, totalnego tepaka;/ bo ten musze przyznac glupi nie byl

ale ja nie rozumiem co, facet zmusi Cię do związku? ja jak spotykam totalnego tępaka, to nawet nie postrzegam go jako potencjalnego wybranka

[emilka531]

Napisane przez Phoce

ale ja nie rozumiem co, facet zmusi Cię do związku? ja jak spotykam totalnego tępaka, to nawet nie postrzegam go jako potencjalnego wybranka

no tak, tylko problem w tym ze ja znam samych debili;d i nie zapowiada sie ze poznam kogos bardziej inteligentnego

[Phoce]

Napisane przez emilka531

no tak, tylko problem w tym ze ja znam samych debili;d i nie zapowiada sie ze poznam kogos bardziej inteligentnego

Nigdy na nic się nie zapowiada, a tu nagle bum Życie często robi na przekór i ma gdzieś ludzkie prognozy i kalkulacje - dlatego też bywa takie okrutne, ale i piękne

[emilka531]

Napisane przez Phoce

Nigdy na nic się nie zapowiada, a tu nagle bum Życie często robi na przekór i ma gdzieś ludzkie prognozy i kalkulacje - dlatego też bywa takie okrutne, ale i piękne

a to racja dlatego ja jestem w dobrym humorze, bo wierze ze zycie przyniesie cos duuuuzo lepszego

[inez3]

Napisane przez Gupia

No właśnie mam dokładnie to samo - kurcze, jestem pewna, że juz nie spotkam takiego faceta jak on, z którym kochalismy tą sama muzykę, kuchnię, mieliśmy te same pasje, byliśmy świetnie dopasowani w sexie. Potrafiliśmy razem gadać i milczeć - żaden facet nie będzie na mnie patrzył z takim uwielbieniem jak on.
Obiektywnie nie był ideałem - ale naprawdę trudno jest mi znaleźć coś, o co mogłabym się go czepić. Przez 14 miesięcy był ideałem
i nagle BUM.
Nie wierzę, że będzie ktoś taki jak on, a co dopiero, że będzie lepszy

Widzisz, my nie bylismy tacy sami, ale wydawalo mi się, że sie uzupełniamy. On miał jakieś swoje zainteresowania, ja swoje, ale sporo mielismy wspólnych poglądów. Przy nim bardzo sie uspokoiłam. Wczesniej latałam po imprezach, klubach, on tego nie lubił, więc ja w końcu też przestałam... Teraz nagle okazało się, że on z nią chodzi w różne miejsca (no, może nie po klubach) i robia razem różne rzeczy (oczywiscie nei wiem na pewno)...
Co do seksu to zupełnie inna bajka... Ostatnio u nas był bardzo słabo i wiem, że z mojej winy, może nie bezpośrednio, ale siebie za to obwniniam. Pamiętam jak mówił, że mógłby ze mną robić to non stop i było świetnie...
Też mnie wielbił, mówił, że jestem idealna niemal, a ja tylko wciąż o swoich kompleksach...

Boże, aż mi się płakać chce mając świadomość, że teraz to wszystko mówi jej...

[BeforeIForget]

Napisane przez Ula_87

To prawda, ten wątek pomaga.
Ja też nie mam zbyt wielu znajomych.
Za to rodzice bardzo mnie wspierają.
Jeśli chodzi o mnie to ja na mojego ex-chłopaka nie powiem złego słowa, to świetny facet, ale też odczuwam smutek związany z rozstaniem i samotnością

Mój za to jest totalną świnią. Skoro się okłamuje kogoś od pierwszej chwili kiedy się go poznało, to oznacza, że coś z główką nie tak. Teraz to mogę powiedzieć że boję się poznawać jakiegokolwiek faceta. Bo przecież wszystko może się powtórzyć...

Napisane przez inez3

Wiesz, to raczej podświadomość czeka na ich rozstanie. Świadomość natomiast czeka na info, że się zaręczyli. Obstawiam, że tak będzie... Wszyscy mi mówią, że on nie założy rodziny nigdy itd., a mi się wydaje, że nastapi to szybko, zwłaszcza, że z nią związał się chwilę po rozstaniu ze mną (a może nawet juz coś było jak jeszcze ze mną był). Mi wtedy serce pęknie...

Ja mam podobnie. Tzn wiem, że on nie traktuje ludzi poważnie, nie szanuje ich, bo przecież zdrada to jest takie nic. I wiem, że on nie zasługuje na żadną dziewczynę. Ale gdzieś w głowie ciągle mi się kołacze myśl, że on sobie życie ułoży, znajdzie kogoś, założy rodzinę i będą ze sobą szczęśliwi. A ja nie będę. To głupie, wiem, bo przecież znam go i wiem że to dupek, ale no nie mogę pozbyć się tego przeczucia, że on sobie ułoży życie z kimś innym dokładnie tak, jak ja chciałam ułożyć je z nim. Był moim drugim facetem w życiu i pierwszym tak na poważnie. Okazało się, że dla niego nic nie jest na poważnie. I dlatego nie życzę mu dobrze. Chcę żeby cierpiał i czuł się tak jak ja teraz przez niego.

[Phoce]

Napisane przez BeforeIForget

Mój za to jest totalną świnią. Skoro się okłamuje kogoś od pierwszej chwili kiedy się go poznało, to oznacza, że coś z główką nie tak. Teraz to mogę powiedzieć że boję się poznawać jakiegokolwiek faceta. Bo przecież wszystko może się powtórzyć...

Może, owszem, ale nie musi. Podejrzewam, że jak spotkasz kogoś, zakochasz się, to mimo woli, te obawy zaczną się ulatniać, wraz z rozwijaniem się uczuć. Na początku trzeba być dobrym obserwatorem, ale i wyciągać ze wszystkiego wnioski. Ja dużo widziałam, dużo niepokojących rzeczy, ale przymykałam na to oko. Naiwnie i głupio, ale jednak. Najważniejsze, że wyciągnęłam jakąś naukę i z tego się cieszę
Trzeba starać się być optymistą - mimo wszystko - i wierzyć, że a nuż - tym razem się uda. Negatywne nastawienie przyciąga też negatywne rzeczy.
Dużo wiary, ale też i dużo rozsądku

[ofaku]

Napisane przez emilka531

no tak, tylko problem w tym ze ja znam samych debili;d i nie zapowiada sie ze poznam kogos bardziej inteligentnego

nie znasz dnia, ani godziny hihihi

[BeforeIForget]

Napisane przez Phoce

Może, owszem, ale nie musi. Podejrzewam, że jak spotkasz kogoś, zakochasz się, to mimo woli, te obawy zaczną się ulatniać, wraz z rozwijaniem się uczuć. Na początku trzeba być dobrym obserwatorem, ale i wyciągać ze wszystkiego wnioski. Ja dużo widziałam, dużo niepokojących rzeczy, ale przymykałam na to oko. Naiwnie i głupio, ale jednak. Najważniejsze, że wyciągnęłam jakąś naukę i z tego się cieszę
Trzeba starać się być optymistą - mimo wszystko - i wierzyć, że a nuż - tym razem się uda. Negatywne nastawienie przyciąga też negatywne rzeczy.
Dużo wiary, ale też i dużo rozsądku

Też na wiele rzeczy przymykałam oko no i teraz mam... Staram się optymistycznie myśleć, właśnie robię listę postanowień noworocznych. Ale póki co, nie mam nawet ochoty poznawać jakichkolwiek facetów.