Prokrastynacja, czyli zgubne odkładanie na później... cz.II.

[Patri]

AAAAAAAAAAAA
No to wysłałam dokumenty...
Teraz wiać z kraju - poza zasięg telefonu
Dość kiepsko się czuję, gdy pomyślę o ewentualnej rozmowie kwalifikacyjnej.

Napisane przez inga86

Ja też jestem chętna na spotkanie

ok

Wczoraj potowarzyszyła mi Emilka, z czego bardzo, ale to bardzo się cieszę, było mi bardzo miło poznać tę fantastyczną osobę
Dzięki Emilko za Twój czas wczoraj

Napisane przez Choji

ja zawsze mam problem z pisaniem listu motywacyjnego

Nie powiem, ze to było proste...
Dzięki za oklaski i gratki!
Czuję się jakbym drugie studia skończyła!

Napisane przez emi_lka

Teraz zasiadam do pracy... Chciałabym trzymać się wyznaczonej ścieżki i z niej nie zbaczać... Czyli skupić się na zadaniach... Muszę jakoś przebrnąć przez ten czas - mam teraz dużo pracy, w weekendy też..., ale już postanowiłam, że od 1.04 do 10.04 idę na urlop (w między czasie święta) i to na taki, podczas którego tylko odpoczywam...

Trzymam kciuki Emilko, żeby wszelkie wysiłki były uwieńczone sukcesem.

[emi_lka]

Napisane przez Patri

AAAAAAAAAAAA
No to wysłałam dokumenty...
Teraz wiać z kraju - poza zasięg telefonu
Dość kiepsko się czuję, gdy pomyślę o ewentualnej rozmowie kwalifikacyjnej.
ok

Wczoraj potowarzyszyła mi Emilka, z czego bardzo, ale to bardzo się cieszę, było mi bardzo miło poznać tę fantastyczną osobę
Dzięki Emilko za Twój czas wczoraj



Nie powiem, ze to było proste...
Dzięki za oklaski i gratki!
Czuję się jakbym drugie studia skończyła!



Trzymam kciuki Emilko, żeby wszelkie wysiłki były uwieńczone sukcesem.

Dzięki!

Super, że aplikacja wysłana, trzymam kciuki za powodzenie!
Wyobraź sobie, że jesteś stworzona do prowadzenia rozmów kwalifikacyjnych i wszelkich

Nie ma za co Fajnie wczoraj było

[Coffee With Milk]

Patri, trzymam kciuki

Ja niedawno wstałam... Ubrałam się, zjadłam śniadanie i wstawiłam pranie - sukces... Dostałam e-maila od psychiatry, że ma bardzo odległe terminy i prosi o telefon, a jak ja mam zadzwonić, skoro ja się boję dzwonić?
Mam jeszcze do zrobienia parę rzeczy, ale na razie nie mam siły i nie wiem czy dzisiaj będę ją mieć....

Miłego dnia

[Patri]

Moje okruszki wątkowiczki!!
Piszę z Edytą - autorką bloga Life Skills Academy.

Czy Ty znasz sposób na utrzymanie tej ekscytacji dłużej. Chocby jak cwiczyc się w tym, jakie kroki wykonać należy, żeby po tych kilku/nastu/set krokach odczuc tą fascynację zyciem?

Edyta pisze:
Myślę, że spokojnie, krok po kroku i dochodzi się do ekscytacji w życiu. Myślę, że to jak budowa domu - najpierw fundamenty (czyli życie zgodnie z zasadą: rozsądni ludzie są rozsądnymi egoistami - praca nad sobą, uszczęśliwianie siebie, sprawianie sobie przyjemności, samorozwój), a potem reszta.

Piszę o tym, że wystartowałyśmy i nagle znów wciągnęło nas dawne życie, problemy, lęki, że na początku zajarałyśmy się wizją zmian i tą energią... a potem klapa...

"Najpierw jest zajaranie, a potem jest rzeczywistość, jeśli się troszkę ze sobą powalczy to zajaranie wraca, serio trzeba wygrać tylko ten etap spadku. "

Pewnie wie co pisze!

Bądźmy wiec zdrowymi egoistami! Co dziś zrobisz dla siebie?
To pytanie do Was wszystkich:
co dziś zrobicie DLA SIEBIE?

Mam nadzieję, że Edyta odwiedzi nas tu w wątku!!!

[Coffee With Milk]

Patri, super! Często czytam tego bloga

[Patri]

Napisane przez Coffee With Milk

a jak ja mam zadzwonić, skoro ja się boję dzwonić?

Kochana, obawiam się, że będziesz musiała z tym lękiem się zmierzyć.
Trudne to, wiem o tym, ale jeśli będziesz uciekać, to Twój lęk ugryzie Cię w tyłek!
Będę trzymać kciuki za Ciebie. Daj znać gdy się odważysz.

[Life Skills Academy]

Napisane przez Madzia_M77

Hej Babki,
byłam tutaj czas jakiś temu, ale jak zwykle uciekłam nie wiem co jest grane, jak np czytam bloga Edyty to mam niesamowitego powera że mogłabym góry przenosić i nie wiem co jeszcze, robota mi się w rękach pali.... i tak przez 10 minut. A potem znów to samo - nie chce mi się teraz, za chwilę, za 5 minut, może jutro, przecież dzisiaj tak się urobiłam w pracy... i znów ang leży odłogiem, jak wiele innych spraw które miałam załatwić już dawno i dooopa...

Napisane przez Patri

Moje okruszki wątkowiczki!!
Piszę z Edytą - autorką bloga Life Skills Academy.

Czy Ty znasz sposób na utrzymanie tej ekscytacji dłużej. Chocby jak cwiczyc się w tym, jakie kroki wykonać należy, żeby po tych kilku/nastu/set krokach odczuc tą fascynację zyciem?

Edyta pisze:
Myślę, że spokojnie, krok po kroku i dochodzi się do ekscytacji w życiu. Myślę, że to jak budowa domu - najpierw fundamenty (czyli życie zgodnie z zasadą: rozsądni ludzie są rozsądnymi egoistami - praca nad sobą, uszczęśliwianie siebie, sprawianie sobie przyjemności, samorozwój), a potem reszta.

Piszę o tym, że wystartowałyśmy i nagle znów wciągnęło nas dawne życie, problemy, lęki, że na początku zajarałyśmy się wizją zmian i tą energią... a potem klapa...

"Najpierw jest zajaranie, a potem jest rzeczywistość, jeśli się troszkę ze sobą powalczy to zajaranie wraca, serio trzeba wygrać tylko ten etap spadku. "

Pewnie wie co pisze!

Bądźmy wiec zdrowymi egoistami! Co dziś zrobisz dla siebie?
To pytanie do Was wszystkich:
co dziś zrobicie DLA SIEBIE?

Mam nadzieję, że Edyta odwiedzi nas tu w wątku!!!

Zaczynam z totalną nieśmiałością, ale muszę się troszeczkę powtrącać
Witajcie!
Dzięki Patri wiem, że czasem do mnie zaglądacie, że zaczęłyśmy 30 days i moje słowa są przez Was tak cudownie odbierane. Wciąż żyję w zaskoczeniu, że mój mały blog jest czytany i staje się inspiracją.

A jeśli jest czytany i staje się inspiracją to ostro teraz powiem: działamy
Jeśli chcecie zmian - zmiany są piękne, doskonałe i prowadzą do satysfakcji, której w życiu byście nie przewidziały


A jeśli będziecie w Krakowie, zapraszam na trening


Dziękuję Wam bardzo!



Szczęście....

[Lilith890502]

ja powoli robię progress w oduczaniu się ślęczenie przed kompem, skończyłam kolejną książkę dzięki temu czytać i w piątek doznałam jakiegoś takiego olśnienia umysłowego, szczerze nie wiem skąd, ale wiele spraw zobaczyłam jaśniej miłego dnia Wam życzę

[Coffee With Milk]

Napisane przez Patri

Kochana, obawiam się, że będziesz musiała z tym lękiem się zmierzyć.
Trudne to, wiem o tym, ale jeśli będziesz uciekać, to Twój lęk ugryzie Cię w tyłek!
Będę trzymać kciuki za Ciebie. Daj znać gdy się odważysz.

Zadzwoniłam, usłyszałam 'halo' i się rozłączyłam... Nie zadzwonię...

[isza89]

Napisane przez Coffee With Milk

Zadzwoniłam, usłyszałam 'halo' i się rozłączyłam... Nie zadzwonię...

Może ktoś mógłby zadzwonić za Ciebie? Może ta ciocia? Albo wyślij kolejnego maila i wyjaśnij, że wykonanie telefonu Cię przerasta? Nie poddawaj się!

[Life Skills Academy]

Napisane przez Patri

Moje okruszki wątkowiczki!!
Piszę z Edytą - autorką bloga Life Skills Academy.

Czy Ty znasz sposób na utrzymanie tej ekscytacji dłużej. Chocby jak cwiczyc się w tym, jakie kroki wykonać należy, żeby po tych kilku/nastu/set krokach odczuc tą fascynację zyciem?

Edyta pisze:
Myślę, że spokojnie, krok po kroku i dochodzi się do ekscytacji w życiu. Myślę, że to jak budowa domu - najpierw fundamenty (czyli życie zgodnie z zasadą: rozsądni ludzie są rozsądnymi egoistami - praca nad sobą, uszczęśliwianie siebie, sprawianie sobie przyjemności, samorozwój), a potem reszta.

Piszę o tym, że wystartowałyśmy i nagle znów wciągnęło nas dawne życie, problemy, lęki, że na początku zajarałyśmy się wizją zmian i tą energią... a potem klapa...

"Najpierw jest zajaranie, a potem jest rzeczywistość, jeśli się troszkę ze sobą powalczy to zajaranie wraca, serio trzeba wygrać tylko ten etap spadku. "

Pewnie wie co pisze!

Bądźmy wiec zdrowymi egoistami! Co dziś zrobisz dla siebie?
To pytanie do Was wszystkich:
co dziś zrobicie DLA SIEBIE?

Mam nadzieję, że Edyta odwiedzi nas tu w wątku!!!

Witajcie dziewczyny - próbuje pisać raz jeszcze bo co chwilkę wyrzuca mi posty


Dziękuję Wam bardzo za te przemiłe słowa i fantastyczne recenzje bloga... Aż nie wierzę, że jest tyle cudownych osób, które uznają moje słowa za wartościowe i godne uwagi (częstej!).

[inga86]

Napisane przez isza89

Może ktoś mógłby zadzwonić za Ciebie? Może ta ciocia? Albo wyślij kolejnego maila i wyjaśnij, że wykonanie telefonu Cię przerasta? Nie poddawaj się!

Jestem tego samego zdania, napisz maila, nie poddawaj się

Ja byłam na angielskim, nie spóźniłam się, wróciłam podekscytowana, bo bardzo podobają mi się te lekcje

Muszę się z Wami podzielić pewną sprawą. Może to nie jest na ten wątek, najwyżej dostanę bana, ale nie chcę zakładać nowego. A chodzi mi o to żeby się wygadać i może wysłuchać obiektywnych opinii. Otóż sprawa dotyczy mojego TŻ. W skrócie jesteśmy razem od roku, mieszkamy razem też od roku. Od początku jak się poznaliśmy nie podobał mi się fizycznie, ale bardzo go lubiłam i dobrze mi się z nim przebywało. Ja mu się spodobałam od razu i widziałam, że chciałby coś więcej. Zbliżyliśmy się do siebie gdzieś po miesiącu znajomości, na imprezie, kiedy ja się nieźle wstawiłam i puściły mi hamulce. Chłopak nie wykorzystał tego, że jestem pijana, co jeszcze spotęgowało moje zaufanie do niego i od tamtej pory jesteśmy razem. On cały czas daje mi dowody swojej miłości, bardzo o mnie dba, moja rodzina i znajomi go bardzo lubią, generalnie z zewnątrz wszystko super. Tylko, że... wydaje mi się, że go nie kocham. I tu jest klops, bo jestem w tym totalnie pogubiona. Moja depresja zaczęła się w momencie jak zaczęliśmy być razem. Nie chciało mi się ruszyć, o siebie zadbać, kompletnie nic, cały czas tylko płakałam. Nie wiem czy to było przyczyną, pewnie się nałożyło kilka rzeczy. Do tego ciągle myślę o innych chłopakach, chciałabym zacząć znów chodzić na randki, podobają mi się inni itd. I nawet te chwile, gdy jesteśmy razem i które powinny być dla mnie czystym relaksem, wcale takie nie są. Mam wrażenie, że po prostu się nudzę w związku, nie czuję tego co powinna czuć szczęśliwie zakochana kobieta. Wiem, że muszę podjąć decyzję czy chcę być z nim czy nie. Rozważam to bardzo mocno. A z drugiej strony nie chcę jeszcze z nim zrywać, mam nadzieję, że jakoś się ułoży. W każdym razie mam niezły mętlik w głowie :/ Czasem wręcz budzę się z myślą, że dłużej tego nie wytrzymam, że mam go dość, że chcę być sama. Ale potem znów jest dobrze i znów myślę, że się ułoży. Heh... Mam wrażenie, że jestem jedyna na świecie z tak dziwną sytuacją uczuciową :/

[bura kocurka]

Napisane przez Aper

Kto się przyznał do posiadania rękawa cukierniczego - coś konkretnie polecisz/-cie? Miałam jeden szajs plastikowy, który rozleciał się po włożeniu masy i ściśnięciu

Ja, ja! Mam chiński, plastikowy szajs, który leżał kilka lat w szufladzie nie używany Ale nie rozleciał się po pierwszym użyciu...więc jest dobrze A jeśli zacznę używać go jakoś intensywniej i się popsuje, to kupię sobie wypaśniejszy...albo ktoś mi kupi w prezencie

Napisane przez Patri

Dziś rano przy kawie nie czytałam książki, lecz UKOŃCZYŁAM list motywacyjny.
Jestem z siebie dumna.
A wstałam o 6:30 - sama z siebie - widno się robi bardzo wcześnie, więc pewnie wcześniejsze wstawanie będzie teraz łatwiejsze.

Brawo

Napisane przez fairytale

Jadę dziś do outletu na zakupy ubraniowe, coby za małą cenę ulepszyć wizerunek. Odkładałam te zakupy całą zimę, ominęły mnie wyprzedaże... Nawet przyjemne rzeczy umiem odkładać całymi miesiącami.

A ja dzisiaj kupiłam sobie 3 sukienki No ale cooo taaam....czasem można, była przecena i ogólnie to brakowało mi eleganckich sukienek

Napisane przez inga86

Muszę się z Wami podzielić pewną sprawą. Może to nie jest na ten wątek, najwyżej dostanę bana, ale nie chcę zakładać nowego. A chodzi mi o to żeby się wygadać i może wysłuchać obiektywnych opinii. Otóż sprawa dotyczy mojego TŻ. W skrócie jesteśmy razem od roku, mieszkamy razem też od roku. Od początku jak się poznaliśmy nie podobał mi się fizycznie, ale bardzo go lubiłam i dobrze mi się z nim przebywało. Ja mu się spodobałam od razu i widziałam, że chciałby coś więcej. Zbliżyliśmy się do siebie gdzieś po miesiącu znajomości, na imprezie, kiedy ja się nieźle wstawiłam i puściły mi hamulce. Chłopak nie wykorzystał tego, że jestem pijana, co jeszcze spotęgowało moje zaufanie do niego i od tamtej pory jesteśmy razem. On cały czas daje mi dowody swojej miłości, bardzo o mnie dba, moja rodzina i znajomi go bardzo lubią, generalnie z zewnątrz wszystko super. Tylko, że... wydaje mi się, że go nie kocham. I tu jest klops, bo jestem w tym totalnie pogubiona. Moja depresja zaczęła się w momencie jak zaczęliśmy być razem. Nie chciało mi się ruszyć, o siebie zadbać, kompletnie nic, cały czas tylko płakałam. Nie wiem czy to było przyczyną, pewnie się nałożyło kilka rzeczy. Do tego ciągle myślę o innych chłopakach, chciałabym zacząć znów chodzić na randki, podobają mi się inni itd. I nawet te chwile, gdy jesteśmy razem i które powinny być dla mnie czystym relaksem, wcale takie nie są. Mam wrażenie, że po prostu się nudzę w związku, nie czuję tego co powinna czuć szczęśliwie zakochana kobieta. Wiem, że muszę podjąć decyzję czy chcę być z nim czy nie. Rozważam to bardzo mocno. A z drugiej strony nie chcę jeszcze z nim zrywać, mam nadzieję, że jakoś się ułoży. W każdym razie mam niezły mętlik w głowie :/ Czasem wręcz budzę się z myślą, że dłużej tego nie wytrzymam, że mam go dość, że chcę być sama. Ale potem znów jest dobrze i znów myślę, że się ułoży. Heh... Mam wrażenie, że jestem jedyna na świecie z tak dziwną sytuacją uczuciową :/

Powiem Ci, że ja na początku mojego aktualnego związku też tak trochę myślałam...tak jakoś czułam, że ten związek "tak jakoś wyszedł sam", tak jakby poza moją decyzją...a facet zupełnie nie jest w moim guście jeśli chodzi o wygląd. Ale jest cudowny z charakteru...i jakoś tak czuję, że go pokochałam w którymś momencie Cóż, nadal nie jest w moim guście - na to się nic nie poradzi...ale jak tak patrzę na pary wokół mnie, to oni się wszyscy na ślepo dobierają, więc jest dobrze Dlatego myślę...że może daj mu trochę czasu i nie skreślaj od razu? Jeżeli uważasz, że ma taki charakter jaki chcesz, żeby miał chłopak (no chyba, że to też Ci się nie podoba i jesteś bardzo nieszczęśliwa, to wtedy lepiej zerwać).
Jestem zdania, że lepiej mieć mężczyznę, który jest jednocześnie przyjacielem, niż...po prostu kochanka, który rozpali w Tobie ogień, ale przecież ten ogień nie będzie się palił wiecznie.

---------- Dopisano o 18:16 ---------- Poprzedni post napisano o 18:12 ----------

Napisane przez cholernarejestracja

Ja przyjmuję tylko leki, bez psychoterapii. Po części wynika to z tego, że jestem studentką psychologii. Co prawda specjalizuję się w psychologii reklamy i marketingu, ale hobbystycznie kształcę się też w kierunku terapeutycznym (chociaż absolutnie nie wiążę z tym przyszłości), więc miałam dostęp do odpowiedniej wiedzy i osób zajmujących się terapią. Znam temat jakby od tyłu, więc trochę jestem sama sobie w stanie pomóc. Przyjaciel wprowadził mnie też w tajniki racjonalnej terapii zachowania, więc powiedzmy, że psychoterapię funduję sobie sama pomogło mi to wygrzebać się z pewnych problemów, ale doszłam do etapu, gdzie dalej ruszyć nie mogłam, więc chociaż było lepiej, to wciąż czułam w środku stres, skurcze, miałam złe sny, kiepsko spałam...wtedy zdecydowałam, że czas dołożyć do tego leki.

Mija dopiero drugi miesiąc, więc mogę się na bieżąco dzielić doświadczeniami

Może chcesz być moim psychologiem?

Czyli jednak leki są często niezbędne...moja koleżanka miała kilka lat temu bardzo obniżony nastrój, miała problemy z jedzeniem (bulimia, jakieś dziwne zachowania kompulsywne...no ciężko to określić wszystko). Poszła do psychologa...i po dwóch sesjach stwierdziła, że dzięks, ale chyba jej to nie pomoże jednak i dopiero jak odwiedziła psychiatrę, który przepisał jej leki, to pomogły. I ona wcale nie miała psychoterapii (psychologiem nie jest) i na samych lekach z tego wyszła. Brała chyba pół roku albo rok, nie pamiętam, zmieniali jej tylko dawki.

[cholernarejestracja]

Bura kocurko, bo u niektórych coś jest nie tak na poziomie myślenia, jakiś błąd logiczny który trzeba naprostować, i to wywołuje problemy. W takich przypadkach pomaga psychoterapia.

A czasem zachwiana zostaje po prostu równowaga chemiczna w mózgu, chociaż z myśleniem jest wszystko ok. Wtedy psychoterapia nie ma większego sensu, wystarczy "tylko" dać mózgowi odpowiedniego kopa dobrze dobranymi lekami i wszystko wróci na swój tor

[bura kocurka]

Napisane przez cholernarejestracja

Bura kocurko, bo u niektórych coś jest nie tak na poziomie myślenia, jakiś błąd logiczny który trzeba naprostować, i to wywołuje problemy. W takich przypadkach pomaga psychoterapia.

A czasem zachwiana zostaje po prostu równowaga chemiczna w mózgu, chociaż z myśleniem jest wszystko ok. Wtedy psychoterapia nie ma większego sensu, wystarczy "tylko" dać mózgowi odpowiedniego kopa dobrze dobranymi lekami i wszystko wróci na swój tor

Pewnie tak jest...ciekawe jak jest u mnie Pewno trochę tego i trochę tego


Patrzę sobie na dół na użytkowników, którzy oglądają wątek...i widzę Life Skills Academy Edyta postanowiła naprawdę nas odwiedzić?

[lasubmersion]

Do zrobienia dzisiaj(na sobotę):
-zajęcia na ekonomii pół na pół...
-wydrukować i rozwiązać 3 testy do egzaminu na technika ekonomistę
-przeczytać przynajmniej 3 razy info o Kosztach według rodzajów i ich rozliczeniu
-przeczytać przynajmniej 3 razy o Kosztach według typu działalności i ich rozliczeniu
-przeczytać przynajmniej 3 razy o Produktach
-przeczytać rozdział 1 i rozdział 2 z Dziejów kultury Stanów Zjednoczonych
-umyć włosy+maska
-peeling+tonik na twarz
-depilacja
-zakupić w międzyczasie kartkę dla Tż w Matrasie i wybrać dla mamy jakieś książki
-pozamiatać podłogę
-zmyć naczynia i umieścić je w szafkach
-umyć wc
-odkurzyć w pokoju+dywaniki w łazienkach i wc
-od 9 NIE KORZYSTAĆ z internetu w celach rozrywkowych
-przeczytać Wysokie Obcasy Extra(polecam artykuł o dzieciakach rozdzielanych z rodzicami i wysyłanych do Australii) taaak
-przeczytać Wysokie Obcasy ( bardzo interesujący artykuł o osobie chorej CHAD) taaak
-przeczytać Wyborczą (bardzo ciekawy reportaż o pracy powyżej 65 roku życia i o rodzinach mających dziecko chore na Zespół Downa) taaak

Po liście widać co mnie najbardziej interesuje w życiu.
Chcę zmienić swoje podejście do ekonomii bo nie czuję się z nim dobrze.
Mam kontakt ze specyficzną wykładowczynią, której metody dydaktyczne nie do końca mi się podobają.
Z tego powodu nie mam motywacji(praktycznie żadnej) do nauki na przedmioty przez nią prowadzone.
Jednak chcę znaleźć wyjście z tego błędnego koła bo za chwilę okaże się, że 2 lata spędzone na zajęciach na tym kierunku pójdą na marne i nic z tego nie wyniosę.
Jak tylko odpiszę na Wasze posty to zabieram się za czytanie i rozwiązywanie testów.


fairytale-wyłapałam info o książce Fajnie, że ją masz. Osobiście uważam, że takie książki warto kupować(oczywiście jeśli można sobie finansowo pozwolić) bo można się dowiedzieć tyle interesujących rzeczy

Choji
Zajęcia z rachunkowości mamy prowadzone w formie wykładu-ćwiczeń niewiele raczej.
Na zajęciach nie korzystamy z żadnej konkretnej książki.
Osobiście zakupiłam sobie ''Podręcznik samodzielnej nauki księgowania'' + ''Zbiór zadań do podręcznika samodzielnej nauki księgowania'' p.Barbary Gierusz. Nieźle wytłumaczone,ale czasem za mało dokładnie.
Co do programu to korzystamy z ''Symfonia-Finanse i Księgowość''.
Rachunkowość średnio mi się podoba-o wiele bardziej lubiłam podstawy ekonomii, finanse czy ekonomikę.
Co do podstaw ekonomii czy finansów to udało mi się zakupić w antykwariacie ksiażki z PWB(niebieskie okładki bodajże)-naprawdę fantastyczne

inga86,
a co to znaczy dla Ciebie kochać?
Życie intymne jest cholernie ważne, ale świetny seks można wypracować jeśli jest pożądanie i radość płynącą ze wzajemnej sypialni.
U mnie sytuacja wyglądała tak:
W lutym zerwał ze mną facet(prawie 4 lata razem). Pod koniec czerwca poznałam Tż, na początku lutego już byliśmy razem. Tż jest całkiem inny niż mój eksio, więc to była dla mnie totalna zmiana.
Tż jest całkowicie inny pod względem wyglądu, zainteresowań(skończył politechnikę) i tak naprawdę wszystkim różnił się od eksia.
Był taki czas, kiedy też miałam różne wątpliwości i z czasem musiałam zrozumieć i zaakceptować, że pewnych rzeczy do jakich przyzwyczaił mnie eksio(był skończonym romantykiem więc liściki/bukieciki itp były na początku dziennym) w związku z nim moge nie otrzymywać.
Wygląd też miał całkiem inny. Nie mogę powiedzieć, że nie był w moim typie bo raczej konkretnego typu nie miałam aczkolwiek z biegiem czasu okazało się, że te wszystkie różnice są cudowną rzeczą i Tż jest najfajniejszym mężczyzną na jakiego mogłam trafić.
Eksio włóczył się ze mną po różnych pubach, spelunach i miejscach ''artystycznego zamieszania''. Po tych wszystkich wyskokach na miasto bylam zmęczona i wkur..., że muszę wracać sama o 2 czy 3 do domu nocnym autobusem.
Z obecnym(i ostatnim) Tż nie lubimy pubów ani wieczornych wyjść. Najlepiej się czuję jak mogę do niego przyjść na obiad i poświęcić długie godziny na wspólne rozmowy. Obydwoje za dobrze czujemy się we własnym towarzystwie,żeby często wpuszczać do naszego świata innych...

Co do pytania o kochanie...
Mnie kiedyś miłość kojarzyła się z czymś szalonym i nieujarzmionym.
Tu i teraz-emocje, chemia ścinająca powietrze i namiętność w każdym spojrzeniu. Jednak jak się za długo na haju jest to zaczyna się wymiotować tymi ''kilkoma centymetrami nad niebiem'' i pragnie się czegoś, co da minimalną stabilizację.
Teraz najbardziej cenię sobie nasz świat-mój i Tż. Inni istnieją dookoła nas, wchodzimy z nimi w interakcję, aczkolwiek to drugi plan. Dzisiaj Tż mi napisał, że ''jestem zakochany w tobie jak nie wiem co'',więc chyba sposób i drogą jaką obraliśmy jest właściwy;-)



Oh, piszecie o lekach...
Temat ten był mi bliski kilka lat temu, gdy zagłębiłam się niebezpiecznie w chemiczne opary tabletek stabilizujących nastrój, wyciszających, przeciwlękowych, antydepresyjnych, przeciwpsychotycznych itp.
Z perspektywy czasu widzę, że leki zabrały mi pewną część życia, które mogłam spożytkować na coś ciekawszego niż ślinienie się i patrzenie w sufit. Aczkolwiek były momenty, gdy bardzo poważne mnie postawiły na nogi, czego raczej psychoterapia by nie uczyniła w tak relatywnie krotkim czasie.
Jednak nie chciałabym już nigdy wrócić do neuroleptyków.

---------- Dopisano o 21:35 ---------- Poprzedni post napisano o 21:28 ----------

Napisane przez cholernarejestracja

Bura kocurko, bo u niektórych coś jest nie tak na poziomie myślenia, jakiś błąd logiczny który trzeba naprostować, i to wywołuje problemy. W takich przypadkach pomaga psychoterapia.

A czasem zachwiana zostaje po prostu równowaga chemiczna w mózgu, chociaż z myśleniem jest wszystko ok. Wtedy psychoterapia nie ma większego sensu, wystarczy "tylko" dać mózgowi odpowiedniego kopa dobrze dobranymi lekami i wszystko wróci na swój tor

Zajrzałam w Twój wątek dotyczące rękodzieła i jestem pod ogromnym wrażeniem.
Zazdroszczę talentu
Masz jakiegoś blogu na którym wystawiasz swoje prace?
Jeśli tak to podaj adres bo chętnie bym wrzuciła na moją ścianę na FB.
Sama nie lubię biżuterii,ale jak ktoś będzie mnie pytał to fajne kolczyki to będę wspominać o Tobie.

[cholernarejestracja]

Lasubmersion, dziękuję mam bloga z różnymi kreatywnymi rzeczami, rysunkami, kolczykami i innymi projektami. Nie mogę podawać tu linka ze względu na to, że sprzedaję tam swoje prace, ale w podpisie mam link do bloga kulinarnego. U góry po lewej stronie bloga jest zlinkowany mój kreatywny a na kreatywnym po prawej stronie jest zakładka "fimo", tam są kolczyki i figurki.

[emi_lka]

Plan na dziś: pójść spać maksymalnie o północy.
Do 22.30 - praca
22.30 - ja i ogarnięcie siebie.
Jutro wyjeżdżam, wracam we wtorek w nocy.
Proszę o kciuki stresuję się. Przez nawał obowiązków nie byłam w stanie dobrze przygotować się do wyjazdu, boję się, że dam plamę.

[Choji]

czas się rozliczyć :

Napisane przez Choji

• umyć włosy, - przeniesione na jutro, bo wychodzę o późniejszej godzinie z domu i nie muszę myć dzisiaj, będą dłużej świeże
• odkurzyć i umyć podłogę w pokoju,
• pościerać kurze w pokoju,
• napisać jeden podrozdział pracy, zebrane materiały- czyli pół na pół
• przerobić 1 rozdział z Vocabulary in Use,
• przerobić 1 zagadnienie gramatyczne z j.niemieckiego, w trakcie
• przerobić 1 zagadnienie gramatyczne z j.angielskiego,:w trakcie
• przekleić CV i list motywacyjny do nowego szablonu,
• wysłać jak będzie gdzie kilka CV, nie było gdzie
• zgrać materiały z komputera na dysk zewnętrzny,
• wpisać plan zajęć do kalendarzyka,
• napisać meila o datę poprawki z finansów międzynarodowych,
• napisać meila do koleżanki,
• napisać recenzję książki,
• uzupełnić profil na lubięczytać.pl,

dodatkowo, poskładałam w szafkach i spakowałam+przeglądnęłam materiały z poprzedniego semestru, zrobiłam miejsce na nowe, sprzątnęłam też łazienkę, pomyłam w kuchni i zrobiłam obiad.

najgorzej było zacząć, później leciało już z górki
komputer kusił bardzo, ale wykręciłam delikatnie kabelek od monitora, więc czarny monitor trochę odstraszał.

wykonany w takim stopniu plan sprawił, że trochę się uśmiechnęłam. dzień jakoś lepiej mi upłynął.

na jutro:

• włosy,
• zrobić paznokcie,
• spotkać się z TŻ
• praca licencjacka

na przyszły tydzień:

• cerowanie,
• pranie,
• pisanie pracy licencjackiej,
• nauka na poprawkę z międzynarodowych,
• porządek w dokumentach,
• porządek w pudle

Lasumbmersion, dziękuję za odpowiedź.

[bura kocurka]

Napisane przez cholernarejestracja

Lasubmersion, dziękuję mam bloga z różnymi kreatywnymi rzeczami, rysunkami, kolczykami i innymi projektami. Nie mogę podawać tu linka ze względu na to, że sprzedaję tam swoje prace, ale w podpisie mam link do bloga kulinarnego. U góry po lewej stronie bloga jest zlinkowany mój kreatywny a na kreatywnym po prawej stronie jest zakładka "fimo", tam są kolczyki i figurki.

Aż sama spojrzałam na Twoje blogowiska Cudne te Twoje potworki Ja tam Cię pamiętam z rysunków przede wszystkim... A ten czarny kot to Twój osobisty? Tyż mam takiego, pomyziaj go ode mnie

Napisane przez emi_lka

Plan na dziś: pójść spać maksymalnie o północy.
Do 22.30 - praca
22.30 - ja i ogarnięcie siebie.
Jutro wyjeżdżam, wracam we wtorek w nocy.
Proszę o kciuki stresuję się. Przez nawał obowiązków nie byłam w stanie dobrze przygotować się do wyjazdu, boję się, że dam plamę.

[Patri]

Napisane przez isza89

Może ktoś mógłby zadzwonić za Ciebie? Może ta ciocia? Albo wyślij kolejnego maila i wyjaśnij, że wykonanie telefonu Cię przerasta? Nie poddawaj się!

To dobry pomysł, przecież to psychiatra! Zrozumie!

Napisane przez cholernarejestracja

Bura kocurko, bo u niektórych coś jest nie tak na poziomie myślenia, jakiś błąd logiczny który trzeba naprostować, i to wywołuje problemy. W takich przypadkach pomaga psychoterapia.

A czasem zachwiana zostaje po prostu równowaga chemiczna w mózgu, chociaż z myśleniem jest wszystko ok. Wtedy psychoterapia nie ma większego sensu, wystarczy "tylko" dać mózgowi odpowiedniego kopa dobrze dobranymi lekami i wszystko wróci na swój tor

Święta prawda.

Napisane przez bura kocurka

Patrzę sobie na dół na użytkowników, którzy oglądają wątek...i widzę Life Skills Academy Edyta postanowiła naprawdę nas odwiedzić?

No postanowiła!
Nawet napisała, ale wyświetla jej się komunikat, że post będzie widoczny po zatwierdzeniu przez moderatora... czy któraś z Was też tak ma?
Na wątku o rossmanie post przeszedł od razu, u nas jest blokowany?
Nie rozumiem.

Napisane przez emi_lka

Proszę o kciuki stresuję się. Przez nawał obowiązków nie byłam w stanie dobrze przygotować się do wyjazdu, boję się, że dam plamę.

dasz radę, jestem pewna

Napisane przez Choji

najgorzej było zacząć, później leciało już z górki
komputer kusił bardzo, ale wykręciłam delikatnie kabelek od monitora, więc czarny monitor trochę odstraszał.

wykonany w takim stopniu plan sprawił, że trochę się uśmiechnęłam. dzień jakoś lepiej mi upłynął.

Miło przeczytac coś takiego.
Świetny pomysł z kabelkiem.
Trudniej go przykręcić niż wcisnąć przycisk.
To naprawdę dobry sposób na utrudnienie sobie otworzenia drzwi do wirtualnego świata
Super!

[Aper]

Dzień dobry, melduję się!
Bura kocurko, dzięki za odp.
emilka - kciuki zaciśnięte + kop na szczęście
Raport:
zachowanie spokoju
porządki
praca poświęciłam 2,5 godz wieczorem - cały tydzień o to walczyłam, no i nie obyło się bez lekkiego skwaszenia z mężem - pt "no jak to? w sobotę musisz pracować?" ta robota to jednak syf jest, odrzuca mnie niemożebnie. W dodatku teraz dopiero widzę, że nie mam danych od kilku osób (będzie byle jak - niech sami się wstydzą).

Dziś:
obiad niedzielny (czyli łapy kurze wystające z gara)
cd pracy
SPOKÓJ

Inga86 - piszesz o rzeczach które są mi dość bliskie - my na początku znajomości akurat nie przepadaliśmy za sobą - dopiero tak jak piszesz "Zbliżyliśmy się do siebie gdzieś po miesiącu znajomości, na imprezie, kiedy ja się nieźle wstawiłam. Chłopak nie wykorzystał tego, że jestem pijana, co jeszcze spotęgowało moje zaufanie do niego"
ja wtedy odmówiłam chodzenia - no bo - a może trafi sie ktoś fajniejszy? mam poukładane życie, po co mi on do kompletu? i jeszcze refleksja - przecież ja go aż tak dobrze nie znam, poza tym mógłby się bardziej o mnie postarać (a on się wycofał i nie naciskał, bo stwierdził, że tak będzie lepiej)
Dopiero po ok 2 miesiącach ja "zmiękłam" - i właśnie tak jak piszesz - dopadały mnie jakieś depresje, czarne myśli, wycie i gapienie się w ścianę.. Związek z nim (mężem) błędnie wydawał mi się lekiem na wszystko co złe. Jednocześnie zaczęłam mieć problem z wyrabianiem się na zajęcia, organizacją czasu itp (minęło 10 lat,a ja ciągle z tym walczęjak pogodzić czas z nim i konieczność pracy). Kończyłam studia, miałam problem z pisaniem pracy mgr i dół na myśl o szukaniu pracy. I tak to się wszystko kumulowało.

Jak jest u Ciebie? Czy nie za szybko zamieszkaliście? Czy "zburzył" Ci poukładany świat?

"Moja depresja zaczęła się w momencie jak zaczęliśmy być razem. Nie chciało mi się ruszyć, o siebie zadbać, kompletnie nic, cały czas tylko płakałam."

Czy wtedy miałaś już inne problemy? Czy chciałaś związkiem się z nich "wyleczyć"?

"Do tego ciągle myślę o innych chłopakach, chciałabym zacząć znów chodzić na randki, podobają mi się inni itd."
To jest takie troszku niefair, wiesz o tym...

Najważniejsze pytanie -
Dlaczego się zgodziłaś na ten związek? Jakie myśli, odczucia, problemy Ci wtedy towarzyszyły?

[lasubmersion]

Weszłam na niebezpieczny dla siebie tor myślenia.
Nie idę dzisiaj na zajęcia, aż się sama siebie pytam dlaczego...

To nie jest takie proste jednocześnie nie będąc taką skomplikowaną sprawą.
Kiedy myślę o jednej wykładowczyni moja głowa ''dostaje pakiet dziwnych emocji'' począwszy od znużenia poprzez irytacją, a skończywszy na przygnębieniu.
Mam z tą kobietą większość zajęć, więc jestem ''skazana na nią''.
Nie mam motywacji, żeby zająć się prowadzonymi przez nią przedmiotami-w pewnym momencie myślałam,że NIE MA SENSU poświęcać czasu bo i tak nie spełnię oczekiwań i wymagań.
1/3 zajęć prowadzonych przez tą osobę to opowiadanie o życiu rodzinnym.
Pracę w tej szkole ta osoba traktuje chyba jako dodatek do życia bo pracuje w jednej firmie, ma jeszcze swoją firmę i sama się kształci na podyplomówce bodajże.
Bardzo często z jej ust słyszę komentarze dotyczące finansowego aspektu życia codziennego i jakoś tak czuję się nieswojo.
Rozmawiałam z ludźmi, których uczy i mało kto ma o niej dobrą opinię.
Raczej kapryśna, z humorkami...
Teraz pytanie:jak mam rozwiązać tą sprawę?
Po pierwsze: napisałam do koleżanki z grupy z prośbą o notatki
Po drugie: jeśli będę mieć notatki to będę mogła się nauczyć i opracować kolejne tematy(żeby trochę być do przodu)
Po trzecie: codziennie zamierzam poświęcać godzinkę na przedmioty jej pani i powtarzać sobie, że dam radę.

Czy któraś z Was miała podobny problem?

Do zrobienia jutro(niedziela):
-zajęcia na e.
-zestaw 3 (przygotowanie do egzaminu)
-zestaw 4(przygotowanie do egzaminu)
-zestaw 5(przygotowanie do egzminu)
-przeczytać 4 razy wszystkie 3 rozdziały (Koszty według rodzaju/Koszty według działalności/Towary)
-hiszpański:
roz.57 Cambios:Antes/Ahora
roz.59 Verbos con preposiciones
roz.60Preposiciones de lugar
-wydrukować sobie 10 rozdziałó z hiszpańskiego do zrobienia w następnym tygodniu
-angielski:
roz.25 Idioms using break,have and make
roz.26 Idioms using bring,come and go
roz.27 Idioms using get and keep
roz.1 Introduction do law:basic terms
roz.2 Introduction to law: basic concepts
-rozplanować nauką na następny tydzień
-dokończyć przygotowanie korków(w poniedziałek jadę do nowej uczennicy, proszę trzymać kciuki)
-spotkanie z Tż

Na pierwszy ogień idzie angielski(co bym się rozkręciła pozytywnie).


Aper i Choji,
gratuluję dokonania zamierzonych planów

[Dilayla]

Patri super ze piszesz z Edytą ,ja cały dzien praktycznie spedziłam przegladając jej bloga ale wkoncu zaczeło mi sie mieszac w głowie i najlepiej byłoby gdybym mogła sobie podrukowac poszczególne wpisy i pokolei je analizowac i wprowadzac w zycie
dla mnie to balsam dla duszy...dzis tez musze go czytac ,rewelacyjna motywacja drugi jej blog równiez jest zdumiewający
Inga no czytajac opis zwiazku ,nie wróże dobrze,chodzi mi o to ,że chcesz sie umawiac z innymi...czas pokaze czy jestes gotowa na stały zwiazek podejrzewam ,że w momencie kiedy na horyzoncie pojawi sie jakis facet który fizycznie Ci podpasuje....narazie musisz przemyśleć czy jestes w stanie trwac w tym żeby później nie żałować ,że np. w tym czasie mogłaś robic,poznac itd itp 100 tysiecy innych rzeczyto wszystko zalezy od Ciebie...

[lasubmersion]

Do zrobienia jutro(niedziela):
-zajęcia na e.
-zestaw 3 (przygotowanie do egzaminu)
-zestaw 4(przygotowanie do egzaminu)
-zestaw 5(przygotowanie do egzminu)
-przeczytać 4 razy wszystkie 3 rozdziały (Koszty według rodzaju/Koszty według działalności/Towary)
-hiszpański:
roz.57 Cambios:Antes/Ahora
roz.59 Verbos con preposiciones
roz.60Preposiciones de lugar
-wydrukować sobie 10 rozdziałó z hiszpańskiego do zrobienia w następnym tygodniu
-angielski:
roz.25 Idioms using break,have and make
roz.26 Idioms using bring,come and go
roz.27 Idioms using get and keep
roz.28 Idioms using put and turn
roz.1 Introduction do law:basic terms
roz.2 Introduction to law: basic concepts
roz.1 Office items
roz.2 Office furniture
-rozplanować nauką na następny tydzień
-dokończyć przygotowanie korków(w poniedziałek jadę do nowej uczennicy, proszę trzymać kciuki)
-spotkanie z Tż

Na pierwszy ogień idzie angielski(co bym się rozkręciła pozytywnie).
Angielski zrobiony.
Biorę się za hiszpański.

[bura kocurka]

Napisane przez Patri

No postanowiła!
Nawet napisała, ale wyświetla jej się komunikat, że post będzie widoczny po zatwierdzeniu przez moderatora... czy któraś z Was też tak ma?
Na wątku o rossmanie post przeszedł od razu, u nas jest blokowany?
Nie rozumiem.

To dziwne...ja nic takiego nigdy nie mam I chyba nikt nowy, kto tutaj pisze nie ma takich problemów...więc nie wiem o co może chodzić? Może trzeba napisać o tym do moda...albo na wątku z problemami technicznymi zgłosić

Napisane przez lasubmersion

Weszłam na niebezpieczny dla siebie tor myślenia.
Nie idę dzisiaj na zajęcia, aż się sama siebie pytam dlaczego...

To nie jest takie proste jednocześnie nie będąc taką skomplikowaną sprawą.
Kiedy myślę o jednej wykładowczyni moja głowa ''dostaje pakiet dziwnych emocji'' począwszy od znużenia poprzez irytacją, a skończywszy na przygnębieniu.
Mam z tą kobietą większość zajęć, więc jestem ''skazana na nią''.
Nie mam motywacji, żeby zająć się prowadzonymi przez nią przedmiotami-w pewnym momencie myślałam,że NIE MA SENSU poświęcać czasu bo i tak nie spełnię oczekiwań i wymagań.
1/3 zajęć prowadzonych przez tą osobę to opowiadanie o życiu rodzinnym.
Pracę w tej szkole ta osoba traktuje chyba jako dodatek do życia bo pracuje w jednej firmie, ma jeszcze swoją firmę i sama się kształci na podyplomówce bodajże.
Bardzo często z jej ust słyszę komentarze dotyczące finansowego aspektu życia codziennego i jakoś tak czuję się nieswojo.
Rozmawiałam z ludźmi, których uczy i mało kto ma o niej dobrą opinię.
Raczej kapryśna, z humorkami...
Teraz pytanie:jak mam rozwiązać tą sprawę?
Po pierwsze: napisałam do koleżanki z grupy z prośbą o notatki
Po drugie: jeśli będę mieć notatki to będę mogła się nauczyć i opracować kolejne tematy(żeby trochę być do przodu)
Po trzecie: codziennie zamierzam poświęcać godzinkę na przedmioty jej pani i powtarzać sobie, że dam radę.

Czy któraś z Was miała podobny problem?

Cóż...boję się opiekunki mojej pracy magisterskiej, a nie mam jak jej omijać...jeśli uznasz to za pewne podobieństwo sytuacji I nie wiem co z tym zrobić, nie ja jedna się jej boję Czasem tak po prostu jest... Chyba rzeczywiście jedyne co możesz zrobić, to uczyć się właśnie trochę więcej i trochę do przodu, żeby nie dać się zaskoczyć...może to spowoduje większą pewność siebie w tej kwestii.

Powiem szczerze...odczuwam strach wobec wszystkich osób, które mają zmienne nastroje. Tak już mam, zauważyłam to już jakiś czas temu. To się bierze chyba z tego powodu, że nie potrafię przewidzieć zachowania takiej osoby. Może być spoko...a może być kompletnie tragicznie! A ja nie potrafię sobie wyobrazić na co akurat trafię, a lubię być przygotowana na różne sytuacje I tak jak idę do tej mojej opiekunki...to nie wiem czy spodziewać się, że będzie miła i w miarę pomocna, czy też akurat będzie miała zły humor i będzie wrzeszczeć...dosłownie, potrafi się wyżyć na studencie (nie trafiłam na szczęście na to nigdy, ale po tym co wiem,...to naprawdę boję się jak muszę do niej pójść) Nie masz czasem tak jak ja?

[lasubmersion]

Co do zmiennych nastrojów to tutaj się zgodzę w 100%.
Dochodzi jeszcze kwestia okazywania wyższości nad innymi ludźmi(krytykowanie i wyśmiewanie np.pewnego sklepu dla niezbyt zamożonych ludzi).
Dochodzi jeszcze pokazywanie na każdym kroku przebiegu edukacji i sukcesów osiągniętych w życiu.

Ta sprawa zaprząta moje myśli bo czuję nię potwornie niekomfortowo w towarzystie tej osoby.
Przełykam jej poglądy na życie, ale czasem granica jest nieco przekroczona.


Patrząc wstecz na moich nauczycieli czy wykładowców widzę, że jednak niektórzy ludzie widzą w zawodzie nauczyciela szansę na władzę i gnojenie innych.
Być może wynika to z własnych kompleksów czy innych doświadczeń?

[your_dream]

Jestem już totalnie zdołowana i mam wrażenie jakbym dźwigała tonę kamieni na plecach. Chodzi o mojego Tżta. Nie wiem już co robić.
Prawda jest taka, że on zaniedbuje prawie wszystkie ważne rzeczy:
Studia - jako świeżaczek po liceum poszedł na politechnikę na pewien kierunek. Szło mu nie najgorzej, ale miał problem z matmą. Wziął urlop. I ten urlop w gruncie rzeczy trwał 2 lata aż w końcu podjął studia. Znów zawalił matmę. Zawalił ten kierunek między innymi dlatego, że jeździł do pracy do miasta rodzinnego co weekend - pracował na dyskotece, więc właściwie była to bardziej dla niego impreza niż praca. Przyszedł rok, że i ja poszłam na studia, zamieszkaliśmy razem. On pracował, ja studiowałam i trwało to mniej więcej od czerwca do marca (wspólne mieszkanie). Potem dostał propozycję od brata, żeby wyjechać do innego miasta i tam dla niego pracował. Oferta korzystna finansowo, więc pojechał. W tym samym czasie jak wyjechał przyszło pismo, że skreślili go z listy studentów.
Po zainteresowaniu się pracą jaką wykonywał, stwierdził, że pójdzie na studia z nią związane. Cieszyłam się niesamowicie i pomagałam mu z rekrutacją. Miałam cicha nadzieję, że w końcu naprostuje swoją drogę życiową i w końcu coś osiągnie. Studia zaczął tam, gdzie wcześniej studiował, na tej samej uczelni. Oczywiście zaocznie. Przyjeżdżał na weekendy w piątki wieczorem, więc przepadały mu wykłady o 16. Wyjeżdżał w niedzielę o 14, więc przepadały mu znów wykłady od 14 do 18. Ale stwierdził, że da radę i będzie pożyczał notatki i uczył się sam w domu. A teraz bolesna prawda - zawalił i te studia. Nie zaliczył żadnego przedmiotu. Nie oddawał projektów, nie chodził na wejściówki jak wiedział że będą, bo twierdził, że skoro nic nie umie, to zaliczy to w innym terminie jak już się nauczy. I suma sumarum opuszczał sporo zajęć. Mając czas wolny poświęcał go głownie na rozrywkę, a nauka daleko w tyle. Potem stwierdził, że nie zaliczył, bo nie rozumie, więc przyjechał do mnie na tydzień, gdzie mieszka też jego brat żeby ten brat mu wytłumaczył. No ale oczywiście nie przyszło mu do głowy, że najpierw pisze się podanie o przedłużenie sesji i dogaduje z prowadzącymi, żeby w ogóle był sens siadania do książek. Czuję się strasznie rozczarowana i zawiedziona, bo ten wyjazd do szczecina miał być dla niego szansą na naprawienie błędów z przeszłości, a jest znów tak samo. Do tego dochodzą jeszcze problemy z zarządzaniem czasem. Zawsze odkłada na później, i albo robi to po czasie, albo w ogóle. Nigdy nie płaci rachunków na czas, za uczelnię tez jeszcze nie zapłacił, bo wolał kupić sobie płaszcz i łyżwy, już nie mówię o tym, że wciąż jest mi winien 400zł, które mu pożyczyłam kiedyś. I najgorsze w tym wszystkim jest to, że cholernie go kocham, ale rozsądek krzyczy uciekaj, bo on się nie zmieni i będziesz miała na głowie nie faceta, a dziecko, któremu zawsze należy przypominać nawet o umyciu zębów.
Dlatego wcześniej pytałam o dobrych psychoterapeutów w szczecinie, którzy by mu pomogli, bo sam stwierdził, że to odwlekanie na później jest u niego chorobliwe i nie wynika z lenistwa a raczej z przekonania, że zawsze znajdzie na to czas, a potem i tak są wyrzuty sumienia. I często ma tak, że nie robi czegoś jak wie, że nie umie dostatecznie, albo że nie zrobi tego dobrze, albo że niby czegoś mu brakuje do dokończenia. Tak jak z tym unikaniem wejściówek i ogólnie zajęć, bo jest nieprzygotowany.
Staram się mu pomagać, ale jest trudno. Bo nie chcę go wyręczać we wszystkich ważnych rzeczach, bo to przecież on powinien je robić. Pomagałam mu ogarnąć studenckie rzeczy, podsunęłam mu pomysł zapisywania w kalendarzu googla rzeczy do zrobienia, żeby potem dostawał przypomnienia smsem, podsunęłam mu miejsca, gdzie mógłby się zgłosić na terapię, ale dla niego strasznym wysiłkiem jest wysłanie maila i zadzwonienie, żeby się zarejestrować. Doradźcie mi, co w tej sytuacji robić, bo jestem na skraju załamania. I przepraszam za tak długi post, ale nie potrafię już tego w sobie dłużej trzymać.

[bura kocurka]

Napisane przez Life Skills Academy

Witajcie dziewczyny - próbuje pisać raz jeszcze bo co chwilkę wyrzuca mi posty


Dziękuję Wam bardzo za te przemiłe słowa i fantastyczne recenzje bloga... Aż nie wierzę, że jest tyle cudownych osób, które uznają moje słowa za wartościowe i godne uwagi (częstej!).

Zauważyłam, że udostępniono Twoje posty Witamy!

A teraz będziesz naszą mentorką, haha - bo Ty akurat pewnie niczego nie odkładasz, a za to inspirujesz i motywujesz

Swoją drogą dziwna jest ta wizażowa wstępna cenzura...no ale może to trochę porządkuje forum...

[Life Skills Academy]

Napisane przez bura kocurka

Zauważyłam, że udostępniono Twoje posty Witamy!

A teraz będziesz naszą mentorką, haha - bo Ty akurat pewnie niczego nie odkładasz, a za to inspirujesz i motywujesz

Swoją drogą dziwna jest ta wizażowa wstępna cenzura...no ale może to trochę porządkuje forum...

Nareszcie!! Podobno cenzura jest dopóki moderator nie odklika użytkownika jako "zaufanego".

Jeśli pozwolicie, będę tu czasem
Bura Kocurko - KAŻDY odkłada!