Babie lato za pasem, ranki chłodne, Młode Żonki 2012 i PMki są relacji głodne cz. 29

[E87]

Napisane przez moniq_87

Cześć kochane, długo mnie nie było, ale tych kilka dni przed ślubem było bardzo intensywnych. No ale już po, także witam się z Wami jako pani R. Musimy ogarnąć mieszkanie, bo wygląda jakby przeszło przez nie tornado. Jutro i w piątek mamy mieć plener, więc suknia się już moczy i mam nadzieję, że brud odpuszcza. Tęskniłam za Wami. Postaram się w wolnej chwili napisać relację, a teraz tylko pokażę jakieś zdjątko, co byście się nie gniewały za długą nieobecność

Slicznie wygladalas! I witamy Pania R.

Napisane przez ladystar

http://www.bridelle.pl/?p=40175

ale cudo

Napisane przez Chatka

Wiesz, łatwe to nie jest Musieliśmy siedzieć bez ruchu przez 30 sekund naświetlania i tak każde prawie zdjęcie przez te 2 godziny Także nie dziwne, że nigdy takiego zdjęcia nie widziałaś, bo to trzeba być totalnymi wariatami, żeby robić takie rzeczy w środku zimnej nocy

No to faktycznie - totalne schizole! ale za to teraz mozecie wszystkich zachwycac zdjeciami

Kawo ten piesek jest uroczy... szczerze zastanawiam sie czy go nie wziac, ale my potrzebowac bedziemy pieska takiego ktory by byl przy budzie (oczywiscie ciagle spuszczany i na spacerki wyprowadzany) wiec sie zastanawiam czy by dal rade? I kurde daleko troche po niego jechac... do tego wzielismy teraz ledwo co malego kota A Ty go masz u siebie tak?

[czarna_kawa80]

Napisane przez E87

Slicznie wygladalas! I witamy Pania R.




No to faktycznie - totalne schizole! ale za to teraz mozecie wszystkich zachwycac zdjeciami

Kawo ten piesek jest uroczy... szczerze zastanawiam sie czy go nie wziac, ale my potrzebowac bedziemy pieska takiego ktory by byl przy budzie (oczywiscie ciagle spuszczany i na spacerki wyprowadzany) wiec sie zastanawiam czy by dal rade? I kurde daleko troche po niego jechac... do tego wzielismy teraz ledwo co malego kota A Ty go masz u siebie tak?

on absolutnie nie nadaje sie na lnacuch jesli o tym myslisz na kojec tez jest za malutki

[kilianna]

Napisane przez kasia_kuku

Miałam taki koszmar ślubny że full wypas

Szykowałam się w hotelu. Ciągle miałam niedoczas, wychodziłam szukać mojej pani od makeupu miałam nie zrobione paznokcie, bez fryzury ( fryzjera znalazłam w hotelu bo zapomniałam się umówić). W pewnym momencie pamietam tylko tyle, że szłam główną ulicą w sukni jak Kawy - z czarnym pasem, tiulową i nie był to ja (chociaż wiedziałam, że na ślub ubieram JA). Dotarłam do domu swojego, był taki bałagan tam a ja miałam zacząć się malować i szykować - ale stwierdziłam, że się nie wyrobię i założyłam moją pudrowo -różową sukienkę którą noszę jako gość i powiedziałam,że nie wyszykowana nie założę JA a ślub się powtórzy za rok a wszystko mi się śniło, że był 31.08.12

hehehhe zaczyna się

[kasia_kuku]

Kilianko: Rozumiem Waszą sytuację. Więc chyba nie pozostaje Wam na razie nic tylko monitorować Twoje zdrowie i słuchać porad lekarza Na pewno się uda za jakiś czas, nic nie jest przesądzone

[E87]

Napisane przez czarna_kawa80

on absolutnie nie nadaje sie na lnacuch jesli o tym myslisz na kojec tez jest za malutki

Nie na lancuchu bysmy raczje psa nie trzymali, raczej jakis kojec, na zime do domu, ale jak za maly i do domku to nie a szkoda bo kochany jest.. my na pewno sie wybierzemy po pieska do schroniska i jakiegos wiekszeog wypatrzymy

[czarna_kawa80]

Napisane przez E87

Nie na lancuchu bysmy raczje psa nie trzymali, raczej jakis kojec, na zime do domu, ale jak za maly i do domku to nie a szkoda bo kochany jest.. my na pewno sie wybierzemy po pieska do schroniska i jakiegos wiekszeog wypatrzymy

w tym schronisku do ktorego jezdze jest jeden taki naprawde duzy szczenak bedzie pieknym psem jak chcesz zrobie zdjecie

[Wiktusiaczek]

Napisane przez gosza_m

Madziu Bimbałku piękne zdjęcia!!!!

Kuku bo ja jeszcze nie gratulowałam decyzji- Teraz czekamy do maja
Ale żeby nie widzieć różnicy między komisem, a salonową sztuką...nieładnie z jej strony!

Zrobiłam w końcu cukrowy peeling skóry głowy i wypróbowałam mój nowy szampon, zobaczymy co to będzie.

Daj znać jakie efekty i jeśli szampon się spisze to też czekam na relację

Napisane przez ladystar

Wiktu to park ok. 20 km od centrum Krk w kierunku zachodnim jak sie zdecydujesz to podam szczegoly na prv :

To będziemy w kontakcie

Ja przysypiam, nie mam siły na nic, a dziś meble przywożą - w domu sajgon... Nie mam siły na nic

[E87]

Napisane przez czarna_kawa80

w tym schronisku do ktorego jezdze jest jeden taki naprawde duzy szczenak bedzie pieknym psem jak chcesz zrobie zdjecie

Dzieki Kawo, ale mysle ze sie tu do nas przejedziemy, bo w Rybniku tez jest duzo psiakow w schronisku i to zrobimy w przyszlym roku jednak (chyba ze mnie jakis zauroczy tak jak wlasnie ten to troche to przyspieszymy), teraz odchowamy kociaka, ale dziekuje

[Chatka]

Napisane przez kilianna

u mnie nieciekawie. Moj ginekolog mówi mi, że powinnam jak najszybciej zachodzić w ciąże, bo nie wiadomo, czy jak będę zwlekać, to czy za 2-3 lata w ogóle zajdę. A tak własnie chcialam starać się o dziecko, dopiero za 2-3 lata, jak już się urządzimy, odlozymy trochę oszczędności i będzie nas stać na to dziecko, bo póki co cała kasa jest ładowana w nasz kąt, który dopiero co kupilismy. Poza tym mam taką pracę, że jeśli pójdę na chorobowe i macierzynskie, to już do tej pracy nie wrócę zastąpi mnie ktoś inny i dla mnie nie będzie juz miejsca. I co tu teraz robić? Chcę bardzo dziecko, ale jeszcze nie teraz. Zmuszać się? Ryzykować utratę pracy? Tylko z czego będziemy później zyli, splacając kredyt i utrzymując to dziecko. Teraz tak cięzko o pracę znajomi ze studiów od 3 lat szukają czegoś i nic nie mogą znaleźć. Ech.....

Kochana, ale z tego, co mówisz wynika mi (może się mylę), że za te 2, 3 lata będzie Ci tak samo trudno zrezygnować z tej pracy jak teraz. Więc tak naprawdę wybierasz tu albo przeciągnięcie jak najdłużej z ryzykiem nie zajścia w ciążę, albo spróbowanie np. za rok i pewność, że przynajmniej to jedno dziecko masz.
Nie wiem, jaką masz pracę, ale myślę, że jeśli jesteś w niej dobra to i po ciąży nie będziesz bezrobotna. Nie mogłabym Ci poradzić nawet, jakbym chciała, bo nie jestem w Twojej skórze, poza tym widzę, że mamy różne podejście do życie (Tobie zależy na tym, żeby pracować, mi nie), ale przemyśl sobie dobrze, co jest dla Ciebie ważniejsze i najważniejsze. Bo to są tak naprawdę teraz już decyzje bardzo ważne, które wpływają na całe nasze życie

Napisane przez Gorska_Kozica

Łączę się z Tobą w ziewaczym bólu

Iiiii 19tego odbieramy klucze od naszego lokum. Będzie szal urządzania Jaram się jak murzyn blaszką

Też z Wami poziewam

Super Chętnie też będę oglądać wszystkie etapy Waszego urządzania

Napisane przez kasia_kuku

Miałam taki koszmar ślubny że full wypas

Szykowałam się w hotelu. Ciągle miałam niedoczas, wychodziłam szukać mojej pani od makeupu miałam nie zrobione paznokcie, bez fryzury ( fryzjera znalazłam w hotelu bo zapomniałam się umówić). W pewnym momencie pamietam tylko tyle, że szłam główną ulicą w sukni jak Kawy - z czarnym pasem, tiulową i nie był to ja (chociaż wiedziałam, że na ślub ubieram JA). Dotarłam do domu swojego, był taki bałagan tam a ja miałam zacząć się malować i szykować - ale stwierdziłam, że się nie wyrobię i założyłam moją pudrowo -różową sukienkę którą noszę jako gość i powiedziałam,że nie wyszykowana nie założę JA a ślub się powtórzy za rok a wszystko mi się śniło, że był 31.08.12

Czad

A w ogóle dla wszystkich BUDUJĄCYCH - Mąż znalazł ostatnio takie forum czy zbiór blogów, może się komuś przyda Ja się jeszcze nie wkręciłam w czytanie, bo nie mam czasu i na razie nie mamy za bardzo perspektyw na budowę, ale myślę, że za jakiś czas będzie to dla mnie takim samym uzależnieniem jak wizaż
http://mojabudowa.pl/

[kasia_kuku]

Napisane przez Chatka

Czad

No czad

Gratuluję super pomysłu na urodzinki męża i widziałam piękne zdjęcie z gwiazdami

[E87]

Napisane przez Chatka

Kochana, ale z tego, co mówisz wynika mi (może się mylę), że za te 2, 3 lata będzie Ci tak samo trudno zrezygnować z tej pracy jak teraz. Więc tak naprawdę wybierasz tu albo przeciągnięcie jak najdłużej z ryzykiem nie zajścia w ciążę, albo spróbowanie np. za rok i pewność, że przynajmniej to jedno dziecko masz.
Nie wiem, jaką masz pracę, ale myślę, że jeśli jesteś w niej dobra to i po ciąży nie będziesz bezrobotna. Nie mogłabym Ci poradzić nawet, jakbym chciała, bo nie jestem w Twojej skórze, poza tym widzę, że mamy różne podejście do życie (Tobie zależy na tym, żeby pracować, mi nie), ale przemyśl sobie dobrze, co jest dla Ciebie ważniejsze i najważniejsze. Bo to są tak naprawdę teraz już decyzje bardzo ważne, które wpływają na całe nasze życie



Też z Wami poziewam

Super Chętnie też będę oglądać wszystkie etapy Waszego urządzania



Czad

A w ogóle dla wszystkich BUDUJĄCYCH - Mąż znalazł ostatnio takie forum czy zbiór blogów, może się komuś przyda Ja się jeszcze nie wkręciłam w czytanie, bo nie mam czasu i na razie nie mamy za bardzo perspektyw na budowę, ale myślę, że za jakiś czas będzie to dla mnie takim samym uzależnieniem jak wizaż
http://mojabudowa.pl/

Super - sie przyda

[justyna_g4]

Napisane przez kilianna

u mnie nieciekawie. Moj ginekolog mówi mi, że powinnam jak najszybciej zachodzić w ciąże, bo nie wiadomo, czy jak będę zwlekać, to czy za 2-3 lata w ogóle zajdę. A tak własnie chcialam starać się o dziecko, dopiero za 2-3 lata, jak już się urządzimy, odlozymy trochę oszczędności i będzie nas stać na to dziecko, bo póki co cała kasa jest ładowana w nasz kąt, który dopiero co kupilismy. Poza tym mam taką pracę, że jeśli pójdę na chorobowe i macierzynskie, to już do tej pracy nie wrócę zastąpi mnie ktoś inny i dla mnie nie będzie juz miejsca. I co tu teraz robić? Chcę bardzo dziecko, ale jeszcze nie teraz. Zmuszać się? Ryzykować utratę pracy? Tylko z czego będziemy później zyli, splacając kredyt i utrzymując to dziecko. Teraz tak cięzko o pracę znajomi ze studiów od 3 lat szukają czegoś i nic nie mogą znaleźć. Ech.....

Jak ja ostatnio byłam u lekarza to pojechał do mnie tekstem "starajcie sie dzieci ale i tak nie wiadomo co wam z tego wyjdzie" bo powiedziałam mu, że chcemy. Teraz to chyba prawie każdy ma "problem" oprócz tych którym się udało wpaść ( z perspektywy czasu chyba bym chciała bo wszyscy mi mówią, że jak będziemy się starać to nie będzie nam wychodziło tylko jak odpuścimy) i jednostek, które sobie planują i mają. Decyzja należy do Ciebie i Tż. Myślę, że jak nie czujesz się gotowa to lepiej nie. Ja znów od razu chcę. Cały czas się boję, że nie wyjdzie. Też nie mamy mieszkania będziemy mieszkać z moimi rodzicami ( każda z was wie jak jest z moja mama) i budować dom. Ja po studiach nie mogę znaleźć pracy ( wczoraj zadzwonili, że ktoś inny dostał staż). Ale wiemy, że razem damy sobie radę,a dziecko jest dla nas priorytetem i może dom będziemy dłużej budować ale nawet przez chwilę nie miałam wątpliwości.

---------- Dopisano o 10:17 ---------- Poprzedni post napisano o 10:11 ----------

Napisane przez kasia_kuku

Miałam taki koszmar ślubny że full wypas

Szykowałam się w hotelu. Ciągle miałam niedoczas, wychodziłam szukać mojej pani od makeupu miałam nie zrobione paznokcie, bez fryzury ( fryzjera znalazłam w hotelu bo zapomniałam się umówić). W pewnym momencie pamietam tylko tyle, że szłam główną ulicą w sukni jak Kawy - z czarnym pasem, tiulową i nie był to ja (chociaż wiedziałam, że na ślub ubieram JA). Dotarłam do domu swojego, był taki bałagan tam a ja miałam zacząć się malować i szykować - ale stwierdziłam, że się nie wyrobię i założyłam moją pudrowo -różową sukienkę którą noszę jako gość i powiedziałam,że nie wyszykowana nie założę JA a ślub się powtórzy za rok a wszystko mi się śniło, że był 31.08.12

Też miałam koszmar ślubny.
Pojechałam w sobotę rano do kuzynki ona mnie coś tam pomalowała i uczesała bo ja cały czas byłam przkonana, że to nie moje wesele i o 12 przypomniało mi sie, że moja. Zaczęłam beczeć, że miałam fryzjera na 11.30 (a na ta godzinę mam kosmetyczkę ) i mówię mamie, żeby dała mi numer do fryzjerki że może jeszcze mnie przyjmie ale nie odbierała telefonu. I tak patrzę na ten telefon a tam data 24.09 i wtedy do mnie dotarło, ze to jeszcze nie ten dzień i stwierdziłam, ze bedę pamiętać o kosmetyczce i fryzjerze 27.10. Co za głupi sen.

[kilianna]

Napisane przez Chatka

Kochana, ale z tego, co mówisz wynika mi (może się mylę), że za te 2, 3 lata będzie Ci tak samo trudno zrezygnować z tej pracy jak teraz. Więc tak naprawdę wybierasz tu albo przeciągnięcie jak najdłużej z ryzykiem nie zajścia w ciążę, albo spróbowanie np. za rok i pewność, że przynajmniej to jedno dziecko masz.
Nie wiem, jaką masz pracę, ale myślę, że jeśli jesteś w niej dobra to i po ciąży nie będziesz bezrobotna. Nie mogłabym Ci poradzić nawet, jakbym chciała, bo nie jestem w Twojej skórze, poza tym widzę, że mamy różne podejście do życie (Tobie zależy na tym, żeby pracować, mi nie), ale przemyśl sobie dobrze, co jest dla Ciebie ważniejsze i najważniejsze. Bo to są tak naprawdę teraz już decyzje bardzo ważne, które wpływają na całe nasze życie




A w ogóle dla wszystkich BUDUJĄCYCH - Mąż znalazł ostatnio takie forum czy zbiór blogów, może się komuś przyda Ja się jeszcze nie wkręciłam w czytanie, bo nie mam czasu i na razie nie mamy za bardzo perspektyw na budowę, ale myślę, że za jakiś czas będzie to dla mnie takim samym uzależnieniem jak wizaż
http://mojabudowa.pl/

Chatko, za 2-3 lata ja zamierzam zająć najwyższe stanowisko w mojej firmie, wtedy nikt mnie nie zastąpi a mam taką możliwość i perspektywa takiego awansu jest naprawdę bardzo realna w moim przypadku. Super stronka, na pewno się przyda

Napisane przez justyna_g4

Jak ja ostatnio byłam u lekarza to pojechał do mnie tekstem "starajcie sie dzieci ale i tak nie wiadomo co wam z tego wyjdzie" bo powiedziałam mu, że chcemy. Teraz to chyba prawie każdy ma "problem" oprócz tych którym się udało wpaść ( z perspektywy czasu chyba bym chciała bo wszyscy mi mówią, że jak będziemy się starać to nie będzie nam wychodziło tylko jak odpuścimy) i jednostek, które sobie planują i mają. Decyzja należy do Ciebie i Tż. Myślę, że jak nie czujesz się gotowa to lepiej nie. Ja znów od razu chcę. Cały czas się boję, że nie wyjdzie. Też nie mamy mieszkania będziemy mieszkać z moimi rodzicami ( każda z was wie jak jest z moja mama) i budować dom. Ja po studiach nie mogę znaleźć pracy ( wczoraj zadzwonili, że ktoś inny dostał staż). Ale wiemy, że razem damy sobie radę,a dziecko jest dla nas priorytetem i może dom będziemy dłużej budować ale nawet przez chwilę nie miałam wątpliwości.

---------- Dopisano o 10:17 ---------- Poprzedni post napisano o 10:11 ----------

Justynko, masz rację, że ja po prostu nie czuję się jeszcze na ten krok gotowa. Może gdybym była w 100% przekonana, że już chcę dziecko w tej chwili, to nie miałoby znaczenia, że dziecko będzie widywało ojca póki co tylko w weekendy. Bo tak niestety by było, bo TŻ nie zamieszka u mnie, nie może sobie na to pozwolić, a ja nie zamieszkam u niego, choćby mnie traktorem z bronami mieli przejechać, nie ma absolutnie takiej możliwości. Juz bym wolala mieszkać z całą rodziną z moją mamą, choć łatwego charakteru nie ma, ale tam na kupie z teściami wtrącającymi się w każdy krok, którzy mnie nie lubią, wrednym bratem i bratową, którzy odwodzili TŻ od ślubu ze mną do ostatniej chwili i diabelskim bratankiem na karku to absolutnie nie wchodzi w grę, choćby nie wiem co się mialo dziać. Jak to moja kuzynka powiedziala - wolalabym wynająć pokój u obcych ludzi niz mieszkać z nimi w tym grajdole.
także u nas wyglądałoby to w razie czego tak, że ja wychowuję dziecko sama u mojej mamy, a TŻ przyjeżdża w weekendy je oglądać. Nie podoba mi się ta myśl, ale gorąco liczę, że za te 2 lata awansuję i zajdę w ciążę bez problemów, mimo mojej zaawansowanej już choroby.

dzięki dziewczyny, że mogłam Wam się wygadać i wspieracie ciepłym słowem to wiele dla mnie znaczy

[ladystar]

Napisane przez czarna_kawa80

on absolutnie nie nadaje sie na lnacuch jesli o tym myslisz na kojec tez jest za malutki

zapytalam Meza czy moge wziac tego pieska to mi znow powiedzial, ze on woli dziecko

Wiec co do dzieci to przez chwile pod wplywem emocji zwiazanym ze slubem i zalozeniem nowej rodziny bardzo chcialam dzidzie Teraz emocje mi opadly i znow mysle, ze to nienajlepsza pora, ze lepiej jak juz wybudujemy dom, teraz pochlona nas wydatki i nie bede mogla odpuscic pracy. Wiec Kilianko calkowicie Cie rozumiem. Jednoczesnie jak nam sie uda cos wymajstrowac to bede szalenie szczesliwa

Przeciwnie moj Maz - on juz by bardzo chcial i nie widzi niczego co mogloby stanac na przeszkodzie, jeszcze nasza swiadkowa rodzi za 1,5 mies. Maz bedzie chrzestnym, wiec juz instynkt tacierzynski wlaczyl mu sie na maxa

[kachna21]

Napisane przez justyna_g4

Też miałam koszmar ślubny.
Pojechałam w sobotę rano do kuzynki ona mnie coś tam pomalowała i uczesała bo ja cały czas byłam przkonana, że to nie moje wesele i o 12 przypomniało mi sie, że moja. Zaczęłam beczeć, że miałam fryzjera na 11.30 (a na ta godzinę mam kosmetyczkę ) i mówię mamie, żeby dała mi numer do fryzjerki że może jeszcze mnie przyjmie ale nie odbierała telefonu. I tak patrzę na ten telefon a tam data 24.09 i wtedy do mnie dotarło, ze to jeszcze nie ten dzień i stwierdziłam, ze bedę pamiętać o kosmetyczce i fryzjerze 27.10. Co za głupi sen.

jakas koszmarna noc byla bo ja tez wysnilam....

a mianowicie to ze cale wesle bylo opoznione, bawilismy sie w remizie bez dekoracji a zespol prawie przysypial, ba nie bylo ani wokalistki ani perkusisty wiec wzieli 2 dziadkow po 70 z gosci ....

[Wiktusiaczek]

Piszecie tutaj o dzieciach to i ja się wypowiem - najpierw marzyło mi się zajść w ciążę miesiąc, dwa po ślubie żeby mieć dziecko na wiosnę i ładnie odchować do lata (spacerki itd), ale straciłam pracę. Wtedy pomyślałam, że skoro będę siedzieć kilka miesięcy bezrobotna w domu na utrzymaniu męża to mogę i rok tak posiedzieć. ALE czuję się źle, gdy Mąż mi płaci za tampony, a kasy wcale nie mamy tak super dużo, żeby wystarczyło na utrzymanie mnie, Jego, dziecka i psa. Czyli co - nie ma dziecka i w najbliższej przyszłości nie będzie, pogodziłam się z tym i nawet moje plany nie uwzględniają powiększenia rodziny, no bo za co??

Napiszę Wam tu historię, która powoduje, że chce mi się płakać i zaraz zadzwonię do nazwijmy ją "Ona", aby zapytać, co słychać....
Kilianna ( i inne wahające się dziewczyny z dylematem dziecięcym): Życzę Ci jak najlepiej, ale mam w najbliższej rodzinie przykład, gdzie kariera stanęła na drodze do szczęścia - mieli do wyboru dziecko za rok, góra 2 albo dobrze płatne kontrakty. Wybrali to drugie. Niestety, po kilku latach Ona zaczęła się wypalać zawodowo i postanowili, że czas na dziecko. Starali się dłuższy czas, mieli sporo kasy i nawet kilka prób in vitro za sobą - nie udało się, a podczas tego "parcia na dziecko" po kolejnej nieudanej próbie Ona zaliczyła próbę samobójczą. Adoptowali 2 dzieci, a teraz, po ponad 20 latach małżeństwa rozwodzą się, bo On zdradził i spodziewa się dziecka z inną! Bo tak bardzo chciał mieć własnego potomka i podkreślał, że to nie jego wina... Dla niej jedyną motywacją do życia są adoptowane dzieciaczki, ale ma silną depresję i bardzo mi Jej szkoda, a jest piękną, silną kobietą, która nawet chciała wybaczyć zdradę, bo wini siebie za wszystko
Więc jeśli kochasz swoją pracę i byłabyś nieszczęśliwa zachodząc w ciążę i z niej rezygnując to poczekaj z dzieckiem, ale pamiętaj - pracę można zmienić, a na dziecko może być za późno i będziesz miała do siebie całe życie pretensje, że przez swoją pracę nie możesz już być mamą...

[kilianna]

Napisane przez ladystar

zapytalam Meza czy moge wziac tego pieska to mi znow powiedzial, ze on woli dziecko

Wiec co do dzieci to przez chwile pod wplywem emocji zwiazanym ze slubem i zalozeniem nowej rodziny bardzo chcialam dzidzie Teraz emocje mi opadly i znow mysle, ze to nienajlepsza pora, ze lepiej jak juz wybudujemy dom, teraz pochlona nas wydatki i nie bede mogla odpuscic pracy. Wiec Kilianko calkowicie Cie rozumiem. Jednoczesnie jak nam sie uda cos wymajstrowac to bede szalenie szczesliwa

Przeciwnie moj Maz - on juz by bardzo chcial i nie widzi niczego co mogloby stanac na przeszkodzie, jeszcze nasza swiadkowa rodzi za 1,5 mies. Maz bedzie chrzestnym, wiec juz instynkt tacierzynski wlaczyl mu sie na maxa

fajnie, że Twój TŻ ma już taki rozbudowany instynkt tacierzyński czego nie mogę powiedziec o moim on póki co krzywi się na myśl o dziecku, choć jednoczesnie boi się, że moglibysmy go nigdy nie mieć. Ale żeby odpowiednie podejście do dzieci w tej chwili mial, to absolutnie nie o czym świadczy przykład diabelskiego bratanka, któremu tylko ja zwracam uwagę, że nie wolno podduszać małych zwierzątek. Apropos małego omena - niedawno udusił swojego króliczka. rodzice pogłaskali po głowie, mówiąc - nic się nie stało, dziadkowie westchnęli - jeszcze jest za mały, by rozumieć, że to złe. A mój TŻ nic nie powiedział, mimo że jest chrzestnym i też mógłby małego omena wychowywać, skoro nikt się za niego nie weźmie. Teraz poddusza te malutkie pieski, które się u nich urodziły, jak zwracam mu uwagę, to wszyscy mnie krytykują, że nie wolno dziecka stresować. Ostatnio dostał ode mnie po dupie za znęcanie się nad zwierzętami, myslalam, że rodzina TŻ mnie zlinczuje! a żebym jeszcze go zlała, ale ja mu dałam tylko klapsa.

[Oriflame_Rybnik]

Napisane przez Wiktusiaczek

Piszecie tutaj o dzieciach to i ja się wypowiem - najpierw marzyło mi się zajść w ciążę miesiąc, dwa po ślubie żeby mieć dziecko na wiosnę i ładnie odchować do lata (spacerki itd), ale straciłam pracę. Wtedy pomyślałam, że skoro będę siedzieć kilka miesięcy bezrobotna w domu na utrzymaniu męża to mogę i rok tak posiedzieć. ALE czuję się źle, gdy Mąż mi płaci za tampony, a kasy wcale nie mamy tak super dużo, żeby wystarczyło na utrzymanie mnie, Jego, dziecka i psa. Czyli co - nie ma dziecka i w najbliższej przyszłości nie będzie, pogodziłam się z tym i nawet moje plany nie uwzględniają powiększenia rodziny, no bo za co??

Napiszę Wam tu historię, która powoduje, że chce mi się płakać i zaraz zadzwonię do nazwijmy ją "Ona", aby zapytać, co słychać....
Kilianna ( i inne wahające się dziewczyny z dylematem dziecięcym): Życzę Ci jak najlepiej, ale mam w najbliższej rodzinie przykład, gdzie kariera stanęła na drodze do szczęścia - mieli do wyboru dziecko za rok, góra 2 albo dobrze płatne kontrakty. Wybrali to drugie. Niestety, po kilku latach Ona zaczęła się wypalać zawodowo i postanowili, że czas na dziecko. Starali się dłuższy czas, mieli sporo kasy i nawet kilka prób in vitro za sobą - nie udało się, a podczas tego "parcia na dziecko" po kolejnej nieudanej próbie Ona zaliczyła próbę samobójczą. Adoptowali 2 dzieci, a teraz, po ponad 20 latach małżeństwa rozwodzą się, bo On zdradził i spodziewa się dziecka z inną! Bo tak bardzo chciał mieć własnego potomka i podkreślał, że to nie jego wina... Dla niej jedyną motywacją do życia są adoptowane dzieciaczki, ale ma silną depresję i bardzo mi Jej szkoda, a jest piękną, silną kobietą, która nawet chciała wybaczyć zdradę, bo wini siebie za wszystko
Więc jeśli kochasz swoją pracę i byłabyś nieszczęśliwa zachodząc w ciążę i z niej rezygnując to poczekaj z dzieckiem, ale pamiętaj - pracę można zmienić, a na dziecko może być za późno i będziesz miała do siebie całe życie pretensje, że przez swoją pracę nie możesz już być mamą...

Ech smutna historia...wiadomo,ze nigdy nie będzie odpowiedniego czasu na dziecko..bo zawsze będzie jakieś "ale"

[kilianna]

Napisane przez Wiktusiaczek

Napiszę Wam tu historię, która powoduje, że chce mi się płakać i zaraz zadzwonię do nazwijmy ją "Ona", aby zapytać, co słychać....
Kilianna ( i inne wahające się dziewczyny z dylematem dziecięcym): Życzę Ci jak najlepiej, ale mam w najbliższej rodzinie przykład, gdzie kariera stanęła na drodze do szczęścia - mieli do wyboru dziecko za rok, góra 2 albo dobrze płatne kontrakty. Wybrali to drugie. Niestety, po kilku latach Ona zaczęła się wypalać zawodowo i postanowili, że czas na dziecko. Starali się dłuższy czas, mieli sporo kasy i nawet kilka prób in vitro za sobą - nie udało się, a podczas tego "parcia na dziecko" po kolejnej nieudanej próbie Ona zaliczyła próbę samobójczą. Adoptowali 2 dzieci, a teraz, po ponad 20 latach małżeństwa rozwodzą się, bo On zdradził i spodziewa się dziecka z inną! Bo tak bardzo chciał mieć własnego potomka i podkreślał, że to nie jego wina... Dla niej jedyną motywacją do życia są adoptowane dzieciaczki, ale ma silną depresję i bardzo mi Jej szkoda, a jest piękną, silną kobietą, która nawet chciała wybaczyć zdradę, bo wini siebie za wszystko
Więc jeśli kochasz swoją pracę i byłabyś nieszczęśliwa zachodząc w ciążę i z niej rezygnując to poczekaj z dzieckiem, ale pamiętaj - pracę można zmienić, a na dziecko może być za późno i będziesz miała do siebie całe życie pretensje, że przez swoją pracę nie możesz już być mamą...

ale gdyby to chodziło tylko o zmianę pracy... ale tu chodzi o to, że ja się obawiam, że nie znajdę tej pracy i nie wyżyjemy z pensji TŻ, spłacając kredyt, którym jesteśmy obarczeni. gdyby ktoś mi dał gwarancję, że urodzę i znajdę pracę bez problemu to ok, nie martwiłabym się tak, ale jest ryzyko, że jej nie znajdę, patrząc na to, co się dzieje na moim lokalnym rynku pracy. I wtedy nie spłacimy kredytu, nie wiem jak wyżyjemy. TŻ jest tego samego zdania, też go przeraża myśl o jednej wypłacie, która w calości szłaby na ten kredy. Nie będe ukrywać, zarabiam więcej od TŻ i dzięki mojej pensji możemy mieć własny kąt i pomyslec o dziecku.

Nie myślcie dziewczyny, że ja myślę tylko o pracy i ona jest dla mnie najważniejsza. Ale wiadomo jak jest, z czegoś trzeba żyć. Trzeba jakoś spłacać kredyt i wychowac malucha. Dodatkowo wymagam specjalistycznego leczenia, na które wydaję spore sumy, bo na NFZ nie mam co liczyć. Może i się usprawiedliwiam, ale biorę pod uwagę wszystkie możliwosci.

[kindziulindzia]

chcecie zobaczyć na chwilę mojego eks

[kilianna]

Napisane przez kindziulindzia

chcecie zobaczyć na chwilę mojego eks

pytanie

[klaudusk_a]

Napisane przez Wiktusiaczek

Piszecie tutaj o dzieciach to i ja się wypowiem - najpierw marzyło mi się zajść w ciążę miesiąc, dwa po ślubie żeby mieć dziecko na wiosnę i ładnie odchować do lata (spacerki itd), ale straciłam pracę. Wtedy pomyślałam, że skoro będę siedzieć kilka miesięcy bezrobotna w domu na utrzymaniu męża to mogę i rok tak posiedzieć. ALE czuję się źle, gdy Mąż mi płaci za tampony, a kasy wcale nie mamy tak super dużo, żeby wystarczyło na utrzymanie mnie, Jego, dziecka i psa. Czyli co - nie ma dziecka i w najbliższej przyszłości nie będzie, pogodziłam się z tym i nawet moje plany nie uwzględniają powiększenia rodziny, no bo za co??

Napiszę Wam tu historię, która powoduje, że chce mi się płakać i zaraz zadzwonię do nazwijmy ją "Ona", aby zapytać, co słychać....
Kilianna ( i inne wahające się dziewczyny z dylematem dziecięcym): Życzę Ci jak najlepiej, ale mam w najbliższej rodzinie przykład, gdzie kariera stanęła na drodze do szczęścia - mieli do wyboru dziecko za rok, góra 2 albo dobrze płatne kontrakty. Wybrali to drugie. Niestety, po kilku latach Ona zaczęła się wypalać zawodowo i postanowili, że czas na dziecko. Starali się dłuższy czas, mieli sporo kasy i nawet kilka prób in vitro za sobą - nie udało się, a podczas tego "parcia na dziecko" po kolejnej nieudanej próbie Ona zaliczyła próbę samobójczą. Adoptowali 2 dzieci, a teraz, po ponad 20 latach małżeństwa rozwodzą się, bo On zdradził i spodziewa się dziecka z inną! Bo tak bardzo chciał mieć własnego potomka i podkreślał, że to nie jego wina... Dla niej jedyną motywacją do życia są adoptowane dzieciaczki, ale ma silną depresję i bardzo mi Jej szkoda, a jest piękną, silną kobietą, która nawet chciała wybaczyć zdradę, bo wini siebie za wszystko
Więc jeśli kochasz swoją pracę i byłabyś nieszczęśliwa zachodząc w ciążę i z niej rezygnując to poczekaj z dzieckiem, ale pamiętaj - pracę można zmienić, a na dziecko może być za późno i będziesz miała do siebie całe życie pretensje, że przez swoją pracę nie możesz już być mamą...

o kurczę, ale beznadziejna sutyacja ..

mój Tż mimo, że mamy po 22 lata chciałby już mieć syna i wczoraj kiedy leżeliśmy już w łóżku powiedział mi, że jeżeli urodzi nam się synek to będzie najszczęśliwszym facetem na świecie bo będzie miał córeczkę, synka i wspaniałą żonę...byłam w szoku a najbardziej przeraził mnie fakt, że następnym dzieckiem może być też córka i boję się, że psychicznie bym się podłamała, że nie spełnię marzeń męża

[kachna21]

Napisane przez kindziulindzia

chcecie zobaczyć na chwilę mojego eks

dawaj
kawy kawy kto chce kawyyy ? cholerka milam ograniczac a zlopie jej coraz wiecej

[kindziulindzia]

to i on ale

[justyna_g4]

Napisane przez kilianna

Justynko, masz rację, że ja po prostu nie czuję się jeszcze na ten krok gotowa. Może gdybym była w 100% przekonana, że już chcę dziecko w tej chwili, to nie miałoby znaczenia, że dziecko będzie widywało ojca póki co tylko w weekendy. Bo tak niestety by było, bo TŻ nie zamieszka u mnie, nie może sobie na to pozwolić, a ja nie zamieszkam u niego, choćby mnie traktorem z bronami mieli przejechać, nie ma absolutnie takiej możliwości. Juz bym wolala mieszkać z całą rodziną z moją mamą, choć łatwego charakteru nie ma, ale tam na kupie z teściami wtrącającymi się w każdy krok, którzy mnie nie lubią, wrednym bratem i bratową, którzy odwodzili TŻ od ślubu ze mną do ostatniej chwili i diabelskim bratankiem na karku to absolutnie nie wchodzi w grę, choćby nie wiem co się mialo dziać. Jak to moja kuzynka powiedziala - wolalabym wynająć pokój u obcych ludzi niz mieszkać z nimi w tym grajdole.
także u nas wyglądałoby to w razie czego tak, że ja wychowuję dziecko sama u mojej mamy, a TŻ przyjeżdża w weekendy je oglądać. Nie podoba mi się ta myśl, ale gorąco liczę, że za te 2 lata awansuję i zajdę w ciążę bez problemów, mimo mojej zaawansowanej już choroby.

dzięki dziewczyny, że mogłam Wam się wygadać i wspieracie ciepłym słowem to wiele dla mnie znaczy

Takie decyzje są bardzo trudne. My z Tż podjęliśmy ja nie pod wpływem emocji ale przemyśleliśmy to wszystko. Decyzja zapadła niedługo po zaręczynach i jak na razie oboje jesteśmy tego pewni. Jak była perspektywa, że nie będziemy mogli bo coś takiego lekarz nam też mówił to zastanowiwszy się nad tym, żeby już ale miałam zabieg i odłożyliśmy staranie do nocy poślubnej. Nie będzie mierzenia temperatury czy liczenia dni tylko po prostu ja biorę kwas foliowy i przestaniemy się zabezpieczać.
Twoja sytuacja jest trudna zwłaszcza jeśli chodzi o mieszkanie. Nie wiem czy zdecydowałabym sie na dziecko jakbyśmy nie mieszkali razem chyba też nie bo nie chciałabym pozbawiać Tz wszystkich rzeczy które by go ominęły jakby nie był cały czas z nami. Ale jeśli chodzi o pracę i karierę to nawet przez chwile by mnie to nie powstrzymało.
Jeśli chodzi o rodzinę Tż to rozumiem Cię i nie dziwię, że nie chciałabym tam zamieszkać. Ja mimo iż nikt nigdy mi tego nie powiedział to i tak mam odczucie, że cześć rodziny Tż mnie nie lubi, a przede wszystkim siostra. Teściowa nigdy nie dała mi czegoś takiego odczuć. Mój Tż jest bardzo związany ze swoją rodziną ( z wyjątkiem siostry) ale mimo to powiedział, ze jakby mieli coś przeciwko mnie to stanąłby po mojej stronie.

[kilianna]

Napisane przez kindziulindzia

o to i on ale

jego oczy mówią "kindzia, będziesz jeszcze moja "

[201705121336]

a ja sie witam i zykam na miasto
ale pada

[kasia_kuku]

Napisane przez kindziulindzia

o to i on ale

Niezły z niego homar, moja droga krewetko :P

[justyna_g4]

Napisane przez klaudusk_a

o kurczę, ale beznadziejna sutyacja ..

mój Tż mimo, że mamy po 22 lata chciałby już mieć syna i wczoraj kiedy leżeliśmy już w łóżku powiedział mi, że jeżeli urodzi nam się synek to będzie najszczęśliwszym facetem na świecie bo będzie miał córeczkę, synka i wspaniałą żonę...byłam w szoku a najbardziej przeraził mnie fakt, że następnym dzieckiem może być też córka i boję się, że psychicznie bym się podłamała, że nie spełnię marzeń męża

Mój chciałby pierwsze syna, później córkę i pewnie jeszcze syna.
Też trochę czuję "presję" zwłaszcza, że jego rodzeństwo ma same córki wiec może też tak być.

[kindziulindzia]

Napisane przez kilianna

jego oczy mówią "kindzia, będziesz jeszcze moja "

no właśnie się tego boję

Napisane przez kasia_kuku

Niezły z niego homar, moja droga krewetko :P

wszystkie macie mambę mam i ja