Ludzkie zachowania i poglądy, które dziwią cz. 5.

[Melanchton]

Napisane przez Mother Hedgehog

Ale coraz młodsza też już nie. Dziecko będzie dorastało, potrzebowało oparcia a tutaj samo będzie musiało się nim stawać. Mogę się mylić ale wątpię by warunki życia w Polsce czy wielu krajach były an tyle dobre by 50 lub 60 latka spokojnie radziła sobie z nastolatkiem i jego problemami.

Przeciętna długość życia rośnie, a z oparciem to bym nie przesadzała: moja mama ma teraz 63 lata, ojciec 73 i świetnie dają sobie radę, nawet biorąc poprawkę na fakt, że mama dość poważnie choruje...

Ja sama nie wykluczam dzieci koło czterdziestki... Teraz mam 27 lat i na dziecko zwyczajnie mnie nie stać, nie chcę też zachodzić w ciążę od razu po ślubie, a przy tym wszystkim jestem pewna, że "jedno to za mało".

[gazowane lody]

Napisane przez Mother Hedgehog

:O


Ona często takie akcje o poranku odwala czy tylko tak wyolbrzymiamy?

---------- Dopisano o 15:46 ---------- Poprzedni post napisano o 15:46 ----------


Czekaj, zwołam więcej wizażanek do pomocy

dosyć często

[dudipopka]

nie wiem czy będę robiła serio to zalezy od rodziny nawet ja! miałam bunt mały bo mały trwał pare tygodni moja mama która urodziła mnie jak miała 35 lat jakoś to przeżyła przeżyje i ja

tak naprawdę to trzeba sobie uświadomic ze dziecko to odrębna istota która może mieć swoje zdanie
wiadomo ja mam swoje ono swoje
i szukamy kompromisu

ale jestem mądra

[Melanchton]

Napisane przez Mother Hedgehog

Czekaj, zwołam więcej wizażanek do pomocy

Kto mnie wzywał, czego chciał?

[Mother Hedgehog]

Napisane przez gazowane lody

dosyć często

A nie może słuchać tej muzy przez słuchawki? To już będzie jej problem czy jej uszy nie pękną

---------- Dopisano o 16:16 ---------- Poprzedni post napisano o 16:15 ----------

Napisane przez Melanchton

Kto mnie wzywał, czego chciał?

Musi pomóc koleżankce - pozbyć problemu (czyt. siostry)

---------- Dopisano o 16:18 ---------- Poprzedni post napisano o 16:16 ----------

Napisane przez dudipopka

nie wiem czy będę robiła serio to zalezy od rodziny nawet ja! miałam bunt mały bo mały trwał pare tygodni moja mama która urodziła mnie jak miała 35 lat jakoś to przeżyła przeżyje i ja

tak naprawdę to trzeba sobie uświadomic ze dziecko to odrębna istota która może mieć swoje zdanie
wiadomo ja mam swoje ono swoje
i szukamy kompromisu

ale jestem mądra

I dobrze, niech nie skończy się na teorii to będą z ciebie ludzie niestety wielu rodziców traktuje dziecko na zasadzie "ryby i dzieci...."
ja mam prawie 23 lata a dla taty wciąż w pewnych sytuacjach moje zdanie się nie liczy bo co ja tam wiem, jestem dzieckiem i się nie znam, to sprawy dorosłych

[dudipopka]

moja mama ma 73 lata
babcia małżona 76
moja mama --chodzi na imprezy typu andrzejki sylwestry ,jezdzi na wycieczki raz w roku sanatorium ,chodzi na jakies spotkania diabetyków mialam też kilku tatusiówprzyszywanych (nawet ich na oczy nie widziałam bo daleko od siebie mieszkamy) ma koleżanki kolegów i codziennie gdzieś bywa

babka tż-- cały jej swiat to rodzina ,kościółek gdzie wychodzi z niego i robi jazde 52 letniemu synowi z którym mieszka jazdy ze nie był w kościele

takze nie każda 70 latka to ramol

[Mother Hedgehog]

Napisane przez dudipopka

moja mama ma 73 lata
babcia małżona 76
moja mama --chodzi na imprezy typu andrzejki sylwestry ,jezdzi na wycieczki raz w roku sanatorium ,chodzi na jakies spotkania diabetyków mialam też kilku tatusiówprzyszywanych (nawet ich na oczy nie widziałam bo daleko od siebie mieszkamy) ma koleżanki kolegów i codziennie gdzieś bywa

babka tż-- cały jej swiat to rodzina ,kościółek gdzie wychodzi z niego i robi jazde 52 letniemu synowi z którym mieszka jazdy ze nie był w kościele

takze nie każda 70 latka to ramol

Jestem tego świadoma, zastanawia mnie tylko czy takie kobiety jak te w twojej rodzinie są w większości czy mniejszości obecnie.

[Melanchton]

Napisane przez dudipopka

moja mama ma 73 lata
babcia małżona 76
moja mama --chodzi na imprezy typu andrzejki sylwestry ,jezdzi na wycieczki raz w roku sanatorium ,chodzi na jakies spotkania diabetyków mialam też kilku tatusiówprzyszywanych (nawet ich na oczy nie widziałam bo daleko od siebie mieszkamy) ma koleżanki kolegów i codziennie gdzieś bywa

babka tż-- cały jej swiat to rodzina ,kościółek gdzie wychodzi z niego i robi jazde 52 letniemu synowi z którym mieszka jazdy ze nie był w kościele

takze nie każda 70 latka to ramol

Moja mama uśmiała się z Twojej wypowiedzi.

Co do problemu gazowanej braci: porozmawiaj z nią. Uniwersalna rada. Nie może w słuchawkach słuchać....?(Z telefonu muzy bez słuchawek to dzieciaki we wczesnym gimnazjum słuchają... )

[gazowane lody]

Mother nie może przez słuchawki

---------- Dopisano o 16:28 ---------- Poprzedni post napisano o 16:26 ----------

no z nią się nie da porozmawiać to jest takie coś co lubi robić na złość..

[Mother Hedgehog]

Ja natomiast toczę batalię tutaj: http://www.facebook.com/NewsweekPolska w temacie kongres kobiet vs kongres mężczyzn
co mnie wkurza:
że kobiety tak się zebrały do kupy, że teraz pewnym firmom nakazywane jest zatrudnianie x% kobiet na stanowiskach kierowniczych.
Może niech jeszcze nakazują by dana pani miała dane wymiary a pan konkurent dany wiek? Co to się porobiło, że do takich rzeczy chce się przymuszać firmy.

---------- Dopisano o 16:30 ---------- Poprzedni post napisano o 16:29 ----------

Napisane przez gazowane lody

Mother nie może przez słuchawki

---------- Dopisano o 16:28 ---------- Poprzedni post napisano o 16:26 ----------

no z nią się nie da porozmawiać to jest takie coś co lubi robić na złość..

Sory, ale ja bym ją pierdyknęła w łeb
jak to nie może? w ogóle.. eh.. oby nie rodziła dzieci bo wątpię by dawała im dobry przykład współżycia z domownikami
sorki, ale się zbulwersowałam

[gazowane lody]

hahah bo to raz ją pierdyknęłam? kiedyś jej głośniki od wieży poprzecinałam.. w sensie kable

[Melanchton]

Napisane przez Mother Hedgehog

co mnie wkurza:
że kobiety tak się zebrały do kupy, że teraz pewnym firmom nakazywane jest zatrudnianie x% kobiet na stanowiskach kierowniczych.
Może niech jeszcze nakazują by dana pani miała dane wymiary a pan konkurent dany wiek? Co to się porobiło, że do takich rzeczy chce się przymuszać firmy.

A ja się z postulatami kwotowymi zgadzam. Słyszałaś może o szklanych sufitach?

[Mother Hedgehog]

Napisane przez gazowane lody

hahah bo to raz ją pierdyknęłam? kiedyś jej głośniki od wieży poprzecinałam.. w sensie kable

Mojaś ty

---------- Dopisano o 17:25 ---------- Poprzedni post napisano o 17:24 ----------

Napisane przez Melanchton

A ja się z postulatami kwotowymi zgadzam. Słyszałaś może o szklanych sufitach?

Nie, nie słuszałam.
Ale co do kwot również się zgadzam. Mnie jedynie oburzyło nakazywanie pewnym firmom zatrudnia.... b;lah blah :P
To ja może będę zmuszać do zatrudniania kobiet grubych - przecież one też często mają pod górkę.

[Chatul]

Napisane przez ciri15

A byłaś pierwszym dzieckiem Twojej mamy?
Ja piszę z autopsji, mama miała do nas więcej cierpliwości niż teraz do mojej małej siostry. Tu już nawet nie chodzi o hormony czy tę nieszczęsną menopauzę, ale człowiek w tym wieku już jest trochę zmęczony życiem, problemami.

Z drugiej strony, zwykle 40-latka ma już stabilną sytuację majątkową i zawodową. A zmęczona życiem i 20-latka może być, jak ma na głowie np. dziecko, studia i kilka złotych na przeżycie.

Choć ja akurat nie popieram decydowania się na dziecko, gdy się jest po czterdziestce Średnia długość życia kobiety to ~80 lat, więc dziecko urodzone przez 40-latkę, samo pewnie zostałoby sierotą jako 40-latek. Mało fajna wizja jednak.

Napisane przez Melanchton

Co do problemu gazowanej braci (…)

Poległam

[Mother Hedgehog]

Napisane przez Chatul

Z drugiej strony, zwykle 40-latka ma już stabilną sytuację majątkową i zawodową. A zmęczona życiem i 20-latka może być, jak ma na głowie np. dziecko, studia i kilka złotych na przeżycie.

Choć ja akurat nie popieram decydowania się na dziecko, gdy się jest po czterdziestce Średnia długość życia kobiety to ~80 lat, więc dziecko urodzone przez 40-latkę, samo pewnie zostałoby sierotą jako 40-latek. Mało fajna wizja jednak.



Poległam

A sam rodzic już dawno wyglądałby i zachowywałby się jak własny dziadek.
Nie po to natura stworzyła zegar biologiczny.

[Chatul]

Napisane przez Mother Hedgehog

A sam rodzic już dawno wyglądałby i zachowywałby się jak własny dziadek.
Nie po to natura stworzyła zegar biologiczny.

Gdyby tak się przejmować tym, co ustaliła natura, to człowiek by tych 40 lat nie żył A co tu mówić o płodzeniu potomstwa

[mallary]

Napisane przez Mother Hedgehog

A sam rodzic już dawno wyglądałby i zachowywałby się jak własny dziadek.
Nie po to natura stworzyła zegar biologiczny.

Bezczelne to będzie z mojej strony, ale mam żal, że moja matka zdecydowała się na dziecko w wieku 33 lat, w dodatku jestem jedynaczką, mieszkamy z dziadkami. Nie dość, ze nieraz doszło do awantur ze względu na za dużą różnicę pokoleniową, to jako jedynaczka z nadopiekuńczą rodziną przez długi czas miałam problemy z dopasowaniem się do rówieśników. No i, jako najmłodsza, nadal mam guzik do gadania w wielu kwestiach. Znam również przypadek 60latki mającej nastoletnią córkę i to także nie była zdrowa relacja. Nie do końca pochwalam późne macierzyństwo, aczkolwiek zdaję sobie sprawę, że nie zawsze jest tak niefortunnie, jak myślę.

[dudipopka]

Napisane przez mallary

Bezczelne to będzie z mojej strony, ale mam żal, że moja matka zdecydowała się na dziecko w wieku 33 lat, w dodatku jestem jedynaczką, mieszkamy z dziadkami. Nie dość, ze nieraz doszło do awantur ze względu na za dużą różnicę pokoleniową, to jako jedynaczka z nadopiekuńczą rodziną przez długi czas miałam problemy z dopasowaniem się do rówieśników. No i, jako najmłodsza, nadal mam guzik do gadania w wielu kwestiach. Znam również przypadek 60latki mającej nastoletnią córkę i to także nie była zdrowa relacja. Nie do końca pochwalam późne macierzyństwo, aczkolwiek zdaję sobie sprawę, że nie zawsze jest tak niefortunnie, jak myślę.

nie strasz mnie
bunty dzieci będą i były, w wieku dwóch lat dziecko doprowadza do szału swoich rodziców i to sie nazywa bunt dwulatka
im w głąb lasu tym ciekawiejdziecko próbuje na ile może sobie pozwolić z rodzicami za przeproszeniem
i nie ważne czy matka ma 60 lat czy 40
a ze byłaś niesmiała to nie wynika ze miałaś"starą" matkę tylko dlatego ze masz taką cechę charakteru nieśmiałość

[karolynka90]

Napisane przez mallary

Bezczelne to będzie z mojej strony, ale mam żal, że moja matka zdecydowała się na dziecko w wieku 33 lat, w dodatku jestem jedynaczką, mieszkamy z dziadkami. Nie dość, ze nieraz doszło do awantur ze względu na za dużą różnicę pokoleniową, to jako jedynaczka z nadopiekuńczą rodziną przez długi czas miałam problemy z dopasowaniem się do rówieśników. No i, jako najmłodsza, nadal mam guzik do gadania w wielu kwestiach. Znam również przypadek 60latki mającej nastoletnią córkę i to także nie była zdrowa relacja. Nie do końca pochwalam późne macierzyństwo, aczkolwiek zdaję sobie sprawę, że nie zawsze jest tak niefortunnie, jak myślę.

33 lata to Twoim zdaniem późne macierzyństwo?
Ja myślę, że 25-35 to wiek taki "akurat" na dzieci.
Rozumiem, gdybyś tak napisała, jeśli mama urodziłaby Cię w wieku 45+ lat, ale naprawdę wydaje mi się, że 33 lata to wcale nie jest jakaś straszna różnica pokoleniowa.
Chociaż, z drugiej strony, nie znam Twojej mamy, więc nie wiem jaką jest osobą.

[mallary]

Napisane przez dudipopka

nie strasz mnie
bunty dzieci będą i były, w wieku dwóch lat dziecko doprowadza do szału swoich rodziców i to sie nazywa bunt dwulatka
im w głąb lasu tym ciekawiejdziecko próbuje na ile może sobie pozwolić z rodzicami za przeproszeniem
i nie ważne czy matka ma 60 lat czy 40
a ze byłaś niesmiała to nie wynika ze miałaś"starą" matkę tylko dlatego ze masz taką cechę charakteru nieśmiałość

Rozumiem, nie przeczę, bo bunt młodych będzie zawsze, i nie każda matka po 30., czy 40. będzie matka złą. Ale matka, która w towarzystwie córki odpowiada na pytania zadane młodej, zanim ta otworzy usta, w kółko ośmiesza lub w kółko wytyka wady, przyczynia się do zachwiania samooceny dziecka. Najpierw siłą zapisywało się mnie na ileś kursów, zajęć, a potem dziwiła się, że mam niewielkie grono znajomych, bo nie miałam czasu na częste spotkania towarzyskie. Tak, bywam nieśmiała (na szczęście coraz rzadziej), ale myślę, że takim postępowaniem trochę mi dokopała, a nie pomogła. Może dlatego jestem sceptyczna. Ale w sumie mój dom jest nieco patologiczny (w szczegóły nie chcę się wdawać), więc moja percepcja na temat rodziny może być ogólnie zachwiana.

Napisane przez karolynka90

33 lata to Twoim zdaniem późne macierzyństwo?
Ja myślę, że 25-35 to wiek taki "akurat" na dzieci.
Rozumiem, gdybyś tak napisała, jeśli mama urodziłaby Cię w wieku 45+ lat, ale naprawdę wydaje mi się, że 33 lata to wcale nie jest jakaś straszna różnica pokoleniowa.
Chociaż, z drugiej strony, nie znam Twojej mamy, więc nie wiem jaką jest osobą.

Teraz nie jest to późne macierzyństwo, ale w czasach, kiedy moja matka była w ciąży, na pierwsze dziecko z reguły decydowały się kobiety 10 lat młodsze ( tak wynikło z rozmów z rówieśnikami).
Może gdyby moja rodzicielka nie była tak bluszczowata wobec mnie, przytłaczająca, inaczej bym na to patrzyła.
Wychowanie się w pokoju z rodzicami (jak dobrze, że wyjechałam na studia), kłócącymi się non stop, z dziadkami za ściną POTRAFI spaczyć psychikę. Ale to zupełnie odrębny temat.

[201604181004]

Napisane przez mallary

Bezczelne to będzie z mojej strony, ale mam żal, że moja matka zdecydowała się na dziecko w wieku 33 lat, w dodatku jestem jedynaczką, mieszkamy z dziadkami. Nie dość, ze nieraz doszło do awantur ze względu na za dużą różnicę pokoleniową, to jako jedynaczka z nadopiekuńczą rodziną przez długi czas miałam problemy z dopasowaniem się do rówieśników. No i, jako najmłodsza, nadal mam guzik do gadania w wielu kwestiach. Znam również przypadek 60latki mającej nastoletnią córkę i to także nie była zdrowa relacja. Nie do końca pochwalam późne macierzyństwo, aczkolwiek zdaję sobie sprawę, że nie zawsze jest tak niefortunnie, jak myślę.

Oj tam. Moja mama była mniej więcej w wieku twojej gdy się zdecydowała na drugie dziecko. Żyje nam się dobrze, jako że byłam ta młodsza najmłodsza, musiałam zawsze o wiele walczyć ale chyba wyszło mi to na dobre bo całe życie rozpycham się łokciami ja nie widzę dużej różnicy pokoleniowej, razem jeździmy do sephory, super pharm do mohito czy h&m. Moze to kwestia aktywności zawodowej kobiety czy po prostu jej prywatnych upodobań. I według mnie to nie jest późne macierzyństwo. Późne to takie powiedzmy 38+

[mallary]

Napisane przez drabineczka

Oj tam. Moja mama była mniej więcej w wieku twojej gdy się zdecydowała na drugie dziecko. Żyje nam się dobrze, jako że byłam ta młodsza najmłodsza, musiałam zawsze o wiele walczyć ale chyba wyszło mi to na dobre bo całe życie rozpycham się łokciami ja nie widzę dużej różnicy pokoleniowej, razem jeździmy do sephory, super pharm do mohito czy h&m. Moze to kwestia aktywności zawodowej kobiety czy po prostu jej prywatnych upodobań. I według mnie to nie jest późne macierzyństwo. Późne to takie powiedzmy 38+

Tylko się cieszyć, że Wam się żyje dobrze C; U mnie niestety tak nie jest, dlatego jestem ciut uprzedzona. Ale kiedy słyszę o pozytywnych przykładach, wraca mi wiara w ludzi.

[Melanchton]

Napisane przez mallary

Bezczelne to będzie z mojej strony, ale mam żal, że moja matka zdecydowała się na dziecko w wieku 33 lat, w dodatku jestem jedynaczką, mieszkamy z dziadkami. Nie dość, ze nieraz doszło do awantur ze względu na za dużą różnicę pokoleniową, to jako jedynaczka z nadopiekuńczą rodziną przez długi czas miałam problemy z dopasowaniem się do rówieśników. No i, jako najmłodsza, nadal mam guzik do gadania w wielu kwestiach. Znam również przypadek 60latki mającej nastoletnią córkę i to także nie była zdrowa relacja. Nie do końca pochwalam późne macierzyństwo, aczkolwiek zdaję sobie sprawę, że nie zawsze jest tak niefortunnie, jak myślę.

To, że nie możesz się dogadać z mamą nie jest kwestią jej wieku tylko jej (i Twojego) charakteru. Nadopiekuńczość to nie jest cecha, którą nabywa się po trzydziestce, Twoja mama byłaby nadopiekuńcza nawet gdyby urodziła wcześniej.
Moja miała 35 lat, kiedy urodziła mnie i muszę powiedzieć, że była drugą najbardziej wyluzowaną matką w mojej klasie w LO. Pierwszą była pięć lat od niej starsza mama mojej koleżanki z ławki. A, wierz mi, nie byłyśmy bezproblemowymi nastolatkami.
Z moich doświadczeń i obserwacji wynika, że młodzi rodzice trzymają dzieciaki "krócej", natomiast starsi podchodzą bardziej po partnersku (cóż, mają autorytet niejako "automatycznie" z racji wieku), ale to jest takie samo gdybanie jak i w odwrotną stronę.

A co do tego, że nie masz w swoim domu autorytetu - mnie to nie dziwi wcale, bo mimo, że jestem już pod trzydziestkę to w sprawach życiowych rodzice wolą poradzić się "cioci Leokadii" niż mnie. Ot, taka kolej rzeczy i tyle.

Poza tym trochę dotknął mnie Twój post. Rozumiem, że jesteś najprawdopodobniej zbuntowaną nastolatką i całe zło tego świata widzisz w fakcie, że mama poczęła Cię mając lat 32, ale kurde... ja mam 27 i niedaleko mi w sumie do wieku, który określasz mianem "późnego" (a mojemu facetowi to już w ogóle...), a nie czuję się jakimś wyjątkowym dziadem i z młodzieżą dogaduję się świetnie...

Napisane przez karolynka90

33 lata to Twoim zdaniem późne macierzyństwo?
Ja myślę, że 25-35 to wiek taki "akurat" na dzieci.
Rozumiem, gdybyś tak napisała, jeśli mama urodziłaby Cię w wieku 45+ lat, ale naprawdę wydaje mi się, że 33 lata to wcale nie jest jakaś straszna różnica pokoleniowa.
Chociaż, z drugiej strony, nie znam Twojej mamy, więc nie wiem jaką jest osobą.

Też mi się tak wydaje, choćby z ekonomicznych przyczyn. Coraz więcej ludzi ma warunki (jak praca, możliwość samodzielnego utrzymania się, dach nad głową) na dzieci dopiero po skończeniu studiów, więc 33 lata to nie jest "późne macierzyństwo".. zwłaszcza w obliczu faktu, że coraz więcej kobiet decyduje się na dziecko po czterdziestce...

---------- Dopisano o 19:02 ---------- Poprzedni post napisano o 19:01 ----------

Napisane przez mallary

Rozumiem, nie przeczę, bo bunt młodych będzie zawsze, i nie każda matka po 30., czy 40. będzie matka złą. Ale matka, która w towarzystwie córki odpowiada na pytania zadane młodej, zanim ta otworzy usta, w kółko ośmiesza lub w kółko wytyka wady, przyczynia się do zachwiania samooceny dziecka. Najpierw siłą zapisywało się mnie na ileś kursów, zajęć, a potem dziwiła się, że mam niewielkie grono znajomych, bo nie miałam czasu na częste spotkania towarzyskie. Tak, bywam nieśmiała (na szczęście coraz rzadziej), ale myślę, że takim postępowaniem trochę mi dokopała, a nie pomogła. Może dlatego jestem sceptyczna. Ale w sumie mój dom jest nieco patologiczny (w szczegóły nie chcę się wdawać), więc moja percepcja na temat rodziny może być ogólnie zachwiana.

Jakom wyżej rzekła - takie zachowanie nie wynika z wieku tylko z charakteru.

[mallary]

Ojej, wywołałam burzę w szklance wody
Zwróciłyście mi na to uwagę...i macie rację! W sumie zwalałam złą relację na wiek, ale tak, moja mamuśka ma apodyktyczny charakterek. Ok, nie jestem święta, jestem uparta jak osioł, więc nie podoba mi się traktowanie mnie per 'ty dziecko nic o życiu nie wiesz, mamusia wie lepiej".
No i powtórzę, że teraz nie jest to późny wiek, coraz częściej ludzie decydują się na dziecko później, ale z wielu rozmów wywnioskowałam, że kobiety jakieś 20 lat temu decydowały się na potomka wcześniej.
No, już się nie odzywam, bo namieszałam, jak diabli
O, a propos rodzicielstwa-denerwuje mnie, kiedy ktoś świeżo upieczonych małżonków (albo odwrotnie-parę z dłuższym stażem także) atakuje pytaniami 'kiedy dziecko?' Chamskie i niedyskretne (Akurat moja mamuśka jest przodownikiem w tego typu pytaniach i moje uwagi na temat tego, że to brak kultury jak zwykle są pomijane).

[Melanchton]

Napisane przez mallary

Ojej, wywołałam burzę w szklance wody
Zwróciłyście mi na to uwagę...i macie rację! W sumie zwalałam złą relację na wiek, ale tak, moja mamuśka ma apodyktyczny charakterek. Ok, nie jestem święta, jestem uparta jak osioł, więc nie podoba mi się traktowanie mnie per 'ty dziecko nic o życiu nie wiesz, mamusia wie lepiej".
No i powtórzę, że teraz nie jest to późny wiek, coraz częściej ludzie decydują się na dziecko później, ale z wielu rozmów wywnioskowałam, że kobiety jakieś 20 lat temu decydowały się na potomka wcześniej.
No, już się nie odzywam, bo namieszałam, jak diabli

Kajaj się, kajaj, zła osobo

[201604181004]

Napisane przez mallary

Tylko się cieszyć, że Wam się żyje dobrze C; U mnie niestety tak nie jest, dlatego jestem ciut uprzedzona. Ale kiedy słyszę o pozytywnych przykładach, wraca mi wiara w ludzi.

tak bajkowo to nie jest, wszystko się znacznie znacznie polepszyło odkąd wyjechałam a potem się wyprowadziłam

[happyswallow]

Dodam coś od siebie jeśli można, w trochę innym temacie - dziwą mnie ludzie sądzący, że tylko oni interesują się daną dziedziną i nikt inny nie ma prawa. Dlatego zdziwiła mnie dziewczyna, którą uważałam za "dobrą koleżankę", ponadto inteligentną. Ostatnio rozmawiałyśmy na temat tego, w jakim kierunku chciałybyśmy się dalej kształcić. Ja stwierdziłam, że definitywnie medycyna - biologia mnie fascynuje i czułabym się świetnie robiąc coś w kierunku medycyny. Ona tylko siedziała i przytakiwała, że rzeczywiście, przecież medycyna jest taka fajna. Jak się później dowiedziałam, jej marzeniem jest zostać chirurgiem i jak tylko usłyszała, że ja i moja druga koleżanka chcemy iść na medycynę, zaczął się w niej gromadzić jad. Zaczęła się żalić swojej koleżance, że "ODGAPIŁYŚMY (sic!) od niej medycynę, że wszystko zrujnowałyśmy, bo ona nie chciała iść do szkoły z nikim znajomym i tylko ona przecież zostanie lekarzem. My nie zostaniemy, bo jesteśmy głupie, my chcemy iść na medycynę tylko dlatego, żeby być takie jak ONA, jesteśmy w nią zapatrzone", do tego "wcześniej się medycyną wcale nie interesowałyśmy, tylko ona się interesowała". Zdziwiło mnie to, bo ona naprawdę wydaje się inteligentna, spokojna i ogólnie w porządku, ale jak widać, buractwo da się zakamuflować. Ale najlepsze w tym wszystkim jest to, że żadnego z tych zdań nie usłyszałam bezpośrednio w twarz.

[Mother Hedgehog]

Napisane przez happyswallow

Dodam coś od siebie jeśli można, w trochę innym temacie - dziwą mnie ludzie sądzący, że tylko oni interesują się daną dziedziną i nikt inny nie ma prawa. Dlatego zdziwiła mnie dziewczyna, którą uważałam za "dobrą koleżankę", ponadto inteligentną. Ostatnio rozmawiałyśmy na temat tego, w jakim kierunku chciałybyśmy się dalej kształcić. Ja stwierdziłam, że definitywnie medycyna - biologia mnie fascynuje i czułabym się świetnie robiąc coś w kierunku medycyny. Ona tylko siedziała i przytakiwała, że rzeczywiście, przecież medycyna jest taka fajna. Jak się później dowiedziałam, jej marzeniem jest zostać chirurgiem i jak tylko usłyszała, że ja i moja druga koleżanka chcemy iść na medycynę, zaczął się w niej gromadzić jad. Zaczęła się żalić swojej koleżance, że "ODGAPIŁYŚMY (sic!) od niej medycynę, że wszystko zrujnowałyśmy, bo ona nie chciała iść do szkoły z nikim znajomym i tylko ona przecież zostanie lekarzem. My nie zostaniemy, bo jesteśmy głupie, my chcemy iść na medycynę tylko dlatego, żeby być takie jak ONA, jesteśmy w nią zapatrzone", do tego "wcześniej się medycyną wcale nie interesowałyśmy, tylko ona się interesowała". Zdziwiło mnie to, bo ona naprawdę wydaje się inteligentna, spokojna i ogólnie w porządku, ale jak widać, buractwo da się zakamuflować. Ale najlepsze w tym wszystkim jest to, że żadnego z tych zdań nie usłyszałam bezpośrednio w twarz.

Ja podziękuję za taką panię doktór. Ona nie jest za normalna

[mallary]

Napisane przez Melanchton

Kajaj się, kajaj, zła osobo

Och ja zła, uniżona, idę do kącika klęczeć na grochu

[gazowane lody]

happy też miałam taką koleżankę śmieszne to było.. wszystko robiłam żeby być taka jak ona.. poszłam z nią na ten sam kierunek.. zrobiłam sobie taki sam tatuaż jak ona.. ubierałam się jak ona i gadałam jak ona żeby być taka jak ona