Rozstanie z facetem, część XXIV

[Kornelciaczek]

Napisane przez sadomasoto nie ja

hej nie wiem czy któras z was pamieta moją historie. w skrócie chłopak zostawił mnie 2 m-ce temu bo wkradła sie monotonia a on nie czuł tych motylków co kiedyś ...przez ten czas nie było kontaktu miedzy nami. Wczoraj jednak jego najlepszy kumpel zadzwonił do mojego brata i powiedział zebysmy przyjechali do mojego eksa na impreze...i nie wiem co mam o tym myslec czy robic sobie nadzieje czy nie?? On chce chceczegos tylko nie wie jak ma podejsc?? nie wiem czy to mozliwe bo takie zaproszenie jest troche lekceważące . Nawet mi przez mysl nie przeszło żeby tam pojechać , brat tez nie pojechał bo miał już inne plany.. nie wiem co to miało znaczyc...

Ja pamiętam

Nic nie miało oznaczać Po prostu zaproszenie.

[Hopefull]

Napisane przez hoppipolla

my na pewno się spotkamy, choćby przypadkiem - mieszkamy 400m od siebie, a on pracuje właściwie pod moim blokiem.

ja wiem, że on też cierpi, płakał, dziś pisał, że wczorajsza rozmowa kosztowało go bardzo dużo, że to co się dzieje to jest koszmar, ale musiał podjąć tą decyzję, żeby nauczyć się żyć samodzielnie, sam podejmować decyzję, bo tak jak pisałam wyżej, cały czas myślał o mnie, właściwie myślał mną i zatracił siebie.

ja niby to rozumiem, wiem, że ma dużo racji, ale jest mi tak strasznie ciężko. cały czas daje mi nadzieję, że wróci, a ja się boję, że jednak nie

czytałam Twój wątek, może faktycznie ostatnio mieliście sporo kłótni i chciał pomyśleć sam ze sobą, nad sobą, swoim zachowaniem? ja, znając siebie po tylu latach naciskałabym na rozmowę i wyjaśnienia, ale faktycznie, nikogo do niczego nie zmusisz, a nie będziesz czatowała pod jego domem/pracą. ja nie mam doświadczeń w rozstaniach, wcześniej jak z kimś 'kręciłam', to albo facet znalazł sobie inny obiekt zainteresowania i nawet nie był łaskaw o tym poinformować, albo przestał się odzywać, żeby za kilka miesięcy napisać 'przepraszam'

Skoro mieszkacie tak blisko siebie to faktycznie ciezko sie nie spotkac.

Ja walczylam przez pierwsze kilkanascie dni do czasu, az dostalam opierdziel przez kom ze sie narzucam jak to ujal... i dotarlo do mnie ze sie ponizam... nie mozna przeciez zebrac o milosc

Ja tez nie mam doswiadczenia w rozstaniach. Z poprzednim chlopakiem umarlo to smiercia naturalna po paru miesiacach-nie pasowalismy do siebie, potem sie nawet kumplowalismy bez zalu.

Co ma byc to bedzie dobrze ze jest ten watek mozna z siebie wyrzucic wszystko, co w danym momencie sie czuje nie obarczajac najblizszych- przynajmniej mi to bardzo pomaga.

[Kornelciaczek]

Napisane przez hoppipolla

no niestety, tak to wyglądało. owszem on spotykał się z kumplami, nawet kilka razy w tygodniu, ale i tak wcześniej czy po spotkaniu widzieliśmy się razem. często spotykaliśmy się w gronie znajomych, to nie było tak, że siedzieliśmy tylko razem. ale nasze towarzystwo było (jest) dosyć określone i zamknięte. on dobrze zna moje znajome, ja jego i to z czasów, gdy jeszcze nie byliśmy razem. (uroki mieszkania w małym miasteczku na jednym osiedlu) i bardzo, bardzo rzadko on spotykał się z 'nie wspólnymi znajomymi', ja jeszcze rzadziej.
dlatego, gdy sobie to uświadomiłam, to wiem, że on ma dużo racji z tym, że chce nauczyć się żyć sam, bo zawsze ja byłam obok. mnie też to dobrze zrobi, co będzie dalej, to zobaczymy.
najtrudniejsze było przyznanie się przed sobą, że to niezdrowe i że jesteśmy od siebie strasznie uzależnieni i to już w przesadny sposób.

---------- Dopisano o 19:22 ---------- Poprzedni post napisano o 19:19 ----------



może po prostu zapytaj? ciężko stwierdzić z takiego opisu, ja pewnie bym zadzwoniła i zapytała, jeśli by mi zależało, jeśli nie - olałabym.

I bardzo dobrze, że jesteś tego świadoma co piszesz - tak 3maj

---------- Dopisano o 23:21 ---------- Poprzedni post napisano o 23:18 ----------

Napisane przez Hopefull

U mnie tez minely 2 miesiace i raz jest lepiej raz gorzej, a w glebi serca tli sie iskierka nadziei, ze moze jeszcze kiedys...ehh :/ jesli darzylo sie ta polowke silnym uczuciem to nie latwo sie odkochac. Mnie sie nie udalo poki co.

Mam tak samo jak Ty i mnie również się nie udało

[ulicznica]

Naszła mnie dzisiaj taka myśl, że we wszystkich związkach byłam cholernie grzeczna, jak miód. Nigdy nie zgłaszałam żadnych skarg, zażaleń, pretensji, wszystko szło wg zasad moich ukochanych - wraz z tym związkiem wszystko zaczęło się zmieniać. Nigdy więcej nie będę grzeczna, obiecuję Zaczynam odkrywać, że jestem odrębną osobą, która oprócz obowiązków i zobowiązań (głównie samozobowiązań, bo nikt o poświęcenie mnie nigdy nie prosił, sama dawałam z siebie wszystko, niewielu rzeczy chcąc w zamian) - ma również swoje prawa. I zaczyna mi sprawiać ogromną satysfakcję wypowiadanie swojego zdania, zwrócenie komuś uwagi, jeśli uważam, że zachował się w stosunku do mnie nie tak, jak powinien, że zabrakło np szacunku.
I te poprzednie związki też były do czegoś potrzebne - jako "materiał" do nauki prawdziwych relacji w praktyce. Teraz dopiero widzę, jaka byłam "zielona" w te klocki te 5 lat temu.

To jest pasjonujące, bo zaczynam się czuć jak pani, managerka samej siebie - zaczęłam zadawać sobie pytanie, czego chcę i na nie odpowiadać- i sprawia mi to przyjemność
Już nigdy na siłę nie wejdę z nikim w związek - nie będę się przekonywać na siłę, że to to, mając inne fakty do dyspozycji, byle nie być sama, bo to najgorsze co może być.

[Kornelciaczek]

Napisane przez Hopefull

Ale samopoczucie na pewno lepsze po takiej imprezie, gdzie "branie" było

---------- Dopisano o 21:48 ---------- Poprzedni post napisano o 21:32 ----------



To jakbym troche czytała o swoim związku :/ wszystko razem (no oprocz pracy), potem rozstanie i nagle szok- nie mialam wlasnego swiata tylko byl ten wspolny.. to nie latwe, jakby zaczynac od zera.

---------- Dopisano o 21:52 ---------- Poprzedni post napisano o 21:48 ----------



Ale skoro to eks robil impreze to sam powinien zadzwonic. Jak ja bym dostala od jego kolegi zaproszenie to bym nie poszla.. Troche niezreczna sytuacja.

Ale tylko chwilowo i to uczucie gdy mówisz teraz Ty "NIE"

Dokładnie

---------- Dopisano o 23:31 ---------- Poprzedni post napisano o 23:27 ----------

Napisane przez hoppipolla

jak sobie radzisz?
ja jutro jadę kupić karnet na basen i jogę, 4 wieczory w tygodniu będę miała zajęte, zawsze coś.

on cały czas mi powtarza, że mnie bardzo kocha, że chce spędzić ze mną reszte życia, że jestem idealna, ale chce odnaleźć siebie w dorosłym życiu, bo zawsze byłam ja. i uświadomił mi, że ja też powinnam znaleźć siebie. tzn sama do tego doszłam po naszej rozmowie.

Dlatego to dobry pomysł byście trochę wyluzowali i od siebie się odizolowali

[Niteczka19]

Ja z utęsknieniem czekam na piątek. Niedługo moje urodziny. Upiję się i zapomnę, że on istnieje.

[hoppipolla]

Napisane przez Hopefull

Skoro mieszkacie tak blisko siebie to faktycznie ciezko sie nie spotkac.

Ja walczylam przez pierwsze kilkanascie dni do czasu, az dostalam opierdziel przez kom ze sie narzucam jak to ujal... i dotarlo do mnie ze sie ponizam... nie mozna przeciez zebrac o milosc

Ja tez nie mam doswiadczenia w rozstaniach. Z poprzednim chlopakiem umarlo to smiercia naturalna po paru miesiacach-nie pasowalismy do siebie, potem sie nawet kumplowalismy bez zalu.

Co ma byc to bedzie dobrze ze jest ten watek mozna z siebie wyrzucic wszystko, co w danym momencie sie czuje nie obarczajac najblizszych- przynajmniej mi to bardzo pomaga.

też uważam, że ten wątek pomaga, można się wygadać, żeby nie męczyć innych i jego..

Napisane przez Kornelciaczek

I bardzo dobrze, że jesteś tego świadoma co piszesz - tak 3maj

---------- Dopisano o 23:21 ---------- Poprzedni post napisano o 23:18 ----------


Mam tak samo jak Ty i mnie również się nie udało

żałuję, że dopiero teraz sobie to uświadamiam,gdybym zrobiła to wcześniej, pewnie nie byłoby tego rozstania..

[Kornelciaczek]

Napisane przez hoppipolla

my na pewno się spotkamy, choćby przypadkiem - mieszkamy 400m od siebie, a on pracuje właściwie pod moim blokiem.

ja wiem, że on też cierpi, płakał, dziś pisał, że wczorajsza rozmowa kosztowało go bardzo dużo, że to co się dzieje to jest koszmar, ale musiał podjąć tą decyzję, żeby nauczyć się żyć samodzielnie, sam podejmować decyzję, bo tak jak pisałam wyżej, cały czas myślał o mnie, właściwie myślał mną i zatracił siebie.

ja niby to rozumiem, wiem, że ma dużo racji, ale jest mi tak strasznie ciężko. cały czas daje mi nadzieję, że wróci, a ja się boję, że jednak nie

czytałam Twój wątek, może faktycznie ostatnio mieliście sporo kłótni i chciał pomyśleć sam ze sobą, nad sobą, swoim zachowaniem? ja, znając siebie po tylu latach naciskałabym na rozmowę i wyjaśnienia, ale faktycznie, nikogo do niczego nie zmusisz, a nie będziesz czatowała pod jego domem/pracą. ja nie mam doświadczeń w rozstaniach, wcześniej jak z kimś 'kręciłam', to albo facet znalazł sobie inny obiekt zainteresowania i nawet nie był łaskaw o tym poinformować, albo przestał się odzywać, żeby za kilka miesięcy napisać 'przepraszam'

A ja przeczytałam 400 km i że pracuje u Ciebie pod blokiem

Bądź optymistką, a będzie dobrze

---------- Dopisano o 23:41 ---------- Poprzedni post napisano o 23:39 ----------

Napisane przez Hopefull

Skoro mieszkacie tak blisko siebie to faktycznie ciezko sie nie spotkac.

Ja walczylam przez pierwsze kilkanascie dni do czasu, az dostalam opierdziel przez kom ze sie narzucam jak to ujal... i dotarlo do mnie ze sie ponizam... nie mozna przeciez zebrac o milosc

Ja tez nie mam doswiadczenia w rozstaniach. Z poprzednim chlopakiem umarlo to smiercia naturalna po paru miesiacach-nie pasowalismy do siebie, potem sie nawet kumplowalismy bez zalu.

Co ma byc to bedzie dobrze ze jest ten watek mozna z siebie wyrzucic wszystko, co w danym momencie sie czuje nie obarczajac najblizszych- przynajmniej mi to bardzo pomaga.

Ostro, ale może i lepiej

---------- Dopisano o 23:44 ---------- Poprzedni post napisano o 23:41 ----------

Napisane przez ulicznica

Naszła mnie dzisiaj taka myśl, że we wszystkich związkach byłam cholernie grzeczna, jak miód. Nigdy nie zgłaszałam żadnych skarg, zażaleń, pretensji, wszystko szło wg zasad moich ukochanych - wraz z tym związkiem wszystko zaczęło się zmieniać. Nigdy więcej nie będę grzeczna, obiecuję Zaczynam odkrywać, że jestem odrębną osobą, która oprócz obowiązków i zobowiązań (głównie samozobowiązań, bo nikt o poświęcenie mnie nigdy nie prosił, sama dawałam z siebie wszystko, niewielu rzeczy chcąc w zamian) - ma również swoje prawa. I zaczyna mi sprawiać ogromną satysfakcję wypowiadanie swojego zdania, zwrócenie komuś uwagi, jeśli uważam, że zachował się w stosunku do mnie nie tak, jak powinien, że zabrakło np szacunku.
I te poprzednie związki też były do czegoś potrzebne - jako "materiał" do nauki prawdziwych relacji w praktyce. Teraz dopiero widzę, jaka byłam "zielona" w te klocki te 5 lat temu.

To jest pasjonujące, bo zaczynam się czuć jak pani, managerka samej siebie - zaczęłam zadawać sobie pytanie, czego chcę i na nie odpowiadać- i sprawia mi to przyjemność
Już nigdy na siłę nie wejdę z nikim w związek - nie będę się przekonywać na siłę, że to to, mając inne fakty do dyspozycji, byle nie być sama, bo to najgorsze co może być.

super i tak 3maj!

---------- Dopisano o 23:45 ---------- Poprzedni post napisano o 23:44 ----------

Napisane przez hoppipolla

żałuję, że dopiero teraz sobie to uświadamiam,gdybym zrobiła to wcześniej, pewnie nie byłoby tego rozstania..

:/

[Hopefull]

Nie ma co gdybać jakby człowiek wiedział, że sie przewroci to by sie polozyl heh
Wszystko jest po cos, ja tez gdybalam ale to bez sensu. Trzeba wyciagnac wnioski i do przodu

[Vampi_z_piekla_rodem]

Kolejny dzień udręki czas zacząć

[bulbulka]

Napisane przez Vampi_z_piekla_rodem

Kolejny dzień udręki czas zacząć

eeeee tam! bedzie dobrze! trzymam kciukiii

[hoppipolla]

Napisane przez Hopefull

Nie ma co gdybać jakby człowiek wiedział, że sie przewroci to by sie polozyl heh
Wszystko jest po cos, ja tez gdybalam ale to bez sensu. Trzeba wyciagnac wnioski i do przodu

pewnie masz dużo racji.

jak na razie dzień zaczynam i kończę rycząc w poduszkę, nie mam apetytu, źle sypiam, nie dochodzi to do mnie, mam ochotę dzwonić/pisać/biec do niego do domu i krzyczeć, dlaczego to zrobił i żeby wracał.
ile to jeszcze będzie trwało?
nie wiem ile wytrzymam bez spotkania, tym bardziej, że on jest tak blisko.

[bulbulka]

Napisane przez hoppipolla

pewnie masz dużo racji.

jak na razie dzień zaczynam i kończę rycząc w poduszkę, nie mam apetytu, źle sypiam, nie dochodzi to do mnie, mam ochotę dzwonić/pisać/biec do niego do domu i krzyczeć, dlaczego to zrobił i żeby wracał.
ile to jeszcze będzie trwało?
nie wiem ile wytrzymam bez spotkania, tym bardziej, że on jest tak blisko.

wytrzymasz! zaciśniesz zęby i wytrzymasz. a potem przyjdzie taki dzień, jak pomyślisz, że właściwie wcale nie chcesz go widzieć.

[egocentryczna]

Hej dziewczyny, widzę, że wiele nowych dołączyło ;*

Ja byłam na weekend u przyjaciółki, oderwałam się trochę.
Odpisałam wtedy eksowi, on zaczął się uzewnętrzniać i jest tak jak myślałam - żałuje.
Ale to już nie ma znaczenia. Następny raz się nie nabiorę.
Jakiś taki ponury dzień, miałam dzisiaj randkę w planie, ale nie mam ochoty na nią. W ogóle czuję, że muszę odpocząć od facetów przez długi długi czas...

[tyene]

Ja dzisiaj rano poszłam na DUŻE ubraniowe zakupy, żeby utrzymywać dobry nastrój. Nie powiedziałam nikomu o zerwanych zaręczynach, tj. nikomu z rodziny na razie. Eks sie odzywa, ja odpisuję - bardzo ostrożnie się komunikujemy. Bez dramatów.

Najbardziej boję się 9 października, wtedy będzie rocznica tego, jak mi się oświadczył.

Boję się też, że dużo rzeczy w moim mieszkaniu mi o nim przypomina, np. dużo ubrań przypomina mi o wspólnych randkach etc.

Myślę nad zmianą fryzury (Wy też tak macie, że zmiana włosów sprzyja zmianie sytuacji życiowej), ale mam piękne i się cykam.

Co u Was, dziewczęta?

---------- Dopisano o 12:56 ---------- Poprzedni post napisano o 12:55 ----------

Napisane przez ulicznica

Naszła mnie dzisiaj taka myśl, że we wszystkich związkach byłam cholernie grzeczna, jak miód. Nigdy nie zgłaszałam żadnych skarg, zażaleń, pretensji, wszystko szło wg zasad moich ukochanych - wraz z tym związkiem wszystko zaczęło się zmieniać. Nigdy więcej nie będę grzeczna, obiecuję Zaczynam odkrywać, że jestem odrębną osobą, która oprócz obowiązków i zobowiązań (głównie samozobowiązań, bo nikt o poświęcenie mnie nigdy nie prosił, sama dawałam z siebie wszystko, niewielu rzeczy chcąc w zamian) - ma również swoje prawa. I zaczyna mi sprawiać ogromną satysfakcję wypowiadanie swojego zdania, zwrócenie komuś uwagi, jeśli uważam, że zachował się w stosunku do mnie nie tak, jak powinien, że zabrakło np szacunku.
I te poprzednie związki też były do czegoś potrzebne - jako "materiał" do nauki prawdziwych relacji w praktyce. Teraz dopiero widzę, jaka byłam "zielona" w te klocki te 5 lat temu.

To jest pasjonujące, bo zaczynam się czuć jak pani, managerka samej siebie - zaczęłam zadawać sobie pytanie, czego chcę i na nie odpowiadać- i sprawia mi to przyjemność
Już nigdy na siłę nie wejdę z nikim w związek - nie będę się przekonywać na siłę, że to to, mając inne fakty do dyspozycji, byle nie być sama, bo to najgorsze co może być.

Zdecydowanie dobrze, że do tego doszłaś. Żaden związek nie wypali i nie będzie szczęśliwy, jeżeli po drugiej stronie nie będzie dwójka dojrzałych, świadomych, pewnych swojej wartości ludzi. Cieszę się, że to piszesz. I trzymam kciuki!

[ulicznica]

Napisane przez tyene

Ja dzisiaj rano poszłam na DUŻE ubraniowe zakupy, żeby utrzymywać dobry nastrój. Nie powiedziałam nikomu o zerwanych zaręczynach, tj. nikomu z rodziny na razie. Eks sie odzywa, ja odpisuję - bardzo ostrożnie się komunikujemy. Bez dramatów.

Najbardziej boję się 9 października, wtedy będzie rocznica tego, jak mi się oświadczył.

Boję się też, że dużo rzeczy w moim mieszkaniu mi o nim przypomina, np. dużo ubrań przypomina mi o wspólnych randkach etc.

Myślę nad zmianą fryzury (Wy też tak macie, że zmiana włosów sprzyja zmianie sytuacji życiowej), ale mam piękne i się cykam.

Co u Was, dziewczęta?

---------- Dopisano o 12:56 ---------- Poprzedni post napisano o 12:55 ----------



Zdecydowanie dobrze, że do tego doszłaś. Żaden związek nie wypali i nie będzie szczęśliwy, jeżeli po drugiej stronie nie będzie dwójka dojrzałych, świadomych, pewnych swojej wartości ludzi. Cieszę się, że to piszesz. I trzymam kciuki!

1.
2. Nie wiem gdzie mieszkasz, ale może w Twoim mieście organizowane są swapy, gdzie możesz wymienić ciuszki na coś innego - albo zarejestrować się choćby na Wizażu w dziale ogłoszenia - ciuchy i je powymieniać
3. Chodzę do fryzjera średnio raz na 4 miesiące, bo szybko zarastam, ale koniec związku to tym lepsza okazja - zmiana fryzury również u mnie jest symbolicznym początkiem nowego etapu
Ostatnio wymyśliłam sobie prostą grzywkę, ale chyba zrezygnuję z tego pomysłu. Mam takie włosy (falowane i gęste), że nie wiadomo co z nimi zrobić jak się chce nowości oprócz fryzury idealnej, którą mam już od 2 lat :P Można się tylko chyba pobawić kolorem :P

[ingemona]

Dzieki Bogu, ze istnieje ten watek, w ktorym mozemy sie wyzalic.
Od czwartku nie moge sama ze soba wytrzymac. To mam pomysly na nowe zycie, a minute pozniej depresja, placz ... Siedze "zamknieta" w domu z rodzina, patrza na mnie to sie umiecham a w srodku wyje do ksiezyca . Jestem taka zla, taka wkurzona, obrazona na caly swiat, na siebie!!! Gdzie do cholery podziala sie dziewczyna, ktora bylam kiedys?
Brak pracy nie pomaga, jak i fakt, ze albo mam za duze kwalifikacje albo za male, albo zle ze nie ucze sie juz, albo zle bo pelen etat chce. Za duzo czasu na myslenie. WSzyscy znajomi z rodzinnej miejscowosci wyniesli sie, a Ci co zostali hmm nigdy nie utrzymywalismy bliskich kontaktow. Zostalam tu sama . Wiecie, co jeszcze doprowadza mnie do szewskiej pasji? Ze On juz kogos ma, czuje to przez skore. On nie umie byc sam. Gdyby chodzilo tylko o seks, to jeszcze bym to przebolala ale boje sie ze w nowej partnerce sie zakocha!!! Tak zwykla kobieca zazdrosc przeze mnie przemawia. On idzie naprzod, ja nie umiem, wrecz cofam sie grrrrr. Gdy mnie nachodza wspomnienia celowo zaczynam myslec tylko o zlych chwilach, o jego i swoich bledach. Mam juz szalenstwo w oczach !!!

[Flowergirl 89]

Witajcie! Ja rozstałam się z chłopakiem rok temu po prawie 3letnim związku. Było tak ciężko, że o mało nie oszalałam. Cała rodzina mnie wspierała.. Teraz mam fantastycznego TŻ - idealny pod każdym względem na rękach nosi jestem spokojna i radosna jak nigdy, jestem sobą. Ale nie kocham... Nie umiem się zaangażować, nie umiem płakać, przejmować się, martwić.. Jestem wyprana z uczuć.. A tak marzę o tym by kochać!! By poczuć to na nowo!!

Kilka dni temu mój eks mi się oświadczył. Spotkaliśmy się i pojechaliśmy na małą wycieczkę, ot tak pogadać.. A on się oświadczył i wiecie co.. Nie czułam emocji.. Strachu, żalu, radości. Nic. Nie kocham go już. Chociaż kochałam do szaleństwa. Jako jedynego faceta i jestem cały czas pewna, że to była "miłość". Dużo zrozumiał, dużo sobie wyjaśniliśmy, widzę jak mu zależy. Ale po co mi to wszystko...

[ingemona]

Napisane przez Flowergirl 89

Witajcie! Ja rozstałam się z chłopakiem rok temu po prawie 3letnim związku. Było tak ciężko, że o mało nie oszalałam. Cała rodzina mnie wspierała.. Teraz mam fantastycznego TŻ - idealny pod każdym względem na rękach nosi jestem spokojna i radosna jak nigdy, jestem sobą. Ale nie kocham... Nie umiem się zaangażować, nie umiem płakać, przejmować się, martwić.. Jestem wyprana z uczuć.. A tak marzę o tym by kochać!! By poczuć to na nowo!!

Kilka dni temu mój eks mi się oświadczył. Spotkaliśmy się i pojechaliśmy na małą wycieczkę, ot tak pogadać.. A on się oświadczył i wiecie co.. Nie czułam emocji.. Strachu, żalu, radości. Nic. Nie kocham go już. Chociaż kochałam do szaleństwa. Jako jedynego faceta i jestem cały czas pewna, że to była "miłość". Dużo zrozumiał, dużo sobie wyjaśniliśmy, widzę jak mu zależy. Ale po co mi to wszystko...

To tragiczne, szczerze Ci wspolczuje.

Odnosnie 2 czesci - gdyby moj tak sie zachowal szalalabym z radosci, mimo ze rozstanie bylo zasadne. No ale ja niestety wciaz kocham . W glebi serca mam nadzieje, ze zrozumie, ze laczylo nas cos wyjatkowego, pewnie dlatego nie mohe sie przystosowac do nowej rzeczywistosci .

[hoppipolla]

my się dziś widzieliśmy, tzn on jechał samochodem, ja szłam.
napisał, znów pisaliśmy, długo, dużo. ale to nic nie zmianie. on zdania nie zmieni, napisałam, żebym się nie łudziła, że wróci szybko, bo on potrzebuje dużo, dużo czasu, żeby znów odnaleźć siebie. siebie, którego stłamsił nasz związek.
oczywiście jak weszłam do domu to się poryczałam. nie mam już siły, a to dopiero początek.

[Kornelciaczek]

Napisane przez tyene

Ja dzisiaj rano poszłam na DUŻE ubraniowe zakupy, żeby utrzymywać dobry nastrój. Nie powiedziałam nikomu o zerwanych zaręczynach, tj. nikomu z rodziny na razie. Eks sie odzywa, ja odpisuję - bardzo ostrożnie się komunikujemy. Bez dramatów.

Najbardziej boję się 9 października, wtedy będzie rocznica tego, jak mi się oświadczył.

Boję się też, że dużo rzeczy w moim mieszkaniu mi o nim przypomina, np. dużo ubrań przypomina mi o wspólnych randkach etc.

Myślę nad zmianą fryzury (Wy też tak macie, że zmiana włosów sprzyja zmianie sytuacji życiowej), ale mam piękne i się cykam.

Co u Was, dziewczęta?

---------- Dopisano o 12:56 ---------- Poprzedni post napisano o 12:55 ----------



Zdecydowanie dobrze, że do tego doszłaś. Żaden związek nie wypali i nie będzie szczęśliwy, jeżeli po drugiej stronie nie będzie dwójka dojrzałych, świadomych, pewnych swojej wartości ludzi. Cieszę się, że to piszesz. I trzymam kciuki!

Mam ochotę na nowy imagine, ale szkoda mi moich włosów, bo są już całkiem niezłej długości I już 0 kolorów, bo wyprowadziłam je do naturalnego

---------- Dopisano o 16:38 ---------- Poprzedni post napisano o 16:33 ----------

Napisane przez ulicznica

1.
2. Nie wiem gdzie mieszkasz, ale może w Twoim mieście organizowane są swapy, gdzie możesz wymienić ciuszki na coś innego - albo zarejestrować się choćby na Wizażu w dziale ogłoszenia - ciuchy i je powymieniać
3. Chodzę do fryzjera średnio raz na 4 miesiące, bo szybko zarastam, ale koniec związku to tym lepsza okazja - zmiana fryzury również u mnie jest symbolicznym początkiem nowego etapu
Ostatnio wymyśliłam sobie prostą grzywkę, ale chyba zrezygnuję z tego pomysłu. Mam takie włosy (falowane i gęste), że nie wiadomo co z nimi zrobić jak się chce nowości oprócz fryzury idealnej, którą mam już od 2 lat :P Można się tylko chyba pobawić kolorem :P

Ja, np. NIE LUBIĘ UŻYWAKÓW i używanych rzeczy Muszę mieć swoje nowiuśkie ciuszki

Ja średnio co 5 tygodni chodzę do fryzjera podcinać końcówki, i co kwartał coś z włoskami zrobić (jakieś większe strzyżenie, maski regenerujące, itp.)

Ja mam ostatnio fazę na grzywkę i sama nie wiem, jak raz zmieniłam fryzjera to mi grzywkę zrobił do nosa, aż ryczałam później, bo tylko wsówki czy wsuwki mnie ratowały, ale teraz już mam prawie do ramion ją - ufff

---------- Dopisano o 16:38 ---------- Poprzedni post napisano o 16:38 ----------

Napisane przez ingemona

Dzieki Bogu, ze istnieje ten watek, w ktorym mozemy sie wyzalic.
Od czwartku nie moge sama ze soba wytrzymac. To mam pomysly na nowe zycie, a minute pozniej depresja, placz ... Siedze "zamknieta" w domu z rodzina, patrza na mnie to sie umiecham a w srodku wyje do ksiezyca . Jestem taka zla, taka wkurzona, obrazona na caly swiat, na siebie!!! Gdzie do cholery podziala sie dziewczyna, ktora bylam kiedys?
Brak pracy nie pomaga, jak i fakt, ze albo mam za duze kwalifikacje albo za male, albo zle ze nie ucze sie juz, albo zle bo pelen etat chce. Za duzo czasu na myslenie. WSzyscy znajomi z rodzinnej miejscowosci wyniesli sie, a Ci co zostali hmm nigdy nie utrzymywalismy bliskich kontaktow. Zostalam tu sama . Wiecie, co jeszcze doprowadza mnie do szewskiej pasji? Ze On juz kogos ma, czuje to przez skore. On nie umie byc sam. Gdyby chodzilo tylko o seks, to jeszcze bym to przebolala ale boje sie ze w nowej partnerce sie zakocha!!! Tak zwykla kobieca zazdrosc przeze mnie przemawia. On idzie naprzod, ja nie umiem, wrecz cofam sie grrrrr. Gdy mnie nachodza wspomnienia celowo zaczynam myslec tylko o zlych chwilach, o jego i swoich bledach. Mam juz szalenstwo w oczach !!!

Jestem w trakcie przerabiania tego :/ Tyle, że mój EKS już ma!!

---------- Dopisano o 16:42 ---------- Poprzedni post napisano o 16:38 ----------

Napisane przez Flowergirl 89

Witajcie! Ja rozstałam się z chłopakiem rok temu po prawie 3letnim związku. Było tak ciężko, że o mało nie oszalałam. Cała rodzina mnie wspierała.. Teraz mam fantastycznego TŻ - idealny pod każdym względem na rękach nosi jestem spokojna i radosna jak nigdy, jestem sobą. Ale nie kocham... Nie umiem się zaangażować, nie umiem płakać, przejmować się, martwić.. Jestem wyprana z uczuć.. A tak marzę o tym by kochać!! By poczuć to na nowo!!

Kilka dni temu mój eks mi się oświadczył. Spotkaliśmy się i pojechaliśmy na małą wycieczkę, ot tak pogadać.. A on się oświadczył i wiecie co.. Nie czułam emocji.. Strachu, żalu, radości. Nic. Nie kocham go już. Chociaż kochałam do szaleństwa. Jako jedynego faceta i jestem cały czas pewna, że to była "miłość". Dużo zrozumiał, dużo sobie wyjaśniliśmy, widzę jak mu zależy. Ale po co mi to wszystko...

Obecny TŻ to ktoś inny nie EKS?? A czy On nie odczuwa właśnie braku uczuć z Twojej strony?? Nie boisz się, że Go kiedyś zranisz i to tak bardzo mocno??

Dziwisz się, że nie kochasz EKSa?? Dla mnie to normalne, jak mam nowego partnera, z którym jest mi bardzo dobrze, no to sorry, EKS to przeszłość. Nigdy nie zamknięsz przeszłości i nie zbudujesz normalnej przyszłości mając w głowie poprzedni związek

I co przyjęłaś zaręczyny? A co z obecnym TŻtem? Powiedziałaś Mu o wszystkim?

[hoppipolla]

eh, on mówi, żebym nie prosiła o powrót, bo to prędko nie nastąpi, a ja miałam wielką nadzieję, że przemówię mu do rozsądku, pokazałam mu, że widzę błędy, że chcę je poprawić, ale to wszystko na nic. mówi też, żebym ja też dobrze wykorzystała ten czas..
krok pierwszy zrobiony, wykupiłam karnet na jogę, jutro pierwsze zajęcia. a za godzinę idę na basen. i pewnie znów się zobaczymy na drodze.

[Flowergirl 89]

[/COLOR]
Obecny TŻ to ktoś inny nie EKS?? A czy On nie odczuwa właśnie braku uczuć z Twojej strony?? Nie boisz się, że Go kiedyś zranisz i to tak bardzo mocno??

Dziwisz się, że nie kochasz EKSa?? Dla mnie to normalne, jak mam nowego partnera, z którym jest mi bardzo dobrze, no to sorry, EKS to przeszłość. Nigdy nie zamknięsz przeszłości i nie zbudujesz normalnej przyszłości mając w głowie poprzedni związek

I co przyjęłaś zaręczyny? A co z obecnym TŻtem? Powiedziałaś Mu o wszystkim?[/QUOTE]

Mój obecny TŻ to nie EKS. I powiedziałam obecnemu, tak jak i eksowi, ze jestem wyprana z uczuć. O tym wszystkim co tutaj. Boję się, że zranię TŻ-ta,dlatego mu o tym powiedziałam. Że jest moim ideałem, najwspanialszym mężczyzną jakiego poznałam, a mimo wszystko nie potrafię go pokochać. On mimo to nie chce z NAS rezygnować i mówi, że będziemy walczyć, żeby obudzić we mnie uczucia
Wiem, ze EKS to przeszłość. Ja tą przeszłość zamknęłam. Rozmawiam z nim czasem, widuję się raz na 2msc (teraz już nie zamierzam), ale nie tęsknię, nie kocham i nie myślę o nim. Lubię z nim rozmawiać, bo to interesujący i inspirujący człowiek i tyle.
Zaręczyn nie przyjęłam. TŻ wiedział o wszystkich spotkaniach, powiedziałam mu też ze EKS zerwał z dziewczyną, bo nie potrafił o mnie zapomnieć (o rozstaniu powiedział mi na tym spotkaniu), ale nie jestem taką sadystką, żeby informować TŻ o tych oświadczynach..
Po co mu ta informacja.. Nie chcę wzbudzać zazdrościa, siać niepokoju itp itd

---------- Dopisano o 17:22 ---------- Poprzedni post napisano o 17:11 ----------

Nie wiem co gorsze: obojętność czy skrajna rozpacz... Obojętność nie boli. Najgorzej jak nie minie..
Po rozstaniu każdy się podniesie, prędzej czy później. Można się pocieszać, zakładać tysiąc watków, na chwilę podnieść głowę, by jeszcze raz upaść. Na wszystko potrzeba czasu.. Czasem miesiąc, czasem rok, a nawet więcej.
Ja przytulałam się do ludzi, do brata, rozmowiałam z przyjaciółmi, szukałam zajęć. Dziwiłam siętym, którzy się przy mnie śmiali, nie rozumiałam skąd biorą radość. I nawet nie wiem kiedy nastąpił moment, kiedy przestałam czuć rozpacz i nauczyłam się cieszyć z drobnych rzeczy
Teraz jest mi ciężko, bo nie potrafię kochać, ale nie stracę nadziei na miłość dopóki żyję

[Promyczek87]

Wczoraj się trochę podłamałam bo kuzynka mojego exa wstawiła nowe zdjecie z imprezy na fb, juz kliknałam że to lubie. Patrzę na tło za nią a tam on, jak mi sie niesamowicie przykro zrobiło, ze ja tu ryczę cały wieczór, a on sie bawi w klubie dzień po zerwaniu A mi tłumaczyl, ze on w sob nie może przyjechać, bo b edzie z kuzynem opijać samochód, czyli już w pt miał zaplanowaną tą imprezkę pewnie..
Nie mogłam sie powstrzymać i napisałam mu wczoraj życzenia z okazji dn, chłopaka, a nisko dopisek, ze tak bardzo mi go brakuje- nie mogłam sie powstrzymać, wymieniliśmy kika sms, napisał ze dam radę, miałam się zapytać jak sie bawił na imprezie , ale darowałam sobie bo przecież teraz to jego prywatna sprawa gdzie chodził i co robił...

[Kornelciaczek]

Napisane przez hoppipolla

eh, on mówi, żebym nie prosiła o powrót, bo to prędko nie nastąpi, a ja miałam wielką nadzieję, że przemówię mu do rozsądku, pokazałam mu, że widzę błędy, że chcę je poprawić, ale to wszystko na nic. mówi też, żebym ja też dobrze wykorzystała ten czas..
krok pierwszy zrobiony, wykupiłam karnet na jogę, jutro pierwsze zajęcia. a za godzinę idę na basen. i pewnie znów się zobaczymy na drodze.

Nie, nie widzisz błędów!! Nie widzisz ich, bo ciągle wpajasz sobie i TŻtowi, że musicie być razem. On zauważy Twoją zmianę, ale wtedy gdy Ty zamilkniesz i odpuścisz sobie, bo tak sama siebie pogrążasz i rzucasz sobie kłody pod nogi :/

---------- Dopisano o 17:58 ---------- Poprzedni post napisano o 17:56 ----------

Napisane przez Promyczek87

Wczoraj się trochę podłamałam bo kuzynka mojego exa wstawiła nowe zdjecie z imprezy na fb, juz kliknałam że to lubie. Patrzę na tło za nią a tam on, jak mi sie niesamowicie przykro zrobiło, ze ja tu ryczę cały wieczór, a on sie bawi w klubie dzień po zerwaniu A mi tłumaczyl, ze on w sob nie może przyjechać, bo b edzie z kuzynem opijać samochód, czyli już w pt miał zaplanowaną tą imprezkę pewnie..
Nie mogłam sie powstrzymać i napisałam mu wczoraj życzenia z okazji dn, chłopaka, a nisko dopisek, ze tak bardzo mi go brakuje- nie mogłam sie powstrzymać, wymieniliśmy kika sms, napisał ze dam radę, miałam się zapytać jak sie bawił na imprezie , ale darowałam sobie bo przecież teraz to jego prywatna sprawa gdzie chodził i co robił...

Ale mogłaś równie dobrze zrobić to samo A co Ci On miał napisać? Prawdę

A mój EKS nawet nie podziękował za życzenia, gdzie jeszcze w sobotę pisaliśmy ze sobą Ale cóż biorę się za nowy obiekt, chyba nawet tak bardziej flirciarsko niż na poważnie

[hoppipolla]

Napisane przez Kornelciaczek

Nie, nie widzisz błędów!! Nie widzisz ich, bo ciągle wpajasz sobie i TŻtowi, że musicie być razem. On zauważy Twoją zmianę, ale wtedy gdy Ty zamilkniesz i odpuścisz sobie, bo tak sama siebie pogrążasz i rzucasz sobie kłody pod nogi :/

dzięki za te słowa, potrzebuje, żeby ktoś postawił mnie do pionu.

[anoska]

Napisane przez hoppipolla

eh, on mówi, żebym nie prosiła o powrót, bo to prędko nie nastąpi, a ja miałam wielką nadzieję, że przemówię mu do rozsądku, pokazałam mu, że widzę błędy, że chcę je poprawić, ale to wszystko na nic. mówi też, żebym ja też dobrze wykorzystała ten czas..
krok pierwszy zrobiony, wykupiłam karnet na jogę, jutro pierwsze zajęcia. a za godzinę idę na basen. i pewnie znów się zobaczymy na drodze.

ale to nie chodzi o to, ze musisz przemowic mu do rozumu, pokazac sie ze zrozumialas bledy i chcesz je naprawic, a o to, ze musicie odzyskac swoje zycie sprzed Waszego zwiazku. Sama mowilas ze dla niego wszystko krecilo sie wokol Ciebie i odwrotnie. On potrzebuje odetchnienia, spokoju, czasu dla siebie i Ty tego tez potrzebujesz, ale chyba jeszcze o tym nie wiesz. Dobrze, ze chociaz szczerze z Toba porozmawial i powiedzial dokladnie o co mu chodzi - przez to masz jasna sytuacje. Wiem, ze ciezko jest tak od razu przestawic sie na zycie w pojedynke i organizowanie sobie czasu, ale musisz to zrobic dla swojego dobra. Glowa do gory

[Khloestic]

Hej Dziewczyny
Byłam dzisiaj na wizycie u psychologa i szczerze mówiąc, jestem trochę rozczarowana. Może to dlatego, że zbyt wiele sobie po niej obiecywałam Pani psycholog powiedziała mi, że moje objawy nie są niepokojące, minęło jeszcze bardzo mało czasu i to normalne, że tak przeżywam. Nie zaniepokoiły jej nawet te moje sny o eksie co noc. Powiedziała też, że muszę to przeżyć i nic nie jest w stanie w tym momencie cudownie mnie uzdrowić. Zasugerowała kolejną wizytę za dwa tygodnie. Wtedy zobaczymy, czy coś się poprawiło.
Dzisiaj wychodzę na spotkanie z koleżankami. Nie mam ochoty, ale zmuszam się. Traktuję te wyjścia jako swoją terapię. Może choć na chwilę się uśmiechnę...

[ania230]

cześć dziewczyny

u mnie jakoś do przodku idzie, wczoraj minęło 4 miesiące i 2 tygodnie bycia samej.
W pracy mam mnóstwo pracy, remont w mieszkaniu więc dużo się dzieje.
Myślę o Nim, ale jest z dnia na dzień coraz lepiej.

[Kornelciaczek]

Napisane przez Khloestic

Hej Dziewczyny
Byłam dzisiaj na wizycie u psychologa i szczerze mówiąc, jestem trochę rozczarowana. Może to dlatego, że zbyt wiele sobie po niej obiecywałam Pani psycholog powiedziała mi, że moje objawy nie są niepokojące, minęło jeszcze bardzo mało czasu i to normalne, że tak przeżywam. Nie zaniepokoiły jej nawet te moje sny o eksie co noc. Powiedziała też, że muszę to przeżyć i nic nie jest w stanie w tym momencie cudownie mnie uzdrowić. Zasugerowała kolejną wizytę za dwa tygodnie. Wtedy zobaczymy, czy coś się poprawiło.
Dzisiaj wychodzę na spotkanie z koleżankami. Nie mam ochoty, ale zmuszam się. Traktuję te wyjścia jako swoją terapię. Może choć na chwilę się uśmiechnę...

No bo nie są niepokojące. Powiedziała Ci prawdę, że za mało czasu upłynęło, poza tym normalnie funkcjonujesz. Uwierz mi Twój problem przy tym z czym Ona spotyka się na codzień jest banałam - naprawdę. Przestań myśleć tyle o EKSie to i sny miną. A wyjścia na chwilę obecną są bardzo Ci potrzebnę i nie broń się przed nimi.