Ludzkie zachowania i poglądy, które dziwią. Część 7

[PanTuNieStal]

Napisane przez Chatul

Dlaczego głupio jej zwrócić uwagę? Co z tego, że ma 20 parę lat, skoro zachowuje się jakby miała 2? Grzebanie w cudzych rzeczach (bez pozwolenia właściciela, oczywiście) jest niedopuszczalne. Powiedz jej wprost: „Jak przychodzisz do nas w gości, to zachowuj się jak gość. Przestań grzebać w moich rzeczach, jak Ty do mnie przychodzisz, to ja Ci w torebce/plecaku nie grzebię ”.

Można owszem, dawałam jej do zrozumienia, że mi to przeszkadza, ale ona jakaś mało wrażliwa jest na aluzje. TŻ prosił, żeby jej nie zwracać uwagi, bo jej będzie głupio - ostatnio po prostu chowam co ciekawsze rzeczy zanim przyjdzie A jego zmuszę, żeby z nią porozmawiał, może brat jej tak nie zestresuje jak ja Ale takie rzeczy jednak powinno się wynosić z domu - mnie uczono, że należy pytać.

Napisane przez anlejka

Ja się nauczyłam podpisywać swoje książki. Na początku i potem na jakiejś losowej stronie. Jak ktoś sobie przywłaszczy to moje nazwisko utknie mu w pamięci

Dobrym pomysłem jest wyrobienie pieczątki - exlibrisu z inicjałami i jakimś swoim wybranym symbolem. Jakoś ładniej to wygląda niż samo imię i nazwisko, a przynajmniej jest bardzo charakterystyczne i nie do usunięcia. Ale i tak jestem dzikus i nie lubię pożyczać ludziom książek [edit] Drażni mnie to, że ludzie się dziwią, że kupuję książki - bo są drogie, bo przecież mam czytnik i sobie mogę ściągnąć etc. Skąd zwyczaj zaglądania w cudze portfele? Wydaję przecież to, co sama zarobiłam.

Napisane przez new_me

mnie dziwi, a moze to ja jestem pod tym wzgledem dziwna.. grzebanie ludziom w komputerze. Przyklad: byl u mnie kiedys kolego, wyszlam do lazienki a jak wrocilam to patrze a on przeglada historie w przegladarce to bardzo dobry kumpel wiec wielkiej afery nie robilam ale i tak sie troche wkurzylam.. jak do kogos ide i np ogladamy na komputerze film to jakos nie przegladam wszystkich zakladek gdy ta osoba wyjdzie na chwile do kuchni/lazienki i tego samego oczekiwalabym od innych

Też wypadałoby zapytać, w zakładkach możesz mieć przecież bardzoo prywatne rzeczy. Generalnie teraz komputer czy komórka to osobiste rzeczy i dziwi mnie np. jak dzwonie do koleżanki a kom. odbiera jej facet z info, że ona jest czymś tam zajęta. I czy nie prościej byłoby nie odebrać i dać jej oddzwonić - a tak silę się na sztuczną rozmowę ciekawe, czy sms też sobie czytają

[bowszystkotoiluzjajest]

Dobrym pomysłem jest wyrobienie pieczątki - exlibrisu z inicjałami i jakimś swoim wybranym symbolem. Jakoś ładniej to wygląda niż samo imię i nazwisko, a przynajmniej jest bardzo charakterystyczne i nie do usunięcia. Ale i tak jestem dzikus i nie lubię pożyczać ludziom książek

To ja też jestem dzikus i nie lubię Jak przeczytałam jakąś książkę i mam ją komuś pożyczyć.. to mnie strzyka, bo miejsce tej książki jest przecież na mojej półce!

Jeszcze nie byłoby problemu, gdyby ktoś pożyczał książkę i po 2 tygodniach oddawał. Ale ja miałam wiele przebojów, że ludzie trzymali mi książki po kilka miesięcy, a oddawali dopiero jak się dopomniałam

No aktualnie teraz jedna moja książka jest w cudzych rękach, w dodatku dostanę ją z powrotem dopiero po 10 miesiącach Ale to akurat nie mam tego za złe - bo nie ma innego wyjścia. Wysłałam dobremu koledze książkę pocztą, a po co on ma marnować kasę i mi ją odsyłać, jak może mi ją oddać jak się zobaczymy - czyli dopiero w wakacje. Ale tu przynajmniej mam zaufanie, że on jej nie zniszczy i wróci do mnie w takim samym stanie, w jakim została wysłana. Gościu się nie spieszy - po 5 miesiącach ciągle jej nie przeczytał, bo nie ma czasu, chociaż ksiażka jest o jego ulubionej tematyce

[ville]

Teraz się staram nie pożyczać ludziom książek, odkąd przekazałam serię książek [około 10] koleżance siostry. Nie oddała mi ich i zaprzeczała temu; twierdziła, że oddała Mam lekcję na przyszłość.

[_Matilde_]

Moje dwie ksiazki kraza po znajomych juz jakies dwa lata Lubie swoje ksiazki ale to jednak tylko rzeczy

[PanTuNieStal]

Ja pożyczam teraz tylko bardzo bliskim znajomym - w razie czego mam możliwość częstego dręczenia o zwrot. Ale sporo moich książek przepadło, w tym parę takich, których jeszcze nie zdążyłam przeczytać I część zniknęło u znajomych znajomych, bo zostały pożyczone dalej, oczywiście bez mojej zgody.

[bowszystkotoiluzjajest]

Napisane przez _Matilde_

Moje dwie ksiazki kraza po znajomych juz jakies dwa lata Lubie swoje ksiazki ale to jednak tylko rzeczy

DLa kogo rzeczy, dla tego rzeczy. Dla mnie książki posiadają wartość. Takie, które by mi się nie podobały, to sama bym oddała -> kiedyś miałam pełno książek takich dla 16-17 latek (wiecie, miłość itd), jako że w rodzinie nie mam czytelniczek w takim wieku to chyba z 30 takich książek oddałam do biblioteki pobliskiego gimnazjum.
Teraz jeżeli kupuję książki, to takie, które mnie interesują i są wartościowe, więc wolę je mieć dla siebie. Wszystko dlatego, że marzą mi się w przyszłości regały z książkami na caaaałą ścianę - taka biblioteczka domowa

[Chatul]

Napisane przez PanTuNieStal

Można owszem, dawałam jej do zrozumienia, że mi to przeszkadza, ale ona jakaś mało wrażliwa jest na aluzje. TŻ prosił, żeby jej nie zwracać uwagi, bo jej będzie głupio - ostatnio po prostu chowam co ciekawsze rzeczy zanim przyjdzie A jego zmuszę, żeby z nią porozmawiał, może brat jej tak nie zestresuje jak ja

Słusznie, namów go do porozmawiania z siostrą. A jak nie będzie chciał tego zrobić, to Ty to zrób. Nie może być tak, że we własnym domu chowasz rzeczy przed zdrową, dorosłą kobietą

Ale takie rzeczy jednak powinno się wynosić z domu - mnie uczono, że należy pytać.

To prawda, powinno się, ale też nie wina dziecka, że nie zostało nauczone. Jak ktoś rozumny jest, to po jednym zwróceniu uwagi po prostu przestanie grzebać innym w rzeczach.

[_Matilde_]

Ja nie wiem czy sie kiedys dorobie wlasnej biblioteki, ksiazki poki co sa dosc drogie. Ale jak juz mam to sie dziele, i nie czuje potrzeby sie specjalnie upominac. Ja ksiazke przeczytalam, (nowej bym nie dala nikomu, po to kupuje zeby sie mozliwie szybko na nia rzucic ), zanim za nia zatesknie minie troche czasu, niech inni korzystaja. Dla mnie to nie jest dobro do oprawienia w ramki, ma sluzyc, ktos ma z niej korzystac

[MonikaFaustyna]

Napisane przez 1000days

http://youtu.be/dfRBDIA7ATk
I dziwi i oburza jak cholera.

Tylko zobaczyłam tytuł i mi się ciśnienie podniosło. Jestem zbyt wrażliwa, żeby to oglądać . Takie "matki" powinni na środku rynku biczować i obrzucać spleśniałym jedzeniem a potem łamać kołem .

Ja też nie lubię pożyczać książek i w ogóle swoich rzeczy. Już straciłam miliard długopisów. Szczytem było, jak kolega pożyczył ode mnie długopis, który miał w sobie chyba 8 wkładów w różnych kolorach i...go zniszczył. Mówiłam, żeby odkupił a on nic...potem o tym (niestety) zapomniałam. Miałam też kiedyś taki rosyjski (?) metalowy, żółty ołówek z grubym rysikiem, który temperowało się ostrzałką odkręcaną z tyłu tegoż ołówka...koleżanka pożyczyła i zgubiła . O podręcznikach czy tablicach geograficznych z notatkami do egzaminów nie wspominam. Ja nie wiem...ludzie mają narąbane. A ja chodziłam i prosiłam a tu nic. Mogłam sobie prosić. Potem już olałam sprawę (głupia ja ), jak skończyłam studia i mi nie były te książki potrzebne.

[Duszaniola]

Moja siostra miała zwyczaj przychodzenia do mojego pokoju i dotykania wszystkich kosmetyków i ich próbowania. Do szału mnie to doprowadzało. A jak zwracałam uwagę to było "ale jestem Twoją siostrą to przecież mogę".

[MonikaFaustyna]

Napisane przez Duszaniola

Moja siostra miała zwyczaj przychodzenia do mojego pokoju i dotykania wszystkich kosmetyków i ich próbowania. Do szału mnie to doprowadzało. A jak zwracałam uwagę to było "ale jestem Twoją siostrą to przecież mogę".

Cieszę się, że nie mam siostry . Mnie z takimi akcjami dziwi moja babcia. Jak przychodzi do moich rodziców, to mimo, że wszystkie sprzęty domowe nie są nowe (mają 2-3 lata a niektóre około 10), to chodzi i mówi "o macie nowy tapczan", to samo z ubraniami. Nie ma problemów z pamięcią, bo robi tak, odkąd pamiętam. Potrafiłam przyjść do niej setki razy w tym samym ciuchu i się dowiadywałam "jaki ładny nowy ciuszek" ,

[Chatul]

Napisane przez Duszaniola

Moja siostra miała zwyczaj przychodzenia do mojego pokoju i dotykania wszystkich kosmetyków i ich próbowania. Do szału mnie to doprowadzało. A jak zwracałam uwagę to było "ale jestem Twoją siostrą to przecież mogę".

O rany A sama się nie denerwowała, jak jej ktoś coś pobierał?

[Keket]

Co do szanowania cudzej własności, to kiedyś zaprosiłam do siebie pierwszy raz kolegę. Mieszkałam wtedy w akademiku. Pierwsze co zrobił jak wszedł do pokoju, to zaczął otwierać szafki i zaglądać do środka Nigdy więcej go nie zaprosiłam. Inny z kolei zawsze jak zobaczył gdzieś na wierzchu moją komórkę, to robił przegląd smsów, a koleżanka przeglądała flaszki z moimi perfumami i psikała się nimi.

[Duszaniola]

Napisane przez Chatul

O rany A sama się nie denerwowała, jak jej ktoś coś pobierał?

W sumie nikt jej nic nie ruszał. Ona zaczęła dopiero jak się z domu wyprowadziła, bo wcześniej się nie malowałam. Jest starsza o 10 lat, więc jakoś tak wyszło, że wcześniej byłam za młoda

[MonikaFaustyna]

Napisane przez Keket

Co do szanowania cudzej własności, to kiedyś zaprosiłam do siebie pierwszy raz kolegę. Mieszkałam wtedy w akademiku. Pierwsze co zrobił jak wszedł do pokoju, to zaczął otwierać szafki i zaglądać do środka

O rany . A ja mam problem, żeby odwiedzić znajomą, bo np. wiem, że jest w ciąży i ma jeszcze jedno małe dziecko i nie w głowie jej goście (chociaż uważa, że daje radę). Wolę sto razy się kogoś zapytać, czy mogę przyjść, niż tak wpadać...o grzebaniu po szafkach, to jakiś Kosmos dla mnie .

duszanioła - to ja myślałam, że ona z rok czy dwa starsza....10 lat raczej zobowiązuje do zachowywania się, jak należy

[Duszaniola]

Napisane przez Keket

Co do szanowania cudzej własności, to kiedyś zaprosiłam do siebie pierwszy raz kolegę. Mieszkałam wtedy w akademiku. Pierwsze co zrobił jak wszedł do pokoju, to zaczął otwierać szafki i zaglądać do środka Nigdy więcej go nie zaprosiłam. Inny z kolei zawsze jak zobaczył gdzieś na wierzchu moją komórkę, to robił przegląd smsów, a koleżanka przeglądała flaszki z moimi perfumami i psikała się nimi.

Dla mnie to już hardkor. Szału bym dostała, jakby moi znajomi tak robili.

---------- Dopisano o 13:16 ---------- Poprzedni post napisano o 13:11 ----------

Napisane przez MonikaFaustyna

duszanioła - to ja myślałam, że ona z rok czy dwa starsza....10 lat raczej zobowiązuje do zachowywania się, jak należy

Niby tak. Ale właśnie to ona jakoś jest traktowana jak młodsza. Np. jak zdawałam maturę, to mi wmawiała, że nauczyciele na pewno będą chodzili i podpowiadali, bo tak było jak ona zdawała. To jej tłumaczę, że jest nowa matura, nauczyciele muszą siedzieć za stołami. Ona swoje, ja swoje i zgarnęłam opieprz od matki, że się czepiam siostry i tak jest z każdą kłótnią. Nieważne, że ja mam rację, a ona mi wmawia bzdety, opiernicz dostaję ja.

[Suvia]

Napisane przez Keket

Inny z kolei zawsze jak zobaczył gdzieś na wierzchu moją komórkę, to robił przegląd smsów,

przestałby być moim kolegą do sms-ów albo jakiejkolwiek pisemnej korespondencji podchodzę śmiertelnie poważnie

[MonikaFaustyna]

W ogóle...czy czasem przeglądanie czyjejś prywatnej korespondencji i komórki, nie jest prawnie zakazane? Coś mi się wydaje, że tak .

[bowszystkotoiluzjajest]

Napisane przez Keket

Co do szanowania cudzej własności, to kiedyś zaprosiłam do siebie pierwszy raz kolegę. Mieszkałam wtedy w akademiku. Pierwsze co zrobił jak wszedł do pokoju, to zaczął otwierać szafki i zaglądać do środka Nigdy więcej go nie zaprosiłam. Inny z kolei zawsze jak zobaczył gdzieś na wierzchu moją komórkę, to robił przegląd smsów, a koleżanka przeglądała flaszki z moimi perfumami i psikała się nimi.

Rany, jakieś dziwne masz towarzystwo naprawdę... nigdy jeszcze się z takimi ludźmi nie spotkałam - na szczęście! I mam nadzieję, że nigdy nie spotkam!

Jak do mnie ktoś przychodzi, to jeszcze nigdy nikomu na myśl nie przyszło, żeby zaglądać do szaf . Wiadomo, patrzą na rzeczy, które nie są schowane - i tak np. jak mam na półkach kilka albumów ze zdjęciami, to od razu chcą zobaczyć, ale nigdy nie biorą sami tylko zawsze pytają, czy mogą

A czytanie korespondencji... ja wielokrotnie dostawałam telefon "w opiekę" (jak koleżanka szła do łazienki w klubie i nie chciała brać telefonu, bo po co, albo szła tańczyć) i nigdy na myśl mi nie przeszło,żeby tam w ogóle kliknąć odblokowanie klawiatury, a co dopiero czytać smsy Ja moim znajomym też zostawiam czasem telefon i nie sądzę, żeby mi tam grzebali. Taką mam nadzieję

[ville]

Co do grzebania po szafkach
Gdy miałam z 5 lat, moja babcia przyszła się mną opiekować (rodzice w pracy) i przeglądała jakąś szafkę. Nie wiem, co robiła, w każdym razie muszę zaznaczyć, że moja babcia jest przekochanym człowiekiem i nie przeglądaczo-podglądaczem, no ale coś szukała/patrzyła. Nieważne.
Musiałam to najwyraźniej oglądać, bo przyszli rodzice z pracy, a ja wyparowałam, że babcia grzebała po szafkach! Odtąd nie było takich akcji

Ogólnie byłam bardzo prawdomównym dzieckiem, aż zanadto, bo wpędzałam w kłopoty członków rodziny przez to. Ale to przez nich, bo mi czytali Pinokia, a ja się w tę bajkę bardzo wczułam

[magyarparaszt]

Napisane przez new_me

mnie dziwi, a moze to ja jestem pod tym wzgledem dziwna.. grzebanie ludziom w komputerze. Przyklad: byl u mnie kiedys kolego, wyszlam do lazienki a jak wrocilam to patrze a on przeglada historie w przegladarce to bardzo dobry kumpel wiec wielkiej afery nie robilam ale i tak sie troche wkurzylam.. jak do kogos ide i np ogladamy na komputerze film to jakos nie przegladam wszystkich zakladek gdy ta osoba wyjdzie na chwile do kuchni/lazienki i tego samego oczekiwalabym od innych

Oj, jakby mnie ktoś grzebał po historii lub w folderach, to wyleciałby razem z krzesłem

[Dagusiac]

Też nie rozumiem czytania cudzych smsów, przeglądania historii, grzebania po szafkach. Trzęsie mnie jak ktokolwiek bierze do ręki mój telefon. Z komputera daję korzystać tylko siostrze, mamie i tż.
W swoim życiu zaliczyłam już regularne przeglądanie mojej poczty przez bliską mi osobę

Dziwi mnie jeszcze wtrącanie się ludzi w czyjeś życie, ale mam na myśli takie drobnostki. U mnie dotyczy to prowadzenia domu że tak powiem. Mieszkam z TŻ w wynajętym mieszkaniu i za każdym razem gdy przychodzi mama czy babcia mają jakieś uwagi. Najczęściej uzywają słów "powinnaś" lub "musisz" albo "a dlaczego nie...". Wiem, że nie robią tego złośliwie, ale doprowadza mnie to do szału, bo czuję się kompletnie do niczego. Przykłady: dlaczego masz plamkę na kanapie, tak ciężko to sprać?, powinnaś kupić sobie radio do kuchni (wtf? jakbym chciała to bym miała), chyba masz kurz pod narożnikiem, dlaczego palą się dwa światła, powinnaś oszczędzać, kup sobie wycieraczkę żeby stawiać na niej brudne buty. Są jeszcze bardziej hardcorowe mojej drugiej babci typu "Wy to lepiej zbierajcie na mieszkanie, bo całe życie na wynajmach nie można mieszkać" lub do mojego TŻ "Kiedy kupisz samochód, co to za facet co nie ma samochodu" Masakra.

[Duszaniola]

Napisane przez Dagusiac

Też nie rozumiem czytania cudzych smsów, przeglądania historii, grzebania po szafkach. Trzęsie mnie jak ktokolwiek bierze do ręki mój telefon. Z komputera daję korzystać tylko siostrze, mamie i tż.
W swoim życiu zaliczyłam już regularne przeglądanie mojej poczty przez bliską mi osobę

Dziwi mnie jeszcze wtrącanie się ludzi w czyjeś życie, ale mam na myśli takie drobnostki. U mnie dotyczy to prowadzenia domu że tak powiem. Mieszkam z TŻ w wynajętym mieszkaniu i za każdym razem gdy przychodzi mama czy babcia mają jakieś uwagi. Najczęściej uzywają słów "powinnaś" lub "musisz" albo "a dlaczego nie...". Wiem, że nie robią tego złośliwie, ale doprowadza mnie to do szału, bo czuję się kompletnie do niczego. Przykłady: dlaczego masz plamkę na kanapie, tak ciężko to sprać?, powinnaś kupić sobie radio do kuchni (wtf? jakbym chciała to bym miała), chyba masz kurz pod narożnikiem, dlaczego palą się dwa światła, powinnaś oszczędzać, kup sobie wycieraczkę żeby stawiać na niej brudne buty. Są jeszcze bardziej hardcorowe mojej drugiej babci typu "Wy to lepiej zbierajcie na mieszkanie, bo całe życie na wynajmach nie można mieszkać" lub do mojego TŻ "Kiedy kupisz samochód, co to za facet co nie ma samochodu" Masakra.

Jeju, też tego nienawidzę. Nie wiem, co komu do tego, jak mam w mieszkaniu. Niech sobie każdy urządza po swojemu, a nie łazi po ludziach i im wciska swoje pomysły. A jeszcze jak się zwróci uwagę to foch bo "ja chcę dobrze dla Ciebie" albo "X się lepiej zna, powinnaś słuchać"

[Dagusiac]

Napisane przez Duszaniola

Jeju, też tego nienawidzę. Nie wiem, co komu do tego, jak mam w mieszkaniu. Niech sobie każdy urządza po swojemu, a nie łazi po ludziach i im wciska swoje pomysły. A jeszcze jak się zwróci uwagę to foch bo "ja chcę dobrze dla Ciebie" albo "X się lepiej zna, powinnaś słuchać"

U mnie jest "to tylko sugestia, nie chce ci przecież rozkazywać" (nie, wcale) albo "matko święta nic ci nie można powiedzieć".
Najlepsze jest to, że my naprawdę dbamy o mieszkanie, jesteśmy oboje dość pedantyczni, mamy zawsze mega porządek i to czepianie się takich głupich, nieistotnych spraw mega irytuje. Jeszcze jeden tekst mnie do szału doprowadza "powinniście sobie kupić mikrofalówkę", słyszane po raz 100. A może ja nie chcę, nie potrzebuję, nie lubię odgrzewanego jedzenia itd. itd.

[201604200942]

Napisane przez bowszystkotoiluzjajest

DLa kogo rzeczy, dla tego rzeczy. Dla mnie książki posiadają wartość. Takie, które by mi się nie podobały, to sama bym oddała -> kiedyś miałam pełno książek takich dla 16-17 latek (wiecie, miłość itd), jako że w rodzinie nie mam czytelniczek w takim wieku to chyba z 30 takich książek oddałam do biblioteki pobliskiego gimnazjum.
Teraz jeżeli kupuję książki, to takie, które mnie interesują i są wartościowe, więc wolę je mieć dla siebie. Wszystko dlatego, że marzą mi się w przyszłości regały z książkami na caaaałą ścianę - taka biblioteczka domowa

Mi Tż obiecał, że zbuduje własnoręcznie taki regał na moje książki.

Ja nie pożyczam książek, jestem do nich za bardzo przywiązana. Przyznam, mam książkę byłego, którą pożyczyłam dobre parę lat temu, ale mu nie oddam, bo ją bardzo lubię, a on sam chyba o niej zapomniał

[makaron91]

Mnie za to irytuje, jak komuś pożyczę pieniądze i muszę się upomnieć o oddanie ich.

Różne są sytuacje w życiu wiadomo, ale jakbym pożyczyła od kogoś kasę i ta osoba czekałaby na zwrot pożyczki tak długo, że musiałaby się upomnieć to chyba spaliłabym się ze wstydu...

[Taranka]

Napisane przez makaron91

Mnie za to irytuje, jak komuś pożyczę pieniądze i muszę się upomnieć o oddanie ich.

Różne są sytuacje w życiu wiadomo, ale jakbym pożyczyła od kogoś kasę i ta osoba czekałaby na zwrot pożyczki tak długo, że musiałaby się upomnieć to chyba spaliłabym się ze wstydu...

Też tego nie lubię, nigdy nie wiem jak to robić

[PanTuNieStal]

Napisane przez makaron91

Mnie za to irytuje, jak komuś pożyczę pieniądze i muszę się upomnieć o oddanie ich.

Różne są sytuacje w życiu wiadomo, ale jakbym pożyczyła od kogoś kasę i ta osoba czekałaby na zwrot pożyczki tak długo, że musiałaby się upomnieć to chyba spaliłabym się ze wstydu...

Paradoksalne jest to, że zazwyczaj w takiej sytuacji osoba upominająca się jest zażenowana, a dłużnik wcale.

[BioIvO]

Napisane przez makaron91

Mnie za to irytuje, jak komuś pożyczę pieniądze i muszę się upomnieć o oddanie ich.

Różne są sytuacje w życiu wiadomo, ale jakbym pożyczyła od kogoś kasę i ta osoba czekałaby na zwrot pożyczki tak długo, że musiałaby się upomnieć to chyba spaliłabym się ze wstydu...

Mało tego, dziwi mnie takie zachowanie, że gdy już sie upomnisz o swoje to pożyczający strzeli focha- że przecież odda, nie ukradnie i jak możesz sie upominać, przecież kiedyś ci odda.

[201607231707]

Napisane przez anlejka

Ja się nauczyłam podpisywać swoje książki. Na początku i potem na jakiejś losowej stronie. Jak ktoś sobie przywłaszczy to moje nazwisko utknie mu w pamięci

Jak byłam mała to rysowalam na swoich książeczkach,a stronach tytułwych i marginesach koty - do dziś tak robię, zawsze można poznać, że moja

Napisane przez Damayanti

ja niestety jestem niszczycielką książek :-/ dlatego unikam pożyczania, bo mi jest wstyd i oczywiście nie chcę nikomu książki zniszczyć.
nie wiem jak to dzieje, zawsze albo coś skapnie albo klejona książka się rozpadnie i wylatują kartki...

Boże, myślałam, że tylko ja tak mam! Te z biblioteki to traktuję jak Świętego Graala, ale moje zawsze są powygniatane i mają zagięte rogi :/

A pożyczam tylko zaufanym znajomym - moje książki to prawie jak moja rodzina, a rodzeństwa nie rozdaję
Mnie generalnie strzela jak ktoś dotyka moich rzeczy, tylko kilka osôb ma pozwolenie na korzystanie z moich długopisów itp.