Niech zima mija i wiosna nastanie, kolejna z nas mężatką zostanie! PM 2013 cz. 39

[motylek2701]

Napisane przez Gwiazda Wieczorna

no i z tym się zgodzę
a my juz razem mieszkamy chyba 10 lat

Ja się zgadzam z Wami wszystkimi. Oczywiście, że lepiej dotrzeć się przed ślubem, niż tydzień po nim, kiedy ma być sielanka, kłócić się o wymienione przez Was skarpetki, szklanki, okruchy itp. Ale z drugiej strony dla osoby wierzącej, biorącej ślub kościelny to hipokryzja. Ja sama juz tyle razy o tym myślałam, że sama nie wiem co sądzić. Z kolei TŻ to taki antyklerykał (wierzący, ale nie ufający instytucji współczesnego księdza), że niestety niczego mi nie ułatwia bo wg niego to wymysł księzy no i nie ma wtym nic złego.

[Xiezniczka89]

Ale mi się dziś spać chce Odwilż jest straszna!

[Azuki]

Tyle ze juz w paru salonach mi powiedziano ze na moja wybranke troche za pozno jest Pronovias potrzebuje 5-6misiecy na sprowadzenie jej i w marcu moze byc z pozno z drugiej strony . Moge zrobic tak ze pojde tu do pronoviasu (londyn) jesli faktycznie juz zadnej innej nie chce . To zrobie to za posrednictwem mamy tyle zeeee chciala bym po przymierzac jeszcze inne... aj sama juz nie wiem mam totalny metlik .. che nie chce ... oszaleje !

[anius_7]

Napisane przez Chryzia

rozczuliłaś mnie Super że jest ktoś kto też tak czeka ja my Podtrzymałaś mnie na duchu

[ila87]

Napisane przez Copykat

Fajnie, że masz taką tolerancyjną babcię ja moim dziadkom nawet nie mówiłam że TZ się do mnie wprowadził, ale chyba wiedzą

Bardzo nowoczesna! Nalegała żebyśmy się wprowadzili. Mieliśmy wynająć, ale babcia prosiła żeby przyjść, bo i my pomożemy i nie będzie trzeba wyrzucać w powietrze 1000zł za wynajem (oprócz czynszu i mediów). Tym sposobem mamy mieszkanie wyremontowane według naszego gustu i nie musimy się martwić, gdyż na zakup mieszkania nie byłoby nas raczej stać A właściwie to nie raczej, a na pewno! Chyba, że jakimś cudem dostalibyśmy kredyt do spłacania przez 30 lat

[Gwiazda Wieczorna]

Napisane przez polee

Dokładnie tak myślę, nie ma to jak zacząć nowe, piękne życie małżeńskie od kłótni, sprzeczek i docierania się, a przy gorszych starciach o domowe głupoty -zastanawiania się czy dobrze zrobiliśmy pobierając się. Nikt tu nie mówi o oddaniu jak niepasujący towar ale uważam, że lepiej jest wejść w związek małżeński wiedząc jak się będzie żyło z TŻ i mając już proces dopasowywania się za sobą

dokladnie
tym bardziej że znam kilka osób, które zamieszkały razem dopiero po ślubie i wielkie rozczarowanie było że jest wszystko inaczej niż się spodziewali........
poza tym wspólne obowiązki, niezapłacone rachunki, brak kasy a czasem i brak na jedzenie... wtedy poznajesz najlepiej drugą osobę

---------- Dopisano o 23:11 ---------- Poprzedni post napisano o 23:09 ----------

Napisane przez motylek2701

Ja się zgadzam z Wami wszystkimi. Oczywiście, że lepiej dotrzeć się przed ślubem, niż tydzień po nim, kiedy ma być sielanka, kłócić się o wymienione przez Was skarpetki, szklanki, okruchy itp. Ale z drugiej strony dla osoby wierzącej, biorącej ślub kościelny to hipokryzja. Ja sama juz tyle razy o tym myślałam, że sama nie wiem co sądzić. Z kolei TŻ to taki antyklerykał (wierzący, ale nie ufający instytucji współczesnego księdza), że niestety niczego mi nie ułatwia bo wg niego to wymysł księzy no i nie ma wtym nic złego.

to lepiej potem po katolicku cierpieć cale życie? bo przecież rozwodu kościół nie akceptuje

---------- Dopisano o 23:11 ---------- Poprzedni post napisano o 23:11 ----------

Napisane przez Azuki

Tyle ze juz w paru salonach mi powiedziano ze na moja wybranke troche za pozno jest Pronovias potrzebuje 5-6misiecy na sprowadzenie jej i w marcu moze byc z pozno z drugiej strony . Moge zrobic tak ze pojde tu do pronoviasu (londyn) jesli faktycznie juz zadnej innej nie chce . To zrobie to za posrednictwem mamy tyle zeeee chciala bym po przymierzac jeszcze inne... aj sama juz nie wiem mam totalny metlik .. che nie chce ... oszaleje !

a jaką Pronovias chcesz?

[ila87]

Napisane przez Gwiazda Wieczorna

a jaką Pronovias chcesz?

każda jest fajna

[polee]

Napisane przez motylek2701

Ja się zgadzam z Wami wszystkimi. Oczywiście, że lepiej dotrzeć się przed ślubem, niż tydzień po nim, kiedy ma być sielanka, kłócić się o wymienione przez Was skarpetki, szklanki, okruchy itp. Ale z drugiej strony dla osoby wierzącej, biorącej ślub kościelny to hipokryzja. Ja sama juz tyle razy o tym myślałam, że sama nie wiem co sądzić. Z kolei TŻ to taki antyklerykał (wierzący, ale nie ufający instytucji współczesnego księdza), że niestety niczego mi nie ułatwia bo wg niego to wymysł księzy no i nie ma wtym nic złego.

Mój TŻ ma dokładnie takie same poglądy jak Twój, bierze się to stąd że miał wątpliwą przyjemność zobaczyć jakimi księża są niewyżytymi seksualnie hipokrytami i kłamcami.
Wg mnie większą hipokryzją jest wierzenie w przesądy i zabobony przedślubne niż decyzja o wspólnym zamieszkaniu przed ślubem. Poza tym grzechem wg kościoła nie jest wspólne mieszkanie tylko seks przedmałżeński.

[motylek2701]

Napisane przez Gwiazda Wieczorna

to lepiej potem po katolicku cierpieć cale życie? bo przecież rozwodu kościół nie akceptuje

No właśnie i problem jest w tym, że w jakimś stopniu wszyscy mają rację. Życie jest ciężkie Tak czy siak, odliczam dalej dni do przeprowadzki

[Gwiazda Wieczorna]

Napisane przez naiat

Specjalnie dla Was - wrzuccie sobie pronovais urdiel to moja sukienka

niezła ryba

---------- Dopisano o 23:17 ---------- Poprzedni post napisano o 23:16 ----------

Napisane przez ila87

każda jest fajna

w zasadzie każda jest fajna ale nie dla każdej

[Anaelle]

Napisane przez Yavanna84

Mój widział i suknię i mnie w sukni. I nie żałuję.

a był z Tobą na mierzeniu czy widział tylko fotki?
zastanawiam się coraz mocniej nad pokazaniem mojej najprawdopodobniej sukni TZowi - niech oceni, bo dzis mi zaczął mówić, że mi to chyba jednak najlepiej w bieli i że ecru wygląda smutno no i ze czerwiec to ciepły miesiąc wiec powinnam mieś jaśniutką sukienkę (tej logiki akurat nie pojmuję ale oki...) no a ja przymierzam się do zamówienia susan z nabli właśnie w ecru

Napisane przez Emilia 25

Która chce "błyszczeć" w tym dniu?

Emiiiiiiiliaaaaa! co tam Susan - to jest moja jedyna i wymarzona
i będzie się błyszczeć - jak mamusia chciała

[motylek2701]

Napisane przez polee

Mój TŻ ma dokładnie takie same poglądy jak Twój, bierze się to stąd że miał wątpliwą przyjemność zobaczyć jakimi księża są niewyżytymi seksualnie hipokrytami i kłamcami.
Wg mnie większą hipokryzją jest wierzenie w przesądy i zabobony przedślubne niż decyzja o wspólnym zamieszkaniu przed ślubem. Poza tym grzechem wg kościoła nie jest wspólne mieszkanie tylko seks przedmałżeński.

U mojego TŻta takie a nie inne poglądy, wzięły się z takiego samego powodu jak u Twojego TŻ, myśle że u większości powód jest właśnie taki. Dzisiaj już za późno myśleć na takie tematy, ale myśle że decyzji nie zmienimy, pozostanie tylko uporanie się z moim proboszczem i kłótnie o skarpety

A jeszcze co do mojego TŻta to wspólne mieszkanie=seks przedmałżeński chociaż do tego wspólne mieszkanie też nie jest potrzebne

[ila87]

Napisane przez motylek2701

A jeszcze co do mojego TŻta to wspólne mieszkanie=seks przedmałżeński chociaż do tego wspólne mieszkanie też nie jest potrzebne

[Emilia 25]

Napisane przez Anaelle

Emiiiiiiiliaaaaa! co tam Susan - to jest moja jedyna i wymarzona
i będzie się błyszczeć - jak mamusia chciała

No widzisz, ja to potrafię pomóc.

[edek198821]

Napisane przez gosius91

Też, na codzień nie lubię tego. Hm,ale ten jeden raz to chyba można

no można można bo nikt NAM tego w TEN dzień nie zabroni

[asia_28w]

Napisane przez jjulkaaa

W zupełności się zgadzam, zwłaszcza, że pamiętam jak to było jak zaczęliśmy razem mieszkać. Nie chcę oczywiście nikogo straszyć, ale u nas to był największy kryzys. Na szczęście dotarliśmy się...
Ale u nas zmiany też będą, bo się przeprowadzamy do innego miasta, więc też coś nowego po ślubie

Zgadzam sięU nas też były kryzysy i cieszę się, że mogliśmy się nauczyć wspólnie funkcjonować. Choć my ciągle mieszkamy trochę po studencku (ze znajomymi) więc i tak będzie dla nas nowe to, że po ślubie zamieszkamy sami

[Anaelle]

Napisane przez polee

My mieszkamy 5 miesięcy a mój dalej zostawia skarpetki na krześle w dużym pokoju... a ma pretensje, że swojego długopisu nie odłożę na półkę tylko zostawiam na środku ławy....

Napisane przez ila87

mój już jest wyszkolony w bojach, gdy wraca z pracy rzucam hasło "skarpetki" i posłusznie zmienia je w łazience. Ale nie nauczy się, że na szklanej ławie lepiej nie stawiać bez podkładki szklanki z metalowym uchwytem, i że bierze się talerz na chleb żeby nie łazić po okruchach (jestem na to strasznie wyczulona) itp. Mogłabym tak wymieniać do rana

jej, jak tak czytam, to chyba znalazłam mężczyznę idealnego
od pół roku TŻ pracuje z domu a ja dojeżdżam 1h do pracy więc TŻcik przejął sporą część obowiązków: gotuje (i to jak smacznie ), ma wyłączność na obsługę zmywarki sprząta kuchnię (w końcu to on tam tylko urzęduje ) i robi zakupy
mi została obsługa pralki i sobotnie porządki - czyli czyszczenie łazienki i uprzątnięcie pokoju

Napisane przez Emilia 25

Ja bym nie zdecydowała się na małżeństwo z kimś, kogo nie sprawdziłam w codziennym życiu. Wtedy dopiero można poznać człowieka, ale to tylko moje zdanie.

temat wraca jak bumerang ale podpisuję się wszystkimi kończynami pod tym co napisała Emilia

Napisane przez motylek2701

Ja się zgadzam z Wami wszystkimi. Oczywiście, że lepiej dotrzeć się przed ślubem, niż tydzień po nim, kiedy ma być sielanka, kłócić się o wymienione przez Was skarpetki, szklanki, okruchy itp. Ale z drugiej strony dla osoby wierzącej, biorącej ślub kościelny to hipokryzja. Ja sama juz tyle razy o tym myślałam, że sama nie wiem co sądzić. Z kolei TŻ to taki antyklerykał (wierzący, ale nie ufający instytucji współczesnego księdza), że niestety niczego mi nie ułatwia bo wg niego to wymysł księzy no i nie ma wtym nic złego.

wiadomo: dla osoby wierzącej jest to problem moralny bo z jednej strony nauki Kościoła, z drugiej rzeczywistość ale przykład mojej przyjaciółki, która należała do tych, co to nie mieszkają i nie seksują się przed ślubem tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że nie postępuję źle... Ona dziś, po blisko 10 latach małżeństwa żałuje że nie sprawdziła swojego męża mieszkając z nim bo po ślubie okazał się zupelnie innym czlowiekiem.. i seksualnie też są zupełnie niedopasowani.
Obecnie zastanawiają się nad rozstaniem ale dzieci...

Odnośnie hipokryzji to większą jest ta jaką uprawia KK... przytoczę słowa mojej przyjaciółki... "gdybym zamieszkała z narzeczonym, popełniłabym grzech za który szybko dostałabym rozgrzeszenie, ba! nawet gdybym kogoś zamordowała albo popełniła inna straszną zbrodnię to żałując dostanę rozgrzeszenie ale postępując zgodnie z nakazami Kościoła wyszłam za człowieka, z którym wzajemnie się unieszczęśliwiamy jednak za rozwód rozgrzeszenia nie dostanę..."

[AnonimowaMoni]

Wiecie - my też nie zamieszkamy razem przed ślubem. No ale to oczywiste, haha. Czy ryzyko? Zależy dla kogo, zależy od charakterów. Wiadomo, dwa mocne charakterki będą się ścierać i to pewnie ostro. Osoby, którym przeszkadzają szczegóły. I zależy jakie ma się podejście do związku. Związek to praca, praca i jeszcze raz praca. Kompromisy i ustępstwa. Nie wiem czy się nie pomylę,jeśli napiszę,że osoby, które dopiero po ślubie zamieszkają razem i są przekonane,że będzie pięknie i sielankowo bujają gdzieś w obłokach ;]
Będąc małżeństwem i decydując się na mieszkanie razem, nie ma tylko mnie, mojego pokoju itp. Jesteśmy my i nasze mieszkanie. O problemach się rozmawia. Ja zostawię kubek na szafie do rana, Ty nie opuścisz deski. Nie ma co się kłócić i drzeć koty tylko porozmawiać i pracować nad sobą. Bo to nie tylko moje mieszkanie ale i jego i chciałabym aby i jemu dobrze się żyło. Więc może posprzątam/wsadzę do zlewu/ zmywarki wieczorem te kubki?
Wszystko zależy od nas, naszego samozaparcia i chęci dostosowania się do sytuacji.
Tak mi się wydaje.

[Anaelle]

Napisane przez Emilia 25

No widzisz, ja to potrafię pomóc.

jesteś niezawodna

[AnonimowaMoni]

Napisane przez Anaelle

wiadomo: dla osoby wierzącej jest to problem moralny bo z jednej strony nauki Kościoła, z drugiej rzeczywistość ale przykład mojej przyjaciółki, która należała do tych, co to nie mieszkają i nie seksują się przed ślubem tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że nie postępuję źle... Ona dziś, po blisko 10 latach małżeństwa żałuje że nie sprawdziła swojego męża mieszkając z nim bo po ślubie okazał się zupelnie innym czlowiekiem.. i seksualnie też są zupełnie niedopasowani.
Obecnie zastanawiają się nad rozstaniem ale dzieci...

Odnośnie hipokryzji to większą jest ta jaką uprawia KK... przytoczę słowa mojej przyjaciółki... "gdybym zamieszkała z narzeczonym, popełniłabym grzech za który szybko dostałabym rozgrzeszenie, ba! nawet gdybym kogoś zamordowała albo popełniła inna straszną zbrodnię to żałując dostanę rozgrzeszenie ale postępując zgodnie z nakazami Kościoła wyszłam za człowieka, z którym wzajemnie się unieszczęśliwiamy jednak za rozwód rozgrzeszenia nie dostanę..."

Przyjaciółka ma rację. Nie powiem,że nie
Ale ja mimo tej historii nie zmieniłabym zdania No niestety czasem decyzje jakie czasem musimy podjąć wcale nie są łatwe.

[Emilia 25]

Napisane przez Anaelle

jesteś niezawodna

[ila87]

Napisane przez Anaelle

jej, jak tak czytam, to chyba znalazłam mężczyznę idealnego
od pół roku TŻ pracuje z domu a ja dojeżdżam 1h do pracy więc TŻcik przejął sporą część obowiązków: gotuje (i to jak smacznie ), ma wyłączność na obsługę zmywarki sprząta kuchnię (w końcu to on tam tylko urzęduje ) i robi zakupy
mi została obsługa pralki i sobotnie porządki - czyli czyszczenie łazienki i uprzątnięcie pokoju

niewarygodne!
Jedyne z wyżej wymienionych to zakupy, które robimy wspólnie, lub TŻ w drodze z pracy

[AnonimowaMoni]

Ale z drugiej strony mam historię mojej znajomej.

Mieszkali razem przed ślubem i było ok. Facet pomocny, miał swoje wady ale i się poprzytulał i coś z nią obejrzał. Jeszcze na początku ciąży było ok.

A teraz? są krótko po ślubie. Była dobra kolejność - najpierw ślub potem dziecko. Chłopak przychodzi i gra do nocy. Jak ma wolne wstaje o 13. Ona śpi z dzieckiem, a on sam - powiedział jej,że tam jest jej miejsce. Zupełnie jej nie pomaga. On nie będzie jej pomagał, bo to jej obowiązek - obowiązek żony - posprzątać, ugotować uprać i rozkładać mu nogi wtedy, kiedy on chce. Chciała by odejść, ale nie ma gdzie i z jej pensji nie da rady utrzymać wynajętego mieszkania i dziecka.
A przed ślubem było inaczej.... też myślała,że się dotarli i będzie ok.

[Anaelle]

Napisane przez AnonimowaMoni

Przyjaciółka ma rację. Nie powiem,że nie
Ale ja mimo tej historii nie zmieniłabym zdania No niestety czasem decyzje jakie czasem musimy podjąć wcale nie są łatwe.

...bo ta historia wcale nie była napisana by na kogoś wpłynąć, by ktokolwiek zmieniał swoje zdanie.... nie podejmuję się takiego wpływania na kogoś bo sama nie wiem co jest lepsze / co jest gorsze...
pamiętam tylko, że kiedyś jej zazdrościłam, że znalazła mężczyznę -wydawałoby się - idealnego, bo tak można było o nim wtedy pomyśleć... ba! niektórzy nawet nadal tak myślą bo pozory stwarza świetne i w oczach innych są idealnym małżenstwem
a po ślubie, po urodzeniu dzieci okazało się dopiero jaki jest naprawdę

[edek198821]

Napisane przez Emilia 25

Tak sobie przejrzałam nasze wszystkie suknie ślubne i stwierdzam, że moja jest najpiękniejsza.

nie ma to jak skromność

[ila87]

Napisane przez AnonimowaMoni

Ale z drugiej strony mam historię mojej znajomej.

Mieszkali razem przed ślubem i było ok. Facet pomocny, miał swoje wady ale i się poprzytulał i coś z nią obejrzał. Jeszcze na początku ciąży było ok.

A teraz? są krótko po ślubie. Była dobra kolejność - najpierw ślub potem dziecko. Chłopak przychodzi i gra do nocy. Jak ma wolne wstaje o 13. Ona śpi z dzieckiem, a on sam - powiedział jej,że tam jest jej miejsce. Zupełnie jej nie pomaga. On nie będzie jej pomagał, bo to jej obowiązek - obowiązek żony - posprzątać, ugotować uprać i rozkładać mu nogi wtedy, kiedy on chce.
A przed ślubem było inaczej.... też myślała,że się dotarli i będzie ok.

zachowuje się jak szczeniak, a do tego zwykły palant

[Emilia 25]

Napisane przez edek198821

nie ma to jak skromność

No ba.

[motylek2701]

Napisane przez Anaelle

jej, jak tak czytam, to chyba znalazłam mężczyznę idealnego
od pół roku TŻ pracuje z domu a ja dojeżdżam 1h do pracy więc TŻcik przejął sporą część obowiązków: gotuje (i to jak smacznie ), ma wyłączność na obsługę zmywarki sprząta kuchnię (w końcu to on tam tylko urzęduje ) i robi zakupy
mi została obsługa pralki i sobotnie porządki - czyli czyszczenie łazienki i uprzątnięcie pokoju
temat wraca jak bumerang ale podpisuję się wszystkimi kończynami pod tym co napisała Emilia
wiadomo: dla osoby wierzącej jest to problem moralny bo z jednej strony nauki Kościoła, z drugiej rzeczywistość ale przykład mojej przyjaciółki, która należała do tych, co to nie mieszkają i nie seksują się przed ślubem tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że nie postępuję źle... Ona dziś, po blisko 10 latach małżeństwa żałuje że nie sprawdziła swojego męża mieszkając z nim bo po ślubie okazał się zupelnie innym czlowiekiem.. i seksualnie też są zupełnie niedopasowani.
Obecnie zastanawiają się nad rozstaniem ale dzieci...

Odnośnie hipokryzji to większą jest ta jaką uprawia KK... przytoczę słowa mojej przyjaciółki... "gdybym zamieszkała z narzeczonym, popełniłabym grzech za który szybko dostałabym rozgrzeszenie, ba! nawet gdybym kogoś zamordowała albo popełniła inna straszną zbrodnię to żałując dostanę rozgrzeszenie ale postępując zgodnie z nakazami Kościoła wyszłam za człowieka, z którym wzajemnie się unieszczęśliwiamy jednak za rozwód rozgrzeszenia nie dostanę..."

Właśnie takie argumenty utwierdzają mnie w przekonaniu, że to nie jest takie złe, jak to jest głoszone. Nie wyobrażam sobie zmiany TŻta o 180 stopni po ślubie bo od kilku lat przekonuje się, ze jest to dla mnie tak przewidywalny człowiek, ze chyba już niczym mnie nie zaskoczy. Ale zawsze jest ryzyko i mimo wszystko pozostaje ten niesmak moralny, że żyje w jakimś przekonaniu, ale nie do końca.

Napisane przez AnonimowaMoni

Wiecie - my też nie zamieszkamy razem przed ślubem. No ale to oczywiste, haha. Czy ryzyko? Zależy dla kogo, zależy od charakterów. Wiadomo, dwa mocne charakterki będą się ścierać i to pewnie ostro. Osoby, którym przeszkadzają szczegóły. I zależy jakie ma się podejście do związku. Związek to praca, praca i jeszcze raz praca. Kompromisy i ustępstwa. Nie wiem czy się nie pomylę,jeśli napiszę,że osoby, które dopiero po ślubie zamieszkają razem i są przekonane,że będzie pięknie i sielankowo bujają gdzieś w obłokach ;]
Będąc małżeństwem i decydując się na mieszkanie razem, nie ma tylko mnie, mojego pokoju itp. Jesteśmy my i nasze mieszkanie. O problemach się rozmawia. Ja zostawię kubek na szafie do rana, Ty nie opuścisz deski. Nie ma co się kłócić i drzeć koty tylko porozmawiać i pracować nad sobą. Bo to nie tylko moje mieszkanie ale i jego i chciałabym aby i jemu dobrze się żyło. Więc może posprzątam/wsadzę do zlewu/ zmywarki wieczorem te kubki?
Wszystko zależy od nas, naszego samozaparcia i chęci dostosowania się do sytuacji.
Tak mi się wydaje.

Wiadomo, jedni będą docierać takie sprawy przed ślubem inni po. U jednym przejdzie to łagodnie u drugich będą ostre kłótnie. Dlatego każdy decyduje tak jak czuje się na siłach czy jakie ma przekonania/ sytuacje życiowe. Nawet dla osób mieszkających przed slubem będzie on dużą zmiana w życiu i nie wierze, że mieszkanie przed spowoduje brak kłótni bo to niemożliwe, ale na pewno ograniczy.

[malwka]

Cześć dziewczyny,
Nadrobiłam ze 2 strony

Napisane przez polee

Mój TŻ ma dokładnie takie same poglądy jak Twój, bierze się to stąd że miał wątpliwą przyjemność zobaczyć jakimi księża są niewyżytymi seksualnie hipokrytami i kłamcami.
Wg mnie większą hipokryzją jest wierzenie w przesądy i zabobony przedślubne niż decyzja o wspólnym zamieszkaniu przed ślubem. Poza tym grzechem wg kościoła nie jest wspólne mieszkanie tylko seks przedmałżeński.

To niestety tak nie wygląda. ile razy bym nie powiedziała na spowiedzi, że uprawiam sex przedmałżeński to żaden ksiądz nie ma z tym problemu a raz powiedziałam, że zamieszkałam z chłopakiem przed ślubem to niestety rozgrzeszenia nie dostałam... gadałam kiedyś z jakimś księdzem na ten temat i powiedział, że tak, można zamieszkać z chłopakiem ale tylko na warunkach przyjacielskich... dla mnie to jest chore... bzykać się z kimkolwiek można przed ślubem a z osobą którą się kocha i chce się spędzić całe życie nie można i nie można razem zamieszkać. Bo to niby jest tak, że podejmujesz tą decyzje świadomie, że z kimś zamieszkujesz i przez to świadomie "narażasz się na sex przedmałżeński" a jak sie bzykniesz z kimś na dyskotece w kiblu to jest chwila słabości a nie świadome grzeszenie.....

[AnonimowaMoni]

Napisane przez Anaelle

...bo ta historia wcale nie była napisana by na kogoś wpłynąć, by ktokolwiek zmieniał swoje zdanie.... nie podejmuję się takiego wpływania na kogoś bo sama nie wiem co jest lepsze / co jest gorsze...
pamiętam tylko, że kiedyś jej zazdrościłam, że znalazła mężczyznę -wydawałoby się - idealnego, bo tak można było o nim wtedy pomyśleć... ba! niektórzy nawet nadal tak myślą bo pozory stwarza świetne i w oczach innych są idealnym małżenstwem
a po ślubie, po urodzeniu dzieci okazało się dopiero jaki jest naprawdę

Po prostu takie historie dają do myślenia,że można zwątpić w swoją decyzję.
Ale patrz mój post wyżej. Okazuje się,że mieszkając przed ślubem dalsza część historii może być taka sama.