Wrześniowo - październikowe mamusie 2013, cz. II

[tancerka212]

Napisane przez 87czarna

Tancerko- dla mnie ten śliwkowy

własnie ten fioletowawy to był mój pierwszy typ ale jak zobaczyłam ten jaśniejszy na żywo to zgłupiałam i nie wiem który ładniejszy

[87czarna]

Ja myślałam, żeby kupić gondolę Mutsy, ale kolezanka ma ten wózek i ponoć gondolka jest mała:/

[tancerka212]

Napisane przez 87czarna

Ja myślałam, żeby kupić gondolę Mutsy, ale kolezanka ma ten wózek i ponoć gondolka jest mała:/

szczerze mówiąc to chyba określenie "mała" lub "duża" jest bardzo subiektywne... o x-landerze też mówią że gondolka nie za duża a w niedzielę spotkałam znajomych, którym urodziła się córka dokładnie 24 sierpnia, a my się widzielismy 3 marca czyli pół roku minęło od jej urodzin już 7 miesiąc leci i w kombinezonie puchowym zimowym normalnie w gondoli sobie wygodnie spała wcale nie upchana na siłę więc jak ja urodzę w październiku to tym bardziej zimę przejeżdżę na spokojnie gondolą

[wadera4]

Hej kochane, miałam nie pisać ale po prostu muszę się wyżalić… Tylko boję się, żeby to na Was nie wpłynęło jakoś źle, po co Wam takie złe informacje.
Czasami jednak przeczucia nas nie mylą, i trochę żałuję, że nie posłuchałam swoich. Choć i tak niewiele bym zmieniła. Po ostatnim usg (koniec 6 tyg.) nic nie było widać, u mojego gina nie wzbudziło to podejrzeń, ale ja czułam wtedy, że coś jest nie tak. Ale radość się udzieliła i chciałam bardzo mieć nadzieję, że wszystko będzie dobrze. Tej nocy przed wizytą po raz trzeci śniło mi się, że krwawię. Bardzo bałam się tego, ze coś pójdzie nie tak. Nawet pamiętam na początku jak Was podczytywałam, to miałam zamiar dołączyć dopiero jak będę pewniejsza, po drugiej wizycie. Ale pomyślałam sobie, ze w razie czego chciałabym chociaż być na liście jako aniołkowa mama, bo to taka szczególna pamięć. Wyobrażacie sobie? Tak wtedy myślałam i jakbym to sobie wywróżyła.. Wczoraj rano pojechałam na zakupy, nawet sobie krem na rozstępy kupiłam, spodnie ciążowe, bluzki… Dla dziecka na szczęście nie kupiłam nic. A potem poszłam sobie na lody (mąż załatwiał wtedy inne sprawy). I tak żarłam te lody, zadowolona z udanych zakupów, i nagle pomyślałam – z czego się tak cieszę? Przecież tak naprawdę nie wiem czy w ogóle jest wszystko w porządku. Poszłam na wizytę. Lekarz spojrzał na poprzednie usg i zaczął wypisywać kartę ciąży. Znów to przeczucie – po co to robi, powinien mnie najpierw zbadać. No i mówi – połóż się tylko na kozetkę, zbadam tętno płodu. Zrobił usg przez powłoki brzuszne, kręci, kręci, nastawia głośność na max, już wiedziałam, że jest źle. I mówi – rozbierz się to cię zbadam. To już mnie tylko upewniło. Usg dopochwowe nie znalazło żywego zarodka
Dał mi skierowanie na jutro do swojego szpitala i powiedział żeby się nie martwić, ze w ciągu 2 dni wszystko może się jeszcze wydarzyć. Nie wiem jakim cudem powstrzymałam się z ryczeniem do wyjścia z gabinetu… nie chciałam się widzieć z mamą, chciałam tylko jechać do domu i ryczeć. No ale tak dopytywała czy wszystko dobrze, że zajechaliśmy. Mąż z moją mamą ustalili, że może lepiej pojechać jeszcze do innego lekarza i to potwierdzić. Umówiłam się na wieczorną wizytę, pani doktor długo z nami rozmawiała i w przeciwieństwie do mojego lekarza, nie pozostawiła nam żadnych złudzeń. „Tak się dzieje gdy dziecko ma jakąś wadę, natura sama je wyeliminowała”, zarodek obumarł we wczesnym okresie, chociaż u mnie pęcherzyk nadal rośnie (9 tydzień), dlatego tak długo była nadzieja. Mówiła że nieraz tak lepiej, że takie dziecko nie miało szans na przeżycie, ze ¼ kobiet przeżywa poronienie itd. itd. Że w USA ciąży przed 12 tyg. w ogóle nie bierze się pod uwagę, bo wszystko może się zdarzyć, i że lepiej pozwolić działać naturze, niż na siłę tą ciążę utrzymywać. Bo wtedy może się urodzić dziecko z wadami. Dużo jeszcze mówiła, ale jakoś nie byłam w stanie słuchać. Płakałam i myślałam dlaczego ja, przecież miało się urodzić w październiku, jakoś to wszystko do mnie nie docierało. I znów rozmowa z mamą, potem tłumaczenie tego samego teściom. Dobrze, że mój mąż jest ze mną i że był w tych chwilach, bo sama chyba nie dałabym sobie rady… Dopiero w takich chwilach kobieta uświadamia sobie jakiego ma kochanego męża. Cieszę się, że jednak wypisał mi tą kartę ciąży, będę miała pamiątkę po moim nienarodzonym dziecku...

Trochę się martwię co dalej, nie mam krwawień, plamień, a wołałabym w taki naturalny sposób się oczyścić. Boję się zabiegu, narkozy, tego łyżeczkowania… Ale to już inna historia.
Trzymajcie się moje kochane, dziękuję Wam za słowa otuchy. Urodźcie zdrowe dzieciaczki i żeby moja tragiczna historia była już ostatnią na tym wątku
Buziaki

[tancerka212]

Napisane przez wadera4

Hej kochane, miałam nie pisać ale po prostu muszę się wyżalić…

nie wiem co powiedzieć... trzymaj się dzielnie kochana z pewnością lada chwila znów cię zobaczymy na jakims mamusiowym wątku

[83monia]

och wadera, trzymaj sie... nie wiem nawet co rpzechodzisz i mam nadzieje ze juz zadna z nas tego sie nie dowie... mam łzy w oczach (hormony tez swoje robia, rycze czasem bez sensu nawet)... trzymaj sie, jak chcesz to badz z nami a juz na bank pisz nam jesli cos sie zmieni, takze w rpzyszlosci!

[Lolaaaaaaa88]

Napisane przez wadera4

Hej kochane, miałam nie pisać ale po prostu muszę się wyżalić… Tylko boję się, żeby to na Was nie wpłynęło jakoś źle, po co Wam takie złe informacje.

Bardzo mi przykro...

Chciałabym Ci powiedzieć, żebys była dzielna mimo tej straty
Trzymam mocno kciuki za Ciebie, super, że masz tak kochanego Męża

[passion80]

Napisane przez wadera4

Hej kochane, miałam nie pisać ale po prostu muszę się wyżalić… Tylko boję się, żeby to na Was nie wpłynęło jakoś źle, po co Wam takie złe informacje.
Czasami jednak przeczucia nas nie mylą, i trochę żałuję, że nie posłuchałam swoich. Choć i tak niewiele bym zmieniła. Po ostatnim usg (koniec 6 tyg.) nic nie było widać, u mojego gina nie wzbudziło to podejrzeń, ale ja czułam wtedy, że coś jest nie tak. Ale radość się udzieliła i chciałam bardzo mieć nadzieję, że wszystko będzie dobrze. Tej nocy przed wizytą po raz trzeci śniło mi się, że krwawię. Bardzo bałam się tego, ze coś pójdzie nie tak. Nawet pamiętam na początku jak Was podczytywałam, to miałam zamiar dołączyć dopiero jak będę pewniejsza, po drugiej wizycie. Ale pomyślałam sobie, ze w razie czego chciałabym chociaż być na liście jako aniołkowa mama, bo to taka szczególna pamięć. Wyobrażacie sobie? Tak wtedy myślałam i jakbym to sobie wywróżyła.. Wczoraj rano pojechałam na zakupy, nawet sobie krem na rozstępy kupiłam, spodnie ciążowe, bluzki… Dla dziecka na szczęście nie kupiłam nic. A potem poszłam sobie na lody (mąż załatwiał wtedy inne sprawy). I tak żarłam te lody, zadowolona z udanych zakupów, i nagle pomyślałam – z czego się tak cieszę? Przecież tak naprawdę nie wiem czy w ogóle jest wszystko w porządku. Poszłam na wizytę. Lekarz spojrzał na poprzednie usg i zaczął wypisywać kartę ciąży. Znów to przeczucie – po co to robi, powinien mnie najpierw zbadać. No i mówi – połóż się tylko na kozetkę, zbadam tętno płodu. Zrobił usg przez powłoki brzuszne, kręci, kręci, nastawia głośność na max, już wiedziałam, że jest źle. I mówi – rozbierz się to cię zbadam. To już mnie tylko upewniło. Usg dopochwowe nie znalazło żywego zarodka
Dał mi skierowanie na jutro do swojego szpitala i powiedział żeby się nie martwić, ze w ciągu 2 dni wszystko może się jeszcze wydarzyć. Nie wiem jakim cudem powstrzymałam się z ryczeniem do wyjścia z gabinetu… nie chciałam się widzieć z mamą, chciałam tylko jechać do domu i ryczeć. No ale tak dopytywała czy wszystko dobrze, że zajechaliśmy. Mąż z moją mamą ustalili, że może lepiej pojechać jeszcze do innego lekarza i to potwierdzić. Umówiłam się na wieczorną wizytę, pani doktor długo z nami rozmawiała i w przeciwieństwie do mojego lekarza, nie pozostawiła nam żadnych złudzeń. „Tak się dzieje gdy dziecko ma jakąś wadę, natura sama je wyeliminowała”, zarodek obumarł we wczesnym okresie, chociaż u mnie pęcherzyk nadal rośnie (9 tydzień), dlatego tak długo była nadzieja. Mówiła że nieraz tak lepiej, że takie dziecko nie miało szans na przeżycie, ze ¼ kobiet przeżywa poronienie itd. itd. Że w USA ciąży przed 12 tyg. w ogóle nie bierze się pod uwagę, bo wszystko może się zdarzyć, i że lepiej pozwolić działać naturze, niż na siłę tą ciążę utrzymywać. Bo wtedy może się urodzić dziecko z wadami. Dużo jeszcze mówiła, ale jakoś nie byłam w stanie słuchać. Płakałam i myślałam dlaczego ja, przecież miało się urodzić w październiku, jakoś to wszystko do mnie nie docierało. I znów rozmowa z mamą, potem tłumaczenie tego samego teściom. Dobrze, że mój mąż jest ze mną i że był w tych chwilach, bo sama chyba nie dałabym sobie rady… Dopiero w takich chwilach kobieta uświadamia sobie jakiego ma kochanego męża. Cieszę się, że jednak wypisał mi tą kartę ciąży, będę miała pamiątkę po moim nienarodzonym dziecku...

Trochę się martwię co dalej, nie mam krwawień, plamień, a wołałabym w taki naturalny sposób się oczyścić. Boję się zabiegu, narkozy, tego łyżeczkowania… Ale to już inna historia.
Trzymajcie się moje kochane, dziękuję Wam za słowa otuchy. Urodźcie zdrowe dzieciaczki i żeby moja tragiczna historia była już ostatnią na tym wątku
Buziaki

bardzo mi przykro
a mąż spisał się na medal, dobrze, że jest dla Ciebie wsparciem w tym trudnym czasie. Niby to co ginka mówiła jest logiczne, ma rację, ale w takiej sytuacji ciężko przyjąć to do wiadomości. Trzymajcie sie ciepło i daj znać nastepnym razem

miałąm usuwane polipa, narkoza, łyżeczkowanie, miesiąc później się udało

[kaska87]

Napisane przez tancerka212

proszę o opinię bo w ciąży jestem mega niezdecydowana i nie wiem który kolor wózka ładniejszy:

jaśniejszy

Napisane przez wadera4

Hej kochane, miałam nie pisać ale po prostu muszę się wyżalić… Tylko boję się, żeby to na Was nie wpłynęło jakoś źle, po co Wam takie złe informacje.
Czasami jednak przeczucia nas nie mylą, i trochę żałuję, że nie posłuchałam swoich. Choć i tak niewiele bym zmieniła. Po ostatnim usg (koniec 6 tyg.) nic nie było widać, u mojego gina nie wzbudziło to podejrzeń, ale ja czułam wtedy, że coś jest nie tak. Ale radość się udzieliła i chciałam bardzo mieć nadzieję, że wszystko będzie dobrze. Tej nocy przed wizytą po raz trzeci śniło mi się, że krwawię. Bardzo bałam się tego, ze coś pójdzie nie tak. Nawet pamiętam na początku jak Was podczytywałam, to miałam zamiar dołączyć dopiero jak będę pewniejsza, po drugiej wizycie. Ale pomyślałam sobie, ze w razie czego chciałabym chociaż być na liście jako aniołkowa mama, bo to taka szczególna pamięć. Wyobrażacie sobie? Tak wtedy myślałam i jakbym to sobie wywróżyła.. Wczoraj rano pojechałam na zakupy, nawet sobie krem na rozstępy kupiłam, spodnie ciążowe, bluzki… Dla dziecka na szczęście nie kupiłam nic. A potem poszłam sobie na lody (mąż załatwiał wtedy inne sprawy). I tak żarłam te lody, zadowolona z udanych zakupów, i nagle pomyślałam – z czego się tak cieszę? Przecież tak naprawdę nie wiem czy w ogóle jest wszystko w porządku. Poszłam na wizytę. Lekarz spojrzał na poprzednie usg i zaczął wypisywać kartę ciąży. Znów to przeczucie – po co to robi, powinien mnie najpierw zbadać. No i mówi – połóż się tylko na kozetkę, zbadam tętno płodu. Zrobił usg przez powłoki brzuszne, kręci, kręci, nastawia głośność na max, już wiedziałam, że jest źle. I mówi – rozbierz się to cię zbadam. To już mnie tylko upewniło. Usg dopochwowe nie znalazło żywego zarodka
Dał mi skierowanie na jutro do swojego szpitala i powiedział żeby się nie martwić, ze w ciągu 2 dni wszystko może się jeszcze wydarzyć. Nie wiem jakim cudem powstrzymałam się z ryczeniem do wyjścia z gabinetu… nie chciałam się widzieć z mamą, chciałam tylko jechać do domu i ryczeć. No ale tak dopytywała czy wszystko dobrze, że zajechaliśmy. Mąż z moją mamą ustalili, że może lepiej pojechać jeszcze do innego lekarza i to potwierdzić. Umówiłam się na wieczorną wizytę, pani doktor długo z nami rozmawiała i w przeciwieństwie do mojego lekarza, nie pozostawiła nam żadnych złudzeń. „Tak się dzieje gdy dziecko ma jakąś wadę, natura sama je wyeliminowała”, zarodek obumarł we wczesnym okresie, chociaż u mnie pęcherzyk nadal rośnie (9 tydzień), dlatego tak długo była nadzieja. Mówiła że nieraz tak lepiej, że takie dziecko nie miało szans na przeżycie, ze ¼ kobiet przeżywa poronienie itd. itd. Że w USA ciąży przed 12 tyg. w ogóle nie bierze się pod uwagę, bo wszystko może się zdarzyć, i że lepiej pozwolić działać naturze, niż na siłę tą ciążę utrzymywać. Bo wtedy może się urodzić dziecko z wadami. Dużo jeszcze mówiła, ale jakoś nie byłam w stanie słuchać. Płakałam i myślałam dlaczego ja, przecież miało się urodzić w październiku, jakoś to wszystko do mnie nie docierało. I znów rozmowa z mamą, potem tłumaczenie tego samego teściom. Dobrze, że mój mąż jest ze mną i że był w tych chwilach, bo sama chyba nie dałabym sobie rady… Dopiero w takich chwilach kobieta uświadamia sobie jakiego ma kochanego męża. Cieszę się, że jednak wypisał mi tą kartę ciąży, będę miała pamiątkę po moim nienarodzonym dziecku...

Trochę się martwię co dalej, nie mam krwawień, plamień, a wołałabym w taki naturalny sposób się oczyścić. Boję się zabiegu, narkozy, tego łyżeczkowania… Ale to już inna historia.
Trzymajcie się moje kochane, dziękuję Wam za słowa otuchy. Urodźcie zdrowe dzieciaczki i żeby moja tragiczna historia była już ostatnią na tym wątku
Buziaki

trzymaj się kochana

[tancerka212]

jaki tu spokój odświeżam co jakiś czas stronę i tak malutko postów że az was nie poznaję
każdy poczuł słoneczko i pewnie jak nie spacerki to sprzątanie mamuśki uskuteczniają

---------- Dopisano o 16:57 ---------- Poprzedni post napisano o 16:55 ----------

Napisane przez kaska87

jaśniejszy

jaśniejszy mówisz a sama chcesz czarny

[kaska87]

Napisane przez tancerka212

jaśniejszy mówisz a sama chcesz czarny

bo nie ma czarnego

[tancerka212]

Napisane przez kaska87

bo nie ma czarnego

stary x-lander miał czarny kolor i strasznie mi się podobał ale w ciąży jakoś już przestał mnie rajcować w ogóle mózg mi się cały pozmieniał ostatnio- mąż mnie nie poznaje

[nena_milka]

wadera4 trzymaj się kochana. ..

dziewczyny dzisiaj był zdecydowanie lepszy dzień dla mnie. załatwiłam wszystko u szefowej, w urzędzie też i kupiłam sobie bilet na niedzielę do polski, więc jadę na miesiąc urlopu. Olałam szefową, poszłam do biura, dałam jej nr tel do urzędu i powiedziałam żeby sobie zadzwoniła i zapytała to jej wytłumaczą na czym polega ten zasiłek. coś tam gadała ale nie słuchałam jej nawet bo nie będzie mnie stara pipa denerwować. I mam nadzieję, że to było moje ostatnie spotkanie z tą kobietą. I odpowiadam na pytania dziewczyn: pracowałam w firmie sprzątającej a moja szefowa jest norweżką.

Przez te moje zawirowania nikomu nic nie pogratulowałam więc robię to teraz

i witam sie w 12 tyg

[tancerka212]

Napisane przez nena_milka

wadera4 trzymaj się kochana. ..

dziewczyny dzisiaj był zdecydowanie lepszy dzień dla mnie. załatwiłam wszystko u szefowej, w urzędzie też i kupiłam sobie bilet na niedzielę do polski, więc jadę na miesiąc urlopu. Olałam szefową, poszłam do biura, dałam jej nr tel do urzędu i powiedziałam żeby sobie zadzwoniła i zapytała to jej wytłumaczą na czym polega ten zasiłek. coś tam gadała ale nie słuchałam jej nawet bo nie będzie mnie stara pipa denerwować. I mam nadzieję, że to było moje ostatnie spotkanie z tą kobietą. I odpowiadam na pytania dziewczyn: pracowałam w firmie sprzątającej a moja szefowa jest norweżką.

Przez te moje zawirowania nikomu nic nie pogratulowałam więc robię to teraz

i witam sie w 12 tyg

olej tą babę i wypoczywaj
nie mogę się doczekać chwili kiedy i ja wykręcę się tyłkiem i pomacham w mojej durnej pracy wszystkim łapka i powiem "do zobaczenia za 1,5 roku

a ja jutro 11 tydzień zaczynam

[ewacia85]

jejku jak mi się ten dzień dłuży;/ Też bym chciała powiedzieć pracy 'adios" ale zależy mi żeby przepracować do połowy maja potem to już mi obojętne.Póki co mam dość wstawania o 5 rano więc jutro sobie zaszaleje i wstanę o 6:00

---------- Dopisano o 17:48 ---------- Poprzedni post napisano o 17:41 ----------

jesli chodzi o wózki to ja polecam ten http://allegro.pl/3w1-jedo-bartatina...053485155.html .Siostra go ma i jest na prawdę super ,lekko sie prowadzi, lekko się buja, szybko składa. Gondola jest duża. Wiem że mówiąc duża gondola różne rozmiary ma się na myśli więc napisze tak: pierwsza córa bardzo długo spała w gondoli chyba z 7 miesięcy ale teraz ma synka który jest naprawdę duży (ciuszki nosi na 80 mając 3,5 miesiąca/prawie na roczek, wazy 9,100kg, jest bardzo długi) i jeszcze ma sporo miejsca. Niewiem czy dokładnie ten model znalazłam bo pamietam że to jedo bartatina-->naprawdę godny polecenia

[cotynato]

wadera4 ściskam mocno

[SAMBAdiJANEIRO]

Napisane przez wadera4

Hej kochane, miałam nie pisać ale po prostu muszę się wyżalić… Tylko boję się, żeby to na Was nie wpłynęło jakoś źle, po co Wam takie złe informacje.
Czasami jednak przeczucia nas nie mylą, i trochę żałuję, że nie posłuchałam swoich. Choć i tak niewiele bym zmieniła. Po ostatnim usg (koniec 6 tyg.) nic nie było widać, u mojego gina nie wzbudziło to podejrzeń, ale ja czułam wtedy, że coś jest nie tak. Ale radość się udzieliła i chciałam bardzo mieć nadzieję, że wszystko będzie dobrze. Tej nocy przed wizytą po raz trzeci śniło mi się, że krwawię. Bardzo bałam się tego, ze coś pójdzie nie tak. Nawet pamiętam na początku jak Was podczytywałam, to miałam zamiar dołączyć dopiero jak będę pewniejsza, po drugiej wizycie. Ale pomyślałam sobie, ze w razie czego chciałabym chociaż być na liście jako aniołkowa mama, bo to taka szczególna pamięć. Wyobrażacie sobie? Tak wtedy myślałam i jakbym to sobie wywróżyła.. Wczoraj rano pojechałam na zakupy, nawet sobie krem na rozstępy kupiłam, spodnie ciążowe, bluzki… Dla dziecka na szczęście nie kupiłam nic. A potem poszłam sobie na lody (mąż załatwiał wtedy inne sprawy). I tak żarłam te lody, zadowolona z udanych zakupów, i nagle pomyślałam – z czego się tak cieszę? Przecież tak naprawdę nie wiem czy w ogóle jest wszystko w porządku. Poszłam na wizytę. Lekarz spojrzał na poprzednie usg i zaczął wypisywać kartę ciąży. Znów to przeczucie – po co to robi, powinien mnie najpierw zbadać. No i mówi – połóż się tylko na kozetkę, zbadam tętno płodu. Zrobił usg przez powłoki brzuszne, kręci, kręci, nastawia głośność na max, już wiedziałam, że jest źle. I mówi – rozbierz się to cię zbadam. To już mnie tylko upewniło. Usg dopochwowe nie znalazło żywego zarodka
Dał mi skierowanie na jutro do swojego szpitala i powiedział żeby się nie martwić, ze w ciągu 2 dni wszystko może się jeszcze wydarzyć. Nie wiem jakim cudem powstrzymałam się z ryczeniem do wyjścia z gabinetu… nie chciałam się widzieć z mamą, chciałam tylko jechać do domu i ryczeć. No ale tak dopytywała czy wszystko dobrze, że zajechaliśmy. Mąż z moją mamą ustalili, że może lepiej pojechać jeszcze do innego lekarza i to potwierdzić. Umówiłam się na wieczorną wizytę, pani doktor długo z nami rozmawiała i w przeciwieństwie do mojego lekarza, nie pozostawiła nam żadnych złudzeń. „Tak się dzieje gdy dziecko ma jakąś wadę, natura sama je wyeliminowała”, zarodek obumarł we wczesnym okresie, chociaż u mnie pęcherzyk nadal rośnie (9 tydzień), dlatego tak długo była nadzieja. Mówiła że nieraz tak lepiej, że takie dziecko nie miało szans na przeżycie, ze ¼ kobiet przeżywa poronienie itd. itd. Że w USA ciąży przed 12 tyg. w ogóle nie bierze się pod uwagę, bo wszystko może się zdarzyć, i że lepiej pozwolić działać naturze, niż na siłę tą ciążę utrzymywać. Bo wtedy może się urodzić dziecko z wadami. Dużo jeszcze mówiła, ale jakoś nie byłam w stanie słuchać. Płakałam i myślałam dlaczego ja, przecież miało się urodzić w październiku, jakoś to wszystko do mnie nie docierało. I znów rozmowa z mamą, potem tłumaczenie tego samego teściom. Dobrze, że mój mąż jest ze mną i że był w tych chwilach, bo sama chyba nie dałabym sobie rady… Dopiero w takich chwilach kobieta uświadamia sobie jakiego ma kochanego męża. Cieszę się, że jednak wypisał mi tą kartę ciąży, będę miała pamiątkę po moim nienarodzonym dziecku...

Trochę się martwię co dalej, nie mam krwawień, plamień, a wołałabym w taki naturalny sposób się oczyścić. Boję się zabiegu, narkozy, tego łyżeczkowania… Ale to już inna historia.
Trzymajcie się moje kochane, dziękuję Wam za słowa otuchy. Urodźcie zdrowe dzieciaczki i żeby moja tragiczna historia była już ostatnią na tym wątku
Buziaki

przytulam wiem co czujesz bo mialam identyczna sytuacje, no moze bez tych przeczuc, ale tez nie mialam zadnych krwawien, plamien poprostu w 9 tc nie bylo zywego zarodka... tak sie niestety zdarza i nic na to nie poradzimy nie obwiniaj sie, bo nic nie zrobilas by zaszkodzic dzidziusiowi... wyplacz sie w ramionach meza, a za jakis czas probujcie znowu...nie mozecie sie poddawac trzymam kciuki za Was

[mariiasia]

wadera brakuje mi słów by napisać coś odpowiedniego, więc po prostu ściskam Cię mocno i życzę Ci żebyście razem z mężem dzielnie to przetrwali


a ja się melduję po usg....
jest serduszko!!
nasza fasolinka ma 4,4 mm i wg usg 6tydz.1dzień ciąży,
termin porodu położna mi w kartę wpisała 24 października- obliczone wg OM czyli może być troszkę później
dziękuję za wszystkie kciuki

[87czarna]

Napisane przez wadera4

Hej kochane, miałam nie pisać ale po prostu muszę się wyżalić… Tylko boję się, żeby to na Was nie wpłynęło jakoś źle, po co Wam takie złe informacje.
Czasami jednak przeczucia nas nie mylą, i trochę żałuję, że nie posłuchałam swoich. Choć i tak niewiele bym zmieniła. Po ostatnim usg (koniec 6 tyg.) nic nie było widać, u mojego gina nie wzbudziło to podejrzeń, ale ja czułam wtedy, że coś jest nie tak. Ale radość się udzieliła i chciałam bardzo mieć nadzieję, że wszystko będzie dobrze. Tej nocy przed wizytą po raz trzeci śniło mi się, że krwawię. Bardzo bałam się tego, ze coś pójdzie nie tak. Nawet pamiętam na początku jak Was podczytywałam, to miałam zamiar dołączyć dopiero jak będę pewniejsza, po drugiej wizycie. Ale pomyślałam sobie, ze w razie czego chciałabym chociaż być na liście jako aniołkowa mama, bo to taka szczególna pamięć. Wyobrażacie sobie? Tak wtedy myślałam i jakbym to sobie wywróżyła.. Wczoraj rano pojechałam na zakupy, nawet sobie krem na rozstępy kupiłam, spodnie ciążowe, bluzki… Dla dziecka na szczęście nie kupiłam nic. A potem poszłam sobie na lody (mąż załatwiał wtedy inne sprawy). I tak żarłam te lody, zadowolona z udanych zakupów, i nagle pomyślałam – z czego się tak cieszę? Przecież tak naprawdę nie wiem czy w ogóle jest wszystko w porządku. Poszłam na wizytę. Lekarz spojrzał na poprzednie usg i zaczął wypisywać kartę ciąży. Znów to przeczucie – po co to robi, powinien mnie najpierw zbadać. No i mówi – połóż się tylko na kozetkę, zbadam tętno płodu. Zrobił usg przez powłoki brzuszne, kręci, kręci, nastawia głośność na max, już wiedziałam, że jest źle. I mówi – rozbierz się to cię zbadam. To już mnie tylko upewniło. Usg dopochwowe nie znalazło żywego zarodka
Dał mi skierowanie na jutro do swojego szpitala i powiedział żeby się nie martwić, ze w ciągu 2 dni wszystko może się jeszcze wydarzyć. Nie wiem jakim cudem powstrzymałam się z ryczeniem do wyjścia z gabinetu… nie chciałam się widzieć z mamą, chciałam tylko jechać do domu i ryczeć. No ale tak dopytywała czy wszystko dobrze, że zajechaliśmy. Mąż z moją mamą ustalili, że może lepiej pojechać jeszcze do innego lekarza i to potwierdzić. Umówiłam się na wieczorną wizytę, pani doktor długo z nami rozmawiała i w przeciwieństwie do mojego lekarza, nie pozostawiła nam żadnych złudzeń. „Tak się dzieje gdy dziecko ma jakąś wadę, natura sama je wyeliminowała”, zarodek obumarł we wczesnym okresie, chociaż u mnie pęcherzyk nadal rośnie (9 tydzień), dlatego tak długo była nadzieja. Mówiła że nieraz tak lepiej, że takie dziecko nie miało szans na przeżycie, ze ¼ kobiet przeżywa poronienie itd. itd. Że w USA ciąży przed 12 tyg. w ogóle nie bierze się pod uwagę, bo wszystko może się zdarzyć, i że lepiej pozwolić działać naturze, niż na siłę tą ciążę utrzymywać. Bo wtedy może się urodzić dziecko z wadami. Dużo jeszcze mówiła, ale jakoś nie byłam w stanie słuchać. Płakałam i myślałam dlaczego ja, przecież miało się urodzić w październiku, jakoś to wszystko do mnie nie docierało. I znów rozmowa z mamą, potem tłumaczenie tego samego teściom. Dobrze, że mój mąż jest ze mną i że był w tych chwilach, bo sama chyba nie dałabym sobie rady… Dopiero w takich chwilach kobieta uświadamia sobie jakiego ma kochanego męża. Cieszę się, że jednak wypisał mi tą kartę ciąży, będę miała pamiątkę po moim nienarodzonym dziecku...

Trochę się martwię co dalej, nie mam krwawień, plamień, a wołałabym w taki naturalny sposób się oczyścić. Boję się zabiegu, narkozy, tego łyżeczkowania… Ale to już inna historia.
Trzymajcie się moje kochane, dziękuję Wam za słowa otuchy. Urodźcie zdrowe dzieciaczki i żeby moja tragiczna historia była już ostatnią na tym wątku
Buziaki

Brak mi słów,by cokolwiek napisać
Jesteś dzielna,wszystko się ułoży! Wielki buziak dla Ciebie!

[201704210903]

wadera4 - nie martw się będzie dobrze, też miałam łyżeczkowanie i obumarcie płodu, jak jeszcze kilka dziewczyn na forum - nam się udało i Tobie się uda!!!

[maharet1092]

Napisane przez wadera4

Hej kochane, miałam nie pisać ale po prostu muszę się wyżalić… Tylko boję się, żeby to na Was nie wpłynęło jakoś źle, po co Wam takie złe informacje.
Czasami jednak przeczucia nas nie mylą, i trochę żałuję, że nie posłuchałam swoich. Choć i tak niewiele bym zmieniła. Po ostatnim usg (koniec 6 tyg.) nic nie było widać, u mojego gina nie wzbudziło to podejrzeń, ale ja czułam wtedy, że coś jest nie tak. Ale radość się udzieliła i chciałam bardzo mieć nadzieję, że wszystko będzie dobrze. Tej nocy przed wizytą po raz trzeci śniło mi się, że krwawię. Bardzo bałam się tego, ze coś pójdzie nie tak. Nawet pamiętam na początku jak Was podczytywałam, to miałam zamiar dołączyć dopiero jak będę pewniejsza, po drugiej wizycie. Ale pomyślałam sobie, ze w razie czego chciałabym chociaż być na liście jako aniołkowa mama, bo to taka szczególna pamięć. Wyobrażacie sobie? Tak wtedy myślałam i jakbym to sobie wywróżyła.. Wczoraj rano pojechałam na zakupy, nawet sobie krem na rozstępy kupiłam, spodnie ciążowe, bluzki… Dla dziecka na szczęście nie kupiłam nic. A potem poszłam sobie na lody (mąż załatwiał wtedy inne sprawy). I tak żarłam te lody, zadowolona z udanych zakupów, i nagle pomyślałam – z czego się tak cieszę? Przecież tak naprawdę nie wiem czy w ogóle jest wszystko w porządku. Poszłam na wizytę. Lekarz spojrzał na poprzednie usg i zaczął wypisywać kartę ciąży. Znów to przeczucie – po co to robi, powinien mnie najpierw zbadać. No i mówi – połóż się tylko na kozetkę, zbadam tętno płodu. Zrobił usg przez powłoki brzuszne, kręci, kręci, nastawia głośność na max, już wiedziałam, że jest źle. I mówi – rozbierz się to cię zbadam. To już mnie tylko upewniło. Usg dopochwowe nie znalazło żywego zarodka
Dał mi skierowanie na jutro do swojego szpitala i powiedział żeby się nie martwić, ze w ciągu 2 dni wszystko może się jeszcze wydarzyć. Nie wiem jakim cudem powstrzymałam się z ryczeniem do wyjścia z gabinetu… nie chciałam się widzieć z mamą, chciałam tylko jechać do domu i ryczeć. No ale tak dopytywała czy wszystko dobrze, że zajechaliśmy. Mąż z moją mamą ustalili, że może lepiej pojechać jeszcze do innego lekarza i to potwierdzić. Umówiłam się na wieczorną wizytę, pani doktor długo z nami rozmawiała i w przeciwieństwie do mojego lekarza, nie pozostawiła nam żadnych złudzeń. „Tak się dzieje gdy dziecko ma jakąś wadę, natura sama je wyeliminowała”, zarodek obumarł we wczesnym okresie, chociaż u mnie pęcherzyk nadal rośnie (9 tydzień), dlatego tak długo była nadzieja. Mówiła że nieraz tak lepiej, że takie dziecko nie miało szans na przeżycie, ze ¼ kobiet przeżywa poronienie itd. itd. Że w USA ciąży przed 12 tyg. w ogóle nie bierze się pod uwagę, bo wszystko może się zdarzyć, i że lepiej pozwolić działać naturze, niż na siłę tą ciążę utrzymywać. Bo wtedy może się urodzić dziecko z wadami. Dużo jeszcze mówiła, ale jakoś nie byłam w stanie słuchać. Płakałam i myślałam dlaczego ja, przecież miało się urodzić w październiku, jakoś to wszystko do mnie nie docierało. I znów rozmowa z mamą, potem tłumaczenie tego samego teściom. Dobrze, że mój mąż jest ze mną i że był w tych chwilach, bo sama chyba nie dałabym sobie rady… Dopiero w takich chwilach kobieta uświadamia sobie jakiego ma kochanego męża. Cieszę się, że jednak wypisał mi tą kartę ciąży, będę miała pamiątkę po moim nienarodzonym dziecku...

Trochę się martwię co dalej, nie mam krwawień, plamień, a wołałabym w taki naturalny sposób się oczyścić. Boję się zabiegu, narkozy, tego łyżeczkowania… Ale to już inna historia.
Trzymajcie się moje kochane, dziękuję Wam za słowa otuchy. Urodźcie zdrowe dzieciaczki i żeby moja tragiczna historia była już ostatnią na tym wątku
Buziaki

Trzymaj się kochana.Bardzo przykro

[kaska87]

ja już po kąpieli, zaraz wyłączam lapka, poczekam na na wspólnej i może dotrwam do top model-choć wątpię

[201704210903]

Napisane przez kaska87

ja już po kąpieli, zaraz wyłączam lapka, poczekam na na wspólnej i może dotrwam do top model-choć wątpię

już jest top model??? pierwszy odcinek?

[__Paulinka__]

Hejka.. dziewczyny straszne wiadomości Wadery mnie zdolowaly Bo ja nie mam pojęcia czy moje dziecko żyje.. myślalam,że jak nie ma krwawienia, jakiś ostrych bóli to wszystko jest w porządku.. ale jednak nie i się tym stresuję Jutro idę się tutaj zapisać do lekarza na przyszły tydzień.. wkońcu będę już w 12tc... ale się teraz boję jeszcze bardziej ja bym się załamała jakbym uslyszala teraz, że straciłam dziecko..

Wadera strasznie mi przykro nie wiem co pisać.. mam nadzieje, że szybko zajdziesz w drugą ciąże i bedzie wszystko OK


Fajowe ciuszki macie pokupowane Dziewczyny! ja jeszcze nic nie mam, ani dla siebie ani dla dziecka. Kupię po USG.

Napisane przez m.a.r.t.a

Dziewczyny a są wśród Was takie, które nie chcą poznać płci, bądź będą cierpliwe czekały na ostatni moment aby lekarz ich uświadomił? Bo my właśnie chyba nie chcemy poznawać/nastawiać się . Nie wiem jakoś pokorniej podchodzę do tej ciąży, nie kupuje jeszcze ubranek (tylko 2 są schowane głęboko w szafie), orientacyjnie patrzymy sobie na ceny wózków, łóżeczek i innych dupereli. Dla mnie jedynie są ważne informacje, że mały zdrowy, że rośnie, bije mu serduszko a reszta czy to chłopak czy dziewczynka jakoś spada na drugi plan.

ja chcę znać płeć dziecka Ale to, że zdrowie najważniejsze to chyba oczywiste

Napisane przez nena_milka

wadera4 trzymaj się kochana. ..

dziewczyny dzisiaj był zdecydowanie lepszy dzień dla mnie. załatwiłam wszystko u szefowej, w urzędzie też i kupiłam sobie bilet na niedzielę do polski, więc jadę na miesiąc urlopu. Olałam szefową, poszłam do biura, dałam jej nr tel do urzędu i powiedziałam żeby sobie zadzwoniła i zapytała to jej wytłumaczą na czym polega ten zasiłek. coś tam gadała ale nie słuchałam jej nawet bo nie będzie mnie stara pipa denerwować. I mam nadzieję, że to było moje ostatnie spotkanie z tą kobietą. I odpowiadam na pytania dziewczyn: pracowałam w firmie sprzątającej a moja szefowa jest norweżką.

Przez te moje zawirowania nikomu nic nie pogratulowałam więc robię to teraz

i witam sie w 12 tyg

dobrze robisz! też bym tak najchętniej zrobiła.. nie chce mi się tutaj już siedzieć.. i się martwię o dziecko. W Polsce od razu bym zrobila wszystkie badania i bylabym spokojniejsza...
I nie warto tak narażać dziecka taką pracą.. i psuć sobie nerwy taką szefową.. chora baba.. wypocznij w PL, ponoc jest piękna pogoda

---------- Dopisano o 19:10 ---------- Poprzedni post napisano o 19:10 ----------

Napisane przez Mlebidakin

już jest top model??? pierwszy odcinek?

no 21.30

[87czarna]

Zgrzeszyłam!
Zjadłam zupkę chińską

[__Paulinka__]

tancerka ja stawiam na ten jaśnieszy wózek śliczny jest


czarna. ja tez zgrzeszylam w ciąży::P raz rosolkiem z paczki a raz mcDonaldem:P

[Asika21]

Wadera bardzo mi przykro... Trzymaj się i bądź silna... Dobrze, że napisałaś, czasem człowiek potrzebuje się wyżalić komuś innemu niż partnerowi czy mamie... Zobaczysz ani się obejrzysz a będziesz znów w ciąży i będzie wszystko w najlepszym porządku, musisz tylko w to uwierzyć!!! Trzymaj się cieplutko

[matallewar]

Napisane przez wadera4

Hej kochane, miałam nie pisać ale po prostu muszę się wyżalić… Tylko boję się, żeby to na Was nie wpłynęło jakoś źle, po co Wam takie złe informacje.
Czasami jednak przeczucia nas nie mylą, i trochę żałuję, że nie posłuchałam swoich. Choć i tak niewiele bym zmieniła. Po ostatnim usg (koniec 6 tyg.) nic nie było widać, u mojego gina nie wzbudziło to podejrzeń, ale ja czułam wtedy, że coś jest nie tak. Ale radość się udzieliła i chciałam bardzo mieć nadzieję, że wszystko będzie dobrze. Tej nocy przed wizytą po raz trzeci śniło mi się, że krwawię. Bardzo bałam się tego, ze coś pójdzie nie tak. Nawet pamiętam na początku jak Was podczytywałam, to miałam zamiar dołączyć dopiero jak będę pewniejsza, po drugiej wizycie. Ale pomyślałam sobie, ze w razie czego chciałabym chociaż być na liście jako aniołkowa mama, bo to taka szczególna pamięć. Wyobrażacie sobie? Tak wtedy myślałam i jakbym to sobie wywróżyła.. Wczoraj rano pojechałam na zakupy, nawet sobie krem na rozstępy kupiłam, spodnie ciążowe, bluzki… Dla dziecka na szczęście nie kupiłam nic. A potem poszłam sobie na lody (mąż załatwiał wtedy inne sprawy). I tak żarłam te lody, zadowolona z udanych zakupów, i nagle pomyślałam – z czego się tak cieszę? Przecież tak naprawdę nie wiem czy w ogóle jest wszystko w porządku. Poszłam na wizytę. Lekarz spojrzał na poprzednie usg i zaczął wypisywać kartę ciąży. Znów to przeczucie – po co to robi, powinien mnie najpierw zbadać. No i mówi – połóż się tylko na kozetkę, zbadam tętno płodu. Zrobił usg przez powłoki brzuszne, kręci, kręci, nastawia głośność na max, już wiedziałam, że jest źle. I mówi – rozbierz się to cię zbadam. To już mnie tylko upewniło. Usg dopochwowe nie znalazło żywego zarodka
Dał mi skierowanie na jutro do swojego szpitala i powiedział żeby się nie martwić, ze w ciągu 2 dni wszystko może się jeszcze wydarzyć. Nie wiem jakim cudem powstrzymałam się z ryczeniem do wyjścia z gabinetu… nie chciałam się widzieć z mamą, chciałam tylko jechać do domu i ryczeć. No ale tak dopytywała czy wszystko dobrze, że zajechaliśmy. Mąż z moją mamą ustalili, że może lepiej pojechać jeszcze do innego lekarza i to potwierdzić. Umówiłam się na wieczorną wizytę, pani doktor długo z nami rozmawiała i w przeciwieństwie do mojego lekarza, nie pozostawiła nam żadnych złudzeń. „Tak się dzieje gdy dziecko ma jakąś wadę, natura sama je wyeliminowała”, zarodek obumarł we wczesnym okresie, chociaż u mnie pęcherzyk nadal rośnie (9 tydzień), dlatego tak długo była nadzieja. Mówiła że nieraz tak lepiej, że takie dziecko nie miało szans na przeżycie, ze ¼ kobiet przeżywa poronienie itd. itd. Że w USA ciąży przed 12 tyg. w ogóle nie bierze się pod uwagę, bo wszystko może się zdarzyć, i że lepiej pozwolić działać naturze, niż na siłę tą ciążę utrzymywać. Bo wtedy może się urodzić dziecko z wadami. Dużo jeszcze mówiła, ale jakoś nie byłam w stanie słuchać. Płakałam i myślałam dlaczego ja, przecież miało się urodzić w październiku, jakoś to wszystko do mnie nie docierało. I znów rozmowa z mamą, potem tłumaczenie tego samego teściom. Dobrze, że mój mąż jest ze mną i że był w tych chwilach, bo sama chyba nie dałabym sobie rady… Dopiero w takich chwilach kobieta uświadamia sobie jakiego ma kochanego męża. Cieszę się, że jednak wypisał mi tą kartę ciąży, będę miała pamiątkę po moim nienarodzonym dziecku...

Trochę się martwię co dalej, nie mam krwawień, plamień, a wołałabym w taki naturalny sposób się oczyścić. Boję się zabiegu, narkozy, tego łyżeczkowania… Ale to już inna historia.
Trzymajcie się moje kochane, dziękuję Wam za słowa otuchy. Urodźcie zdrowe dzieciaczki i żeby moja tragiczna historia była już ostatnią na tym wątku
Buziaki

Kochana, napiszę to jeszcze raz: TRZYMAJ SIĘ. Mam nadzieję, że się pozbierasz po tym strasznym wydarzeniu. Aniołek pozostanie na zawsze w pamięci i nie zapomnimy o Was

---------- Dopisano o 19:34 ---------- Poprzedni post napisano o 19:31 ----------

A jeszcze miałam Wam napisać, że Tż być może dostanie pracę...
...w Katowicach

A ja mam tu, w Warszawie.

Ale lepsze to niż nic

[ja-ika]

wadera4 ściskam mocno strasznie mi przykro

[cotynato]

Napisane przez 87czarna

Zgrzeszyłam!
Zjadłam zupkę chińską

Też tak zgrzeszyłam. Dodatkowo wczoraj nie oparłam się coli i chodzi za mną jakieś bezalkoholowe piwo.