Rozstanie z facetem XXVIII

[monilkaa]

Napisane przez bujdanaresorach

O matko, Monika, nie wiedziałam, że się rozstaliście.

Oficjalnie nie padło to słowo. Ale wiesz... "Daj mi czas" NIGDY nie oznacza niczego dobrego. Czekam jak na skazanie. Ja nie chcę być tą, która to przekreśli.

[rudywiking]

Kobiety kochane. Winne rozpadu związków.
To nie tak. A na pewno nie do końca tak.
Ja byłam tą niedobrą, przytłaczającą i podcinającą skrzydełka jędzą.
A on tym dobrym, kochającym misiaczkiem gnębionym przez jędzę.
Tylko, że nie ja mówiłam "jadę ze znajomymi i mam w dupie to, co o tym myślisz".
Nie ja spotykałam się z koleżankami twierdząc uparcie, że siedzę w domu przed kompem (uroki gg w telefonie).
Nie ja na każdą próbę rozmowy reagowałam agresją, bo "ty wiecznie czegoś chcesz i się czepiasz".
Nie ja w końcu zakończyłam bez mała sześcioletni związek słowami "nie chcę z tobą być, wypaliło mi się, oddaj laptopa". Napisanymi na gadu.

Święta nie byłam, nie jestem i raczej nie będę. Wy pewnie też
Ale nie dajcie sobie wmówić (i nie pozwólcie żeby Wam to wmawiano), że to wszystko Wasza wina. A biedne stłamszone chłopaczki są bez winy i bez skazy.
W sumie może problem polega na tym, że to są chłopaczki właśnie.
A nie mężczyźni.

A u mnie fajnie. Acz bez chłopa.
W sobotę byłam na meczu piłkarskim i spotkałam ulubionego...hokeistę.
Miło pogawędziliśmy, a nawet cyknęłam sobie z nim słit focie
Mecz przegraliśmy, ale kto by się tym przejmował.
Wczoraj spotkałam kumpla z liceum, pogadaliśmy, pośmialiśmy się, miło było.
Śmieję się, gadam z ludźmi i przestałam przepraszać, że żyję.

[monilkaa]

Napisane przez rudywiking

Kobiety kochane. Winne rozpadu związków.
To nie tak. A na pewno nie do końca tak.
Ja byłam tą niedobrą, przytłaczającą i podcinającą skrzydełka jędzą.
A on tym dobrym, kochającym misiaczkiem gnębionym przez jędzę.
Tylko, że nie ja mówiłam "jadę ze znajomymi i mam w dupie to, co o tym myślisz".
Nie ja spotykałam się z koleżankami twierdząc uparcie, że siedzę w domu przed kompem (uroki gg w telefonie).
Nie ja na każdą próbę rozmowy reagowałam agresją, bo "ty wiecznie czegoś chcesz i się czepiasz".
Nie ja w końcu zakończyłam bez mała sześcioletni związek słowami "nie chcę z tobą być, wypaliło mi się, oddaj laptopa". Napisanymi na gadu.

Święta nie byłam, nie jestem i raczej nie będę. Wy pewnie też
Ale nie dajcie sobie wmówić (i nie pozwólcie żeby Wam to wmawiano), że to wszystko Wasza wina. A biedne stłamszone chłopaczki są bez winy i bez skazy.
W sumie może problem polega na tym, że to są chłopaczki właśnie.
A nie mężczyźni.

A u mnie fajnie. Acz bez chłopa.
W sobotę byłam na meczu piłkarskim i spotkałam ulubionego...hokeistę.
Miło pogawędziliśmy, a nawet cyknęłam sobie z nim słit focie
Mecz przegraliśmy, ale kto by się tym przejmował.
Wczoraj spotkałam kumpla z liceum, pogadaliśmy, pośmialiśmy się, miło było.
Śmieję się, gadam z ludźmi i przestałam przepraszać, że żyję.

Ja ostatnio w wybuchu złości (jego) usłyszałam, że go przytłaczam, tłamszę, etc, etc. Na 99% jestem pewna, że nie ma nic za uszami, czy to w postaci innych koleżanek, czy kłamstw, ale mamy zupełne inne pojęcie wolności w związku. Dla mnie wolność = posiadanie własnego życia, pasji, przyjaciół, ale także elementu, który jest nasz i wspólny. Dla niego to jest MOJE i JEGO życie. Uważa, że nie powinien ze mną konsultować np, wzięcia kredytu studenckiego, bo to jego sprawa. Ale ja uważam inaczej. I nie chodzi tu o pozwolenie, o zgodę, tylko o cholerne zakomunikowanie mi, przed, a nie PO fakcie.

Nie wiem, może jestem wariatką, bluszczem, czymkolwiek, ale dla mnie w związku rozmawia się o tak istotnych sprawach, szczególnie, kiedy mam zamiar dzielić z kimś mieszkanie. W końcu to jest zobowiązanie.


Ps. Właśnie się zorientowałam, że usunął status związku na fejsbuku. Dziecinada.

[201607040946]

Napisane przez elvegirl

No, chyba że jesteśmy wszystkie jak kaguya i nie przeszkadza nam, że jesteśmy któreśtam na liście, bo przy okazji same mamy swoją listę

Ja listy miec nie chce, ale skoro nie jestem jedyna, to tez mam prawo miec innych facetow. Oooj, ten meski egoizm, jak sie wczoraj wkurzyl i zdenerwowal, ze mysle o innych (a sam byl z nia) nie zrozumiem takiego myslenia.
Zaczal mowic o uczuciach, ale w nic nie wierze.
Zobaczy sie

[makowapanienkaa]

Napisane przez kaguya

Ja listy miec nie chce, ale skoro nie jestem jedyna, to tez mam prawo miec innych facetow. Oooj, ten meski egoizm, jak sie wczoraj wkurzyl i zdenerwowal, ze mysle o innych (a sam byl z nia) nie zrozumiem takiego myslenia.
Zaczal mowic o uczuciach, ale w nic nie wierze.
Zobaczy sie

Pies ogrodnika

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

[201607040946]

Napisane przez makowapanienkaa

Pies ogrodnika

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

To biedaczek nir wie, z kim ma do czynienia.
Niewazne, ze nie jest mi latwo, ale tez moge byc wredna

[elvegirl]

Napisane przez monilkaa

Uważa, że nie powinien ze mną konsultować np, wzięcia kredytu studenckiego, bo to jego sprawa. Ale ja uważam inaczej. I nie chodzi tu o pozwolenie, o zgodę, tylko o cholerne zakomunikowanie mi, przed, a nie PO fakcie.

No i bardzo słusznie uważasz.

Napisane przez kaguya

Ja listy miec nie chce, ale skoro nie jestem jedyna, to tez mam prawo miec innych facetow.

Po mojemu to Ty uprawiasz czysty masochizm, ale też kiedyś byłam taka durna, więc Cię w jakimś tam stopniu rozumiem Mam tylko nadzieję, że nie zapędzisz się tak bardzo jak ja i nie stracisz na te farmazony tyle cennego czasu. Bo niestety, ale igranie z jego emocjami, odbija się też na Tobie. I jak kiedyś poziom adrenaliny opadnie, to wyjdzie na wierzch jakie spustoszenia porobiłaś sobie sama w psychice...

Ty w ogóle chcesz kiedyś mieć rodzinę? Stałego, jedynego partnera? Normalną miłość, a nie tylko orgazmy?

[201607040946]

Napisane przez elvegirl

No i bardzo słusznie uważasz.


Po mojemu to Ty uprawiasz czysty masochizm, ale też kiedyś byłam taka durna, więc Cię w jakimś tam stopniu rozumiem Mam tylko nadzieję, że nie zapędzisz się tak bardzo jak ja i nie stracisz na te farmazony tyle cennego czasu. Bo niestety, ale igranie z jego emocjami, odbija się też na Tobie. I jak kiedyś poziom adrenaliny opadnie, to wyjdzie na wierzch jakie spustoszenia porobiłaś sobie sama w psychice...

Ty w ogóle chcesz kiedyś mieć rodzinę? Stałego, jedynego partnera? Normalną miłość, a nie tylko orgazmy?

Meza i dzieci na prwno nie

[elvegirl]

Napisane przez kaguya

Meza i dzieci na prwno nie

Nie pytałam o męża i dzieci, tylko o stałego, jedynego partnera. Tudzież partnerkę, jedną osobę która Cię będzie miała na wyłączność.

[201607040946]

Napisane przez elvegirl

Nie pytałam o męża i dzieci, tylko o stałego, jedynego partnera. Tudzież partnerkę, jedną osobę która Cię będzie miała na wyłączność.

Tak

[elvegirl]

Napisane przez kaguya

Tak

I uważasz, że tą osobą kiedyś kiedyś kiedyś będzie P? Że będziecie sobie wierni żyć długo i szczęśliwie?

[201607040946]

Napisane przez elvegirl

I uważasz, że tą osobą kiedyś kiedyś kiedyś będzie P? Że będziecie sobie wierni żyć długo i szczęśliwie?

To zart czy ty myslisz, ze jestem tak durna czy zaslepiona?

[elvegirl]

Napisane przez kaguya

To zart czy ty myslisz, ze jestem tak durna czy zaslepiona?

Serio pytam, próbuję jakoś ogarnąć co Cię trzyma przy nim. Bo nie wierzę że tylko duży fiut, nie jesteś taka pusta

[makowapanienkaa]

chyba będe musiała ponadrabiać wasze `historie` D

[201607040946]

Napisane przez elvegirl

Serio pytam, próbuję jakoś ogarnąć co Cię trzyma przy nim. Bo nie wierzę że tylko duży fiut, nie jesteś taka pusta

Lubię ładnych facetów?

[elvegirl]

Napisane przez kaguya

Lubię ładnych facetów?

OMG

---------- Dopisano o 12:23 ---------- Poprzedni post napisano o 12:22 ----------

Napisane przez makowapanienkaa

chyba będe musiała ponadrabiać wasze `historie` D

Hue hue hue

[Naomi21]

Napisane przez elvegirl

No, chyba że z całym światem kontakty wychodzą idealnie, jesteśmy oazami spokoju i tak dalej i tylko eks związek wywoływał w nas demoniczne zachowania...ale wtedy to znaczy wyraźnie, że to nie był TEN związek.

Ja właśnie tak miałam. Tzn. oazą spokoju nie jestem, potrafię wybuchnąć, ale takich awantur jak z eksem w życiu nie przerabiałam Raz nawet dałam mu w twarz, właściwie każda wspólna impreza z jego znajomymi (bo jak byliśmy we dwójkę albo z moimi przyjaciółmi to było idealnie) kończyła się awanturą. Wstyd mi było za każdym razem, ale to były dla mnie straszne nerwy. Teraz widzę wyraźnie, że on nie dorósł do związku i już dawno były znaki świadczące o tym

A tak na marginesie, elvegirl bardzo lubię czytać Twoje posty, fajna kobieta z Ciebie

[elvegirl]

Dzięki Naomi
Ja miałam kiedyś jeszcze gorzej, bo nie dość, że chłop wyzwalał we mnie najgorsze instynkty, to jeszcze zaczęło to wszystko rzutować na moje codzienne zachowanie w stosunku do całego świata, zrobiłam się krzykliwa, gwałtowna, niefajna. Nie zdawałam sobie sprawy z tego jak bardzo mnie zmieniło na lepsze odcięcie się od niego, dopóki mi o tym nie powiedziano.

Kochałam, jasne. Ale zdrowa ta miłość nie była, ani dla mnie, ani dla niego, ani dla naszego otoczenia i całe szczęście, że szlag ją trafił

[Olvnia]

Napisane przez Naomi21

Ja właśnie tak miałam. Tzn. oazą spokoju nie jestem, potrafię wybuchnąć, ale takich awantur jak z eksem w życiu nie przerabiałam Raz nawet dałam mu w twarz, właściwie każda wspólna impreza z jego znajomymi (bo jak byliśmy we dwójkę albo z moimi przyjaciółmi to było idealnie) kończyła się awanturą.Wstyd mi było za każdym razem, ale to były dla mnie straszne nerwy. Teraz widzę wyraźnie, że on nie dorósł do związku i już dawno były znaki świadczące o tym

To samo,praktycznie jedyne awantury w moim życiu to były awantury z nim,wyjścia ze znajomymi przynajmniej w połowie kończyły się jakimiś chorymi akcjami,on zupełnie nie umiał się zachować,ja nie potrafiłam udawać,że jest super,było mi wstyd,że osoby trzecie słyszą jego dziwne odzywki do mnie i to była niekończąca się historia. I również gdy byliśmy tylko ze sobą,ewentualnie z moimi rodzicami,czy bliższymi koleżankami było idealnie. Zdrowa relacja to to nie była.

[Malla]

Napisane przez Ribelle92

pomimo iż mam prawie 21 lat (8 września) też po rozstaniu czuje się troche jak stara panna, zwłaszcza że przytłacza mnie perspektywa konieczności szukania kogoś nowego:P Wiem jak to brzmi ale gdzie poznać faceta jak nie poza domem? A mi w domu najlepiej

Zacznij zamawiać pizzę z dowozem

Napisane przez Ribelle92

Kochane! Czytając sobie ten obszerny wątek naszła mnie taka spontaniczna refleksja, że właściwie wszystkie nasze historie rozstań i związków wyglądają tak samo:P

Tak samo, a jednak inaczej...

Mnie nikt nie rzucił ze względu na charakter czy kłótnie, raczej nudę i chęć szukania nowych doznań. Na trudne charaktery trafiają po mnie i dlatego wracają z podkulonym ogonem

[ama09]

Napisane przez Malla

Zacznij zamawiać pizzę z dowozem

dobra rada

A ja.. co u mnie. Wróciłam do swojego studenckiego miasta. Obawa jest, że gdzieś na mieście spotkam exa. Nie zapuszczam się w rejon jego mieszkania i pracy. Nie chcę go spotkać.

[egocentryczna]

Napisane przez Onnaa88

Malla
No moze sie śmiali,tak wstyd ze sie w kimś takim zabujalam,ale nic na to poradzić nie mogę
Nie mam wsparcia w nikim to wpakowalam sie trzeci raz w taka podobna relacje.Bez miłości i drugiej osoby to wszystko traci sens.Kiedys szukałam jej prawie na sile,wychodzilam do marketu i myślałam,ze moze właśnie tam spotkam go.Wychodząc na imprezę było to samo.Większość facetów juz zajęta,a lata mi lecą.Hobby i rozwijanie swoich zainteresowań to raczej kosztowny wydatek by dla mnie był,wiec raczej z tego zrezygnować muszę.Jeszcze moi rodzice ciagle mówią,ze mam sie wyprowadzić.Gdybym miała kogoś było by łatwiej,a tak sama mam iść na mieszkanie,nie poradzę sobie.

---------- Dopisano o 01:00 ---------- Poprzedni post napisano o 00:54 ----------

Przestanę zwracać uwagę na jego zaczepki w pracy,i w ogole przestanę sie na niego patrzeć bo zawsze ten nasz wzrok sie spotyka,moze to pomoże żeby tyle i nim nie myśleć.

A dlaczego nie? Ja w tym roku próbuję i fakt, boję się, ale nie poddam się. Po rozstaniu w końcu uwierzyłam w siebie i staram się realizować moje plany a nie stać w miejscu.

[Naomi21]

Napisane przez elvegirl

zrobiłam się krzykliwa, gwałtowna, niefajna. Nie zdawałam sobie sprawy z tego jak bardzo mnie zmieniło na lepsze odcięcie się od niego, dopóki mi o tym nie powiedziano.

Ja się zrobiłam straszliwą nudziarą i pesymistką, on mnie koszmarnie dołował i czułam się przy nim beznadziejna. Bolało go to, że on zarabia mnóstwo kasy (z której nic nie miałam, po prostu nic), a ja pracuję jako freelancer i moje zarobki nie są stałe. Ciągle namawiał mnie do pójścia na kasę do Biedronki, odwodząc mnie od myśli o doktoracie Do dziś nie wiem o co mu chodziło On oczywiście wypiera się tego, że tak było

Napisane przez Malla

Tak samo, a jednak inaczej...

Mnie nikt nie rzucił ze względu na charakter czy kłótnie, raczej nudę i chęć szukania nowych doznań. Na trudne charaktery trafiają po mnie i dlatego wracają z podkulonym ogonem

U mnie też trochę inaczej, bo mnie w ogóle nikt nie rzucił i gdyby nie moja decyzja to dalej bylibyśmy razem. Nie zmienia to faktu, że w efekcie zostałam pokazowo olana i potraktowana jak śmieć. Z tego powodu cieszę się, że tak się stało, bo dowiedziałam się jakim on jest człowiekiem. A miałam go za ideał

[pewnaKa]

Napisane przez Ribelle92

--> Święta prawda ale przyznać muszę, że pomimo iż mam prawie 21 lat (8 września) też po rozstaniu czuje się troche jak stara panna, zwłaszcza że przytłacza mnie perspektywa konieczności szukania kogoś nowego:P Wiem jak to brzmi ale gdzie poznać faceta jak nie poza domem? A mi w domu najlepiej

Kochane! Czytając sobie ten obszerny wątek naszła mnie taka spontaniczna refleksja, że właściwie wszystkie nasze historie rozstań i związków wyglądają tak samo:P Najpierw jest romantyczna, wielka miłość, facet obiecuje gwiazdy z nieba zebrać i nam podarować a po 3, 4 latach (taka mi średnia się wyłania z waszych postów) mówi dziękuję bo nie bardzo chyba jeszcze wie czego chce( innej dziewczyny? wolności? Ciebie ale za jakiś czas?). Wydaje mu sie że to może nie to, bo ta baba to jakaś histeryczka (serio? Zauważyłyście że każda z nas pisząca zaraz po rozstaniu uważa że wina była po jej stronie bo ma trudny charakter? Wszystskie mamy trudny charakter? Może Panowie są na tyle młodzi że nie wiedzą że takie poprostu są kobiety. Bardziej emocjonalne niż racjonalne i takie powinni nas kochać) i idzie w świat bo pewnie gdzieś na rogu czeka na niego ta właściwa. A potem albo trafia na "tą właściwą" i triumfuje (do czasu aż nie przekona sie że ta nowa jest w sumie podobna do poprzedniej) albo na nią nie trafia i zaczyna żałować. I zazwyczaj ten żal przychodzi po dłuższym a nie krótszym czasie gdy facet zyskuje troche życiowej mądrości i zaczyna rozumieć, że to nie dziewczyna była histeryczką, tylko że on szukał ideału który nie istnieje (albo dobrej zabawy ale zwykle i tak kiedyś chęć na dobrą zabawę się kończy i też żałuje). I jest za późno bo my już wtedy dumnie paradujemy u boku innego albo nie chcemy wracać do kogoś z kogo się wyleczyłyśmy a kto kiedyś tak nas zranił
Także podpisuje się pod stwierdzeniem jednej z was, że prędzej czy później każdy z nich będzie żałował. Jeden mniej, drugi bardziej ale na pewno doświadczą wątpliwości co do swojej decyzji

albo odchodzi, znajduje nową,jest z nia szczęśliwy i nie żałuje...
nie zgadzam się z tewierdzeniem,że wszyscy będą żałować,bo jest tyle udanych związków,małżeństw (na prawdę udanych) i Ci faceci nie chcą wracać do swoich byłych.

---------- Dopisano o 15:38 ---------- Poprzedni post napisano o 15:23 ----------

Napisane przez Malla

Zacznij zamawiać pizzę z dowozem

Tak samo, a jednak inaczej...

Mnie nikt nie rzucił ze względu na charakter czy kłótnie, raczej nudę i chęć szukania nowych doznań. Na trudne charaktery trafiają po mnie i dlatego wracają z podkulonym ogonem

miałam podobnie

[LUNCIA8]

Napisane przez Ribelle92

--> Święta prawda ale przyznać muszę, że pomimo iż mam prawie 21 lat (8 września) też po rozstaniu czuje się troche jak stara panna, zwłaszcza że przytłacza mnie perspektywa konieczności szukania kogoś nowego:P Wiem jak to brzmi ale gdzie poznać faceta jak nie poza domem? A mi w domu najlepiej

dokładnie Cię rozumiem ;D

[Drakan]

Napisane przez Ribelle92

--> Święta prawda ale przyznać muszę, że pomimo iż mam prawie 21 lat (8 września) też po rozstaniu czuje się troche jak stara panna, zwłaszcza że przytłacza mnie perspektywa konieczności szukania kogoś nowego:P Wiem jak to brzmi ale gdzie poznać faceta jak nie poza domem? A mi w domu najlepiej

Kochane! Czytając sobie ten obszerny wątek naszła mnie taka spontaniczna refleksja, że właściwie wszystkie nasze historie rozstań i związków wyglądają tak samo:P Najpierw jest romantyczna, wielka miłość, facet obiecuje gwiazdy z nieba zebrać i nam podarować a po 3, 4 latach (taka mi średnia się wyłania z waszych postów) mówi dziękuję bo nie bardzo chyba jeszcze wie czego chce( innej dziewczyny? wolności? Ciebie ale za jakiś czas?). Wydaje mu sie że to może nie to, bo ta baba to jakaś histeryczka (serio? Zauważyłyście że każda z nas pisząca zaraz po rozstaniu uważa że wina była po jej stronie bo ma trudny charakter? Wszystskie mamy trudny charakter? Może Panowie są na tyle młodzi że nie wiedzą że takie poprostu są kobiety. Bardziej emocjonalne niż racjonalne i takie powinni nas kochać) i idzie w świat bo pewnie gdzieś na rogu czeka na niego ta właściwa. A potem albo trafia na "tą właściwą" i triumfuje (do czasu aż nie przekona sie że ta nowa jest w sumie podobna do poprzedniej) albo na nią nie trafia i zaczyna żałować. I zazwyczaj ten żal przychodzi po dłuższym a nie krótszym czasie gdy facet zyskuje troche życiowej mądrości i zaczyna rozumieć, że to nie dziewczyna była histeryczką, tylko że on szukał ideału który nie istnieje (albo dobrej zabawy ale zwykle i tak kiedyś chęć na dobrą zabawę się kończy i też żałuje). I jest za późno bo my już wtedy dumnie paradujemy u boku innego albo nie chcemy wracać do kogoś z kogo się wyleczyłyśmy a kto kiedyś tak nas zranił
Także podpisuje się pod stwierdzeniem jednej z was, że prędzej czy później każdy z nich będzie żałował. Jeden mniej, drugi bardziej ale na pewno doświadczą wątpliwości co do swojej decyzji

U mnie może trochę inaczej, bo rozstanie wyszło z mojej strony, ale potem się schodziliśmy, było dobrze, aż do kłótni w której obrażone jedno i drugie nie odzywaliśmy się do siebie ponad miesiąc. No i na rozmowie po tym miesiącu on mi stwierdza, że jeszcze coś się tli, że się boi, że będzie to samo i że chce wrócić, ale za jakiś czas.
lolwut?
No i u mnie wina jednak była u obu stron po równo. To nie ulega wątpliwości - obecnie mam trzeźwy umysł.
Dosyć, że mój pewnie za jakiś czas wróci do byłej, bo podobno podobna do mnie i nie zdążył doświadczyć z nią gorszych dni Za krótko ze sobą byli.

Napisane przez Malla

Rozbraja mnie, gdy 20-latka pisze o sobie jak o starej babie, której pozostaje tylko kłaść się do trumny.

Ja zaś z jednej strony czuję się jak w liceum (a mam 24 lata) z drugiej jak stara panna która nie widzi żadnych kandydatów w pobliżu.
Tyle, że jakim cudem lecą na mnie laski?

Z drugiej strony depresja oraz miasto bez perspektyw zrobić swoje. A wynieść się nie tak łatwo, oj nie...

[pewnaKa]

Napisane przez Drakan

Z drugiej strony depresja oraz miasto bez perspektyw zrobić swoje. A wynieść się nie tak łatwo, oj nie...

Włocławek to nie aż tak małe miasto
uważam,ze trudniej jest gdy ktoś mieszka na wsi,bo faktycznie,tam liczba kawalerów jest...ograniczona,ale to też zalezy jak się trafi.

[Phoce]

Napisane przez monilkaa

Ps. Właśnie się zorientowałam, że usunął status związku na fejsbuku. Dziecinada.

Jej, ja wiem, że Ty mnie nie znosisz za to wszystko co Ci o nim kilkakrotnie pisałam, jak go oceniałam, ale sama dobrze wiesz, że to nie pierwszy raz. Ile było tego usuwania statusów, wywalania się ze znajomych i zaręczyn? Kurde, jesteś taka fajna i stać Cię na coś mega mega dobrego, a jak próbuję Ci to wklepać do łepetyny to mnie opierdzielasz :P
Naprawdę obawiam się, że to znowu skończy się jak zawsze, ale wierzę i w sumie wiem, że pewnego dnia sama zdasz sobie ze wszystkiego sprawę. Kwestia straconego czasu.

[makowapanienkaa]

Napisane przez Phoce

Jej, ja wiem, że Ty mnie nie znosisz za to wszystko co Ci o nim kilkakrotnie pisałam, jak go oceniałam, ale sama dobrze wiesz, że to nie pierwszy raz. Ile było tego usuwania statusów, wywalania się ze znajomych i zaręczyn? Kurde, jesteś taka fajna i stać Cię na coś mega mega dobrego, a jak próbuję Ci to wklepać do łepetyny to mnie opierdzielasz :P
Naprawdę obawiam się, że to znowu skończy się jak zawsze, ale wierzę i w sumie wiem, że pewnego dnia sama zdasz sobie ze wszystkiego sprawę. Kwestia straconego czasu.

Wydaje mi się że najważniejsze żeby samej do tego dojść, nie żałować że się czegoś nie zrobiło. Może i szkoda straconego czasu ale przynajmniej jest się wszystkiego pewnym

[_Mia]

Hej, dziewczyny, dawno mnie tu nie było
Mija mi jakiś rok od rozstania. Kontakt nadal utrzymujemy
Ale teraz jestem szczęśliwa i patrzę w przyszłość raczej z nadzieją, niż obawą.
Kandydata na faceta brak, ale może i lepiej, bo chyba się jeszcze nie nadaję, a przypadkowe, nieudane relacje tylko dołują wbrew pozorom.
Postanowienie mam póki co jedno: trzymać się planu treningowego (jakże ubogiego i prymitywnego, ale od czegoś trzeba zacząć )
Aa, i jeszcze postanowiłam korzystać z każdej propozycji wyjścia gdzieś, nawet, jeśli byłaby to nudna dla mnie wystawa albo kurs szydełkowania