"Kompulsywne życie - codzienność zaburzeń odżywiania"

[neska002]

Napisane przez Linn13

Nie sądze, że to przez hormony...
Dzisiaj już mi się podobają te włosy... Jednak kompuls został

Napisałam tu rano wiadomość, zupełnie nie wiem dlaczego jej nie ma. Pewnie znowu coś mi net szwankuje...

Po prostu myślę, że Twoja psychika szuka pretekstu do tego byś mogła się najeść w pewien sposób bezkarnie. Bo jak zwalisz, że to przez fryzurę, która Cię doprowadziła do takiej złości czy coś innego to wtedy łatwiej jest usprawiedliwić jedzenie. Więc w taki sposób będziesz jadła zawsze, bo zawsze znajdziesz jakiś naciągany powód by dać sobie przyzwolenie na jedzenie. Jakie wyjście z tego? Moim zdaniem psycholog.

[Paula_95]

Napisane przez neska002

Napisałam tu rano wiadomość, zupełnie nie wiem dlaczego jej nie ma. Pewnie znowu coś mi net szwankuje...

Po prostu myślę, że Twoja psychika szuka pretekstu do tego byś mogła się najeść w pewien sposób bezkarnie. Bo jak zwalisz, że to przez fryzurę, która Cię doprowadziła do takiej złości czy coś innego to wtedy łatwiej jest usprawiedliwić jedzenie. Więc w taki sposób będziesz jadła zawsze, bo zawsze znajdziesz jakiś naciągany powód by dać sobie przyzwolenie na jedzenie. Jakie wyjście z tego? Moim zdaniem psycholog.

To może ja wtrącę się. Co dot tego psychologa...myślę, że to nie tylko dobre rozwiązanie, ale tak naprawdę jedyne możliwe rozwiązanie. Sama się przed tym wzbraniałam rękoma i nogami, Ilta na tym wątku namawiała około dwóch lat, ale w końcu poszłam. Nie było to związane tylko z kompulsami, ale także z robieniem sobie krzywdy i już skrajną niemożnością spojrzenia w lusterko (rankiem uczesanie się, czyli patrzenie na siebie graniczyło z cudem).
O tym, że kompuls jest po prostu reakcją na coś o głębszym sensie, wiedziałam do razu. U mnie jest to było akurat złość na samą siebie, że jestem taka, a nie inna.
Jak pójdzie się do psychologa, to on pomoże to właśnie zrozumieć. Jedzenie samo w sobie nie ma znaczenia, to jest reakcja na coś. ''I tak jestem ... , więc się nażrę, co mi za różnica...''.

[neska002]

Napisane przez MascarpOOne

Powiem szczerze, że ja też wpadałam w takie histerie związane z wyglądem w czasie kuracji hormonalnej... może powinnaś zrobić sobie badania jakieś?

A ja myslę, że to się bierze po prostu ze zbyt niskiej samooceny i nadmiernego przykładania wagi do wyglądu.

---------- Dopisano o 14:10 ---------- Poprzedni post napisano o 14:02 ----------

Napisane przez Linn13

Ostatnio postanowiłam o nie zadbać, żeby odzyskały zdrowy wygląd i formę bo sa strasznie zniszczone, rozdwojone, połamane itd.
Nie moge patrzeć w lustro (

Ja zaczęłam oleinowac włosy i widze efekty już po drugim razie. Tylko trzeba uważać by nie przegiąć z ilością nakładanemu bo potem można mieć efekt przetłuszczonych włosów nawet po ich umyciu.

Polecam artykuły:

http://makeyourhairbeautiful.blogspo...sci-wosow.html



http://makeyourhairbeautiful.blogspo...osc-wosow.html

i generalnie całego tego bloga

[Linn13]

Napisane przez neska002

Ja zaczęłam oleinowac włosy i widze efekty już po drugim razie. Tylko trzeba uważać by nie przegiąć z ilością nakładanemu bo potem można mieć efekt przetłuszczonych włosów nawet po ich umyciu.

Polecam artykuły:

http://makeyourhairbeautiful.blogspo...sci-wosow.html


http://makeyourhairbeautiful.blogspo...osc-wosow.html

i generalnie całego tego bloga

JA opieram się na blogu Anwen i wizażu. Wczoraj pierwszy raz olejowałam włosy

[neska002]

Napisane przez Linn13

JA opieram się na blogu Anwen i wizażu. Wczoraj pierwszy raz olejowałam włosy

Ooo. i jak wrażenia? Jakim olejem?

[Linn13]

Napisane przez neska002

Ooo. i jak wrażenia? Jakim olejem?

Kokosowym...
Nie mam porównania, bo do tej pory prostowałam włosy A po olejowaniu pierwszy raz od kilku lat pozostawiłam naturalnie kręcone, więc tak czy inaczej są inne

Nie wiem czy dziewczyny nie zjedzą nas za ten OT.

U mnie nadal trwa kompuls

[MascarpOOne]

Napisane przez Linn13

Kokosowym...
Nie mam porównania, bo do tej pory prostowałam włosy A po olejowaniu pierwszy raz od kilku lat pozostawiłam naturalnie kręcone, więc tak czy inaczej są inne

Nie wiem czy dziewczyny nie zjedzą nas za ten OT.

U mnie nadal trwa kompuls

Łe tam, nie zjedzą, toż my zgrana bandziocha jesteśmy

Jeżeli chciałybyście pogadać na jakimś wątku o tym to padajcie do mnie https://wizaz.pl/forum/showthread.php?t=756934

Niby nazywa się "jak dobrać odpowiedni szampon do włosów" ale gadamy tam z dziewczynami na wszystkie tematy odnośnie pielęgnacji

[neska002]

Napisane przez Linn13

Kokosowym...
Nie mam porównania, bo do tej pory prostowałam włosy A po olejowaniu pierwszy raz od kilku lat pozostawiłam naturalnie kręcone, więc tak czy inaczej są inne

Nie wiem czy dziewczyny nie zjedzą nas za ten OT.

U mnie nadal trwa kompuls

Rozumiem. Ale koleżanki która stosują olejowanie od kilku miesięcy mówiły, że nie ma porównania przed, a po. I że żadne odżywki nigdy nie dały im takich efektów. Także warto. Z tym, że nie każdy olej nadaje się do każdych włosów, bo to zależy od ich porowatości czy coś takiego. Z resztą w tym linku co wcześniej podałam wszystko jest napisane. Np ja mam włosy bardzo zniszczone i mi po kokosowym się strasznie puszą dlatego nie używam już go.

Myślę, że nie zjedzą, a jak nie to przerzucimy się gdzieś indziej.

Ojojoj, wracaj do nas, ogarnij się kobieto,proszę, nakazuję.

[MascarpOOne]

Napisane przez neska002

Rozumiem. Ale koleżanki która stosują olejowanie od kilku miesięcy mówiły, że nie ma porównania przed, a po. I że żadne odżywki nigdy nie dały im takich efektów. Także warto. Z tym, że nie każdy olej nadaje się do każdych włosów, bo to zależy od ich porowatości czy coś takiego. Z resztą w tym linku co wcześniej podałam wszystko jest napisane. Np ja mam włosy bardzo zniszczone i mi po kokosowym się strasznie puszą dlatego nie używam już go.

Myślę, że nie zjedzą, a jak nie to przerzucimy się gdzieś indziej.

Ojojoj, wracaj do nas, ogarnij się kobieto,proszę, nakazuję.

Neska wejdź na gg plis!
Muszę Ci coś opowiedzieć !

[neska002]

Napisane przez MascarpOOne

Łe tam, nie zjedzą, toż my zgrana bandziocha jesteśmy

Jeżeli chciałybyście pogadać na jakimś wątku o tym to padajcie do mnie https://wizaz.pl/forum/showthread.php?t=756934

Niby nazywa się "jak dobrać odpowiedni szampon do włosów" ale gadamy tam z dziewczynami na wszystkie tematy odnośnie pielęgnacji

Okej, to przerzucam się na tamten wątek bo zaraz dostanę jakieś ostzeżenie czy cuś a nie potrzebuję tego zupełnie ;-) Poza tym porządek na forum musi być.

[Linn13]

Napisane przez neska002

Rozumiem. Ale koleżanki która stosują olejowanie od kilku miesięcy mówiły, że nie ma porównania przed, a po. I że żadne odżywki nigdy nie dały im takich efektów. Także warto. Z tym, że nie każdy olej nadaje się do każdych włosów, bo to zależy od ich porowatości czy coś takiego. Z resztą w tym linku co wcześniej podałam wszystko jest napisane. Np ja mam włosy bardzo zniszczone i mi po kokosowym się strasznie puszą dlatego nie używam już go.

Myślę, że nie zjedzą, a jak nie to przerzucimy się gdzieś indziej.

Ojojoj, wracaj do nas, ogarnij się kobieto,proszę, nakazuję.

No to przerzucamy się


Dzisiaj dopadł mnie megadół... Bo jestem sama, bo nikogo nie znajdę, bo jestem gruba, nic w życiu nie osiągnę, bo jestem beznadziejna i nawet do głupiego maratonu nie potrafię się przygotować, bo jedzenie zawładnęło moim życiem... można wymieniać w nieskończoność... Siedzę i beczę... Na szczęście już nie jem

Praktycznie nie mam znajomych, nie mam z kim wyjść do kina, do knajpy, na spacer czy choćby posiedzieć gdzies na trawie gadając o pierdołach

[neska002]

Napisane przez Linn13

No to przerzucamy się


Dzisiaj dopadł mnie megadół... Bo jestem sama, bo nikogo nie znajdę, bo jestem gruba, nic w życiu nie osiągnę, bo jestem beznadziejna i nawet do głupiego maratonu nie potrafię się przygotować, bo jedzenie zawładnęło moim życiem... można wymieniać w nieskończoność... Siedzę i beczę... Na szczęście już nie jem

Praktycznie nie mam znajomych, nie mam z kim wyjść do kina, do knajpy, na spacer czy choćby posiedzieć gdzies na trawie gadając o pierdołach

Kochanie nawet nie wiesz jak bardzo chciałabym Ci jakoś pomóc i zrobić coś byś w końcu zmieniła o sobie zdanie i pozwoliła sobie na to abyś była szczęśliwa. Ale no nie mam takich możliwości. Moje zdanie znasz - powinnaś jak najszybciej pójść do psychologa, choćby na NFZ. Im szybciej tym lepiej. Musisz coś z tym zrobić jeśli sama nie jesteś w stanie sobie poradzić, a na bliskich nie możesz liczyć. Chyba nie chcesz tak dalej żyć? Uwierz, że też się broniłam przed psychologiem, a dzień w którym do niego poszłam jest jednym z najbardziej przełomowych dni w moim życiu i dni, w których znowu dostałam nadzieję na to, że dam rade i jeszcze będzie dobrze.

Przemyśl to, proszę.

[FiNN89]

Cześć dziewczyny,
to znowu ja gruba i brzydka Finn i do tego z rozwalonymi kolanami ;/ Linn rozgrzewałam się i rozciągałam, w ogóle jestem emerytowaną koszykarką także znam i technike biegania i ogólnie wiem, że trzeba się rozciagać. Myślę, że koszykówka też mi trochę dala w pupę, grałam w sumie 8 lat! Mój TŻ też jest byłym koszykarzem i jest już po drugiej artroskopii ;/ Dziewczyny! Przez ostatnie dni jadłam i piłam jak świnia! Dwa dni z rzędu się upiłam, wypiłam każdego dnia po 5 piw! i drinki! Do tego jadłam dużo, nie kompulsywnie, ale dużo i na noc ;/ wczoraj byłam na weselu i też pojadłam, ale już się nie upiłam chociaż. Ważyłam 58 kg, dzisiaj wieczorem waga pokazala 61!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!! Więc mówię dość, chcę być czysta, wracam do życia według planu: 5 posiłków co 3 godziny, 2 litry wody no i siłownia, ale zamiast biegać to może szybki marsz i rowerek. Boję się tylko, że obudzę się rano i odpuszczę, wiecie jak to jest wieczorem... zawsze wydaje się, że człowiek może zmienić cały świat, ale wstaje rano i pach ;/. Co do wakacji ja planuję Grecję, albo Hiszpanię, ale jeszcze nie mam nic wykupione, a zbieram już od października na te wakacje. Dlaczego nie umiem normalnie jeść i tego kontrolować? nie rozumiem tego ;/ przerasta mnie to. Przez 4 dni nie widziałam się z ciotką i byłam szczęśliwa, a dzisiaj już po 30 min czułam się nią zmęczona i poirytowana. Chcę odzyskać kontrolę nad sobą! Czas start!

[MascarpOOne]

Linn Głupolu !
Jak sama jak masz rodzinę, przyjaciela i nas?
Na miłość trzeba czasem poczekać ale warto.
A nie wieżę, że jesteś brzydka i wgl największy odrzutek naszej planety
Jesteś bardzo mądrą, wartościową i na pewno seksowną dziewczyną jeśli umiesz
przebiec ponad 10 km ja nawet w największych snach tyle bym nie zdołała przebiec.

Musisz kochanie sama dać sobie szansę , bo jedyną sobą, która siebie nie docenia jesteś Ty.

JEST KTOŚ NA TYM FORUM KTO UWAŻA, ŻE LINN JEST BEZNADZIEJA ?

Sonda

Na pewno nie.

Masz pasje, marzenia to wywal słodycze z lodówki, weź jutro zrób "big kupę" i idź biegać dziecko kochane !

Wiesz co uodparnia na ból praca! A wiesz kiedy ją wykonujesz? Kiedy walczysz !

Dobry gracz na giełdzie często wygrywa ale nie cały czas.

Także było minęło a teraz idź umyj swoje podpuchnięte łzami oczy, pobiegaj (nawet jeśli czujesz się jak balon) a później wejdź na portal i napisz chociaż anonimową prośbę o pomoc opisz problem i zobacz co radzi psycholog. Spróbuj przełamać te niechęć do niego bo terapia to dla Ciebie zbawienie !!!

WIERZYMY W CIEBIE CAŁYM SERCEM!

"Obcisła mała czarna czeka" A spróbuj na maraton nie iść to my Cię z Neską dopadniemy dopiero

PS portal to abc zdrowie.pl

[KasDi]

Podczytuję ten wątek od dawien dawna, ale nigdy nie odważyłam się napisać o swoich problemach.
Myślę, że to ten moment, żeby wyrzucić z siebie ten ciężar, że dam radę. Jutro rano wstaję, pełna werwy i zaangażowania w to co zaplanuję.

Może niektórym moja sytuacja wyda się banalna. Niestety ja nie umiałam i nadal nie umiem sobie z nią poradzić. Mimo, że miałam ogromne wsparcie rodziców i przyjaciół. I po długiej i ciągłej walce w ciągu ostatnich 8 miesięcy nadal czuję, że coś we mnie jest, z czym nie umiem sobie poradzić, a chciałabym, żeby zniknęło.

Spróbuję w skrócie, później może spróbuję Wam napisać coś więcej.
U mnie - trochę inaczej niż u większości z Was, kompulsy nie są powodem mojej niskiej samooceny, a ogromnej tęsknoty za moim TŻtem, z którym trochę ponad 2,5 roku. On mieszka i pracuje w Stanach, a ja kończę studia magisterskie w Polsce (presja rodziców). Problemem, który sprawia mi najwięcej bólu to brak możliwości zaplanowania życia. (problemy z wizą, co będzie z pracą, lęk przed utratą miłości - ze względu na duży dystans, jaki będę miała kontakt z rodzicami, jak tam się przeprowadzę, czy stracę przyjaciół - miliardy myśli)

Na samym początku jak żegnaliśmy się na lotnisku i mieliśmy kilkumiesięczną perspektywę nie bycia ze sobą- dawało mi to takiego powera. Ok tylko kilka miesięcy i potem będzie ok. I tak było za pierwszym, drugim, trzecim, czwartym, piątym .. noi za szóstym razem straciłam wiarę w siebie. Nie umiałam siebie odnaleźć. Za siódmym pożegnaniem były 3 dni płaczu. 24 maja było ósme pożegnanie, szczerze powiem - ja siebie nie poznaję. Nie potrafię zasnąć bez tabletek nasennych, ryczę jak tylko coś usłyszę od kogoś odnośnie TŻta, jak spojrzę na Nasze zdjęcia. Po powrocie kompulsy to była u mnie norma. Ja jadłam non stop cała lodówka - obojętne mi było co, jadłam i płakałam.

Wstyd mi strasznie o tym pisać, już trzeci raz zaczynam i zmazuje ten post.

[MascarpOOne]

Napisane przez KasDi

Podczytuję ten wątek od dawien dawna, ale nigdy nie odważyłam się napisać o swoich problemach.
Myślę, że to ten moment, żeby wyrzucić z siebie ten ciężar, że dam radę. Jutro rano wstaję, pełna werwy i zaangażowania w to co zaplanuję.

Może niektórym moja sytuacja wyda się banalna. Niestety ja nie umiałam i nadal nie umiem sobie z nią poradzić. Mimo, że miałam ogromne wsparcie rodziców i przyjaciół. I po długiej i ciągłej walce w ciągu ostatnich 8 miesięcy nadal czuję, że coś we mnie jest, z czym nie umiem sobie poradzić, a chciałabym, żeby zniknęło.

Spróbuję w skrócie, później może spróbuję Wam napisać coś więcej.
U mnie - trochę inaczej niż u większości z Was, kompulsy nie są powodem mojej niskiej samooceny, a ogromnej tęsknoty za moim TŻtem, z którym trochę ponad 2,5 roku. On mieszka i pracuje w Stanach, a ja kończę studia magisterskie w Polsce (presja rodziców). Problemem, który sprawia mi najwięcej bólu to brak możliwości zaplanowania życia. (problemy z wizą, co będzie z pracą, lęk przed utratą miłości - ze względu na duży dystans, jaki będę miała kontakt z rodzicami, jak tam się przeprowadzę, czy stracę przyjaciół - miliardy myśli)

Na samym początku jak żegnaliśmy się na lotnisku i mieliśmy kilkumiesięczną perspektywę nie bycia ze sobą- dawało mi to takiego powera. Ok tylko kilka miesięcy i potem będzie ok. I tak było za pierwszym, drugim, trzecim, czwartym, piątym .. noi za szóstym razem straciłam wiarę w siebie. Nie umiałam siebie odnaleźć. Za siódmym pożegnaniem były 3 dni płaczu. 24 maja było ósme pożegnanie, szczerze powiem - ja siebie nie poznaję. Nie potrafię zasnąć bez tabletek nasennych, ryczę jak tylko coś usłyszę od kogoś odnośnie TŻta, jak spojrzę na Nasze zdjęcia. Po powrocie kompulsy to była u mnie norma. Ja jadłam non stop cała lodówka - obojętne mi było co, jadłam i płakałam.

Wstyd mi strasznie o tym pisać, już trzeci raz zaczynam i zmazuje ten post.

Czego tu się wstydzić ? Usychasz z tęsknoty, nie umiesz sobie wyobrazić przyszłości więc wpadasz w panikę, znam to uczucie miałam tak przez rok gdy się bałam, że mama umrze i co ja wtedy zrobię z 8 letnim bratem i ojcem alkoholikiem.
Wiem, że nie można się zadręczać czymś co nie jest zależne od Ciebie, może porozmawiajcie z TŻ jak oboje możecie ten problem rozwiązać, musisz ochłonąć i odpowiedzieć sobie na ile racjonalnie widzisz wyjście ze swoich problemów a na ile są sprawy, których nie przewidzisz albo sama nic nie wskórasz. Wiem, to nie jest łatwe.

[KasDi]

Dziękuję MascarpOOne.
Jakby mój TŻ wiedział co się dzieje, to by wsiadł w samolot i by tu przyjechał. On wie, że jest mi smutno i że zajadam smutki. Ale nie wie, że aż tak mi ciężko. Nie chce dawać mu tej presji, ostatnio dostał awans, a wiem, że bardzo zależało mu na tej pracy. Nie chce być dla niego ciężarem.

Chciałabym rzucić w piz.du to wszystko, spakować manatki i wyjechać. Albo schować się pod kołdrą, przytulić do poduszki i przeczekać ten okres.

A najbardziej bym chciała, żeby wróciła dawna ja, ta wesoła, uśmiechnięta, szalona, otwarta na nowe doświadczenia, która potrafiła sobie radzić w każdej sytuacji. Ta w której mój TŻ się zakochał.. Tak strasznie to boli, nie da się tego opisać, boli w klatce piersiowej i ten ból w ogóle nie chce odejść. To blokuje po prostu każdą chęć mojej mobilizacji, jakiegoś mojego działania.

[FiNN89]

KasDi trzymam za Ciebie kciuki, trzymaj się mała. Nie dziwię się, że jest Ci trudno, każdemu by było, a my dodatkowo jesteśmy obciążone kompulsami, więc jest jeszcze trudniej ;/ a kiedy w ogóle możesz do Niego na stałe lecieć?
Ja wprowadziłam rewolucję w życie, wczoraj bez kompulsów i na zdrowo Znowu się trzymam planu, tylko tak umiem nad sobą zapanować. Wczoraj przez 35 min krążyłam w Biedronce, bo chciało mi się nażreć, ale przeczekałam i nie kupiłam nic niezdrowego 3majcie za mnie kciuki, żebym i dzisiaj była czysta
Dni bez kompulsów: 1.

[MascarpOOne]

Napisane przez KasDi

Dziękuję MascarpOOne.
Jakby mój TŻ wiedział co się dzieje, to by wsiadł w samolot i by tu przyjechał. On wie, że jest mi smutno i że zajadam smutki. Ale nie wie, że aż tak mi ciężko. Nie chce dawać mu tej presji, ostatnio dostał awans, a wiem, że bardzo zależało mu na tej pracy. Nie chce być dla niego ciężarem.

Chciałabym rzucić w piz.du to wszystko, spakować manatki i wyjechać. Albo schować się pod kołdrą, przytulić do poduszki i przeczekać ten okres.

A najbardziej bym chciała, żeby wróciła dawna ja, ta wesoła, uśmiechnięta, szalona, otwarta na nowe doświadczenia, która potrafiła sobie radzić w każdej sytuacji. Ta w której mój TŻ się zakochał.. Tak strasznie to boli, nie da się tego opisać, boli w klatce piersiowej i ten ból w ogóle nie chce odejść. To blokuje po prostu każdą chęć mojej mobilizacji, jakiegoś mojego działania.

Też kiedyś taka byłam... wszędzie było mnie pełno.. A dziś... dziś nic z tego nie ma ale zamierzam dążyć do powrotu do szczęścia.
Nie poddawaj się, walcz o siebie, idź do psychologa na terapię i walcz!

[Linn13]

Napisane przez MascarpOOne

Linn Głupolu !
Jak sama jak masz rodzinę, przyjaciela i nas?
Na miłość trzeba czasem poczekać ale warto.
A nie wieżę, że jesteś brzydka i wgl największy odrzutek naszej planety
Jesteś bardzo mądrą, wartościową i na pewno seksowną dziewczyną jeśli umiesz
przebiec ponad 10 km ja nawet w największych snach tyle bym nie zdołała przebiec.

Musisz kochanie sama dać sobie szansę , bo jedyną sobą, która siebie nie docenia jesteś Ty.

JEST KTOŚ NA TYM FORUM KTO UWAŻA, ŻE LINN JEST BEZNADZIEJA ?

Sonda

Na pewno nie.

Masz pasje, marzenia to wywal słodycze z lodówki, weź jutro zrób "big kupę" i idź biegać dziecko kochane !

Wiesz co uodparnia na ból praca! A wiesz kiedy ją wykonujesz? Kiedy walczysz !

Dobry gracz na giełdzie często wygrywa ale nie cały czas.

Także było minęło a teraz idź umyj swoje podpuchnięte łzami oczy, pobiegaj (nawet jeśli czujesz się jak balon) a później wejdź na portal i napisz chociaż anonimową prośbę o pomoc opisz problem i zobacz co radzi psycholog. Spróbuj przełamać te niechęć do niego bo terapia to dla Ciebie zbawienie !!!

WIERZYMY W CIEBIE CAŁYM SERCEM!

"Obcisła mała czarna czeka" A spróbuj na maraton nie iść to my Cię z Neską dopadniemy dopiero

PS portal to abc zdrowie.pl

Wydrukuję tego posta i zdjęcia dawnej sylwetki i będę trzymac w portfelu na gorsze momenty. Juz miałam ochotę się nażreć, ale przeczytałam to i mi przeszło

Dziękuję

[neska002]

Napisane przez FiNN89

KasDi trzymam za Ciebie kciuki, trzymaj się mała. Nie dziwię się, że jest Ci trudno, każdemu by było, a my dodatkowo jesteśmy obciążone kompulsami, więc jest jeszcze trudniej ;/ a kiedy w ogóle możesz do Niego na stałe lecieć?
Ja wprowadziłam rewolucję w życie, wczoraj bez kompulsów i na zdrowo Znowu się trzymam planu, tylko tak umiem nad sobą zapanować. Wczoraj przez 35 min krążyłam w Biedronce, bo chciało mi się nażreć, ale przeczekałam i nie kupiłam nic niezdrowego 3majcie za mnie kciuki, żebym i dzisiaj była czysta
Dni bez kompulsów: 1.

Miło czytać takie posty. Mam nadzieję, że te dni będą Ci się mnożyć, a wraz z nimi lepsze samopoczucie i szczęście. Wczorajsze zdarzenie w Biedronce - mega sukces. A czy mogę wiedzieć co się takiego wydarzyło, o czym pomyślałaś, że jednak wyszłaś z tego bez kompulsu? Zapewnie nie jednej z nas przyda się to na ewentualną przyszłość.

Kciuki trzymam mocno, tak samo jak za Linn.

---------- Dopisano o 14:32 ---------- Poprzedni post napisano o 14:23 ----------

Dziewczyny mam taką małą prośbę. Czy któraś z Was, która była u psychologa. Leczy się lub leczyła. Mogłaby napisać kilka słów o tym? To znaczy czy bała się zapisać na terapię, czego się bała, jak ten strach pokonała? Jak przebiegała terapia (dosłownie w 3-4 zdaniach), czy jest zadowolona, jak się ma po terapii (jeśli ją już zakończyła). A przede wszystkim: czy żałuje, że poszła do psychologa. To tak na zachętę dla dziewczyn, które nadal się nie zdobyły na ten krok bo mają tak wielkie obawy, że nie są w stanie na dzień dzisiejszy zapisać się na wizytę u specjalisty.

Myślę, że im więcej takiej relacji tym lepiej. Pomagamy sobie więc myślę, że to nie jest problem, tym bardziej, że nie chodzi o cały poemat, a jedynie kilka najważniejszych zdań, wrażeń i odczuć.

Ja ze swojej strony napiszę, że bałam się cholernie i zwlekałam z tym bardzo długo bo około 1,5 roku - 2 lat. Jednak w końcu się zdecydowałam. Stało się to w ten sposób, że po kolejnym okresie głodzenia miałam kompuls i praktycznie z marszu poszłam do psychologa. Wytarłam łzy, ubrałam się i wyszłaM. Poszłam prywatnie rzecz jasna, facet przyjął mnie prawie, że od ręki. No i nie żałuję tego bo to był początek zdecydowanie lepszego życia, które trwa do dziś. Dlatego jak najbardziej zachęcam do tego kroku i zdobycia się na odwagę bo warto. Większość lęków z czasem okazuje się tylko naszymi wymysłami i ma niewiele wspólnego z rzeczywistością.

Oczywiście nie mówię, że terapia jest lekka i przyjemna. Bo trzeba przepracować każdy kompuls praktycznie, a to boli jak cholera. Są łzy, sa momenty załamania, ale są też momenty kiedy to wszystko mija i jest tylko lepiej. Dlatego jeszcze raz namawiam niezdecydowane, wahające się kobiety - nie zwlekajcie. Bo nie ma na co czekać. Wiadomo, że prywatnie wychodzi to dość drogo ,nie każdego na to stać, ale sa też na NFZ. Fakt, że jakość takiej terapii jest gorsza, ale mimo wszystko jest to terapia.

Podsumowując: strach ma tylko wielkie oczy.

[MascarpOOne]

Napisane przez neska002

Miło czytać takie posty. Mam nadzieję, że te dni będą Ci się mnożyć, a wraz z nimi lepsze samopoczucie i szczęście. Wczorajsze zdarzenie w Biedronce - mega sukces. A czy mogę wiedzieć co się takiego wydarzyło, o czym pomyślałaś, że jednak wyszłaś z tego bez kompulsu? Zapewnie nie jednej z nas przyda się to na ewentualną przyszłość.

Kciuki trzymam mocno, tak samo jak za Linn.

---------- Dopisano o 14:32 ---------- Poprzedni post napisano o 14:23 ----------

Dziewczyny mam taką małą prośbę. Czy któraś z Was, która była u psychologa. Leczy się lub leczyła. Mogłaby napisać kilka słów o tym? To znaczy czy bała się zapisać na terapię, czego się bała, jak ten strach pokonała? Jak przebiegała terapia (dosłownie w 3-4 zdaniach), czy jest zadowolona, jak się ma po terapii (jeśli ją już zakończyła). A przede wszystkim: czy żałuje, że poszła do psychologa. To tak na zachętę dla dziewczyn, które nadal się nie zdobyły na ten krok bo mają tak wielkie obawy, że nie są w stanie na dzień dzisiejszy zapisać się na wizytę u specjalisty.

Myślę, że im więcej takiej relacji tym lepiej. Pomagamy sobie więc myślę, że to nie jest problem, tym bardziej, że nie chodzi o cały poemat, a jedynie kilka najważniejszych zdań, wrażeń i odczuć.

Ja ze swojej strony napiszę, że bałam się cholernie i zwlekałam z tym bardzo długo bo około 1,5 roku - 2 lat. Jednak w końcu się zdecydowałam. Stało się to w ten sposób, że po kolejnym okresie głodzenia miałam kompuls i praktycznie z marszu poszłam do psychologa. Wytarłam łzy, ubrałam się i wyszłaM. Poszłam prywatnie rzecz jasna, facet przyjął mnie prawie, że od ręki. No i nie żałuję tego bo to był początek zdecydowanie lepszego życia, które trwa do dziś. Dlatego jak najbardziej zachęcam do tego kroku i zdobycia się na odwagę bo warto. Większość lęków z czasem okazuje się tylko naszymi wymysłami i ma niewiele wspólnego z rzeczywistością.

Oczywiście nie mówię, że terapia jest lekka i przyjemna. Bo trzeba przepracować każdy kompuls praktycznie, a to boli jak cholera. Są łzy, sa momenty załamania, ale są też momenty kiedy to wszystko mija i jest tylko lepiej. Dlatego jeszcze raz namawiam niezdecydowane, wahające się kobiety - nie zwlekajcie. Bo nie ma na co czekać. Wiadomo, że prywatnie wychodzi to dość drogo ,nie każdego na to stać, ale sa też na NFZ. Fakt, że jakość takiej terapii jest gorsza, ale mimo wszystko jest to terapia.

Podsumowując: strach ma tylko wielkie oczy.

Moja przygoda z psychologiem rozpoczęła się gdy miałam 15 lat. Był to psycholog szkolny do którego zapisała mnie mama po mojej kolejnej próbie samobójczej.
Bałam się strasznie! W ogóle nie chciałam tam iść, szłam tylko z myślą "bo mamie obiecałam" ale gdy przyszło co do rozmowy, podobało mi się Pani była bardzo sympatyczną, ciepłą i pełną empatii osobą . Pomogła mi się wziąć w garść, pokierowała jak udźwignąć przeszłość, jak otworzyć się na nowych ludzi to głównie dzięki niej byłam lubiana w liceum Także warto przełamać pierwsze lody
Moja następna psycholog też nie była zła... Tyle, że poszłam do niej za późno i już byłam chora na nerwicę... i nie dało mi to zbyt wiele choć... z każdej rozmowy wychodziłam z lepszym nastrojem to zawsze jakiś +.
Teraz poszukam psychoterapeuty, korzystam z mojej terapii ale chyba potrzebuje poczucie, że taka osoba jest coś w stylu "mentora w walce"

[neska002]

Napisane przez MascarpOOne

Moja przygoda z psychologiem rozpoczęła się gdy miałam 15 lat. Był to psycholog szkolny do którego zapisała mnie mama po mojej kolejnej próbie samobójczej.
Bałam się strasznie! W ogóle nie chciałam tam iść, szłam tylko z myślą "bo mamie obiecałam" ale gdy przyszło co do rozmowy, podobało mi się Pani była bardzo sympatyczną, ciepłą i pełną empatii osobą . Pomogła mi się wziąć w garść, pokierowała jak udźwignąć przeszłość, jak otworzyć się na nowych ludzi to głównie dzięki niej byłam lubiana w liceum Także warto przełamać pierwsze lody
Moja następna psycholog też nie była zła... Tyle, że poszłam do niej za późno i już byłam chora na nerwicę... i nie dało mi to zbyt wiele choć... z każdej rozmowy wychodziłam z lepszym nastrojem to zawsze jakiś +.
Teraz poszukam psychoterapeuty, korzystam z mojej terapii ale chyba potrzebuje poczucie, że taka osoba jest coś w stylu "mentora w walce"

Czyli wrażenia masz również na plus

To co masz w "podpisie" mnie zniewala za każdym razem gdy patrzę

[MascarpOOne]

Napisane przez Linn13

Wydrukuję tego posta i zdjęcia dawnej sylwetki i będę trzymac w portfelu na gorsze momenty. Juz miałam ochotę się nażreć, ale przeczytałam to i mi przeszło

Dziękuję

Linn ja się bardzo mocno z tego cieszę !
Jak dostaniesz "atak" czy coś i będziesz potrzebowałam pogadać pisz na klub
to na takie "priv wyznania" ;-)

[neska002]

Polecam ciekawy artykuł:

http://zdrowie.gazeta.pl/Zdrowie/1,1...y_dotyku_.html

[Linn13]

Pozytywny moment dzisiejszego dnia:

Wsiadałam do busa i chciałam rozmienić 50zł... Podaję kierowcy, a on na mnie dziwnie spogląda. Już chciałam mu powiedzieć, że jednak mam drobne skoro nie ma wydać, a on z tekstem "Nowe włosy?" Ja w cięzkim szoku "Yyyy... Nie Takie nowe- stare, w koncu naturalne" "Bardzo ładne"

Ale mi to poprawiło humor

A teraz idę biegać... 14tygodniowy plan do maratonu czas zacząć

[neska002]

Napisane przez Linn13

Pozytywny moment dzisiejszego dnia:

Wsiadałam do busa i chciałam rozmienić 50zł... Podaję kierowcy, a on na mnie dziwnie spogląda. Już chciałam mu powiedzieć, że jednak mam drobne skoro nie ma wydać, a on z tekstem "Nowe włosy?" Ja w cięzkim szoku "Yyyy... Nie Takie nowe- stare, w koncu naturalne" "Bardzo ładne"

Ale mi to poprawiło humor

A teraz idę biegać... 14tygodniowy plan do maratonu czas zacząć

Czyli jednak nie jest tak źle jak Ci się wydawało. A widzisz!

POWODZENIA!!!

[MascarpOOne]

Napisane przez neska002

Czyli wrażenia masz również na plus

To co masz w "podpisie" mnie zniewala za każdym razem gdy patrzę

Hehe ;D A żebyś wiedziała jaka sama w sobie ona jest rozwalająca, musisz kiedyś z nią pokonwersować na "poziomie" tylko żeby to zrobić musisz wziąć lapka na podłogę i się na niej położyć

---------- Dopisano o 19:24 ---------- Poprzedni post napisano o 19:22 ----------

Napisane przez Linn13

Pozytywny moment dzisiejszego dnia:

Wsiadałam do busa i chciałam rozmienić 50zł... Podaję kierowcy, a on na mnie dziwnie spogląda. Już chciałam mu powiedzieć, że jednak mam drobne skoro nie ma wydać, a on z tekstem "Nowe włosy?" Ja w cięzkim szoku "Yyyy... Nie Takie nowe- stare, w koncu naturalne" "Bardzo ładne"

Ale mi to poprawiło humor

A teraz idę biegać... 14tygodniowy plan do maratonu czas zacząć

Widzisz? A taka brzydka jesteś xd

[Linn13]

Napisane przez neska002

Czyli jednak nie jest tak źle jak Ci się wydawało. A widzisz!

POWODZENIA!!!

Ale było ciężko. Przez pierwsze...6,5km Okropna kolka, zadyszka... Uff
Teraz porozciągana, zjadłam 2 garście czereśni i chyba dzisiaj już nie zjem żadnego konkretnego posiłku

owsianka, sok z marchewki, kanapka z łososiem, kilka garści czereśni... to mój dzisiejszy jadłospis, a wcale nie jestem głodna :/

Napisane przez MascarpOOne

Widzisz? A taka brzydka jesteś xd

Noo pięknością też nie grzeszę...

Problem mam z tym, że mimo iż wiem, że wyglądam nienajgorzej to nie wierzę w to. Może jedno z drugim się wyklucza, ale tak jest...

[MascarpOOne]

Napisane przez Linn13

Ale było ciężko. Przez pierwsze...6,5km Okropna kolka, zadyszka... Uff
Teraz porozciągana, zjadłam 2 garście czereśni i chyba dzisiaj już nie zjem żadnego konkretnego posiłku

owsianka, sok z marchewki, kanapka z łososiem, kilka garści czereśni... to mój dzisiejszy jadłospis, a wcale nie jestem głodna :/


Noo pięknością też nie grzeszę...

Problem mam z tym, że mimo iż wiem, że wyglądam nienajgorzej to nie wierzę w to. Może jedno z drugim się wyklucza, ale tak jest...

To się zmuś żebyś się nie przegłodziła i nie dostała ataku jutro albo pojutrze...
A co do samooceny najlepszym ćwiczeniem jest nauka akceptacji siebie, musisz codziennie sobie tłumaczyć że Twoje myślenie jest absurdalne i nie zgodne z rzeczywistością skoro wiesz jaka jest prawda