Kim jest człowiek, który oszukiwał mnie przez rok?

[naprawimy]

Witajcie,

Z góry napiszę - skończyłam 20 lat w tym roku, on ma (chyba) 26, a do opisania swojej historii zainspirował mnie ten artykuł http://natemat.pl/108063,o-janie-co-...i-mejla-wyslal. Bardzo ważna jest dla mnie obiektywna opinia kogoś będącego nie w temacie, więc zwracam się do Was. Ale do rzeczy.
1,5 roku temu przez przyjaciółkę poznałam faceta. Ona widziała go wcześniej raz, przez godzinę, zupełnie przypadkiem, lecz pisali codziennie po kilka godzin. Stwierdziła, że możemy do siebie pasować, więc poleciła jemu (Aleksowi), aby się do mnie odezwał. I się zaczęło.Gadka szmatka, nic wielkiego, może odrobina ledwo zauważalnych przechwałek z jego strony i nietypowe pytania typu „u jakich projektantów się ubierasz?”. On sześć lat starszy, odważny i z tupetem. Zaczęliśmy pisać prawie całymi dniami, przeniosło się to dodatkowo na telefon- potrafił dzwonić cztery razy dziennie i każda rozmowa trwała co najmniej godzinę. Do tego rozmowy na skajpie, a w zasadzie patrzenie się na siebie. Po dwóch czy trzech tygodniach stwierdził, że strasznie się mu podobam, że w zasadzie to się we mnie zakochał. Ja nie, jednak on był nachalny, starał się, więc zaczęłam się zakochiwać. Wydawał się być facetem-marzeniem - mówił, że jego ojciec jest 13stym najbogatszym Norwegiem, prowadzi duży komis z luksusowymi samochodami, mieszka w rezydencji, a on sam zarabia tyle, “co prezes PKO”. Nie wiem czemu mu wierzyłam. Pisaliśmy tak kilka miesięcy, po czym przyleciał do mnie do Polski, wraz ze swoim przyjacielem. Wiadomo, przyjaciel (Kamil) potwierdzał jego wesję, ale:
- podobno Kamil “nie ma konta nigdzie, ani fb, ani nk, nic”. Kiedy rozmawialiśmy we 3 na Skype, założył sobie specjalnie nowe konto, mimo tego, że miał już swoje;
- kiedy Aleks przyjechał do mnie, powiedział, że nie możemy nigdzie wychodzić wieczorem, ponieważ zostawił swoje dokumenty w Warszawie w mieszkaniu kumpla, bo “i tak mu nie będą potrzebne”
- mimo jego wysokich zarobków, nie wynajął pokoju w hotelu dla siebie i przyjaciela, lecz spali razem na malutkiej kanapie w brzydkim, studenckim mieszkaniu mojej przyjaciółki.
Byłam wtedy zauroczona i zaślepiona, więc nie wydawało mi się to podejrzane. Obiecywał, że przez wakacje będzie wpadał częściej (wpadł raz, 2 tygodnie po pierwszej wizycie, spaliśmy razem u przyjaciółki), przez dłuższy czas pisaliśmy tylko maile, ponieważ nie chciał mi podać swojego numeru telefonu. Kiedy podał, okazało się, że numer jest zarejestrowany w cyfrowym Polsacie. Jego tłumaczenie? “Naucz się tego, jak przekierowywują się numery z roamingu!”. “Związek” trwał od czerwca do maja tego roku. W jego trakcie widzieliśmy się 3 razy (raz przyjechał do mnie w grudniu, na kilka godzin). Mimo tego, że mieszka w Oslo, a ja studiuję w Krakowie, on zawsze leciał najpierw do Wawy, a później od razu jechał do Krakowa. Na fejsbuku nie ma swoich zdjęć, ba, w googlach nie ma takiej osoby jak on. Skoro jego ojciec jest na 13 miejscu najbogatszych Norwegów, dlaczego Google milczą? To plus fakt, żę nie widziałam jego dowodu dało mi do myślenia - jego dane są nieprawdziwe.
Był strasznie zazdrosny, zaborczy, starał się mnie w 100% kontrolować, pisał do moich kolegów, gdy tylko któryś coś na przykład skomentował - musiałam go ostro od tego odwodzić, grozić, czasem wręcz błagać żeby nie robił mi wstydu. Miałam wrażenie że go to cieszy i tylko na to czeka, bowiem i tak raczej by nie napisał (tego wtedy nie byłam taka pewna). Przez niego zawaliło się kilka moich znajomości. Przez długą część związku karmiłam się nadzieją, że przeprowadzi się do Krakowa i zaczniemy żyć normalnie, jak para. Życie studenckie całkowicie różniło się od tego z opowieści rodziców, dziadków - miewałam doły związane z kierunkiem i ludźmi, nie mogłam się odnaleźć(to wszystko przez pierwszy rok) więc myśl, że za dwa czy trzy miesiące ON tu będzie, dodawała mi sił. Mówił mi, że jego rodzice chcą, żeby był w końcu szczęśliwy, więc kupili mu mieszkanie w Krakowie. Miał się przeprowadzić jak tylko będzie skończone, czyli po Sylwestrze, później w lutym, marcu, kwietniu... Aż związek się skończył. Głownymi wymówkami były: “mieszkanie jeszcze nie jest ukończone”, “zarobiłem dopiero milion a chcę więcej, żeby zapewnić Ci jak najlepsze życie” itp. Klapki z oczu zaczęły mi spadać dopiero w okoliach kwietnia.
Kiedy nasz związek zaczął się psuć, cyklicznie działy się u niego zle rzeczy. Pierwsza- do komisu włamali się Turcy, atakując go nożami. Odpowiedział atakiem, prawie użył broni palnej. Skończył w szpitalu. Poinformował mnie o tym Kamil na fejsbuku z konta Aleksa, który mał bardzo podobny sposób pisania, co właściciel konta. Pisał, że Aleks może iść do więzienia za zaatakowanie Turka, potrzebuje najlepszych prawników, jest w złym stanie. Po 3 dniach sprawa ucichła, Aleks wrócił do domu. Kilka miesięcy później jego matka poroniła, w międzyczasie on miał wypadek samochodowy. Miesiąc temu podobno zmarł jego ojciec, również w wypadku. Pisał praktycznie tylko wtedy, kiedy coś zlego się stało, jakby chciał wzbudzić współczucie.
Wiem, że nie jest tą osobą, za którą się podawał, jednak chcę to sprawdzić. Czuję się oszukana, chciałabym poznać prawdę. Mam możliwość napisania do kobiety, o której mówił, że razem mieszkali i byli w czteroletnim związku. Jak sformuować tę wiadomość? Z tego co mówił, wiem, że ona mnie lubi. Jednak może to tylko jego gadanie? Chciałabym po prostu poznać prawdę.
Do kupy zebrałam inne wątpliwości oprócz tych wymienionych wcześniej, jakie pojawiły się w trakcie naszej znajomości:
- kiedy ja chciałam i mogłam do niego przylecieć, on akurat “nie mógł”;
- kiedy wysyłał mi swoje zdjęcia, było widać na nich polskie grafitti, tablice, mimo tego, że był w Norwegii;
-prowadzi kilka interesów (między innymi twierdzi, że prowadzi sklepy Mexxa w Trójmieście, Internet milczy).
-twierdził, że robi doktorat w Norwegii, jednak nie skończył studiów magisterskich w Polsce; mało tego, podobno miał rok przerwy w studiowaniu;
- rzekomo miał skomplikowaną, laserową operację rekonstrukcji kości w nodze po groźnym wypadku, który miał w grudniu. W czerwcu widziałam go w spodenkach, na nodze nie miał ani draśnięcia, żadnej blizny, niczego

Chciałabym, po pierwsze: wszelkimi możliwymi środkami sprawdzić jego tożsamość, to, kim jest naprawdę, gdzie mieszka itp. Po drugie, jeśli ma to pomóc w pierwszym celu, napisać do wyżej wspomnianej eks Aleksa. Ale jak sformuować tę wiadomość?
Bardzo liczę na Waszą pomoc.

[Mijanou]

A po co chcesz pisać do tej kobiety i bawić się w detektywa ustalając jego tożsamość? Po co Ci ta wiedza? Po co Ci prawda o nim? Co ta prawda zmieni poza faktem, że będziesz się samodręczyć, ze długi czas dawałaś się wodzić za nos i łykałaś jego historyjki jak młody pelikan?

Serio- związek (o ile tak można to nazwać) już się skończył. Więc nie bardzo rozumiem cel Twojej ciekawości.

[Minna]

Lepiej daj sobie spokój. Ktoś zabawił się solidnie Twoim kosztem. Ciesz się, że to się wreszcie skończyło i Twoja gigantyczna naiwność nie została wykorzystana w o wiele gorszy sposób.

[MonnieB]

WOW! W szoku jestem, na prawdę. Facet nieźle Cię oszukał, dobrze, że już się zorientowałaś, że to wszystko kłamstwa. Powiem Ci tak - trzymaj się od niego z daleka, jestem niemal pewna, że koleś ma zaburzenia psychiczne, normalny człowiek się tak nie zachowuje.
Po drugie... przeżyłam cos bardzo podobnego parę lat temu. Poznałam przez internet chłopaka, w UK, powiedział, ze nazywa się Michael, jest z Jamajki, super nam się gadało, opowiadał mi o swoim domu, pokazywał zdjęcia jakie tam mają luksusy, ale nie to, że się chwalił, po prostu mi wysyłał fotki jego niby rodziny, a w tle takie same drogie rzeczy, super meble itd.

Ja wtedy byłam głupiutką 19letnią dziewczyną, która niewiele w życiu widziała, nie odróżniłabym podróbki Gucciego od autentyku, tak samo podróbek butów Armaniego od tych oryginalnych więc tak wierzyłam, że on serio ma te pieniądze. Ale nigdy nic od niego nie wzięłam, o nic nie prosiłam.
On dał mojej mamie szampana jak przyjechała, mówił, że to jeden z lepszych jakie istnieją (och jak żałuję że nie sprawdziłam w necie, załozę się, ze to była jakaś taniocha Prosecco :P).
Mówił, że jego buty Puma są specjalnie dla niego zrobione przez firmę, bo była taka akcja i że on sam je zaprojektował bla bla... Raz się uparł, że zapłaci mój czynsz za mieszkanie i dał właścicielce 360 funtów żebym ja nie musiała płacić...
Pracował ponoć w siłowni i tylko sobie tam dorabiał ot tak z nudów, bo pieniędzy miał pod dostatkiem..

Problemy zaczęły się po paru miesiącach... Kłamstwa, że został aresztowany za jazdę swoim Ferrari (nigdy nie widziałam tego auta, nawet na fotkach, zawsze przyjeżdżał do mnie metrem) i ma na nodze taki tag i nie może wychodzić z domu przez 2 tygodnie, później zaczął mi wypisywać różne dziwne rzeczy o tym, że ja kiedys z nim zamieszkam u niego i będziemy pławić się w luksusie, a ja, że ja nie chcę tego wcale skoro on jest kryminalistą.. No ale ok, jakoś wszystko wróciło do normy, wrzuciłam nasze zdjęcie na Facebook i napisał do mnie znajomy: oooo widzę, że poznałaś mojego kumpla Innocenta... to Twój chłopak? A ja, że co? Jaki chłopak? Jaki Innocent? A koleś powiedział, że z nim pracował przy rozwożeniu alkoholu, że on ma na imię Innocent Kashule i jest z Afryki (teraz bez problemu odróżniam Afrykańczyków od Jamajczyków, no ale mówiłam juz, że byłam głupia...).
Zerwałam z nim jakikolwiek kontakt, nie wiedziałam jakie ma zamiary i dlaczego kłamie.. Zarządał zwrotu pieniędzy, ja biedna strasznie, ale jakoś zebrałam 360 funtów i mu oddałam.. Chciał doliczyć jeszcze pieniądze za kino, szampana, KFC i Pizzę Hut, ale wyśmiałam go po prostu...

Więc jak widzisz, nie wiem czy Ci to po poprawi humor, ale ja też dałam się nabrać :P

[naprawimy]

Napisanie do tej kobiety byłoby ostatecznością, jeśli są inne metody na sprawdzenie, kim on jest, chcę je wykorzystać w pierwszej kolejności. Dlaczego? Bo chcę wiedzieć. On dalej czasami mnie mami, pisze do mnie, jednak już prawie nic do niego nie czuję. Ciekawi mnie, kim jest ta osoba, ciekawi mnie to, jak bardzo ukrył swoją tożsamość. To na pewno pomogłoby mi wygrzebać się z tego, bo na razie sobie zadaję sobie same pytania.

[skazana_na_bluesa]

Napisane przez naprawimy

Witajcie,

Z góry napiszę - skończyłam 20 lat w tym roku, on ma (chyba) 26, a do opisania swojej historii zainspirował mnie ten artykuł http://natemat.pl/108063,o-janie-co-...i-mejla-wyslal. Bardzo ważna jest dla mnie obiektywna opinia kogoś będącego nie w temacie, więc zwracam się do Was. Ale do rzeczy.
1,5 roku temu przez przyjaciółkę poznałam faceta. Ona widziała go wcześniej raz, przez godzinę, zupełnie przypadkiem, lecz pisali codziennie po kilka godzin. Stwierdziła, że możemy do siebie pasować, więc poleciła jemu (Aleksowi), aby się do mnie odezwał. I się zaczęło.Gadka szmatka, nic wielkiego, może odrobina ledwo zauważalnych przechwałek z jego strony i nietypowe pytania typu „u jakich projektantów się ubierasz?”. On sześć lat starszy, odważny i z tupetem. Zaczęliśmy pisać prawie całymi dniami, przeniosło się to dodatkowo na telefon- potrafił dzwonić cztery razy dziennie i każda rozmowa trwała co najmniej godzinę. Do tego rozmowy na skajpie, a w zasadzie patrzenie się na siebie. Po dwóch czy trzech tygodniach stwierdził, że strasznie się mu podobam, że w zasadzie to się we mnie zakochał. Ja nie, jednak on był nachalny, starał się, więc zaczęłam się zakochiwać. Wydawał się być facetem-marzeniem - mówił, że jego ojciec jest 13stym najbogatszym Norwegiem, prowadzi duży komis z luksusowymi samochodami, mieszka w rezydencji, a on sam zarabia tyle, “co prezes PKO”. Nie wiem czemu mu wierzyłam. Pisaliśmy tak kilka miesięcy, po czym przyleciał do mnie do Polski, wraz ze swoim przyjacielem. Wiadomo, przyjaciel (Kamil) potwierdzał jego wesję, ale:
- podobno Kamil “nie ma konta nigdzie, ani fb, ani nk, nic”. Kiedy rozmawialiśmy we 3 na Skype, założył sobie specjalnie nowe konto, mimo tego, że miał już swoje;
- kiedy Aleks przyjechał do mnie, powiedział, że nie możemy nigdzie wychodzić wieczorem, ponieważ zostawił swoje dokumenty w Warszawie w mieszkaniu kumpla, bo “i tak mu nie będą potrzebne”
- mimo jego wysokich zarobków, nie wynajął pokoju w hotelu dla siebie i przyjaciela, lecz spali razem na malutkiej kanapie w brzydkim, studenckim mieszkaniu mojej przyjaciółki.
Byłam wtedy zauroczona i zaślepiona, więc nie wydawało mi się to podejrzane. Obiecywał, że przez wakacje będzie wpadał częściej (wpadł raz, 2 tygodnie po pierwszej wizycie, spaliśmy razem u przyjaciółki), przez dłuższy czas pisaliśmy tylko maile, ponieważ nie chciał mi podać swojego numeru telefonu. Kiedy podał, okazało się, że numer jest zarejestrowany w cyfrowym Polsacie. Jego tłumaczenie? “Naucz się tego, jak przekierowywują się numery z roamingu!”. “Związek” trwał od czerwca do maja tego roku. W jego trakcie widzieliśmy się 3 razy (raz przyjechał do mnie w grudniu, na kilka godzin). Mimo tego, że mieszka w Oslo, a ja studiuję w Krakowie, on zawsze leciał najpierw do Wawy, a później od razu jechał do Krakowa. Na fejsbuku nie ma swoich zdjęć, ba, w googlach nie ma takiej osoby jak on. Skoro jego ojciec jest na 13 miejscu najbogatszych Norwegów, dlaczego Google milczą? To plus fakt, żę nie widziałam jego dowodu dało mi do myślenia - jego dane są nieprawdziwe.
Był strasznie zazdrosny, zaborczy, starał się mnie w 100% kontrolować, pisał do moich kolegów, gdy tylko któryś coś na przykład skomentował - musiałam go ostro od tego odwodzić, grozić, czasem wręcz błagać żeby nie robił mi wstydu. Miałam wrażenie że go to cieszy i tylko na to czeka, bowiem i tak raczej by nie napisał (tego wtedy nie byłam taka pewna). Przez niego zawaliło się kilka moich znajomości. Przez długą część związku karmiłam się nadzieją, że przeprowadzi się do Krakowa i zaczniemy żyć normalnie, jak para. Życie studenckie całkowicie różniło się od tego z opowieści rodziców, dziadków - miewałam doły związane z kierunkiem i ludźmi, nie mogłam się odnaleźć(to wszystko przez pierwszy rok) więc myśl, że za dwa czy trzy miesiące ON tu będzie, dodawała mi sił. Mówił mi, że jego rodzice chcą, żeby był w końcu szczęśliwy, więc kupili mu mieszkanie w Krakowie. Miał się przeprowadzić jak tylko będzie skończone, czyli po Sylwestrze, później w lutym, marcu, kwietniu... Aż związek się skończył. Głownymi wymówkami były: “mieszkanie jeszcze nie jest ukończone”, “zarobiłem dopiero milion a chcę więcej, żeby zapewnić Ci jak najlepsze życie” itp. Klapki z oczu zaczęły mi spadać dopiero w okoliach kwietnia.
Kiedy nasz związek zaczął się psuć, cyklicznie działy się u niego zle rzeczy. Pierwsza- do komisu włamali się Turcy, atakując go nożami. Odpowiedział atakiem, prawie użył broni palnej. Skończył w szpitalu. Poinformował mnie o tym Kamil na fejsbuku z konta Aleksa, który mał bardzo podobny sposób pisania, co właściciel konta. Pisał, że Aleks może iść do więzienia za zaatakowanie Turka, potrzebuje najlepszych prawników, jest w złym stanie. Po 3 dniach sprawa ucichła, Aleks wrócił do domu. Kilka miesięcy później jego matka poroniła, w międzyczasie on miał wypadek samochodowy. Miesiąc temu podobno zmarł jego ojciec, również w wypadku. Pisał praktycznie tylko wtedy, kiedy coś zlego się stało, jakby chciał wzbudzić współczucie.
Wiem, że nie jest tą osobą, za którą się podawał, jednak chcę to sprawdzić. Czuję się oszukana, chciałabym poznać prawdę. Mam możliwość napisania do kobiety, o której mówił, że razem mieszkali i byli w czteroletnim związku. Jak sformuować tę wiadomość? Z tego co mówił, wiem, że ona mnie lubi. Jednak może to tylko jego gadanie? Chciałabym po prostu poznać prawdę.
Do kupy zebrałam inne wątpliwości oprócz tych wymienionych wcześniej, jakie pojawiły się w trakcie naszej znajomości:
- kiedy ja chciałam i mogłam do niego przylecieć, on akurat “nie mógł”;
- kiedy wysyłał mi swoje zdjęcia, było widać na nich polskie grafitti, tablice, mimo tego, że był w Norwegii;
-prowadzi kilka interesów (między innymi twierdzi, że prowadzi sklepy Mexxa w Trójmieście, Internet milczy).
-twierdził, że robi doktorat w Norwegii, jednak nie skończył studiów magisterskich w Polsce; mało tego, podobno miał rok przerwy w studiowaniu;
- rzekomo miał skomplikowaną, laserową operację rekonstrukcji kości w nodze po groźnym wypadku, który miał w grudniu. W czerwcu widziałam go w spodenkach, na nodze nie miał ani draśnięcia, żadnej blizny, niczego

Chciałabym, po pierwsze: wszelkimi możliwymi środkami sprawdzić jego tożsamość, to, kim jest naprawdę, gdzie mieszka itp. Po drugie, jeśli ma to pomóc w pierwszym celu, napisać do wyżej wspomnianej eks Aleksa. Ale jak sformuować tę wiadomość?
Bardzo liczę na Waszą pomoc.

Az nie chce mi sie wierzyc, ze mozna byc az tak naiwnym. I byc w "zwiazku" widzac sie 3x w przeciagu roku...

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

[af6a7928a10f2efb7030debf852af0b1c87659cc]

Napisane przez skazana_na_bluesa

Az nie chce mi sie wierzyc, ze mozna byc az tak naiwnym. I byc w "zwiazku" widzac sie 3x w przeciagu roku...

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

spoko, Natalia z zalinkowanego artykułu była w związku nie widząc człowieka ani razu na oczy

głupota ludzka mnie zadziwia

[Antissa]

[1=af6a7928a10f2efb7030deb f852af0b1c87659cc;4712551 4]spoko, Natalia z zalinkowanego artykułu była w związku nie widząc człowieka ani razu na oczy

głupota ludzka mnie zadziwia[/QUOTE]

Strasznie zabawne. Aż nie mogę przestać się śmiać.

Autorko, wyślę Ci PW, bo nie mam zamiaru dostarczać wszechwiedzącym dziewczętom kolejnych powodów do drwin.

[naprawimy]

Napisane przez Antissa

Strasznie zabawne. Aż nie mogę przestać się śmiać.

Autorko, wyślę Ci PW, bo nie mam zamiaru dostarczać wszechwiedzącym dziewczętom kolejnych powodów do drwin.

Byłabym bardzo wdzięczna

Co do dziewczyn, mówiących "jak można być tak głupim?!", "idiotka" itp. powiem tylko: wiemy o sobie tyle, na ile nas sprawdzono.

[karolinakiki]

Daj sobie spokój. Szkoda nerwów, czasu na myślenie o takim okłamanym człowieku.

[anna_maria90]

Aż z nudów pobawiłam się sama w małe śledztwo

Niestety, ojciec Aleksa nie może nim być.

13 najbogatszą osobą w Norwegii jest obecnie urodzony w 1986 roku niejaki Knut Nikolai Tønnevold Ugland

http://no.wikipedia.org/wiki/Knut_Ni...nnevold_Ugland


Lista:


http://e24.no/naeringsliv/dette-er-n...keste/22586401


Także niestety, to ściema była, Autorko...

[naprawimy]

Anno Mario, bardzo dziękuję za konstruktywną odpowiedź. Nawet jeśli jego ojciec ma (miał) komis, jestem pewna, że Google by coś wiedziało. A milczy.
Czy da się wyszukać, kto prowadzi sklepy Mexxa w Trójmieście? Czy roaming faktycznie jest tak przekierowywany?

[Pantegram]

Napisane przez naprawimy

Napisanie do tej kobiety byłoby ostatecznością, jeśli są inne metody na sprawdzenie, kim on jest, chcę je wykorzystać w pierwszej kolejności. Dlaczego? Bo chcę wiedzieć. On dalej czasami mnie mami, pisze do mnie, jednak już prawie nic do niego nie czuję. Ciekawi mnie, kim jest ta osoba, ciekawi mnie to, jak bardzo ukrył swoją tożsamość. To na pewno pomogłoby mi wygrzebać się z tego, bo na razie sobie zadaję sobie same pytania.

Ja na Twoim miejscu zerwałabym kontakt z tym człowiekiem, wyraźnie mu zapowiadając, że nie życzę sobie od niego ani telefonów, ani nagabywania na fb, a jeśliby się nie zastosował, zgłosiłabym sprawę na policję i niech oni bawią się w detektywa.

Masz szczęście, że cała sprawa zakończyła się tylko urażeniem Twojej dumy i uczuć. Nie rozumiem, po co chcesz drążyć ten temat.

[Minna]

Napisane przez naprawimy

Anno Mario, bardzo dziękuję za konstruktywną odpowiedź. Nawet jeśli jego ojciec ma (miał) komis, jestem pewna, że Google by coś wiedziało. A milczy.
Czy da się wyszukać, kto prowadzi sklepy Mexxa w Trójmieście? Czy roaming faktycznie jest tak przekierowywany?

Ja czegoś nie rozumiem próbujesz szukać ziarna prawdy w tym wszystkim?? Po co? Czy roaming był faktycznie tak przekierowany? Czyli co, myślisz że on faktycznie był za granicą?

Przecież to stek kłamstw. I dobrze o tym wiesz.

[naprawimy]

Chcę mieć pewność, co jest prawdą (o ile) a co nie. Zrozumcie dziewczyny, że coś takiego robi papkę z mózgu. Ustalenie, co jest faktem a co nie, odcedza papkę od prawdziwych informacji i pomaga się zdystansować oraz uchronić przed ponownym takim przypadkiem.
Oszukiwano mnie przez rok. Naturalne jest to, że trudno mi zapomnieć. Nie chcę się na nim mścić, chcę wiedzieć, kim jest. Czy Was by to nie ciekawiło? Z pewnością nie pozostawiłybyście tego ot tak, "stało się, nie odstanie się, zapomnę". Coś takiego siedzi w głowie i męczy, natomiast poznanie prawdy pomaga zamknąć ten przykry etap w życiu.

EDIT: Nie, nie sądzę, że był wtedy za granicą. Ale to są domysły, które chce poprzeć argumentami.

[dfdce9ad473ee3ba4bd9426289ac63cb58eb8552]

Facet ma być może jakieś problemy psychiczne, urojenia, psychozę czy cholera wie co jeszcze. Na bank jest mitomanem.
Daj sobie spokój i ciesz się, że się od ciebie odwalił.

[MonnieB]

[1=dfdce9ad473ee3ba4bd9426 289ac63cb58eb8552;4712569 2]Facet ma być może jakieś problemy psychiczne, urojenia, psychozę czy cholera wie co jeszcze. Na bank jest mitomanem.
Daj sobie spokój i ciesz się, że się od ciebie odwalił.[/QUOTE]

Dokładnie, uważam tak samo.

A jeśli jesteś taka ciekawa to wynajmij detektywa, pokaż fotkę i szybko go znajdzie

[Mijanou]

Napisane przez naprawimy

Chcę mieć pewność, co jest prawdą (o ile) a co nie. Zrozumcie dziewczyny, że coś takiego robi papkę z mózgu. Ustalenie, co jest faktem a co nie, odcedza papkę od prawdziwych informacji i pomaga się zdystansować oraz uchronić przed ponownym takim przypadkiem.
Oszukiwano mnie przez rok. Naturalne jest to, że trudno mi zapomnieć. Nie chcę się na nim mścić, chcę wiedzieć, kim jest. Czy Was by to nie ciekawiło? Z pewnością nie pozostawiłybyście tego ot tak, "stało się, nie odstanie się, zapomnę". Coś takiego siedzi w głowie i męczy, natomiast poznanie prawdy pomaga zamknąć ten przykry etap w życiu.

EDIT: Nie, nie sądzę, że był wtedy za granicą. Ale to są domysły, które chce poprzeć argumentami.

NIE- nie ciekawiłoby. TAK- zostawiłabym to ot tak.

Nie chcę być niemiła, ale jeśli chciałabym znać prawdę o tym człowieku to starałabym się ją poznać zaraz po tym, jak pochwalił się bogatym ojcem. 13 najbogatszy Norweg to nie w kij dmuchał, więc zapalilaby mi się czerwona lampka wtedy. I wtedy ta wiedza mogłaby przynieść Ci jakieś wymierne korzysci, wpłynąć na bieg wydarzeń.Zmienić cokolwiek.

Obecnie ta wiedza jest zupełnie bezużyteczna i sama ucierpisz na jej zdobywaniu rozdrapując stare rany i złoszcząc się własną naiwnością (daruj szczerość). Zostaw to tak, jak jest i zacznij nowy etap w zyciu, bez oglądania się w tył i rozliczania z tym, co było. Rozliczenia tu raczej utrudnią Ci zamknięcie tego etapu a przeszłość będzie się za Tobą ciągnąć jak smród za wojskiem.

[7623cb0b746b4d40e529fc123bf669aade741778_65822f07d8014]

Daj te fotki co masz na priva.poszukam go

[201803290936]

Napisane przez Mijanou

NIE- nie ciekawiłoby. TAK- zostawiłabym to ot tak.

Nie chcę być niemiła, ale jeśli chciałabym znać prawdę o tym człowieku to starałabym się ją poznać zaraz po tym, jak pochwalił się bogatym ojcem. 13 najbogatszy Norweg to nie w kij dmuchał, więc zapalilaby mi się czerwona lampka wtedy. I wtedy ta wiedza mogłaby przynieść Ci jakieś wymierne korzysci, wpłynąć na bieg wydarzeń.Zmienić cokolwiek.

Obecnie ta wiedza jest zupełnie bezużyteczna i sama ucierpisz na jej zdobywaniu rozdrapując stare rany i złoszcząc się własną naiwnością (daruj szczerość). Zostaw to tak, jak jest i zacznij nowy etap w zyciu, bez oglądania się w tył i rozliczania z tym, co było. Rozliczenia tu raczej utrudnią Ci zamknięcie tego etapu a przeszłość będzie się za Tobą ciągnąć jak smród za wojskiem.

Jak wyżej.

I sorry, ale taka mała refleksja: podryw "na bogatego ojca" i chyba między innymi przez to (a może głównie przez to) była łykana każda ściema. Wielka kasa = mózg niektórym od razu zwalnia obroty. Aż strach się bać gdyby to był jakiś handlarz żywym towarem.

[naprawimy]

[1=7623cb0b746b4d40e529fc1 23bf669aade741778_65822f0 7d8014;47125885]Daj te fotki co masz na priva.poszukam go [/QUOTE]

Te, na których on jest, a w tle jest grafitti i polskie napisy? Jak można zlokalizować takie zdjęcie? Google grafika się nie nada, wiem, jak wygląda bo spotkaliśmy się, a ze zdjęć, które ma na fejsie żadnego nie ma w Grafice.

I sorry, ale taka mała refleksja: podryw "na bogatego ojca" i chyba między innymi przez to (a może głównie przez to) była łykana każda ściema. Wielka kasa = mózg niektórym od razu zwalnia obroty. Aż strach się bać gdyby to był jakiś handlarz żywym towarem.

Daruj, nigdy nie patrzyłam na mężczyzn (i kobiety w sumie też) przez pryzmat pieniędzy. To co pisał a miało z nimi związek traktowałam pobłażliwie, a wykorzystałam tutaj tylko dlatego, żeby móc zweryfikować to, co on mówił z rzeczywistością.

[dolinka881]

Autorko, a jak pisałaś z nim na Facebooku, to nie wyświetlało Ci się z jakiego miasta wysyła wiadomość?
Może faktycznie pojechał do Norwegii i pracował na jakiejś budowie, gdzie zarabiał większe pieniądze niż w Polsce mógłby zamarzyć i wkrecił mu się film, jaki to on jest zamożny. ..
Mam kolegę (28 lat), który normalnie pracuje, skończył zawodówke (więc chorobę psychiczną wykluczam) a żyje w świecie fantazji. Opowiada takie niestworzone rzeczy robiące z niego bohatera, że znajomi już nawet nie zaprzeczają tylko "podziwiają go".

Dobrze, że nie przyszło Ci do głowy, żeby zrobić mu niespodziankę i odwiedzić go w Oslo, bo pewnie akurat byłby w Mediolanie na pokazie mody ubrań Mexxa, które sam zaprojektował :p

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

[Mijanou]

Napisane przez naprawimy

Te, na których on jest, a w tle jest grafitti i polskie napisy? Jak można zlokalizować takie zdjęcie? Google grafika się nie nada, wiem, jak wygląda bo spotkaliśmy się, a ze zdjęć, które ma na fejsie żadnego nie ma w Grafice.



Daruj, nigdy nie patrzyłam na mężczyzn (i kobiety w sumie też) przez pryzmat pieniędzy. To co pisał a miało z nimi związek traktowałam pobłażliwie, a wykorzystałam tutaj tylko dlatego, żeby móc zweryfikować to, co on mówił z rzeczywistością.

Boże Broń- nie oskarżam Ciebie i chyba nikt tutaj o patrzenie i ocenianie kogośpoprzez pryzmat pieniędzy. Ale skoro wtedy traktowałaś to pobłazliwie to po co teraz to wielkie śledztwo, po fakcie?

Przestrzegam Cię też przed udostępnianiem jego wizerunku osobom trzecim, nieuprawnionym do podejmowania oficjalnych działań śledczych (policja, licencjonowana agencja detektywistyczna). Facet ewidentnie albo jest cwany albo ma coś nie tak pod kopułką, więc możesz się władować w kłopoty.

[suszarka]

Napisane przez naprawimy

Chcę mieć pewność, co jest prawdą (o ile) a co nie. Zrozumcie dziewczyny, że coś takiego robi papkę z mózgu. Ustalenie, co jest faktem a co nie, odcedza papkę od prawdziwych informacji i pomaga się zdystansować oraz uchronić przed ponownym takim przypadkiem.
Oszukiwano mnie przez rok. Naturalne jest to, że trudno mi zapomnieć. Nie chcę się na nim mścić, chcę wiedzieć, kim jest. Czy Was by to nie ciekawiło? Z pewnością nie pozostawiłybyście tego ot tak, "stało się, nie odstanie się, zapomnę". Coś takiego siedzi w głowie i męczy, natomiast poznanie prawdy pomaga zamknąć ten przykry etap w życiu.

EDIT: Nie, nie sądzę, że był wtedy za granicą. Ale to są domysły, które chce poprzeć argumentami.

ja Cię bardzo przepraszam - ale Ty chciałaś być oszukiwana przez rok.
bo innego wyjaśnienia na to nie mam.

[rybkie]

Przeciez to wszystko klamstw,pisanie do tej eks nic nie da bo moim zdaniem ona nie istnieje, oczywiscie ze nie jest z Norwegii i nie prowadzi sieci Mexx, google na pewno by cos wykazalo jakies szczatki informacji, a roaming wcale tak nie dziala rozmowy nie sa nigdzie przekierowywane,cyfrowy polsat? Wtf? Bzdura
Moim zdaniem juz niczego sie nie dowiesz co bylo prawda a co klamstwem, a jesli nawet co ta wiedza cj da? Jesli np naprawde kupil sobie mieszkanie w krakowie to co? Wrocisz do niego?

[dfdce9ad473ee3ba4bd9426289ac63cb58eb8552]

Napisane przez dolinka881

Mam kolegę (28 lat), który normalnie pracuje, skończył zawodówke (więc chorobę psychiczną wykluczam) a żyje w świecie fantazji. Opowiada takie niestworzone rzeczy robiące z niego bohatera, że znajomi już nawet nie zaprzeczają tylko "podziwiają go".

No ale dlaczego wykluczasz zaburzenia psychiczne ? Z tego powodu, że pracuje, ma 28 lat i skończył zawodówkę ?
Mitomania nie wyłącza chorego z życia zawodowego czy z nauki.

---------- Dopisano o 11:11 ---------- Poprzedni post napisano o 11:10 ----------

Napisane przez suszarka

ja Cię bardzo przepraszam - ale Ty chciałaś być oszukiwana przez rok.
bo innego wyjaśnienia na to nie mam.

No dokładnie tak samo uważam.

[1999a18a2ffdaccef542471663304a63305f1c5c]

Napisane przez suszarka

ja Cię bardzo przepraszam - ale Ty chciałaś być oszukiwana przez rok.
bo innego wyjaśnienia na to nie mam.

Dokładnie. Myślę podobnie.
Pozwoliłaś sobie na taką sytuację Autorko. Ja bym odpuściła, już rok zmarnowałaś na coś takiego, po co Ci kolejne miesiące dociekania?

[Mijanou]

Napisane przez rybkie

Przeciez to wszystko klamstw,pisanie do tej eks nic nie da bo moim zdaniem ona nie istnieje, oczywiscie ze nie jest z Norwegii i nie prowadzi sieci Mexx, google na pewno by cos wykazalo jakies szczatki informacji, a roaming wcale tak nie dziala rozmowy nie sa nigdzie przekierowywane,cyfrowy polsat? Wtf? Bzdura
Moim zdaniem juz niczego sie nie dowiesz co bylo prawda a co klamstwem, a jesli nawet co ta wiedza cj da? Jesli np naprawde kupil sobie mieszkanie w krakowie to co? Wrocisz do niego?

No właśnie. Słuszne pytanie. Moim zdaniem facet na początku chciał się zabawić korzystając z naiwności Autorki, potem być może coś naprawdę do niej poczuł, ale zabrnął już za daleko we własne kłamstwa by się móc wycofać z nich z twarzą. Stąd te fantasmagorie o napadach i pobycie w szpitalu. Moim zdaniem żadna eks nie istnieje (popieram) a jego życiorys był zmyślony od A do Z.

Ciekawa jestem, czy nazwisko i imię, które podał Autorce (o ile je podał) jest jego własne. Bo wątpię.

[dolinka881]

[1=dfdce9ad473ee3ba4bd9426 289ac63cb58eb8552;4712849 6]No ale dlaczego wykluczasz zaburzenia psychiczne ? Z tego powodu, że pracuje, ma 28 lat i skończył zawodówkę ?
Mitomania nie wyłącza chorego z życia zawodowego czy z nauki.

---------- Dopisano o 11:11 ---------- Poprzedni post napisano o 11:10 ----------



No dokładnie tak samo uważam.[/QUOTE]

O kurcze, niby wykształcona jestem, ale nie wiedziałam, że istnieje coś takiego jak mitomania i że jest to choroba psychiczna.
Dzięki! Czegoś się nauczyłam

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

[aer]

[1=dfdce9ad473ee3ba4bd9426 289ac63cb58eb8552;4712849 6]No ale dlaczego wykluczasz zaburzenia psychiczne ? Z tego powodu, że pracuje, ma 28 lat i skończył zawodówkę ?
Mitomania nie wyłącza chorego z życia zawodowego czy z nauki.
[/QUOTE]


Dokładnie - też mam koleżankę mitomankę, która niedawno wzięła ślub i ma tytuł mgr.
Jej opowieści dziwnej treści są czasami tak kosmiczne, że nie wiadomo czy śmiać się czy płakać.