Rozstanie z facetem XXXI

[Puchatkowa Dama]

Napisane przez nie_powiem

Po pijaku mu napisałam: Usunąłeś mnie ze swojego życia? A on do mnie: Zerwałem z Tobą Nie ma szans by iść na to wesele.. Zapytałam go pierwszego dnia po rozstaniu Czy mam raczej oddać sukienkę. A on, "Pewnie tak".

To niestety masz odpowiedź...

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

[anecia121121]

Niewiem czy dobry wątek wybrałam, bo tak w skrócie jestem świeża na tej stronce, a potrzebuje porady. Dotyczy to tekstów rzucanych przez facetów. Jestem z chłopakiem 6 lat, ale to co dzisiaj usłyszałam to przeszło wszystko. I tak jestem za bardzo Ci wierny co to mogło oznaczać? Jak zapytałam o co chodzi to stwierdził, że to żart. Może któraś z pań coś podpowie w tym temacie?

[nie_powiem]

Napisane przez anecia121121

Niewiem czy dobry wątek wybrałam, bo tak w skrócie jestem świeża na tej stronce, a potrzebuje porady. Dotyczy to tekstów rzucanych przez facetów. Jestem z chłopakiem 6 lat, ale to co dzisiaj usłyszałam to przeszło wszystko. I tak jestem za bardzo Ci wierny co to mogło oznaczać? Jak zapytałam o co chodzi to stwierdził, że to żart. Może któraś z pań coś podpowie w tym temacie?

Trudno powiedzieć coś po tak krótkim opisie. Zależy w jakim tonie, sytuacji itd to mówił. W każdym razie może poczuł się sfrustrowany i wyrzucił to, po czym pożałował i uznał, że to "żart" - dość nieśmieszny w dodatku, nieprawdaż? Powinnaś z nim poważnie porozmawiać o co chodzi.

[Puchatkowa Dama]

Znowu wracają wspomnienia, tęsknota. ; (

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

[nie_powiem]

Napisane przez Puchatkowa Dama

Znowu wracają wspomnienia, tęsknota. ; (

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

Wiem. Po to tu jesteśmy - dlatego, że sobie nie radzimy.. Chyba każdy musi to przeżyć. Możecie się ze mnie śmiać, ale w duchu się modlę o nas, że wszystko się nam ułoży. Że albo oni się zmienią i my, albo nie będzie bolało..

Ja mam nadzieję jeszcze na siebie. Nie jem nic prawie, czasami wymiotuję z nerwów. Tęsknię. Ale już nie płaczę prawie w ogóle.

Chociaż mi powiedział, że nie chce ze mną być.. Nie potrafi mi tego powiedzieć w oczy. Mówi, że już nie ma o czym rozmawiać. Zerwaliśmy i tyle. Myślę, że emocje nim targają.

[Puchatkowa Dama]

Napisane przez nie_powiem

Wiem. Po to tu jesteśmy - dlatego, że sobie nie radzimy.. Chyba każdy musi to przeżyć. Możecie się ze mnie śmiać, ale w duchu się modlę o nas, że wszystko się nam ułoży. Że albo oni się zmienią i my, albo nie będzie bolało..

Ja mam nadzieję jeszcze na siebie. Nie jem nic prawie, czasami wymiotuję z nerwów. Tęsknię. Ale już nie płaczę prawie w ogóle.

Chociaż mi powiedział, że nie chce ze mną być.. Nie potrafi mi tego powiedzieć w oczy. Mówi, że już nie ma o czym rozmawiać. Zerwaliśmy i tyle. Myślę, że emocje nim targają.

Ja juz zaczęłam żyć normalnie. Zaczęłam żyć jak sama chcę bez dyktatury. Od rozstania minęło już troche czasu, jakby nie było. Ciesze się, że się spotykam z ludźmi; że robie co chcę. Ale wspomnienia i niewyjaśniona tęsknota, które czasem mnie dopadają nie dają mi żyć.

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

[nie_powiem]

Napisane przez Puchatkowa Dama

Ja juz zaczęłam żyć normalnie. Zaczęłam żyć jak sama chcę bez dyktatury. Od rozstania minęło już troche czasu, jakby nie było. Ciesze się, że się spotykam z ludźmi; że robie co chcę. Ale wspomnienia i niewyjaśniona tęsknota, które czasem mnie dopadają nie dają mi żyć.

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

Ile minęło "Puchatku"? Ile byliście razem? Co się stało? To są moje początku. Jest ciężko.
Musimy się maksymalnie ogarnąć. Ja w piątek albo odzyskam wszystko albo bezpowrotnie stracę. Sama sobie zasłużyłam bezsensownymi awanturami. Daję sobie chwilę na płacz i rozpacz po chłopaku a później zajmuję siebie i swój czas maksymalnie.

Dziewczyny, musimy się zająć sobą

[Puchatkowa Dama]

Napisane przez Puchatkowa Dama

Witajcie Trochę Was ostatnio podczytywałam i mam nadzieję, że przyjmiecie mnie pod swoje skrzydła

Niecałe 2 tygodnie temu zakończyłam prawie 1,5 roczny związek z chłopakiem. Dlaczego to zrobiłam ? Dlatego, że już nie widziałam dalszego sensu aby to ciągnąć; dlatego, że nie było w tym związku szacunku ( z jego strony, co przejawiało się agresją w moim kierunku- wyzwiskami, przekleństwami), zaufania. Za to było olewanie ( nieodbieranie telefonów, odwoływanie spotkań albo w ogóle brak jakiejkolwiek chęci na nie), zwalanie winy na mnie ( "bo Ty mnie zdenerwowałaś, jakbyś siedziała cicho to bym się uspokoił"), robienie na złość, mszczenie się i celowe wywoływanie zazdrości ( a jeżeli okazałam wtedy złość to automatycznie on się denerwował i była moja wina bo przecież to tylko żarty- i tak zataczało się błędne koło). Było oczywiście zabranianie kontaktów z facetami ( a przyjaciół płci męskiej miałam kilku) i zerwałam z Nimi kontakty. Na szczęście, teraz po rozstaniu, Oni wrócili i są przy mnie, za co jestem Im cholernie wdzięczna. Było też zabranianie wyjazdów szkolnych ( bo przecież jak Ty się zachowujesz/zachowasz).... Poza tym, on uważał, że już taki ma charakter, że się nie zmieni a jak coś mi nie pasuje to mogę znaleźć sobie kogoś innego.
Wiem, że ja też nie jestem święta ale on też zrobił mi w życiu wiele złego a ja to wybaczałam i z tym żyłam. Najgorsze było to, że dałam sobie wejść na głowę; że facet wiedział, że go tak kocham, że go nie zostawię.

Teraz, po rozstaniu, mimo, że wiem, że to była dobra decyzja, jest mi ciężko. Momentami żałuję, że podjęłam taką decyzję. Moja psychika wypiera złe momenty,zmniejszając ich wagę a wypełnia przestrzeń dobrymi chwilami. Wspomnienia mnie przytłaczają. Na samym początku po rozstaniu byłam w miarę spokojna, teraz zdarzają mi się napady płaczu, wspomnień. A to wszystko tak bardzo boli. A eks wyjątkowo jeszcze robi mi na złość...

Ależ się rozpisałam...Nawet teraz mam łzy w oczach. Mam nadzieję, że komuś zechce się przeczytać te wypociny i coś poradzić

Pozdrawiam Was, Wizażanki

Znalazlam mój pierwszy post
Od rozstania minęły prawie 2 miesiące.

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

[nie_powiem]

Napisane przez Puchatkowa Dama

Znalazlam mój pierwszy post
Od rozstania minęły prawie 2 miesiące.

Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

W tym związku to ja byłam taka.. Zazdrosna, ale jednocześnie bardzo troskliwa i oddana. Bałam się zdrady i ciągle o niej mówiłam, nie ufałam.. Miałam problemy. Ale powoli nad nimi walczyłam a on mi nie pozwolił pokazać, że naprawdę się zmienia.

Pewnie podjęłaś słuszną decyzję, mój chłopak też..

[Koczus]

Trudno mi sobie uświadomić, że naprawdę już się do niego nie przytulę itd : o To okropne i przytłaczające

[nie_powiem]

Napisane przez Koczus

Trudno mi sobie uświadomić, że naprawdę już się do niego nie przytulę itd : o To okropne i przytłaczające

Wiem, każda z nas tak się czuje chyba.. Ja się spotykam z nim w piątek. Nie chce ze mną rozmawiać o tym.. Pewnie da mi rzeczy i wypad z baru. A ja jeśli już to chciałabym o tym pogadać, wygadać się.. Wyobrażam sobie, że to spotkanie będzie sielanką. Pozłości się, odrzuci, odtrąci, ale po chwili zaczniemy się całować i przytulać.

Puchatkowa - tak swoją drogą, ja zawsze mówiłam to samo jak Twój ex, że "jak coś Ci nie pasuje to se zmień", "taka już jestem". Takie ignoranckie teksty wcale nie mówią o tym, że nam nie zależy czy jest obojętnie. Wręcz odwrotnie.

[Koczus]

Napisane przez nie_powiem

Wiem, każda z nas tak się czuje chyba.. Ja się spotykam z nim w piątek. Nie chce ze mną rozmawiać o tym.. Pewnie da mi rzeczy i wypad z baru. A ja jeśli już to chciałabym o tym pogadać, wygadać się.. Wyobrażam sobie, że to spotkanie będzie sielanką. Pozłości się, odrzuci, odtrąci, ale po chwili zaczniemy się całować i przytulać.

I chyba to mnie tak naprawdę najbardziej dobija, a nie sam fakt jego braku. Po rozmowie z innymi ludźmi coraz bardziej obrzydza mi się ''mój'' chłopak. I to raczej dobrze. Chociaż szkoda mi go. Muszę się odciąć od niego.

[nie_powiem]

Napisane przez Koczus

I chyba to mnie tak naprawdę najbardziej dobija, a nie sam fakt jego braku. Po rozmowie z innymi ludźmi coraz bardziej obrzydza mi się ''mój'' chłopak. I to raczej dobrze. Chociaż szkoda mi go. Muszę się odciąć od niego.

Też masz takie huśtawki nastroju? Raz myślisz tak a w 2 minuty potrafi się zmienić? Ja tak mam. Myślę, że to jest taki etap przejściowy. Życzę Ci, żeby w końcu coraz bardziej został obrzydzony Tobie przez innych. Przejdzie nam. Niektórym wyjdzie, jak tutaj poprzednio jedna dziewczyna pisała (Strasznie zazdroszczę! I życzę szczęścia oczywiście ) a niektórym nie.. Trzeba widzieć pozytywne strony.

Że np. po 2-3 latach a nie po 15 :P Nie po ślubie np.. Ja jestem jeszcze w takim wieku, że nie mam zobowiązań wielkich. Mam 20 lat, więc sobie tłumaczę, że wszystko przede mną i jeszcze więcej

Dziewczyny, często się łamiecie co do pisania do nich? Ja po dzisiejszym już do piątku nie zamierzam pisać.. Może jak odpocznie to zatęskni. Teraz mówi, że nie chce, nie tęskni, że jest mu dobrze. Ale nie wierzę. Nie jesteśmy razem od kilku dni, to zrozumiałe ,że sobie odpoczywa w końcu i już go sobą nie męczę i mu fajnie - ale wiem, że zatęskni.

A może klin klinem?

[Koczus]

Napisane przez nie_powiem

Też masz takie huśtawki nastroju? Raz myślisz tak a w 2 minuty potrafi się zmienić? Ja tak mam. Myślę, że to jest taki etap przejściowy. Życzę Ci, żeby w końcu coraz bardziej został obrzydzony Tobie przez innych. Przejdzie nam. Niektórym wyjdzie, jak tutaj poprzednio jedna dziewczyna pisała (Strasznie zazdroszczę! I życzę szczęścia oczywiście ) a niektórym nie.. Trzeba widzieć pozytywne strony.

Że np. po 2-3 latach a nie po 15 :P Nie po ślubie np.. Ja jestem jeszcze w takim wieku, że nie mam zobowiązań wielkich. Mam 20 lat, więc sobie tłumaczę, że wszystko przede mną i jeszcze więcej

Dziewczyny, często się łamiecie co do pisania do nich? Ja po dzisiejszym już do piątku nie zamierzam pisać.. Może jak odpocznie to zatęskni. Teraz mówi, że nie chce, nie tęskni, że jest mu dobrze. Ale nie wierzę. Nie jesteśmy razem od kilku dni, to zrozumiałe ,że sobie odpoczywa w końcu i już go sobą nie męczę i mu fajnie - ale wiem, że zatęskni.

A może klin klinem?

Kurczę napisałam post, ale mama chciała coś z kompa i przypadkiem wszystko zamknęła No ale cóż, do rzeczy.

Mam huśtawki straszne. W jednej chwili jakby tu przyszedł, to bym go wyprosiła, a w drugiej, myślę, że jakbym go zobaczyła przez okno to bym za nim wyskoczyła. No nie tak dosłownie oczywiście

Nie dziękuję Oby życzenia się spełniły. W sumie teraz czuję się fantastycznie, nie mogłoby to się utrzymać?

No właśnie to lepiej, że teraz. Może jakiś sms z podziękowaniami?

Ja się często łamię, ale teraz postaram się to zmienić Ograniczyć się do co najwyżej złamania mu nosa jak go spotkam Ja wątpię, że mój zatęskni, ma inne atrakcje niż kochająca dziewczyna -->
Oj tak klin przede wszystkim! Tylko gdzie tego klina tu znaleźć w moim małym miasteczku?

[nie_powiem]

Napisane przez Koczus

Kurczę napisałam post, ale mama chciała coś z kompa i przypadkiem wszystko zamknęła No ale cóż, do rzeczy.

Mam huśtawki straszne. W jednej chwili jakby tu przyszedł, to bym go wyprosiła, a w drugiej, myślę, że jakbym go zobaczyła przez okno to bym za nim wyskoczyła. No nie tak dosłownie oczywiście

Nie dziękuję Oby życzenia się spełniły. W sumie teraz czuję się fantastycznie, nie mogłoby to się utrzymać?

No właśnie to lepiej, że teraz. Może jakiś sms z podziękowaniami?

Ja się często łamię, ale teraz postaram się to zmienić Ograniczyć się do co najwyżej złamania mu nosa jak go spotkam Ja wątpię, że mój zatęskni, ma inne atrakcje niż kochająca dziewczyna -->
Oj tak klin przede wszystkim! Tylko gdzie tego klina tu znaleźć w moim małym miasteczku?

Właśnie, ja swojemu chyba też wyślę, bo naprawdę, przecież tyle się wymęczył ze mną, że i mu gratulacje muszę złożyć i podziękować, że jeszcze może znajdę innego dzięki niemu
Teraz w tym gorącym klimacie wyobrażam sobie jak jest spocony pod pachami i śmierdzi Cudowny widok

Kurczę, ja jednak nie jestem jeszcze na etapie klina, chyba, że już usłyszę to prosto w oczy w piątek. Wtedy pewnie zacznę szukać tak jednorazowo po złości Albo gorzej.. Usłyszę to w piątek na własne uszy i jeszcze się z tym nie pogodzę i nie uwierzę w to co się stało. Skąd ten optymizm u mnie? A może głupota raczej. Dziewczyny, miałyście tak?

[Koczus]

Napisane przez nie_powiem

Właśnie, ja swojemu chyba też wyślę, bo naprawdę, przecież tyle się wymęczył ze mną, że i mu gratulacje muszę złożyć i podziękować, że jeszcze może znajdę innego dzięki niemu
Teraz w tym gorącym klimacie wyobrażam sobie jak jest spocony pod pachami i śmierdzi Cudowny widok

Kurczę, ja jednak nie jestem jeszcze na etapie klina, chyba, że już usłyszę to prosto w oczy w piątek. Wtedy pewnie zacznę szukać tak jednorazowo po złości Albo gorzej.. Usłyszę to w piątek na własne uszy i jeszcze się z tym nie pogodzę i nie uwierzę w to co się stało. Skąd ten optymizm u mnie? A może głupota raczej. Dziewczyny, miałyście tak?

Mój nawet przy minusowych miałby koła pod pachami

Ja póki co się dobrze czuję, ale jak mi przejdzie to też znowu nie będę wierzyć w to co się stało. Z drugiej zaś strony mało kto i tak w to wierzy, bo nikt nie zna aż tak dziwnego chłopa.

Lepiej nastawiaj się na gorsze niż na lepsze I myśl o nim źle To pomaga jest super!

[nie_powiem]

Napisane przez Koczus

Mój nawet przy minusowych miałby koła pod pachami

Ja póki co się dobrze czuję, ale jak mi przejdzie to też znowu nie będę wierzyć w to co się stało. Z drugiej zaś strony mało kto i tak w to wierzy, bo nikt nie zna aż tak dziwnego chłopa.

Lepiej nastawiaj się na gorsze niż na lepsze I myśl o nim źle To pomaga jest super!

Ja znowu mam załamanie. Serce jakoś tak ściska.. Nie płaczę, ale rozmawiałam z mamą i jest mi przykro. Ile masz lat tak swoją drogą?

[Kdjdfn]

Mam kryzys, chciałabym się odezwać. Może on też myśli, że to ja przesadziłam i powinnam pierwsza wyciągnąć rękę? Ale tu się odzywa we mnie bunt, że dlaczego ja?! Że chciałabym, żeby pokazał że mu na mnie zależy, że może schować swoją urażoną dumę i się postarać trochę. Też za nim bardzo tęsknię.
W ogóle po kłótni zablokował mnie na fb <debil>, jakoś z tydzień temu mnie odblokował <debil x 2> co mi niestety dało nadzieję, że może napisze do mnie wiadomość, że myśli, że nie jest mu to takie obojętne. Jak myślicie po co mnie odblokował?

[nie_powiem]

Napisane przez Kdjdfn

Mam kryzys, chciałabym się odezwać. Może on też myśli, że to ja przesadziłam i powinnam pierwsza wyciągnąć rękę? Ale tu się odzywa we mnie bunt, że dlaczego ja?! Że chciałabym, żeby pokazał że mu na mnie zależy, że może schować swoją urażoną dumę i się postarać trochę. Też za nim bardzo tęsknię.
W ogóle po kłótni zablokował mnie na fb <debil>, jakoś z tydzień temu mnie odblokował <debil x 2> co mi niestety dało nadzieję, że może napisze do mnie wiadomość, że myśli, że nie jest mu to takie obojętne. Jak myślicie po co mnie odblokował?

Może zablokował, przemyślał i chciałby się odezwać, ale nie ma odwagi. O co w ogóle poszło? Jak o bzdurę to może czas przestać czekać i spróbować Lepiej żałować ,że się coś zrobiło , niż ni nie zrobić bo duma

[Kdjdfn]

Napisane przez nie_powiem

Może zablokował, przemyślał i chciałby się odezwać, ale nie ma odwagi. O co w ogóle poszło? Jak o bzdurę to może czas przestać czekać i spróbować Lepiej żałować ,że się coś zrobiło , niż ni nie zrobić bo duma

W sumie o totalną pierdołę, powiedział coś dla żartu co mi się nie spodobało, ja się zdenerwowałam i powiedziałam mu że przasadził z tym żartem na co on, żebym nie przesadzała, więc mnie dodatkowo zdenerwowało to, że olał co do niego mówię, wstałam się spakowałam i wyszłam. Jutro mijają 3 tygodnie. Nie wiem póki co się nie odzywam, myślę, że gdyby mu naprawdę na mnie zależało to by chciał wyjaśnić sprawę, odezwał się. Przecież nic wielkiego się nie stało, a tak mi pokazuje, że ma mnie w

---------- Dopisano o 18:40 ---------- Poprzedni post napisano o 18:38 ----------

Dodam jeszcze, że nie złożył mi urodzinowych życzeń, co dodatkowo mnie powstrzymuje przed odezwaniem.

[Koczus]

Napisane przez nie_powiem

Ja znowu mam załamanie. Serce jakoś tak ściska.. Nie płaczę, ale rozmawiałam z mamą i jest mi przykro. Ile masz lat tak swoją drogą?

A mi też humor schodzi powoli, więc się nie przejmuj.
Ja mam 18, a on ma rocznikowo 24

Napisane przez Kdjdfn

W sumie o totalną pierdołę, powiedział coś dla żartu co mi się nie spodobało, ja się zdenerwowałam i powiedziałam mu że przasadził z tym żartem na co on, żebym nie przesadzała, więc mnie dodatkowo zdenerwowało to, że olał co do niego mówię, wstałam się spakowałam i wyszłam. Jutro mijają 3 tygodnie. Nie wiem póki co się nie odzywam, myślę, że gdyby mu naprawdę na mnie zależało to by chciał wyjaśnić sprawę, odezwał się. Przecież nic wielkiego się nie stało, a tak mi pokazuje, że ma mnie w

---------- Dopisano o 18:40 ---------- Poprzedni post napisano o 18:38 ----------

Dodam jeszcze, że nie złożył mi urodzinowych życzeń, co dodatkowo mnie powstrzymuje przed odezwaniem.

Nie wiem co Ci doradzić. To w sumie głupie nie odzywać się 3 tygodnie o żart. Chamsko, że nie złożył życzeń Może poczekaj jeszcze trochę a jak się nie odezwie to wtedy Ty się odezwij. Faceci są naprawdę z innej planety Co po niektórzy powinni byli tam zostać - mój na ten przykład

[Kdjdfn]

Napisane przez Koczus

A mi też humor schodzi powoli, więc się nie przejmuj.
Ja mam 18, a on ma rocznikowo 24



Nie wiem co Ci doradzić. To w sumie głupie nie odzywać się 3 tygodnie o żart. Chamsko, że nie złożył życzeń Może poczekaj jeszcze trochę a jak się nie odezwie to wtedy Ty się odezwij. Faceci są naprawdę z innej planety Co po niektórzy powinni byli tam zostać - mój na ten przykład

Mój też- przynajmniej bym go nie poznała i teraz nie musiała płakać.

[Koczus]

Napisane przez Kdjdfn

Mój też- przynajmniej bym go nie poznała i teraz nie musiała płakać.

A no właśnie, a to duży plus Ja to powoli naprawdę zaczynam żałować, że mojego poznałam. Nie rozumiem jak po 2 latach można się w ogóle nie odzywać. Wiem, że przerwa czy tam zerwanie, ale ani słowem? Czemu ich ( a przynajmniej mojego) w ogóle nie obchodzi co się ze mną dzieje?
A Ty ile jesteś ze swoim?

[Kdjdfn]

Napisane przez Koczus

A no właśnie, a to duży plus Ja to powoli naprawdę zaczynam żałować, że mojego poznałam. Nie rozumiem jak po 2 latach można się w ogóle nie odzywać. Wiem, że przerwa czy tam zerwanie, ale ani słowem? Czemu ich ( a przynajmniej mojego) w ogóle nie obchodzi co się ze mną dzieje?
A Ty ile jesteś ze swoim?

Coś koło 1,5 roku.

[Koczus]

Napisane przez Kdjdfn

Coś koło 1,5 roku.

No to niekrótko, tym bardziej niezrozumiałe dla mnie zachowanie. Ale to facet więc nic mnie już nie zdziwi A nie... zdziwi mnie jak mój odda mi rzeczy

[Kdjdfn]

Napisane przez Koczus

No to niekrótko, tym bardziej niezrozumiałe dla mnie zachowanie. Ale to facet więc nic mnie już nie zdziwi A nie... zdziwi mnie jak mój odda mi rzeczy

Jak się rozstawaliśmy i było oddawanie rzeczy to zawsze się godziliśmy. :p Więc może u Ciebie jest jakaś nadzieja...

[Koczus]

Napisane przez Kdjdfn

Jak się rozstawaliśmy i było oddawanie rzeczy to zawsze się godziliśmy. :p Więc może u Ciebie jest jakaś nadzieja...

No bardzo możliwe, bo chociaż to z jego strony wypłynęła chęć przerwy i rozstania, to nie oddaje i nie przychodzi po swoje rzeczy chociaż go namawiałam No bo jak tu się odciąć siedząc z jego rzeczami?

Chciałabym żeby zatęsknił w momencie jak mi przestanie zależeć

Będziesz się odzywać do swojego?

[Kdjdfn]

Napisane przez Koczus

No bardzo możliwe, bo chociaż to z jego strony wypłynęła chęć przerwy i rozstania, to nie oddaje i nie przychodzi po swoje rzeczy chociaż go namawiałam No bo jak tu się odciąć siedząc z jego rzeczami?

Chciałabym żeby zatęsknił w momencie jak mi przestanie zależeć

Będziesz się odzywać do swojego?

Ja też bym tego chciała, ale nie wiem kiedy mi przestanie zależeć. W tej chwili wydaje mi się, że nigdy. Nie póki co nie. Nie chcę się pierwsza odezwać, bo nawet jeżeli byśmy się pogodzili to by mnie męczyło to, że ja się odezwałam, a nie on. Że mu nie zależy itp. Już nawet rozkminiałam wizytę u wróżki.

[ivy_chance]

Mi się chce po prostu ryczeć. Już nie mam siły... Kiedy cokolwiek zacznie się układać?

Taka jestem twarda, nie myślę o nim, o wszystkim, a jak myślę to tak, że po prostu tak musiało być.
Teraz już mi się nie chce nawet udawać, ze wszystko jest ok, bo tak naprawdę to nic nie jest. Czuję się taka samotna.

[konieclata]

Jest tu ktoś? Ja też pękam, a myślałam, że czuję już się lepiej... Nie rozumiem jak pod 3 latach on może nie tęsknić, nie smucić się, nie wracać do wspólnych miłych chwil... Chodzi na imprezy, gra w gierki.
Dzisiaj mija 9 dzień od rozstania. Jak na razie nie pisałam do niego 2 dni. Wiem, że i on się nie odezwie, wiem, że to koniec, a i tak nie umiem się z tym pogodzić.
Myślałam, że na zawsze będziemy razem :<