Słońce świeci coraz niżej, a do ślubu co dzień bliżej. PM 2016 cz. 17 ❤

[wildDaisy]

Napisane przez Sorbik

Dlatego raczej starałabym się by moje dziecko nigdy się tego nie dowiedziało. Chociaż akurat mam tutaj takie mieszane uczucia, bo z jednej strony przecież ja wychowam tego dzieciaka i będzie moim dzieckiem-kochanym i wypieszczonym, a z drugiej jednak ma prawo wiedzieć. Tu akurat mam wątpliwości.

Dokładnie ja mam takie same - nie chcę oszukiwać dziecka, zawsze ktoś życzliwy mógłby mu o tym powiedzieć. Z kolei jak powiem gdy osiągnie pełnoletniość to czy nie będzie miało mi za złe, że nie zrobiłam tego wcześniej? A może mówić od samego początku, od dziecka?
Najlepszą opcją byłoby chyba, żeby nie wiedziało o tym wcale... przecież to byłoby nasze dziecko, nieważne czy ja je urodziłam czy ktoś inny.

[kognisia]

Napisane przez Sorbik

To wydaje sie być normalne :p
Kochasz ją i mnie to jakoś nie dziwi :P
[/URL]

---------- Dopisano o 13:57 ---------- Poprzedni post napisano o 13:56 ----------




Też o tym myślałam, ale boję się, że takiego dziecka nie będą chcieli zaakceptować sąsiedzi, itp. Że będą temu dziecku wypominać, że jest adoptowane.

Sąsiedzi? Matko to byliby najbardziej skur**syńscy sąsiedzi ever!

[wildDaisy]

Napisane przez kognisia

Sąsiedzi? Matko to byliby najbardziej skur**syńscy sąsiedzi ever!

Sąsiedzi zazwyczaj są skur...
Ale mi też się tak wydaję - że nawet gdybyśmy chcieli wychować dziecko jak własne i nie mówić mu o tym, że jest adoptowane to prędzej czy później znalazłby się ktoś, kto by je o tym poinformował ;/

[Sorbik]

Napisane przez wildDaisy

Dokładnie ja mam takie same - nie chcę oszukiwać dziecka, zawsze ktoś życzliwy mógłby mu o tym powiedzieć. Z kolei jak powiem gdy osiągnie pełnoletniość to czy nie będzie miało mi za złe, że nie zrobiłam tego wcześniej? A może mówić od samego początku, od dziecka?
Najlepszą opcją byłoby chyba, żeby nie wiedziało o tym wcale... przecież to byłoby nasze dziecko, nieważne czy ja je urodziłam czy ktoś inny.

też mi sie wydaje że to najlepsza opcja, ale z drugiej strony-jakaś choroba i już się dziecko dowiaduje..

---------- Dopisano o 14:06 ---------- Poprzedni post napisano o 14:02 ----------

Napisane przez kognisia

Sąsiedzi? Matko to byliby najbardziej skur**syńscy sąsiedzi ever!

W mojej miejscowości była taka sytuacja. Kilka lat temu, jeszcze bylam wtedy w liceum znajomi z mojej ulicy adoptowali bliźniaczki. Dziewczynki miały po 5 lat - poszły do przedszkola. Inne dzieciaki je przyjęły ciepło, itp. Nie było problemu "że są z bidula". Ale mamusia jednego chłopczyka (sąsiadka tej rodzinki) powiedziała małemu, że ma się z nimi nie bawić "bo są gorsze". Później kilka razy ów matka roku powiedziała to wprost dziewczynkom... Sytuacja była poważna, bo nie chciały chodzić do przedszkola, bo dzieciaki się z nich zaczeły śmiać. Po kilku miesiącach sprzedali dom i gdzieś się wyprowadzili. W sumie nikt nie wie gdzie. A takie fajne małżeństwo było...

[asdii]

Napisane przez mysza93

A jeśli byście nie mogły mieć dzieci, rozważacie adopcję?

Oczywiscie!

Napisane przez Sorbik

Co do adopcji to wiem, że wiele osób uważa, że to nigdy nie będzie dziecko tych osób, które adoptowały, ale ja jestem zdania, że nie ten kto urodził, a ten kto wychował jest rodzicem. Stąd też gdybym nie mogła mieć własnych dzieci to nie próbowałabym in vitro, ani innych metod tylko adoptowałabym jakiegoś dzieciaczka z domu dziecka. I wychowała jak własne.

Ja mam dwie sytuacje adopcji w rodzinie: po pierwsze moj tata byl adoptowany (choc bardziej podrzucony) i nigdy nie szukal rodziny. Po drugie kuzynka tz. Agatka chodzi do 4 klasy podst. Wszyscy wiedza ze jest adoptowana, ale nikt sie tym nie przejmuje, to jest po prostu corka wujka i cioci. Wiec tez uwazam, ze rodzicem jest ten kto wychowuje. Czasem trafia sie na ciezkie geny i trudno sobie z dzieckiem poradzic (znajoma mamy adoptowala niemowlaka i wychowywala w milosci itd, a teraz chlopaczek ma 8 lat, przeklina, kradnie itd, chod z domu tego nie wyniosl) ale to trzeba jeszcze wiecej cierpliwosci. Zreszta zle towarzystwo moze zadzialac tak samo...

---------- Dopisano o 14:10 ---------- Poprzedni post napisano o 14:07 ----------

Napisane przez Sorbik

też mi sie wydaje że to najlepsza opcja, ale z drugiej strony-jakaś choroba i już się dziecko dowiaduje..

---------- Dopisano o 14:06 ---------- Poprzedni post napisano o 14:02 ----------




W mojej miejscowości była taka sytuacja. Kilka lat temu, jeszcze bylam wtedy w liceum znajomi z mojej ulicy adoptowali bliźniaczki. Dziewczynki miały po 5 lat - poszły do przedszkola. Inne dzieciaki je przyjęły ciepło, itp. Nie było problemu "że są z bidula". Ale mamusia jednego chłopczyka (sąsiadka tej rodzinki) powiedziała małemu, że ma się z nimi nie bawić "bo są gorsze". Później kilka razy ów matka roku powiedziała to wprost dziewczynkom... Sytuacja była poważna, bo nie chciały chodzić do przedszkola, bo dzieciaki się z nich zaczeły śmiać. Po kilku miesiącach sprzedali dom i gdzieś się wyprowadzili. W sumie nikt nie wie gdzie. A takie fajne małżeństwo było...

Co za baba... To ona sie powinna wyprowadzic a nie ludzie, ktorzy maja wielkie serca i podarowali tym dzieciom cos najwazniejszego...

[lolusl]

Napisane przez Sorbik

To wydaje sie być normalne :p
Kochasz ją i mnie to jakoś nie dziwi :P


---------- Dopisano o 13:57 ---------- Poprzedni post napisano o 13:56 ---
Też o tym myślałam, ale boję się, że takiego dziecka nie będą chcieli zaakceptować sąsiedzi, itp. Że będą temu dziecku wypominać, że jest adoptowane.

Bez przesady. Jak będą sąsiedzi skurczybyki,to zawsze coś znajdą,grunt to nauczyć dziecko sobie z tym radzić.A jak będą życzliwi,to pierwsza będę do powiedzenia,że adoptowane.

Napisane przez Sorbik

też mi sie wydaje że to najlepsza opcja, ale z drugiej strony-jakaś choroba i już się dziecko dowiaduje..

---------- Dopisano o 14:06 ---------- Poprzedni post napisano o 14:02 ----------




W mojej miejscowości była taka sytuacja. Kilka lat temu, jeszcze bylam wtedy w liceum znajomi z mojej ulicy adoptowali bliźniaczki. Dziewczynki miały po 5 lat - poszły do przedszkola. Inne dzieciaki je przyjęły ciepło, itp. Nie było problemu "że są z bidula". Ale mamusia jednego chłopczyka (sąsiadka tej rodzinki) powiedziała małemu, że ma się z nimi nie bawić "bo są gorsze". Później kilka razy ów matka roku powiedziała to wprost dziewczynkom... Sytuacja była poważna, bo nie chciały chodzić do przedszkola, bo dzieciaki się z nich zaczeły śmiać. Po kilku miesiącach sprzedali dom i gdzieś się wyprowadzili. W sumie nikt nie wie gdzie. A takie fajne małżeństwo było...

Ja pierdzielę.Ale ciemnogród.

[kognisia]

Napisane przez Sorbik

też mi sie wydaje że to najlepsza opcja, ale z drugiej strony-jakaś choroba i już się dziecko dowiaduje..

---------- Dopisano o 14:06 ---------- Poprzedni post napisano o 14:02 ----------




W mojej miejscowości była taka sytuacja. Kilka lat temu, jeszcze bylam wtedy w liceum znajomi z mojej ulicy adoptowali bliźniaczki. Dziewczynki miały po 5 lat - poszły do przedszkola. Inne dzieciaki je przyjęły ciepło, itp. Nie było problemu "że są z bidula". Ale mamusia jednego chłopczyka (sąsiadka tej rodzinki) powiedziała małemu, że ma się z nimi nie bawić "bo są gorsze". Później kilka razy ów matka roku powiedziała to wprost dziewczynkom... Sytuacja była poważna, bo nie chciały chodzić do przedszkola, bo dzieciaki się z nich zaczeły śmiać. Po kilku miesiącach sprzedali dom i gdzieś się wyprowadzili. W sumie nikt nie wie gdzie. A takie fajne małżeństwo było...

O matko, jakie biedne a ta "matka roku", to jakaś tępa pi**a! Jak tak można!?

[wildDaisy]

Napisane przez asdii

Oczywiscie!







Ja mam dwie sytuacje adopcji w rodzinie: po pierwsze moj tata byl adoptowany (choc bardziej podrzucony) i nigdy nie szukal rodziny. Po drugie kuzynka tz. Agatka chodzi do 4 klasy podst. Wszyscy wiedza ze jest adoptowana, ale nikt sie tym nie przejmuje, to jest po prostu corka wujka i cioci. Wiec tez uwazam, ze rodzicem jest ten kto wychowuje. Czasem trafia sie na ciezkie geny i trudno sobie z dzieckiem poradzic (znajoma mamy adoptowala niemowlaka i wychowywala w milosci itd, a teraz chlopaczek ma 8 lat, przeklina, kradnie itd, chod z domu tego nie wyniosl) ale to trzeba jeszcze wiecej cierpliwosci. Zreszta zle towarzystwo moze zadzialac tak samo...

---------- Dopisano o 14:10 ---------- Poprzedni post napisano o 14:07 ----------



Co za baba... To ona sie powinna wyprowadzic a nie ludzie, ktorzy maja wielkie serca i podarowali tym dzieciom cos najwazniejszego...

Strasznie smutne
Czytałam kiedyś taką historię - matka opisywała, że musiała oddać dziewczynkę do domu dziecka (a to podobno nie jest łatwe, bo przecież zaadoptowane dziecko = moje dziecko) bo nie radziła sobie z jej wychowywaniem. Kilkuletnia dziewczynka 5 czy 6 lat biła ją, gryzła, pluła, przeklinała, straszne... adoptowali ją jako kilkulatkę, nie była z nimi od niemowlaka. Matka później leczyła się długo u psychiatry, nawet próbowała popełnić samobójstwo, bo była załamana nie tym, że sobie nie radziła, ale tym, że zawiodła to dziecko.

[Sorbik]

Napisane przez asdii

Ja mam dwie sytuacje adopcji w rodzinie: po pierwsze moj tata byl adoptowany (choc bardziej podrzucony) i nigdy nie szukal rodziny. Po drugie kuzynka tz. Agatka chodzi do 4 klasy podst. Wszyscy wiedza ze jest adoptowana, ale nikt sie tym nie przejmuje, to jest po prostu corka wujka i cioci. Wiec tez uwazam, ze rodzicem jest ten kto wychowuje. Czasem trafia sie na ciezkie geny i trudno sobie z dzieckiem poradzic (znajoma mamy adoptowala niemowlaka i wychowywala w milosci itd, a teraz chlopaczek ma 8 lat, przeklina, kradnie itd, chod z domu tego nie wyniosl) ale to trzeba jeszcze wiecej cierpliwosci. Zreszta zle towarzystwo moze zadzialac tak samo...

---------- Dopisano o 14:10 ---------- Poprzedni post napisano o 14:07 ----------



Co za baba... To ona sie powinna wyprowadzic a nie ludzie, ktorzy maja wielkie serca i podarowali tym dzieciom cos najwazniejszego...

Ja w rodzinie przykładów nie mam. Znam tylko jeden, który Wam opisałam wcześniej. Przykry...

Wiesz... Ona powinna się w ogóle nie wtrącać-bo co jej do tego? ;/ Ona wychowuje? NIE. Ja uważam, że każdy powinien zająć się swoim czubkiem nosa.

[lolusl]

Ja miałam przyjaciółkę,która była adoptowana. Ba! Gorzej! była bardzo poważnie chora na serce! I powiem szczerze,że jak moja mama się dowiedziała,to się popłakała,ale nie dlatego,że "złe towarzystwo"tylko ze wzruszenia,że są tacy fajni ludzie na świecie. I wręcz jeszcze bardziej mnie zachęcała do znajomości.

[Sorbik]

Napisane przez lolusl

Bez przesady. Jak będą sąsiedzi skurczybyki,to zawsze coś znajdą,grunt to nauczyć dziecko sobie z tym radzić.A jak będą życzliwi,to pierwsza będę do powiedzenia,że adoptowane.


Ja pierdzielę.Ale ciemnogród.

U mnie w miejscowości takich ciemnogrodów nie brakuje...

Napisane przez kognisia

O matko, jakie biedne a ta "matka roku", to jakaś tępa pi**a! Jak tak można!?

Jaka była z siebie dumna jak się wyprowadzili...

[sylwia9d]

Napisane przez Stella275

Zaprojektujesz mi?

hehe jeśli tylko się nauczę to nie będzie problemu

[Sorbik]

Napisane przez lolusl

Ja miałam przyjaciółkę,która była adoptowana. Ba! Gorzej! była bardzo poważnie chora na serce! I powiem szczerze,że jak moja mama się dowiedziała,to się popłakała,ale nie dlatego,że "złe towarzystwo"tylko ze wzruszenia,że są tacy fajni ludzie na świecie. I wręcz jeszcze bardziej mnie zachęcała do znajomości.

I co? Ta dziewczyna była inna? Gorsza?
Bo skoro przyjaciółka to wydaje mi się, że taka sama jak my!

Dlatego nie ogarniam ludzi, którzy uważają, że dziecko adoptowane to jakieś gorsze... Tak samo pragnie miłości.

[lolusl]

Napisane przez Sorbik

I co? Ta dziewczyna była inna? Gorsza?
Bo skoro przyjaciółka to wydaje mi się, że taka sama jak my!

Dlatego nie ogarniam ludzi, którzy uważają, że dziecko adoptowane to jakieś gorsze... Tak samo pragnie miłości.

Zupełnie normalna,oprócz tego,że miała 143 wzrostu docelowo,ale to było spowodowane chorobą serca,a nie "adoptowaniem" . Zadnych znaków na twarzy, żadnych stygmatów Była fajna, chłopaki w podstawówce na nią lecieli,bo słodka blondyneczka. I kontakt nam się urwał,ale to była chyba najfajniejsza koleżanka z podstawówki.

[kashia001]

Napisane przez Sorbik

Dlatego nie ogarniam ludzi, którzy uważają, że dziecko adoptowane to jakieś gorsze... Tak samo pragnie miłości.

[Sorbik]

Napisane przez lolusl

Zupełnie normalna,oprócz tego,że miała 143 wzrostu docelowo,ale to było spowodowane chorobą serca,a nie "adoptowaniem" . Zadnych znaków na twarzy, żadnych stygmatów Była fajna, chłopaki w podstawówce na nią lecieli,bo słodka blondyneczka. I kontakt nam się urwał,ale to była chyba najfajniejsza koleżanka z podstawówki.

O kurcze! Ale nizutka
Ale to akurat w niczym nie przeszkadza :P przynajmniej mi ;D

[kashia001]

u nas była sytuacja, że dziewczynę adoptowali- oddali się jej całym sercem. Potem ojciec umarł, matka niedołężna się zrobiła i co zrobiła ukochana córusia? Oddała matkę do domu starców.

[klakla91]

Napisane przez mysza93

2. Liście złote z drzew spadają, baby śluby omawiają!- Loluś (8 głosów)

Napisane przez sylwia9d

Projekt koncepcyjny wykorzystania paneli fotowoltaicznych w domu jednorodzinnym.

O, ciekawy

Napisane przez nysiak1910

Dziewczyny a jakie suplementy na wypdanie włosów stosujecie? Jedziemy dziś z K. na zakupy i może coś kupię

CP, pokrzywa, siemię lniane

Napisane przez mysza93

Patrzcie co znalazłam w szopce

Słodziaki

Napisane przez kognisia

U nas ostatnio temat domu jest na pierwszym miejscu postanowiliśmy budować dom szkieletowy, więc nie będziemy zmuszeni zaciągania ogromnego kredytu Tz juz planuje co gdzie będzie, nawet znalazł projekt!

Ejjjj promotorka z psychologii zgodziła się prowadzić moją pracę trzymajta kciuki za zgodę rady wydziału!!!

No to super
Ehh, fajnie że możecie mysleć o budowie My najwyżej o remoncie, a raczej nikt nie marzy o mieszkaniu z teściową, jak kochana by nie była

Napisane przez kashia001

my będziemy rodzinką 5 osobową <3

Też bym chciała, TŻ chce dwójkę i to jest bardziej realne.

Napisane przez pannamima

Mysza mam fb. Podeślę na priva jak będę na kompie
My też będziemy rodzinka 5-osobową, my, 2 dzieci i pies

U nas pewnie też się tak skończy. I chomik

Napisane przez aardbei77

Ja się również wyróżniałam w szkole, a nigdy nie zauważyłam, żeby rówieśnicy miały z tym problem-wręcz przeciwnie, byłam lubiana.

No u mnie tak samo.

Napisane przez mysza93

A jeśli byście nie mogły mieć dzieci, rozważacie adopcję?

Tak.

Ale się wyspałam dzisiaj, do 12 prawie spałam

[asdii]

Napisane przez kashia001

u nas była sytuacja, że dziewczynę adoptowali- oddali się jej całym sercem. Potem ojciec umarł, matka niedołężna się zrobiła i co zrobiła ukochana córusia? Oddała matkę do domu starców.

Ale to sie niestety zdaza nawet wsrod rodzonych dzieci... Nie ma znaczenia czy dziecko adoptowane czy nie, jak jest podle to jest w stanie bez zmruzenia oka pozbyc sie rodzicow.

[iixi]

myślałam, że jak wrócę to bedzie już nowy wątek a tu nadal ten

co do adopcji to ja nie, a przynajmniej w tym momencie nie. ciężko tak powiedzieć 'tak czy nie' bo nigdy nie wiadomo co by człowiek zrobił w takiej sytuacji.

[201711281122]

Napisane przez kashia001

u nas była sytuacja, że dziewczynę adoptowali- oddali się jej całym sercem. Potem ojciec umarł, matka niedołężna się zrobiła i co zrobiła ukochana córusia? Oddała matkę do domu starców.

Ja tego nie potępiam.
Nie każdy ma warunki i nie każdy umie się zająć taką osobą.
Ja jak tak myślę, to mam nadzieję, że umrę przed niedołężnością-a jeśli mam już żyć niedołężna, to nie chcę być obciążeniem dla rodziny.

[201604261006]

Ja bym powiedziała dziecku że jest adoptowane. Ale nie pomyślałam o tym że może chcieć szukać biologicznych rodziców

[klakla91]

Napisane przez kashia001

u nas była sytuacja, że dziewczynę adoptowali- oddali się jej całym sercem. Potem ojciec umarł, matka niedołężna się zrobiła i co zrobiła ukochana córusia? Oddała matkę do domu starców.

Zgadzam się z asdii. Takie sytuacje zdarzają się nawet w przypadku biologicznych dzieci. Wszystko zależy od wychowania dziecka, wpojonych zasad, jego charakteru i towarzystwa. Nie można tego zrzucić na adopcję

[kashia001]

Napisane przez klakla91

Zgadzam się z asdii. Takie sytuacje zdarzają się nawet w przypadku biologicznych dzieci. Wszystko zależy od wychowania dziecka, wpojonych zasad, jego charakteru i towarzystwa. Nie można tego zrzucić na adopcję

ale ja tego nie zrzucam na to, że dziewczyna jest adoptowana, tylko, ze jest niewdzięczna, że ktoś chciał zmienić jej życia a ona tak potraktowała matkę. Wiem, że takie sytuacje zdarzają sie tez przy rodzonych dzieciach ale nie potrafie tego pojac dlaczego tak jest.

[201604261006]

Napisane przez kashia001

ale ja tego nie zrzucam na to, że dziewczyna jest adoptowana, tylko, ze jest niewdzięczna, że ktoś chciał zmienić jej życia a ona tak potraktowała matkę. Wiem, że takie sytuacje zdarzają sie tez przy rodzonych dzieciach ale nie potrafie tego pojac dlaczego tak jest.

To proste. Nie każdy nadaję się do tego żeby opiekować się niedołężną osobą.

---------- Dopisano o 14:54 ---------- Poprzedni post napisano o 14:52 ----------

Dlaczego tu taka cisza?!

Proszę spamować bo za godzinę muszę iść

[kashia001]

Napisane przez mysza93

To proste. Nie każdy nadaję się do tego żeby opiekować się niedołężną osobą.

ja uważam, ze jednak argument jest inny : "nie chce mi się".

[klakla91]

Właśnie się zastanawiam czy zapisać się na pole dance czy do klubu który ma min pole dance w ofercie

[pannamima]

Ja właśnie jem żurek to nie gadam

[kognisia]

Napisane przez mysza93

To proste. Nie każdy nadaję się do tego żeby opiekować się niedołężną osobą.

---------- Dopisano o 14:54 ---------- Poprzedni post napisano o 14:52 ----------

Dlaczego tu taka cisza?!

Proszę spamować bo za godzinę muszę iść

Ja zasypiam :p a tu tyle do zrobienia

[Devileek]

Napisane przez kognisia

Ja też jestem jedynaczką, dlatego nie wyobrażam sobie, żeby moje dziecko miało rodzeństwo :p

dlaczego akurat jedno ? Ja się zgodzę z Sorbikiem, ja też jestem jedynaczką i nie wyobrażam sobie mieć jedno dziecko dla mnie to jest jakieś przekleństwo i zawsze jak mnie ktoś pyta o rodzeństwo odpowiadam "niestety nie". Nie miałam jakiś problemów z nawiązywaniem kontaktów. I nienawidzę jak ludzie przypisują łątkę jedynaka czego nie mogę znieść, że jak jedynak to rozpieszczony, ma wszystko czego chce u mnie tak nigdy nie było zawsze musiałam na coś zasłużyć lub mieć swoje pieniądze. Przez 10 lat byłam wychowana z kuzynami i gdy się wyprowadziłam było mi bardzo ciężko samej. Nie chciała bym żeby moje dziecko zostało później samo