Życie bez miłości 6

[marzycielka_]

Mojej przyjaciółki narzeczony jest mojego wzrostu albo nawet niższy, ona kocha 13-15 cm obcasy i wtedy jest od niego wyższa jakieś 2 cm tylko

[mankawstanka]

Dla mnie wazne jest zeby facet mial takie same poglady jak ja, szczegolnie duchowe religijne i polityczne, bo z doswiadczenia wiem ze bez tego sie nie dogadamy i bedziemy dzialac sobie na nerwy. W moim życiu jeszcze takiego nie spotkalam, moze sie jeszcze nie urodzil

[doriiska]

Ja mam 168cm i mi się wydaje, że jestem taka wysoka...

[9b13fa772a089c950fe653392ec6a155eb1c8e79_603597153b11b]

Napisane przez doriiska

Ja mam 168cm i mi się wydaje, że jestem taka wysoka...

To taki raczej średni wzrost Mam koleżankę, która ma chyba 183 jak nie więcej i to już jest sporo

[doriiska]

[1=9b13fa772a089c950fe6533 92ec6a155eb1c8e79_6035971 53b11b;50043707]To taki raczej średni wzrost Mam koleżankę, która ma chyba 183 jak nie więcej i to już jest sporo [/QUOTE]

Dla mnie dość dużo, bo patrząc po moich koleżankach, to jestem jedną z wyższych. A marzy mi się, żeby mój facet miał te z 180cm, bo wtedy czułabym się mniejsza

[Nameria]

Napisane przez doriiska

Ja mam 168cm i mi się wydaje, że jestem taka wysoka...

ja mam 166 i mam wrażenie, że jestem mocno przeciętna i mogłabym mieć więcej. Mam sporo wyższych koleżanek.
Mój facet ma 182

[doriiska]

Napisane przez Nameria

ja mam 166 i mam wrażenie, że jestem mocno przeciętna i mogłabym mieć więcej. Mam sporo wyższych koleżanek.
Mój facet ma 182

Bycie wysoką wcale nie jest fajne choć zdaję sobie sprawę, że są kobiety naprawdę wielkie, które mają powiedzmy 180-185cm. A 182cm jak na faceta to bardzo ok

[zagubiona_ja_]

A ja idę do przyjaciela, z którym parę razy coś iskrzyło a później faza nienawiści. W między czasie on się z kilkom spotykał, ja podobnie. Mam nadzieję, że nie zrobimy nic głupiego...

[Peg]

Napisane przez doriiska

Bycie wysoką wcale nie jest fajne choć zdaję sobie sprawę, że są kobiety naprawdę wielkie, które mają powiedzmy 180-185cm. A 182cm jak na faceta to bardzo ok

A propos tematu wzrostu, pomyślałam, że też dołączę do wątku, bo często mi się wydaje, że to jest jedna z przyczyn mojej samotności

Mam 22 lata i nigdy nie byłam w związku... Na pewno przyczyna leży trochę we mnie, bo np. będąc w liceum często świadomie rezygnowałam z możliwości poznania kogoś - ilekroć byłam zapraszana na domówki, imprezy odmawiałam. Teraz jestem zupełnie inna, śmielsza, ale kiedyś nieśmiałość mnie paraliżowała w towarzyskich sytuacjach i dlatego unikałam imprez. Obecnie próbuję to zmienić, mam 2 prace, studiuję, od czasu do czasu gdzieś wychodzę, ale mimo to nikt się nie pojawia. Uważam, że to też trochę pech, bo mam koleżanki, które wcale nie były duszami towarzystwa, nigdzie nie wychodziły, a mimo to poznały kogoś czy to na weselu, w szkole, na studiach albo przez znajomych czy rodzinę swojej siostry, brata itp., czyli w ogóle nie musiały się wysilać, żeby trafić na tę właściwą osobę. To bardzo niesprawiedliwe

Inna sprawa, że wiele razy spotkałam się z zarzutem, że trzymam dystans, jestem sztywna, mam wyniosłą minę albo nie umiem się wyluzować i gram wielką damę. Czasem wręcz myślę, że faceci po prostu się mnie boją. No i do tego dochodzi czynnik najważniejszy, czyli wzrost - mam 183 cm Niewielu mężczyzn jest ode mnie wyższych. Być może wzrost jest właśnie powodem, dla którego trzymam ten dystans, bo po prostu czuję się niepewnie, odstaję od większości dziewczyn. Z drugiej strony nie narzekam na swój wygląd, choć oczywiście mam kompleksy, np. bardzo mały biust (nawet myślę o operacji). Nierzadko zdarza mi się usłyszeć komplement, ale co z tego? Znam multum dziewczyn o przeciętnym wyglądzie, które miały już kilku chłopaków, a ja nadal nic.

Oczywiście było kilku "kandydatów" na horyzoncie, jednak albo zupełnie nie podobali mi się, albo nie umiałam z nimi znaleźć porozumienia. Fakt, nie zadowala mnie byle gadka-szmatka, chciałabym mieć faceta, z którym mogłabym porozmawiać o swoich zainteresowaniach - o filmie, literaturze, polityce, podróżach, sztuce, ogólnie o świecie... żeby facet miał coś do powiedzenia, coś wiedział, żebym mogła z nim dyskutować. Dotąd dobrze rozmawiało mi się tylko ze starszymi mężczyznami, jednak ze względu na różnicę wieku nie traktowałam tych znajomości w kategoriach damsko-męskich.

Myślałam nawet ostatnio o portalu randkowym. Macie jakieś doświadczenia z tego typu stronami? Nie kryję, że samotność mi bardzo doskwiera, zwłaszcza, że nigdy nie czułam niczyjej bliskości, nawet nie wiem co to znaczy przytulić się do kogoś. A może polecicie mi gdzie mogłabym iść żeby kogoś poznać. Lubię chodzić do kina, do muzeów, galerii, teatru, ale w takich miejscach raczej trudno z kimś złapać kontakt. Lubię też tańczyć, więc czasami chodzę do klubów, jednak wiem z doświadczenia, że tam trudno poznać kogoś poważnego. Już naprawdę nie mam pomysłów

[Hipnagogia]

Peg, nie stresuj się tak Ja jestem 3 lata starsza i tez nigdy z nikim nie byłam, powodzenie zerowe i jakoś żyję i mam się dobrze Serio, brak faceta to nie koniec świata, musisz ułożyć swoje życie tak by i bez niego żyło Ci się dobrze. Wiadomo że będą złe dni i będziesz chciała narzekać - ale od czego ma się te forum
Owszem, jest to wszystko niesprawiedliwe, ale kto powiedział, że życie jest sprawiedliwe? Nie ma co z tym walczyć

[Motee]

A ja drogie niewiasty ostatnio byłam na paru randkach. Poznaliśmy się przez internet, co prawda nie jestem fanką takiego poznawania się, ale się przełamałam. Po pierwszym spotkaniu byłam pozytywnie zaskoczona Bardzo sympatyczna gaduła z tego chłopaka. Mam wrażenie, że mu "podpasowałam", bo zaczął pisać do mnie codziennie smsy i proponować kolejne spotkania. I tu pojawił się problem... chyba ze mną. Szczerze to nie mam ochoty się z nim umawiać, nie ciągnie mnie do niego. Znajoma tłumaczy mi, że na początku tak może być i że mam złe nastawienie. Ale nie ukrywam, że gdy mam iść na kolejną randkę, chcę mieć to już z głowy. Chłopak jest naprawdę sympatyczny, dobrze nam się gada, ale...
No właśnie "ale". Czy to coś ze mną nie tak? Jeszcze jakiś czas temu rozpaczałam, że nikogo nie ma na horyzoncie, a gdy już się pojawia jakiś porządny facet to ja tak reaguję. Może on nie ma tego czegoś? A może powinnam dać jemu i sobie jeszcze trochę czasu?
Przepraszam, że tak chaotycznie, ale właśnie wróciłam z kolejnego spotkania i nie wiem co o tym wszystkim myśleć.

[umpapumpa]

Napisane przez Motee

A ja drogie niewiasty ostatnio byłam na paru randkach. Poznaliśmy się przez internet, co prawda nie jestem fanką takiego poznawania się, ale się przełamałam. Po pierwszym spotkaniu byłam pozytywnie zaskoczona Bardzo sympatyczna gaduła z tego chłopaka. Mam wrażenie, że mu "podpasowałam", bo zaczął pisać do mnie codziennie smsy i proponować kolejne spotkania. I tu pojawił się problem... chyba ze mną. Szczerze to nie mam ochoty się z nim umawiać, nie ciągnie mnie do niego. Znajoma tłumaczy mi, że na początku tak może być i że mam złe nastawienie. Ale nie ukrywam, że gdy mam iść na kolejną randkę, chcę mieć to już z głowy. Chłopak jest naprawdę sympatyczny, dobrze nam się gada, ale...
No właśnie "ale". Czy to coś ze mną nie tak? Jeszcze jakiś czas temu rozpaczałam, że nikogo nie ma na horyzoncie, a gdy już się pojawia jakiś porządny facet to ja tak reaguję. Może on nie ma tego czegoś? A może powinnam dać jemu i sobie jeszcze trochę czasu?
Przepraszam, że tak chaotycznie, ale właśnie wróciłam z kolejnego spotkania i nie wiem co o tym wszystkim myśleć.

Szczerze, to bardzo średnio to brzmi...

[CarmenSandiego]

Napisane przez Motee

A ja drogie niewiasty ostatnio byłam na paru randkach. Poznaliśmy się przez internet, co prawda nie jestem fanką takiego poznawania się, ale się przełamałam. Po pierwszym spotkaniu byłam pozytywnie zaskoczona Bardzo sympatyczna gaduła z tego chłopaka. Mam wrażenie, że mu "podpasowałam", bo zaczął pisać do mnie codziennie smsy i proponować kolejne spotkania. I tu pojawił się problem... chyba ze mną. Szczerze to nie mam ochoty się z nim umawiać, nie ciągnie mnie do niego. Znajoma tłumaczy mi, że na początku tak może być i że mam złe nastawienie. Ale nie ukrywam, że gdy mam iść na kolejną randkę, chcę mieć to już z głowy. Chłopak jest naprawdę sympatyczny, dobrze nam się gada, ale...
No właśnie "ale". Czy to coś ze mną nie tak? Jeszcze jakiś czas temu rozpaczałam, że nikogo nie ma na horyzoncie, a gdy już się pojawia jakiś porządny facet to ja tak reaguję. Może on nie ma tego czegoś? A może powinnam dać jemu i sobie jeszcze trochę czasu?
Przepraszam, że tak chaotycznie, ale właśnie wróciłam z kolejnego spotkania i nie wiem co o tym wszystkim myśleć.

Przybij piątkę, miałam tak samo.. Chciałam miłości, a gdy się pojawiła szansa wystraszyłam się..Tylko u mnie była jeszcze różnica wieku, której chyba nie podołałam.
Możesz się domyślać jak się skończyło, skoro przeglądam ten wątek
Wg mnie albo to nie ten facet (banał ale chyba coś w tym jest) albo nie jesteś gotowa na przejście ze spotykania się na związek. Może trochę daj sobie czasu, spróbuj się zaprzyjaźnić, nie stresuj się tym, że "ciągle nie wiesz".

[marzycielka_]

Napisane przez Motee

A ja drogie niewiasty ostatnio byłam na paru randkach. Poznaliśmy się przez internet, co prawda nie jestem fanką takiego poznawania się, ale się przełamałam. Po pierwszym spotkaniu byłam pozytywnie zaskoczona Bardzo sympatyczna gaduła z tego chłopaka. Mam wrażenie, że mu "podpasowałam", bo zaczął pisać do mnie codziennie smsy i proponować kolejne spotkania. I tu pojawił się problem... chyba ze mną. Szczerze to nie mam ochoty się z nim umawiać, nie ciągnie mnie do niego. Znajoma tłumaczy mi, że na początku tak może być i że mam złe nastawienie. Ale nie ukrywam, że gdy mam iść na kolejną randkę, chcę mieć to już z głowy. Chłopak jest naprawdę sympatyczny, dobrze nam się gada, ale...
No właśnie "ale". Czy to coś ze mną nie tak? Jeszcze jakiś czas temu rozpaczałam, że nikogo nie ma na horyzoncie, a gdy już się pojawia jakiś porządny facet to ja tak reaguję. Może on nie ma tego czegoś? A może powinnam dać jemu i sobie jeszcze trochę czasu?
Przepraszam, że tak chaotycznie, ale właśnie wróciłam z kolejnego spotkania i nie wiem co o tym wszystkim myśleć.

A nie nastawiasz się za bardzo na związek? może warto się po prostu zakumplować, przecież nikt Ci się nie każe z nim hajtać, ale skoro nie chcesz to mu powiedz to

[201707171132]

Dziewczyny nie macie wrażenia, że przed walentynkami jest wysyp jakichś totalnych desperatów na ulicach? Zawsze dziwili mnie (negatywnie) kolesie zaczepiający na ulicy o nr, a teraz to jest jakaś masakra Takiego wysypu jeszcze nie miałam, ale ludziom odwala...

[Naomi21]

Napisane przez Motee

A ja drogie niewiasty ostatnio byłam na paru randkach. Poznaliśmy się przez internet, co prawda nie jestem fanką takiego poznawania się, ale się przełamałam. Po pierwszym spotkaniu byłam pozytywnie zaskoczona Bardzo sympatyczna gaduła z tego chłopaka. Mam wrażenie, że mu "podpasowałam", bo zaczął pisać do mnie codziennie smsy i proponować kolejne spotkania. I tu pojawił się problem... chyba ze mną. Szczerze to nie mam ochoty się z nim umawiać, nie ciągnie mnie do niego. Znajoma tłumaczy mi, że na początku tak może być i że mam złe nastawienie. Ale nie ukrywam, że gdy mam iść na kolejną randkę, chcę mieć to już z głowy. Chłopak jest naprawdę sympatyczny, dobrze nam się gada, ale...
No właśnie "ale". Czy to coś ze mną nie tak? Jeszcze jakiś czas temu rozpaczałam, że nikogo nie ma na horyzoncie, a gdy już się pojawia jakiś porządny facet to ja tak reaguję. Może on nie ma tego czegoś? A może powinnam dać jemu i sobie jeszcze trochę czasu?
Przepraszam, że tak chaotycznie, ale właśnie wróciłam z kolejnego spotkania i nie wiem co o tym wszystkim myśleć.

A ja dam Ci taką radę: poczekaj. Nie spinaj się, nie nastawiaj na nic, po prostu zobacz, co przyniesie los. Spotykaj się z nim nadal - skoro całkiem fajny i dobrze się gada, to dasz radę Z moim eksem bywało różnie, na początku byłam cała na nie i uważałam, że jest fatalny. Po 1,5 miesiącu randek poszliśmy na wesele, w trakcie ślubu mojej przyjaciółki miałam łzy w oczach, że nie jestem tam z moim ukochanym, ale z kimś tak słabym I co z tego - po kilku miesiącach zakochałam sie jak wariatka i to trwało do końca naszego związku. Podobnie miałam z kolesiem, z którym spotykałam się później (tu miłości nie było, ale jakaś erotyczna obsesja - jak dziś pamiętam jak czekałam na niego przed naszą 2 randką i żałowałam, że akurat z nim się spotykam, łzy też były pod koniec tej randki byłam już na maxa zauroczona). W nowym "Cosmopolitan" jest artykuł na ten temat - chociaż dość banalny i okrojony (w końcu to gazeta dla nastolatek) to fajnie pokazuje pewne sprawy i jest zgodny z tym, co ja sądzę.

A jeśli nie wyjdzie wielka miłość, to przynajmniej będziesz wiedziała, że dałaś sobie szansę

[69love69]

Napisane przez doriiska

Ja mam 168cm i mi się wydaje, że jestem taka wysoka...

Ja mam 182

Z facetami nie ma większych problemów, bo żadni nie są zainteresowani. Ani niscy ani wysocy

[Motee]

Napisane przez marzycielka_

A nie nastawiasz się za bardzo na związek? może warto się po prostu zakumplować, przecież nikt Ci się nie każe z nim hajtać, ale skoro nie chcesz to mu powiedz to

Staram się nie nastawiać, ale różnie to bywa... Może gdzieś podświadomie faktycznie tak było.
Muszę wyluzować, aczkolwiek ostatnio nie jest to łatwe. Moi znajomi, rodzina zaczynają wywierać na mnie presję w kwestii tego, że jestem sama. Ciągłe dogadywania naprawdę mi nie pomagają :/

Naomi21 , chyba jednak z dalszego spotykania się z tym chłopakiem nici, bo biedak chyba wyczuł, że ja niekoniecznie jestem nim zachwycona. Na razie wyluzował i odpuścił. Może i dobrze?

[marzycielka_]

Napisane przez Motee

Moi znajomi, rodzina zaczynają wywierać na mnie presję w kwestii tego, że jestem sama. Ciągłe dogadywania naprawdę mi nie pomagają :/

Ja Cię doskonale rozumiem, u mnie też tak jest. Mam 25 lat i od zawsze jestem sama, najgorzej jest w domu bo moja 18 letnia siostra ma teraz pierwszego powaznego faceta i patrzy na mnie jak na kosmite! bo jak w tym wieku mozna byc samej? Kiedyś się tym nie przejmowałam, ale teraz zaczynam na wszystko inaczej patrzec, czuje sie sfrustrowana i ciągle się złoszczę

[cyanide sun]

nie udzielałam się tu długo. bo na wątku raczej zaczęły się problemy typu "jestem miesiąc bez związku".. niewazne.

pmiętam, że byłam na wątku od I części , od prawie samego początku.

i tak mi się dziś przypomnial.

stąd moje pytanie - czy jesteście tutaj dziewczyny, które wypowiadały się w poprzednich częściach? te ktore nigdy nie były w związku? czy coś się u was zmieniło przez te lata?

[9cf1d31d279bad27b001c12cbf2de6a056fa95f2_6583802d27f04]

Byłam tutaj od 3 części chyba i mogę powiedzieć, że od pół roku jestem w związku. Poznałam chłopaka przez internet na pewnym portalu, niekoniecznie randkowym, ale służącym do poznawania osób z miasta. To mój pierwszy związek, jak dotąd udany. Dużo też się w moim życiu pozmieniało, w większości na plus.

[9b13fa772a089c950fe653392ec6a155eb1c8e79_603597153b11b]

U mnie za wiele się nie zmieniło

[Hipnagogia]

Ja oczywiście jestem, od 1 części, na pewno mnie pamiętasz Oczywiście bez zmian jakichkolwiek. Raczej szybko to się nie zmieni. A jak u Ciebie cyanide?

[kasia5266]

Witam też chętnie dołączę do wątku. Nie tak dawno zakończyłam swój półroczny związek. Stwierdziłam, że to nie to , więc nie ma sensu się męczyć. W podjęciu ostatecznej decyzji pomogła mi pewna kłótnia w której mój "kochany" chłopak powiedział, że on nie będzie z kimś kto ma problem z seksem ( tzn że jest za rzadko) i w ogóle nie rozumie czemu ma żyć jak mnich.A ja mu wtedy mówię wiesz faktycznie znajdź sobie inną. Tak będzie najlepiej dla wszystkich. Potem zaczął pisać, że on tylko tak powiedział i nie muszę się tak przejmować. A w międzyczasie sms czy będzie jeszcze ten seks czy już nie. Brak słów. Potem prawie miesiąc nie chciał się odczepić a mnie odrzucało na samą myśl że coś miało by być z nim. W ogóle stwierdziłam że mogłam to skończyć wcześniej, ale lepiej późno niż wcale. Póki ciężko mi uwierzyć w miłość zwłaszcza, że wcześniej też nie udawało mi się stworzyć nic poważnego. Lepiej być samemu niż z byle kim na siłę.

[cyanide sun]

Napisane przez Hipnagogia

Ja oczywiście jestem, od 1 części, na pewno mnie pamiętasz Oczywiście bez zmian jakichkolwiek. Raczej szybko to się nie zmieni. A jak u Ciebie cyanide?

hmm w 2012, pazdziernik czy jakos tak, zaczęłam jakiś niby zwiazek. ale gdzies w marcu 2013 go zostawiłam bo facet okazał się nieporozumieniem. było to troche na sile.
od tego czasu nie byłam nawet na ani jednej randce. wczesniej chociaz czasem sie spotykalam z jakimis facetami. a teraz zero.
nie wliczam drobnego romansu z zonatym jaki przytafił mi sie w tamtym roku no ogolnie to dluga historia nie bede sie tu rozpisywac.
ogolnie jak zawsze u mnie zaplatane historie... no a pozatym tak jakoś w życiu u mnie wszystko na gorzej i ostatnie o czym mysle to posiadanie teraz faceta.

[Hipnagogia]

No rozumiem, ja w sumie podobnie. Nie pamiętam kiedy ostatnio byłam na randce Co gorsza nikogo nowego nie poznaję, no nie mam po prostu gdzie. Na ulicy nikt nie podrywa i nie zaczepia
2 miesiące temu podrywał mnie koleś ktory był w związku, nawet specjalnie tego nie ukrywał

Także kolorowo Z tym że ja ostatnio myślę o związkach bo nie mam z kim spędzać czasu wolnego Koleżanki zazwczyczaj już kogoś mają, planują śluby albo chociaż romansują...

[Ruwi]

Mogę dołączyć? 24 lata, jedyny do tej pory związek w jakim byłam zakończyłam, kiedy spotkałam swój niemalże ideał, w którym się nieszczęśliwie zauroczyłam. Teraz już nie wiem, czy kiedykolwiek wejdę w udaną relacje, boję się wiązać z kimś, kto nie będzie spełniał moich oczekiwań... Do tego sama się nigdy powodzeniem nie cieszyłam.

Zaraz po roztaniu, prawie rok temu, byłam nie tak źle nastawiona, cieszyłam się na brak zobowiązań i myślałam, że wszystko przede mną. Teraz jak się okazuje faceci jednak stronią ode mnie i singielstwo mija mi dość smutnie

Napisane przez Hipnagogia

Koleżanki zazwczyczaj już kogoś mają, planują śluby albo chociaż romansują...

Mnie już nie została ani jedna koleżanka singielka, strasznie mnie to dobija, ta świadomość, że tylko ja z tymi problemami samotności zostałam :/

[Hipnagogia]

Napisane przez Ruwi

Mogę dołączyć? 24 lata, jedyny do tej pory związek w jakim byłam zakończyłam, kiedy spotkałam swój niemalże ideał, w którym się nieszczęśliwie zauroczyłam. Teraz już nie wiem, czy kiedykolwiek wejdę w udaną relacje, boję się wiązać z kimś, kto nie będzie spełniał moich oczekiwań... Do tego sama się nigdy powodzeniem nie cieszyłam.

Zaraz po roztaniu, prawie rok temu, byłam nie tak źle nastawiona, cieszyłam się na brak zobowiązań i myślałam, że wszystko przede mną. Teraz jak się okazuje faceci jednak stronią ode mnie i singielstwo mija mi dość smutnie


Mnie już nie została ani jedna koleżanka singielka, strasznie mnie to dobija, ta świadomość, że tylko ja z tymi problemami samotności zostałam :/

Dołączaj chociaż to jest taki wątek widmo, istnieje od lat ale jest reaktywowany raz na ruski rok Tez mam wysokie wymagania ale są faceci którzy mogą im sprostać, jednakże oni zazwyczaj są zajęci albo szukają kogoś w innym typie niż ja

[chillenbaby]

Odkopuję wątek. Jeśli uważacie, że macie źle, bo jesteście niskie, to pozdrawiam was ja, mam 21 lat, 145cm wzrostu, NIGDY z nikim nie byłam, NIGDY nie byłam na randce, NIGDY nikt mi nawet nie powiedział, że jestem ładna, NIKT mnie nigdy nie zapytał o numer, a jedyne co słyszę na ulicy to "widziałeś ten ryj?". I co, lepiej wam? + ano, jestem dziewicą oczywiście i tak zostanie pewnie na zawsze

[JaPoczatkujacy]

Napisane przez chillenbaby

Odkopuję wątek. Jeśli uważacie, że macie źle, bo jesteście niskie, to pozdrawiam was ja, mam 21 lat, 145cm wzrostu, NIGDY z nikim nie byłam, NIGDY nie byłam na randce, NIGDY nikt mi nawet nie powiedział, że jestem ładna, NIKT mnie nigdy nie zapytał o numer, a jedyne co słyszę na ulicy to "widziałeś ten ryj?". I co, lepiej wam? + ano, jestem dziewicą oczywiście i tak zostanie pewnie na zawsze

Z tym dzirwictwem... nic nie jest stracone