Wymarzony pierścionek - wymuszone zaręczyny cz.III

[sanetka]

Napisane przez dorinka30

Jak to pisałam nie wiedziałam, ze Ty planujesz we wrześniu.
Sanetko u mnie się sprawdziło, u Ciebie na pewno będzie inaczej, najważniejsze jest pozytywne myslenie

szczerze...cos w tym jest . no bo nie ma co sie oszukiwac juz teraz nasz zwiazek jest trudny co nie znaczy ze nieszczesliwy. i wymaga duzo pracy.
numerologicznie i zodiakowo tez sie nie sprawdza

[gold-fish]

Napisane przez hania811

hahahah no na pewno. Po pierwsze nie zmusiałabym dziecka do czegos czego by nie chciało, a po drugie znajac temperameny i niezaleznosc mamusi i tatusia dziecko bedzie jakims globtroterem, himalaistą, kierowca raidowym tudziez kaskaderem

Nie szanujesz himalaistów!!!!

[gold-fish]

Moim zdaniem naprawę ,,coś" jest w małżeństwach z lipca. Jakby u nich ciągle świeciło słońce. Moja kuzynka brała ślub we wrześniu i przez pierwszy rok mi powtarzała, ze gdyby nie ciąża to by za niego nie wyszła, i ryczała mi do słuchawki... Teraz już jest chyba dobrze, bez rozwodu.

[hihi]

Napisane przez hania811

My tez- waga i baran- to w ogóle w grę nie wchodzi- absolutnie.
Numerologicznie tez katastrofa

Nic nie mów Na wątku Mężatek był taki kalkulator do wpisywania imion i dawało procent miłośc

Mi wychodziło tłuściutkie, okrąglutkie ZERO No Comments
A Mąż mi wciska, że to przeznaczenie

Napisane przez kulbit

My braliśmy w maju Wszyscy się dziwili, bo bez R i jeszcze to miesiąc komunijny i wogóle ktos nam rzekł przysłowie: W maju ślub, szybki grób. To wogóle padliśmy z wrazenia hahhaha A my od poczatku chcieliśmy maj, jak padło pytanie kiedy? Razem, bez wcześniejsyzch uzgodnień, odparliśmy MAJ To dla nas najpiękniejszy miesiąc, wszystko sie rodzi do życia, piękna zieleń Ja mam w maju imieniny, mąż urodziny Ślub nam wypadł po srodku tych dwóch dat

Maj jest piękny

Napisane przez kulbit

I ja taka wstawiona od razu poprosiłam go o telefon i dałam swój Teraz się z tego śmiejemy, bo mój mąż mówi, ze nieźle się wtedy zdziwił, ale dzieki temu rozwineliśmy znajomosć

Strach pomysleć, co by było, gdyby nie ten alkohol













Zartowałam

Napisane przez sanetka

. i wymaga duzo pracy.
numerologicznie i zodiakowo tez sie nie sprawdza

Właśnie! A póki pracujecie nad związkiem i się kochacie, to głowa do góry Bedzie dobrze!

[hihi]

Napisane przez gold-fish

Nie szanujesz himalaistów!!!!

Coś mi się zdaje, że hania to góry kocha, więc... Himalaistów raczej szanuje

[gold-fish]

Napisane przez dorinka30

Ja się zakochałam po pierwszej randce, jak przyjechał do mnie do Warszawy Najlepsze jest to, że oboje mielismy watpliwości czy się poznamy w świetle dziennym ale poznalismy się , nawet zrobilismy na sobie bardziej piorunujace wrażenie niz w Klubie

Z nami było tak samo (znowu). Jak go zobaczyłam to mnie wmurowało. Fajne dźinsy, czarna skóra (ale bez złotych łańcuchów na szyi )
Czarne włosy... Taki piękny...I to oczy...mhmmm moje ciacho

Napisane przez hihi

Coś mi się zdaje, że hania to góry kocha, więc... Himalaistów raczej szanuje

No ale w tym horoskopie lipcowym było, ze wykształci dzieci na osoby z szanowanym zawodzie... a ona się śmieje i twierdzi, zę nie, ze prędzej będą himalaistami. Więc bacikiem, bacikiem.

[hihi]

Napisane przez gold-fish

No ale w tym horoskopie lipcowym było, ze wykształci dzieci na osoby z szanowanym zawodzie... a ona się śmieje i twierdzi, zę nie, ze prędzej będą himalaistami. Więc bacikiem, bacikiem.

No na himalaistów zgodnie z pasjami rodziców, a nie jakiś tam lekarzy

Tak ja to zrozumiałam

[hania811]

Napisane przez gold-fish

Nie szanujesz himalaistów!!!!

Napisane przez hihi

Coś mi się zdaje, że hania to góry kocha, więc... Himalaistów raczej szanuje

Hihi za mnie odpowiedziała. Góry kocham bardzo bardzo bardzo.
Więc himalista jak dla mnie to bardziej poszanowany "zawód" niz lekarz czy prawnik

a tak przy okazji to sie pochwale - bo się jeszcze nie chwaliłam ze 23 lutego wyjezdzamy w Alpy. Dni odliczam

Napisane przez hihi

Nic nie mów Na wątku Mężatek był taki kalkulator do wpisywania imion i dawało procent miłośc

Mi wychodziło tłuściutkie, okrąglutkie ZERO No Comments
A Mąż mi wciska, że to przeznaczenie

Mi tez wychodziło cos koło zera

Napisane przez hihi

Strach pomysleć, co by było, gdyby nie ten alkohol

Ja z męzem na pierwszej randce wisniówke piłam ostro

[kulbit]

Napisane przez hihi

Maj jest piękny
Strach pomysleć, co by było, gdyby nie ten alkohol




Zartowałam

Hahahhahah, alkohol, alkoholem, ale i tak jesteśmy sobie przeznaczeni To wiemy na 100% I tego się będę trzymała
To była trudna sytuacja.. Najpierw przyjaźń, ja w innym związku.. Kłopoty z rozstaniem z poprzednim partnerem.. ach książkę bym mogł napisac

[gold-fish]

Ja sobie żartowałam

[hihi]

Napisane przez hania811

Mi tez wychodziło cos koło zera

Ja z męzem na pierwszej randce wisniówke piłam ostro

My czerwone wytrawne winko.
I pamiętam, że do domu z szumem w główce wracałam
I do dziś uważam, że to był szum z zakochania, a nie od winka

[gold-fish]

Napisane przez hania811

Ja z męzem na pierwszej randce wisniówke piłam ostro

Narobiłaś mi smaka na wiśniówke na spirytusie. Moja babcia sama robi...
Jeden łyk i jestem zała rozpalona i czerwona na buzi ale smak ...
cud, miód i orzeszki

[aga2111]

Napisane przez hania811

Tez mielismy takie plany, ale juz nam się odechciało.

Może i nam się odechce, bo i tak ostatnio zmieniłam swoje poglądy na temat ślubu. Kiedyś to tylko kościelny, wielkie wesele, a ostatnio doszłam do wniosku, że lepiej cywilny, skromnie, że to przecież dla nas ma być.

Tylko nie wiem co na to rodzinka Bo czegoś takiego to u mnie w rodzinie jeszcze chyba nie było Ale co tam, jeśli rodzice stwierdzą, że fajnie by było gdyby było wesele i kościelny to będzie, nie jestem na nie W sumie chciałabym przeżyć to wszystko z rodziną i znajomymi.

[hania811]

Napisane przez gold-fish

Narobiłaś mi smaka na wiśniówke na spirytusie. Moja babcia sama robi...
Jeden łyk i jestem zała rozpalona i czerwona na buzi ale smak ...
cud, miód i orzeszki

Ja wisnówkę uwielbiam- a taka domowej roboty to juz miodzio- masz racje.
Kiedys (jak byłm jeszcze swarna dziołcha) potrafiłm sporo wisnióweczki w siebie wlac. Teraz po 2 kieliszkach mam kaca przez 2 dni

[kulbit]

Napisane przez hania811

Góry kocham bardzo bardzo bardzo.
Więc himalista jak dla mnie to bardziej poszanowany "zawód" niz lekarz czy prawnik

a tak przy okazji to sie pochwale - bo się jeszcze nie chwaliłam ze 23 lutego wyjezdzamy w Alpy. Dni odliczam

Odnośnie gór, ostatnio oglądałam z mężem film z wyprawy Martyny Wojciechowskiej na Mount Everest. Jestem pod dużym wrażeniem.. nie do końca chyba zdawałam sobie sprawę jaki to wysiłek dla ludzkiego ciała.. Fantaystyczny film Pokazuje cały ten wysiłek, często wkładany na darmo, bo 0,5 km przed szczytem trzeba zawrócić, bo pogoda krzyzuje plany załogi.. A na ponowna wyprawe nie ma już szans, bo koszty i trud w nią włozony często sa nie do powtórzenia już..
Choć oczywiście są osoby, które twierdzą, że Martynę tam dostarczyli helikopterem itp itd

[kaska87]

ja bym chciala kwiecien albo maj bo w kwietniu rocznica a maj jest sliczny i wszystko sie budzi do zycia

[hania811]

Napisane przez kulbit

Choć oczywiście są osoby, które twierdzą, że Martynę tam dostarczyli helikopterem itp itd

Niestety tak to juz jest ze jak ktos odnosi sukcesy i jest w czyms dobry to znajda się jacys zyczliwi zazdrosnicy, którzy te sukcesy muszą podwazyć.

Dziewczyny przepraszam, ale dzisiaj muszę się chwilkę wyżalić...

Chodzę ze łzami w oczach i walczę ze sobą, żeby nie płakać, a powód jest teretycznie banalny. Nienawidzę studiować, nie lubię jeździć na zjazdy, wstawać o 4 w nocy na pociąg, żeby zdążyć na 8 rano na zajęcia. Zawsze nie potrafię spać w noc wyjazdu ze stresu i wściekłości, że muszę tam jechać.
Kierunek nie mam zły - wielce nie wymagają, w końcu to zaoczne prywatne. Ale ja się do tego nie nadaję... Gimnazjum kończyłam z nagrodą prezydenta za wyniki w nauce, liceum też całkiem nieźle, matura bdb, ale na tym skończyła się moja jakakolwiek chęć do nauki. byłam na kosmetologii, wytrzymałam niecałe 2 miesiące zajęć.
Przeprowadziłam się do innego miasta, zaczęłam dziennikarstwo, wytrzymałam semestr, ale nie zniosłam miasta - w dodatku się zakochałam i poznałam mojego TŻ. Nie rzuciłam studiów, ale przeniosłam się na inną uczelnię kontynując kierunek. Teraz jestem na II roku, ale mam braki we wpisach wynikające ze zmiany uczelni i różnicach w przedmiotach. Nie bylo mnie na dwóch zjazdach i gromadzą się problemy, na domiar zgubiłam gdzieś kartę zaliczeniową z tymi brakami i wszystkie zdobyte wpisy przepadły.
Rzuciłabym wszystko w cholere, ale nie mogę, nie znów - pamiętam strasznie napiętą sytuację w domu między mną a mamą, dla której papierek jest najważniejszy. Zgadzamy się we wszystkim, ale nie w kwestii wyksztalcenia.
Pracuję, zarabiam, ale mam taki zawód, że nikt mnie o papierek nie pyta, patrzą na moją pracę i jej efekty. Nie mogę przenieść się do W-wy, gdzie moglibyśmy się z TŻ wreszcie zacząć rozwijać na dużą skalę, bo blokuje nas szkoła. Tzn. TŻ jest na porządnych studiach i to już ostatni inżynierski rok, więc szkoda by było rzucić - w dodatku, że to architektura na politechnice.
Czasem łąpią mnie bóle nerwicowe przez myśli o szkole. Wiem - zacisnąć zęby i przejść przez to. Niby banał - 2dni na 2tyg. Ale męczy mnie fakt, że zmuszam się do czegość tak bardzo, a w dodatku to coś nie pozwala mi żyć w pełni szczęścia - tłumi mi je i ciągle przypomina, że MUSZĘ coś zrobić, czego nie znoszę. Wiem, że życie to nie same przyjemności, mam obowiązki, ciężko pracuję, ale kocham to co robię i się rozwijam, w dodatku doceniają i mnie i mojego TŻ kolejne osoby.

Rozpisałam się, ale było mi to bardzo potrzebne na obecną chwilę, mam nadzieję, że zrozumiecie. W dodatku jestem tuż przed @, dwie prace do napisania, a jutro w nocy jadę do szkoły i tak się to nagromadziło

[ANITKA79]

Sanetko

Naprawde nie bierz do siebie tego co pisza o m-cach w ktorych bierze sie slub.

Przeciez najwazniejsze jest to zebyscie darzyli sie miloscia, pielegnowali swoj zwiazek, kochali sie, byli ze soba a nie obok
Poki milosc sie pielegnuje i o nia dba we dwoje to zadne przesady i inne bzdury jej nie straszne.

My z moim Tz tez nie jestesmy dobrani pod wzgledem horoskopow
Ja LEW On RYBApodobno dwa swiaty, przeciwienstwa itp..I powiem Ci ze my tez rozstalismy sie /co prawda na krotko/ i bardzo szybko zrozumielismy ze nie mozemy bez siebie zyc

A kochamy sie z kazdym dniem coraz mocniej i chcemy byc razem i zadne horoskopy nam nie straszne

PS. To ja chyba filmowa jestem?
A ja ot tak sobie poszlam, zwyczajnie wlosy spiete do gory, nieumalowana, na luzie i w ogole do kolezanki ogladac film na dvd i On tez po chwili sie pojawil
I jak go zobaczylam to serduszko mocniej zabilo I bije do dzis
I teraz zawsze wspomina kiedy sie tak uczesze, ze tak jak za pierwszym razem gdy zawrocilam mu w glowie

[.Apolonia.]

Napisane przez Madzialenka12344321

ja tez tak czasami mam. nie wiem czemu. najchetniej bym sie na kims wyzyła

No ja własnie mam to samo. Czasem po prostu mam juz zły humor i wiem, ze bez jakiejs kłotni sie nie obejdzie. Nie wiem, jak nad tym pracowac, tak naprawde gdyby nie ja i moje chore podejrzenia to my bysmy sie w ogole nie klocili

Napisane przez vadi

Apolonio, oddychaj, czasem się nakładają na siebie różne czynniki i tak się to kończy
Np. ja jakiś czas temu miałam problemy z praca+sajgon w szkole+irytujących ex-znajomych i skrupiło się na biednym Tżcie, którego prawie wywaliłam za drzwi za to, że zjadł mojego cukierka O.O

Na szczęście to jest fantastyczny facet i nie dość, że się nie obrazil, to jeszcze utulił i okazał miłość i dopiero to otworzyło mi oczy i oczywiście go przeprosiłam -.-

Na Twoim mcu powiedziałabym Tżtowi, że nie wiesz co się z Tobą dzieje i żeby się nie gniewał, bla bla

Na szczescie moj tez nie jest porywczy i rzadko daje sie wciagnac w moje klotnie ale ostatnio to po prostu juz mi nawet glupio za siebie

A w te dni gdy bylo bardzo dobrze, bylismy na obiedfzie u mojej rodziny i swiezo upieczony maz (moj brat cioteczny) zapytal mojeego, jakie ma plany wzgledem jego siotry (czyli mnie) wszyscy inni go zafguszyli (mojego brata) i w koncu moj nic nie musial odpowiadac. Za to juz w domu mu powiedzialam, ze chcialabym zeby sie zdeklarowal. A on, ze przeciez, nie mamy warunkow na slub. Ja zrobilam ogrooomne oczy, i mu powiedzialam (po raz juz chyba 2gi) ze do slubu mi sie wcale nie spieszy, ale chce byc juz narzeczona!! POgadalismy chwile i mu wytlumaczylam, ze chce sie nacieszyc byciem narzeczona i pewnie minimum 2 lata bym chciala jeszcze nie brac slubu. A ten sie zdziwil bo myslal ze od razu trzeba slub planowac. No ludzie, ile razy mozna tlumaczyc facetowi....... A na koniec stwierdzil "dobrze kochanie". Ciekawe czy juz dotarlo do niego?

PS. Oj przedwczoraj to niezle przesadzilam. Mam nadzieje, ze nie zapamietal tego co mu nagadalam
PS2. ALe chyba najlepiej nam sie uklada w lozku, co do cholery sie dzieje????

[hania811]

nema dobrze ze sie wypisałaś

Kwestia jest taka czy ty w ogóle lubisz swój kierunek, czy studiujesz tylko i wyłacznie dla papierka i zadowolenia rodziców???
Ja uwazam ze studiowanie na byle jakiej uczelni, na kierunku który w ogole nie interesuje i nie łaczy się z nim zadnych palnów na przyszłośc jest strata pieniędzy i czasu.

Szczególnie w sytuacji kiedy masz swoja pasje, w jej kierunku się rozwijasz i jestes w tym co robisz coraz lepsza.
Tak jest z moim TZ. Od dzieciaka jego pasją jest muzyka. W tym kierunku poszedł i radzi sobie w tym co robi cąlkiem nieźle więc po co niby ma skończyc jakąs tam uczelnie która w ogóle go nie interesuje.
Nikt nie pyta go o to czy mam magistra...ważne że to co robi, robi z pasja i ludziom sie podoba.

Jedynym argumentem przemawiajacym za studiowaniem jest upływ czasu i niewiadoma....bo nigdy nie wiadomo jak się życie potoczy i czy za 10 lat nie bedziesz musiał podjac "normalnej" pracy...ale to jest argument mam, który do mnie nie przemawia. Bo studiowac mozna nawet w wieku 50 lat

[kulbit]

Napisane przez nema_

Dziewczyny przepraszam, ale dzisiaj muszę się chwilkę wyżalić...

Chodzę ze łzami w oczach i walczę ze sobą, żeby nie płakać, a powód jest teretycznie banalny. Nienawidzę studiować, nie lubię jeździć na zjazdy, wstawać o 4 w nocy na pociąg, żeby zdążyć na 8 rano na zajęcia. Zawsze nie potrafię spać w noc wyjazdu ze stresu i wściekłości, że muszę tam jechać.
Kierunek nie mam zły - wielce nie wymagają, w końcu to zaoczne prywatne. Ale ja się do tego nie nadaję... Gimnazjum kończyłam z nagrodą prezydenta za wyniki w nauce, liceum też całkiem nieźle, matura bdb, ale na tym skończyła się moja jakakolwiek chęć do nauki. byłam na kosmetologii, wytrzymałam niecałe 2 miesiące zajęć.
Przeprowadziłam się do innego miasta, zaczęłam dziennikarstwo, wytrzymałam semestr, ale nie zniosłam miasta - w dodatku się zakochałam i poznałam mojego TŻ. Nie rzuciłam studiów, ale przeniosłam się na inną uczelnię kontynując kierunek. Teraz jestem na II roku, ale mam braki we wpisach wynikające ze zmiany uczelni i różnicach w przedmiotach. Nie bylo mnie na dwóch zjazdach i gromadzą się problemy, na domiar zgubiłam gdzieś kartę zaliczeniową z tymi brakami i wszystkie zdobyte wpisy przepadły.
Rzuciłabym wszystko w cholere, ale nie mogę, nie znów - pamiętam strasznie napiętą sytuację w domu między mną a mamą, dla której papierek jest najważniejszy. Zgadzamy się we wszystkim, ale nie w kwestii wyksztalcenia.
Pracuję, zarabiam, ale mam taki zawód, że nikt mnie o papierek nie pyta, patrzą na moją pracę i jej efekty. Nie mogę przenieść się do W-wy, gdzie moglibyśmy się z TŻ wreszcie zacząć rozwijać na dużą skalę, bo blokuje nas szkoła. Tzn. TŻ jest na porządnych studiach i to już ostatni inżynierski rok, więc szkoda by było rzucić - w dodatku, że to architektura na politechnice.
Czasem łąpią mnie bóle nerwicowe przez myśli o szkole. Wiem - zacisnąć zęby i przejść przez to. Niby banał - 2dni na 2tyg. Ale męczy mnie fakt, że zmuszam się do czegość tak bardzo, a w dodatku to coś nie pozwala mi żyć w pełni szczęścia - tłumi mi je i ciągle przypomina, że MUSZĘ coś zrobić, czego nie znoszę. Wiem, że życie to nie same przyjemności, mam obowiązki, ciężko pracuję, ale kocham to co robię i się rozwijam, w dodatku doceniają i mnie i mojego TŻ kolejne osoby.

Rozpisałam się, ale było mi to bardzo potrzebne na obecną chwilę, mam nadzieję, że zrozumiecie. W dodatku jestem tuż przed @, dwie prace do napisania, a jutro w nocy jadę do szkoły i tak się to nagromadziło

Chyba cie rozumiem, robienie czegos wbrew sobie, co nie przynosi nam ani grama przyjemności czy widocznego, przynajmniej na ten moment pożytku, bywa strasznie wkurzajace...
Nie wiem co ci napisać.. Może to taka chwila, że wszystko wydało się do d..., a może to kres twojej wytrzymałości w tym temacie i należy zrezygnowac lub zmienić kierunek..

[Wisienki]

FAjna ta wróżba - w oparciu o nią pozostaje mi jedynie - Kwiecień, CZerwiec, lipiec hi hi hi musze postawić takie ultimatum mojemu TŻtowi - ślub w wyżej wymienionych miesiącach albo za drzwi

a jeśli chodzi o horoskopy jam Baran on Lew - oj będzie gorąco

Napisane przez hania811

nema dobrze ze sie wypisałaś

Kwestia jest taka czy ty w ogóle lubisz swój kierunek, czy studiujesz tylko i wyłacznie dla papierka i zadowolenia rodziców???

Zdecydowanie to drugie... Tzn. jednego z rodziców. Poza tym, wiem, że gdybym rzuciła szkole to rodzice mojego TŻ też zaczęli by na mnie inaczej i niekoniecznie lepiej patrzeć. Na zajęciach nie jest źle, ale to nagromadzenie się problemów mnie przytłacza. Muszę robić ponad normę, nadrabiać, itd. coś co nie sprawia mi żadnej przjemności...

Najbardziej męczy mnie to dojeżdżanie pociągami i spędzanie weekendów poza domem.

[hihi]

Napisane przez nema_

Zdecydowanie to drugie... Tzn. jednego z rodziców. Poza tym, wiem, że gdybym rzuciła szkole to rodzice mojego TŻ też zaczęli by na mnie inaczej i niekoniecznie lepiej patrzeć. Na zajęciach nie jest źle, ale to nagromadzenie się problemów mnie przytłacza. Muszę robić ponad normę, nadrabiać, itd. coś co nie sprawia mi żadnej przjemności...

Z jednej strony powiedziałabym Ci, żebys rzuciła to w cholerę, bo się zamęczysz biedactwo, ale z drugiej strony to... mam wrażenie, że Ty po prostu chcesz to zrobić dla świętego spokoju i mieć już z głowy, żeby wszyscy dali Ci spokój...

Współczuję Ci bardzo.

[sanetka]

Napisane przez kulbit

Odnośnie gór, ostatnio oglądałam z mężem film z wyprawy Martyny Wojciechowskiej na Mount Everest.

jaki to tytul? ja moge polecic "czekajac na joe"-rewelacyjny

Nema nawet nie wiesz jak ja cie rozumiemposzlam na te studia dlatego ze ciezko cokolwiek robic po licum ogolnym. no i troche pod presja mamy po rzuceniu poprzedniego kierunku. myslalam bardziej o szkole policealnej np technik farmaceuta, z drugiej strony wszyscy mnie wspierali ze dam sobie rade i bedzie dobrze.
ale tez kierunek nie jest przypadkowy. wybralam bo mnie zaciekawil. niestety te studia to dla mnie meczarnia. jak przychodzi do zjazdu to mi sie wyc chce, nie moge spac a na uczelni za dlugo usiedziec. wykancza mnie to fizycznie i psychicznie ze jest taki ogrom nauki a do niektorych rzeczy kompletnie nie mam glowy. mecza mnie dojazdy chociaz tylko weekendowe. na ot nachodza dodatkowe problemy, czasem od TZ slysze ze moglabym sobie prace znalezc bo nic tylko siedze w domu. bo co to jest ze ja sie ucze
tez bym to rzucila w cholere ale z jednej strony szkoda tych prawie 3 semestrow a z drugiej co ze soba potem zrobic. no i gadanie zaraz by bylo ze strony mamy, TZa.
wiec jakos przez to przebrne, niestety no nawet nie polmetek jest bo studia 4-letnie

Napisane przez hihi

ale z drugiej strony to... mam wrażenie, że Ty po prostu chcesz to zrobić dla świętego spokoju i mieć już z głowy, żeby wszyscy dali Ci spokój...

Współczuję Ci bardzo.

Dokladnie Hihi, robię to dla świętego spokoju i spokoju duchowego mamy. Niby to TYLKO 3 lata, a ja jestem prawie w połowie, ale nienawidzę robić czegoś wbrew sobie. Szkoda, że w tym krau nadal panuję przeświadczenie, że papier musi mieć każdy...

[hania811]

Napisane przez nema_

Zdecydowanie to drugie... Tzn. jednego z rodziców. Poza tym, wiem, że gdybym rzuciła szkole to rodzice mojego TŻ też zaczęli by na mnie inaczej i niekoniecznie lepiej patrzeć. Na zajęciach nie jest źle, ale to nagromadzenie się problemów mnie przytłacza. Muszę robić ponad normę, nadrabiać, itd. coś co nie sprawia mi żadnej przjemności...

Najbardziej męczy mnie to dojeżdżanie pociągami i spędzanie weekendów poza domem.

Teraz przed Toba najcięzszy okres- ze względu na tez zaległośc. Dasz rade i bedzie z górki. To II rok czyli jestes na półmetku (jezeli to licencjackie) więc zacisnij zeby i brnij dalej, dla ułatwienia lepiej powtarzac sobie ze robisz to dla siebie- nie dla rodziców.

Kazdy ma chyba takie chwile zwatpienia- nawet jezeli studiuje na wymarzonym kierunku....a juz na pewno dojezdzanie i noclego poza domem z dala od TZ jest najbardzij flustrujące.

Czasem narastajace poblemy przygniataja nas do ziemi to normalne- niestety zycie to nieustajaca walka

[kulbit]

Napisane przez sanetka

jaki to tytul? ja moge polecic "czekajac na joe"-rewelacyjny

Wiesz co nie pamiętam tytułu, mogę sprawdzic w domu i ci podać, jeśli checsz? To taki dokument kręcony z tej wyprawy

W dodatku zmienily się kobiety w dziekanacie i nie ma już takiej głownej, która prowadziła 'moj przypadek' i mogłam się z nią dogadać ze wszystkim. Za to są nowe - mało przyjacielskie