Zaciskamy nogi dziewczyny, do czerwca nie rodzimy ! Lipcówki 2016 część VIII

[kamila_509]

Ja to nie mam pojęcia jak ten kombajn włączyć!!

---------- Dopisano o 18:06 ---------- Poprzedni post napisano o 18:05 ----------

Może na I stronie Arida umieści nasze typy?

[alloffkowa]

Ja jakoś nie myślałam kto u nas pierwszy, Wasze typy niby mają sens... Ale jak czytam inne wątki to z reguły pierwsza rodzi ta której się nie spodziewają :P jakoś nie dociera do mnie że lada dzień czerwiec i za jakieś 2 tygodnie może być już jakiś wątkowy maluszek...

[alloffkowa]

Do ciąży donoszonej zostało mi 38 dni

[kamila_509]

Ja uwazam, że Arida i MamaNiny bo jako pierwsze mają termin a nie mam zamiaru krakac, żeby któraś z nas nie zrobiła falstartu.
Tak więc nie rodzimy do końca czerwca

---------- Dopisano o 18:10 ---------- Poprzedni post napisano o 18:08 ----------

Napisane przez alloffkowa

Do ciąży donoszonej zostało mi 38 dni

Masz termin na ten sam dzień co ja?! Ja mam 38dni do 38 tygodnia.

[dzojsticzek]

Kamila, pranie miałam właśnie na 40stopni... Dobrze, że to pieluchy i ręczniki zrobiły się błękitne a nie ciuszki, bo płakałabym bardzo.
No właśnie też mi się tak wydaje, że może być to MamaNiny albo ktoś ze środkowym lipcowym terminem Na pewno nie jaaa mimo, że TP mam na 1.07-3.07

[_Inka__]

Napisane przez alloffkowa

Ja jakoś nie myślałam kto u nas pierwszy, Wasze typy niby mają sens... Ale jak czytam inne wątki to z reguły pierwsza rodzi ta której się nie spodziewają :P jakoś nie dociera do mnie że lada dzień czerwiec i za jakieś 2 tygodnie może być już jakiś wątkowy maluszek...

Coś w tym pewnie jest Ciężko przewidzieć która pójdzie na pierwszy ogień. W każdym razie ja szlaku nie zamierzam przecierać Wybaczcie dziewczyny

[Yousthyna]

Do mnie tez jeszcze nie dociera, że już niedługo zaczną pojawiać się nasze "lipcowe" (a pewnie i "czerwcowe") szczęścia. Ale trzymam za nas kciuki, zeby pojawiały się w miarę po kolei zgodnie z terminami.

Ja z wyprawką też jestem w połowie - ciuszki poprane, ale niepoprasowane. Rzeczy do szpitala w miarę pokupione, ale lezą w pudłach na strychu. Lozeczko i komoda kupione i złożone, ale nie maja jeszzcze swojego miejsca, reszta rzeczy nieogarnięta. Nie wspominając o moim "przygotowaniu" psychicznym

[alloffkowa]

Napisane przez kamila_509

Ja uwazam, że Arida i MamaNiny bo jako pierwsze mają termin a nie mam zamiaru krakac, żeby któraś z nas nie zrobiła falstartu.
Tak więc nie rodzimy do końca czerwca

---------- Dopisano o 18:10 ---------- Poprzedni post napisano o 18:08 ----------



Masz termin na ten sam dzień co ja?! Ja mam 38dni do 38 tygodnia.

Ciąże za donoszoną uważa się w 37+1

[kamila_509]

Ja uwazam, że 38+0. Tak bezpiecznie.

[alloffkowa]

Napisane przez kamila_509

Ja uwazam, że 38+0. Tak bezpiecznie.

A ja słucham mojego lekarza i wierzę w to co mówi

[nutik]

Napisane przez alloffkowa

Aaa, ja też uwielbiam kurierów choć ostatnio też listonoszów, w drodze jest do mnie 48 przesyłek z Chin i ten dreszczyk emocji czy coś dziś przyjdzie a jak przyjdzie
to co

Ile tych paczek??

A co do kolejności...ja mam wrażenie, że Arida jest taka ogarnięta z tą ciążą. Ja o sobie nie wiem, co myśleć. Ostatnio jak to analizowałam, to doszłam do takich wniosków:
- jestem świadoma tego, że jestem w ciąży. Jest w moim brzuchu mały człowieczek, który ciągle się rusza.
- nie jestem świadoma tego, że już za parę tygodni będę trzymać dzidziusia w rękach. Nie dociera to do mnie i nie rozumiem tego. Nie potrafię sobie wyobrazić jak to będzie.

[alloffkowa]

Napisane przez nutik

Ile tych paczek??

A co do kolejności...ja mam wrażenie, że Arida jest taka ogarnięta z tą ciążą. Ja o sobie nie wiem, co myśleć. Ostatnio jak to analizowałam, to doszłam do takich wniosków:
- jestem świadoma tego, że jestem w ciąży. Jest w moim brzuchu mały człowieczek, który ciągle się rusza.
- nie jestem świadoma tego, że już za parę tygodni będę trzymać dzidziusia w rękach. Nie dociera to do mnie i nie rozumiem tego. Nie potrafię sobie wyobrazić jak to będzie.

Aaaaa, mam chyba identycznie... Czasem się z siebie śmieje bo mówię do kogoś: ja to będę z dzieckiem robić tak i tak, a za chwile se myślę że ja tam guzik wiem co będę robić, będę skakać na życzenie córki i taka jest prawda

[_Inka__]

Moja psychika też jeszcze nie gotowa na poród Pewnie zacznie się to zmieniać powoli jak kupię rzeczy do szpitala dla mnie i synka, spakuje torbę i pojadę obejrzeć porodówkę. Chcę się pozytywnie nastawić na poród, wierzę że to dużo daje

[alloffkowa]

Napisane przez _Inka__

Moja psychika też jeszcze nie gotowa na poród Pewnie zacznie się to zmieniać powoli jak kupię rzeczy do szpitala dla mnie i synka, spakuje torbę i pojadę obejrzeć porodówkę. Chcę się pozytywnie nastawić na poród, wierzę że to dużo daje

Oby!! Bo ja ciągle jestem pozytywnie nastawiona.. wiem że będzie boleć i tego nie zmienię, uciec też nie ucieknie, no muszę urodzić i tyle... Nie boje się...
Jestem też nastawiona że intuicja mi dużo powie, jak się opiekować maluszkiem... No i mamusie wątkowe też napewno nie ra sypną dobrą radą BYLE NIE RADY TEŚCIOWEJ

[_Inka__]

A często macie obawy że sobie nie poradzicie? Ja staram się myśleć pozytywnie, ale miewam gorsze chwile gdy zastanawiam się jak ja to wszystko ogarnę? W końcu nigdy w życiu nie miałam do czynienia z dziećmi. A tu takie wielkie zmiany w życiu i odpowiedzialność za tą małą istotę.

[marcylina]

Widzialam porodówke.. mam czesc rzeczy do szpitala i nadal jest ze mna tak jak z Nutik haha
Ja to sie czuje jak kangur ktory ciągle bedzie w ciazy..nie wyobrażam sobie ze to tylko kilka tygodni..

[kamila_509]

Napisane przez nutik

Ile tych paczek??

A co do kolejności...ja mam wrażenie, że Arida jest taka ogarnięta z tą ciążą. Ja o sobie nie wiem, co myśleć. Ostatnio jak to analizowałam, to doszłam do takich wniosków:
- jestem świadoma tego, że jestem w ciąży. Jest w moim brzuchu mały człowieczek, który ciągle się rusza.
- nie jestem świadoma tego, że już za parę tygodni będę trzymać dzidziusia w rękach. Nie dociera to do mnie i nie rozumiem tego. Nie potrafię sobie wyobrazić jak to będzie.

Mam dokładnie to samo!!!
Na prawdę. Nie ogarnia tego mój mózg malutki.

Napisane przez _Inka__

A często macie obawy że sobie nie poradzicie? Ja staram się myśleć pozytywnie, ale miewam gorsze chwile gdy zastanawiam się jak ja to wszystko ogarnę? W końcu nigdy w życiu nie miałam do czynienia z dziećmi. A tu takie wielkie zmiany w życiu i odpowiedzialność za tą małą istotę.

Też tak mam. Jednego dnia się nie mogę doczekac az urodze a potem mam łzy w oczach, że sobie nie poradze...

[Ananka]

Aaaa! Sandałki na mnie nie wchodzą! Żadne!!!

[alloffkowa]

Napisane przez _Inka__

A często macie obawy że sobie nie poradzicie? Ja staram się myśleć pozytywnie, ale miewam gorsze chwile gdy zastanawiam się jak ja to wszystko ogarnę? W końcu nigdy w życiu nie miałam do czynienia z dziećmi. A tu takie wielkie zmiany w życiu i odpowiedzialność za tą małą istotę.

Ja się nie boję... Boje się że moje wizje lęgną w gruzach... Mam wizje czystego domu, spokojnego dziecka haha.... Uwielbiam mieć bardzo czysto w domu a jak czytam że po porodzie dziewczyny nie mają na nic czasu to jakoś ciężko mi sobie wyobrazić że nie będę miała czasu na latanie ze szmatą Taka ze mnie matka wariatka

[olutka]

Napisane przez nutik

Ile tych paczek??



A co do kolejności...ja mam wrażenie, że Arida jest taka ogarnięta z tą ciążą. Ja o sobie nie wiem, co myśleć. Ostatnio jak to analizowałam, to doszłam do takich wniosków:

- jestem świadoma tego, że jestem w ciąży. Jest w moim brzuchu mały człowieczek, który ciągle się rusza.

- nie jestem świadoma tego, że już za parę tygodni będę trzymać dzidziusia w rękach. Nie dociera to do mnie i nie rozumiem tego. Nie potrafię sobie wyobrazić jak to będzie.

Też tak mam!!
Choć chwilami chyba zapominam o ciąży i dopiero jakaś 'niemoc' sprowadza mnie na ziemię

A co do porodu -położna radziła, żeby nastawić się, że jest zadanie do wykonania i tyle

---------- Dopisano o 18:25 ---------- Poprzedni post napisano o 18:24 ----------

Napisane przez _Inka__

A często macie obawy że sobie nie poradzicie? Ja staram się myśleć pozytywnie, ale miewam gorsze chwile gdy zastanawiam się jak ja to wszystko ogarnę? W końcu nigdy w życiu nie miałam do czynienia z dziećmi. A tu takie wielkie zmiany w życiu i odpowiedzialność za tą małą istotę.

Mam takie obawy...

Napisane przez Ananka

Aaaa! Sandałki na mnie nie wchodzą! Żadne!!!

Ja coraz rzadziej wkładam ładne, teraz głównie Ecco noszę...

[alloffkowa]

Napisane przez olutka

A co do porodu -położna radziła, żeby nastawić się, że jest zadanie do wykonania i tyle

I to jest bardzo mądre!!! Nam położna też tak mówi. Mówi że to nie dentysta, od niego mogę uciec w każdej chwili a z sali porodowej nie :P

[marcylina]

A położna rodzila? Bo mi to sie smiac chciało jak po lekcji w SR o porodzie i radach poloznej, ona mowi ze nie rodzila nigdy..

[nutik]

Napisane przez _Inka__

A często macie obawy że sobie nie poradzicie? Ja staram się myśleć pozytywnie, ale miewam gorsze chwile gdy zastanawiam się jak ja to wszystko ogarnę? W końcu nigdy w życiu nie miałam do czynienia z dziećmi. A tu takie wielkie zmiany w życiu i odpowiedzialność za tą małą istotę.

Tak, ja mam takie obawy, ale raczej długodystansowo. Zgodnie z powiedzeniem "małe dzieci mały kłopot, duże dzieci duży kłopot". Boję się, że nie zapewnimy dziecku finansowo przyszłości, że jak będzie mieć kłopoty, to nie będziemy umieli pomóc itd. Myślę natomiast, że noworodka i malutkie dziecko ogarnę jakoś. Na początku szok, a potem dojdę do wprawy ze wszystkim.

Chciałabym być dobrą matką, żeby dziecko nie miało po latach do mnie zarzutów, że coś źle zrobiłam, że popełniłam jakiś błąd podczas wychowania.

[alloffkowa]

Napisane przez marcylina

A położna rodzila? Bo mi to sie smiac chciało jak po lekcji w SR o porodzie i radach poloznej, ona mowi ze nie rodzila nigdy..

Moja ma dzieci Teraz została świeżo upieczony babcią :P

[olutka]

Napisane przez marcylina

A położna rodzila? Bo mi to sie smiac chciało jak po lekcji w SR o porodzie i radach poloznej, ona mowi ze nie rodzila nigdy..

Moja i środowiskowa i ta do porodu rodziły
I obydwie miały trudne porody...

---------- Dopisano o 18:30 ---------- Poprzedni post napisano o 18:29 ----------

Napisane przez nutik

Tak, ja mam takie obawy, ale raczej długodystansowo. Zgodnie z powiedzeniem "małe dzieci mały kłopot, duże dzieci duży kłopot". Boję się, że nie zapewnimy dziecku finansowo przyszłości, że jak będzie mieć kłopoty, to nie będziemy umieli pomóc itd. Myślę natomiast, że noworodka i malutkie dziecko ogarnę jakoś. Na początku szok, a potem dojdę do wprawy ze wszystkim.



Chciałabym być dobrą matką, żeby dziecko nie miało po latach do mnie zarzutów, że coś źle zrobiłam, że popełniłam jakiś błąd podczas wychowania.

Ja nie wybiegam tak daleko w przyszłość jeszcze... Na razie chcę ogarnąć pierwszy etap...

[marcylina]

No tyle dobrze ze wiedza z praktyki
Moja srodowiskowa bliźniaki

[kamila_509]

Napisane przez nutik

Tak, ja mam takie obawy, ale raczej długodystansowo. Zgodnie z powiedzeniem "małe dzieci mały kłopot, duże dzieci duży kłopot". Boję się, że nie zapewnimy dziecku finansowo przyszłości, że jak będzie mieć kłopoty, to nie będziemy umieli pomóc itd. Myślę natomiast, że noworodka i malutkie dziecko ogarnę jakoś. Na początku szok, a potem dojdę do wprawy ze wszystkim.

Chciałabym być dobrą matką, żeby dziecko nie miało po latach do mnie zarzutów, że coś źle zrobiłam, że popełniłam jakiś błąd podczas wychowania.

Ja sie boje, że nie będę dobra mama, że nie będę umiała się dobrze zająć, że mnie nie będzie stać na dziecko i będzie żyło w biedzie :/
Dużo mam takich leków. Mam nadzieję, że są bezpodstawne.

I nie chciałabym aby mi po latach wytykaly błędy :/

[cala_w_kwiatkach]

Co do porodu to dla mnie abstrakcja i nawet dobrze ze nie wiem czego się spodziewać do konca. Zazwyczaj jak sobie coś wyobrażam to okazuje sie inaczej. Chcę trafić na salę rodzinną i mieć opcję zzo. Bardziej martwi mnie niepewność czy poradzę sobie z kp i czy stres mnie nie zje. Dochodzi tez obawa czy z mężem nie będziemy mieli kryzysu w tej nowej sytuacji- stres, niepewność, zmęczenie, zniecierpliwienie. Tyle niewiadomych, oby nie zabrakło nam sił do starań 😊

[_Inka__]

Ja cały czas mam nadzieję, że pomoże nam intuicja. I nasze wątkowe lepiej doświadczone mamy Poza tym, na pewno będziemy się tutaj wspierać i wymieniać uwagami

[Yousthyna]

Napisane przez _Inka__

A często macie obawy że sobie nie poradzicie? Ja staram się myśleć pozytywnie, ale miewam gorsze chwile gdy zastanawiam się jak ja to wszystko ogarnę? W końcu nigdy w życiu nie miałam do czynienia z dziećmi. A tu takie wielkie zmiany w życiu i odpowiedzialność za tą małą istotę.

Ja mam mega obawy! Niestety ja jestem z "zimnego chowu" bez okazywania uczuć i szczególnego interesowania się dziećmi i zwyczajnie boję się, że nie mając dobrego wzoru będę taką bezuczuciową matką. Tak średnio 2 razy dziennie ryczę z tego powodu

Napisane przez olutka

A co do porodu -położna radziła, żeby nastawić się, że jest zadanie do wykonania i tyle

Moj lekarz mi powtarza to samo. Ale co on tam wie o porodzie?
Zresztą ja chyba bardziej boję się tego co będzie "po porodzie" niż samego porodu. Choć jego oczywiscie też...