Rozstanie z facetem XXXV

[K_ropka]

Dzień dobry Dziewczyny!
Miałam wczoraj fatalny dzień... W ogóle się nie trzymałam dzielnie, w dodatku pokłóciłam się z moim kumplem. Przeprosiłam go dzisiaj, ale nie wiem, czy uda się jeszcze tę relację uratować :/ Jestem totalnie rozchwiana emocjonalnie, reaguję nieadewatnie do sytuacji Ech...
Ale dziś jest nowy dzień, dziś obudziłam się w lepszym nastroju i utrzymam go do końca dnia, chociażby nie wiem co!

Floydka - szkoda, że musimy się witać w tak niefajnych okolicznościach... :/ To straszne, co piszesz! Bardzo dobrze, że podjęłaś decyzję o rozstaniu. To jakiś okropny toksyk, uciekaj od niego i to jak najszybciej! Z umową - jeśli jest na czas określony, może zadzwoń do właścicielki, powiedz, jak wygląda sytuacja i zaproponuj znalezienie kogoś na Wasze miejsce. Wtedy nie powinno być problemu z wcześniejszym rozwiązaniem umowy. Pisałaś, że nie masz na to siły, ale... na mieszkanie z nim pod jednym dachem masz? No właśnie, działać trzeba zatem! Jeśli natomiast umowa jest podpisana na czas nieokreślony, być może można ją wypowiedzieć już teraz. Kaucją w tym przypadku bym się aż tak bardzo nie przejmowała. Oczywiście, babka będzie świnią jeśli Wam jej nie odda, święty spokój jednak nie ma ceny, czasami lepiej odpuścić kasę i odetchnąć z ulgą. Wiem, co mówię / piszę.

[kennedy]

Napisane przez sandrasandia

Współczuję Ci bardzk Kochana! Sama nie wiem co jest gorsze jak zostawia Ci ktos kogo kochasz czy tk gdy ktos kogo kochasz i myślałas ze znasz okazuje sie nic nie wartym dupkiem. Przykro mi to mowic ale to toksyczny zwiazek. Dobrze robisz konczac to, zwiewaj jak najdalej i jak najszybciej a ja Ci życzę szybkiego odzyskania równowagi.

Ja zrobilam jak mi radzilyscie, jak napisal znowu, powiedzialam mu ze chce porozmawiać i wyjaśnic wszystko. Widzkmy sie w piatek lub sobote. Chce miec to za sobą.

Wysłane z mojego HUAWEI SCL-L01 przy użyciu Tapatalka

trzymam kciuki. madrze robisz.

[578537b29e2e39e1d6e3dc9dfc9821e485b809af_62f97e73ceb2a]

Napisane przez Floydka

on śpi za ścianą na łóżku a ja w kuchni na podłodze, bo nie chce już być blisko niego.

Dwa słowa: TO STRASZNE

[alex1231]

Floydka to takie przykre. Trzymaj sie dziewczyno i walcz o siebie i nie daj się. Musisz się uwolnić i tu nie ma kompromisów!

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[Floydka]

Ja już nie wytrzymuję emocjonalnie.
Rycze od samego rana.
Najgorsze jest to ze on potrafi mnie obrazić, a za chwilę podejść, powiedzieć żebym nie płakała i ze mnie kocha.
Jezu, tak bardzo mam dość...

[Ulahynek]

Rozstałam się z moim facetem wczoraj wieczorem i dobrze mi z tym i tak był tępy jak stąd do Cansas

[K_ropka]

Napisane przez Floydka

Ja już nie wytrzymuję emocjonalnie.
Rycze od samego rana.
Najgorsze jest to ze on potrafi mnie obrazić, a za chwilę podejść, powiedzieć żebym nie płakała i ze mnie kocha.
Jezu, tak bardzo mam dość...

Trzymaj się Kochana! Bądź dzielna! Niestety tak właśnie wyglądają toksyczne związki. Wyniszczają totalnie emocjonalnie. Uważam, że powinnaś jak najszybciej się stamtąd wyprowadzić i odciąć od niego. Będzie Ci łatwiej, wierz mi. Przytulam Cię mocno

[sundaville]

Napisane przez Floydka

Ja już nie wytrzymuję emocjonalnie.
Rycze od samego rana.
Najgorsze jest to ze on potrafi mnie obrazić, a za chwilę podejść, powiedzieć żebym nie płakała i ze mnie kocha.
Jezu, tak bardzo mam dość...

Kochana wykończysz się. Takie huśtawki tylko niszczą. Uciekaj, ja Cię o to proszę. Im wcześniej podejmiesz jakieś kroki w tym kierunku tym lepiej dla Twojej psychiki

[alex1231]

Napisane przez Ulahynek

i tak był tępy jak stąd do Cansas

Witaj. Juz Cie lubię za ten tekst! ♡ nie mam za wielu powodów do usmiechu ostatnio, a dzięki Tobie chociaz przez chwilę się pojawil

Ech dziewczyny, mimo zabiegania dzisiaj, tak mi jakos smutno... tez tak macie? Ze niby na zewnątrz wyglada to ok, ze nie myślicie ciagle o nim, ale jednak smutno?


Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[matumaini]

dziewczyny co powiecie na weekend samotnych kobiet? ktoby sie pisal?

[sundaville]

Napisane przez alex1231

Ech dziewczyny, mimo zabiegania dzisiaj, tak mi jakos smutno... tez tak macie? Ze niby na zewnątrz wyglada to ok, ze nie myślicie ciagle o nim, ale jednak smutno?

Też na zewnątrz niby wszystko ok. Znajomi mówią, że już lepiej wyglądam i cieszą się, że już się wyleczyłam z niego. A w środku... Pustka i jeszcze nie najlepiej...
Ale powoli do przodu

Napisane przez matumaini

dziewczyny co powiecie na weekend samotnych kobiet? ktoby sie pisal?

Z chęcią bym się pisała, ale nie moje rejony

[K_ropka]

Napisane przez matumaini

dziewczyny co powiecie na weekend samotnych kobiet? ktoby sie pisal?

Ja się piszę!!!

Matko, jak mi dzisiaj źle... :/ Boję się powrotu do pracy, ale coś czuję, że jednak dobrze mi to zrobi...

[matumaini]

tylko czemu oni nie cierpia? nie dzwonia? nie zaluja ze nas zostawili?

pewnie dobrze sie bez nas bawia

---------- Dopisano o 17:38 ---------- Poprzedni post napisano o 17:36 ----------

co do weekendu to ja dojade w kazde miejsce !! obstawiam ze nie tylko ja

[alex1231]

Napisane przez matumaini

tylko czemu oni nie cierpia? nie dzwonia? nie zaluja ze nas zostawili?

pewnie dobrze sie bez nas bawia

---------- Dopisano o 17:38 ---------- Poprzedni post napisano o 17:36 ----------

co do weekendu to ja dojade w kazde miejsce !! obstawiam ze nie tylko ja

Wiesz, tez sie nad tym zastanawiam. Zwłaszcza, że wiem jak przezywal wszystko, jak chodzil wkurzony, gdy sie poklocilismy i jak dobrze i szybko sie godzilismy. A teraz? Cisza. Nowa pinda, nowy on, olewka kompletna, nie poznaje go...


Co do weekendu to zapraszam na Mazury )))

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[matumaini]

Napisane przez alex1231

Wiesz, tez sie nad tym zastanawiam. Zwłaszcza, że wiem jak przezywal wszystko, jak chodzil wkurzony, gdy sie poklocilismy i jak dobrze i szybko sie godzilismy. A teraz? Cisza. Nowa pinda, nowy on, olewka kompletna, nie poznaje go...


Co do weekendu to zapraszam na Mazury )))

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

uwielbiam mazury i z checia bym sie tam wybrala,kto jeszcze jest chetny????

ja sie prosilam nie raz abysmy gdzies wyjechali odpoczac, a po zerwaniu ze mna on od razu wyjazd do chorwacji, woda, majorka...
nie mam slow, jest mi zwyczajnie przykro
przezylismy 5 lat, mialam byc zona... a z tego wszystkiego zostalam sama i musze budowac swoj caly swiat calkowicie na nowo

[xxsven]

Napisane przez matumaini

uwielbiam mazury i z checia bym sie tam wybrala,kto jeszcze jest chetny????

ja sie prosilam nie raz abysmy gdzies wyjechali odpoczac, a po zerwaniu ze mna on od razu wyjazd do chorwacji, woda, majorka...
nie mam slow, jest mi zwyczajnie przykro
przezylismy 5 lat, mialam byc zona... a z tego wszystkiego zostalam sama i musze budowac swoj caly swiat calkowicie na nowo

Tak bywa, po prostu. Ja dopiero co byłam z kims, kto był częścią mojego zycia przez 3 lata, wydawało mi sie, ze moj świat bez niego nie istnieje. Istnieje i jest bardzo fajnie. Przypomniałam sobie jak to jest skakać z radości kiedy nowo poznany chłopak odpisze na smsa, albo stresować sie przed spotkaniem z nim, jak to jest planować sobie życie, jak to jest miec ekstra prace, jak jest wracac do domu, wiedząc, ze wstanę rano i wszystko bedzie okej, żadnych dramatów.

Rozpłakałam sie tylko w dzien zerwania, bardziej z szoku, a potem po prostu stwierdziłam, ze żyje sie dalej. No i nie tęsknie, nie rozpamiętuje, nie zastanawiam sie co robi. Nie jestem juz w tym zwiazku, wiec to nie moja sprawa. Trzeba zaakceptować to co sie stało, przyjąć do wiadomości, zamknac ten rozdział i isc do przodu. Niektóre z was same chyba przedłużają sobie ta rozpacz pisząc tu o exach, wspominając, rozpamiętując, słuchając smutnych piosenek czy utrzymując z exem kontakt albo sprawdzając co u niego na fejsie.

Duzo pozytywnej energii życzę dziewczyny, nie ma co tracić zycia na takie rozterki, co ma byc to bedzie, trzeba tylko zaufac, ze końcowo bedzie dobrze.

[matumaini]

Napisane przez xxsven

Tak bywa, po prostu. Ja dopiero co byłam z kims, kto był częścią mojego zycia przez 3 lata, wydawało mi sie, ze moj świat bez niego nie istnieje. Istnieje i jest bardzo fajnie. Przypomniałam sobie jak to jest skakać z radości kiedy nowo poznany chłopak odpisze na smsa, albo stresować sie przed spotkaniem z nim, jak to jest planować sobie życie, jak to jest miec ekstra prace, jak jest wracac do domu, wiedząc, ze wstanę rano i wszystko bedzie okej, żadnych dramatów.

Rozpłakałam sie tylko w dzien zerwania, bardziej z szoku, a potem po prostu stwierdziłam, ze żyje sie dalej. No i nie tęsknie, nie rozpamiętuje, nie zastanawiam sie co robi. Nie jestem juz w tym zwiazku, wiec to nie moja sprawa. Trzeba zaakceptować to co sie stało, przyjąć do wiadomości, zamknac ten rozdział i isc do przodu. Niektóre z was same chyba przedłużają sobie ta rozpacz pisząc tu o exach, wspominając, rozpamiętując, słuchając smutnych piosenek czy utrzymując z exem kontakt albo sprawdzając co u niego na fejsie.

Duzo pozytywnej energii życzę dziewczyny, nie ma co tracić zycia na takie rozterki, co ma byc to bedzie, trzeba tylko zaufac, ze końcowo bedzie dobrze.

Powiem na swoim przykladzie jak to jest ze mna:
nie rozpamietuje, nie slucham zadnych smutnych piosenek, nie utrzymujemy kontaktu nie mam facebooka wiec tym bardziej nie mam czego sprawdzac... w rozstaniu, zerwaniu wiezi wcale nie chodzi o to aby sie wewnetrznie dobijac i tracic zycie na rozmyslaniu co moglo sie stac. Ale nie rozumiem myslenia ze cieszy mnie sms od nowo poznanego chlopaka skoro wiem jak sie koncza relacje, jak czlowiek potrafi skrzywdzic drugiego czlowieka, mam sie cieszyc teraz z tego ze wstaje rano i moge sobie zaplanowac zycie, jak to jest miec swietna prace, ja to wszystko mialam bedac w zwiazku... Koniec zwiazku nie sprawil ze moje zycie jest lepsze, bardziej wartosciowem ze wiecej moge, wrecz przeciwnie. Co innego jest sie rozstac z chlopakiem ktorych mozna miec wielu a co innego rozstac sie z narzeczonym z ktorym planuje sie zycie...

nie mozna z dnia na dzien zapomniec o tym co bylo, udawac ze jest super bo kiedys bylysmy nieszczesliwe... trzeba po prostu zyc dalej..

[nyana89]

Napisane przez matumaini

Koniec zwiazku nie sprawil ze moje zycie jest lepsze, bardziej wartosciowem ze wiecej moge, wrecz przeciwnie. Co innego jest sie rozstac z chlopakiem ktorych mozna miec wielu a co innego rozstac sie z narzeczonym z ktorym planuje sie zycie...

nie mozna z dnia na dzien zapomniec o tym co bylo, udawac ze jest super bo kiedys bylysmy nieszczesliwe... trzeba po prostu zyc dalej..

Powiem przewrotnie. Myślę, że większość z nas tutaj, które były w kilkuletnich związkach, planowały z tymi facetami swoje życie. Ale dlaczego mamy zakładać, że oni byli jacyś wyjątkowi, a nie jednymi z wielu, z którymi można się było rozstać? I życie bez faceta owszem, wcale nie musi być bardziej wartościowe. Ale NIE powinno również być MNIEJ wartościowe. Czy ci wszyscy ex byli jakimiś papieżami, filantropami, aby mieli nam dawać +50 do własnej wartości? No nie Wartość ma się samej w sobie, relacja z kimkolwiek jedynie wnosi dodatkowy element do naszego życia, coś uzupełnia. Ale teraz, po 3 miesiącach od rozstania tyko się uśmiecham pod nosem, kiedy sobie pomyślę, że przez jakieś 2 tygodnie myślałam'bez niego umrę, jestem nikim'. Oh, serio? Bo jakoś żyję i mam się coraz lepiej
Ale faktem jest, że z dnia na dzień ciężko zapomnieć kogoś, kto był dla nas ważny. Trzeba to sobie na spokojnie przeżyć, poukładać. Jednak są jednostki, które katują się miesiącami, LATAMI! A to już jest niezdrowe
Miłego dnia, Kobietki

[K_ropka]

Dzień dobry Kochane.
A ja się załamałam kompletnie... Tak się dzielnie trzymałam. Ale dziś musiałam wcześnie rano wstać, opuścić bezpieczne gniazdo domu rodzinnego i wrócić do pracy. Siedzę tu od 7, z wielkim wysiłkiem wykonałam jedno zadanie i chyba zaraz zwariuję... Kamień na serduchu waży chyba z tonę, nie potrafię się na niczym skupić, trzęsą mi się ręce... Na terapię idę dopiero w przyszłym tygodniu, moja pani psychiatra nie odbiera telefonów... Dziewczyny, ja nie wiem, co robić... Jutro wraca mój szef, przecież ja się muszę jakoś ogarnąć, a nie potrafię! Przeraża mnie myśl o powrocie do mojego mieszkania, w którym jeszcze niedawno był on! O samotnej nocy spędzonej w naszym łóżku... Ja chyba nie dam rady... Wiem, że telefony do niego nic nie zmienią, ale z drugiej strony nie widzę innej możliwości uspokojenia się. Nie wiem, nie wiem, co robić... ;( ;( ;(

[matumaini]

[QUOTE=K_ropka;63779836]Dzień dobry Kochane.
A ja się załamałam kompletnie... Tak się dzielnie trzymałam. Ale dziś musiałam wcześnie rano wstać, opuścić bezpieczne gniazdo domu rodzinnego i wrócić do pracy. Siedzę tu od 7, z wielkim wysiłkiem wykonałam jedno zadanie i chyba zaraz zwariuję... Kamień na serduchu waży chyba z tonę, nie potrafię się na niczym skupić, trzęsą mi się ręce... Na terapię idę dopiero w przyszłym tygodniu, moja pani psychiatra nie odbiera telefonów... Dziewczyny, ja nie wiem, co robić... Jutro wraca mój szef, przecież ja się muszę jakoś ogarnąć, a nie potrafię! Przeraża mnie myśl o powrocie do mojego mieszkania, w którym jeszcze niedawno był on! O samotnej nocy spędzonej w naszym łóżku... Ja chyba nie dam rady... Wiem, że telefony do niego nic nie zmienią, ale z drugiej strony nie widzę innej możliwości uspokojenia się. Nie wiem, nie wiem, co robić... ;( ;( ;([/QUOTE

Witaj
Nie dzwoń to najgorsze co możesz zrobić, wiem że jest Ci strasznie przykro ale stało się. Rozmowa z nim nic nie da, przypomij sobie jak było przed rozstaniem czy on chciał rozmowiac. Musisz zapomnieć, będzie bolało ale ten ból minie. Ja jeszcze chodzę w pierścionku zaręczynowym chociaż już myślę o tym że pora go ściągnąć...

[alex1231]

Napisane przez matumaini

uwielbiam mazury i z checia bym sie tam wybrala,kto jeszcze jest chetny????

ja sie prosilam nie raz abysmy gdzies wyjechali odpoczac, a po zerwaniu ze mna on od razu wyjazd do chorwacji, woda, majorka...
nie mam slow, jest mi zwyczajnie przykro
przezylismy 5 lat, mialam byc zona... a z tego wszystkiego zostalam sama i musze budowac swoj caly swiat calkowicie na nowo

No wlasnie, te budowanie swiata na nowo jest straszne. Gdy wszystko bylo juz takie stabilne, poukladane, a inne problemy byly tylko zwyklymi problemami...

xxsven zazdroszczę Ci tego optymizmu i podejscia. Wczoraj przeczytalam Twoje slowa i tak mi tkwi w glowie ta radosc z smsow... i liczę, że kiedyś dojdę do tego momentu, gdy będę się tym cieszyć. Na razie nie potrafię. Rozmawiam z ludzmi, ale to kurtuazja bardziej...

Napisane przez matumaini

Koniec zwiazku nie sprawil ze moje zycie jest lepsze, bardziej wartosciowem ze wiecej moge, wrecz przeciwnie. Co innego jest sie rozstac z chlopakiem ktorych mozna miec wielu a co innego rozstac sie z narzeczonym z ktorym planuje sie zycie...

Dokladnie. Masz rację. Co prawda my nie bylismy zareczeni. Ale doskonale wiem co masz na mysli, my staralismy sie nie planowac życia, bo roznie to bywa. Ale planowalismy jedno, byc na dobre i na zle razem. Pamietam tez nasze powiedzenie: "nie stanie sie nic zlego, dopóki trzymamy sie za ręce". I tak mielismy isc przez zycie, trzymajac sie za rece... niestety, zrezygnował z tego...

Napisane przez nyana89

Powiem przewrotnie. Myślę, że większość z nas tutaj, które były w kilkuletnich związkach, planowały z tymi facetami swoje życie. Ale dlaczego mamy zakładać, że oni byli jacyś wyjątkowi, a nie jednymi z wielu, z którymi można się było rozstać? I życie bez faceta owszem, wcale nie musi być bardziej wartościowe. Ale NIE powinno również być MNIEJ wartościowe. Czy ci wszyscy ex byli jakimiś papieżami, filantropami, aby mieli nam dawać +50 do własnej wartości? No nie Wartość ma się samej w sobie, relacja z kimkolwiek jedynie wnosi dodatkowy element do naszego życia, coś uzupełnia. Ale teraz, po 3 miesiącach od rozstania tyko się uśmiecham pod nosem, kiedy sobie pomyślę, że przez jakieś 2 tygodnie myślałam'bez niego umrę, jestem nikim'. Oh, serio? Bo jakoś żyję i mam się coraz lepiej
Ale faktem jest, że z dnia na dzień ciężko zapomnieć kogoś, kto był dla nas ważny. Trzeba to sobie na spokojnie przeżyć, poukładać. Jednak są jednostki, które katują się miesiącami, LATAMI! A to już jest niezdrowe
Miłego dnia, Kobietki

Tez mialam tak przez pierwsze dni... tez chcialam umrzec, zniknac, przestac istnieć... on widzial mnie jak mnie to zlamalo. Widzial i wiedzial. Ale wybral metodę olania mnie i moich uczuc mimo ze mowil "ze moje uczucia sa wazne". Sama siebie tym zaskoczylam, ze tak mnie zniszczył, że ja zawsze silna, odwazna, walczaca do konca po prostu sie rozsypalam. I mimo że trochę czasu juz uplynelo, ze zaczelam powoli funkcjonowac, to nie sadze, zebym wrocila do starej siebie. Cos we mnie pękło. Ale dopiero z czasem okaze sie czy na lepsze.

Napisane przez K_ropka

Dzień dobry Kochane.
A ja się załamałam kompletnie... Tak się dzielnie trzymałam. Ale dziś musiałam wcześnie rano wstać, opuścić bezpieczne gniazdo domu rodzinnego i wrócić do pracy. Siedzę tu od 7, z wielkim wysiłkiem wykonałam jedno zadanie i chyba zaraz zwariuję... Kamień na serduchu waży chyba z tonę, nie potrafię się na niczym skupić, trzęsą mi się ręce... Na terapię idę dopiero w przyszłym tygodniu, moja pani psychiatra nie odbiera telefonów... Dziewczyny, ja nie wiem, co robić... Jutro wraca mój szef, przecież ja się muszę jakoś ogarnąć, a nie potrafię! Przeraża mnie myśl o powrocie do mojego mieszkania, w którym jeszcze niedawno był on! O samotnej nocy spędzonej w naszym łóżku... Ja chyba nie dam rady... Wiem, że telefony do niego nic nie zmienią, ale z drugiej strony nie widzę innej możliwości uspokojenia się. Nie wiem, nie wiem, co robić... ;( ;( ;(

Biedna nasza. Nie poddawaj sie i badz silna. Ja poki co nie wyobrazam sobie "wyfrunac" z domu rodzinnego. Wrocilam tu z tego koszmaru, czuje sie tu bezpiecznie... owszem nadejdzie ten moment, gdy znowu bede chciała zaczac od nowa. Sama. Ale nie chce tego przyspieszac, bo boje sie upadku na nowo, tej samotnosci... trzymaj się. Jestem z Tobą!

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

---------- Dopisano o 11:44 ---------- Poprzedni post napisano o 11:42 ----------

Napisane przez alex1231

No wlasnie, te budowanie swiata na nowo jest straszne. Gdy wszystko bylo juz takie stabilne, poukladane, a inne problemy byly tylko zwyklymi problemami...

xxsven zazdroszczę Ci tego optymizmu i podejscia. Wczoraj przeczytalam Twoje slowa i tak mi tkwi w glowie ta radosc z smsow... i liczę, że kiedyś dojdę do tego momentu, gdy będę się tym cieszyć. Na razie nie potrafię. Rozmawiam z ludzmi, ale to kurtuazja bardziej...



Dokladnie. Masz rację. Co prawda my nie bylismy zareczeni. Ale doskonale wiem co masz na mysli, my staralismy sie nie planowac życia, bo roznie to bywa. Ale planowalismy jedno, byc na dobre i na zle razem. Pamietam tez nasze powiedzenie: "nie stanie sie nic zlego, dopóki trzymamy sie za ręce". I tak mielismy isc przez zycie, trzymajac sie za rece... niestety, zrezygnował z tego...




Tez mialam tak przez pierwsze dni... tez chcialam umrzec, zniknac, przestac istnieć... on widzial mnie jak mnie to zlamalo. Widzial i wiedzial. Ale wybral metodę olania mnie i moich uczuc mimo ze mowil "ze moje uczucia sa wazne". Sama siebie tym zaskoczylam, ze tak mnie zniszczył, że ja zawsze silna, odwazna, walczaca do konca po prostu sie rozsypalam. I mimo że trochę czasu juz uplynelo, ze zaczelam powoli funkcjonowac, to nie sadze, zebym wrocila do starej siebie. Cos we mnie pękło. Ale dopiero z czasem okaze sie czy na lepsze.



Biedna nasza. Nie poddawaj sie i badz silna. Ja poki co nie wyobrazam sobie "wyfrunac" z domu rodzinnego. Wrocilam tu z tego koszmaru, czuje sie tu bezpiecznie... owszem nadejdzie ten moment, gdy znowu bede chciała zaczac od nowa. Sama. Ale nie chce tego przyspieszac, bo boje sie upadku na nowo, tej samotnosci... trzymaj się. Jestem z Tobą!

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

A ja dzisiaj mialam sen. Sen, w którym bylismy razem, calowalismy sie, masowalam go, bylismy szczęśliwi. Byl na tyle realistyczny, ze budzac sie myślałam, że musze mu napisać jaki mily sen mialam. Potem uderzyła mnie rzeczywistość...

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[matumaini]

alex1231 - a co teraz porabiasz, że jestes u rodziców?
ja porzucilam prace, mieszkanie, nie chce juz wracac do krakowa, juz dawno chcialam sie z nim wyprwadzic ale on nie wyrazal chcecie, teraz jestem sama i moge spelnic marzenia o mieszkaniu w innym miejscu, ale teraz nie mam na nic ochoty, wiem ze musze sie pozbierac, ale tak jak napisalas cos we mnie peklo, wiem ze nie bede juz taka sama osoba jak kiedys...

[K_ropka]

Dziękuję Wam za wsparcie, Kochane...
Oczywiście zadzwoniłam do niego. Na szczęście miał wyłączony telefon. Oddzwonił, ale już nie odebrałam. Jestem emocjonalnym wrakiem... Wiem. Wiem, że powinnam myśleć pozytywnie. Wiem, że powinnam się trzymać dzielnie i nie szukać kontaktu z nim. Wiem. Ja to wszystko wiem. Jednocześnie nie jestem w stanie wziąć się w garść. Zmagałam się w swoim życiu dwukrotnie z depresją i niestety widzę, że przyjdzie mi się zmagać z nią po raz kolejny...
Najgorsze jest to, że nie mogę się dodzwonić do mojej pani doktor :/ A bez niej nie mam leków. Oczywiście, mogę iść do innego psychiatry, ale z innymi mam bardzo niedobre doświadczenia. Jej z kolei ufam, już nie raz wyprowadzała mnie z gorszych stanów.
Teraz trochę się uspokoiłam. Czuję się bardzo źle, ale jestem trochę spokojniejsza, nawet trochę popracowałam. Boję się kolejnych napadów lęku...

[sundaville]

Strasznie tu dziś smutno dziewczyny nie można tak. Trzeba iść do przodu z uśmiechem na ustach i podniesioną głową mimo wszystko (odezwała się ta, co sama miewa stany kryzysu ). Ale dzisiaj u mnie jakoś lepiej, bo ex drugi dzień milczy, więc dzielę się wirtualnie z Wami moimi siłami

[xxsven]

Napisane przez alex1231

No wlasnie, te budowanie swiata na nowo jest straszne. Gdy wszystko bylo juz takie stabilne, poukladane, a inne problemy byly tylko zwyklymi problemami...

xxsven zazdroszczę Ci tego optymizmu i podejscia. Wczoraj przeczytalam Twoje slowa i tak mi tkwi w glowie ta radosc z smsow... i liczę, że kiedyś dojdę do tego momentu, gdy będę się tym cieszyć. Na razie nie potrafię. Rozmawiam z ludzmi, ale to kurtuazja bardziej...



Dokladnie. Masz rację. Co prawda my nie bylismy zareczeni. Ale doskonale wiem co masz na mysli, my staralismy sie nie planowac życia, bo roznie to bywa. Ale planowalismy jedno, byc na dobre i na zle razem. Pamietam tez nasze powiedzenie: "nie stanie sie nic zlego, dopóki trzymamy sie za ręce". I tak mielismy isc przez zycie, trzymajac sie za rece... niestety, zrezygnował z tego...




Tez mialam tak przez pierwsze dni... tez chcialam umrzec, zniknac, przestac istnieć... on widzial mnie jak mnie to zlamalo. Widzial i wiedzial. Ale wybral metodę olania mnie i moich uczuc mimo ze mowil "ze moje uczucia sa wazne". Sama siebie tym zaskoczylam, ze tak mnie zniszczył, że ja zawsze silna, odwazna, walczaca do konca po prostu sie rozsypalam. I mimo że trochę czasu juz uplynelo, ze zaczelam powoli funkcjonowac, to nie sadze, zebym wrocila do starej siebie. Cos we mnie pękło. Ale dopiero z czasem okaze sie czy na lepsze.



Biedna nasza. Nie poddawaj sie i badz silna. Ja poki co nie wyobrazam sobie "wyfrunac" z domu rodzinnego. Wrocilam tu z tego koszmaru, czuje sie tu bezpiecznie... owszem nadejdzie ten moment, gdy znowu bede chciała zaczac od nowa. Sama. Ale nie chce tego przyspieszac, bo boje sie upadku na nowo, tej samotnosci... trzymaj się. Jestem z Tobą!

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

---------- Dopisano o 11:44 ---------- Poprzedni post napisano o 11:42 ----------




A ja dzisiaj mialam sen. Sen, w którym bylismy razem, calowalismy sie, masowalam go, bylismy szczęśliwi. Byl na tyle realistyczny, ze budzac sie myślałam, że musze mu napisać jaki mily sen mialam. Potem uderzyła mnie rzeczywistość...

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

Duży blad cenić sobie ta duża stabilność i trzymać sie jej kurczowo. Czas upływa, ludzie sie zmieniają, zycie to ciagle zmiany. Mozna znalezc szczescie w wielu innych rzeczach, nie tylko w stabilizacji.

Potrafimy kontrolować swoje mysli i powinnismy. "What you think, you become" i tak naprawde pozytywne nastawienie potrafi doprowadzić do pozytywnych rzeczy. Gdyby Ci wasi exowie byli tymi właściwymi/jedynymi to byście były z nimi, a nie tu na forum, proste. Oplatanie tego filozofia i myślami o tym ze zwiazek trwał 5,7,9 lat albo ze miał byc ślub czy dzieci jest bez sensu i nie zmienia faktu, ze ten rozdział juz za wami. Byli, sa i bedą inni faceci, ale skoro jesteście tutaj, to znaczy, ze żaden z nich nie był jeszcze tym odpowiednim. Wiec lepiej chyba zyc dalej, zrozumiec to i nie myślec o ludziach, którzy nie sa juz w naszym zyciu, na własne życzenie. Silnym trzeba byc, dacie rade dziewczyny!

[matumaini]

Napisane przez xxsven

Duży blad cenić sobie ta duża stabilność i trzymać sie jej kurczowo. Czas upływa, ludzie sie zmieniają, zycie to ciagle zmiany. Mozna znalezc szczescie w wielu innych rzeczach, nie tylko w stabilizacji.

Potrafimy kontrolować swoje mysli i powinnismy. "What you think, you become" i tak naprawde pozytywne nastawienie potrafi doprowadzić do pozytywnych rzeczy. Gdyby Ci wasi exowie byli tymi właściwymi/jedynymi to byście były z nimi, a nie tu na forum, proste. Oplatanie tego filozofia i myślami o tym ze zwiazek trwał 5,7,9 lat albo ze miał byc ślub czy dzieci jest bez sensu i nie zmienia faktu, ze ten rozdział juz za wami. Byli, sa i bedą inni faceci, ale skoro jesteście tutaj, to znaczy, ze żaden z nich nie był jeszcze tym odpowiednim. Wiec lepiej chyba zyc dalej, zrozumiec to i nie myślec o ludziach, którzy nie sa juz w naszym zyciu, na własne życzenie. Silnym trzeba byc, dacie rade dziewczyny!

klask i:
madre slowa...

[m@skotka]

Napisane przez xxsven

Duży blad cenić sobie ta duża stabilność i trzymać sie jej kurczowo. Czas upływa, ludzie sie zmieniają, zycie to ciagle zmiany. Mozna znalezc szczescie w wielu innych rzeczach, nie tylko w stabilizacji.

Potrafimy kontrolować swoje mysli i powinnismy. "What you think, you become" i tak naprawde pozytywne nastawienie potrafi doprowadzić do pozytywnych rzeczy. Gdyby Ci wasi exowie byli tymi właściwymi/jedynymi to byście były z nimi, a nie tu na forum, proste. Oplatanie tego filozofia i myślami o tym ze zwiazek trwał 5,7,9 lat albo ze miał byc ślub czy dzieci jest bez sensu i nie zmienia faktu, ze ten rozdział juz za wami. Byli, sa i bedą inni faceci, ale skoro jesteście tutaj, to znaczy, ze żaden z nich nie był jeszcze tym odpowiednim. Wiec lepiej chyba zyc dalej, zrozumiec to i nie myślec o ludziach, którzy nie sa juz w naszym zyciu, na własne życzenie. Silnym trzeba byc, dacie rade dziewczyny!

xxsven, jestem tego samego zdania. Wszystko dzieje się po coś. Mam wrażenie, że rozstanie z ex i sytuacje, które zdarzyły się po zahartowały mnie.

[KaRo141289]

Hej dziewczyny. Wracam do was bo znowu dopadł mnie gorszy czas. I tak jak pisalyscie, budowanie świata na nowo jest okropnie trudne. Zwłaszcza po 9latach bycia razem. Trzymałam się całkiem dobrze i pewnie za chwile znowu będzie dobrze. U mnie "zdrowienie" utrudnia fakt ze mamy dzieci i nie mogę ich odciąć od ojca.musze myśleć zwłaszcza o ich uczuciach. A także utrudnia to że on ciągle wypisuje że mnie kocha że się zmieni. I tego typu teksty. A w przerwach sypia z innymi:-(. Ostatnio zasypywal mnie tekstami o tym jak chce mnie odzyskać a przez przypadek odkryłam paczkę po prezerwatywach. Znaczy bardzo tęskni, bardzo kocha. Bardzo się zmienia.

[mon_92]

Nie potrafię uwolnić się od myśli od byłego Tż

Dużo robię, spotykam się ze znajomymi, ale wciąż mam go w głowie. Nie wiem jak mogę to zmienić

Mój też twierdzi, że kocha, że wystarczy jedno słowo a rzuci obecnego partnera i będzie ze mną, uczy się na błędach i się zmienił, no ale przecież orientacji sobie nie zmieni...

[matumaini]

Napisane przez KaRo141289

Hej dziewczyny. Wracam do was bo znowu dopadł mnie gorszy czas. I tak jak pisalyscie, budowanie świata na nowo jest okropnie trudne. Zwłaszcza po 9latach bycia razem. Trzymałam się całkiem dobrze i pewnie za chwile znowu będzie dobrze. U mnie "zdrowienie" utrudnia fakt ze mamy dzieci i nie mogę ich odciąć od ojca.musze myśleć zwłaszcza o ich uczuciach. A także utrudnia to że on ciągle wypisuje że mnie kocha że się zmieni. I tego typu teksty. A w przerwach sypia z innymi:-(. Ostatnio zasypywal mnie tekstami o tym jak chce mnie odzyskać a przez przypadek odkryłam paczkę po prezerwatywach. Znaczy bardzo tęskni, bardzo kocha. Bardzo się zmienia.

Zapomnij o takim czlowieku, dla siebie i dla swoich dzieci...
Zaslugujemy na wiecej niz zycie w nadziei czyjes zmiany. Powinno Ci byc lepiej dlatego ze wiesz co robi i widzisz co to za zaklamany typ, nie ma co plakac po ludziach ktorzy nie sa warci lez

---------- Dopisano o 16:32 ---------- Poprzedni post napisano o 16:29 ----------

Napisane przez mon_92

Nie potrafię uwolnić się od myśli od byłego Tż

Dużo robię, spotykam się ze znajomymi, ale wciąż mam go w głowie. Nie wiem jak mogę to zmienić

Mój też twierdzi, że kocha, że wystarczy jedno słowo a rzuci obecnego partnera i będzie ze mną, uczy się na błędach i się zmienił, no ale przecież orientacji sobie nie zmieni...

to dlaczego odszedl? chce teraz kolejnej osobie z ktora sie zwiazac zniszczyc swiat? co on mysli ze jest pepkiem swiata?
do ciebie pisze ze kocha a jemu to szepcze do ucha

zapomniaj, nie chciej zmieniac nikogo na sile