Szukam dziewczyn, które są chore i chcą z tego wyjść II .

[Hypnotic Eyes]

Wiosenko u mnie z jedzeniem dziś w porządku To nie jest jeszcze super, bo nie wszystkie bariery przełamane, ale dużo lepiej niż ostatnimi czasy.
Asilos wiesz moja mama kiedyś pracowała najpierw w Niemczech i potem w Anglii. Trochę wiem jak to jest. Z jednej strony mówiła, że miasto w którym była w Niemczech jest śliczne i zresztą sama tam byłam to wiem, a z drugiej codziennie odliczała dni, aż spotka się ze mną i z tatą. Mam nadzieję, że wizyta u psychologa to będzie początek nowego - lepszego rozdziału w twoim życiu

[funky87]

Napisane przez iza_wiosenna

jakie pięć kilo, co Ty gadasz?! ale obcinasz czy mimo wszystko nie? kiedy wracasz do domku, na weekend, tak?? w domu zwykle jesz więcej i bardziej na luzie? czuje że przytyłam,i muszę się zważyć, a jedzenie niestety idzie w parze z moim samopoczuciem które ostatnio nie najlepsze, ale przynajmniej na stałym poziomie , bez napadów i dołków.
Wiem że mi sie dostanie za to co napisze , ale nic nie poradzę że tak czuje, chciałabym bym cofnąć sie w czasie i mieć te wagę co kiedyś, wtedy czułam sie taka inna wyjątkowa, miałam swój świat , tajemnicę, miałam cos , cokolwiek

dlaczego masz się wynieść z mieszkania? można tak nagle kazać się wynieść?
Bo to takja umowa |niepisana na słowo, więc mogą nas wywalić kiedy chcą, ale przy odrobinie kultury nikt normalny by tak nie zrobil, jak sie okazało mieszkanie jest już sprzedane od 2 miesięcy, a dziś mieliśmy wizyte nowych właścicieli , tak bez uprzedzenia ;/



u mnie lepiej niż wczoraj, pod względem jedzenia - o niebo lepiej

To wspaniale I pomyśl poważnie o Tym psychologu, aby tak rozprawić się do końca z tym Ed

[Hypnotic Eyes]

Funky poszukaj ogłoszeń w internecie etc. Na pewno nie jest tak źle jak się wydaje. Może twoi wspolokatorzy tez szukaja nowego lokum to sie zlozycie na cos lepszego? A co do wagi to przestan gadac takie głupoty - 5 kg do przodu ?! Zaraz się posypią takie że nie usiądziesz na swojej zgrabnej pupie !

[iza_wiosenna]

Napisane przez Hypnotic Eyes

Wiosenko u mnie z jedzeniem dziś w porządku To nie jest jeszcze super, bo nie wszystkie bariery przełamane, ale dużo lepiej niż ostatnimi czasy.
Asilos wiesz moja mama kiedyś pracowała najpierw w Niemczech i potem w Anglii. Trochę wiem jak to jest. Z jednej strony mówiła, że miasto w którym była w Niemczech jest śliczne i zresztą sama tam byłam to wiem, a z drugiej codziennie odliczała dni, aż spotka się ze mną i z tatą. Mam nadzieję, że wizyta u psychologa to będzie początek nowego - lepszego rozdziału w twoim życiu

widziałam jadłospis i rzeczywiście jest lepiej a pozostałe sprawy??

Funky, rozumiem, każda z nas na pewno (ja też ) 'tęskni' za starą wagą, ale dobrze wiesz, że nie jest to dla Ciebie dobre! Przeczysz sama sobie... przepraszam za to, co teraz robię, ale chcę byś uświadomiła sobie, że wcale nie było lepiej, że ta Twoja tajemnica Cię niszczyła, sprawiała tylko ból...


Najgorsze były noce :9 do dziś pamiętam ten straszliwy ból jaki ogarniał całe moje ciało, czułam każdy milimetr Siebie, serduchu pękało z bólu zarówno fizycznego jak i psychicznego, wszędzie kości które sprawiały że sen stawał się katorgą, ale co tam myślałam przynajmniej są efekty a o to mi chodziło Z każdym dniem pogarszała sie moja depresja jedyne co mnie trzymało przy życiu to myśl że jak zacznę semestr to może coś się zmieni.. Postanowiłam że postaram sie z tego wyjść, zacząć normalnie jeść , ale nie udało się nie potrafiłam już normalnie patrzeć na siebie i jedzenia. Wszystko było po znakiem kontroli , wyliczone co do 1 kcal i min, jak w zegarku, co dzień to samo na śniadanie obiad i kolącej w sumie ok 800kcal, przestałam chudnąć a wszytskie objawy zaostrzyły się, zimno już tak nie przeszkadzało najgorsze były drętwiejące palce, ręce których nie czułam i serce które wolno biło... Chodziłam spać wcześnie , po prostu padałam z braku sił, myślałam że już gorzej być nie może ale się myliłam. Apogeum mojej choroby nadszedł w święta, o jeden krok od popełnienia samobójstwa ......

...chciałabym bym cofnąć sie w czasie i mieć te wagę co kiedyś, wtedy czułam sie taka inna wyjątkowa, miałam swój świat , tajemnicę, miałam cos , cokolwiek...


* * * * *
na pewno byś chciała??

[funky87]

Napisane przez Hypnotic Eyes

Funky poszukaj ogłoszeń w internecie etc. Na pewno nie jest tak źle jak się wydaje. Może twoi wspolokatorzy tez szukaja nowego lokum to sie zlozycie na cos lepszego? A co do wagi to przestan gadac takie głupoty - 5 kg do przodu ?! Zaraz się posypią takie że nie usiądziesz na swojej zgrabnej pupie !

Jutro zaczynamy poszukiwania, pewnie cos sie znajdzie , ale to tyle zamieszania i akurat kiedy sesja się zaczęła ;/
waga na pewno poszła do góry , nawet sie nie oszukuje, ale trudno co ma być to będzie muszę w końcu sie zważyć już tyle to odwlekam ze strachu, dziwne no nie, kiedyś stawałam kilkanaście razy dziennie na wagę żeby sprawdzić , a teraz się boję

edit:Wiosenko boje się samodzielności, samotności, wszystkiego, już nawet tego że za szybko wyzdrowieję.

[Krytia]

Ohh bardzo przykro że tak was z tego mieszkania wyrzucają

funky nawet nie myśl że chciałabyś mieć z powrotem tą wcześniejszą wage. Teraz też jesteś wyjątkowa nawet bardzo, na swój sposób.

[iza_wiosenna]

Napisane przez funky87

Jutro zaczynamy poszukiwania, pewnie cos sie znajdzie , ale to tyle zamieszania i akurat kiedy sesja się zaczęła ;/
waga na pewno poszła do góry , nawet sie nie oszukuje, ale trudno co ma być to będzie muszę w końcu sie zważyć już tyle to odwlekam ze strachu, dziwne no nie, kiedyś stawałam kilkanaście razy dziennie na wagę żeby sprawdzić , a teraz się boję

edit:Wiosenko boje się samodzielności, samotności, wszystkiego, już nawet tego że za szybko wyzdrowieję.

'za szybko wyzdrowieję' - co to znaczy? wiesz, że jak przytyjesz to nie będzie znaczyć, że wyzdrowiejesz?

co do wagi... nie wiem, szczerze mówiąc, co bym zrobiłam na Twoim miejscu. ja się nie ważę (raz na pół roku u lekarza sportowego i czaaaaasem w domu) i jest gut. Bo się boję, że nawet niewielka ilość kg plus sprawi,że Twój nastrój ulegnie pogorszeniu zresztą już teraz nie jest dobrze, prawda?

[funky87]

Napisane przez iza_wiosenna

'za szybko wyzdrowieję' - co to znaczy? wiesz, że jak przytyjesz to nie będzie znaczyć, że wyzdrowiejesz?Boję sie że wszystcy wokoł pomysla że już ich nie potrzebuję, a tak nie jest, bo ja nie czuje sie zdrowa, raz jest lepiej a raz tak że szkoda gadać

co do wagi... nie wiem, szczerze mówiąc, co bym zrobiłam na Twoim miejscu. ja się nie ważę (raz na pół roku u lekarza sportowego i czaaaaasem w domu) i jest gut. Bo się boję, że nawet niewielka ilość kg plus sprawi,że Twój nastrój ulegnie pogorszeniu zresztą już teraz nie jest dobrze, prawda?

wiem że pewnei będzie załamka , ale musze się zważyć zeby wiedziec ile przytyłam, wolę stopniowo się oswajac z waga niz doznać szoku za tydzien albo dwa.

[iza_wiosenna]

Napisane przez funky87

wiem że pewnei będzie załamka , ale musze się zważyć zeby wiedziec ile przytyłam, wolę stopniowo się oswajac z waga niz doznać szoku za tydzien albo dwa.

a czujesz po sobie, że jest więcej kg??

słuchaj - jesteś dla wszystkich ważna też się tego bałam ale nie możesz nie chcieć wychodzić i się cofać, żeby inni poświęcali Ci swą uwagę. i tak będą poświęcać, i tak będą Cię kochać. i będą szczęśliwi, jeśli i Ty będziesz szczęśliwa


i uwierz, że jak wyjdziesz, nie będziesz myślała o tym, że inni uznają, że ich nie potrzebujesz. będziesz chciała z nimi przebywać, cieszyć się, dzielić się radościami i smutkami

[funky87]

Napisane przez iza_wiosenna

a czujesz po sobie, że jest więcej kg??

słuchaj - jesteś dla wszystkich ważna też się tego bałam ale nie możesz nie chcieć wychodzić i się cofać, żeby inni poświęcali Ci swą uwagę. i tak będą poświęcać, i tak będą Cię kochać. i będą szczęśliwi, jeśli i Ty będziesz szczęśliwa


i uwierz, że jak wyjdziesz, nie będziesz myślała o tym, że inni uznają, że ich nie potrzebujesz. będziesz chciała z nimi przebywać, cieszyć się, dzielić się radościami i smutkami

Wiosenko jakoś dam radę, muszę nauczyć się radzić sobie ze swoimi problemami, a to chyba taka próba , trudno co ma być to będzie czasem mam wrażenie że to miasto tak nam mnie działa., eh ale juz w piątek wracam do domq

[iza_wiosenna]

Napisane przez funky87

Wiosenko jakoś dam radę, muszę nauczyć się radzić sobie ze swoimi problemami, a to chyba taka próba , trudno co ma być to będzie czasem mam wrażenie że to miasto tak nam mnie działa., eh ale juz w piątek wracam do domq

możliwe ja niestety muszę już iśc, mam nadzieję, że u Ciebie będzie coraz lepiej, a jutro wstaniesz i się przełamiesz do czegoś pysznego? : cmok:

dobranoc!!!!!!!!!

[Krytia]

Napisane przez iza_wiosenna

a czujesz po sobie, że jest więcej kg??

słuchaj - jesteś dla wszystkich ważna też się tego bałam ale nie możesz nie chcieć wychodzić i się cofać, żeby inni poświęcali Ci swą uwagę. i tak będą poświęcać, i tak będą Cię kochać. i będą szczęśliwi, jeśli i Ty będziesz szczęśliwa


i uwierz, że jak wyjdziesz, nie będziesz myślała o tym, że inni uznają, że ich nie potrzebujesz. będziesz chciała z nimi przebywać, cieszyć się, dzielić się radościami i smutkami

Uwierz dla s\wszystkich będziesz czy tak czy siak bardzo ważna i nie przestaniesz być jak wyjedziesz z choroby. A jak wyjdziesz to będziesz spędzać z nimi więcej czasu i w ogóle będzie super. Więc nawet już nie myśl o tym że chciałabyś się cofnąć, musisz iść do przodu i walczyć dalej

[funky87]

Napisane przez iza_wiosenna

możliwe ja niestety muszę już iśc, mam nadzieję, że u Ciebie będzie coraz lepiej, a jutro wstaniesz i się przełamiesz do czegoś pysznego? : cmok:

dobranoc!!!!!!!!!

dobranoc

Napisane przez Krytia

Uwierz dla s\wszystkich będziesz czy tak czy siak bardzo ważna i nie przestaniesz być jak wyjedziesz z choroby. A jak wyjdziesz to będziesz spędzać z nimi więcej czasu i w ogóle będzie super. Więc nawet już nie myśl o tym że chciałabyś się cofnąć, musisz iść do przodu i walczyć dalej

Dziękuje Krytuś

edit, edit, edit:
Doznałam szoku stanęłam na wagę (przypomnę ze ostatni raz ważyłam się dokładnie 2 tygodnie temu) i co widzę tylko 0,3 kg do przodu, nie mogłam uwierzyć, chyba przez te hormony mam wrażenie że ważę jakieś 100kg więcej. Cieszę się bo to oznacza że w miarę potrafię utrzymać te wagę , jutro jeszcze sie upewnię i chowam wagę głęboko głęboko na kolejne 2 albo i więcej tygodni
Ehhhh nawet nie wiecie jak mi ulżyło, może to głupie ale cala noc śniły mi się koszmary związane z waga i jak o 5 sie obudziłam to pierwsze co to poszłam sie zważyć , a potem nie wierzyłam i o 6 jeszcze raz się zważyłam bo myślałam że mi sie śniło

[Krytia]

Napisane przez funky87

dobranoc


Dziękuje Krytuś

edit, edit, edit:
Doznałam szoku stanęłam na wagę (przypomnę ze ostatni raz ważyłam się dokładnie 2 tygodnie temu) i co widzę tylko 0,3 kg do przodu, nie mogłam uwierzyć, chyba przez te hormony mam wrażenie że ważę jakieś 100kg więcej. Cieszę się bo to oznacza że w miarę potrafię utrzymać te wagę , jutro jeszcze sie upewnię i chowam wagę głęboko głęboko na kolejne 2 albo i więcej tygodni
Ehhhh nawet nie wiecie jak mi ulżyło, może to głupie ale cala noc śniły mi się koszmary związane z waga i jak o 5 sie obudziłam to pierwsze co to poszłam sie zważyć , a potem nie wierzyłam i o 6 jeszcze raz się zważyłam bo myślałam że mi sie śniło

No widzisz a mówiłaś że będzie 5kg! Teraz możesz spróbować chociaż zjeść tak jak kiedyś bez liczenia kalorii i dać sobie troche luzu. A wage schowaj baaaardzo głęboko.

A co do wagi, to mi chyba znów powiększyły się nogi, są takie takie... ale będę musiała sprawdzić wymiary.

[funky87]

Napisane przez Krytia

No widzisz a mówiłaś że będzie 5kg! Teraz możesz spróbować chociaż zjeść tak jak kiedyś bez liczenia kalorii i dać sobie troche luzu. A wage schowaj baaaardzo głęboko.MAM takie wrażenie, chyba po tych hormonach, bo czuje sie napuchnięta i jakbym ważyła na prawdę z 5kg więcej.

A co do wagi, to mi chyba znów powiększyły się nogi, są takie takie... ale będę musiała sprawdzić wymiary.

Krytuś, Ty się martwisz o nogi, to sa patyczki a nie nogi, zresztą wiesz że nigdy nie idzie w jedno miejsce, pewnie tak jak ja masz tylko takie wrażenie, jak mówiłaś jesteś chora i siedzisz w domu, a to często powoduje ze czujemy się tacy ociężali i słabi.

btw: widzę że z Ciebie takie ranny ptaszek jak i ze mnie

[Krytia]

Napisane przez funky87

Krytuś, Ty się martwisz o nogi, to sa patyczki a nie nogi, zresztą wiesz że nigdy nie idzie w jedno miejsce, pewnie tak jak ja masz tylko takie wrażenie, jak mówiłaś jesteś chora i siedzisz w domu, a to często powoduje ze czujemy się tacy ociężali i słabi.

btw: widzę że z Ciebie takie ranny ptaszek jak i ze mnie

No możliwe co do tych nóg
ale ide dzisiaj do szkoły i będzie więcej ruchu to może o tym zapomne

A ranny ptaszek ze mnie jest bo wstaje o 6.20 a teraz do szkoły.

[Asilos Magdalena]

Napisane przez funky87

edit, edit, edit:
Doznałam szoku stanęłam na wagę (przypomnę ze ostatni raz ważyłam się dokładnie 2 tygodnie temu) i co widzę tylko 0,3 kg do przodu, nie mogłam uwierzyć, chyba przez te hormony mam wrażenie że ważę jakieś 100kg więcej. Cieszę się bo to oznacza że w miarę potrafię utrzymać te wagę , jutro jeszcze sie upewnię i chowam wagę głęboko głęboko na kolejne 2 albo i więcej tygodni
Ehhhh nawet nie wiecie jak mi ulżyło, może to głupie ale cala noc śniły mi się koszmary związane z waga i jak o 5 sie obudziłam to pierwsze co to poszłam sie zważyć , a potem nie wierzyłam i o 6 jeszcze raz się zważyłam bo myślałam że mi sie śniło

Już miałam podjąć próbę podniesienia Cię na duchu, a tu proszę Nasz organizm lubi płatać nam figle, psychika również. Potrafi wyprowdzić z równowagi, zdołować, przygnębić.
Mam nadzieję, że czujesz się już lepiej Mam również nadzieje, szybko znajdziesz nową stancję (znam ten ból) i nie odbije się to negatywnie na Tobie. Trzymam mocno kciuki

Napisane przez Krytia

A co do wagi, to mi chyba znów powiększyły się nogi, są takie takie... ale będę musiała sprawdzić wymiary.

Powtórzę tylko to co napisałam Funky- w samych nóżkach Ci się nie odłoży, a poza tym musisz przytyć- napewno nie jest Ci łatwo żyć z tą myślą, ale od tego zależy Twoje szczęście

[Bbasiulka]

Funky ty jesteś z lublina ;> ?

[Hypnotic Eyes]

Funkuś widzisz ! Umiesz trzymać wagę, po prostu wcześniej tyłaś, bo twoja waga była dużo za niska. Teraz nie ma już, aż takiego zagrożenia zdrowia, więc jako tako trzymasz, ale pamiętaj, że i tak musisz jeszcze przytyć
Ech dziewczyny, a u mnie i źle i dobrze. W ogóle nie mam apetytu, ale są za to wielkie wyrzuty sumienia, bo zwiększam kaloryczność. Kiedyś to chociaż czułam głód to było łatwiej, teraz zupełnie nie odczuwam potrzeby jeść to i sumienie nie daje mi żyć no bo przecież to nie do pomyślenia, żeby jeść więcej niż kiedyś pomimo braku apetytu. Chociaż z drugiej strony jestem z siebie dumna, bo dąze ku normalności. Bardzo się boje, że przytyłam Wiem, że kilogram to wręcz musiałam, bo powinnam dobić chociaż do tych 39, ale boje się, że skoro teraz przytyje na utrzymaniu, to będę tak tyc i tyć w nieskończonośc .

[Bbasiulka]

Ja wiem że my mamy nasze chore wyobrażenia mam to samo że jak przytyje to będę tyc i tyć... ale gdyby tak było to popatrz ile jedzą inni ludzie... a wdłg naszych teorii jakby sie z nimi działo tak jak myślimy że z nami mogłoby sie stać że będziemy i tyć i tyć to byli by na świecie sami grubi ludzie... :/ ... może zagmatwałam ale ..... nie jest realne aby tyć w nieskończoność pozatym wyrzuty nas blokują tak że raczej to nie realne..

[Asilos Magdalena]

Muszę to z siebie wyrzucić... Dziś po II śniadaniu, otworzyłam szafkę żeby zobaczeć czy jest jeszcze makaron pełnoziarnisty. Stały tam: słoiczek masła orzechowego i masło czekoladowe. Obydwa zaczęte przez mojego brata- czyli otwarte. Odkręciłam najpierw jeden, potem drugi, siedziałam na ziemi i wąchałam. Miałam na nie potworną ochotę, ale wiedziałam, że jeśli spróbuję choć łyżkę to pochłonę obydwa na raz, nie będę umiała się powstrzymać. Siedziałam na glebie i strasznie płakałam. Teraz też ryczę jak o tym myślę. To straszne uczucie. Wstyd mi, bo to żałosne Płakać wąchając masło czekoladowe...
Wiem, że już niedługo wrócę do domu i pójdę do psychologa, ale boję się, że tak będzie zawsze. Ogarnął mnie potworny strach! Potrafię pięknie komponować swoje jadłospisy redukcyjne, dobrze idzie mi trzymanie się określonych zasad, ale nie umiem normalnie jeść!! Jedzenie ma nade mną władzę!!

[Hypnotic Eyes]

Asilos grunt, że nie zjadłaś tego masła. Jeśli masz na nie ochotę, może zaplanuj sobie, że zjesz łyżeczkę do serka homo lub coś. Tak w nagrodę za ładną redukcję. Jeśli to zaplanujesz i nastawisz się psychicznie łatwiej będzie pokonać chęć pochłonięcia wszystkiego. Wiem, że to planowanie też nie jest do końca normalne, ale to mniejsze zło.
Bbasiulka wiesz ja wiem, że nie można tyć w nieskończoność, ale ja się boję przytyć więcej niż te 2 kilo co ostatnio schudłam. Wcale nie jestem na P, bo jedząc na U mam wrażenie, że tyję. Narazie się nie ważę, chociaż mnie bardzo korci. Boje się tego. Boje się, że gdy wejdę na wagę po tym tygodniu normalnego U to przytyję odrazu 4 kilo. I cały czas mam przed oczami jak staję na wagę, a tam mi pokazuje 42 kilo. To nie dużo, ale ja bym tego psychicznie nie przeżyła. Chyba dalej jest ze mną tak źle jak było .

[Bbasiulka]

A jakby nawet to co... przecież nikt przez ramie Ci nie zajrzy na tą wagę i nie powie o BOŻE... i tak nadal będzie z Ciebie chudzina.... ( Tak łatwo mówić... a sama mam z tym problem) i tak naprawde mało kogo interesuje ile ty ważysz co ty zjadłaś lub czego nie zjadłaś .. co myślisz na temat jedzenia... ważna jesteś ty jako osoba... ja sie sobie dziwie że potrafiłam ważyć 78 kg i sie niczym nie przejmować.... a teraz? tylko sama sie ze sobą szarpię... ale jedno widze.. jak wróciłam ze szpitala i przytyłam i jakoś żyje normalniej... ( ale nie całkiem normalnie jak bym może chciała ) ludzie są milsi naprawde... ja sie uśmiecham to i oni do mnie... jak to tata ze mną rozmawiał... naprawde nic nie jest ważne co jest związane z nami samymi... ważne jest to ile możemy dac z siebie innym. Bo ludzie Ciebie nie będą pamiętać jako chodzące XX kg tylko to kim byłaś a nie jak wyglądałaś....
P.s.
Wiem że w teorii wydaje sie być łatwe... gorzej w praktyce...... ale wkońcu trzeba powiedzieć dość i zacząć żyć na nowo

[funky87]

Napisane przez Asilos Magdalena

Już miałam podjąć próbę podniesienia Cię na duchu, a tu proszę Nasz organizm lubi płatać nam figle, psychika również. Potrafi wyprowdzić z równowagi, zdołować, przygnębić.
Mam nadzieję, że czujesz się już lepiej Mam również nadzieje, szybko znajdziesz nową stancję (znam ten ból) i nie odbije się to negatywnie na Tobie. Trzymam mocno kciuki

Ja tez byłam zaskoczona, ale mile, nawet nie wiesz ja się bałam , całą noc nie spalam taki stres że szok ;/ Ale teraz jestem już spokojniejsza pomimo że nadal czuję się cięższa o jakieś 5 kg ale wszystko przez te tabletki, jak skończę je brać to wszystko powinno wrócić do normy.

Napisane przez Bbasiulka

Funky ty jesteś z lublina ;> ?

nie ,Tymczasowo tu mieszkam , bo studiuję tu dziennie

Napisane przez Bbasiulka

Ja wiem że my mamy nasze chore wyobrażenia mam to samo że jak przytyje to będę tyc i tyć... ale gdyby tak było to popatrz ile jedzą inni ludzie... a wdłg naszych teorii jakby sie z nimi działo tak jak myślimy że z nami mogłoby sie stać że będziemy i tyć i tyć to byli by na świecie sami grubi ludzie... :/ ... może zagmatwałam ale ..... nie jest realne aby tyć w nieskończoność pozatym wyrzuty nas blokują tak że raczej to nie realne..

Dokładnie tyć w nieskończoność to nie możliwe, ale to nasze Ed-kowe spojrzenie na rzeczywistość, trochę skrzywione nie pozwala nam w pełni czerpać przyjemności z jedzenia.

[quote=Asilos Magdalena;7553961]Muszę to z siebie wyrzucić... Dziś po II śniadaniu, otworzyłam szafkę żeby zobaczeć czy jest jeszcze makaron pełnoziarnisty. Stały tam: słoiczek masła orzechowego i masło czekoladowe. Obydwa zaczęte przez mojego brata- czyli otwarte. Odkręciłam najpierw jeden, potem drugi, siedziałam na ziemi i wąchałam. Miałam na nie potworną ochotę, ale wiedziałam, że jeśli spróbuję choć łyżkę to pochłonę obydwa na raz, nie będę umiała się powstrzymać. Siedziałam na glebie i strasznie płakałam. Teraz też ryczę jak o tym myślę. To straszne uczucie. Wstyd mi, bo to żałosne Płakać wąchając masło czekoladowe...
Wiem, że już niedługo wrócę do domu i pójdę do psychologa, ale boję się, że tak będzie zawsze. Ogarnął mnie potworny strach! Potrafię pięknie komponować swoje jadłospisy redukcyjne, dobrze idzie mi trzymanie się określonych zasad, ale nie umiem normalnie jeść!! Jedzenie ma nade mną władzę!![/quote] Asilios ale już nie długo, ja wiem że Sobie z tym poradzisz tylko potrzebujesz odrobiny profesjonalnej pomocy jak każda z nas, mnie też się wydawało że już nigdy nie uwolnię sie i do końca życia tak będzie, ale teraz sama widzisz jest ok i jedzenie schodzi na drugi plan gdy zaczynamy zajmować się problemami które kryją sie pod ta kontrolą i jedzeniem. A to że płakałaś na d masłem orzechowym to na prawdę nic żałosnego ani nienormalnego, mnie też nieraz zdarzało się stać kilkanaście minut i wąchać coś z łezką w oku że nie mogę tego zjeść bo wyrzuty sumienia zabiłyby mnie z prędkością światła .


Hypnotic znam to uczucie, takie wpychanie na silę pomimo braku apetytu nie ma sensu, powinnas czerpać przyjemność z jedzenia a z drugiej strony też troszę przytyc dla zdrowia, jestes taka młodziutka że to niebezpieczne utrzymywać dluzej taką wage, ja tez balam się tego tycia w nieskonczoność , ale teraz Sama widzisz 2 tygodnie jadłam co chciałm i tylko o,3kg i to pewnie jeszcze zatrzymanie wody albo po prostu tluszczyk który neistety jest mi nie zbędny do normalnego funkcjonowania i podtrzymania miesiączkowania po odstawieniu tabletek.
A do tej pory to jak było z jedzeniem tzn, ile mniej więcej kcal??

[Hypnotic Eyes]

Wiem, ale... w sumie nie ma żadnego ale. Tak po prostu. Boje się może nie do końca tego, że przytyję tylko samego faktu, że nie potrafię trzymać wagi.

[funky87]

Napisane przez Hypnotic Eyes

Wiem, ale... w sumie nie ma żadnego ale. Tak po prostu. Boje się może nie do końca tego, że przytyję tylko samego faktu, że nie potrafię trzymać wagi.

Ale do tej pory utrzymywałaś i nadal tak będzie, nie bój sie ten kg czy dwa pewnie nawet nie bezie widać

[Bbasiulka]

Funky kochanie ja jestem z właśnie z biol-chemu za rok matura i wybieram sie na UM ;D powiedz mi czy znasz ze stomatologicznego z 4 roku takiego wyyysokiego Leszka? bo to mój brat a pozatym poopowiadaj mi czy jestes ze studiów zadowolona..
Byłam w kwietniu w Waszym prosektorium

[Hypnotic Eyes]

[QUOTE=funky87;7554457]Ja tez byłam zaskoczona, ale mile, nawet nie wiesz ja się bałam , całą noc nie spalam taki stres że szok ;/ Ale teraz jestem już spokojniejsza pomimo że nadal czuję się cięższa o jakieś 5 kg ale wszystko przez te tabletki, jak skończę je brać to wszystko powinno wrócić do normy.

nie ,Tymczasowo tu mieszkam , bo studiuję tu dziennie

Dokładnie tyć w nieskończoność to nie możliwe, ale to nasze Ed-kowe spojrzenie na rzeczywistość, trochę skrzywione nie pozwala nam w pełni czerpać przyjemności z jedzenia.

Napisane przez Asilos Magdalena

Muszę to z siebie wyrzucić... Dziś po II śniadaniu, otworzyłam szafkę żeby zobaczeć czy jest jeszcze makaron pełnoziarnisty. Stały tam: słoiczek masła orzechowego i masło czekoladowe. Obydwa zaczęte przez mojego brata- czyli otwarte. Odkręciłam najpierw jeden, potem drugi, siedziałam na ziemi i wąchałam. Miałam na nie potworną ochotę, ale wiedziałam, że jeśli spróbuję choć łyżkę to pochłonę obydwa na raz, nie będę umiała się powstrzymać. Siedziałam na glebie i strasznie płakałam. Teraz też ryczę jak o tym myślę. To straszne uczucie. Wstyd mi, bo to żałosne Płakać wąchając masło czekoladowe...
Wiem, że już niedługo wrócę do domu i pójdę do psychologa, ale boję się, że tak będzie zawsze. Ogarnął mnie potworny strach! Potrafię pięknie komponować swoje jadłospisy redukcyjne, dobrze idzie mi trzymanie się określonych zasad, ale nie umiem normalnie jeść!! Jedzenie ma nade mną władzę!![/quote] Asilios ale już nie długo, ja wiem że Sobie z tym poradzisz tylko potrzebujesz odrobiny profesjonalnej pomocy jak każda z nas, mnie też się wydawało że już nigdy nie uwolnię sie i do końca życia tak będzie, ale teraz sama widzisz jest ok i jedzenie schodzi na drugi plan gdy zaczynamy zajmować się problemami które kryją sie pod ta kontrolą i jedzeniem. A to że płakałaś na d masłem orzechowym to na prawdę nic żałosnego ani nienormalnego, mnie też nieraz zdarzało się stać kilkanaście minut i wąchać coś z łezką w oku że nie mogę tego zjeść bo wyrzuty sumienia zabiłyby mnie z prędkością światła .


Hypnotic znam to uczucie, takie wpychanie na silę pomimo braku apetytu nie ma sensu, powinnas czerpać przyjemność z jedzenia a z drugiej strony też troszę przytyc dla zdrowia, jestes taka młodziutka że to niebezpieczne utrzymywać dluzej taką wage, ja tez balam się tego tycia w nieskonczoność , ale teraz Sama widzisz 2 tygodnie jadłam co chciałm i tylko o,3kg i to pewnie jeszcze zatrzymanie wody albo po prostu tluszczyk który neistety jest mi nie zbędny do normalnego funkcjonowania i podtrzymania miesiączkowania po odstawieniu tabletek.
A do tej pory to jak było z jedzeniem tzn, ile mniej więcej kcal??

Hmmm. Wiesz, zanim poszłam do szpitala to było bardzo kiepsko (w wakacje) jadłam przez parę dni nic, a potem się wahało od 300-1000 kcal. Gdy poszłam do szpitala to jadłam najpierw 1800 kcal i schudłam, a potem 3000 kcal. Gdy wyszłam to miałam jadłospisy na prawie wzorowe U. Jadłam tak 1800-2200 kcal. Nie tyłam. Jednak coś mnie tknęło i zaczęłam stopniowo zmniejszać i jeść coraz mniej i mniej. Waga jednak spadła o kilogram, a potem się już tylko trzymała chociaż dodałam dużo ruchu i obcięłam jakieś 600 kcal. Przez ostatnie dni to w ogóle jadłam po 1200-1400 kcal i teraz jem jakieś 1700 i mam straszne wyrzuty sumienia. Zresztą mam wrażenie, że przytyję na tym bardzo.
Tu mój przykładowy jadłospis po wyjściu ze szpitala :

Śniadanie: 2 kromki pieczywa tostowego (pełnoziarnistego) z twarożkiem i serem cammembert.
Płatki crunchy owocowe z mlekiem sojowym ok. 60 gram płatków i 200 ml mleka. (500 kcal)
II Śniadanie: 200 gram serka homogenizowanego waniliowego (300 kcal)
Obiad: 70 gram makaronu razowego z sosem neapolitańskim i odrobiną białego wina i parmezanu (450 kcal)
Podwieczorek: Princessa kawowe tiramisu (140 kcal)
Kolacja: 200 gram homo naturalnego z cynamonem i 2 kromki pieczywa tostowego (pełnoziarnistego) z nutellą. (400 kcal)
II Kolacja: Miseczka twarożku półtłustego rozrobionego z jogurtem naturalnym z dużą ilością pieprzu (kajeńskiego, białego i czarnego) 1 kromka chleba razowego z salami sojowym i ogórkiem konserwowym (250 kcal)
Razem = 2040.

Śniadanie: 4 małe kawałki chleba pełnoziarnistego z twarożkiem i wędzonym łososiem do tego ogórek, rzodkiewka i duuużo pieprzu (450 kcal)
Śniadanie II: Serek homo naturalny 200 gram herbata słodzona (nie słodzę, ale pielęgniarka mi zrobiła i nie ma bata muszę wypić:P) (220 kcal)
Obiad (szpitalny :/): Zupa jarzynowa z ziemniakami, kotlet z piersi indyka ziemniaki i buraczki (600 kcal)
Podwieczorek: Kawałek sernika maminej roboty, herbata z cukrem (ta sama sytuacja co przy drugim śniadaniu) (170 kcal)
Kolacja: Bułka pełnoziarnista (80 gram) z z twarożkiem serem (17%) i salami, a druga część z pastą łososiową serem (17%) salami sojowym ogórkiem i dużą ilością pieprzu i miseczka sałatki z tuńczykiem, kaszą kuskus i mieszanką warzywną meksykańską (500 kcal)
II Kolacja: Wieśniak ze szczypiorkiem, kapustą pekińską, paluszkiem krabowym, rzodkiewką i duuuużo pieprzu (170 kcal)
Razem= 2100 kcal
Mam takie dziwne przeświadczenie, że ja chyba zaniżam kalorie, które spożywam. Bo czuje się taka przejedzona, więc to niemożliwe, że jem tak mało kcal?
Chyba muszę wrzucić jakieś NNKT, będzie nowa fobia, bo na punkcie białka to mam świra

Mam wrażenie, że jest duża różnica pomiędzy tym co było, a tym co jest teraz .

[funky87]

Napisane przez Bbasiulka

Funky kochanie ja jestem z właśnie z biol-chemu za rok matura i wybieram sie na UM ;D powiedz mi czy znasz ze stomatologicznego z 4 roku takiego wyyysokiego Leszka? bo to mój brat a pozatym poopowiadaj mi czy jestes ze studiów zadowolona..
Byłam w kwietniu w Waszym prosektorium

Nie znam raczej Twojego brata ani ludzi z stomatologi i medycyny, ja studiuje inny kierunek(ZP) raczej taki na uboczu jeśli chodzi o UM i powiem szczerze jestem średnio zadowolona z tych studiów,magisterkę planuję już w innym mieście, a Ty na jaki kierunek się wybierasz??

Napisane przez Hypnotic Eyes

Hmmm. Wiesz, zanim poszłam do szpitala to było bardzo kiepsko (w wakacje) jadłam przez parę dni nic, a potem się wahało od 300-1000 kcal. Gdy poszłam do szpitala to jadłam najpierw 1800 kcal i schudłam, a potem 3000 kcal. Gdy wyszłam to miałam jadłospisy na prawie wzorowe U. Jadłam tak 1800-2200 kcal. Nie tyłam. Jednak coś mnie tknęło i zaczęłam stopniowo zmniejszać i jeść coraz mniej i mniej. Waga jednak spadła o kilogram, a potem się już tylko trzymała chociaż dodałam dużo ruchu i obcięłam jakieś 600 kcal. Przez ostatnie dni to w ogóle jadłam po 1200-1400 kcal i teraz jem jakieś 1700 i mam straszne wyrzuty sumienia. Zresztą mam wrażenie, że przytyję na tym bardzo.
Tu mój przykładowy jadłospis po wyjściu ze szpitala :
Mam wrażenie, że jest duża różnica pomiędzy tym co było, a tym co jest teraz .

1200 to bardzo malutko, redukcyjne, nie bój się zwiększać kcal widzisz wcześniej jadłaś te 2000 i powyżej a waga nie szła w górę i teraz też tak nie będzie, jeżeli nadal masz obawy tak od razu wskoczyć na U to może właśnie stopniowo zwiększaj żeby przełamywać wyrzuty i powoli sie przyzwyczajać do większej ilości jedzenia, dojdziesz do Swojego zapotrzebowania. Wiesz najlepiej to byłoby gdybyś przestała liczyć kcal i patrzyła tylko na swój apetyt i jadła to na co masz ochotę, ja tak robiłam dłuższy czas i było ok aż do momentu kiedy chciałam sprawdzić ile to mniej wiecj wychodzi dziennie i od tamtej pory od nowa liczę kcal i boję się przekroczyć te 1800 które kiedyś ki wyszło, chore bo to blędne koło.

[Hypnotic Eyes]

Napisane przez funky87

Nie znam raczej Twojego brata ani ludzi z stomatologi i medycyny, ja studiuje inny kierunek(ZP) raczej taki na uboczu jeśli chodzi o UM i powiem szczerze jestem średnio zadowolona z tych studiów,magisterkę planuję już w innym mieście, a Ty na jaki kierunek się wybierasz??

1200 to bardzo malutko, redukcyjne, nie bój się zwiększać kcal widzisz wcześniej jadłaś te 2000 i powyżej a waga nie szła w górę i teraz też tak nie będzie, jeżeli nadal masz obawy tak od razu wskoczyć na U to może właśnie stopniowo zwiększaj żeby przełamywać wyrzuty i powoli sie przyzwyczajać do większej ilości jedzenia, dojdziesz do Swojego zapotrzebowania. Wiesz najlepiej to byłoby gdybyś przestała liczyć kcal i patrzyła tylko na swój apetyt i jadła to na co masz ochotę, ja tak robiłam dłuższy czas i było ok aż do momentu kiedy chciałam sprawdzić ile to mniej wiecj wychodzi dziennie i od tamtej pory od nowa liczę kcal i boję się przekroczyć te 1800 które kiedyś ki wyszło, chore bo to blędne koło.

Funky dziękuję Ci za porady Jesteś kochana Ja jednak nie mogę narazie się kierować swoim apetytem, bo nie mam go prawie w ogóle. Dzisiaj mama mi wreszcie kupi moje leki i może coś z tego wyjdzie. A tak btw to gdzie jest nasza Wiosenka ?