Mąż woli pracę od żony.

[owieczka258]

Napisane przez Olin1

Widzę jak zostaje sam z naszym dzieckiem, dzwoni telefon ,,poczekaj za 5 minut dam Ci jeść".

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

Albo wcale nigdy sam z nim nie zostanie tłumacząc: "No ktoś musi przecież zarabiać, aby nasze dziecko żyło niczym królewskie."

Na pewno nie decyduj się na dziecko w takiej sytuacji, bo możesz z tym dzieckiem zostać sama, podczas gdy Twój mąż będzie pochłonięty w wirze pracy.

[dori7]

Podtrzymuję swoją opinię, że jedno i drugie przegina Szantażowanie odejściem, jeśli mąż nie spełni warunków, jest słabe

[Olin1]

Napisane przez dori7

Podtrzymuję swoją opinię, że jedno i drugie przegina Szantażowanie odejściem, jeśli mąż nie spełni warunków, jest słabe

Co innego mogę zrobić? To nie jest szantaż, bo ja nie chce takiego małżeństwa, życia.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[3d23842983a6357ec11121c0b2dc0194ed81d40b_604ff51fe6891]

Napisane przez dori7

Podtrzymuję swoją opinię, że jedno i drugie przegina Szantażowanie odejściem, jeśli mąż nie spełni warunków, jest słabe

Dla mnie to nie jest szantaż, to po prostu ciąg przyczynowo skutkowy. Jeśli mnie zdradzisz, odejdę. Jeśli mnie uderzysz, odejdę. Jeśli będę cię widywała rzadziej niż ekspedientkę w osiedlowym sklepie, odejdę. Nie po to, żeby coś wymusić, a dlatego, że w takich warunkach związek traci sens, bo właściwie już nie istnieje.

[dori7]

[1=3d23842983a6357ec11121c 0b2dc0194ed81d40b_604ff51 fe6891;76678656]A on, jeśli chcał mieć 120% swojego czasu zarezerwowane dla pracy, to po co w ogóle brał ten ślub? Stworzył formalny związek, rodzinę - to też jest obowiązek, przykro mi. Już nie wspominając o tych dzieciach, które z tego co rozumiem chciałby mieć, pewnie pod warunkiem, że same się wychowają.[/QUOTE]

A pomyślałaś, ze może pracuje tyle, bo chce tej rodzinie zapewnić byt i przyszłość? Niestety na to się samo nie zarobi. A oczekiwanie przez drugą stronę, że 120% czasu po pracy, wszystkie wieczory i weekendy, będzie wyłącznie dla niej, jest równie kosmiczne. Zresztą jakoś ten zły mąż pracoholik znajduje czas na codzienną kolacyjkę.

Jest XXI wiek, ludzie pracują dużo, dorabiają, studiują, robią kursy i naprawdę mało kto pracuje 8-16. I jeszcze mieszkając w dużym mieście albo dojeżdżając do innego miasta do roboty tracą mnóstwo czasu w korkach.

[owieczka258]

Napisane przez dori7

A pomyślałaś, ze może pracuje tyle, bo chce tej rodzinie zapewnić byt i przyszłość? Niestety na to się samo nie zarobi. A oczekiwanie przez drugą stronę, że 120% czasu po pracy, wszystkie wieczory i weekendy, będzie wyłącznie dla niej, jest równie kosmiczne. Zresztą jakoś ten zły mąż pracoholik znajduje czas na codzienną kolacyjkę.

Jest XXI wiek, ludzie pracują dużo, dorabiają, studiują, robią kursy i naprawdę mało kto pracuje 8-16. I jeszcze mieszkając w dużym mieście albo dojeżdżając do innego miasta do roboty tracą mnóstwo czasu w korkach.

Aby zapewnić byt rodzinie nie musi pracować 24/7. To, że nie będzie odbierał telefonu podczas kolacji albo będzie dla żony choćby jeden dzień w tygodniu to już będzie u nich biedą klepać?

[3d23842983a6357ec11121c0b2dc0194ed81d40b_604ff51fe6891]

Napisane przez dori7

A pomyślałaś, ze może pracuje tyle, bo chce tej rodzinie zapewnić byt i przyszłość? Niestety na to się samo nie zarobi. A oczekiwanie przez drugą stronę, że 120% czasu po pracy, wszystkie wieczory i weekendy, będzie wyłącznie dla niej, jest równie kosmiczne. Zresztą jakoś ten zły mąż pracoholik znajduje czas na codzienną kolacyjkę.

Jest XXI wiek, ludzie pracują dużo, dorabiają, studiują, robią kursy i naprawdę mało kto pracuje 8-16. I jeszcze mieszkając w dużym mieście albo dojeżdżając do innego miasta do roboty tracą mnóstwo czasu w korkach.

Moi rodzice utrzymują rodzinę z biznesu, urodziłam się kiedy tato miał 34 lata i nie bez powodu - zabrał się za zakładanie rodziny dopiero wtedy, jak mógł sobie pozwolić na czas dla niej i na wzięcie odpowiedzialności, dzięki czemu był zawsze obecny w naszym życiu. Stworzyć związek i go olać bo ja zaraaaabiam, pani, czego ty ode mnie chcesz, to każdy głupi może.
Chyba czytamy dwa różne wątki, facet nie jest tak po prostu zapracowany, zapracowany to mój jest - ma pracę na pełny etat, studia zaoczne i po godzinach jest freelancerem. I czas dla mnie znajduje. Ten nie ma ani minuty prawdziwego wolnego, praktycznie nie istnieje w życiu autorki, bo zupełnie nie radzi sobie z równowagą pomiędzy pracą a życiem prywatnym. To choroba, a nie praca na byt rodziny, nie wierzę że umarliby z głodu jakby zajął się pięcioma biznesami, a nie piętnastoma. Jeśli chce tak żyć, to po prostu nie może sobie pozwolić na żadne związki, nie stać go na to - i to nie finansowo. Więc mógł jej tyłka nie zawracać.
Codzienna kolacyjka przerywana telefonami, no bogactwo.

[Olin1]

Napisane przez dori7

A pomyślałaś, ze może pracuje tyle, bo chce tej rodzinie zapewnić byt i przyszłość? Niestety na to się samo nie zarobi. A oczekiwanie przez drugą stronę, że 120% czasu po pracy, wszystkie wieczory i weekendy, będzie wyłącznie dla niej, jest równie kosmiczne. Zresztą jakoś ten zły mąż pracoholik znajduje czas na codzienną kolacyjkę.

Jest XXI wiek, ludzie pracują dużo, dorabiają, studiują, robią kursy i naprawdę mało kto pracuje 8-16. I jeszcze mieszkając w dużym mieście albo dojeżdżając do innego miasta do roboty tracą mnóstwo czasu w korkach.

Wiesz co prosty przykład z otocznia- moi teście. Oboje są lekarzami. Gdy na świat przyszło ich trzecie dziecko zdecydowali się otworzyć swoje gabinety, żeby mieć czas dla rodziny. Mój mąż jako najstarszy z rodzeństwa najdłużej był wychowywany przez nianie, ale przyszedł czas kiedy doszło do nich, że coś jest nie tak. Mój mąż chciałby więcej i więcej. Teść i teściowa wychowali, wykształcili trójkę dzieci, ciągle pracując i zarabiając. Dzisiaj są idealnym, kochającym się małżeństwem. Wolę męża niż pieniądze. Kolejny przykład kupiliśmy penthaus. Na początku cieszyłam się urządzaniem, widokiem z okna, a teraz nie lubię tego miejsca. Jest pusto, zimno i smutno. Wolałabym zmniejszyć standard życia niż żyć tak jak teraz.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

---------- Dopisano o 12:41 ---------- Poprzedni post napisano o 12:38 ----------

[1=3d23842983a6357ec11121c 0b2dc0194ed81d40b_604ff51 fe6891;76679606]Moi rodzice utrzymują rodzinę z biznesu, urodziłam się kiedy tato miał 34 lata i nie bez powodu - zabrał się za zakładanie rodziny dopiero wtedy, jak mógł sobie pozwolić na czas dla niej i na wzięcie odpowiedzialności, dzięki czemu był zawsze obecny w naszym życiu. Stworzyć związek i go olać bo ja zaraaaabiam, pani, czego ty ode mnie chcesz, to każdy głupi może.
Chyba czytamy dwa różne wątki, facet nie jest tak po prostu zapracowany, zapracowany to mój jest - ma pracę na pełny etat, studia zaoczne i po godzinach jest freelancerem. I czas dla mnie znajduje. Ten nie ma ani minuty prawdziwego wolnego, praktycznie nie istnieje w życiu autorki, bo zupełnie nie radzi sobie z równowagą pomiędzy pracą a życiem prywatnym. To choroba, a nie praca na byt rodziny, nie wierzę że umarliby z głodu jakby zajął się pięcioma biznesami, a nie piętnastoma. Jeśli chce tak żyć, to po prostu nie może sobie pozwolić na żadne związki, nie stać go na to - i to nie finansowo. Więc mógł jej tyłka nie zawracać.
Codzienna kolacyjka przerywana telefonami, no bogactwo.[/QUOTE]

Raz mam wrażenie, że on jest uzależniony od biznesu i całej tej otoczki, a za drugim razem mam wrażenie, że po prostu lubi to. Oczywiście nie umarlibyśmy z głodu jakby zajął się mniejszą ilością interesów.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[201803290936]

Napisane przez Olin1

(...)
Raz mam wrażenie, że on jest uzależniony od biznesu i całej tej otoczki, a za drugim razem mam wrażenie, że po prostu lubi to. Oczywiście nie mielibyśmy z głodu jakby zajął się mniejszą ilością interesów.

Autorko masz całkowitą rację co do tego, że obecna sytuacja nie może zostać taka, jak jest, bo to zwyczajnie Cię zabija w środku - za kilka miesięcy nie będzie co zbierać, o ile zakładamy, że teraz jeszcze coś jest do zbierania.

Możliwe, że jest tak zaabsorbowany pracą, ale też może ucieka w ten sposób od związku, małżeństwa. Taka myśl jest przykra, ale za interesami również to może się kryć. Od bycia z kimś dosyć łatwo i szybko można się odzwyczaić i nagle zaczyna drażnić fakt, że trzeba rozmawiać, coś tam wspólnie ustalać, znaleźć dla tej drugiej osoby czas. Twój mąż może nie wyjeżdża, ale ma chyba syndrom takiego człowieka ciągle w delegacji - który się po prostu od bycia z Tobą odzwyczaił.

A może, sorry, ale o tym też warto pomyśleć interesy = inna pani / panie. W końcu niejeden, który rzekomo nie miał czasu się po głowie podrapać, jakoś jednak czas na życie poza małżeństwem jakoś potrafił wykroić. Więc i tą opcję bym sprawdziła. Tak na wszelki wypadek.

[Olin1]

Napisane przez Doris1981

Autorko masz całkowitą rację co do tego, że obecna sytuacja nie może zostać taka, jak jest, bo to zwyczajnie Cię zabija w środku - za kilka miesięcy nie będzie co zbierać, o ile zakładamy, że teraz jeszcze coś jest do zbierania.

Możliwe, że jest tak zaabsorbowany pracą, ale też może ucieka w ten sposób od związku, małżeństwa. Taka myśl jest przykra, ale za interesami również to może się kryć. Od bycia z kimś dosyć łatwo i szybko można się odzwyczaić i nagle zaczyna drażnić fakt, że trzeba rozmawiać, coś tam wspólnie ustalać, znaleźć dla tej drugiej osoby czas. Twój mąż może nie wyjeżdża, ale ma chyba syndrom takiego człowieka ciągle w delegacji - który się po prostu od bycia z Tobą odzwyczaił.

A może, sorry, ale o tym też warto pomyśleć interesy = inna pani / panie. W końcu niejeden, który rzekomo nie miał czasu się po głowie podrapać, jakoś jednak czas na życie poza małżeństwem jakoś potrafił wykroić. Więc i tą opcję bym sprawdziła. Tak na wszelki wypadek.

Zdrada raczej odpada, bo życie seksualne mamy bardzo udane. Seks mamy prawie codziennie. Co prawda nie zawsze są super, ekstra długie, raczej szybki numerek na biurku w gabinecie, w kuchni czy podczas brania prysznica. W weekend częściej zdarza się zaszaleć, bo pracuje w domu. Wyjazdy są jednodniowe. Rano wylot, a wieczorem jest w domu.
Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[201803290936]

Napisane przez Olin1

Zdrada raczej odpada, bo życie seksualne mamy bardzo udane. Seks mamy prawie codziennie. Co prawda nie zawsze są super, ekstra długie, raczej szybki numerek na biurku w gabinecie, w kuchni czy podczas brania prysznica. W weekend częściej zdarza się zaszaleć, bo pracuje w domu. Wyjazdy są jednodniowe. Rano wylot, a wieczorem jest w domu.

Skoro cały czas ze sobą sypiacie, to podejrzewam, że on Twoje narzekanie, że za mało czasu spędzacie ze sobą odbiera jako takie "pomarudzi sobie i przestanie". Bo seks jest = jest między nami okej - wielu facetów (zresztą nie tylko) tak to widzi.

[Olin1]

Napisane przez Doris1981

Skoro cały czas ze sobą sypiacie, to podejrzewam, że on Twoje narzekanie, że za mało czasu spędzacie ze sobą odbiera jako takie "pomarudzi sobie i przestanie". Bo seks jest = jest między nami okej - wielu facetów (zresztą nie tylko) tak to widzi.

Ale ja widzę problem. I chyba nie wymyśliłam sobie jego. Tutaj sprawy nie załatwi ładna bielizna w prezencie czy kwiaty. Doba ma 24 godzin, a my spędzamy ze sobą ledwo 1,5 godziny i to jeszcze mąż ,,siedzi" w telefonie. Nie potrafi pojąć, że podczas gry wstepnej ma zająć się mną i mieć gdzieś ten telefon. Po tych 5 minutach rozmowy przechodzi mi ochota a rośnie we mnie złość.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[siarka40]

Napisane przez Olin1

Nie potrafi pojąć, że podczas gry wstepnej ma zająć się mną i mieć gdzieś ten telefon. Po tych 5 minutach rozmowy przechodzi mi ochota a rośnie we mnie złość.

Pisałaś, że seks macie udany, więc rozumiałabym to jako fakt uzyskiwania również przez Ciebie odpowiedniej satysfakcji, a z powyższego zdaje się wynikać coś zgoła innego...

[Olin1]

Napisane przez siarka40

Pisałaś, że seks macie udany, więc rozumiałabym to jako fakt uzyskiwania również przez Ciebie odpowiedniej satysfakcji, a z powyższego zdaje się wynikać coś zgoła innego...

Wyskok z telefonem zdarzył mu się się dwa razy (na szczęście). Więc ogólnie rzecz biorąc seks jest udany, pomijając te dwie nieszczęsne sytuacje.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[b872d78680f891d873273d31baaf276c9d6e57ec_6594a44f1cc14]

ewidentnie czas do terapeuty.
W Tobie rośnie złość i przy jego obojętności na Twoje potrzeby dobrze się nie skończy.

[patrycjapatib]

Napisane przez Olin1

Witam wszystkie kobiety. Mam ogromny problem. Potrzebuje wyrzucić ,,to" z siebie. Jesteśmy 2 letnim małżeństwem. Mój mąż dużo pracuje. Jest biznesmen'm. Codziennie jemu wspólną kolację - ja, mąż i jego telefon. Potrafi odebrać nawet podczas gry wstępnej. Spędzamy ze sobą mało czasu. Po pracy wracam do pustego, smutnego, zimnego mieszkania. Postanowiłam postawić jasne warunki - o godzinie 20 odkładasz telefon, weekendy są dla nas, sprzedajesz część udziałów w innych firmach, skupiasz się na swojej. Od piątku nie podjął decyzji, które udziały idą na sprzedaż i widzę, że on nie chce tego. Chcemy mieć dziecko, ale boję się na nie zdecydować, ponieważ dziecko potrzebuje mamy i taty. Jestem samotna w małżeństwie, do tego ciągle smutna, zagubiona.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

No i super, wiesz, czego chcesz, poinformowałaś o tym męża i teraz czekasz na wyniki. Jak na razie niewiele się zmieniło, ale dobrze robisz. Jak się nie zmieni no to pozostaje pytanie czy jednak zaakceptujesz to, co jest teraz.

Cóż, byliście razem, cały dzień sami, było fajnie. Gdyby uznał, że brakuje mu takich wspólnych chwil, to zmieniłby coś. Nie zmienił. Widocznie mąż faktycznie woli pracę od żony. Nie chce zrównoważyć relacji praca-dom i tyle w temacie. Może ten częsty seks i wspólne kolacje we troje mu wystarczają.

Autorko, make your choice, że aż zacytuję najbardziej wyczekiwany powrót serii guilty pleasure już w październiku

[Olin1]

Najgorsze jest to iż wychodziłam za zupełnie innego człowieka. Na terapię zgodził się,znaczy powiedział ,,Spróbuje znaleźć czas". Dzisiaj napisał mi wiadomość, że jutro o 20 idziemy na randkę. Zobaczymy czy nagle nie wyskoczy z czymś.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[patrycjapatib]

Napisane przez Olin1

Najgorsze jest to iż wychodziłam za zupełnie innego człowieka. Na terapię zgodził się,znaczy powiedział ,,Spróbuje znaleźć czas". Dzisiaj napisał mi wiadomość, że jutro o 20 idziemy na randkę. Zobaczymy czy nagle nie wyskoczy z czymś.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

No cóż, każdy się zmienia jakoś pod wpływem czasu, często nie jest się w stanie przewidzieć w jakim kierunku nastąpi ta zmiana.

Nie ma tego, co mówisz kompletnie gdzieś, także no jest szansa. Pożyjemy, zobaczymy jak to się rozwinie, jednak no, też pamiętaj, że nie będziesz czekać w nieskończoność, bo istnieje ryzyko, że Ty powiesz, on znajdzie czas, a za miesiąc będzie to samo.

Ale brawo za to, że wiesz czego chcesz i jesteś w stanie podjąć odpowiednie kroki

[Olin1]

Napisane przez patrycjapatib

No cóż, każdy się zmienia jakoś pod wpływem czasu, często nie jest się w stanie przewidzieć w jakim kierunku nastąpi ta zmiana.

Nie ma tego, co mówisz kompletnie gdzieś, także no jest szansa. Pożyjemy, zobaczymy jak to się rozwinie, jednak no, też pamiętaj, że nie będziesz czekać w nieskończoność, bo istnieje ryzyko, że Ty powiesz, on znajdzie czas, a za miesiąc będzie to samo.

Ale brawo za to, że wiesz czego chcesz i jesteś w stanie podjąć odpowiednie kroki

Niby coś robi w kierunku dobrego, ale tak jak wczoraj powiedział ma problem z rezygnacją z udziałów. A on sam nie ogarnie tego wszystkiego. Mając mniej na koncie podróżowaliśmy, a teraz ciężko wyciągnąć go na tydzień. Takie dni jak dzisiaj też zdarzają się często. Wylatuje rano a wieczorem, albo w nocy wraca. I o ile kiedy pracuje odczuwam to troszkę mniej tak dzisiaj deprecha dopadła.


Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[Rena]

A napiszesz o co chodzi z tymi "kolacjami"? Obchodzicie je jakos szczegolnie? To sa kolacje w restauracji? Przy swiecach? Czy moze Ty robisz jakies super potrawy? Zwazywszy, ze pomijasz konsekwetnie temat sniadan czy niedzielnych obiadkow, to wychodzi na to, ze to jakis wazny zwyczaj.

[Olin1]

Napisane przez Rena

A napiszesz o co chodzi z tymi "kolacjami"? Obchodzicie je jakos szczegolnie? To sa kolacje w restauracji? Przy swiecach? Czy moze Ty robisz jakies super potrawy? Zwazywszy, ze pomijasz konsekwetnie temat sniadan czy niedzielnych obiadkow, to wychodzi na to, ze to jakis wazny zwyczaj.

Mój mąż nie jest nauczony jadania w domu. Śniadanie robię sama, obiad mąż je między spotkaniami, a ja robię sobie coś dzień wcześniej na dwa dni albo zamawiam coś do firmy. Czasami namówię go na zastanie w domu, ugotuje coś, ale to naprawdę rzadko. Więc idziemy na kolację. Mój mąż potrafi jedynie kawe zrobić, oczywiście z ekspresu, bo tutaj wielkiej filozofii nie ma. Lubimy chińską kuchnię, włoską, meksykańską i takie zawsze wybieramy. Czasami wybierzemy się do jakieś eleganckiej restauracji, ale musi być jakaś okazja, bo mój mąż restauracji tego typu nie lubi, zresztą ja też. Nie wyobrażam sobie tracić tyle czasu codziennie w restauracji.


Mąż po powrocie był dziwny. Może to wina zmęczenia ? Był 17 godzin na nogach, do tego dwa loty samolotem. Był zirytowany, chciał pocałować go, a on od razu powiedział, że jest zmęczony.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[Rena]

nie w domu (bo on "nienauczony"), nie w restauracji (szkoda czasu i to zostawiacie na specjalne okazje) to gdzie jecie ta kuchnie wloska/meksykanska/chinska? W barze mlecznym? W macdonaldzie? Pizzerii na wynos? Tam wogole sa warunki na rozmowe telefoniczna?

[Olin1]

Napisane przez Rena

nie w domu (bo on "nienauczony"), nie w restauracji (szkoda czasu i to zostawiacie na specjalne okazje) to gdzie jecie ta kuchnie wloska/meksykanska/chinska? W barze mlecznym? W macdonaldzie? Pizzerii na wynos? Tam wogole sa warunki na rozmowe telefoniczna?

Oczywiście w restauracjach, ale zwykłych, normalnych. Dla niego nie ma złych warunków do rozmowy przez telefon.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[dori7]

Napisane przez Olin1

Co innego mogę zrobić? To nie jest szantaż, bo ja nie chce takiego małżeństwa, życia.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

Zacząć rozmawiać, także o pracy. Czy Ty w ogóle wiesz, czemu on się tak rzucił w prace? Ma jakiś cel zawodowy, finansowy? Kocha pracować, jest szalenie ambitny, marzy o czymś? Może ma długi wskutek nieudanych interesów albo podzyrowal komuś kredyt i ma problemy, a pracuję, żeby to odrobić? Sorki ale normalni ludzie rozmawiają o pracy i o pieniądzach też. Wy najwyraźniej macie ich sporo, bo lekko te sprawy traktujesz plus penthaus plus regularne jadanie na mieście. Z księżyca się to nie wzięło, skądś te świetne warunki życia macie i i warto mieć z tyłu
głowy, że wiele osób pracuje równie dużo i tylko po to, aby jakoś koniec z końcem związać. Po drugie, znaleźć kompromis, a nie dyktować warunki, gdy już zorientujesz się, jak naprawdę wygląda sytuacja, ile on jest w stanie realnie wykroić czasu. Bo wszystkich wieczorów i weekendów dla partnera to i ja nie mam, a biznesmenem nie jestem, zwyczajnie-rodzina, przyjaciele, jakaś nauka i inne moje sprawy też istnieją. Narzekasz na męża, a gdzieś uciekło ci, z jakiego powodu dokonał takiej zmiany, do czego dąży i po co to wszystko. Rozmawiacie w ogóle o planach na życie?? Oczekujesz zainteresowania sobą, ale tak samo ty musisz zainteresować się nim i tym, co dla niego ważne, czyli ta znienawidzoną pracą także. Unoszenie się honorem, jak niektóre osoby zalecają, że teraz on ma się starać, a Ty będziesz patrzeć, czy już się odpowiednio stara, doprowadzi tylko na krawędź rozwodu, a szkoda, bo najwyraźniej się kochacie, tylko się pogubiliscie i ktoś musi to zacząć z sensem ogarniać, żeby ustawić na nowo.

Teraz czekam na ponowny lincz za nieprzylaczenie się do zbiorowego namawiania do rozwodu ze złym panem pracoholikiem

[patrycjapatib]

Napisane przez dori7

Zacząć rozmawiać, także o pracy. Czy Ty w ogóle wiesz, czemu on się tak rzucił w prace? Ma jakiś cel zawodowy, finansowy? Kocha pracować, jest szalenie ambitny, marzy o czymś? Może ma długi wskutek nieudanych interesów albo podzyrowal komuś kredyt i ma problemy, a pracuję, żeby to odrobić? Sorki ale normalni ludzie rozmawiają o pracy i o pieniądzach też. Wy najwyraźniej macie ich sporo, bo lekko te sprawy traktujesz plus penthaus plus regularne jadanie na mieście. Z księżyca się to nie wzięło, skądś te świetne warunki życia macie i i warto mieć z tyłu
głowy, że wiele osób pracuje równie dużo i tylko po to, aby jakoś koniec z końcem związać. Po drugie, znaleźć kompromis, a nie dyktować warunki, gdy już zorientujesz się, jak naprawdę wygląda sytuacja, ile on jest w stanie realnie wykroić czasu. Bo wszystkich wieczorów i weekendów dla partnera to i ja nie mam, a biznesmenem nie jestem, zwyczajnie-rodzina, przyjaciele, jakaś nauka i inne moje sprawy też istnieją. Narzekasz na męża, a gdzieś uciekło ci, z jakiego powodu dokonał takiej zmiany, do czego dąży i po co to wszystko. Rozmawiacie w ogóle o planach na życie?? Oczekujesz zainteresowania sobą, ale tak samo ty musisz zainteresować się nim i tym, co dla niego ważne, czyli ta znienawidzoną pracą także. Unoszenie się honorem, jak niektóre osoby zalecają, że teraz on ma się starać, a Ty będziesz patrzeć, czy już się odpowiednio stara, doprowadzi tylko na krawędź rozwodu, a szkoda, bo najwyraźniej się kochacie, tylko się pogubiliscie i ktoś musi to zacząć z sensem ogarniać, żeby ustawić na nowo.

Teraz czekam na ponowny lincz za nieprzylaczenie się do zbiorowego namawiania do rozwodu ze złym panem pracoholikiem

W tej sytuacji zgadzam się, żeby porozmawiać. Zapytaj czemu aż tyle, czy cały czas planuje tyle pracować, czy ma jakiś cel czy 'im więcej tym lepiej'. Jednak z opisu autorki wynika, że męża to po prostu kręci, nie wraca wkurzony do domu, no dzisiaj zmęczony, ale co się chłopakowi dziwić. Także rozmowa jak najbardziej z zaznaczeniem, że prawdopodobnie mąż z własnej woli chce prężnie rozwijać firmę, nie ma bata. A może jest inny powód.

Co do kompromisu, to no nie wiem. Brak czasu to kwestia brania cały czas nowych udziałów, Autorka mówi, że mąż nie chce zrezygnować. No jak nie chce, to nie. I autorka mówi, że mimo że teraz trochę więcej czasu spędzają ze sobą, to nadal nie jest to dla niej wystarczające. Także jeżeli po rozmowie okaże się, że to nie jest tymczasowa sytuacja, to pytanie co na to Autorka. Raczej kompromisu z tego nie będzie. Chociaż też prawda, że wszystkie wieczory i weekendy wolne, no może być ciężko. Ale sytuacja na pewno musi się zmienić.

Widocznie mąż jest w stanie poświęcić wolny czas dla nowego penthouse'a i jedzenia na mieście. I ta namiastka związku, którą ma, mu wystarcza.

Co do dzieci no to nie jest dobry pomysł. Niestety wiele ludzi 'sukcesu' widzi w założeniu rodziny i dzieciach kolejny etap sukcesu zawodowego. Twój mąż chyba podobnie, bo raczej nie widzi siebie przy kołysce z dzieckiem. I pewnie myśli, że jak kupi dziecki iPada i zostawi samemu sobie, to się samo wychowa. A na ewentualne problemy wychowawcze w przyszłości, jak dziecko zacznie dorastać, to będzie 'przecież miałeś wszystko, co chciałeś, już Ci się w du.ie poprzewracało'. I ta praca, że 'to dla rodziny' jak tu niektórzy piszą, no sorry, zwykła wymówka, często swoje frustracje i niezadowolenie z życia osobistego tłumi się w sobie ciągłym zajęciem, pracą. I sytuacja po dziecku się nie zmieni, a co najwyżej nasili.

Nie wiem też o co chodzi z tym szantażem. Autorka nie zgadza się żyć w takim związku, mówi o tym mężowi, męża albo to obchodzi i zmienia co trzeba, albo nie i wybiera pracę zamiast żony. Nikt też nie 'namawia' autorki do rozwodu. Mówimy, że albo sytuacja się zmienia i wszyscy są szczęśliwi, albo nie i każde idzie w swoją stronę, szukając szczęścia. Bo nie ma sensu się dłużej męczyć w układzie, który niekoniecznie musi być fajny.

---------- Dopisano o 01:39 ---------- Poprzedni post napisano o 01:37 ----------

Z tą wspólną pracą to nie jest taki głupi pomysł. Mielibyście więcej wspólnych spraw i więcej czasu ze sobą, a Ty też mogłabyś się rozwinąć w tym kierunku. Nie ma co przejmować się, co ktoś sobie pomyśli. Fajna sprawa, może dasz się przekonać mężowi?

[Olin1]

Mąż chciał zabawić się zobaczyć jak to jest być częścią czegoś innego. Niestety spodobało mu się. Długów,kredytów nie mamy. Mąż bardzo dobrych ludzi, którzy dbają o to. Chociaż to typ szczęściarza. Temat pieniądze irytuje mnie. Za to mąż bardzo lubi je. Wiem, że niektorzy ledwo wiążą koniec z końcem, wiem też iż sama z własnej pensji nigdy w życiu nie utrzymałabym się. Chociaz tak naprawdę niektórzy mają tyle na 3 osobową rodzinę. On lubi swoją pracę. Jego to wszystko dobrze bawi. Mieszkanie nie cieszy mnie, nic nie cieszy mnie. Z jego ust ciągle padają słowa o dziecku. Też chciałabym mieć, ale maluchow potrzebuje rodziców, a nie tylko mamy. Co do wspólnej pracy mam swoją firmę. Mąż teraz już nawet przestał proponować. Boję się, że będę w tej firmie jako nie wiem kto, a tak naprawdę będę sama, bo mąż od spotkania do spotkania. Kocham go, ale czy mąż kocha mnie...

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[patrycjapatib]

No to zapytaj go jak on sobie tę sytuację z dzieckiem wyobraża. Czy w swoim i tak już napiętym grafiku znajdzie na to czas? Poznaj jego stosunek do dziecka, jak on planuje to rozwiązać. Bo on raczej zdaje sobie sprawę, że nie rzuci tego wszystkiego, na co tyle lat pracował i nagle znajdzie czas. Także no, może on chciałby mieć dziecko, pytanie tylko czy faktycznie chce dać miłość nowej osobie czy po prostu 'w tym wieku wypada' i 'jako rekin biznesu muszę mieć dzieci, będę spełniony, odniosę sukces na każdym polu'. Żeby po fakcie nie okazało się, że macie trochę inne podejście do sprawy.

[Olin1]

Napisane przez patrycjapatib

No to zapytaj go jak on sobie tę sytuację z dzieckiem wyobraża. Czy w swoim i tak już napiętym grafiku znajdzie na to czas? Poznaj jego stosunek do dziecka, jak on planuje to rozwiązać. Bo on raczej zdaje sobie sprawę, że nie rzuci tego wszystkiego, na co tyle lat pracował i nagle znajdzie czas. Także no, może on chciałby mieć dziecko, pytanie tylko czy faktycznie chce dać miłość nowej osobie czy po prostu 'w tym wieku wypada' i 'jako rekin biznesu muszę mieć dzieci, będę spełniony, odniosę sukces na każdym polu'. Żeby po fakcie nie okazało się, że macie trochę inne podejście do sprawy.

Zawsze chciał uczestniczyć w wychowaniu dziecka, bo sam po części został wychowany przez nianie.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[201708301327]

Napisane przez Olin1

Z jego ust ciągle padają słowa o dziecku.

Wiadomo - dostaniesz bobaska - przestaniesz mu głowę suszyć.

[Olin1]

Napisane przez GoneWithTheWind

Wiadomo - dostaniesz bobaska - przestaniesz mu głowę suszyć.

Dziecko nie załatwi naszych problemów. Dziecko musi mieć swój rytm dnia, żadne wyjścia wieczorne nie wchodzą w gre. A po za tym jaką mam gwarancję, że masz faktycznie będzie chciał być tatą, który uczestniczy w życiu dziecka ? Póki co żadnej.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz