Szukam dziewczyn, które są chore i chcą z tego wyjść II .

Witajcie moje skarby!
U mnie dziś średnio, ale mam nadzieję, że będzie lepiej. Podjełam ważną decyzję - idę na P i powolutku będę się wyturylywać poza tą dziurę i bagno jakim jest ED. 19 czerwca mam wizytę u pani doktor i wtedy powiem od ED. Jutro idę na zakupy - muszę coś kupić na P i idę do lekarza (derma) bo mam problemy z swoją skórą.
Funky, S(K) trzymam za was kciuki, by zaczełyście próbować się wytaczać z dna na którym jesteście, jak macie problem podam wam pomocną rękę i zachęcę do działania.
Pozdrawiam Wronka

[enex]

Napisane przez Baby14

Wiecie co? Wczoraj zdarzyło sei cos dziwnego zjadłam sobie serek ,wypilam herbate i nagle zaczelo mi sie cmic w glowie jak siedziałam przy kompie. Nie wiedzialam co mi jest. Mozeto przez granie w kosza na słoncu Ale wypilam tez duzo. 1,5 butelki duzej pepsi . 5 herbat i 3 kawy Moj mozg zaczol sie robic ciezki. No takie dziwne uczucie. Poszłam pod wiatrak bylo mi troche lepiej. Polozylam sie i nagle widziaałam wzystko za mgła Czułam jak usypiam... byla ze mna babcia bo rodzzice poszli na jakies zebranie. No i zadzwonila po nich. Chcieli zadzwonic po pogotowie ,ale błagałam ich zeby tego nie robili. Dobrze ze mowili do mnie bo na bank bym usneła. I jeszcze miałam takie miesnie zwiotczałe ze nie czułam udaa , jak dtykałam głowy to nie czułam kosci...Strasznie sie bałam Nie wiem coto.

Baby, pepsi odwadnia, bo ma kofeinę, kawy odwadniają a te 5herbat to tak akurat pokryło to co na więcej te kofeinowe napoje z ciebie wypłukały, czyli suma sumarum w bilansie wody ci wyszło coś około zera. Plus sport na słońcu - odwodniłaś się i przegrzałaś - twój organizm zagotował się

[agness51]

Witajcie,wpadłam się przywitać tylko
U mnie nienajgorzej,wczoraj kalorii niedużo,ale jakościowo to na R nie wyglądało,na szczęście nie dopadł mnie wilczy głód po powrocie do domu,i wcisnęłam w siebie tylko kawałek twarogu
Staram się nie myśleć ciągle o tym jak wyglądam,co mi się nie podoba itp,póki nie mam wyrzutów sumienia to jest super

Pozdrawiam

[EwelkaaS]

Witam. Znów przyszłam się wyżalić -totalny brak humoru, ryczeć mi się chce, mam nadzieje, że mogę tutaj napisać co mi leży na sercu?
To wraca. Boję się, naprawdę.
Zacznijmy od tego, że wczoraj mówiłam, że sobie pofolguje i będę jadła wszystko to, na co mam ochotę. Taki mini dzień dziecka, po prostu. No i było z 2000 ileś tam kcal napewno, jeszcze wieczorem poszłam z rodzicami do ich znajomej bo miała imieniny. Tam zjadłam bezę, 4 kostki czekolady, a jeszcze lekko po 23:00 zostałam poczęstowana lodem i czterema ciastkami (wszystko odmawiałam, jedynie to zjadłam). Hm, nie wypadało mi odmówić, bo i tak odmawiałam wcześniej, ale zostało mi to przyniesione "pod nos" . Zjadłam. Zapytała się czy chcę jeszcze. Mama oczywiście się wtrąciła mówiąc, że nie (zresztą ja też już nie chciałam). Później w domu powiedziała, że ale mnie ta znajoma jeszcze "napasła pod koniec" i, że mama by tyle nie zjadła. Wstaję rano, nie czuję już tak kości, mam wrażenie, że urósł mi brzuch, że jestem grubsza, że przytyłam...Zjadłam redukcyjne śniadanie dziś. I kłóciłam się z mamą, że nie zjem rosołu, ale nie będę miała wyjścia.
Znów odsuwam się od znajomych. Na dodatek dobija mnie fakt, że wszystkie moje "byłe" przyjaciółki polubiły nagle mą przyjaciółke, a ja poszłam na bok. To wszystko wraca. S(k) napisała, że bez "tego" czuje się nikim. Czy muszę mówić, że ja też? ...

Napisane przez EwelkaaS

Witam. Znów przyszłam się wyżalić -totalny brak humoru, ryczeć mi się chce, mam nadzieje, że mogę tutaj napisać co mi leży na sercu?
To wraca. Boję się, naprawdę.
Zacznijmy od tego, że wczoraj mówiłam, że sobie pofolguje i będę jadła wszystko to, na co mam ochotę. Taki mini dzień dziecka, po prostu. No i było z 2000 ileś tam kcal napewno, jeszcze wieczorem poszłam z rodzicami do ich znajomej bo miała imieniny. Tam zjadłam bezę, 4 kostki czekolady, a jeszcze lekko po 23:00 zostałam poczęstowana lodem i czterema ciastkami (wszystko odmawiałam, jedynie to zjadłam). Hm, nie wypadało mi odmówić, bo i tak odmawiałam wcześniej, ale zostało mi to przyniesione "pod nos" . Zjadłam. Zapytała się czy chcę jeszcze. Mama oczywiście się wtrąciła mówiąc, że nie (zresztą ja też już nie chciałam). Później w domu powiedziała, że ale mnie ta znajoma jeszcze "napasła pod koniec" i, że mama by tyle nie zjadła. Wstaję rano, nie czuję już tak kości, mam wrażenie, że urósł mi brzuch, że jestem grubsza, że przytyłam...Zjadłam redukcyjne śniadanie dziś. I kłóciłam się z mamą, że nie zjem rosołu, ale nie będę miała wyjścia.
Znów odsuwam się od znajomych. To wszystko wraca. S(k) napisała, że bez "tego" czuje się nikim. Czy muszę mówić, że ja też? ...

Oj, oj współczuję Ewelka, nie wracaj do ED. Nie proszę, nie rób tego. Znajoma okropna - co to za myślenie. Będę cię z całych sił wspierać, by nie wróciłaś na dno. Nie rób tego dla nas. Agnes widzę poprawę - tak trzymać. Hypnotic wspólnymi siłami pomożemy sobie, żadna do tego z nas nie wróci. Enex witaj skarbie. Co u ciebie słychać. Baby pij wodę - organizm ci się oddwodnił i przegrzał

[enex]

Napisane przez WeronikaWargulak

Oj, oj współczuję Ewelka, nie wracaj do ED. Nie proszę, nie rób tego. Znajoma okropna - co to za myślenie. Będę cię z całych sił wspierać, by nie wróciłaś na dno. Nie rób tego dla nas. Agnes widzę poprawę - tak trzymać. Hypnotic wspólnymi siłami pomożemy sobie, żadna do tego z nas nie wróci. Enex witaj skarbie. Co u ciebie słychać. Baby pij wodę - organizm ci się oddwodnił i przegrzał

Żyję...od jutra znowu zaczynam kuć, mam nadzieję, że te przygotowania do egzaminu będą mniej obfite w kompulsy. Jak narazie waga na 53kg, ale nieestetycznie pozmieniał się stosunek masy mięśni do tłuszczu, czyli dno, bo jak na spoko wagę tłuszczu za dużo. Ale co tam trzeba walczyć po prostu

[imposing]

Napisane przez EwelkaaS

Witam. Znów przyszłam się wyżalić -totalny brak humoru, ryczeć mi się chce, mam nadzieje, że mogę tutaj napisać co mi leży na sercu?
To wraca. Boję się, naprawdę.
Zacznijmy od tego, że wczoraj mówiłam, że sobie pofolguje i będę jadła wszystko to, na co mam ochotę. Taki mini dzień dziecka, po prostu. No i było z 2000 ileś tam kcal napewno, jeszcze wieczorem poszłam z rodzicami do ich znajomej bo miała imieniny. Tam zjadłam bezę, 4 kostki czekolady, a jeszcze lekko po 23:00 zostałam poczęstowana lodem i czterema ciastkami (wszystko odmawiałam, jedynie to zjadłam). Hm, nie wypadało mi odmówić, bo i tak odmawiałam wcześniej, ale zostało mi to przyniesione "pod nos" . Zjadłam. Zapytała się czy chcę jeszcze. Mama oczywiście się wtrąciła mówiąc, że nie (zresztą ja też już nie chciałam). Później w domu powiedziała, że ale mnie ta znajoma jeszcze "napasła pod koniec" i, że mama by tyle nie zjadła. Wstaję rano, nie czuję już tak kości, mam wrażenie, że urósł mi brzuch, że jestem grubsza, że przytyłam...Zjadłam redukcyjne śniadanie dziś. I kłóciłam się z mamą, że nie zjem rosołu, ale nie będę miała wyjścia.
Znów odsuwam się od znajomych. Na dodatek dobija mnie fakt, że wszystkie moje "byłe" przyjaciółki polubiły nagle mą przyjaciółke, a ja poszłam na bok. To wszystko wraca. S(k) napisała, że bez "tego" czuje się nikim. Czy muszę mówić, że ja też? ...

Kochana, w tym momencie powinnaś czuć się pobita. ;D Prosze Cię, zastanów się czy warto pakować się w to wszystko spowrotem, przeżywać to piekło jeszcze raz?
To, że gdy wstałaś rano i wydało Ci się , że jesteś grubsza, to tylko złudzenie. Czy to dlatego, że Twoja mama powiedziała, że Ona by tyle nie zjadła? Wcale nie zjadłaś dużo, gdybym opowiedziała, co ja zjadłam wczoraj wieczorem, to dopiero byś szoku dostała.
Poza tym od jednego szaleństwa NIE MOŻLIWE jest przytyć. A uwież mi, wcalne nie zjadłaś wiele. Naprawdę, tyle osób jada więcej. (:

Prosze Cię, pomyśl, zastanów się. Czy coś Ci to da? Nie, nic.
Dlatego zacznij ładnie jeść i nie pozwól , żeby to wróciło.

Racja imposing ma rację. Daj sobie pomóc i powoli próbuj wyjść z ED.

[enex]

Napisane przez EwelkaaS

Witam. Znów przyszłam się wyżalić -totalny brak humoru, ryczeć mi się chce, mam nadzieje, że mogę tutaj napisać co mi leży na sercu?
To wraca. Boję się, naprawdę.
Zacznijmy od tego, że wczoraj mówiłam, że sobie pofolguje i będę jadła wszystko to, na co mam ochotę. Taki mini dzień dziecka, po prostu. No i było z 2000 ileś tam kcal napewno, jeszcze wieczorem poszłam z rodzicami do ich znajomej bo miała imieniny. Tam zjadłam bezę, 4 kostki czekolady, a jeszcze lekko po 23:00 zostałam poczęstowana lodem i czterema ciastkami (wszystko odmawiałam, jedynie to zjadłam). Hm, nie wypadało mi odmówić, bo i tak odmawiałam wcześniej, ale zostało mi to przyniesione "pod nos" . Zjadłam. Zapytała się czy chcę jeszcze. Mama oczywiście się wtrąciła mówiąc, że nie (zresztą ja też już nie chciałam). Później w domu powiedziała, że ale mnie ta znajoma jeszcze "napasła pod koniec" i, że mama by tyle nie zjadła. Wstaję rano, nie czuję już tak kości, mam wrażenie, że urósł mi brzuch, że jestem grubsza, że przytyłam...Zjadłam redukcyjne śniadanie dziś. I kłóciłam się z mamą, że nie zjem rosołu, ale nie będę miała wyjścia.
Znów odsuwam się od znajomych. Na dodatek dobija mnie fakt, że wszystkie moje "byłe" przyjaciółki polubiły nagle mą przyjaciółke, a ja poszłam na bok. To wszystko wraca. S(k) napisała, że bez "tego" czuje się nikim. Czy muszę mówić, że ja też? ...

Ewelka ja codziennie jadłam przez trzy tygodnie ponad 4000-5000kcal a dopiero po trzechy takich tygodniach mi przybyło 2,5kg, ale to było kontynualne obżarstwo a nie jeden dzień porządnego jedzenia...czujesz się opuchnięta, bo jeszcze ci ciut to zalega.

[EwelkaaS]

Dziękuję dziewczyny, ale nie potrafię. To silniejsze ode mnie. Ja ostatnio i tak jem więcej, waga niby pokazuje tyle samo kg co wcześniej, ale czuje, że dalej nie mogę tak jeść.
Wstyd mi już nawet przed rodzicami, bo ciągle coś jem i mówią, że to dużo. Nie żałują mi, cieszą się, że jem, ale jednocześnie potrafią przytaknąć, że to dużo.
To nic nie da. Ale nie umiem inaczej.

[201705250937]

Napisane przez enex

Żyję...od jutra znowu zaczynam kuć, mam nadzieję, że te przygotowania do egzaminu będą mniej obfite w kompulsy. Jak narazie waga na 53kg, ale nieestetycznie pozmieniał się stosunek masy mięśni do tłuszczu, czyli dno, bo jak na spoko wagę tłuszczu za dużo. Ale co tam trzeba walczyć po prostu

Napisane przez enex

Ewelka ja codziennie jadłam przez trzy tygodnie ponad 4000-5000kcal a dopiero po trzechy takich tygodniach mi przybyło 2,5kg, ale to było kontynualne obżarstwo a nie jeden dzień porządnego jedzenia...czujesz się opuchnięta, bo jeszcze ci ciut to zalega.

Gratuluję rewelacyjnej przemiany materii Enex. Nawet po tym przytyciu ważysz niewiele, nie dziwię się, że nie rozpoczynałaś żadnej diety, skoro nie maz z czeo sie odchudzać i nie zaczynaj. Przejdź po rpostu na norlane U a w chwili wolnej poćwicz troszkę i będzie ok

[imposing]

Napisane przez EwelkaaS

Dziękuję dziewczyny, ale nie potrafię. To silniejsze ode mnie. Ja ostatnio i tak jem więcej, waga niby pokazuje tyle samo kg co wcześniej, ale czuje, że dalej nie mogę tak jeść.
Wstyd mi już nawet przed rodzicami, bo ciągle coś jem i mówią, że to dużo. Nie żałują mi, cieszą się, że jem, ale jednocześnie potrafią przytaknąć, że to dużo.
To nic nie da. Ale nie umiem inaczej.

Nie przejmuj się nimi. To wcale nie jest nic złego, jeśli je się dużo. A jeśli przy tym ma się tak świetną sylwetkę ja Ty, to powód do dumy, że ma się tak świetną przemianę materii i wogóle.

Może powinnaś wybrać się do psychologa?

[tamonita]

A ja Bez "TEGO" czuje się cudownie, jak nowo narodzona, może nawet szczęśliwa... I szczerze mówiąc to kompletnie nie rozumiem jak Wy bez swojego ED mozecie czuć się nikim... To choler**e przygnębiające

[EwelkaaS]

Nie wybiorę się do psychologa. Nie mam nawet żadnych namiarów, mieszkam w małym miasteczku, a nawet jeśli musiałabym się do niego udać, nie chciałabym żeby rodzice o tym wiedzieli.
Świetnej sylwetki nie mam, wciąż narzekam na uda. Te 52 cm to dla mnie udręka...

Tamo- sama siebie nie rozumiem w tym momencie, jak mogę bez "tego" czuć się gorzej. Ale cieszę się, że tobie jest bez tego o wiele lepiej i, kochana tak ma być ;*

[funky87]

Napisane przez Madlen898

Funky, jestes kochana, wrazliwa istotka, ktora ma w sobie tyle empatii dla innych, tyle poswiecenia i dobra Nie wiem, dlaczego musisz tyle cierpiec, ale na pewno spotkasz ludzi, ktorzy wreszcie Cie docenia i beda Cie potrzegac tak jak my, czyli jako najwspanialsza Pomysl osobie przychylniej. To bez sensu, ze bez any bylas kims... Tak nie jest... Kiedys fascynowal mnie taki filmik na yutube o anorektyczce. Bylo tam pokazane jak ukrywa sie ze swoja anoreksja, jak milczy przy znajomych i oklamuj rodzine itd, a pozniej placze i wymiotuje, jak cwiczy i jak okropnie jest chuda. Myslalam sobie wtedy, ze to takie piekne, ze ona ma swoj swiat, ze cierpi w taki artystyczny sposob. Ze nikt o tym nie wie, jak doskonale ona sie maskuje, ale jakie to pociagajace. Teraz wiem, ze to glupie. Bo chyba najwieksza glupota jest uneiszczesliwianie i zabijanie samej siebie w imie swoich glupich fanaberii i wyobrazen? Nie lepiej cieszyc sie zyciem i byc szczesliwa, tymbardziej, ze wszytskie mamy do tego predyspozycje? Chcociaz, w sumie moze lepiej umrzec mlodo, marnujac cale zycie, w rozpaczy, ale przeciez CHUDA. I samotna.

Kochana, to bez any jestes wreszcie soba I jestes KIMS o wiele bardziej niz keidykowliek

Dziękuję Madlen teraz czuje że to nie ma sensu, wcześniej żyłam żeby schudnąć, cały mój świat to była ana, czułam się silna , lepsza od innych bo potrafiłam , potrafiłam zrobić to co im się nie udawało,a teraz jestem nikim...

Napisane przez agness51

Aniu - ja wiem,że nie robię dobrze,ale ćwiczę tak dużo tylko wtedy gdy zjem więcej,a jak jem mało,to nie ma problemu,bo i wyrzutów brak .
Kochana,sama nie wiem jak powinnam robić,czy utrzymanie porządne i ćwiczenia,czy mniej kalorii,i mniej ćwiczeń (np. niespalanie po 1000kcal na rowerku) ...

Funky - strasznie się o Ciebie martwię ostatnio
Boże,nie wracaj do ED,to najgorsze,co mogłoby Cię teraz spotkać ponownie ...
...

Agnes Ty się martwisz o mnie, a ja cały czas myślę o tym jak Ty Sobie dajesz radę i powiem Ci szczerze miałam napisać ,że się poddaje że Tobie się nie da pomóc , ale wiesz co nie zrobię tego bo nie chcę żebyś pakowała się w to co ja teraz przechodzę, Aga już wystarczająco się nacierpiałaś teraz czas zacząć żyć, nie udawaj proszę jak czujesz sie super że wszystko jest ok i że psycholog Ci nie potrzebny bo Sama wiesz jak jest. Błagam zrób coś z tym póki masz jeszcze na to siły...

Napisane przez Toffiee

Wiem, że Funky ma teraz trudne dni, ale widzę, że jest jeszcze gorzej, więc myślalam, że jeszcze coś przykrego wpłynęło na jej samopoczucie.
Funky, napisz Kochana coś , będzie Ci lżej

Toffiee , przepraszam ale nie jestem w stanie nawet opisać tego co się dzieje, nie potrafię ubrać tego w słowa i wyrazić , to chyba za bardzo skomplikowane.

Napisane przez WeronikaWargulak

Witajcie moje skarby!
U mnie dziś średnio, ale mam nadzieję, że będzie lepiej. Podjełam ważną decyzję - idę na P i powolutku będę się wyturylywać poza tą dziurę i bagno jakim jest ED. 19 czerwca mam wizytę u pani doktor i wtedy powiem od ED. Jutro idę na zakupy - muszę coś kupić na P i idę do lekarza (derma) bo mam problemy z swoją skórą.
Funky, S(K) trzymam za was kciuki, by zaczełyście próbować się wytaczać z dna na którym jesteście, jak macie problem podam wam pomocną rękę i zachęcę do działania.
Pozdrawiam Wronka

Dziękuję

Napisane przez agness51

Witajcie,wpadłam się przywitać tylko
U mnie nienajgorzej,wczoraj kalorii niedużo,ale jakościowo to na R nie wyglądało,na szczęście nie dopadł mnie wilczy głód po powrocie do domu,i wcisnęłam w siebie tylko kawałek twarogu
Staram się nie myśleć ciągle o tym jak wyglądam,co mi się nie podoba itp,póki nie mam wyrzutów sumienia to jest super

Pozdrawiam

No właśnie

Napisane przez tamonita

A ja Bez "TEGO" czuje się cudownie, jak nowo narodzona, może nawet szczęśliwa... I szczerze mówiąc to kompletnie nie rozumiem jak Wy bez swojego ED mozecie czuć się nikim... To choler**e przygnębiające

Tamo , a Ty nigdy tak się nie czułaś?? Na początku jak wychodziłam z any tez czułam się cudownie wolna, ale chyba było to chwilowe i złudne bo teraz czuje się więźniem we własnym ciele, nawet nie mam siły i motywacji żeby się odchudzać.

[imposing]

Napisane przez EwelkaaS

Nie wybiorę się do psychologa. Nie mam nawet żadnych namiarów, mieszkam w małym miasteczku, a nawet jeśli musiałabym się do niego udać, nie chciałabym żeby rodzice o tym wiedzieli.
Świetnej sylwetki nie mam, wciąż narzekam na uda. Te 52 cm to dla mnie udręka...

Tamo- sama siebie nie rozumiem w tym momencie, jak mogę bez "tego" czuć się gorzej. Ale cieszę się, że tobie jest bez tego o wiele lepiej i, kochana tak ma być ;*

Rodzice nie muszą wiedzieć o Twojej wizycie u psychologa. Bynajmniej u mnie nie ma takiej konieczności, bo psycholog nie jest lekarzem nie przepisuje leków itd, więc nie trzeba. A uwież mi , że byłoby Ci lepiej. Wiesz o ile mniejsza jest szansa wyjścia z tego bez terapii? Spróbuj, prosze Cię.

Kochana, też mam 52 cm w udzie. Wbrew pozorom to nie jest wiele, porównując do niektórych wymiarów na Fitnessie.

Napisane przez EwelkaaS

Nie wybiorę się do psychologa. Nie mam nawet żadnych namiarów, mieszkam w małym miasteczku, a nawet jeśli musiałabym się do niego udać, nie chciałabym żeby rodzice o tym wiedzieli.
Świetnej sylwetki nie mam, wciąż narzekam na uda. Te 52 cm to dla mnie udręka...

Tamo- sama siebie nie rozumiem w tym momencie, jak mogę bez "tego" czuć się gorzej. Ale cieszę się, że tobie jest bez tego o wiele lepiej i, kochana tak ma być ;*

Ewelka nie spadaj na dno, błagam cię, już ja ci tu łapę podam - i ciebie wyciągnę. Nie myśl o sobie jako jednej części, jesteś piękna taka jaka jesteś. Dam wam ręcę po to by razem, wspólnymi siłamy wyszłyśmy razem. I wyjdziemy, trzeba mieć nadzieję - ona umiera ostatnia. I miej choć wolę walki - walcz do póki możesz.

[EwelkaaS]

Imposing- u mnie nie ma możliwości, aby rodzice nie wiedzieli o mojej wizycie u psychologa. Ostatnio nawet nie chcą pozwolić mi jechać do pobliskiego miasta (17km) z koleżankami, a tam jest psycholog (kiedyś byłam, ale to nie związane z ed).
Wercia- tak pięknie o tym mówisz/piszesz..ale..
niedawno nawet zobaczyłam moją znajomą-18-latka, chuda, ale nie wychudzona. Gdy zobaczyłam jej długie, chude nogi, to odrazu pomyślałam, że chciałabym takie mieć. I chociaż gdybym się całe życie odchudzała, nigdy takich mieć nie będę, bo mam po prostu taką budowę jaką mam i już. Ale jakoś to do mnie nie przemawia...

[tamonita]

Napisane przez funky87

Tamo , a Ty nigdy tak się nie czułaś?? Na początku jak wychodziłam z any tez czułam się cudownie wolna, ale chyba było to chwilowe i złudne bo teraz czuje się więźniem we własnym ciele, nawet nie mam siły i motywacji żeby się odchudzać.

NIGDY ! Bo dla mnie moja choroba, to była udręka i ja z nią czułam się nikim! Jak taka szmata (wybaczcie to określenie) uwieziona w ciele (wychudzonym) którego nie nawidziłam ! ja przed choroba miałam plany, przyjaciół i byłam szczęsliwa, a w czasie choroby pozbawiłam się tego wszytkiego i czułam się strasznie, bo ta choroba niszczy ! Poza tym ona nie była MOJA, a ja byłam JEJ, ona mnie trzymała krótko, na nic nie pozwalała, rządziła mną i chciałam się z niej uwolnic przede wszystkim i naprawde nie rozumiem jak bez ED można czuć się nikim, ja nikim czułam się wtedy gdy ED, moja waga i cialo mną rządziło...
A Ty jestes taka chudzina, ze zupełnie nie rozumiem daczego wogóle użyłaś tego stwierdzenia:

nawet nie mam siły i motywacji żeby się odchudzać.[/

Znów chcesz wpaść w to bagno ? Niszczyć najlepsze lata swojego życia ? warto ?? Mysle, że nie ! NAPEWNO NIE !


Ewelko ja tez mieszkam w małej miejscowości, a jednak bylam u psychologa, to naprawde nie boli, a nawet powiedziałabym, że wprost przeciwnie... Nie mozesz sie poddać Kochana

[EwelkaaS]

Tamo- nie chcę się poddawać, ale to wszystko jest takie..trudne. A co do psychologa to naprawde nie mam możliwości choćby dlatego, że rodzice musieliby wiedzieć. A oni chyba nie wiedzą, że aż w takie bagno wpadłam, że to psychika nie pozwala mi jeść.

[Krytia]

Napisane przez EwelkaaS

Witam. Znów przyszłam się wyżalić -totalny brak humoru, ryczeć mi się chce, mam nadzieje, że mogę tutaj napisać co mi leży na sercu?
To wraca. Boję się, naprawdę.
Zacznijmy od tego, że wczoraj mówiłam, że sobie pofolguje i będę jadła wszystko to, na co mam ochotę. Taki mini dzień dziecka, po prostu. No i było z 2000 ileś tam kcal napewno, jeszcze wieczorem poszłam z rodzicami do ich znajomej bo miała imieniny. Tam zjadłam bezę, 4 kostki czekolady, a jeszcze lekko po 23:00 zostałam poczęstowana lodem i czterema ciastkami (wszystko odmawiałam, jedynie to zjadłam). Hm, nie wypadało mi odmówić, bo i tak odmawiałam wcześniej, ale zostało mi to przyniesione "pod nos" . Zjadłam. Zapytała się czy chcę jeszcze. Mama oczywiście się wtrąciła mówiąc, że nie (zresztą ja też już nie chciałam). Później w domu powiedziała, że ale mnie ta znajoma jeszcze "napasła pod koniec" i, że mama by tyle nie zjadła. Wstaję rano, nie czuję już tak kości, mam wrażenie, że urósł mi brzuch, że jestem grubsza, że przytyłam...Zjadłam redukcyjne śniadanie dziś. I kłóciłam się z mamą, że nie zjem rosołu, ale nie będę miała wyjścia.
Znów odsuwam się od znajomych. Na dodatek dobija mnie fakt, że wszystkie moje "byłe" przyjaciółki polubiły nagle mą przyjaciółke, a ja poszłam na bok. To wszystko wraca. S(k) napisała, że bez "tego" czuje się nikim. Czy muszę mówić, że ja też? ...

Hej ewelka to że tyle jesz to nic, nie tyjesz (tylko ci się tak wydaje) to czym się martwisz. Ja po tym jak ksiądz mówił że ktoś tam może się kromką najeść to co by powiedział na to ile ja jem

Napisane przez enex

Żyję...od jutra znowu zaczynam kuć, mam nadzieję, że te przygotowania do egzaminu będą mniej obfite w kompulsy. Jak narazie waga na 53kg, ale nieestetycznie pozmieniał się stosunek masy mięśni do tłuszczu, czyli dno, bo jak na spoko wagę tłuszczu za dużo. Ale co tam trzeba walczyć po prostu

Enex

Napisane przez EwelkaaS

Dziękuję dziewczyny, ale nie potrafię. To silniejsze ode mnie. Ja ostatnio i tak jem więcej, waga niby pokazuje tyle samo kg co wcześniej, ale czuje, że dalej nie mogę tak jeść.
Wstyd mi już nawet przed rodzicami, bo ciągle coś jem i mówią, że to dużo. Nie żałują mi, cieszą się, że jem, ale jednocześnie potrafią przytaknąć, że to dużo.
To nic nie da. Ale nie umiem inaczej.

JA też ciągle coś jem a często wychodzi tak że posiłek w samochodzie przy mamie ale na szczęście ona tego nie komentuje.

Napisane przez EwelkaaS

Nie wybiorę się do psychologa. Nie mam nawet żadnych namiarów, mieszkam w małym miasteczku, a nawet jeśli musiałabym się do niego udać, nie chciałabym żeby rodzice o tym wiedzieli.
Świetnej sylwetki nie mam, wciąż narzekam na uda. Te 52 cm to dla mnie udręka...

Tamo- sama siebie nie rozumiem w tym momencie, jak mogę bez "tego" czuć się gorzej. Ale cieszę się, że tobie jest bez tego o wiele lepiej i, kochana tak ma być ;*

Nie wchodź w to bagno znowu błagam

Napisane przez funky87

Dziękuję Madlen teraz czuje że to nie ma sensu, wcześniej żyłam żeby schudnąć, cały mój świat to była ana, czułam się silna , lepsza od innych bo potrafiłam , potrafiłam zrobić to co im się nie udawało,a teraz jestem nikim...

Agnes Ty się martwisz o mnie, a ja cały czas myślę o tym jak Ty Sobie dajesz radę i powiem Ci szczerze miałam napisać ,że się poddaje że Tobie się nie da pomóc , ale wiesz co nie zrobię tego bo nie chcę żebyś pakowała się w to co ja teraz przechodzę, Aga już wystarczająco się nacierpiałaś teraz czas zacząć żyć, nie udawaj proszę jak czujesz sie super że wszystko jest ok i że psycholog Ci nie potrzebny bo Sama wiesz jak jest. Błagam zrób coś z tym póki masz jeszcze na to siły...



Toffiee , przepraszam ale nie jestem w stanie nawet opisać tego co się dzieje, nie potrafię ubrać tego w słowa i wyrazić , to chyba za bardzo skomplikowane.

Dziękuję

No właśnie

Tamo , a Ty nigdy tak się nie czułaś?? Na początku jak wychodziłam z any tez czułam się cudownie wolna, ale chyba było to chwilowe i złudne bo teraz czuje się więźniem we własnym ciele, nawet nie mam siły i motywacji żeby się odchudzać.

Funky odchudzać po co po to żeby znowu okres ci zaniknął po to aby wszystkie rzeczy wisiały na tobie, po to aby nie mieć na nic siły żeby czuć się okropnie po zjedzeniu czegoś Prosze funky nie rób tego.

Napisane przez EwelkaaS

Imposing- u mnie nie ma możliwości, aby rodzice nie wiedzieli o mojej wizycie u psychologa. Ostatnio nawet nie chcą pozwolić mi jechać do pobliskiego miasta (17km) z koleżankami, a tam jest psycholog (kiedyś byłam, ale to nie związane z ed).
Wercia- tak pięknie o tym mówisz/piszesz..ale..
niedawno nawet zobaczyłam moją znajomą-18-latka, chuda, ale nie wychudzona. Gdy zobaczyłam jej długie, chude nogi, to odrazu pomyślałam, że chciałabym takie mieć. I chociaż gdybym się całe życie odchudzała, nigdy takich mieć nie będę, bo mam po prostu taką budowę jaką mam i już. Ale jakoś to do mnie nie przemawia...

[Hypnotic Eyes]

Coś pustką tu powiało ? Gorąco to wszyscy gdzieś wybywają, albo jak ja siedzą przy książkach Na szczęście o 16 jadę na koncert to się jakoś rozerwę

Co u Ciebie Wiosenko (jak wejdziesz to odpowiedz ) ?
Jak było na wyjeździe?

Pozdrawiam Was

[Asilos Magdalena]

Eh, dziewczyny widzę, że niektóre z Was przechodzą ciężkie dni To bardzo przykre Chciałabym powiedzieć, żebyście się nie przejmowały, że wszystko się jakoś ułoży, ale wiem, że to bez sensu. Funky, tak mi smutno jak czytam co piszesz Jeszcze niedawno byłaś taka radosna... Nie umiem Wam pomóc, radzić, bo ja sama nigdy nie byłam w takiej sytuacji. Nie miałam any, moje ED to głównie kompulsy, nieumiejętność normalnego jedzenia i ja z całych sił pragnę z tego wyjść. Za Was mogę jedynie trzymać mocno kciuki, bo wierzę całym sercem, że jesteście rozsądne, że się nie dacie!!

[imposing]

Napisane przez EwelkaaS

Imposing- u mnie nie ma możliwości, aby rodzice nie wiedzieli o mojej wizycie u psychologa. Ostatnio nawet nie chcą pozwolić mi jechać do pobliskiego miasta (17km) z koleżankami, a tam jest psycholog (kiedyś byłam, ale to nie związane z ed).
Wercia- tak pięknie o tym mówisz/piszesz..ale..
niedawno nawet zobaczyłam moją znajomą-18-latka, chuda, ale nie wychudzona. Gdy zobaczyłam jej długie, chude nogi, to odrazu pomyślałam, że chciałabym takie mieć. I chociaż gdybym się całe życie odchudzała, nigdy takich mieć nie będę, bo mam po prostu taką budowę jaką mam i już. Ale jakoś to do mnie nie przemawia...

Kochana,musisz porozmawiać z rodzicami. Powiedz im poprostu, że masz problem o którym byś chciała porozmawiać z kimś obcym, z kimś kto ma do tego wszystkiego dystans. I prosze Cię, nie szukaj sobie kolejnych wymówek, bo to Ci nie pomoże. Lepiej stawić czoła tym wszystkim przeciwnościom i wybrać się do tego psychologa.

Napisane przez tamonita

NIGDY ! Bo dla mnie moja choroba, to była udręka i ja z nią czułam się nikim! Jak taka szmata (wybaczcie to określenie) uwieziona w ciele (wychudzonym) którego nie nawidziłam ! ja przed choroba miałam plany, przyjaciół i byłam szczęsliwa, a w czasie choroby pozbawiłam się tego wszytkiego i czułam się strasznie, bo ta choroba niszczy ! Poza tym ona nie była MOJA, a ja byłam JEJ, ona mnie trzymała krótko, na nic nie pozwalała, rządziła mną i chciałam się z niej uwolnic przede wszystkim i naprawde nie rozumiem jak bez ED można czuć się nikim, ja nikim czułam się wtedy gdy ED, moja waga i cialo mną rządziło...
A Ty jestes taka chudzina, ze zupełnie nie rozumiem daczego wogóle użyłaś tego stwierdzenia: Znów chcesz wpaść w to bagno ? Niszczyć najlepsze lata swojego życia ? warto ?? Mysle, że nie ! NAPEWNO NIE !

A widzisz, u mnie to było inaczej. Ja czułam, że nie jedząc, ukrywając chudnięcie i głodując, jestem kimś wyjątkowym. Że to wszystko daje mi siłe i panowanie nad sobą. Byłam dumna wyrzucając kanapkę do śmietnika i odmawiając sobie coraz to kolejnych potraw. Czułam, że nie jestem jak wszystkie inne dziewczyny. Jestem twarda, mam silną wole, a one są gorsze ode mnie, bo ciągle wcinają jakieś słodycze i tylko użalają się nad swoim wyglądem. Nawet trafiając do szpitala mówiłam sobie: przeleże tu jakiś czas, przytyje te 2-3 kg, a potem zrzuce 5. Nie miałam zamiaru tego kończyć, bo dawało mi dziwne poczucie zadowolenia i kontroli.
I szczerze mówiąc, dalej mam coś takiego, że gdy jednego dnia zjem trochę mniej, od razu czuje się lepiej. Jestem z siebie jakaś zadowolna i gratuluje sobie, że mi się udało mniej zjeść.
Jednakże wiem jakie to bagno i że musze jakoś pokonać te myśli, oduczyć się postrzegania tego w ten sposób. Wiem, że wbrew tego,co mi się wydaje to NAPRAWDE niszcze sobie życie.
Jednak dalej mam dziwne uczucie, że kiedy będe już zdrowa i będe warzyć tyle ile powinnam, przestanę być wyjątkowa.

[201705250937]

Napisane przez funky87

Dziękuję Madlen teraz czuje że to nie ma sensu, wcześniej żyłam żeby schudnąć, cały mój świat to była ana, czułam się silna , lepsza od innych bo potrafiłam , potrafiłam zrobić to co im się nie udawało,a teraz jestem nikim...

Agnes Ty się martwisz o mnie, a ja cały czas myślę o tym jak Ty Sobie dajesz radę i powiem Ci szczerze miałam napisać ,że się poddaje że Tobie się nie da pomóc , ale wiesz co nie zrobię tego bo nie chcę żebyś pakowała się w to co ja teraz przechodzę, Aga już wystarczająco się nacierpiałaś teraz czas zacząć żyć, nie udawaj proszę jak czujesz sie super że wszystko jest ok i że psycholog Ci nie potrzebny bo Sama wiesz jak jest. Błagam zrób coś z tym póki masz jeszcze na to siły...



Toffiee , przepraszam ale nie jestem w stanie nawet opisać tego co się dzieje, nie potrafię ubrać tego w słowa i wyrazić , to chyba za bardzo skomplikowane.

Dziękuję

No właśnie

Tamo , a Ty nigdy tak się nie czułaś?? Na początku jak wychodziłam z any tez czułam się cudownie wolna, ale chyba było to chwilowe i złudne bo teraz czuje się więźniem we własnym ciele, nawet nie mam siły i motywacji żeby się odchudzać.

Funky a może to własnie dobrze, że jest Ci smutno, że zdajesz sobie sprawe jakie płytkie , puste i beznadziejne było Twoje dotychczasowe zycie. Bo takie musiało byc zycie z chorobą skoro teraz, gdy nie masz już mysli zaprzątniętych zrzuceniem wagi, to okazuje się , że wokoól nie ma nic. Pustka, taki beznens- to mój przypadek, ale pewni Twój też jest na podobnej zasadzie. Wiadmomo, ze nie można się cieszyć z utraty czegoś co dawało azyl problemom- a jednak cieszymy się, tylko nie w tym momencie, bo niektóre musza byc trudniejsze. A ja powiem szcerze, który moment byl dla mne najlepszy i chyba dla ciebie też. Gdy jadłam dużo i to na co miałam ochote a mimo to wyglądałam (wyglądam) przeraxliwie chudo. Usmiech an wychodzonej twarzy, to nie jest uśmiech i tak naprawde to teraz osiągnęłaś znacznie więcje niż wtedy, bo pokonałąs lęk przed przytyciem, źle się z tym czujesz, ale to minie

[funky87]

Napisane przez tamonita

NIGDY ! Bo dla mnie moja choroba, to była udręka i ja z nią czułam się nikim! Jak taka szmata (wybaczcie to określenie) uwieziona w ciele (wychudzonym) którego nie nawidziłam ! ja przed choroba miałam plany, przyjaciół i byłam szczęsliwa, a w czasie choroby pozbawiłam się tego wszytkiego i czułam się strasznie, bo ta choroba niszczy ! Poza tym ona nie była MOJA, a ja byłam JEJ, ona mnie trzymała krótko, na nic nie pozwalała, rządziła mną i chciałam się z niej uwolnic przede wszystkim i naprawde nie rozumiem jak bez ED można czuć się nikim, ja nikim czułam się wtedy gdy ED, moja waga i cialo mną rządziło...
A Ty jestes taka chudzina, ze zupełnie nie rozumiem daczego wogóle użyłaś tego stwierdzenia: Znów chcesz wpaść w to bagno ? Niszczyć najlepsze lata swojego życia ? warto ?? Mysle, że nie ! NAPEWNO NIE ! niestety w ślad za podłym nastrojem idzie skrzywione postrzeganie Siebie, jeszcze niedawno pisałam że zaczynam się Sobie podobać, wyglądałam tak samo nic się waga nie zmieniła, ale za to moje podejscie diametralnie. Zawsze jak czuje się gorzej psychicznie to łatwiej mi odmówić Sobie jedzenie i tłumacze sobie to tym że na nie nie zasługuje a może przynajmniej schudnę, boże jakie to chore

Rozczarowałam was.....


Ewelko ja tez mieszkam w małej miejscowości, a jednak bylam u psychologa, to naprawde nie boli, a nawet powiedziałabym, że wprost przeciwnie... Nie mozesz sie poddać Kochana

Napisane przez Krytia

Funky odchudzać po co po to żeby znowu okres ci zaniknął po to aby wszystkie rzeczy wisiały na tobie, po to aby nie mieć na nic siły żeby czuć się okropnie po zjedzeniu czegoś Prosze funky nie rób tego.

Nie wiem Krytuś, nie wiem, Bądź silna chociaż Ty, pokaż nam że można z tego wyjść, może kiedyś pójdę w ślad za Tobą

Napisane przez Asilos Magdalena

Eh, dziewczyny widzę, że niektóre z Was przechodzą ciężkie dni To bardzo przykre Chciałabym powiedzieć, żebyście się nie przejmowały, że wszystko się jakoś ułoży, ale wiem, że to bez sensu. Funky, tak mi smutno jak czytam co piszesz Jeszcze niedawno byłaś taka radosna... Nie umiem Wam pomóc, radzić, bo ja sama nigdy nie byłam w takiej sytuacji. Nie miałam any, moje ED to głównie kompulsy, nieumiejętność normalnego jedzenia i ja z całych sił pragnę z tego wyjść. Za Was mogę jedynie trzymać mocno kciuki, bo wierzę całym sercem, że jesteście rozsądne, że się nie dacie!!

Agatko mnie pomaga Sama świadomość że to rozumiecie i jesteście ze mną, i mimo że to tylko wirtualny świat ja czuję ogromne wsparcie z Waszej strony, pewnie gdyby nie to , już dawno by mnie tu nie było Jesteście Kochana , wszystkie razem i każda z osobna

Napisane przez imposing

Kochana,musisz porozmawiać z rodzicami. Powiedz im poprostu, że masz problem o którym byś chciała porozmawiać z kimś obcym, z kimś kto ma do tego wszystkiego dystans. I prosze Cię, nie szukaj sobie kolejnych wymówek, bo to Ci nie pomoże. Lepiej stawić czoła tym wszystkim przeciwnościom i wybrać się do tego psychologa.



A widzisz, u mnie to było inaczej. Ja czułam, że nie jedząc, ukrywając chudnięcie i głodując, jestem kimś wyjątkowym. Że to wszystko daje mi siłe i panowanie nad sobą. Byłam dumna wyrzucając kanapkę do śmietnika i odmawiając sobie coraz to kolejnych potraw. Czułam, że nie jestem jak wszystkie inne dziewczyny. Jestem twarda, mam silną wole, a one są gorsze ode mnie, bo ciągle wcinają jakieś słodycze i tylko użalają się nad swoim wyglądem. Nawet trafiając do szpitala mówiłam sobie: przeleże tu jakiś czas, przytyje te 2-3 kg, a potem zrzuce 5. Nie miałam zamiaru tego kończyć, bo dawało mi dziwne poczucie zadowolenia i kontroli.
I szczerze mówiąc, dalej mam coś takiego, że gdy jednego dnia zjem trochę mniej, od razu czuje się lepiej. Jestem z siebie jakaś zadowolna i gratuluje sobie, że mi się udało mniej zjeść.
Jednakże wiem jakie to bagno i że musze jakoś pokonać te myśli, oduczyć się postrzegania tego w ten sposób. Wiem, że wbrew tego,co mi się wydaje to NAPRAWDE niszcze sobie życie.
Jednak dalej mam dziwne uczucie, że kiedy będe już zdrowa i będe warzyć tyle ile powinnam, przestanę być wyjątkowa.

Imposing , chyba u nas przebiegało to podobnie, ja tez czułam się lepsza jak nic nie jadłam a widziałam że inni to robią i nie potrafią sobie odmówić ..

Napisane przez Toffiee

Funky a może to własnie dobrze, że jest Ci smutno, że zdajesz sobie sprawe jakie płytkie , puste i beznadziejne było Twoje dotychczasowe zycie. Bo takie musiało byc zycie z chorobą skoro teraz, gdy nie masz już mysli zaprzątniętych zrzuceniem wagi, to okazuje się , że wokoól nie ma nic. Pustka, taki beznens- to mój przypadek, ale pewni Twój też jest na podobnej zasadzie. Wiadmomo, ze nie można się cieszyć z utraty czegoś co dawało azyl problemom- a jednak cieszymy się, tylko nie w tym momencie, bo niektóre musza byc trudniejsze. A ja powiem szcerze, który moment byl dla mne najlepszy i chyba dla ciebie też. Gdy jadłam dużo i to na co miałam ochote a mimo to wyglądałam (wyglądam) przeraxliwie chudo. Usmiech an wychodzonej twarzy, to nie jest uśmiech i tak naprawde to teraz osiągnęłaś znacznie więcje niż wtedy, bo pokonałąs lęk przed przytyciem, źle się z tym czujesz, ale to minie

Dziewczyny, dziękuje wam na prawdę za wsparcie , nie wiem co bym zrobiła bez Was, muszę wsiąść się w garść, a nie tylko użalać nad Sobą.

Dziewczyny postaram się, żeby to ja byłam tą pierwszą, która was wyciągnie z bagna. Ja pierwsza wyjdę, a potem idźcie za moim przykładem, na pewno wpiszę optymistyczny post i szukajcie mnie na wizażu, a znajdziecie.... Zawszę tu bedę i wam pomogę, bo jak prawdziwa przyjaciółka chcę dla was jak najlepiej.
Ewelko dasz radę - musisz się przemóc, niec ana nie bierze nad tobą góry, nie wolno się poddać anie.
Hypnotic zawsze jestem też ja. Bowiem jestem (chcę powiedzieć byłam) aną i nie pozwolę by moje przyjaciółki zeszły na dno. Tylko, że my jesteśmy jak alkoholicy, możemy w każdej chwili wdepnąć w to bagno po raz drugi. Ja wam na to nie pozwolę. Razem jesteśmy i razem wyjdziemy z ED.

[Krytia]

Nie moge powiedzieć żeby dzisiaj było różowo.
Rano było fajnie poopalałam się troche itp. A później miałyśmy z mamą iść do sklepu po buty i bluzke, ale przed wyjściem zobaczyłam że kupiła mi kostium kąpielowym: a ja w ryk, szał, trzaskałam drzwiami i darłam się na nią. Po pewnym czasie mi przeszło i pojechałyśmy do tego sklepu i jednak kupiłam sobie i buty i bluzke(chcecie zobaczyć?)i poszłyśmy na lody. W aucie powiedziałam mamie dlaczego nastąpiła ta histeria (bo ona nie wie czemu ja mam takie humory) : po 1 bo wydała na mnie kase, a po 2 bo ja przecież nie mam na co założyć tego kostiumu. Jeszcze przez całą drogę powrotną płakałam że jetem niska że nigdy nie będę miała biustu ani nie będę ładna bo żeby mieć biust to musiałabym przytyć do 50kg a ja nie dam rady psychicznie. Ale teraz jest dobrze, po trochu mi przechodzi i troche się ciesze że będzie dzisiaj grill.
Sory za tak długą wypowiedź
A i jeszcze co do wyjątkowości z aną to przecież jak jej nie będę miała to będę taką szarą myszką niczym nie odznaczającą się (stop krytia będziesz szczęśliwa! chyba musze se to zapisać)
Iza co u ciebie?
Hipnotic byłaś w GW?
Funky za ciebie wypije pół piwa(mam ochote, ja niepijąca) za to abyś z tego wyszła i wy wszystkie

[Asilos Magdalena]

Napisane przez WeronikaWargulak

Dziewczyny postaram się, żeby to ja byłam tą pierwszą, która was wyciągnie z bagna. Ja pierwsza wyjdę, a potem idźcie za moim przykładem, na pewno wpiszę optymistyczny post i szukajcie mnie na wizażu, a znajdziecie.... Zawszę tu bedę i wam pomogę, bo jak prawdziwa przyjaciółka chcę dla was jak najlepiej.

Widzę, że straszna z Ciebie samarytanka , ale ja myśłę że wystarczy jak każda z nas będzie wychodziłam z tego we własnym rytmie i na własną rękę. Oczywiście nasze wsparcie jest ogromnie potrzebne i to cudowne, że mamy dla siebie tyle zrozumienia i możemy się wyżalić. Jednak branie odpowiedzialności za to co robi, każda z nas nie jest dobre. Zajmij się swoim P i służ radą i pomocą jak każda z nas, bez brania na siebe życia każdej z osobna.

[moniczkaaSnk]

Dziewczyny, dzisiaj mam fatalny dzień. W ogóle podczytuję tu troszkę ii mam takie same od czucia.. Chcę wrócić do tamtej postaci.. i w ogóle. fatalnie mi dziś!