Szukam dziewczyn, które są chore i chcą z tego wyjść - część III

[kika171]

Napisane przez iza_wiosenna

wiecie, z dnia na dzień coraz gorzej z moją samoakceptacją...

Iza przestań... nie wolno Ci nawet tak myśleć, a co dopiero pisać! jesteś mądrą i z tego co słyszałam zgrabną dziewczyną więc nie masz powodu, żeby się nie akceptować


Juliaaa161190...nie dziwię się, że tyle czasu poświęciłyście na rozmowę skoro nie widziałyście się aż 7 latPrzeczytałam, że koncert się udał- bardzo fajnie a co do rodziców to rzadko zdarza się, żeby potrafili dogadać się z dziećmi bez kłótni więc szczerze "gratuluję"


a u mnie dzisiejszy dzień był na początku udany, a teraz wielka klapa... rano super bo wspaniała pogoda, byłam na spacerku, umówiłam się z koleżanką na jutro na frytki, na które już nawet nie mam ochoty...po południu pojechałam z Tatą na małą przejażdżkę i wjechaliśmy do takiego lasku, żeby pospacerować troszkę,a że dopisało nam szczęście to znaleźliśmy bardzo dużo grzybów i do tego momentu było super, podczas grzybobrania nagadałam się z Tatą za cały tydzień (nadrabiamy zaległości) potem wróciliśmy do domu, ja poszłam do siebie do pokoju a Mama z Tatą byli w salonie, wszystko było ok...aż nagle usłyszałam jakieś krzyki i kłótnię...wyszłam żeby spr co się dzieje i usłyszałam tylko "ja już mam tego dość, więcej tak nie mogę"- słowa Taty, a Mama w odpowiedzi na to "więc skoro tak uważasz to dajmy sobie spokój i rozstańmy się jak cywilizowani ludzie..." Boże dziewczyny nie wiecie jak się poczułam jak to usłyszałam... Tata wyszedł z domu, Mama płakała w pokoju, a ja po prostu zaszyłam się teraz u siebie i też płaczę...pamiętam, że kiedyś też była taka sytuacja, że rodzice już nawet o rozstaniu rozmawiali, ale po mojej rozmowie z tatą i prośbach pojechał wtedy do Mamy do pracy z kwiatkami i ją przeprosił choć to nawet nie była jego wina...dziś na razie nie wiem o co poszło...boję się tylko jak to się tym razem skończy...

[juliaaa161190]

Napisane przez monochrome

No, mi też musi zawsze coś grać, jak jestem sama. Właśnie wróciłam ze spotkania z przyjaciółką do tego domu, obecnie też pustego, no i znów smuteczek. Ale tylko do środy, wtedy wróci rodzinka. ;] Niestety w czwartek jadę do Krk. Miasto piękne, ale mi się kojarzy z moim ED, depresją, wszystkim co niefajne. :| Trzeba się jakoś przełamać, w końcu w październiku wracam tam na studia, ale czemu muszę przełamywać się już teraz? ;]
Czuję się trochę, jakbym była 2 osobami. Jedna silna, wesoła, z poczuciem własnej wartości, zadowolona z życia, mieszka w Katowicach u rodziców, a druga - zagubiona ofiara, smutna i wychudzona, zapłakana, tnąca się żyletkami i bijąca się po nogach (:|) - mieszka w Krakowie. ;(

I tak to ze mną jest. ;D

A jeszcze pytanie z cyklu spraw medycznych. Częste skurcze w stopach i łydkach to niedobór magnezu? Potasu? Ostatnio stale mnie łapie w stopach, co jest szczególnie upierdliwe, gdy prowadzę samochód. ;] Albo budzę się w nocy i mam masakryczny skurcz w łydce (zawsze w prawej), nie do wytrzymania. Czemu tak? :|

No to trzymam kciuki za ten Kraków w takim razie Kurcze jakoś mi tak nieswojo - pierwsza samotna noc, bo wczoraj spała u mnie koleżanka - nie raz zostawałam sama na noc, ale miałam świadomość, że rodzice są kilka czy kilkanaście km dalej, a teraz ok.600;/ Nie wiem czemu ale jakoś trochę mi tak dziwnie ... eh nie lubię takiego odosobnienia ...

Napisane przez Krytia

Agatko zawsze jest nadzieja spróbuj walczyć jak dawniej

Moi też są tacy a ja się z tego ciesze jak nie jestem w czyms najlepsza to moja mama zawsze mówi że przecież nie każdy jest ideałem ja umiem to a inni tamto

Mnie też odpowiada podejście moich rodziców

[enex]

Monochrome - ciebie aż miło zawsze czytać, jesteś taka no...móc ciebie tak poznać w realu. Tylko takie spostrzeżenie.

Iza - no co ty - wspaniała figiuka, super człowiek jeśli chodzi o charakter, nawet choć cały czas powtarzasz, że wcale nie jesteś taka jak na forum. Coś się dziś stało (nie licząc tej koleżanki), czy tak ogólnie czarne myśli dziś zaatakowały?

Kika - daj im trochu czasu - jeśli mówisz, że już kilka razy się tak posprzeczali może i tym razem jakoś po czasie ochłoną. Nawet gdyby to trwało kilka dni - takie burze znienacka zazwyczaj się jakoś jeszcze uspokajają

[juliaaa161190]

Napisane przez kika171

Iza przestań... nie wolno Ci nawet tak myśleć, a co dopiero pisać! jesteś mądrą i z tego co słyszałam zgrabną dziewczyną więc nie masz powodu, żeby się nie akceptować


Juliaaa161190...nie dziwię się, że tyle czasu poświęciłyście na rozmowę skoro nie widziałyście się aż 7 latPrzeczytałam, że koncert się udał- bardzo fajnie a co do rodziców to rzadko zdarza się, żeby potrafili dogadać się z dziećmi bez kłótni więc szczerze "gratuluję"


a u mnie dzisiejszy dzień był na początku udany, a teraz wielka klapa... rano super bo wspaniała pogoda, byłam na spacerku, umówiłam się z koleżanką na jutro na frytki, na które już nawet nie mam ochoty...po południu pojechałam z Tatą na małą przejażdżkę i wjechaliśmy do takiego lasku, żeby pospacerować troszkę,a że dopisało nam szczęście to znaleźliśmy bardzo dużo grzybów i do tego momentu było super, podczas grzybobrania nagadałam się z Tatą za cały tydzień (nadrabiamy zaległości) potem wróciliśmy do domu, ja poszłam do siebie do pokoju a Mama z Tatą byli w salonie, wszystko było ok...aż nagle usłyszałam jakieś krzyki i kłótnię...wyszłam żeby spr co się dzieje i usłyszałam tylko "ja już mam tego dość, więcej tak nie mogę"- słowa Taty, a Mama w odpowiedzi na to "więc skoro tak uważasz to dajmy sobie spokój i rozstańmy się jak cywilizowani ludzie..." Boże dziewczyny nie wiecie jak się poczułam jak to usłyszałam... Tata wyszedł z domu, Mama płakała w pokoju, a ja po prostu zaszyłam się teraz u siebie i też płaczę...pamiętam, że kiedyś też była taka sytuacja, że rodzice już nawet o rozstaniu rozmawiali, ale po mojej rozmowie z tatą i prośbach pojechał wtedy do Mamy do pracy z kwiatkami i ją przeprosił choć to nawet nie była jego wina...dziś na razie nie wiem o co poszło...boję się tylko jak to się tym razem skończy...

Nie martw się ;* na pewno wszystko się ułoży, rodzice się pogodzą

[kika171]

Napisane przez enex

Monochrome - ciebie aż miło zawsze czytać, jesteś taka no...móc ciebie tak poznać w realu. Tylko takie spostrzeżenie.

Iza - no co ty - wspaniała figiuka, super człowiek jeśli chodzi o charakter, nawet choć cały czas powtarzasz, że wcale nie jesteś taka jak na forum. Coś się dziś stało (nie licząc tej koleżanki), czy tak ogólnie czarne myśli dziś zaatakowały?

Kika - daj im trochu czasu - jeśli mówisz, że już kilka razy się tak posprzeczali może i tym razem jakoś po czasie ochłoną. Nawet gdyby to trwało kilka dni - takie burze znienacka zazwyczaj się jakoś jeszcze uspokajają

tak tylko, że wtedy to ja poszłam i prosiłam tatę, żeby ustąpił, a teraz tzn po kłótni gdzieś wyszedł i nadal go nie ma...a jutro wyjeżdża na tydzień...ja już nie daję rady a mama nadal płacze...idę do niej

Napisane przez juliaaa161190

Nie martw się ;* na pewno wszystko się ułoży, rodzice się pogodzą

...ja już nie wiem co mam robić...idę do mamy sprawdzić co u niej...

[kika171]

Przepraszam, że post pod postem,a le muszę to z siebie wyrzucić...poszłam do mamy, usiadłam koło niej i chciałam ją przytulić, powiedzieć, że będzie ok, że wszystko się ułoży...a ona nagle do mnie z tekstem, że gdyby nie my tzn ja i mój brat to miałaby spokój, że niedługo zostanę sobie sama z tatusiem i oboje bedziemy mieć pole do popisu, a ona święty spokój, zapytałam dlaczego mnie o to wini, a ona, że już nie daje sobie rady ze mną, że tylko odchudzanie mi w głowie-a ostatnio mnie pochwaliła, że ładnie jem i przytyłam w ramionach-, że ma już dość wszystkiego, powiedziała, że dla mnie liczy się tylko komputer i nic poza tym, że jestem CÓRECZKA TAUSIA i żebym dała jej święty spokój bo nie może już na mnie patrzeć...mam dość...

dobranoc Dziewczyny

[juliaaa161190]

Napisane przez kika171

Przepraszam, że post pod postem,a le muszę to z siebie wyrzucić...poszłam do mamy, usiadłam koło niej i chciałam ją przytulić, powiedzieć, że będzie ok, że wszystko się ułoży...a ona nagle do mnie z tekstem, że gdyby nie my tzn ja i mój brat to miałaby spokój, że niedługo zostanę sobie sama z tatusiem i oboje bedziemy mieć pole do popisu, a ona święty spokój, zapytałam dlaczego mnie o to wini, a ona, że już nie daje sobie rady ze mną, że tylko odchudzanie mi w głowie-a ostatnio mnie pochwaliła, że ładnie jem i przytyłam w ramionach-, że ma już dość wszystkiego, powiedziała, że dla mnie liczy się tylko komputer i nic poza tym, że jestem CÓRECZKA TAUSIA i żebym dała jej święty spokój bo nie może już na mnie patrzeć...mam dość...

dobranoc Dziewczyny

Mama na pewno tak nie myśli! Była zdenerwowana i tak powiedziała, człowiek w złości często mówi rzeczy, których później żałuje...

[Krytia]

Napisane przez juliaaa161190

Mama na pewno tak nie myśli! Była zdenerwowana i tak powiedziała, człowiek w złości często mówi rzeczy, których później żałuje...

Zgadzam się ztym. Twoja mam jest zdenerwowana tą sytuacją próbuje jakoś wyrzucić z siebie złe emocje uspokoić się no i niestety to ląduje na tobie

[kika171]

Napisane przez juliaaa161190

Mama na pewno tak nie myśli! Była zdenerwowana i tak powiedziała, człowiek w złości często mówi rzeczy, których później żałuje...

Rano też się nie odzywała do mnie, zasze w pon jeździli do pracy razem z Tatą, on ją podwoził, a dzisiaj wyszłą pół godz przed nim...kiedy weszłam do kuchni tylko na mnie spojrzała i wychodząc powiedziała "zejdziesz mi z drogi czy całę życie będziesz tak zawadzać?"...

Napisane przez Krytia

Zgadzam się ztym. Twoja mam jest zdenerwowana tą sytuacją próbuje jakoś wyrzucić z siebie złe emocje uspokoić się no i niestety to ląduje na tobie

ale co ja jej zrobiłam? mam dość tego wszystkiego...i siebie...może faktycznie to moja wina...

[FilifionkaB]

Witam po weekendzie.

Napisane przez enex

Dziękuję kobitki, ale dziś juz chyba nic nie zmieni mojego samopoczucia. Mama ma rację - jestem niedorosła. Nie umiem się ubierać jak dziewczyny w moim wieku, nie umiem malować, czesać, wszystkie wypady do pubu to do mnie tragedia, bo wybieram pomiędzy jednymi a jednymi spodniami jeszcze z liceum a dwoma t-shirtami...gdyby przynajmniej te kompulsy i jedzenie, gdyby przynajmniej tu mi się udało zrzucić te wstrętne kilogramy...gdyby...gdyby m była kim innym...

Enex a co ja mam powiedziec? nie wiele brakuje mi do 30 a ja chodzę ciągle w dzinsach i tishertach. Nie noszę zadnych ubrań takich jak kobiety wmoim wieku, nie nosze obcasów, nie maluje się, nie spędzam godzina na układaniu włosów i nawet nie maluje paznocki.
Mój mężczyzna ciągle do tego "pije" że mogłabym zacząć ubierac się jak kobieta, ze jestem aseksualna itp...

Napisane przez starlight

jest. Mianowicie-niedługo jadę nad jezioro. no i ciągle myślę o tym, jak ja się pokażę w bikini.. chyba muszę kupić tankini czy jak to się zwie majteczki+ top zasłaniający brzuch.ćwiczenia? nigdy nie umiałam wyśrodkować- albo do resztek sił, głodząc się przy tym, albo nic. (tak, tak, tłumacz się leniu-Starlight ). Głupio mi tu napisać, ale czuję że będzie tak- pójdę w tym durnym bikini, a wcześniej ze 2-3 dni pod rząd się poprzeczyszczam.

ja też nie umiem wyposrodkować.. nie umiem zjeść mało, wiec ciagle albo się głodzę, albo obzeram, bo skoro zjadłam juz 3 ciasteczka to i tak przytyje wiec mogę się nażereć juz do bólu żoładka.
Staram sie wiec unikać grzeszków, bo wiem jak sę to skonczy...ale z drugiej strony przez to ciągle się głodzę i mam wiekszą ochotę na grzeszki i takie błędne koło powstaje

Napisane przez monochrome

A jeszcze pytanie z cyklu spraw medycznych. Częste skurcze w stopach i łydkach to niedobór magnezu? Potasu? Ostatnio stale mnie łapie w stopach, co jest szczególnie upierdliwe, gdy prowadzę samochód. ;] Albo budzę się w nocy i mam masakryczny skurcz w łydce (zawsze w prawej), nie do wytrzymania. Czemu tak? :|

Na coś takiego najlepszy jest Aspargin, witaminy z apteki bez recepty, kilka dni łykania i po problemie, tez czasem tak mam


Ja po weekendzie kiedy znow przesadziłam z jedzeniem mam mega wyrzuty sumienia, a od rana dostałam juz kilka niemiłych smsów, wiec ogólnie humo mam "super", czasami odechciewa się życ

[Krytia]

Napisane przez kika171

Rano też się nie odzywała do mnie, zasze w pon jeździli do pracy razem z Tatą, on ją podwoził, a dzisiaj wyszłą pół godz przed nim...kiedy weszłam do kuchni tylko na mnie spojrzała i wychodząc powiedziała "zejdziesz mi z drogi czy całę życie będziesz tak zawadzać?"...



ale co ja jej zrobiłam? mam dość tego wszystkiego...i siebie...może faktycznie to moja wina...

Kika nic jej nie zrobiłaś twoja mama jest no cóż (prawdopodobnie) załamana, możliwe że nie umie na razie sobie z tym poradzić. Jest wściekła/smutna pewnie całkiem sporo są małżeństwem więc takie rozwinięcie się rzeczy może na nią teraz źle wpływać.No cóż nic innego nie da się zrobić tylko czekać


Tak wiem to jest prawdopodobnie napisane chaotycznie ale ja zawsze tak pisze

[miss Serena]

ja przez 2 tygodniowy wyjazd z chłopakiem przytyłam 4 kg... ważyłam 56 kg, a teraz 59 kg przy wzroście 175 cm. I gdy weszłam na wagę załamałam się. jednak po dłuższej chwili namysłu uznałam, że wyszło mi to na dobre. Uda wreszcie nie mają 48 cm, tylko prawie 50 . Wyglądam jak kobieta a nie szczupaczek. Tylko troszkę brzuch mi się wypchał, ale to normalne gdy na śniadanie je się smażoną rybę z frytkami i surówką, na obiad pół pizzy w między czasie gofra z bitą smietana i karmelem i pije 5 drinków dziennie, piwo i likiery... i tak uważam, że jak na to co jadłam, to przytyłam tyle co nic. od dziś znów stałe nawyki żywieniowe, zero fast foodów a alkohol od czasu do czasu.

[deMitia]

Napisane przez kika171

Rano też się nie odzywała do mnie, zasze w pon jeździli do pracy razem z Tatą, on ją podwoził, a dzisiaj wyszłą pół godz przed nim...kiedy weszłam do kuchni tylko na mnie spojrzała i wychodząc powiedziała "zejdziesz mi z drogi czy całę życie będziesz tak zawadzać?"...



ale co ja jej zrobiłam? mam dość tego wszystkiego...i siebie...może faktycznie to moja wina...

Wiesz Kika, dla Twojej mamy to też trudna sytuacja- jest zflustrowana i niestety swoje emocje przerzuciła na Ciebie. Zobacz, że jak się opamięta to Cię przeprosi za te słowa- bo na pewno tak nie myśli! Tylko wiesz, jak rzeczywiście konflikt między rodzicami jest bardzo ostry to ona może nie myśleć racjonalnie. Jest wściekła, zła, smutna, rozgoryczona- wiem, że takie słowa bolą- ale ona tak nie myśli. Może daj jej pobyć samej? Tak, żeby się wyplakała, wyzłościła... może umów się z koleżankami na jakiś wypad nad wodę? Albo babcię odwiedż? Ona się uspokoi i wszystko się ułoży. A jej tekstami o odchudzaniu się nie przejmuj- moja mamie jak brakuje argumentów zawsze wywala coś na ten temat. Będzie dobrze.

Napisane przez miss Serena

ja przez 2 tygodniowy wyjazd z chłopakiem przytyłam 4 kg... ważyłam 56 kg, a teraz 59 kg przy wzroście 175 cm. I gdy weszłam na wagę załamałam się. jednak po dłuższej chwili namysłu uznałam, że wyszło mi to na dobre. Uda wreszcie nie mają 48 cm, tylko prawie 50 . Wyglądam jak kobieta a nie szczupaczek. Tylko troszkę brzuch mi się wypchał, ale to normalne gdy na śniadanie je się smażoną rybę z frytkami i surówką, na obiad pół pizzy w między czasie gofra z bitą smietana i karmelem i pije 5 drinków dziennie, piwo i likiery... i tak uważam, że jak na to co jadłam, to przytyłam tyle co nic. od dziś znów stałe nawyki żywieniowe, zero fast foodów a alkohol od czasu do czasu.

Nawet się nie obejrzysz jak organizm sam się nadwyżką upora. Jak jesz regulranie to raz dwa się pozbędziesz, w końcu organizm też jest cwany- po co ma się przemeczać i tłuszczem okładać skoro wie, że i tak jedzenie mu się dostarczy.

[Djapira]

.

[Djapira]

Czesc dziewczyny Czy moge sie podlaczyc do watku? Pomyslalam, ze jesli bede pisac o swoich emocjach i czytac wasze problemy to moze zaczne rozumiec o co w tym wszystkim chodzi, moze uda mi sie "naprawiac" moje myslenie.

[starlight]

nawet gdyby się rozwiedli-czego nie życzę- Ty przecież nie będziesz temu winna. A teraz wspieraj mamę, rozmawiaj z nią itp

[agness51]

Kika - straaaasznie mi przykro mam nadzieję,że będzie wszystko dobrze,że jakoś się ułoży

Wiosenko - i jak,troszkę lepiej z samoakceptacją?

Serena - jestem pewna,że po tych paru kilogramach nie będzie niedługo śladu

Superchick - super,idź na basen i nałóż bikini,niczym się nie przejmuj bo nie masz czym

Djapirko - pewnie,co u Ciebie?

A u mnie... w sumie normalnie... raz jem za mało,raz mam wrażenie,że za dużo,ale jakoś szkoda mi marnować wakacje,życie na redukcję,zamartwianie się każdym złym spojrzeniem w lustro,każdym centymetre mniej,czy więcej. Przeczytałam książkę Jessici Veiner (albo Vainer) ''Czy grubo w tym wyglądam'' no i daje ona troszkę do myślenia .
Co najważniejsze,mam małe postanowienie - przestać tak obsesyjnie patrzeć na rozmiary ubrań .

[plameczka]

Wrocilam.. Stesknilyscie sie? Bo ja bardzo

Od razu zaczne, ze przytylam przez te 2 tygodnie u babci 0,5-1 kg, uda maja juz 56 cm i brzuch jest zbyt tlusty. Wczoraj jak wrocilam plakalam caly wieczor, bylam glodna i nie jadlam, troche pocwiczylam. A od dzisiaj mialo byc 1500 kcal, ale nie potrafie. Nie potrafie sie odchudzac. Jak jestem na diecie ciagle mysle o jedzeniu, jestem zfrustrowana, nic mi sie nie chce, nie spotykam sie z ludzmi. Postanowilam, ze odpuszcze sobie w wakacje, szkoda marnowac tego fajnego czasu. Najwyzej jak nie zaakceptuje siebie to zaczne od wrzesnia, bedzie szkola, mniej czasu na myslenie, nie bedzie sie chcialo az tak jesc. A teraz jeszcze mam prawko na glowie, to postanowilam, ze nie bede sie zadreczala dieta. Nie powiem, zebym byla zadowolona ze swojego wygladu. Kiedys zawarlam z mama umowe, ze jak przytyje i bedzie widac, to mi powie i mi powiedziala, ze przytylam. Czyli jednak widac. Ale powiedziala, ze teraz lepiej wygladam, tylko zebym uwazala z jedzeniem. No, mi sie bardziej wtedy podobalo. Nie wystawal mi brzuch, uda sie o siebie nie ocieraly. Wszyscy sie na mnie wkurzaja, ze ciagle marudze na temat swojego wygladu, ale ja naprawde juz nie moge z tym wytrzymac, takie uzaleznienie od jedzenia i niejedzenia, od diet naprawde wkurza, nie potrafie sobie sama dac z tym rady, potrzebuje wsparcia, a oni mysla ze ja ciagle marudze. Ale jak mi nic nie doradza, tylko gadaja, ze wymyslam, a ja naprawde czuje sie osamotniona z tym problemem. Oni nie zauwazaja, ze to jest problem. A mama sama mowi, ze sie zaokraglilam. Ja to widze, widze te boczki, te uda, ten brzuch. I nie moge na to nic poradzic. Czuje sie jak len. Ale tak nie jest. Szkoda mi marnowac wakacji, a jednoczesnie czuje sie zle ze soba, czasem wstydze sie gdzies wyjsc, bo czuje sie grubo i ze kazdy widzi, ze przytylam. I ja chyba nie umiem jesc normalnie, ciagle czuje sie glodna. Chyba zastosuje sobie stale pory posilkow, moze to pomoze. Ale to znow rodzaj kontroli, a ja chcialabym, zeby bylo jak kiedys.

[kika171]

Na początek dziękuję wszystkim za wsparcie i ciepłe słowa

Napisane przez Krytia

Kika nic jej nie zrobiłaś twoja mama jest no cóż (prawdopodobnie) załamana, możliwe że nie umie na razie sobie z tym poradzić. Jest wściekła/smutna pewnie całkiem sporo są małżeństwem więc takie rozwinięcie się rzeczy może na nią teraz źle wpływać.No cóż nic innego nie da się zrobić tylko czekać


Tak wiem to jest prawdopodobnie napisane chaotycznie ale ja zawsze tak pisze

ja rozumiem, że jest załamana- ma do tego prawo, owszem, ale dlaczego w stosunku do mojego rodzeństwa jest inna? tzn tylko na mnie się "wyżywa"...uważa, że jestem córeczką tatusia i koniec...ja nie chcę być między nimi, nie chcę popierać ani taty ani mamy...są moimi rodzicami, nie mogę jednego z nich traktować "lepiej"

Napisane przez deMitia

Wiesz Kika, dla Twojej mamy to też trudna sytuacja- jest zflustrowana i niestety swoje emocje przerzuciła na Ciebie. Zobacz, że jak się opamięta to Cię przeprosi za te słowa- bo na pewno tak nie myśli! Tylko wiesz, jak rzeczywiście konflikt między rodzicami jest bardzo ostry to ona może nie myśleć racjonalnie. Jest wściekła, zła, smutna, rozgoryczona- wiem, że takie słowa bolą- ale ona tak nie myśli. Może daj jej pobyć samej? Tak, żeby się wyplakała, wyzłościła... może umów się z koleżankami na jakiś wypad nad wodę? Albo babcię odwiedż? Ona się uspokoi i wszystko się ułoży. A jej tekstami o odchudzaniu się nie przejmuj- moja mamie jak brakuje argumentów zawsze wywala coś na ten temat. Będzie dobrze.


Nawet się nie obejrzysz jak organizm sam się nadwyżką upora. Jak jesz regulranie to raz dwa się pozbędziesz, w końcu organizm też jest cwany- po co ma się przemeczać i tłuszczem okładać skoro wie, że i tak jedzenie mu się dostarczy.

też myślałam, żeby wyjechać do Babci na kilka dni ale nie wiem jak to będzie bo wtedy Babcia się zapyta co się dzieje i może zacząć "interweniować" a wtedy będzie jeszcze gorzej...

Napisane przez starlight

nawet gdyby się rozwiedli-czego nie życzę- Ty przecież nie będziesz temu winna. A teraz wspieraj mamę, rozmawiaj z nią itp

mam nadzieję, że do tego nie dojdzie, nie wiem co bym wtedy zrobiła... właśnie nie wiem czy próbować z nią rozmawiać czy zostawić w spokoju, myślałam, żeby wyjechać z domu na kilka dni...zejść jej z oczu...

Napisane przez agness51

Kika - straaaasznie mi przykro mam nadzieję,że będzie wszystko dobrze,że jakoś się ułoży

Wiosenko - i jak,troszkę lepiej z samoakceptacją?

Serena - jestem pewna,że po tych paru kilogramach nie będzie niedługo śladu

Superchick - super,idź na basen i nałóż bikini,niczym się nie przejmuj bo nie masz czym

Djapirko - pewnie,co u Ciebie?

A u mnie... w sumie normalnie... raz jem za mało,raz mam wrażenie,że za dużo,ale jakoś szkoda mi marnować wakacje,życie na redukcję,zamartwianie się każdym złym spojrzeniem w lustro,każdym centymetre mniej,czy więcej. Przeczytałam książkę Jessici Veiner (albo Vainer) ''Czy grubo w tym wyglądam'' no i daje ona troszkę do myślenia .
Co najważniejsze,mam małe postanowienie - przestać tak obsesyjnie patrzeć na rozmiary ubrań .

dziękuję ja też mam taką nadzieję ale nadzieja matką głupich jak to mówią...
i gratuluję rozsądnego podejścia do sprawy bardzo mądra decyzja bo na prawdę masz ekstra figurę


ja przez ten "dół" czuję się okropnie, zawalam wszystko, jedzenie, znajomych- miałam się spotkać z kol, ale nie pójdę bo nawet nie chcę, żeby widziała, ze coś jest nie tak...

[agness51]

Plameczko - super,że wróciłaś

wiesz ... jesteśmy strasznie do siebie podobne... ciągły brak samoakceptacji,a jednocześnie chęć normalnego jedzenia,bez myślenia o tym,co powinnyśmy,a czego nie...
faktycznie daj sobie spokój z redukcją,a ciesz się wakacjami,wolnym czasem .

[starlight]

Plameczka- na początek powiedz ile ważysz i ile masz wzrostu. sama mówisz: "Chyba zastosuje sobie stale pory posilkow, moze to pomoze. Ale to znow rodzaj kontroli, a ja chcialabym, zeby bylo jak kiedys." Więc staraj się nie zadręczać wyglądem, na pewno nie wyglądasz tragicznie. "nie potrafie sobie sama dac z tym rady, potrzebuje wsparcia"- więc może DOBRY PSYCHOLOG?

Kika-chyba nie powinnaś jej schodzić z oczu. Bądź dla niej wsparciem!

[deMitia]

Plameczko- piszesz, że przytyłaś 0,5-1 kg- przecież tego nawet nie widać Nie zadręczaj się tym bo jeszcze uwierzysz, że uda rzeczywiście przytyły... ale pomyśl tak racjonalnie: jak schudłaś pierwsze 0,5 kg to od razu widziałaś chude uda? Nie, potrzeba było ich więcej... teraz jest tak samo- aby na prawdę poczuć różnicę musiałabyś przytyć chociaż z 4 kg. Mniejsze różnice są prawie niezauważalne... nie martw się!

Agness51- a jak rowerek? Mam nadzieję, że nie jeździsz...

[agness51]

deMitia - w sobotę jeździłam. Ale tylko 20minut,w bardzo szybkim tempie.

[deMitia]

Ja robię od prawie 3 tygodni brzuszki- codziennie po 75, co drugi dzień dokładam do tego jeszcze dwie serie skośnych i kurde nic jaki miałam paskudny brzuch taki miałam. Teoretycznie powinnam wejść na R, dowalić 4 razy w tygodniu porządne areoby, w dni wolne od areobów chodzić na siłownie.... aleeee ile kosztuje odsysanie tłuszczu? nie no... żartuję... chociaż może....

[plameczka]

Napisane przez deMitia

Plameczko- piszesz, że przytyłaś 0,5-1 kg- przecież tego nawet nie widać Nie zadręczaj się tym bo jeszcze uwierzysz, że uda rzeczywiście przytyły... ale pomyśl tak racjonalnie: jak schudłaś pierwsze 0,5 kg to od razu widziałaś chude uda? Nie, potrzeba było ich więcej... teraz jest tak samo- aby na prawdę poczuć różnicę musiałabyś przytyć chociaż z 4 kg. Mniejsze różnice są prawie niezauważalne... nie martw się!

Tylko.. ze ja wlasnie przez ten rok przytylam juz razem w sumie 5 kg, takze widac, nawet mama mi powiedziala. I tym sie przejmuje. Waze prawie tylko co przed odchudzaniem. 1 kg nie widac, ale te 5 w ciagu roku niestety tak. Ale staram sie nie martwic az tak bardzo

Napisane przez starlight

Plameczka- na początek powiedz ile ważysz i ile masz wzrostu. sama mówisz: "Chyba zastosuje sobie stale pory posilkow, moze to pomoze. Ale to znow rodzaj kontroli, a ja chcialabym, zeby bylo jak kiedys." Więc staraj się nie zadręczać wyglądem, na pewno nie wyglądasz tragicznie. "nie potrafie sobie sama dac z tym rady, potrzebuje wsparcia"- więc może DOBRY PSYCHOLOG?

Teraz waze jakos 53-54 kg/165 cm i w udach mam az 56 cm. Brzuszkiem tez nie grzesze. W sumie jest normalnie, bo wiele osob tak wyglada, ma za duzo gdzieniegdzie. Ale mi sie chyba taka normalnosc nie podoba.. Chodze do psychologa, nie wiem czy mi pomaga, babka sie stara, ale chyba nie ma na mnie wplywu.. Staram sie nie myslec o wygladzie, ale kazda kobieta chcialaby dobrze wygladac, gdy przeglada sie w lustrze. Dziwnie jest wlasnie wtedy, gdy kobieta sie nie przeglada i olewa swoj wyglad.

Napisane przez agness51

Plameczko - super,że wróciłaś

wiesz ... jesteśmy strasznie do siebie podobne... ciągły brak samoakceptacji,a jednocześnie chęć normalnego jedzenia,bez myślenia o tym,co powinnyśmy,a czego nie...
faktycznie daj sobie spokój z redukcją,a ciesz się wakacjami,wolnym czasem .

Bede probowala

[iza_wiosenna]

Napisane przez plameczka

Wrocilam.. Stesknilyscie sie? Bo ja bardzo

Od razu zaczne, ze przytylam przez te 2 tygodnie u babci 0,5-1 kg, uda maja juz 56 cm i brzuch jest zbyt tlusty. Wczoraj jak wrocilam plakalam caly wieczor, bylam glodna i nie jadlam, troche pocwiczylam. A od dzisiaj mialo byc 1500 kcal, ale nie potrafie. Nie potrafie sie odchudzac. Jak jestem na diecie ciagle mysle o jedzeniu, jestem zfrustrowana, nic mi sie nie chce, nie spotykam sie z ludzmi. Postanowilam, ze odpuszcze sobie w wakacje, szkoda marnowac tego fajnego czasu. Najwyzej jak nie zaakceptuje siebie to zaczne od wrzesnia, bedzie szkola, mniej czasu na myslenie, nie bedzie sie chcialo az tak jesc. A teraz jeszcze mam prawko na glowie, to postanowilam, ze nie bede sie zadreczala dieta. Nie powiem, zebym byla zadowolona ze swojego wygladu. Kiedys zawarlam z mama umowe, ze jak przytyje i bedzie widac, to mi powie i mi powiedziala, ze przytylam. Czyli jednak widac. Ale powiedziala, ze teraz lepiej wygladam, tylko zebym uwazala z jedzeniem. No, mi sie bardziej wtedy podobalo. Nie wystawal mi brzuch, uda sie o siebie nie ocieraly. Wszyscy sie na mnie wkurzaja, ze ciagle marudze na temat swojego wygladu, ale ja naprawde juz nie moge z tym wytrzymac, takie uzaleznienie od jedzenia i niejedzenia, od diet naprawde wkurza, nie potrafie sobie sama dac z tym rady, potrzebuje wsparcia, a oni mysla ze ja ciagle marudze. Ale jak mi nic nie doradza, tylko gadaja, ze wymyslam, a ja naprawde czuje sie osamotniona z tym problemem. Oni nie zauwazaja, ze to jest problem. A mama sama mowi, ze sie zaokraglilam. Ja to widze, widze te boczki, te uda, ten brzuch. I nie moge na to nic poradzic. Czuje sie jak len. Ale tak nie jest. Szkoda mi marnowac wakacji, a jednoczesnie czuje sie zle ze soba, czasem wstydze sie gdzies wyjsc, bo czuje sie grubo i ze kazdy widzi, ze przytylam. I ja chyba nie umiem jesc normalnie, ciagle czuje sie glodna. Chyba zastosuje sobie stale pory posilkow, moze to pomoze. Ale to znow rodzaj kontroli, a ja chcialabym, zeby bylo jak kiedys.

Plameczko ale zauważyłaś to dopiero wtedy, kiedy przytyłaś 0,5/1 kg u babci? słuchaj, to była dobra decyzja, żeby odpuścić sobie tę dietę, ale skoro nie podobają Ci się poszczególne partie ciała, to może poćwicz troszkę po prostu? 8 abs na brzuch i na wyszczuplenie ud ta cała agrafka? (10-15 zł w tesco) po co sobie psuć wakacje, wystarczy kilka minut dziennie, bez katowania się i będą efekty!

no co Ty, nikt na pewno nie patrzy na Ciebie i nie myśli 'przytyła!' to tylko Twoje odczucie, bo Ty ciągle o tym myślisz i zwracasz na to uwagę. a skoro mama mówi, że wyglądasz lepiej, to na pewno tak jest. a sama wiesz, że dziewczyny z ed podobają sie sobie bardziej z jak najniższą wagą i nawet nie dopouszczają do siebie myśli, że mogą super wyglądać cięższe o kilka kg.

[plameczka]

A te cwiczenia naprawde pomoga bez diety? Chyba nie.. Ale i tak wielkie dzieki za mile slowa

[juliaaa161190]

Napisane przez agness51

A u mnie... w sumie normalnie... raz jem za mało,raz mam wrażenie,że za dużo,ale jakoś szkoda mi marnować wakacje,życie na redukcję,zamartwianie się każdym złym spojrzeniem w lustro,każdym centymetre mniej,czy więcej. Przeczytałam książkę Jessici Veiner (albo Vainer) ''Czy grubo w tym wyglądam'' no i daje ona troszkę do myślenia .
Co najważniejsze,mam małe postanowienie - przestać tak obsesyjnie patrzeć na rozmiary ubrań .

)

Tak trzymaj

Napisane przez plameczka

Tylko.. ze ja wlasnie przez ten rok przytylam juz razem w sumie 5 kg, takze widac, nawet mama mi powiedziala. I tym sie przejmuje. Waze prawie tylko co przed odchudzaniem. 1 kg nie widac, ale te 5 w ciagu roku niestety tak. Ale staram sie nie martwic az tak bardzo



Teraz waze jakos 53-54 kg/165 cm i w udach mam az 56 cm. Brzuszkiem tez nie grzesze. W sumie jest normalnie, bo wiele osob tak wyglada, ma za duzo gdzieniegdzie. Ale mi sie chyba taka normalnosc nie podoba.. Chodze do psychologa, nie wiem czy mi pomaga, babka sie stara, ale chyba nie ma na mnie wplywu.. Staram sie nie myslec o wygladzie, ale kazda kobieta chcialaby dobrze wygladac, gdy przeglada sie w lustrze. Dziwnie jest wlasnie wtedy, gdy kobieta sie nie przeglada i olewa swoj wyglad.



Bede probowala

53-4kg przy wzroście 165 to przecież prawidłowa waga a uda hmm może warto poćwiczyć?

[starlight]

Napisane przez plameczka

1)ja wlasnie przez ten rok przytylam juz razem w sumie 5 kg, takze widac, nawet mama mi powiedziala. I tym sie przejmuje. Waze prawie tylko co przed odchudzaniem.


2) Teraz waze jakos 53-54 kg/165 cm i w udach mam 3) az 56 cm.

Napisane przez iza_wiosenna

no co Ty, nikt na pewno nie patrzy na Ciebie i nie myśli 'przytyła!' to tylko Twoje odczucie, bo Ty ciągle o tym myślisz i zwracasz na to uwagę. a skoro mama mówi, że wyglądasz lepiej, to na pewno tak jest. a sama wiesz, że dziewczyny z ed podobają sie sobie bardziej z jak najniższą wagą i nawet nie dopouszczają do siebie myśli, że mogą super wyglądać cięższe o kilka kg.

Plameczko...
1) czyli w ciągu ok 12 miesięcy przybrałaś 5 kg?! Plameczko!!! To co ja mam zrobić, wyć do księżyca i chodzić w worku na ziemniaki? Przybyło mi 10 kg w ciągu ok 8 miesięcy ...
2) to masz bardzo dobrą wagę
3) sorry, ale..

Wiosenna..
Pokłony idealnie to ujęłaś. taka jest niestety prawda...

[Krytia]

Napisane przez plameczka

Tylko.. ze ja wlasnie przez ten rok przytylam juz razem w sumie 5 kg, takze widac, nawet mama mi powiedziala. I tym sie przejmuje. Waze prawie tylko co przed odchudzaniem. 1 kg nie widac, ale te 5 w ciagu roku niestety tak. Ale staram sie nie martwic az tak bardzo



Teraz waze jakos 53-54 kg/165 cm i w udach mam az 56 cm. Brzuszkiem tez nie grzesze. W sumie jest normalnie, bo wiele osob tak wyglada, ma za duzo gdzieniegdzie. Ale mi sie chyba taka normalnosc nie podoba.. Chodze do psychologa, nie wiem czy mi pomaga, babka sie stara, ale chyba nie ma na mnie wplywu.. Staram sie nie myslec o wygladzie, ale kazda kobieta chcialaby dobrze wygladac, gdy przeglada sie w lustrze. Dziwnie jest wlasnie wtedy, gdy kobieta sie nie przeglada i olewa swoj wyglad.



Bede probowala

Plameczko odpuść sobie na czas wakcji nie męcz się kiedy tak ślicznie słońce świeci. I też myśle że ćwiczenia byłyby dobre a nie dręczenie się.


Starja przytyłam prawie 10kg w 3mc.;/