Szukam dziewczyn, które są chore i chcą z tego wyjść - część III

[starlight]

Krytia i żyjesz hehe. a czemu aż tyle w miesiąc?

[Krytia]

Sądzisz że ok. 3kg na miesiąc to dużo?

[starlight]

sorry, przeczytałam że 10 kg w miesiąc..
3 kg na miesiąc to w sam rza. ja tyłam na początku 1,5kg wtydzien

[monochrome]

Witam w tak piękny dzień wszystkie piękne Panie. Nudy na pudy dziś w pracy, myk na Wizaż więc. ;p

Napisane przez kika171

a u mnie dzisiejszy dzień był na początku udany, a teraz wielka klapa... rano super bo wspaniała pogoda, byłam na spacerku, umówiłam się z koleżanką na jutro na frytki, na które już nawet nie mam ochoty...po południu pojechałam z Tatą na małą przejażdżkę i wjechaliśmy do takiego lasku, żeby pospacerować troszkę,a że dopisało nam szczęście to znaleźliśmy bardzo dużo grzybów i do tego momentu było super, podczas grzybobrania nagadałam się z Tatą za cały tydzień (nadrabiamy zaległości) potem wróciliśmy do domu, ja poszłam do siebie do pokoju a Mama z Tatą byli w salonie, wszystko było ok...aż nagle usłyszałam jakieś krzyki i kłótnię...wyszłam żeby spr co się dzieje i usłyszałam tylko "ja już mam tego dość, więcej tak nie mogę"- słowa Taty, a Mama w odpowiedzi na to "więc skoro tak uważasz to dajmy sobie spokój i rozstańmy się jak cywilizowani ludzie..." Boże dziewczyny nie wiecie jak się poczułam jak to usłyszałam... Tata wyszedł z domu, Mama płakała w pokoju, a ja po prostu zaszyłam się teraz u siebie i też płaczę...pamiętam, że kiedyś też była taka sytuacja, że rodzice już nawet o rozstaniu rozmawiali, ale po mojej rozmowie z tatą i prośbach pojechał wtedy do Mamy do pracy z kwiatkami i ją przeprosił choć to nawet nie była jego wina...dziś na razie nie wiem o co poszło...boję się tylko jak to się tym razem skończy...

Kika! Bardzo Ci współczuję. ;( Moi wujostwo nie tak dawno temu przeżywali poważny kryzys, było to strasznie dołujące, mój kuzyn bardzo to przecierpiał, ciężko ciężko. ;(
Ale udało im się to przezwyciężyć i życzę Ci z całego serca, żeby i Twoi Rodzice się pogodzili. Nieraz padają między małżonkami ostre słowa, ale to wszystko emocje, a to przecież dorośli ludzie, na pewno dobrze to przemyślą. Podobnie w stosunku do Dzieci. ;( To takie przykre, co Twoja Mama powiedziała, ale ona tak naprawdę nie myśli, była rozgniewana, przecież Cię kocha, nie chciałaby, żebyś znikała jej z oczu, nie obwinia Cię.
Mam nadzieję, że wszystko się ułoży.

Napisane przez juliaaa161190

No to trzymam kciuki za ten Kraków w takim razie Kurcze jakoś mi tak nieswojo - pierwsza samotna noc, bo wczoraj spała u mnie koleżanka - nie raz zostawałam sama na noc, ale miałam świadomość, że rodzice są kilka czy kilkanaście km dalej, a teraz ok.600;/ Nie wiem czemu ale jakoś trochę mi tak dziwnie ... eh nie lubię takiego odosobnienia ...



Mnie też odpowiada podejście moich rodziców

Dzięki.

Napisane przez enex

Monochrome - ciebie aż miło zawsze czytać, jesteś taka no...móc ciebie tak poznać w realu. Tylko takie spostrzeżenie.

Łooo, dzięki, ale mi się miło zrobiło.
Też bym Cię chętnie poznała. ^^ W ogóle może kiedyś gdzieś jakieś spotkanie wizażanek z KZ? ;] W Kraku np.? ;D Ja zapraszam. ;D

Napisane przez miss Serena

ja przez 2 tygodniowy wyjazd z chłopakiem przytyłam 4 kg... ważyłam 56 kg, a teraz 59 kg przy wzroście 175 cm. I gdy weszłam na wagę załamałam się. jednak po dłuższej chwili namysłu uznałam, że wyszło mi to na dobre. Uda wreszcie nie mają 48 cm, tylko prawie 50 . Wyglądam jak kobieta a nie szczupaczek. Tylko troszkę brzuch mi się wypchał, ale to normalne gdy na śniadanie je się smażoną rybę z frytkami i surówką, na obiad pół pizzy w między czasie gofra z bitą smietana i karmelem i pije 5 drinków dziennie, piwo i likiery... i tak uważam, że jak na to co jadłam, to przytyłam tyle co nic. od dziś znów stałe nawyki żywieniowe, zero fast foodów a alkohol od czasu do czasu.

Na pewno teraz wyglądasz bosko. Dobrze jest poszaleć w wakacje!

Napisane przez Djapira

Czesc dziewczyny Czy moge sie podlaczyc do watku? Pomyslalam, ze jesli bede pisac o swoich emocjach i czytac wasze problemy to moze zaczne rozumiec o co w tym wszystkim chodzi, moze uda mi sie "naprawiac" moje myslenie.

Hej, pisz, pisz. To naprawdę pomaga!

Napisane przez agness51

A u mnie... w sumie normalnie... raz jem za mało,raz mam wrażenie,że za dużo,ale jakoś szkoda mi marnować wakacje,życie na redukcję,zamartwianie się każdym złym spojrzeniem w lustro,każdym centymetre mniej,czy więcej. Przeczytałam książkę Jessici Veiner (albo Vainer) ''Czy grubo w tym wyglądam'' no i daje ona troszkę do myślenia .
Co najważniejsze,mam małe postanowienie - przestać tak obsesyjnie patrzeć na rozmiary ubrań .

Brawo. ^^ Noo, korzystaj z życia, z wakacji, baw się dobrze.

Napisane przez plameczka

Wrocilam.. Stesknilyscie sie? Bo ja bardzo

Od razu zaczne, ze przytylam przez te 2 tygodnie u babci 0,5-1 kg, uda maja juz 56 cm i brzuch jest zbyt tlusty. Wczoraj jak wrocilam plakalam caly wieczor, bylam glodna i nie jadlam, troche pocwiczylam. A od dzisiaj mialo byc 1500 kcal, ale nie potrafie. Nie potrafie sie odchudzac. Jak jestem na diecie ciagle mysle o jedzeniu, jestem zfrustrowana, nic mi sie nie chce, nie spotykam sie z ludzmi. Postanowilam, ze odpuszcze sobie w wakacje, szkoda marnowac tego fajnego czasu. Najwyzej jak nie zaakceptuje siebie to zaczne od wrzesnia, bedzie szkola, mniej czasu na myslenie, nie bedzie sie chcialo az tak jesc. A teraz jeszcze mam prawko na glowie, to postanowilam, ze nie bede sie zadreczala dieta. Nie powiem, zebym byla zadowolona ze swojego wygladu. Kiedys zawarlam z mama umowe, ze jak przytyje i bedzie widac, to mi powie i mi powiedziala, ze przytylam. Czyli jednak widac. Ale powiedziala, ze teraz lepiej wygladam, tylko zebym uwazala z jedzeniem. No, mi sie bardziej wtedy podobalo. Nie wystawal mi brzuch, uda sie o siebie nie ocieraly. Wszyscy sie na mnie wkurzaja, ze ciagle marudze na temat swojego wygladu, ale ja naprawde juz nie moge z tym wytrzymac, takie uzaleznienie od jedzenia i niejedzenia, od diet naprawde wkurza, nie potrafie sobie sama dac z tym rady, potrzebuje wsparcia, a oni mysla ze ja ciagle marudze. Ale jak mi nic nie doradza, tylko gadaja, ze wymyslam, a ja naprawde czuje sie osamotniona z tym problemem. Oni nie zauwazaja, ze to jest problem. A mama sama mowi, ze sie zaokraglilam. Ja to widze, widze te boczki, te uda, ten brzuch. I nie moge na to nic poradzic. Czuje sie jak len. Ale tak nie jest. Szkoda mi marnowac wakacji, a jednoczesnie czuje sie zle ze soba, czasem wstydze sie gdzies wyjsc, bo czuje sie grubo i ze kazdy widzi, ze przytylam. I ja chyba nie umiem jesc normalnie, ciagle czuje sie glodna. Chyba zastosuje sobie stale pory posilkow, moze to pomoze. Ale to znow rodzaj kontroli, a ja chcialabym, zeby bylo jak kiedys.

Witaj.
0,5 kg - 1 kg? Tyle co między ranem a wieczorem? ;] Eee tam, na pewno nie widać i wciąż jesteś super laska. Dobrze, że nie zamierzasz się teraz odchudzać. WAKACJE! ^^


A ja po pracy idę odebrać wyniki badań krwi i potem coś zjeść, zagrać w Lotto, i do lekarza. Coś czuję, że estradiol wyjdzie wysoko, bo taka kobieca się czuję, ha. ;D

[plameczka]

Dziewczyny mi nie chodzi o to w ciagu jakiego czasu przytylam, tylko ile. Zaczynalam sie odchudzac majac 56 kg i 165 cm. Meczylam sie, cwiczylam, ciagle dieta. Schudlam okolo 8 kg w ciagu roku. W koncu zamierzony efekt 48-49 kg. Potem wyszlam z diety, ale po jakichs 3 miesiacach zaczelam sie objadac, rzadko, bo rzadko, ale czasem brzuch bolal. To bylo bez sensu, ale nie moglam sie powstrzymac, teraz tego unikam, juz od dawna potrafie sobie powiedziec nie w 90% sytuacji, ale u babci sie nie dalo i przytylam. Nie przejmuje sie tym 1 kg, ale czuje, ze caly ten trud poszedl na marne i znow wygladam gorzej, grubiej, okraglej. A wy przytylyscie po 10 kg, bo bylyscie naprawde za chude, a ja bylam normalnie szczupla, mialam ladna figure, nawet kolezanki mi mowily, ze dobrze wygladam. A teraz jestem taka jakas bezksztaltna. Ale jakos sobie poradze, nie bede marudzila, tylko sie za siebie wezme i juz. Tylko czesto czuje sie taka samotna.

monochrome dzieki za mile slowa

[enex]

Plameczko - rozumiem ciebie po trochu, bo też miałam swoje wymarzone kilogramy przy ciut mniejszym wzroście tak jak ty a teraz lipa - i też skok o 5kilo tylko, że w ciągu dwóch miesięcy i dwa rozmiary w górę, ale przecież nie musisz z powrotem tego zrzucić w miesiąc - jak już to pilnuj żeby nie daj boże nie było już tego ewentualnego obżerania, ale nie rób z lata katorgi dietetycznej. Po prostu trochu na luzie, spokojnie, nawet do września jeszcze 4tygodnie, więc jak by już to jakieś 3kilogramy choćby mogą sobie pójść away.

Krytia - ty byłaś przecież wychudzona, nawet teraz jesteś drobniusieńka, więc to akurat nie był dobry przykład.

Monochrome - ajć zrobiła bym wypad do Krakowa, byłam tam raz w życiu a wszyscy ciągle nawijają o tym świetnym mieście...szczerze planuję tam wycieczkę od kilku lat. Może dało by się kiedy końcem sierpnia czy początkiem września co skumać.

[iza_wiosenna]

Napisane przez Krytia

Sądzisz że ok. 3kg na miesiąc to dużo?

to bardzo bardzo mało.

[kika171]

Napisane przez starlight

Plameczka- na początek powiedz ile ważysz i ile masz wzrostu. sama mówisz: "Chyba zastosuje sobie stale pory posilkow, moze to pomoze. Ale to znow rodzaj kontroli, a ja chcialabym, zeby bylo jak kiedys." Więc staraj się nie zadręczać wyglądem, na pewno nie wyglądasz tragicznie. "nie potrafie sobie sama dac z tym rady, potrzebuje wsparcia"- więc może DOBRY PSYCHOLOG?

Kika-chyba nie powinnaś jej schodzić z oczu. Bądź dla niej wsparciem!

wyszłam na 2h na spacer, żeby wszystko przemyśleć...efektem tego jest pełna reklamówka grzybów ehh...tylko na co mi one... wcześniej dzwonił do mnie Tata i pytał jak z Mamą, nie powiedziałam mu, że rano usłyszałam od Niej takie słowa, których on na szczęście nie usłyszał... prosiłam, żeby do Niej zadzwonił i pogadał na spokojnie, powiedział, że to przemyśli...

Napisane przez monochrome

Witam w tak piękny dzień wszystkie piękne Panie. Nudy na pudy dziś w pracy, myk na Wizaż więc. ;p



Kika! Bardzo Ci współczuję. ;( Moi wujostwo nie tak dawno temu przeżywali poważny kryzys, było to strasznie dołujące, mój kuzyn bardzo to przecierpiał, ciężko ciężko. ;(
Ale udało im się to przezwyciężyć i życzę Ci z całego serca, żeby i Twoi Rodzice się pogodzili. Nieraz padają między małżonkami ostre słowa, ale to wszystko emocje, a to przecież dorośli ludzie, na pewno dobrze to przemyślą. Podobnie w stosunku do Dzieci. ;( To takie przykre, co Twoja Mama powiedziała, ale ona tak naprawdę nie myśli, była rozgniewana, przecież Cię kocha, nie chciałaby, żebyś znikała jej z oczu, nie obwinia Cię.
Mam nadzieję, że wszystko się ułoży.



Dzięki.



Łooo, dzięki, ale mi się miło zrobiło.
Też bym Cię chętnie poznała. ^^ W ogóle może kiedyś gdzieś jakieś spotkanie wizażanek z KZ? ;] W Kraku np.? ;D Ja zapraszam. ;D



Na pewno teraz wyglądasz bosko. Dobrze jest poszaleć w wakacje!



Hej, pisz, pisz. To naprawdę pomaga!



Brawo. ^^ Noo, korzystaj z życia, z wakacji, baw się dobrze.



Witaj.
0,5 kg - 1 kg? Tyle co między ranem a wieczorem? ;] Eee tam, na pewno nie widać i wciąż jesteś super laska. Dobrze, że nie zamierzasz się teraz odchudzać. WAKACJE! ^^


A ja po pracy idę odebrać wyniki badań krwi i potem coś zjeść, zagrać w Lotto, i do lekarza. Coś czuję, że estradiol wyjdzie wysoko, bo taka kobieca się czuję, ha. ;D

Dziękuję jeśli chodzi o ostre słowa to niestety moja Mama często mówi to czego potem załuje, ale takie słowa potrafią zaboleć i trudno jest potem o nich zapomnieć...i nie wiem czy mnie o to nie obwinia, może mysli, że skoro każdy weekend spędzam z Tatą to coś jest nie tak? już sama nie wiem...przyznam, że dawno nie czuła się taka...hmm nijaka, bezradna, od rana nie mogłam sobie znaleźć miejsca, niedługo Mama wróci z pracy i spróbuję z Nią porozmawiać jeszcze raz, oby tym razem poszło lepiej


jak na złość ten magiczny kg znowu się ulotnił...nie ma go

[enex]

Napisane przez kika171

wyszłam na 2h na spacer, żeby wszystko przemyśleć...efektem tego jest pełna reklamówka grzybów ehh...tylko na co mi one... wcześniej dzwonił do mnie Tata i pytał jak z Mamą, nie powiedziałam mu, że rano usłyszałam od Niej takie słowa, których on na szczęście nie usłyszał... prosiłam, żeby do Niej zadzwonił i pogadał na spokojnie, powiedział, że to przemyśli...


Dziękuję jeśli chodzi o ostre słowa to niestety moja Mama często mówi to czego potem załuje, ale takie słowa potrafią zaboleć i trudno jest potem o nich zapomnieć...i nie wiem czy mnie o to nie obwinia, może mysli, że skoro każdy weekend spędzam z Tatą to coś jest nie tak? już sama nie wiem...przyznam, że dawno nie czuła się taka...hmm nijaka, bezradna, od rana nie mogłam sobie znaleźć miejsca, niedługo Mama wróci z pracy i spróbuję z Nią porozmawiać jeszcze raz, oby tym razem poszło lepiej


jak na złość ten magiczny kg znowu się ulotnił...nie ma go

No to hejże kilograma znowu złowić. Swoją drogą nawet to może mamie pomoże jak zobaczy, że jesz i to konkretnie i porządnie - zobaczy, że nie jest wszystko tak niczego warte jak wczorej wyglądało.
A z tatą grunt, że powiedział, że przynajmniej przemyśli, gorsze gdyby ze startu nie daj boże odrzucił myśl jakiegokolwiek komunikowania.
Gdyby co kilogramami jak już nic to mogę posłużyć

[iza_wiosenna]

Kika wiem, że to musi być dla Ciebie bardzo trudne, moi rodzice też mieli taki okres, że bardzo się kłócili - miałam wtedy z 11 lat - ich kłótnie zwykle zaczynały się w nocy, myśleli, że już śpię, ale to był horror, ryczałam i nie mogłam spać na szczęście to był chwilowy kryzys i jest ok. mam nadzieję, że u Ciebie też będzie na pewno będzie!!!!!!!!!

a tak swoją drogą, jak się odchudzalas, ile kcal jadłaś dziennie? dodałaś deserki? bo malutko tyjesz a właściwie w ogóle, i jeszcze chudniesz!

Plameczko, pomagają! warto spróbować, a nie siedzieć i się nad sobą użalać patrz na naszą Enex

Starlight, czasem powiem coś mądrego

buuu dziewczyny, mam jakieś problemy żoładkowe, chyba ze stresu czuję się strasznie - oslabiona, boli mnie głowa, brzuch iw ogóle jest kiepsko...

[enex]

Napisane przez iza_wiosenna

Kika wiem, że to musi być dla Ciebie bardzo trudne, moi rodzice też mieli taki okres, że bardzo się kłócili - miałam wtedy z 11 lat - ich kłótnie zwykle zaczynały się w nocy, myśleli, że już śpię, ale to był horror, ryczałam i nie mogłam spać na szczęście to był chwilowy kryzys i jest ok. mam nadzieję, że u Ciebie też będzie na pewno będzie!!!!!!!!!

a tak swoją drogą, jak się odchudzalas, ile kcal jadłaś dziennie? dodałaś deserki? bo malutko tyjesz a właściwie w ogóle, i jeszcze chudniesz!

Plameczko, pomagają! warto spróbować, a nie siedzieć i się nad sobą użalać patrz na naszą Enex

Starlight, czasem powiem coś mądrego

buuu dziewczyny, mam jakieś problemy żoładkowe, chyba ze stresu czuję się strasznie - oslabiona, boli mnie głowa, brzuch iw ogóle jest kiepsko...

A nie mogłaś gdzie co złapać? Z jakich lodów, lodu, sałatki, czegoś co nie było od zaraz w lodówce?
Izka z czego taki stress?

[Asilos Magdalena]

Kika Słońce trzymaj się Pamiętaj, że rodzice to też zwyczajni ludzie. Nie złość się na mamę. Każdy z nas inaczej radzi sobie z problemami, inaczej rozładowuje negatywne emocje. Bądz cierpliwa.
Życzę z całego serca aby wszystko dobrze się ułożyło

monochrome jak ja Ci strasznie zazdroszczę tego Krakowa!! Nigdy tam nie byłam a wiem, że to magiczne miejsce. Ciesz się z tego co masz, taka Agata z wioski na mazurach sporo by dała żeby znaleźć się na Twoim miejscu

[starlight]

Napisane przez iza_wiosenna

Starlight, czasem powiem coś mądrego

buuu dziewczyny, mam jakieś problemy żoładkowe, chyba ze stresu czuję się strasznie - oslabiona, boli mnie głowa, brzuch iw ogóle jest kiepsko...

racja, czasem coś powiesz

to do łóżka! herbatka i leżeć, wypoczywać!

Plameczko, więc przejrzyj zasady odżywiania, te 5 posiłków, białka, węgle, tłuszcze.. ale nie katuj się broń Boże!!


_________________________ ____

Starlight zmądrzała.
Bo czy nie łatwiej kupić jest nowe bikini? To, w którym mam taki ohydny brzuch-spójrzmy prawdzie w oczy, jest przymałe ..

[Asilos Magdalena]

Ehhh, dzieczyny jak strasznie chciałabym żeby ktoś powiedział mojej mamie o moim ED Sam nie potrafię, a jest coraz gorzej . Do psychiatry jestem umówiona dopiero w połowie sierpnia, bo teraz ma urlop. Psycholodzy u których byłam odmawiają mi, bo nie mają doświadczenia z kompulsami, do tego w moim przypadku dodatkowo w pakiecie znajduje się depresja, fobia społeczna i erytrofobia, więc wszyscy rozkładjaą bezradnie ręce!! Paradoksanie gdybym miała anoreksję lub bulimię to byłoby łatwiej znaleźć pomoc!! To co mam teraz zacząć się głodzić lub wymiotować żeby ktoś wyciągnął do mnie rękę??!! Jakie to popieprzone!!!!

[starlight]

Asilos Magdalena

"ten kraj jest jak psychodeliczny lot, czujesz że nie zmienisz nic.."-tak tytułem wstępu, Rojas wie co śpiewać...
Może sama powiedz mamie?
Widzę, że chcesz się leczyć. Wpakowanie się do szpitala..hm.. nie wiem czy to dobry pomysł. Nie byłam nigdy w żadnym psychiatryku, nie wiem jak tam traktuje się naprawdę pacjentów.

[enex]

Napisane przez Asilos Magdalena

Ehhh, dzieczyny jak strasznie chciałabym żeby ktoś powiedział mojej mamie o moim ED Sam nie potrafię, a jest coraz gorzej . Do psychiatry jestem umówiona dopiero w połowie sierpnia, bo teraz ma urlop. Psycholodzy u których byłam odmawiają mi, bo nie mają doświadczenia z kompulsami, do tego w moim przypadku dodatkowo w pakiecie znajduje się depresja, fobia społeczna i erytrofobia, więc wszyscy rozkładjaą bezradnie ręce!! Paradoksanie gdybym miała anoreksję lub bulimię to byłoby łatwiej znaleźć pomoc!! To co mam teraz zacząć się głodzić lub wymiotować żeby ktoś wyciągnął do mnie rękę??!! Jakie to popieprzone!!!!

Asilos...przecież nie jesteś żadną szaloną 15latką, mama napewno do tego odpowiednio podejdzie. W dodatku prowadzisz odpowiednie kroki w stronę wyzdrowienia, kontaktujesz się z terapeutami, to tylko oznajmienie! Jest jakoś negatywnie nastawiona w stosunku do tego typu problémów czy o co chodzi?

[monochrome]

Napisane przez plameczka

Dziewczyny mi nie chodzi o to w ciagu jakiego czasu przytylam, tylko ile. Zaczynalam sie odchudzac majac 56 kg i 165 cm. Meczylam sie, cwiczylam, ciagle dieta. Schudlam okolo 8 kg w ciagu roku. W koncu zamierzony efekt 48-49 kg. Potem wyszlam z diety, ale po jakichs 3 miesiacach zaczelam sie objadac, rzadko, bo rzadko, ale czasem brzuch bolal. To bylo bez sensu, ale nie moglam sie powstrzymac, teraz tego unikam, juz od dawna potrafie sobie powiedziec nie w 90% sytuacji, ale u babci sie nie dalo i przytylam. Nie przejmuje sie tym 1 kg, ale czuje, ze caly ten trud poszedl na marne i znow wygladam gorzej, grubiej, okraglej. A wy przytylyscie po 10 kg, bo bylyscie naprawde za chude, a ja bylam normalnie szczupla, mialam ladna figure, nawet kolezanki mi mowily, ze dobrze wygladam. A teraz jestem taka jakas bezksztaltna. Ale jakos sobie poradze, nie bede marudzila, tylko sie za siebie wezme i juz. Tylko czesto czuje sie taka samotna.

monochrome dzieki za mile slowa

To poruszaj się tylko, podejdź do tego na luzie, na zasadzie "uda się, to super, a jak zostanę przy tej wadze, to też super, bo ja jestem super". Bezkształtna - no weź, dziewczyna z tej fotki, którą widziałam, potrzebowałaby duuuużo fotoszopa do bezkształtności.

Napisane przez enex

Plameczko - rozumiem ciebie po trochu, bo też miałam swoje wymarzone kilogramy przy ciut mniejszym wzroście tak jak ty a teraz lipa - i też skok o 5kilo tylko, że w ciągu dwóch miesięcy i dwa rozmiary w górę, ale przecież nie musisz z powrotem tego zrzucić w miesiąc - jak już to pilnuj żeby nie daj boże nie było już tego ewentualnego obżerania, ale nie rób z lata katorgi dietetycznej. Po prostu trochu na luzie, spokojnie, nawet do września jeszcze 4tygodnie, więc jak by już to jakieś 3kilogramy choćby mogą sobie pójść away.

Krytia - ty byłaś przecież wychudzona, nawet teraz jesteś drobniusieńka, więc to akurat nie był dobry przykład.

Monochrome - ajć zrobiła bym wypad do Krakowa, byłam tam raz w życiu a wszyscy ciągle nawijają o tym świetnym mieście...szczerze planuję tam wycieczkę od kilku lat. Może dało by się kiedy końcem sierpnia czy początkiem września co skumać.

Ooo, fajnie. ^^ Kraków czeka.

Napisane przez kika171

wyszłam na 2h na spacer, żeby wszystko przemyśleć...efektem tego jest pełna reklamówka grzybów ehh...tylko na co mi one... wcześniej dzwonił do mnie Tata i pytał jak z Mamą, nie powiedziałam mu, że rano usłyszałam od Niej takie słowa, których on na szczęście nie usłyszał... prosiłam, żeby do Niej zadzwonił i pogadał na spokojnie, powiedział, że to przemyśli...


Dziękuję jeśli chodzi o ostre słowa to niestety moja Mama często mówi to czego potem załuje, ale takie słowa potrafią zaboleć i trudno jest potem o nich zapomnieć...i nie wiem czy mnie o to nie obwinia, może mysli, że skoro każdy weekend spędzam z Tatą to coś jest nie tak? już sama nie wiem...przyznam, że dawno nie czuła się taka...hmm nijaka, bezradna, od rana nie mogłam sobie znaleźć miejsca, niedługo Mama wróci z pracy i spróbuję z Nią porozmawiać jeszcze raz, oby tym razem poszło lepiej


jak na złość ten magiczny kg znowu się ulotnił...nie ma go

Porozmawiaj, powiedz jej co czujesz. Trochę czasu minęło, Mama na pewno tez nabrała dystansu. Oby dobrze poszło.
Kilogram wróci, cycki murzynki itp, i znów zawita. ;]

Napisane przez iza_wiosenna

Kika wiem, że to musi być dla Ciebie bardzo trudne, moi rodzice też mieli taki okres, że bardzo się kłócili - miałam wtedy z 11 lat - ich kłótnie zwykle zaczynały się w nocy, myśleli, że już śpię, ale to był horror, ryczałam i nie mogłam spać na szczęście to był chwilowy kryzys i jest ok. mam nadzieję, że u Ciebie też będzie na pewno będzie!!!!!!!!!

a tak swoją drogą, jak się odchudzalas, ile kcal jadłaś dziennie? dodałaś deserki? bo malutko tyjesz a właściwie w ogóle, i jeszcze chudniesz!

Plameczko, pomagają! warto spróbować, a nie siedzieć i się nad sobą użalać patrz na naszą Enex

Starlight, czasem powiem coś mądrego

buuu dziewczyny, mam jakieś problemy żoładkowe, chyba ze stresu czuję się strasznie - oslabiona, boli mnie głowa, brzuch iw ogóle jest kiepsko...

Wiosenko, czym się tak stresujesz?

Napisane przez Asilos Magdalena

Kika Słońce trzymaj się Pamiętaj, że rodzice to też zwyczajni ludzie. Nie złość się na mamę. Każdy z nas inaczej radzi sobie z problemami, inaczej rozładowuje negatywne emocje. Bądz cierpliwa.
Życzę z całego serca aby wszystko dobrze się ułożyło

monochrome jak ja Ci strasznie zazdroszczę tego Krakowa!! Nigdy tam nie byłam a wiem, że to magiczne miejsce. Ciesz się z tego co masz, taka Agata z wioski na mazurach sporo by dała żeby znaleźć się na Twoim miejscu

Wiem, trochę przesadzam z tą niechęcią. ;] Jakoś tak Kraków to miasto, w którym nic mi się nie udało. A tak naprawdę, trzeźwo na to patrząc, udało się wiele i trzeba to dostrzec się rzeczywiście cieszyć z tego, co się ma.

Napisane przez Asilos Magdalena

Ehhh, dzieczyny jak strasznie chciałabym żeby ktoś powiedział mojej mamie o moim ED Sam nie potrafię, a jest coraz gorzej . Do psychiatry jestem umówiona dopiero w połowie sierpnia, bo teraz ma urlop. Psycholodzy u których byłam odmawiają mi, bo nie mają doświadczenia z kompulsami, do tego w moim przypadku dodatkowo w pakiecie znajduje się depresja, fobia społeczna i erytrofobia, więc wszyscy rozkładjaą bezradnie ręce!! Paradoksanie gdybym miała anoreksję lub bulimię to byłoby łatwiej znaleźć pomoc!! To co mam teraz zacząć się głodzić lub wymiotować żeby ktoś wyciągnął do mnie rękę??!! Jakie to popieprzone!!!!

nawet nie próbują pomóc? Świetnie. :/ Dwa tygodnie to przecież długo strasznie, gdy człowiek tak się męczy. :| Trzymaj się i spróbuj powiedzieć Mamie, będzie na pewno lżej wytrzymać ten czas.

[Djapira]

kika- bardzo mi przykro. Dziewczyny już Ci dużo poradziły. Ja nigdy nie byłam w takiej sytuacji, więc nie wiem co doradzić. Sama nie mam taty, ale to już inna bajka.

Napisane przez agness51

Djapirko - pewnie,co u Ciebie?

Sama nie wiem. Dlalej się odchudzam na zmianę z przejadaniem (to już nie napady!). Najgorsze są te natarczywe myśli, że muszę coś kupić do jedzenia. Wciąż mi czegoś brakuje, coś się kończy, coś nowego znajdę i tak o! Wkurza mnie to. Poza tym akceptuje siebie, ale wiem, ze dopoki nie schudne to nie ma mowy zebym zapomniała o redukcji.
No i chyba za bardzo nie umiem jeść. Zaburzenia odżywiania trwały/trwają(?) 3,5lat i przez ten czas cały czas były głodówki, albo napady. Jeszcze przedtem w gimn. jadłam wtedy kiedy poczułam sie głodna. Teraz , kiedy nie mam diety, a mimo to powinnam jeść 5posilko dziennie to dziwnie wchodzi. Boję się jesc cos normalnego. Co innego jak sie przejadam, a co innego jak probuje zjesc w ciagu dnia odpowiednie 5posilkow bez dietowych. Oj chyba zagmatwalam
Czyli reasumując cięzko, samotnie, refleksyjnie.


Plameczko, gratuluję Ci, że potrafisz powiedzieć stop odchudzaniu. Chociaż Ty lepiej "wygladasz"(waga,wzrost,w ymiar uda). Ja nie umiem i nie chce przestać.

Napisane przez Asilos Magdalena

Ehhh, dzieczyny jak strasznie chciałabym żeby ktoś powiedział mojej mamie o moim ED Sam nie potrafię, a jest coraz gorzej . Do psychiatry jestem umówiona dopiero w połowie sierpnia, bo teraz ma urlop. Psycholodzy u których byłam odmawiają mi, bo nie mają doświadczenia z kompulsami, do tego w moim przypadku dodatkowo w pakiecie znajduje się depresja, fobia społeczna i erytrofobia, więc wszyscy rozkładjaą bezradnie ręce!! Paradoksanie gdybym miała anoreksję lub bulimię to byłoby łatwiej znaleźć pomoc!! To co mam teraz zacząć się głodzić lub wymiotować żeby ktoś wyciągnął do mnie rękę??!! Jakie to popieprzone!!!!

Magdalenko ja wiem jakie to trudne. Sama musiałam jej to powiedzieć i napoczątku kombinowałam, że napiszę list, ale to był głupi pomysł i naszczęście nie wypalił.
Wydaje mi się, że kompulsy są podobne do bulimii i tylko tym sie rożnią, że przy tych drugich występują wymioty. Sama nie wiem czemu nie chcą się podjąć leczenia. Bardzo Ci wspołczuje, bo sama to przechodziłam.

[Asilos Magdalena]

Napisane przez starlight

Asilos Magdalena

"ten kraj jest jak psychodeliczny lot, czujesz że nie zmienisz nic.."-tak tytułem wstępu, Rojas wie co śpiewać...
Może sama powiedz mamie?
Widzę, że chcesz się leczyć. Wpakowanie się do szpitala..hm.. nie wiem czy to dobry pomysł. Nie byłam nigdy w żadnym psychiatryku, nie wiem jak tam traktuje się naprawdę pacjentów.

Ja już byłam kiedyś w psychiatryku (na początku leczenia) i to był koszmar!! Jeśli już leczenie na oddziale zamkniętym to tylko ośrodek terapeutyczny, właśnie ten o którym niedawno pisałam. Ale nie zdecyduję się pobyt tam, bo to nic by mi nie dało. Po długim przemyśleniu sytuacji doszłam do wniosku, że w moim przypadku to nie przejdzie. Ja musze leczyć się konfrontując się z rzeczywistością, nie żyjąc w hermetycznym świecie gdzie na wszystko jest określony czas i pora.

Napisane przez enex

Asilos...przecież nie jesteś żadną szaloną 15latką, mama napewno do tego odpowiednio podejdzie. W dodatku prowadzisz odpowiednie kroki w stronę wyzdrowienia, kontaktujesz się z terapeutami, to tylko oznajmienie! Jest jakoś negatywnie nastawiona w stosunku do tego typu problémów czy o co chodzi?

Niedawno dzięki Izie odkryłam dlaczego tak bardzo boję się powiedzieć o tym mamie. Kiedy byłam już na skraju wyczerpania fizycznego i psychicznego, 4 lata temu- napisałam do rodziców list, bo nie umiałam powiedzieć im tego wprost. Od razu zareagowali, oczywiście bardzo pozytywnie, tzn. szukanie specjalistów, ogromne wsparcie, ale w liście napisałam, że chyba mam bulimie (wtedy nie wiedziałam, że to jedzenie napadowe). Kiedy rozmawiałam o tym z mamą i okazało się, że nie wymiotuję to problem przestał istnieć. Skoro nie wyniszczam właśnie w taki sposób organizmu to nie jest tak źle jak napisała. Psychiatra też podszedł do tego w taki sposób. Więc uznałam, że faktycznie to nie powinien być dla mnie problem- choć przecież był.
Teraz wstydzę się do tego wracać, bo to przecież nie było nic złego. To nie choroba, tylko hmmm, wzmożony apetyt... Tak mi to silnie utkwiło w psychice, że nie potrafię do tego wrócić.
A kompuls goni kompuls. Dziś również był i czuję się strasznie!!! Od razu osłabił mi się wzrok, ręce mi sie trzęsą, z trudem oddycham- czuję do siebie potworną odrazę!!!!

[iza_wiosenna]

Napisane przez Asilos Magdalena

Ehhh, dzieczyny jak strasznie chciałabym żeby ktoś powiedział mojej mamie o moim ED Sam nie potrafię, a jest coraz gorzej . Do psychiatry jestem umówiona dopiero w połowie sierpnia, bo teraz ma urlop. Psycholodzy u których byłam odmawiają mi, bo nie mają doświadczenia z kompulsami, do tego w moim przypadku dodatkowo w pakiecie znajduje się depresja, fobia społeczna i erytrofobia, więc wszyscy rozkładjaą bezradnie ręce!! Paradoksanie gdybym miała anoreksję lub bulimię to byłoby łatwiej znaleźć pomoc!! To co mam teraz zacząć się głodzić lub wymiotować żeby ktoś wyciągnął do mnie rękę??!! Jakie to popieprzone!!!!

Agatko

(pw)

[enex]

Napisane przez monochrome

Wiem, trochę przesadzam z tą niechęcią. ;] Jakoś tak Kraków to miasto, w którym nic mi się nie udało. A tak naprawdę, trzeźwo na to patrząc, udało się wiele i trzeba to dostrzec się rzeczywiście cieszyć z tego, co się ma.

No co ty! Przecież zaliczyłaś na plus dalszy rok na studiach! Przecież to nie pestka. A powrót do normalności żywieniowej? Jak tak patrzeć na twoje jadłospisy też się udał, czyli jednako nie taki Kraków starszny jak go Monochrome maluje

[Krytia]

Napisane przez Asilos Magdalena

Ehhh, dzieczyny jak strasznie chciałabym żeby ktoś powiedział mojej mamie o moim ED Sam nie potrafię, a jest coraz gorzej . Do psychiatry jestem umówiona dopiero w połowie sierpnia, bo teraz ma urlop. Psycholodzy u których byłam odmawiają mi, bo nie mają doświadczenia z kompulsami, do tego w moim przypadku dodatkowo w pakiecie znajduje się depresja, fobia społeczna i erytrofobia, więc wszyscy rozkładjaą bezradnie ręce!! Paradoksanie gdybym miała anoreksję lub bulimię to byłoby łatwiej znaleźć pomoc!! To co mam teraz zacząć się głodzić lub wymiotować żeby ktoś wyciągnął do mnie rękę??!! Jakie to popieprzone!!!!

Sprubój powiedzieć mamie hmm ja wysłałam sms taa wiem

[enex]

Napisane przez Asilos Magdalena

Niedawno dzięki Izie odkryłam dlaczego tak bardzo boję się powiedzieć o tym mamie. Kiedy byłam już na skraju wyczerpania fizycznego i psychicznego, 4 lata temu- napisałam do rodziców list, bo nie umiałam powiedzieć im tego wprost. Od razu zareagowali, oczywiście bardzo pozytywnie, tzn. szukanie specjalistów, ogromne wsparcie, ale w liście napisałam, że chyba mam bulimie (wtedy nie wiedziałam, że to jedzenie napadowe). Kiedy rozmawiałam o tym z mamą i okazało się, że nie wymiotuję to problem przestał istnieć. Skoro nie wyniszczam właśnie w taki sposób organizmu to nie jest tak źle jak napisała. Psychiatra też podszedł do tego w taki sposób. Więc uznałam, że faktycznie to nie powinien być dla mnie problem- choć przecież był.
Teraz wstydzę się do tego wracać, bo to przecież nie było nic złego. To nie choroba, tylko hmmm, wzmożony apetyt... Tak mi to silnie utkwiło w psychice, że nie potrafię do tego wrócić.
A kompuls goni kompuls. Dziś również był i czuję się strasznie!!! Od razu osłabił mi się wzrok, ręce mi sie trzęsą, z trudem oddycham- czuję do siebie potworną odrazę!!!!

Wiesz u nas się też tego nie bierze w potas, że istnieje coś takiego jak kompulsy, bo to przecież tylko ów wzmożony apetyt jak ty piszesz - ale przecież jeśli wtedy rodzice podeszli do tego tak odpowiedzialnie...pokaż im jakie strony o ED - napewno tam jako zaburzenie są opisane i kompulsy. Bulimia wyniszcza rzyganiem, ale przecież zjeść tyle i takie kombinacje to równie niedobre da ciała jak bulimia. Jak to stanowi obciążenie dla trawiennego, dla trzustki! Wiesz ile razy ja sama się strachowałam po kompulsie a co jak ja uckrzykiem poprzez coś takiego zostanę? Jak ja szargam trzustką i insuliną pożerając tyle jedzenia i z gruntu słodkiego? Nie bój się im wytłumaczyć co to kompulsy i czym się różnią od bulimii, że może to nie tak dramatyczne, ale bardzo trudne fizycznie i psychicznie do zniesienia. Asilos spróbuj raz jeszcze do nich dotrzeć z problemem swojego zdrowia - aż nie daj boże nie zareagują pozytywnie to wtedy będzie główkowanie, ale ta nadzieja, że właśnie ni pomogą tam stale jest!

[Asilos Magdalena]

Napisane przez monochrome

Wiem, trochę przesadzam z tą niechęcią. ;] Jakoś tak Kraków to miasto, w którym nic mi się nie udało. A tak naprawdę, trzeźwo na to patrząc, udało się wiele i trzeba to dostrzec się rzeczywiście cieszyć z tego, co się ma.
Ja mam tak samo z Olsztynem. Tam przeżyłam najgorszy okres ED i depresji, psychiatryk, niezrealizowana do końca próba samobójcza...
Ale z drugiej strony, wróciłam tam po kilku latach i znalazłam cudowną prace, do której teraz tęsknie, poznałam tam świetne dziewczyny. Także nie ma co patrzeć na to co złe (i kto to mówi...)


nawet nie próbują pomóc? Świetnie. :/ Dwa tygodnie to przecież długo strasznie, gdy człowiek tak się męczy. :| Trzymaj się i spróbuj powiedzieć Mamie, będzie na pewno lżej wytrzymać ten czas.

No właśnie nie próbują. Sama tego nie rozumiem. Szczerze, to tak mnie zniechęciło i zabolało, że obwiniam sama siebie. Zaczynam myśleć, że tak już będzie zawsze. Zyc mi się odechciewa!!

Napisane przez Djapira

Magdalenko ja wiem jakie to trudne. Sama musiałam jej to powiedzieć i napoczątku kombinowałam, że napiszę list, ale to był głupi pomysł i naszczęście nie wypalił.
Wydaje mi się, że kompulsy są podobne do bulimii i tylko tym sie rożnią, że przy tych drugich występują wymioty. Sama nie wiem czemu nie chcą się podjąć leczenia. Bardzo Ci wspołczuje, bo sama to przechodziłam.

No własnie te wymioty! Gdybym wymiotowała to paradaksalnie wszystko byłoby teraz łatwiejsze!!

Napisane przez iza_wiosenna

Agatko

(pw)

Za chwilę odpiszę.

Napisane przez Krytia

Sprubój powiedzieć mamie hmm ja wysłałam sms taa wiem

Ja nie potrafie. Już na wszystkie sposoby próbowałam do niej podejść. Naprawdę strasznie bym chciała żeby dowiedziała się od kogoś innego. Zablokowałam się i koniec. Jeszcze te zdarzenia z psychologami. Ludzie, którzy powinni mi pomóc, odwracają się ode mnie. Może gdzieś głęboko boję się, ze mama też się odwróci. Choć wiem, że tego nie zrobi...

[enex]

Napisane przez Asilos Magdalena

No właśnie nie próbują. Sama tego nie rozumiem. Szczerze, to tak mnie zniechęciło i zabolało, że obwiniam sama siebie. Zaczynam myśleć, że tak już będzie zawsze. Zyc mi się odechciewa!!

No własnie te wymioty! Gdybym wymiotowała to paradaksalnie wszystko byłoby teraz łatwiejsze!!

Za chwilę odpiszę.


Ja nie potrafie. Już na wszystkie sposoby próbowałam do niej podejść. Naprawdę strasznie bym chciała żeby dowiedziała się od kogoś innego. Zablokowałam się i koniec. Jeszcze te zdarzenia z psychologami. Ludzie, którzy powinni mi pomóc, odwracają się ode mnie. Może gdzieś głęboko boję się, ze mama też się odwróci. Choć wiem, że tego nie zrobi...

O ile psycholodzy kierują się tym samym co lekarze to...jeśli lekarz uzna, że nie poradzi sobie z problemem to ma prawo odmówić, przekierować chorego do kogo innego - to mniejsze zło od zgrywania teatru, że zna się na rzeczy a nie ma o tym zielonego pojęcia...szkoda że u ciebie ci psychologowie przynajmniej nie dali kontaktów na kogo kdo specjalizuje się wprost na problemy twojego typu

[Krytia]

Napisane przez Asilos Magdalena

No właśnie nie próbują. Sama tego nie rozumiem. Szczerze, to tak mnie zniechęciło i zabolało, że obwiniam sama siebie. Zaczynam myśleć, że tak już będzie zawsze. Zyc mi się odechciewa!!

No własnie te wymioty! Gdybym wymiotowała to paradaksalnie wszystko byłoby teraz łatwiejsze!!

Za chwilę odpiszę.


Ja nie potrafie. Już na wszystkie sposoby próbowałam do niej podejść. Naprawdę strasznie bym chciała żeby dowiedziała się od kogoś innego. Zablokowałam się i koniec. Jeszcze te zdarzenia z psychologami. Ludzie, którzy powinni mi pomóc, odwracają się ode mnie. Może gdzieś głęboko boję się, ze mama też się odwróci. Choć wiem, że tego nie zrobi...

Agatko to może ehh wpadłam na taki idiotyczny pomysł żeby któraś z Szukam dziewczyn, które są chore i chcą z tego wyjść - część III jej to powiedziała ? (tak wiem głupie)

[Asilos Magdalena]

Napisane przez enex

Wiesz u nas się też tego nie bierze w potas, że istnieje coś takiego jak kompulsy, bo to przecież tylko ów wzmożony apetyt jak ty piszesz - ale przecież jeśli wtedy rodzice podeszli do tego tak odpowiedzialnie...pokaż im jakie strony o ED - napewno tam jako zaburzenie są opisane i kompulsy. Bulimia wyniszcza rzyganiem, ale przecież zjeść tyle i takie kombinacje to równie niedobre da ciała jak bulimia. Jak to stanowi obciążenie dla trawiennego, dla trzustki! Wiesz ile razy ja sama się strachowałam po kompulsie a co jak ja uckrzykiem poprzez coś takiego zostanę? Jak ja szargam trzustką i insuliną pożerając tyle jedzenia i z gruntu słodkiego? Nie bój się im wytłumaczyć co to kompulsy i czym się różnią od bulimii, że może to nie tak dramatyczne, ale bardzo trudne fizycznie i psychicznie do zniesienia. Asilos spróbuj raz jeszcze do nich dotrzeć z problemem swojego zdrowia - aż nie daj boże nie zareagują pozytywnie to wtedy będzie główkowanie, ale ta nadzieja, że właśnie ni pomogą tam stale jest!

Ja powiem szczerze nie widzę mniejszego zła w kompulsach, jak często twierdzą inni. Bulimia wyniszcza, ale kompulsy również i wcale nie w mniejszym stopniu. Moje zęby, wzrok, skóra, przykre objawy gastryczne, bóle żołądka, wątroby, zgaga... lista jest długa. Poczucie winy, walka z samą sobą, niemoc, odraza... Psychicznie znowu stałam się wrakiem.
Już robiłam kilka podejść do tego żeby powiedzieć o tym mamie, ale k***a nie potrafie. Blokada jest nie do pokonania. Nie umiem tego wytłumaczyć. Wiem, że zareaguje tak jak powinna, że będzie dla mnie wsparciem, ale nie potrafie!!!

[enex]

Napisane przez Asilos Magdalena

Ja powiem szczerze nie widzę mniejszego zła w kompulsach, jak często twierdzą inni. Bulimia wyniszcza, ale kompulsy również i wcale nie w mniejszym stopniu. Moje zęby, wzrok, skóra, przykre objawy gastryczne, bóle żołądka, wątroby, zgaga... lista jest długa. Poczucie winy, walka z samą sobą, niemoc, odraza... Psychicznie znowu stałam się wrakiem.
Już robiłam kilka podejść do tego żeby powiedzieć o tym mamie, ale k***a nie potrafie. Blokada jest nie do pokonania. Nie umiem tego wytłumaczyć. Wiem, że zareaguje tak jak powinna, że będzie dla mnie wsparciem, ale nie potrafie!!!

A żeby tak przez siostrę? Żeby ona im powiedziała? Wie ona o tym problemie? Z postów wynika, że macie do siebie dość blisko...

[Asilos Magdalena]

Napisane przez enex

O ile psycholodzy kierują się tym samym co lekarze to...jeśli lekarz uzna, że nie poradzi sobie z problemem to ma prawo odmówić, przekierować chorego do kogo innego - to mniejsze zło od zgrywania teatru, że zna się na rzeczy a nie ma o tym zielonego pojęcia...szkoda że u ciebie ci psychologowie przynajmniej nie dali kontaktów na kogo kdo specjalizuje się wprost na problemy twojego typu

Dobrze, że byli ze mną szczerzy, że nie brnęli w to tylko dla kasy, ale i tak strasznie mnie to zabolało. Teraz zwyczajnie boję sie szukać dlaej pomocy.
Teraz czekam na wizytę u psychiatry i mam nadzieje, że ona będzie znała jakichś specjalistów, że nie zostawi mnie z tym.

Napisane przez Krytia

Agatko to może ehh wpadłam na taki idiotyczny pomysł żeby któraś z Szukam dziewczyn, które są chore i chcą z tego wyjść - część III jej to powiedziała ? (tak wiem głupie)

Nie, no to nie przejdzie. Jeszcze żeby moja mama znała którąś z Was. Żeby zrobił to ktoś z moich znajomych. Taka opcja nie wchodzi w grę. Ale dziekuje, jesteś kochana, że się martwisz

[Krytia]

Napisane przez enex

A żeby tak przez siostrę? Żeby ona im powiedziała? Wie ona o tym problemie? Z postów wynika, że macie do siebie dość blisko...

To jest dobry pomysł Agatko czy twoja siostra wie?