Ludzie z nerwicą oraz depresją- Grupa wsparcia cz.II

[carca]

Ja zwlekałam wiele miesięcy z pójściem do terapeuty... Ciężko było mi się przemóc. Na razie jestem trochę spięta na sesji, bo trudno mi jest rozmawiać o swoich problemach, przynajmniej na początku terapii. Mimo wszystko bardzo dobrze mi się z nią rozmawia i czuję się bezpiecznie przy niej. Ja też bardzo się bałam podjęcia terapii, jednak to była najlepsza decyzja jaką ostatnio podjęłam. Może jednak byś spróbowała iść na terapię? Jeżeli się Tobie nie spodoba, to zawsze możesz zrezygnować.

---------- Dopisano o 21:02 ---------- Poprzedni post napisano o 20:55 ----------

Ja jestem bardzo szczupła. Schudłam przez chorobę. Wiele osób mnie się pyta, jaka była tego przyczyna. Ja oczywiście nie mówię prawdy, nie mam ochoty rozpowiadać o swoich problemach na prawo i lewo... Czuję się niezręcznie kiedy dostaje komentarze na temat mojej figury. Jedna koleżanka ostatnio mi powiedziała, że zbyt drastycznie się odchudzam... To nie było miłe. Powiedziałam, że moja chudość nie jest przyczyną odchudania i zmieniłam temat.

[jaksy]

Jestem mega wk#%&*! Na pierwszą wizytę u lekarza czekałam 3 tygodnie. Dostałam leki na miesiąc na próbę. Dzwonię trzy dni później, żeby się zarejestrować na kolejny termin - myślałam, że będę czekać tyle samo. A babka w rejestracji mi mówi, że najbliższy termin w styczniu. Żadna dyskusja, że skończą mi się leki nie przyniosła efektu, baba rozkłada ręce - mogę dzwonić codziennie i pytać czy ktoś nie odwołał wizyty. Nie wiem co mam robić - nie odstawię leków po miesiącu brania. Chyba muszę szybko znaleźć kogoś prywatnie i wyżebrać receptę O psychoterapii nawet nie mówię, bo gość mi nie wystawił skierowania na pierwszej wizycie, tylko powiedział, żebym najpierw podzwoniła z pytaniem jakie są terminy...

[fristi]

Napisane przez jaksy

Jestem mega wk#%&*! Na pierwszą wizytę u lekarza czekałam 3 tygodnie. Dostałam leki na miesiąc na próbę. Dzwonię trzy dni później, żeby się zarejestrować na kolejny termin - myślałam, że będę czekać tyle samo. A babka w rejestracji mi mówi, że najbliższy termin w styczniu. Żadna dyskusja, że skończą mi się leki nie przyniosła efektu, baba rozkłada ręce - mogę dzwonić codziennie i pytać czy ktoś nie odwołał wizyty. Nie wiem co mam robić - nie odstawię leków po miesiącu brania. Chyba muszę szybko znaleźć kogoś prywatnie i wyżebrać receptę O psychoterapii nawet nie mówię, bo gość mi nie wystawił skierowania na pierwszej wizycie, tylko powiedział, żebym najpierw podzwoniła z pytaniem jakie są terminy...

A czy masz inna poradnie zdrowia psychicznego w pobliżu? Spróbuj najpierw się zapisać do innego psychiatry na nfz, a jak się nie uda to wtedy prywatnie.
Swoją drogą faktycznie dziwne, skoro już miałaś pierwszą wizytę to na kolejną nie powinnaś czekać aż tyle.
A co do skierowania do psychoterapeuty to nie wiem co powiedzieć. Dla mnie to jest głupie, wydaje mi się, że psychiatra nie chciał Ci tego skierowania dać.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[jaksy]

Napisane przez fristi

A czy masz inna poradnie zdrowia psychicznego w pobliżu? Spróbuj najpierw się zapisać do innego psychiatry na nfz, a jak się nie uda to wtedy prywatnie.
Swoją drogą faktycznie dziwne, skoro już miałaś pierwszą wizytę to na kolejną nie powinnaś czekać aż tyle.
A co do skierowania do psychoterapeuty to nie wiem co powiedzieć. Dla mnie to jest głupie, wydaje mi się, że psychiatra nie chciał Ci tego skierowania dać.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

W pobliżu raczej nie mam nic więcej, ale chyba faktycznie obdzwonię najpierw pół miasta, żeby się dostać gdzieś na nfz. No i muszę chyba jeszcze jechać i skserować kartę z przychodni, bo na gębę mi raczej nowej recepty nie wypiszą
A z tym skierowaniem, to też mi się idiotyczne wydało, bo mi tylko wydłużył oczekiwanie przez to (zakładając, że miał zamiar wypisać je na następnej wizycie). Ech.

[fristi]

Napisane przez jaksy

W pobliżu raczej nie mam nic więcej, ale chyba faktycznie obdzwonię najpierw pół miasta, żeby się dostać gdzieś na nfz. No i muszę chyba jeszcze jechać i skserować kartę z przychodni, bo na gębę mi raczej nowej recepty nie wypiszą
A z tym skierowaniem, to też mi się idiotyczne wydało, bo mi tylko wydłużył oczekiwanie przez to (zakładając, że miał zamiar wypisać je na następnej wizycie). Ech.

No właśnie, czas działa na niekorzyść, a jak masz oczekiwać na 1. wizyte 3 miesiące to chyba lepiej żeby ten czas już leciał... Ja bym próbowała zmienić psychiatrę na innego w ogóle. Jak nie da się z nfz to próbuj prywatnie, jest to koszt, ale do psychiatry nie chodzi się co tydzień, tylko na kontrolę raz na jakiś czas.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[jaksy]

Napisane przez fristi

No właśnie, czas działa na niekorzyść, a jak masz oczekiwać na 1. wizyte 3 miesiące to chyba lepiej żeby ten czas już leciał... Ja bym próbowała zmienić psychiatrę na innego w ogóle. Jak nie da się z nfz to próbuj prywatnie, jest to koszt, ale do psychiatry nie chodzi się co tydzień, tylko na kontrolę raz na jakiś czas.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

Prędzej się niestety nastawiałam na prywatną psychoterapię, więc ten lekarz chociaż byłby na fundusz. No i trochę się go naszukałam, ma dobre opinie. Nie, raczej go nie zmienię, po prostu jak już się do niego dostanę wreszcie, to powiem jaka była sytuacja i żeby mi wypisywał recepty na więcej opakowań.

[fristi]

Napisane przez jaksy

Prędzej się niestety nastawiałam na prywatną psychoterapię, więc ten lekarz chociaż byłby na fundusz. No i trochę się go naszukałam, ma dobre opinie. Nie, raczej go nie zmienię, po prostu jak już się do niego dostanę wreszcie, to powiem jaka była sytuacja i żeby mi wypisywał recepty na więcej opakowań.

No i tak zazwyczaj się robi, wiadomo, na pierwszej wizycie nie dostaniesz ox razu zapasu tabletek na 2-3 miesiące bo po pierwsze nie wiadomo czy Ci spasują, po drugie lekomani jednak istnieją.
Ale w takim razie po co Ci skierowanie na psychoterapię skoro chcesz chodzi prywatnie? Prywatnie działa to tak, że dzwonisz zapisują Cię i płacisz. Nikogo nie interesuje żadne skierowanie.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[jaksy]

Napisane przez fristi

No i tak zazwyczaj się robi, wiadomo, na pierwszej wizycie nie dostaniesz ox razu zapasu tabletek na 2-3 miesiące bo po pierwsze nie wiadomo czy Ci spasują, po drugie lekomani jednak istnieją.
Ale w takim razie po co Ci skierowanie na psychoterapię skoro chcesz chodzi prywatnie? Prywatnie działa to tak, że dzwonisz zapisują Cię i płacisz. Nikogo nie interesuje żadne skierowanie.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

Wiem przecież. Chcę na fundusz, chyba że trzeba będzie czekać ponad pół roku, to biorę pod uwagę prywatnie.

[masiapytasia]

Mam oficjalnie dość. 10lat leczenia lekami, kilka lat roznych terapii i jest coraz gorzej. Przez te lata najbardziej odczuwam lęk uogólniony i depresję. Boję się nowych sytuacji, wychodzenia z domu.
Od psychiatry kiedys usłyszałam, że może jestem takim przypadkiem, że będę mieć nawrót choroby co 1, 5 roku do końca zycia, mimo ciągłego bycia na lekach. Na terapii psychodynamicznej po pół roku dowiedziałam się, że owszem mogę dalej przychodzić, ale terapeutka juz nie wie, jak może mi pomóc terapię poznawczo- beh. też o kant d..py potłuc.

To nie jest tak,że tylko narzekam i nic nie robię.Mimo ciągłego lęku 24h, mdłości, biegunek, napadów paniki chodzę na uczelnie. W sobotę czułam masakryczny lęk, znów panika, ale zmusiłam się do wyjścia na zakupy.Moje życie od 10 lat to nieustanne zmuszanie się do wszystkiego i ciagłe próby ignorowania lęku.

[rabbithearted]

masiapytasia, znam to, to okropne... Człowiek traci nadzieję, a w depresji o nadzieję i tak trudno... Masz jakąś konkretną diagnozę? U mnie padła diagnoza mieszane zaburzenia lękowo-depresyjne, i zgadzam się w tym. Do kompletu zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne.
Szkoda, że poznawczo-behawioralna nie pomogła, dla mnie była dość pomocna. Może nurt okej, tylko sam terapeuta Cię nie przekonał? Może oddział dzienny? Mocno przytulam i trzymam kciuki za poprawę.

[Caudofemoralis]

Napisane przez masiapytasia

Od psychiatry kiedys usłyszałam, że może jestem takim przypadkiem, że będę mieć nawrót choroby co 1, 5 roku do końca zycia, mimo ciągłego bycia na lekach.

Niefajnie coś takiego usłyszeć, aż traci się wszelkie resztki nadziei

Napisane przez masiapytasia

To nie jest tak,że tylko narzekam i nic nie robię.Mimo ciągłego lęku 24h, mdłości, biegunek, napadów paniki chodzę na uczelnie. W sobotę czułam masakryczny lęk, znów panika, ale zmusiłam się do wyjścia na zakupy.Moje życie od 10 lat to nieustanne zmuszanie się do wszystkiego i ciagłe próby ignorowania lęku.

Wiem co czujesz, ja miałam podobne objawy, chociaż w mniejszym stopniu, no i przełamywanie lęku z czasem zaczęło go zmniejszać. Jeśli przez tyle czasu nie pomogły ani różne leki, ani żadna terapia, to jest dość podejrzane. Może masz tę mutację MTHFR, która utrudnia tworzenie neuroprzekaźników? https://www.heraldsun.com.au/lifesty...e338dd18faadad

Próbowałaś może medytacji mindfulness? Ma udowodnione działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe: https://pl.wikipedia.org/wiki/Medytacja_mindfulness

[1b006c1cc4b33fb32b0a741c96d131cb0dc83f78_5f5d531644303]

Cześć dziewczyny.



Wszystko wskazuje na to, że będę miała nową diagnozę. Do tej pory była mowa o stanach depresyjnych, zaburzeniach nerwicowych, ostatnio zaburzenia lękowe uogólnione. A teraz wszystko wskazuje na ChAD.

Jestem przerażona i załamana, bo do tej pory to były zaburzenia, ChAD to już choroba... świadomie oczywiście rozumiem, że to tylko kwestia nazewnictwa, klasyfikacji, że przecież skoro to i tak mam, to fakt, że to przyjmę do świadomości niczego nie zmieni. Nie zrobie się nagle bardziej chora przez to, że wiem, że jestem chora.. wręcz przeciwnie, może w końcu leczenie będzie bardziej skuteczne... no ale świadome tłumaczenia to jedno, a mój strach to drugie

No i zmiana lekarstw... od zawsze się boje lekarstw. Nawet głupiego Apapu nie lubie brać. Do aktualnych się już przyzwyczaiłam, a teraz znowu będzie loteria - będzie trzeba trafić z właściwymi, organizm się będzie musiał przyzwyczaić... Echh.
Wszystko niby wiem, wszystko rozumiem... tak chyba chciałam po prostu pomarudzić i się wyżalić.

[masiapytasia]

Mam zaburzenia depresyjno - lękowe, ostatnio zdiagnozowano mi też mieszane zaburzenia osobowości ( w opinii psychoterapeuty mam wpisaną osobowość lękową, depresyjną, zależną). Dwa razy byłam na oddziale dziennym i kilka razy na zamkniętym.

[tinkerver2]

Zapisuje się do was, że względu na nerwicę lękową, bycie ddd i dda.
Byłam dzisiaj u psychiatry, dostałam skierowanie na terapię, ale zupełnie nie wiem gdzie iść... Dostałam leki pramolan i jeszcze jakiś jeden.

Wysłane z mojego Redmi Note 5A Prime przy użyciu Tapatalka

[Mocny Akcent]

Napisane przez tinkerver2

Zapisuje się do was, że względu na nerwicę lękową, bycie ddd i dda.
Byłam dzisiaj u psychiatry, dostałam skierowanie na terapię, ale zupełnie nie wiem gdzie iść... Dostałam leki pramolan i jeszcze jakiś jeden.

Wysłane z mojego Redmi Note 5A Prime przy użyciu Tapatalka

Czy tam gdzie byłaś u psychiatry jest zespół psychologów? Najlepiej tam się zapisać

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[Micraell]

Dziewczyny, a ja mam takie pytanie, bo widzę, że tu jednak nie tylko ja mam jakieś opory przed terapią - czy idąc na tą pierwszą wizytę, same się "zdiagnozowałyście"? Mówię o jakimś czytaniu o różnych rzeczach i tego czy coś do Was pasuje itd?
Czy każda osoba z rodzicem alkoholikiem ma syndrom DDA itp?

[kotyksiazki]

Ja się nie diagnozowalam sama, po prostu opowiedziałam o moich objawach i samopoczuciu. Raczej każde dziecko jest Dda, ale jedne radzą sobie świetnie, a inne dotyka to mocno. Na pewno warto powiedzieć o tym, że pochodzi się z rodziny alkoholowej.



Ja się lecze u jednego psychiatry, który wspominał o tym, że po roku będziemy odstawiać leki. Wczoraj byłam u innego, bo mój na wyjeździe, a leki się kończą. Ten nowy uznał, że będę musiała brać do końca życia, ob mam genetycznie słaby układ serotoninowy czy coś takiego... Przede mną na wizycie była moja, jej też to powiedział.

[tinkerver2]

Napisane przez Mocny Akcent

Czy tam gdzie byłaś u psychiatry jest zespół psychologów? Najlepiej tam się zapisać

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

Na miejscu jest dzienny oddział leczenia nerwic - a ja pracuję i nie mogę sobie pozwolić na rzucenie pracy.

Wysłane z mojego Redmi Note 5A Prime przy użyciu Tapatalka

[Mocny Akcent]

Napisane przez Micraell

Dziewczyny, a ja mam takie pytanie, bo widzę, że tu jednak nie tylko ja mam jakieś opory przed terapią - czy idąc na tą pierwszą wizytę, same się "zdiagnozowałyście"? Mówię o jakimś czytaniu o różnych rzeczach i tego czy coś do Was pasuje itd?
Czy każda osoba z rodzicem alkoholikiem ma syndrom DDA itp?

Moje uczestnictwo w terapii wyszło ode mnie. Czułam potrzebę.poszlam najpierw do zwykłego lekarza i mi podpowiedział co dalej. Ale to było dawno

Napisane przez tinkerver2

Na miejscu jest dzienny oddział leczenia nerwic - a ja pracuję i nie mogę sobie pozwolić na rzucenie pracy.

Wysłane z mojego Redmi Note 5A Prime przy użyciu Tapatalka

W takim razie proponuje znaleźć przychodnie/ poradnie PZP która jest najbliżej Ciebie. I tam iść ze skierowaniem. Dopasujesz godzinowo do kogo i kiedy. Pewnie poczekasz na 1 wizytę ale później będzie krótszy czas oczekiwania.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[tinkerver2]

Udało mi się dostać na za 2 tygodnie na terapię DDA

Wysłane z mojego Redmi Note 5A Prime przy użyciu Tapatalka

[Pani_Robot]

Napisane przez jaksy

Jestem mega wk#%&*! Na pierwszą wizytę u lekarza czekałam 3 tygodnie. Dostałam leki na miesiąc na próbę. Dzwonię trzy dni później, żeby się zarejestrować na kolejny termin - myślałam, że będę czekać tyle samo. A babka w rejestracji mi mówi, że najbliższy termin w styczniu. Żadna dyskusja, że skończą mi się leki nie przyniosła efektu, baba rozkłada ręce - mogę dzwonić codziennie i pytać czy ktoś nie odwołał wizyty. Nie wiem co mam robić - nie odstawię leków po miesiącu brania. Chyba muszę szybko znaleźć kogoś prywatnie i wyżebrać receptę O psychoterapii nawet nie mówię, bo gość mi nie wystawił skierowania na pierwszej wizycie, tylko powiedział, żebym najpierw podzwoniła z pytaniem jakie są terminy...

Lekarz POZ powinien Ci przepisać


Moje studia są super, mam poczucie celu, sensu, jakiejś ciągłości. Jakbym znów była na drodze po latach dryfowania poza orbitą.
Faktycznie jest sporo pracy i ledwo ogarniam, ale robię to z przyjemnością - wiem, że nabywam nowych umiejętności i trenuję mózg, a to jest potrzebne w każdym wieku.

Po powrocie na stare dawki leków znów mogę działać 4-5 dni w tygodniu po 7-8 godzin. Podchodzę lękowo, więc bardzo pilnuję, żeby być na bieżąco, a nawet ciut do przodu. Nie chcę zostawiać zaliczeń na ostatnią chwilę, bo wtedy powinnam się uczyć do egzaminów.

Na terapii fajnie, zaczyna mi pomagać. Z matką do przedwczoraj nie miałam kontaktu. Aż zadzwoniła w histerii z płaczem, szantażem emocjonalnym, że prawie straciła życie, bo się potknęła na schodach. Że się pobiła ze swoim patolem alkonem, że on rozjechał jej psa i pies nie chodzi. Żebym ja się zajęła psem, bo on non stop nawalony, a ona wyjeżdża. I ogólnie o tym jak to sobie życie zniszczyła, jak żałuje, że go poznała.

Po tym telefonie "chorowałam" dwa dni. Autentycznie czułam się fizycznie strasznie, jak na ciężkim kacu. Dziś znów zadzwoniła z płaczem, że ona nie będzie psa męczyć i operować po wypadku, bo pewnie go nie boli, a patol obiecał się nim zająć. Ani trochę mnie to nie zdziwiło i w ogóle już jej nie słuchałam. Niemniej, nadal czuję się lekko rozbita, a mam do przeczytania do końca mca dwie książki i napisania z nich pracę.

[Pinkieee]

Trzymam kciuki za Twoje studia pani robot
Kojarze co pisalas o opiece nad zwierzetami, ze nie wierza Tobie co im zglaszasz, moze sprobuj jeszcze raz, wiedzac ze sytuacja jest kiepska, moze w koncu przejrza na oczy... to pozwoli takze Tobie odpoczac psychicznie, ponieważ widać ze przejmujesz sie tymi czworonogami matki? Moze gdyby wkoncu jej odebrali te zwierzęta to mialabys jeden problem z glowy

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[Anonimka1988]

Napisane przez Pani_Robot

Lekarz POZ powinien Ci przepisać


Moje studia są super, mam poczucie celu, sensu, jakiejś ciągłości. Jakbym znów była na drodze po latach dryfowania poza orbitą.
Faktycznie jest sporo pracy i ledwo ogarniam, ale robię to z przyjemnością - wiem, że nabywam nowych umiejętności i trenuję mózg, a to jest potrzebne w każdym wieku.

Po powrocie na stare dawki leków znów mogę działać 4-5 dni w tygodniu po 7-8 godzin. Podchodzę lękowo, więc bardzo pilnuję, żeby być na bieżąco, a nawet ciut do przodu. Nie chcę zostawiać zaliczeń na ostatnią chwilę, bo wtedy powinnam się uczyć do egzaminów.

Na terapii fajnie, zaczyna mi pomagać. Z matką do przedwczoraj nie miałam kontaktu. Aż zadzwoniła w histerii z płaczem, szantażem emocjonalnym, że prawie straciła życie, bo się potknęła na schodach. Że się pobiła ze swoim patolem alkonem, że on rozjechał jej psa i pies nie chodzi. Żebym ja się zajęła psem, bo on non stop nawalony, a ona wyjeżdża. I ogólnie o tym jak to sobie życie zniszczyła, jak żałuje, że go poznała.

Po tym telefonie "chorowałam" dwa dni. Autentycznie czułam się fizycznie strasznie, jak na ciężkim kacu. Dziś znów zadzwoniła z płaczem, że ona nie będzie psa męczyć i operować po wypadku, bo pewnie go nie boli, a patol obiecał się nim zająć. Ani trochę mnie to nie zdziwiło i w ogóle już jej nie słuchałam. Niemniej, nadal czuję się lekko rozbita, a mam do przeczytania do końca mca dwie książki i napisania z nich pracę.

Może zaproś mamę na zajęcia podczas studiów w charakterze żywego okazu zaburzenia psychicznego

[MissChievousTess]

Napisane przez Pani_Robot

Lekarz POZ powinien Ci przepisać


Moje studia są super, mam poczucie celu, sensu, jakiejś ciągłości. Jakbym znów była na drodze po latach dryfowania poza orbitą.
Faktycznie jest sporo pracy i ledwo ogarniam, ale robię to z przyjemnością - wiem, że nabywam nowych umiejętności i trenuję mózg, a to jest potrzebne w każdym wieku.

Po powrocie na stare dawki leków znów mogę działać 4-5 dni w tygodniu po 7-8 godzin. Podchodzę lękowo, więc bardzo pilnuję, żeby być na bieżąco, a nawet ciut do przodu. Nie chcę zostawiać zaliczeń na ostatnią chwilę, bo wtedy powinnam się uczyć do egzaminów.

Na terapii fajnie, zaczyna mi pomagać. Z matką do przedwczoraj nie miałam kontaktu. Aż zadzwoniła w histerii z płaczem, szantażem emocjonalnym, że prawie straciła życie, bo się potknęła na schodach. Że się pobiła ze swoim patolem alkonem, że on rozjechał jej psa i pies nie chodzi. Żebym ja się zajęła psem, bo on non stop nawalony, a ona wyjeżdża. I ogólnie o tym jak to sobie życie zniszczyła, jak żałuje, że go poznała.

Po tym telefonie "chorowałam" dwa dni. Autentycznie czułam się fizycznie strasznie, jak na ciężkim kacu. Dziś znów zadzwoniła z płaczem, że ona nie będzie psa męczyć i operować po wypadku, bo pewnie go nie boli, a patol obiecał się nim zająć. Ani trochę mnie to nie zdziwiło i w ogóle już jej nie słuchałam. Niemniej, nadal czuję się lekko rozbita, a mam do przeczytania do końca mca dwie książki i napisania z nich pracę.

Ach te telefony znienacka od matek, co mają problem z sobą. No skąd my to znamy
Pamiętaj, że to są dorośli ludzie. Mają swoje życie, swoje wybory, to są konsekwencje , które muszą ponosić bo oni są jacy są i wybierają jak wybierają. Jedyne na co Ty masz wpływ i za co TY odpowiadasz to Twoje reakcje na to wszystko. Możesz np. okazać współczucie i powiedzieć "rozumiem, że Ci ciężko, przykro, miałaś zły dzień", ale warto też pamiętać, że możesz dodać "nie oczekuj, że ja się za Ciebie rozstanę z facetem, z którym czujesz się nieszczęśliwa". Inni dorośli ludzie nie mogą stawiać się na pozycji bezradnego dziecka wobec Ciebie oczekując, że Ty przybędziesz ich ratować z opresji niczym rycerz na białym koniu. A tym bardziej nie może oczekiwać tego dorosła kobieta dla której Ty jesteś dzieckiem o ile nie jest przykutą do łóżka staruszką z ciężką demencją w jej ostatniej fazie.

[tinkerver2]

Dziewczyny, czy mogę samodzielnie zdecydować, że nie będę brała tabletek od psychiatry? Dostałam dwa rodzaje, po jednych czuję się ok, po drugich fatalnie, jestem mega śpiąca, nie jestem w stanie się na niczym skupić, jak zombie. Wzięłam je 3x i za każdym razem to samo.

Wysłane z mojego Redmi Note 5A Prime przy użyciu Tapatalka

[Anonimka1988]

Napisane przez tinkerver2

Dziewczyny, czy mogę samodzielnie zdecydować, że nie będę brała tabletek od psychiatry? Dostałam dwa rodzaje, po jednych czuję się ok, po drugich fatalnie, jestem mega śpiąca, nie jestem w stanie się na niczym skupić, jak zombie. Wzięłam je 3x i za każdym razem to samo.

Wysłane z mojego Redmi Note 5A Prime przy użyciu Tapatalka

Uważam, że mimo wszystko nie powinnaś przerywać samodzielnie leczenia. Tym bardziej, że to dopiero początek - po czasie te objawy mogą ustąpić.

[sideritis]

Napisane przez tinkerver2

Dziewczyny, czy mogę samodzielnie zdecydować, że nie będę brała tabletek od psychiatry? Dostałam dwa rodzaje, po jednych czuję się ok, po drugich fatalnie, jestem mega śpiąca, nie jestem w stanie się na niczym skupić, jak zombie. Wzięłam je 3x i za każdym razem to samo.

Wysłane z mojego Redmi Note 5A Prime przy użyciu Tapatalka

Sama nie powinnaś przerywać leczenia. Często przez pierwsze ~2 tygodnie odczuwa się skutki uboczne - lekarz o tym nie wspominał? Ja też czułam się kiepsko po lekach, ale przetrwałam ten najgorszy czas.

[jaksy]

Napisane przez Pani_Robot

Lekarz POZ powinien Ci przepisać

Myślisz, że mi przepisze na gębę? Babka w rejestracji mi powiedziała, że powinnam mieć kartkę od psychiatry, że biorę takie leki. Tylko jak miał mi wypisać kartkę, jak dostałam je na miesiąc na próbę. Paranoja.
Teraz jeszcze tak myślę, że umówię się może do lekarza POZ w tej samej przychodni, pojadę wcześniej i skseruję swoją kartę od psychiatry? I z nią się udam na wizytę.

Przepraszam dziewczyny, że się więcej nie udzielam, ale mam koszmarny kryzys i nie jestem w stanie.

Wysłane z mojego Redmi Note 5A przy użyciu Tapatalka

[Marigold19]

Napisane przez jaksy

Myślisz, że mi przepisze na gębę? Babka w rejestracji mi powiedziała, że powinnam mieć kartkę od psychiatry, że biorę takie leki. Tylko jak miał mi wypisać kartkę, jak dostałam je na miesiąc na próbę. Paranoja.
Teraz jeszcze tak myślę, że umówię się może do lekarza POZ w tej samej przychodni, pojadę wcześniej i skseruję swoją kartę od psychiatry? I z nią się udam na wizytę.

Przepraszam dziewczyny, że się więcej nie udzielam, ale mam koszmarny kryzys i nie jestem w stanie.

Wysłane z mojego Redmi Note 5A przy użyciu Tapatalka

A może poprosisz w rejestracji u psychiatry żeby zgłosiły u lekarza, że chcesz kolejną receptę na lek, który bierzesz? I odbierzesz ją w rejestracji bez wizyty.

[jaksy]

Napisane przez Marigold19

A może poprosisz w rejestracji u psychiatry żeby zgłosiły u lekarza, że chcesz kolejną receptę na lek, który bierzesz? I odbierzesz ją w rejestracji bez wizyty.

Też to już proponowałam, ale baba powiedziała, że nie praktykują czegoś takiego i muszę być zapisana na termin. No Bareja.
Ale dzisiaj zadzwoniłam znowu, spytać czy przypadkiem termin się nie zwolnił (nie zwolnił) i gadałam z inną babką. Mówi, że do lekarza Poz nie mogę się zarejestrować pierwszy raz telefonicznie, tylko muszę przyjść wypełnić deklarację i dopiero się zarejestrować xD Pierwszy raz się z czymś takim spotykam, zawsze wypełniałam deklarację przed umówioną już wizytą. No jaja, muszę poszukać innej przychodni. Ale ta nowa babka powiedziała mi w przeciwieństwie do poprzedniej, że mogę czatować na psychiatrę pod gabinetem i poprosić go, żeby mnie przyjął. Tylko pewnie ludzie mnie zjedzą xD

Wysłane z mojego Redmi Note 5A przy użyciu Tapatalka