Ludzie i zachowania, które nas dziwią + ot, część 73.

[7ae4e73d4b096fedcc3cca3dacf09e293fa96405_68a3b071c8cd0]

[1=07f49d5297ed442eaa63bdc 5e3365630f1fe1bde_620d900 1ec3ce;89106471]A co masz, króliczki?

Wysłane z mojego SM-G780G przy użyciu Tapatalka[/QUOTE]Koszatniczki. Fajne zwierzaczki. Moje mają już 6,5 roku, więc już dość sporo. Przeciętnie koszatniczki żyją do 8 lat, zdarza się że dłużej, ale moje już podupadają na zdrowiu, więc rekordzistami raczej nie zostaną. Jeden miał usunięty guz, który odrósł, drugiemu nawróciło zapalenie ucha, eh...

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[07f49d5297ed442eaa63bdc5e3365630f1fe1bde_620d9001ec3ce]

Wszyscy się tak emocjonują tym foie gras a w czym to jest gorsze od wieku innych praktyk np. Chów klatkowy, fermy dla zwierząt futerkowych, ubój rytualny i tak można wymieniać i wymienić.

Wysłane z mojego SM-G780G przy użyciu Tapatalka

[Trzepotka]

Treść usunięta

[Mijanou]

Napisane przez Pani_Mada

mnie też, bardzo.
nie jestem nastawiona na zdecydowane "nie" jeśli chodzi o zwierzęta w domu, ale aż mi się ciśnienie podnosi jak ktoś mi próbuje mówić, że powinnam mieć zwierzątko domowe i torpedują wszystkie moje argumenty, czemu wolę się z tym wstrzymać
- nie mam czasu - oj tam pracuję tyle co Ty i jakoś mam czas dla psa
- nie mam miejsca - oj tam ludzie w mniejszych mieszkaniach mają zwierzęta
- na razie mnie na to nie stać - oj tam, zwierzę aż tyle nie kosztuje

i zawsze kończy się tym samym: jakbyś wzięła i po prostu przyniosła kota/psa, to po dwóch dniach już byś się takimi głupotami nie przejmowała

a w ogóle chyba kupimy sobie żółwia, a nie pieska czy kotka żółwie to świetne zwierzęta domowe

Te argumenty, których ktoś użył są niemądre.

Są zwierzaki, które potrzebują dużo czasu ze strony właściciela. Taki kot przesypia znaczną część dnia, nie trzeba z nim wychodzić na spacery a jednak koty zajmują większość naszego czasu po pracy, bo potrzebują zabawy, głaskania, pielęgnacji.
No i taki malamut w bloku. No szczęśliwy pies musi być, nie ma co.
Co do kosztów- są one znaczne. Dobra karma, coroczne szczepienia, coroczne badanie stanu zdrowia (u nas pomnóż przez 9), a jak kot ze specyficznymi potrzebami żywieniowymi to dodatkowo specjalistyczna karma. Zabawki, drapaki, leki. Koszty są znaczne.

---------- Dopisano o 14:14 ---------- Poprzedni post napisano o 14:13 ----------

Napisane przez Trzepotka

Treść usunięta

Niemniej, są w ciągłej sprzedaży a większość made in France.

[747bf32364fc13da37122d49c7e01f75501e8a1a_65540b783ff7c]

Napisane przez Dobranka

Ej, a zauważyliście coś takiego, że w dzisiejszych czasach coraz mniej zaczyna się liczyć jakaś zewnętrzna otoczka, autorytety, a bardziej dobroć i empatia, czyli wnętrze?

Szczerze wątpię, często ta empatia i dobroć jest na pokaz. Kiedyś "wypadało" być dobrym chrześcijaninem, teraz "wypada" ujmować się za wszelkimi mniejszościami, które kiedyś były prześladowane. Nas nie zalała fala empatii, tylko poprawności politycznej. Hipokryzja w ludziach trzyma się dobrze, gdyby było inaczej, sześciolatki w krajach globalnego południa nie pracowałyby za grosze w fabrykach wielkich marek odzieżowych (i nie tylko).

[Mijanou]

[1=747bf32364fc13da37122d4 9c7e01f75501e8a1a_65540b7 83ff7c;89106492]Szczerze wątpię, często ta empatia i dobroć jest na pokaz. Kiedyś "wypadało" być dobrym chrześcijaninem, teraz "wypada" ujmować się za wszelkimi mniejszościami, które kiedyś były prześladowane. Nas nie zalała fala empatii, tylko poprawności politycznej. Hipokryzja w ludziach trzyma się dobrze, gdyby było inaczej, sześciolatki w krajach globalnego południa nie pracowałyby za grosze w fabrykach wielkich marek odzieżowych (i nie tylko).[/QUOTE]

W punkt.

[Trzepotka]

Treść usunięta

[lightangel]

Napisane przez Trzepotka

Treść usunięta

Dla mnie trochę tak jest, bo jak nam na czymś zależy to zazwyczaj da się do pewnego stopnia swoje życie dopasować tak żeby się udało. Jak się nie chce to nic się zmienia i to też jest ok. Nie każdy musi mieć zwierzaka, dziecko czy [tu wstaw cokolwiek innego], a ludzie nie powinni się nikomu pchać z buciorami w życie i udzielać rad jak powinno się żyć.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[Lottie69]

Napisane przez lightangel

Niech sobie każdy robi co chce, choć szczerze mówiąc jak widziałam jak znajomy traktuje tego biednego kota to lepiej by było gdyby go oddali. A najlepiej w ogóle nie brali, bo zachowanie znajomej było mega samolubne i zwyczajnie chamskie w moim odczuciu.
Dla mnie jest to porównywalne do palenia papierosów. Na początku znajomości powiedziałam TŻ że nie palę i nie byłabym w stanie zaakceptować gdyby on kiedyś zaczął palić. Na szczęście TŻ ma takie samo podejście jak ja, ale gdyby nagle coś mu strzeliło do głowy i jednak zacząłby palić to niestety musielibyśmy się rozstać. Nie byłabym w stanie całować palacza czy uprawiać z kimś takim seks a nie mam zamiaru rezygnować z tej sfery związku.



Wiele osób w trumnie wygląda lepiej, bo firmy pogrzebowe dbają o właściwy makijaż i przygotowanie ciała. Szczególnie w przypadku osób które długo chorowały widać wyraźną różnicę na plus. Najgorzej wyglądają chyba osoby które są poddawane kremacji, moja babcia była po prostu zawinięta w kawałek materiału, bez żadnego makijażu czy choćby uczesania włosów. Był to bardzo przykry widok, trochę jakby nikomu nie zależało, ale podobno to norma przy tym rodzaju pochówku.



Dla mnie trochę tak jest, bo jak nam na czymś zależy to zazwyczaj da się do pewnego stopnia swoje życie dopasować tak żeby się udało. Jak się nie chce to nic się zmienia i to też jest ok. Nie każdy musi mieć zwierzaka, dziecko czy [tu wstaw cokolwiek innego], a ludzie nie powinni się nikomu pchać z buciorami w życie i udzielać rad jak powinno się żyć.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

To już tylko zależy od rodziny, jeśli nie poprosiliście o "zrobienie" babci, no to nikt tego nie robił. Jak najbardziej robi się cały make up potrzebny zmarłemu i ładnie go ubiera przed kremacją, można normalnie wystawić takie zwłoki w trumnie do ostatniego pożegnania etc.
Po prostu to wszystko kosztuje, stąd jak ktoś chce to zrobić jak najtaniej, lub nie ma takiej potrzeby, to nie maluje i nie ubiera ciała.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[lightangel]

Napisane przez Lottie69

To już tylko zależy od rodziny, jeśli nie poprosiliście o "zrobienie" babci, no to nikt tego nie robił. Jak najbardziej robi się cały make up potrzebny zmarłemu i ładnie go ubiera przed kremacją, można normalnie wystawić takie zwłoki w trumnie do ostatniego pożegnania etc.
Po prostu to wszystko kosztuje, stąd jak ktoś chce to zrobić jak najtaniej, lub nie ma takiej potrzeby, to nie maluje i nie ubiera ciała.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

Akurat sprawy pogrzebu załatwiał ktoś inny, więc pewnie było tak jak piszesz i ta usługa nie była wykupiona. Babcia nie życzyła sobie żadnych wystawień, możliwe że ciocia po prostu chciała uszanować jej wolę i uznała że nie ma sensu przygotowywać ciała w żaden sposób.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[Dobranka]

[1=747bf32364fc13da37122d4 9c7e01f75501e8a1a_65540b7 83ff7c;89106492]Szczerze wątpię, często ta empatia i dobroć jest na pokaz. Kiedyś "wypadało" być dobrym chrześcijaninem, teraz "wypada" ujmować się za wszelkimi mniejszościami, które kiedyś były prześladowane. Nas nie zalała fala empatii, tylko poprawności politycznej. Hipokryzja w ludziach trzyma się dobrze, gdyby było inaczej, sześciolatki w krajach globalnego południa nie pracowałyby za grosze w fabrykach wielkich marek odzieżowych (i nie tylko).[/QUOTE]

Ok, ale mam na myśli nie jakieś większe zmiany, ale np. już samą kulturę oburzenia. Możemy nie dostrzegać zmian, bo sami mamy więcej oczekiwań niż kiedyś.

Czy ludzie np. w latach 90 - tych przejmowali się w ogóle takimi rzeczami jak fajerwerki na sylwestra, hipokryzja wśród księży? (Nie mówię o ludziach robiących dzisiaj coś na pokaz, bo zawsze znajdą ci, którzy naśladują (czy podchwytują trend dla mody), ale mam tu na myśli raczej ludzie naprawdę wkurzonych. Ci pierwsi jednak mogą być bardziej widoczni, krzykliwi.

I to, że np. jakaś osoba w starszym wieku pisze na Facebooku - co to za czasy teraz nastały, że ludzie odwracają się od kościoła? Ja bym chętnie napisała jej, że to, że ludzie mniej chętnie chodzą do kościoła to raczej może akurat dobrze o nich świadczy. To nie tylko moda.

I jeszcze np. komentarze pod pudelkiem, ludzie są naprawdę wkurzeni, np. oderwanymi od rzeczywistości celebrytami.

Ale może rzeczywiście jest to jakaś ślepa uliczka, coś wydumanego i nic się nie zmieni.

[Pani_Mada]

Napisane przez lightangel

Dla mnie trochę tak jest, bo jak nam na czymś zależy to zazwyczaj da się do pewnego stopnia swoje życie dopasować tak żeby się udało. Jak się nie chce to nic się zmienia i to też jest ok. Nie każdy musi mieć zwierzaka, dziecko czy [tu wstaw cokolwiek innego], a ludzie nie powinni się nikomu pchać z buciorami w życie i udzielać rad jak powinno się żyć.

zależy czy do tematu podchodzisz racjonalnie czy emocjonalnie. niby można wziąć psa do kawalerki 25 m, spędzać z nim 2 godziny dziennie, bo +10 godzin jest się w pracy, a czasem trzeba też w domu posprzątać, ugotować, zakupy zrobić i oszczędzać na wszystkim, żeby mieć na karmy i weterynarzy. bo to nie jest sztuka wziąć psa czy kota i zamknąć go samego w malutkim mieszkaniu na pół doby. tylko pytanie czy taki pies/kot będzie szczęśliwy i odpowiednio zaopiekowany

ja bym wolała takiemu zwierzęciu zapewnić jakieś odpowiednie warunki i odpowiednią ilość swojej uwagi, a nie brać już teraz natychmiast, bo muszę mieć psa

jak ktoś jest gotowy, żeby zwierzę było centrum jego życia, to wszystko da się dostosować. gorzej jak chce się też mieć jakieś życie poza tym.

[Natalie_Alex]

[1=747bf32364fc13da37122d4 9c7e01f75501e8a1a_65540b7 83ff7c;89106492]Szczerze wątpię, często ta empatia i dobroć jest na pokaz. Kiedyś "wypadało" być dobrym chrześcijaninem, teraz "wypada" ujmować się za wszelkimi mniejszościami, które kiedyś były prześladowane. Nas nie zalała fala empatii, tylko poprawności politycznej. Hipokryzja w ludziach trzyma się dobrze, gdyby było inaczej, sześciolatki w krajach globalnego południa nie pracowałyby za grosze w fabrykach wielkich marek odzieżowych (i nie tylko).[/QUOTE]

Dopóki będzie panował kapitalizm i neoliberalizm, zysk zawsze będzie na pierwszym miejscu. Bardzo bogaci ludzie zawsze uprawiali filantropię na pokaz.

[Trzepotka]

Treść usunięta

[747bf32364fc13da37122d49c7e01f75501e8a1a_65540b783ff7c]

Napisane przez Dobranka

Ok, ale mam na myśli nie jakieś większe zmiany, ale np. już samą kulturę oburzenia. Możemy nie dostrzegać zmian, bo sami mamy więcej oczekiwań niż kiedyś.

Czy ludzie np. w latach 90 - tych przejmowali się w ogóle takimi rzeczami jak fajerwerki na sylwestra, hipokryzja wśród księży? (Nie mówię o ludziach robiących dzisiaj coś na pokaz, bo zawsze znajdą ci, którzy naśladują (czy podchwytują trend dla mody), ale mam tu na myśli raczej ludzie naprawdę wkurzonych. Ci pierwsi jednak mogą być bardziej widoczni, krzykliwi.

I to, że np. jakaś osoba w starszym wieku pisze na Facebooku - co to za czasy teraz nastały, że ludzie odwracają się od kościoła? Ja bym chętnie napisała jej, że to, że ludzie mniej chętnie chodzą do kościoła to raczej może akurat dobrze o nich świadczy. To nie tylko moda.

I jeszcze np. komentarze pod pudelkiem, ludzie są naprawdę wkurzeni, np. oderwanymi od rzeczywistości celebrytami.

Ale może rzeczywiście jest to jakaś ślepa uliczka, coś wydumanego i nic się nie zmieni.

Nie wiem, myślę, że ludzie w latach 90. jako ogół przejmowali się tym, co akurat wtedy było na tapecie i czym wypadało się przejmować. To, co zmienia się na korzyść, to podejście do zwierząt domowych. Kiedyś nie do pomyślenia było ciągnąć zwierzę do weterynarza, teraz w mojej rodzinnej wiosce jest to standard, kiedy ze zwierzęciem coś się dzieje. Oburzanie się było zawsze, tylko wczesniej nie było platformy, aby dać temu wyraz tak dobitnie, jak robi się to w internecie. Na pewno w społeczeństwie zachodzą zmiany, ale jako ludzie jesteśmy po prostu dziećmi swoich czasów.

[Dobranka]

[1=747bf32364fc13da37122d4 9c7e01f75501e8a1a_65540b7 83ff7c;89106571]Nie wiem, myślę, że ludzie w latach 90. jako ogół przejmowali się tym, co akurat wtedy było na tapecie i czym wypadało się przejmować. To, co zmienia się na korzyść, to podejście do zwierząt domowych. Kiedyś nie do pomyślenia było ciągnąć zwierzę do weterynarza, teraz w mojej rodzinnej wiosce jest to standard, kiedy ze zwierzęciem coś się dzieje. Oburzanie się było zawsze, tylko wczesniej nie było platformy, aby dać temu wyraz tak dobitnie, jak robi się to w internecie. Na pewno w społeczeństwie zachodzą zmiany, ale jako ludzie jesteśmy po prostu dziećmi swoich czasów.[/QUOTE]

Odnośnie oburzenia mnie dziwi ostatnia książka Karoliny Korwin Piotrowskiej "Wszyscy wiedzieli" (o mobingu na uczelniach wyższych). To znaczy sam fakt podjęcia tematu, bo jeszcze nie czytałam. Z jednej strony cenię to, że ona podejmuje wiele tematów, a z drugiej nie rozumiem, jak może nie dostrzegać, że sama wyrażała się personalnie do osób np. tworzących filmy, to co że w imię sztuki, ale tak samo mogą tłumaczyć się pracownicy Filmówki, że obrażali studentów w imię sztuki.

[lightangel]

Napisane przez Pani_Mada

zależy czy do tematu podchodzisz racjonalnie czy emocjonalnie. niby można wziąć psa do kawalerki 25 m, spędzać z nim 2 godziny dziennie, bo +10 godzin jest się w pracy, a czasem trzeba też w domu posprzątać, ugotować, zakupy zrobić i oszczędzać na wszystkim, żeby mieć na karmy i weterynarzy. bo to nie jest sztuka wziąć psa czy kota i zamknąć go samego w malutkim mieszkaniu na pół doby. tylko pytanie czy taki pies/kot będzie szczęśliwy i odpowiednio zaopiekowany

ja bym wolała takiemu zwierzęciu zapewnić jakieś odpowiednie warunki i odpowiednią ilość swojej uwagi, a nie brać już teraz natychmiast, bo muszę mieć psa

jak ktoś jest gotowy, żeby zwierzę było centrum jego życia, to wszystko da się dostosować. gorzej jak chce się też mieć jakieś życie poza tym.

Zawsze podchodzę do wszystkiego racjonalnie, dlatego oczywiste jest dla mnie to że jak się bierze zwierzaka to nie tylko dlatego że się chce ale też że można pod niego dostosować swoje życie jeśli jest to potrzebne - czyli znaleźć na niego czas, pieniądze i odpowiednią ilość miejsca choćby wynajmując większe mieszkanie. W zasadzie te same zasady dotyczą wszystkiego innego, jak się chce to można tworzyć odpowiednie warunki (a w większości przypadków wręcz trzeba).

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[747bf32364fc13da37122d49c7e01f75501e8a1a_65540b783ff7c]

Napisane przez Dobranka

Odnośnie oburzenia mnie dziwi ostatnia książka Karoliny Korwin Piotrowskiej "Wszyscy wiedzieli" (o mobingu na uczelniach wyższych). To znaczy sama fakt podjęcia tematu, bo jeszcze nie czytałam. Z jednej strony cenię to, że ona podejmuje wiele tematów, a z drugiej nie rozumiem, jak może nie dostrzegać, że sama wyrażała się personalnie do osób np. tworzących filmy, to co że w imię sztuki, ale tak samo mogą tłumaczyć się pracownicy Filmówki, że obrażali studentów w imię sztuki.

To mnie w ogóle nie dziwi, jak to się mówi - źdźbło w oku bliźniego widzisz, a belki w swoim nie dostrzegasz.

[Lottie69]

Napisane przez lightangel

Akurat sprawy pogrzebu załatwiał ktoś inny, więc pewnie było tak jak piszesz i ta usługa nie była wykupiona. Babcia nie życzyła sobie żadnych wystawień, możliwe że ciocia po prostu chciała uszanować jej wolę i uznała że nie ma sensu przygotowywać ciała w żaden sposób.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

Tak, bardzo możliwe.

Ja mam temat przedyskutowany i moja mama chce podobnie w razie w - zero oglądania jej zwłok, mogę ją co najwyżej w celach ogarniania tematu i tyle. Jak sama mówi "zawińcie mnie w prześcieradło i papa. I zero oglądania".

Dla mnie to ważne, uważam, że ustalenie sobie pewnych rzeczy pomaga w momencie, gdy ten temat nagle się pojawia i nie ma już za bardzo czasu na zastanawianie się.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[invisible_01]

W temacie zwierząt, to bardzo mnie dziwi takie ogólne przekonanie, że kot to taki bezproblemowy zwierzak dla całej rodziny. Znam wiele osób przekonanych, że kot to całe dnie siedzi na kolanach człowiekowi i śpi, nie trzeba z nim wychodzić, niczego nie chce od człowieka, nie choruje, może zostać sam na czas wyjazdu, no ideał. Nie wiem, skąd to się bierze, bo koty to naprawdę zwierzęta ultrawrażliwe, które miewają sporo problemów ze zdrowiem, wymagają wysiłku fizycznego i umysłowego, a jednocześnie mogą się stać osobnikiem skrajnie indywidualnym, który nawet się nie będzie chciał dawać głaskać i będzie wolał siedzieć sam na najwyższej półce. Może się też trafić osobnik tak przywiązany, że każdy wyjazd właściciela to będzie gwarantowane zapalenie pęcherza i niesamowity stres. I potem jest bardzo często zonk, który obserwuję na grupach o zwierzętach, że ktoś bierze kociaka, bo fajne dla dziecka, a kot wariuje, ma braki behawioralne i nie chce się dawać przytulać, a przecież rodzina by chciała przytulaka.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[Pani_Mada]

Napisane przez invisible_01

W temacie zwierząt, to bardzo mnie dziwi takie ogólne przekonanie, że kot to taki bezproblemowy zwierzak dla całej rodziny. Znam wiele osób przekonanych, że kot to całe dnie siedzi na kolanach człowiekowi i śpi, nie trzeba z nim wychodzić, niczego nie chce od człowieka, nie choruje, może zostać sam na czas wyjazdu, no ideał. Nie wiem, skąd to się bierze, bo koty to naprawdę zwierzęta ultrawrażliwe, które miewają sporo problemów ze zdrowiem, wymagają wysiłku fizycznego i umysłowego, a jednocześnie mogą się stać osobnikiem skrajnie indywidualnym, który nawet się nie będzie chciał dawać głaskać i będzie wolał siedzieć sam na najwyższej półce. Może się też trafić osobnik tak przywiązany, że każdy wyjazd właściciela to będzie gwarantowane zapalenie pęcherza i niesamowity stres. I potem jest bardzo często zonk, który obserwuję na grupach o zwierzętach, że ktoś bierze kociaka, bo fajne dla dziecka, a kot wariuje, ma braki behawioralne i nie chce się dawać przytulać, a przecież rodzina by chciała przytulaka.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

kota nie mam i nigdy pewnie mieć nie będę (prędzej psa) ale zawsze strasznie mnie dziwiło, jak znajomi jechali na 2 tyg na urlop, zostawiali kota w mieszkaniu i tylko ktoś przychodził raz dziennie na pół godziny dać jeść i kuwetę posprzątać. a w ogóle, że raz dziennie ktoś przychodzi to i tak nieźle. inni opowiadali, że kupili sobie taki dozownik do jedzenia, kilka kuwet i kot sobie sam siedzi te 2 tyg (i raz na tydzień ktoś wpadał ogarnąć te kuwety i dosypać jedzenia do dozownika)

nie wiem czy to normalne, ale mi osobiście wydaje takie nieludzkie.
serio kot nie potrzebuje człowieka aż tak bardzo, że przez 2 tyg. wystarczy mu jedzenie i czysta kuweta?

[Ellen_Ripley]

Napisane przez Pani_Mada

kota nie mam i nigdy pewnie mieć nie będę (prędzej psa) ale zawsze strasznie mnie dziwiło, jak znajomi jechali na 2 tyg na urlop, zostawiali kota w mieszkaniu i tylko ktoś przychodził raz dziennie na pół godziny dać jeść i kuwetę posprzątać. a w ogóle, że raz dziennie ktoś przychodzi to i tak nieźle. inni opowiadali, że kupili sobie taki dozownik do jedzenia, kilka kuwet i kot sobie sam siedzi te 2 tyg (i raz na tydzień ktoś wpadał ogarnąć te kuwety i dosypać jedzenia do dozownika)

nie wiem czy to normalne, ale mi osobiście wydaje takie nieludzkie.
serio kot nie potrzebuje człowieka aż tak bardzo, że przez 2 tyg. wystarczy mu jedzenie i czysta kuweta?

Mam dwa koty. Nie, to nie jest do końca normalne.

[KathyLeonia]

Napisane przez invisible_01

W temacie zwierząt, to bardzo mnie dziwi takie ogólne przekonanie, że kot to taki bezproblemowy zwierzak dla całej rodziny. Znam wiele osób przekonanych, że kot to całe dnie siedzi na kolanach człowiekowi i śpi, nie trzeba z nim wychodzić, niczego nie chce od człowieka, nie choruje, może zostać sam na czas wyjazdu, no ideał. Nie wiem, skąd to się bierze, bo koty to naprawdę zwierzęta ultrawrażliwe, które miewają sporo problemów ze zdrowiem, wymagają wysiłku fizycznego i umysłowego, a jednocześnie mogą się stać osobnikiem skrajnie indywidualnym, który nawet się nie będzie chciał dawać głaskać i będzie wolał siedzieć sam na najwyższej półce. Może się też trafić osobnik tak przywiązany, że każdy wyjazd właściciela to będzie gwarantowane zapalenie pęcherza i niesamowity stres. I potem jest bardzo często zonk, który obserwuję na grupach o zwierzętach, że ktoś bierze kociaka, bo fajne dla dziecka, a kot wariuje, ma braki behawioralne i nie chce się dawać przytulać, a przecież rodzina by chciała przytulaka.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

otóż to! Moja koleżanka wzięła sobie kociaczka przygarnęła. Bo będzie mruczuś jej mruczał i na kolankach siedział całe dnie.
Po pierwszym tygodniu kotek tak dał jej w kość, że miała nerwy skołatane, nie mogła spać po nocach, wszędzie wszystko podrapane, bo koteczek pół mieszkania obrócił w tornado także tego

[kasiunia788742]

Napisane przez Pani_Mada

kota nie mam i nigdy pewnie mieć nie będę (prędzej psa) ale zawsze strasznie mnie dziwiło, jak znajomi jechali na 2 tyg na urlop, zostawiali kota w mieszkaniu i tylko ktoś przychodził raz dziennie na pół godziny dać jeść i kuwetę posprzątać. a w ogóle, że raz dziennie ktoś przychodzi to i tak nieźle. inni opowiadali, że kupili sobie taki dozownik do jedzenia, kilka kuwet i kot sobie sam siedzi te 2 tyg (i raz na tydzień ktoś wpadał ogarnąć te kuwety i dosypać jedzenia do dozownika)

nie wiem czy to normalne, ale mi osobiście wydaje takie nieludzkie.
serio kot nie potrzebuje człowieka aż tak bardzo, że przez 2 tyg. wystarczy mu jedzenie i czysta kuweta?

Oczywiście, że potrzebuje. A poza tym, np. kotka mojej mamy nie zrobi drugi raz do kuwety, predzej siknie poza nia. Dodatkowo jedzenie dostaje często w małych porcjach bo je szybko a pozniej wymiotuje bo za szybko wcina. Mimo że nie lubi być glaskana to potrzebuje obecności człowieka.

Mój kot też dostaje czesto żarcie bo jest kociakiem i duzo wcina, je mokrą karme. Uwielbia człowieka i domaga się glaskania. Jak zdarzy się dzień, że mnie i tż lacznie nie ma z 8h to kot na nas krzyczy a później nie opuszcza na krok przez jakiś czas. W ogole on chodzi za nami krok w krok, śpi gdzie jesteśmy itp.

Kot potrzebuje codziennej uwagi, zabaw, nie wiem jak można zostawić go na kilka dni samego, nie mogę sobie tego wyobrazić.

Wysłane z mojego SM-G950F przy użyciu Tapatalka

[Mijanou]

Napisane przez Pani_Mada

nie wiem czy to normalne, ale mi osobiście wydaje takie nieludzkie.
serio kot nie potrzebuje człowieka aż tak bardzo, że przez 2 tyg. wystarczy mu jedzenie i czysta kuweta?

Stanowczo to nieprawda. Kot domowy potrzebuje kontaktu z człowiekiem na co dzień. Dziwi mnie w ogóle takie podejście. Jak się wyjeżdża to się zabiera kota. Albo nie wyjeżdża. Albo ogarnia kogoś, kogo kot zna i komu ufa by zamieszkał na czas naszego wyjazdu.

[Lottie69]

Napisane przez KathyLeonia

otóż to! Moja koleżanka wzięła sobie kociaczka przygarnęła. Bo będzie mruczuś jej mruczał i na kolankach siedział całe dnie.
Po pierwszym tygodniu kotek tak dał jej w kość, że miała nerwy skołatane, nie mogła spać po nocach, wszędzie wszystko podrapane, bo koteczek pół mieszkania obrócił w tornado także tego

Kociak wymaga dużo więcej pracy i uwagi, niż dorosły kot.
Daj znać koleżance, że warto teraz szybko nadrobić wiedzę, żeby sobie nie zrobić krzywdy - Jackson Galaxy, Kitten Lady to takie fajne kanały na yt z dość przystępną wiedzą startową po angielsku, po polsku grupa na fb "o kotach merytorycznie".

Bardzo dużo wiemy już o kotach, ale jeszcze ta wiedza nie przenikła do społeczeństwa. Trzeba się specjalnie trochę douczyć, żeby sobie ułatwić później życie.

Ja nie ukrywam, odkąd moja Miśka skończyła dwa lata jest DUŻO łatwiej. Przestała nam też gryźć stopy w nocy, zrobiła się bardziej milasta, już sobie jakoś ułożyliśmy schemat życiowy.
Nie wiem, czy bym kolejny raz zdecydowała się na kociaka, nakład pracy jest jak przy dziecku.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[Ninquelote]

Mój kot akceptuję tylko domowników. Do innych nie chce podchodzić, nikomu nie da się głaskać. Najgorzej znosi nieobecność córki. Jak jej za długo nie ma to siedzi pod drzwiami i miauczy. Trafiła nam się taka przytulanka, na rękach trzeba nosić.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[kasiunia788742]

Napisane przez Lottie69

Kociak wymaga dużo więcej pracy i uwagi, niż dorosły kot.
Daj znać koleżance, że warto teraz szybko nadrobić wiedzę, żeby sobie nie zrobić krzywdy - Jackson Galaxy, Kitten Lady to takie fajne kanały na yt z dość przystępną wiedzą startową po angielsku, po polsku grupa na fb "o kotach merytorycznie".

Bardzo dużo wiemy już o kotach, ale jeszcze ta wiedza nie przenikła do społeczeństwa. Trzeba się specjalnie trochę douczyć, żeby sobie ułatwić później życie.

Ja nie ukrywam, odkąd moja Miśka skończyła dwa lata jest DUŻO łatwiej. Przestała nam też gryźć stopy w nocy, zrobiła się bardziej milasta, już sobie jakoś ułożyliśmy schemat życiowy.
Nie wiem, czy bym kolejny raz zdecydowała się na kociaka, nakład pracy jest jak przy dziecku.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

Ehem. Mamy kociaka i pracy jest sporo.

Wysłane z mojego SM-G950F przy użyciu Tapatalka

[7ae4e73d4b096fedcc3cca3dacf09e293fa96405_68a3b071c8cd0]

Napisane przez Pani_Mada

zależy czy do tematu podchodzisz racjonalnie czy emocjonalnie. niby można wziąć psa do kawalerki 25 m, spędzać z nim 2 godziny dziennie, bo +10 godzin jest się w pracy, a czasem trzeba też w domu posprzątać, ugotować, zakupy zrobić i oszczędzać na wszystkim, żeby mieć na karmy i weterynarzy. bo to nie jest sztuka wziąć psa czy kota i zamknąć go samego w malutkim mieszkaniu na pół doby. tylko pytanie czy taki pies/kot będzie szczęśliwy i odpowiednio zaopiekowany

ja bym wolała takiemu zwierzęciu zapewnić jakieś odpowiednie warunki i odpowiednią ilość swojej uwagi, a nie brać już teraz natychmiast, bo muszę mieć psa

jak ktoś jest gotowy, żeby zwierzę było centrum jego życia, to wszystko da się dostosować. gorzej jak chce się też mieć jakieś życie poza tym.

Jak dla mnie to jest oczywiste, że jeśli ktoś bardzo mocno czegoś chce, to dąży do tego, żeby spełnić te większe czy mniejsze marzenia. Jednak równie oczywiste jest dla mnie to, że jednak nie zawsze się da. Chciałabym robić dużo różnych rzeczy, ale nie mam tyle czasu ani energii, żeby robić wszystko co chcę, więc muszę sobie wybierać.
W temacie zwierząt jest tyle opcji:
1. Ktoś bardzo chce mieć zwierzę i ma do tego warunki - bierze zwierzę.
2. Ktoś bardzo chce mieć zwierzę, ale nie ma warunków, jednak dąży do tego, żeby warunki spełnić i gdy jest już gotowy bierze zwierzę.
3. Bardzo chce zwierzę, ale nie ma warunków ani perspektyw na to, że kiedykolwiek to się zmieni - nie ma zwierza.
4. Nie chce zwierza albo trochę chce, ale nie jest do końca pewny - niezależnie od warunków nie bierza zwierza.
Nagabywanie kogoś, żeby miał psa/kota/królika/konia to ten sam poziom co wciskanie komuś dziecka.

Wysłane z aplikacji Forum Wizaz

[czekooczekolada]

To już w temacie kociakow - co sądzicie o czipach? Zbędne, niezbędne?


Wysłane z iPhone