Jak przestać tęsknić?

[poszukujee]

Nie sądziłam, że będę tutaj kiedyś pisała w takiej sprawie. Czytam sporo wątków w tym dziale i czasem się zastanawiam nad losami kobiet, które tkwią w toksycznych związkach, są nieszczęśliwe albo narzekają na swoich facetów, ale nic z tym nie robią. Łatwo jest doradzać innym, wiem o tym.
Mam prawie 30 lat, kilka związków za sobą. A od ponad roku nie mogę przestać o kimś myśleć. Mam świadomość głupoty tej sytuacji i tego jaka jestem głupia, że to bez sensu i naprawdę to widzę. Ale nie umiem przestać go kochać... spotykaliśmy się przez około rok, nie byliśmy nawet parą. On nie był zawsze fair w stosunku do mnie, ale był dla mnie dobry, jak nikt nigdy. Oddałabym wiele, żeby był tu teraz ze mną, nawet na chwilę. Nie mam z nim już kontaktu od 8 miesięcy, nie mam pojęcia co u niego się dzieje. Ale zdarza mi się zajrzeć do niego na fb (nie mam go w znajomych) i jeśli doda jakieś zdjęcie albo wpis, to bardzo mnie to boli. Że on sobie tak żyje i pewnie wcale nie tęskni za mną, a mi jest tak źle z tego powodu
Próbuję się czymś zająć, mam trochę na głowie, ale nie to pomaga. On ciągle we mnie jest. Naprawdę chciałabym się pozbyć tego uczucia. Mam wrażenie, że będę go kochać do końca życia. Naprawdę mam świadomość absurdalności tej sytuacji. I jakby ktoś mi opowiedział taką historię to popukałabym się w głowę.
Nie wiem już co robić, jak przestać tęsnikć, jak przestać kochać?

[201605161006]

Nie myśl o nim, nie zaglądaj na jego profil, nie kontaktuj się z nim, nie wspominaj itp. to Ci przejdzie, nie od razu, troche mija zanim układ nerwowy wroci do normy po zakochaniu.

[kinguśka]

Napisane przez poszukujee

Nie sądziłam, że będę tutaj kiedyś pisała w takiej sprawie. Czytam sporo wątków w tym dziale i czasem się zastanawiam nad losami kobiet, które tkwią w toksycznych związkach, są nieszczęśliwe albo narzekają na swoich facetów, ale nic z tym nie robią. Łatwo jest doradzać innym, wiem o tym.
Mam prawie 30 lat, kilka związków za sobą. A od ponad roku nie mogę przestać o kimś myśleć. Mam świadomość głupoty tej sytuacji i tego jaka jestem głupia, że to bez sensu i naprawdę to widzę. Ale nie umiem przestać go kochać... spotykaliśmy się przez około rok, nie byliśmy nawet parą. On nie był zawsze fair w stosunku do mnie, ale był dla mnie dobry, jak nikt nigdy. Oddałabym wiele, żeby był tu teraz ze mną, nawet na chwilę. Nie mam z nim już kontaktu od 8 miesięcy, nie mam pojęcia co u niego się dzieje. Ale zdarza mi się zajrzeć do niego na fb (nie mam go w znajomych) i jeśli doda jakieś zdjęcie albo wpis, to bardzo mnie to boli. Że on sobie tak żyje i pewnie wcale nie tęskni za mną, a mi jest tak źle z tego powodu
Próbuję się czymś zająć, mam trochę na głowie, ale nie to pomaga. On ciągle we mnie jest. Naprawdę chciałabym się pozbyć tego uczucia. Mam wrażenie, że będę go kochać do końca życia. Naprawdę mam świadomość absurdalności tej sytuacji. I jakby ktoś mi opowiedział taką historię to popukałabym się w głowę.
Nie wiem już co robić, jak przestać tęsnikć, jak przestać kochać?

To trudna sytuacja, gdy nie można o kimś zapomnieć, ale im dłużej będziesz tkwić w tym stanie, tym więcej czasu będziesz tracić na myślenie o kimś kogo nie ma w Twoim życiu. Za rok, może dwa ockniesz się i zobaczysz ile czasu zmarnowałaś na myślenie o nim.
Sama widzisz, że przeglądanie jego fb sprawia Ci przykrość, powinnaś tego zaprzestać, bo tak naprawde co Ci z wiedzy, co u niego, skoro i tak nie macie kontaktu.
Jedyne wyjście by o nim zapomnieć, to po prostu CHCIEC ZAPOMNIEĆ. Możesz też spróbować go sobie jakoś obrzydzać, skoro nie zawsze był wobec Ciebie fair.
A dlaczego nie macie już kontaktu? I dlaczego nie byliście parą skoro rok się spotykaliście?

[PaulaCooper]

Dlaczego juz nie rozmawiacie? Przestan zagladac na jego profil.
Zajmij sie soba, idz do kosmetyczki, zapisz sie na fitness... jak najwiecej zajec przy ludziach bardzo Ci pomoze.
Moze akurat jakis przystojniak wpadnie Ci w oko? To trwa juz dosc dlugo, wiec powinno Ci szybko przejsc. Wiem ze kazdy inaczej do tego podchodzi... Ja po 2-letnim zwiazku zapomnialam o facecie w mniej niz... miesiac? Nie wiem moze i to dziwne, ale zapisalam sie na silownie, spedzilam tydzien nad jeziorem, dwa nad morzem i wrocilam odmieniona. a jak fajnie jak kobieta czuje sie na nowo adorowana...
Moze to Ci pomoze?
Nie mowie ze masz od razu kogos szukac, nie w tym rzecz, ale flirt czasami pomaga. Usmiechniesz sie...

Wysyłane z mojego GT-I9300 za pomocą Tapatalk 2

[Ona94]

Napisane przez poszukujee

jak przestać tęsknić?

Dobre pytanie, sama chciałabym znać na nie odpowiedź

[poszukujee]

nie rozmawiamy już, bo on wybrał inną... chciał się przyjaźnić nadal, ale ja nie dałam rady :/ Zerwałam z nim kontakt, bo za bardzo bolało mnie patrzenie jak jest z inną kobietą
Wiem, że marnuję czas, mam tego świadomość. I naprawdę tak sobie organizuję czas, żeby nie mieć go za dużo na myślenie, regularnie uprawiam sport, mam sporo zajęć, ale to nic nie daje. Czasem mam ochotę zadzwonić do niego, ale przecież to bez sensu. On mnie nie chce, tyle. Nie zmuszę go do miłości.

Czuję się idiotycznie, jak jakaś 16 zakochana gówniara. Nigdy wcześniej niczego takiego do nikogo nie czułam (a byłam w kilku związkach). Myślałam, że z czasem przejdzie, ale nie przechodzi ani trochę. Boli tak samo jak na początku.
Już nie wiem co robić. Nie wyobrażam sobie być z kimś innym. 2 razy umówiłam się z innym facetem i przez całe spotkanie myślałam, że tak bardzo bym chciała, żeby to on był tutaj Paranoja...

[pingwinek=]]

Też chciałabym to wiedzieć.

W swoim życiu przeżyłam jedną nastoletnią miłość którą wspominałam kilka lat... do tej pory mam do niej ogromny sentyment, ale już nie tęsknię, za to życzę wszystkiego co najlepsze temu chłopakowi.

Za to teraz znowu to przeżywam, zakochałam się w człowieku który może być tylko moim przyjacielem. Od marca nieprzerwanie o nim myślę, ciągły żal... płacz. To jest nie do wytrzymania.

[laisla]

Brakuje Ci kogoś bliskiego, a jak mówisz to on był dla Ciebie najlepszy, toteż w gorszych momentach wracasz uparcie do niego. Chyba jedyna możliwość to poczekać na kogoś nowego, kto będzie w stanie go przyćmić. Poczekać lub otworzyć się na nowe znajomości, a nawet wyjść z inicjatywą. Ponieważ sytuacja gdy facet wybrał inną, nie zwodzi Ciebie, nie obiecuje jest raczej jasna i nie pozostawia złudzeń. Pozostaje się z nią pogodzić i żyć nowym życiem, bez niego. Dobrze, że w takiej sytuacji nie próbujesz utrzymywać "przyjaźni" bo niepotrzebnie byś sobie rany rozdrapywała.

[8c5e47fe6e48fd89bc9c227f1239fe5b9f79e095_5edd71729ccf0]

Na tęsknotę najlepszy sposób to nowy związek. Musisz poznać kogoś fajnego kto sprawi że ból o tamtym będzie powali zanikał.

[PaulaCooper]

Napisane przez poszukujee

nie rozmawiamy już, bo on wybrał inną... chciał się przyjaźnić nadal, ale ja nie dałam rady :/ Zerwałam z nim kontakt, bo za bardzo bolało mnie patrzenie jak jest z inną kobietą
Wiem, że marnuję czas, mam tego świadomość. I naprawdę tak sobie organizuję czas, żeby nie mieć go za dużo na myślenie, regularnie uprawiam sport, mam sporo zajęć, ale to nic nie daje. Czasem mam ochotę zadzwonić do niego, ale przecież to bez sensu. On mnie nie chce, tyle. Nie zmuszę go do miłości.

Czuję się idiotycznie, jak jakaś 16 zakochana gówniara. Nigdy wcześniej niczego takiego do nikogo nie czułam (a byłam w kilku związkach). Myślałam, że z czasem przejdzie, ale nie przechodzi ani trochę. Boli tak samo jak na początku.
Już nie wiem co robić. Nie wyobrażam sobie być z kimś innym. 2 razy umówiłam się z innym facetem i przez całe spotkanie myślałam, że tak bardzo bym chciała, żeby to on był tutaj Paranoja...

Wiec wez sie w garsc kobieto
Nawet nie byliscie para. On nie wybral innej, bo nie mial z czego wybierac. Po prostu znalazl sobie kobiete, Ciebie chcial miec jako przyjaciolke i tyle.
Po co tesknic i sie zamartwiac? Bylo, minelo, juz tyle czasu nie utrzymujecie kontaktu ze to jest naprawde dziwne.
Wez sie za siebie. Znajdz hobby, poznaj kogos ciekawego i ciesz sie zyciem
A gnojka olej, jesli potrafil Cie tyle czasu wodzic za nos i pozniej po prostu znalezc sobie inna to oznacza, ze nie jest wart Twoich lez.


Wysyłane z mojego GT-I9300 za pomocą Tapatalk 2

[LatteLady]

[1=8c5e47fe6e48fd89bc9c227 f1239fe5b9f79e095_5edd717 29ccf0;40734773]Na tęsknotę najlepszy sposób to nowy związek. Musisz poznać kogoś fajnego kto sprawi że ból o tamtym będzie powali zanikał.[/QUOTE]

Nie popieram tej metody. Osobiście nazywam ją "zapychaczem" nowy partner szukany tylko po to żeby zabić tęsknotę po poprzednim? raczej nie obdarzy go autorka miłością tak ni z gruszki ni pietruszki. Moze zagrać sobie na czyjichs uczuciach...a to nie jest fair

Zapominanie czegos co tak uporczywie schowało się w sercu nie jest łatwe..
Moją metoda po dłuuugim czasie rozpamietywania byl kategoryczny zakaz ..ktory dałam samej sobie, na pisanie, ogladanie fb, rozmawianie na ten temat ze znajomymi , skasowalam gadu aby tez nie kusiło..nr w telefonie, i powiedziałam sobie ze mam swoje zyce w ktorym ja rządzę i władam i nik nie bedzie mi zaprzątał myśli, bo trącę czas na znalezienie prawdziwego szczescia. Nie chciał mnie...jego problem
i radzę podobne kroki podjąć autorce

[pingwinek=]]

A co zrobić w sytuacji gdy kontakt się nie urywa, gdy facet pomimo wszystko zostaje w naszym życiu jako przyjaciel?
(zaznaczając iż nigdy nie był kochankiem, tylko obiektem westchnien)

[fajny_nick]

poszukujee, zablokuj go na fb, by Ciebie nie korciło i za nic nie zmieniaj tego stanu rzeczy. Nawet jak coś przez przypadek skomentuje/polubi u Twoich znajomych, to ty tego nie zobaczysz.

Zaangażuj się w nowy związek mimo że przez jakiś czas on może nie wylecieć Tobie z głowy, ale uwierz, że w końcu wyleci jeśli pokochasz kogoś na nowo.

[confused women]

Kochana Autorko, doskonale Cię rozumiem, bo też nie mogę przestać o kimś myśleć i tęsknię za tą osobą. Ale u mnie z dnia na dzień jest coraz lepiej. Myśl w sposób jaki doradziła Wizażanka wyżej, nie chciał Cię to niech spada..nie docenił Cię. Kiedyś moja koleżanka powiedziała mi taką rzecz..'słuchaj, po świecie chodzi tyle facetów, a Ty uczepiłaś się tego jednego? Czasami ludzie trafiają na swoją miłość po 40stce i później..'. Widocznie on nie jest tym kogo szukasz. Mi takie myśli bardzo pomagają

[kot kreskowy]

Moją najlepszą metodą w takiej sytuacji jest akceptacja tego co czuję. Może zamiast się krytykować pomyśl sobie, że jesteś tylko człowiekiem i masz prawo nawet do takich uczuć, do tej tęsknoty. Okaż sobie trochę współczucia, a wtedy Ci przejdzie. Bo walka z uczuciami sprawia, że stają się silniejsze.

[Clemence]

totalnie sie odetnij i znajdz sobi9e cos co kochasz.I wtedy automatyucznie pokochasz cos i xapewne kogos innego believe

[poszukujee]

Dziękuję dziewczyny za odpowiedzi. Naprawdę sama siebie nie rozumiem, zawsze byłam poukładana, rozsądna, a teraz po prostu jestem w jakiejś rozsypce.
Mam masę zajęć, przez ostatni rok próbowałam znaleźć pasje i udało mi się to. Mam dobrą pracę, która sprawia mi satysfakcję, mam fajne hobby, które zajmuje mi czas wolny. Ale i tak czuję się nieszczęśliwa i on ciągle siedzi w mojej głowie Mimo, że nie mamy już zupełnie kontaktu, to chwilami mam ogromną ochotę do niego zadzwonić. Ale po co? To bez sensu, wiem. Nie jestem w stanie wyobrazić sobie, że mogłabym być z innym facetem Marnuję czas, wiem. Boję sie, że nikogo już nigdy tak nie pokocham, a nawet jeśli to nie tak bardzo jak jego. I że ona zawsze będzie gdzieś we mnie...

[confused women]

Wydaje mi się, ze trochę się nakręcasz. Wiem, że cierpisz, rozumiem to doskonale, bo sama to przechodzę, ale żeby zapomnieć i wrócić do normalności musisz chcieć i się starać. Uwierz, że się da. Nie musisz od razu umawiać się na randki z nowym facetem, ale nie zamykaj się na nowe relacje. Trzymam kciuki


Wysłane z aplikacji mobilnej Wizaz Forum.

[Mija62]

Na nieszczęśliwą miłość najlepsza jest nowa miłość

[8c5e47fe6e48fd89bc9c227f1239fe5b9f79e095_5edd71729ccf0]

Napisane przez Mija62

Na nieszczęśliwą miłość najlepsza jest nowa miłość

Uważaj zaraz zostaniesz skarcona xd

[pingwinek=]]

E tam skarcona, szkoda tylko że na nową miłość trzeba czasem poczekać latami.

[laisla]

Napisane przez poszukujee

Dziękuję dziewczyny za odpowiedzi. Naprawdę sama siebie nie rozumiem, zawsze byłam poukładana, rozsądna, a teraz po prostu jestem w jakiejś rozsypce.
Mam masę zajęć, przez ostatni rok próbowałam znaleźć pasje i udało mi się to. Mam dobrą pracę, która sprawia mi satysfakcję, mam fajne hobby, które zajmuje mi czas wolny. Ale i tak czuję się nieszczęśliwa i on ciągle siedzi w mojej głowie Mimo, że nie mamy już zupełnie kontaktu, to chwilami mam ogromną ochotę do niego zadzwonić. Ale po co? To bez sensu, wiem. Nie jestem w stanie wyobrazić sobie, że mogłabym być z innym facetem Marnuję czas, wiem. Boję sie, że nikogo już nigdy tak nie pokocham, a nawet jeśli to nie tak bardzo jak jego. I że ona zawsze będzie gdzieś we mnie...

Ale powtarzasz to jak mantrę, piastujesz w sobie to odczucie, a to raczej Ci nie pomoże A z pewnością tak nie będzie gdy trafisz na innego wartego Twojej uwagi człowieka.

[lukrecja222]

Napisane przez laisla

Ale powtarzasz to jak mantrę, piastujesz w sobie to odczucie, a to raczej Ci nie pomoże A z pewnością tak nie będzie gdy trafisz na innego wartego Twojej uwagi człowieka.

też mi się wydaje, że trzeba zmienić myślenie, ale wiem, że to trudne...

[eedii]

Doskonale Cię rozumiem, przezywam to samo juz od roku...

[X_ana_X]

Ciekawa jestem co u autorki. Doszłaś do siebie?

Ja Ciebie też rozumiem, po siedmiomiesięcznym związku dochodzę do siebie już ósmy miesiąc. Czyli dłużej cierpię niż ten cały związek trwał. Chociaż kontaktu tak naprawdę nie mamy od dwóch miesięcy, przez pół roku po rozstaniu próbowałam udawać przyjaciółkę (szczerze być nią nie mogłam, bo moje serce krwawiło jak doradzał mi abym szukała nowego faceta itp., a przecież ja chciałam tylko jego i on to wiedział). Wolałam przez pół roku po rozstaniu widzieć go raz na tydzień-dwa, dotknąć jego dłoni, spojrzeć mu w oczy i łudzić się że jednak zmieni zdanie. Najbardziej brakowało mi go i brakuje, gdy mam problemy i czuje się samotna, opuszczona, bez wsparcia. Napisałam raz wtedy do niego, on zaczął przepraszać, ze mnie zranił, że nie chciał...wściekłam się, wygarnęłam mu, żeciągle czuję ból, krzywdę...no i napisałam coś w stylu, że mam nadzieję, że nie będę go widywać na ulicy, bo to okropne uczucie widzieć exa, do którego się coś czuło, o który skrzywdził (niestety mam już w tym doświadczenie ...).

8 miesięcy od rozstania, prawie trzy bez kontaktu, a ja nadal tęsknie i gdy mam problemy, doła, chandrę, to myślę tylko o nim. Tęsknię, chcę chociaż się przytulić. To takie głupie, ale silniejsze ode mnie. Im mam większego doła, tym bardziej tęsknię. Czasami nawet łudzę się, ze on wróci chociaż wiem, że tak się nie stanie.

Tak, jestem idiotką, bo łudzę się, że w święta napisze mi życzenia, porozmawiamy, spotkamy się i będziejak kiedyś. Moja fantazja pracuje na pełnych obrotach. także moja jedyna nadzieja w życiu, to to, że on napisze mi życzenia. A wiem, że nie napisze...ale i tak się łudzę.

Jak sie pojawia na czacie na fb, to patrzę na zieloną kropkę przy jego nazwisku i czekam aż napisze, ale nie pisze...Żałosne, stara baba, a taka głupia.

A wiecie co jest najgorsze? Boję się, że jedynym lekiem będzie nowa miłość. jestem na nią otwarta, spotykam się z ludzmi, chodzę na imprezy, ale przez te osiem miesięcy nie poznałam nikogo, kto byłby choćby trochę tak interesujący jak on...Mam wrażenie, że do wzięcia pozostało już tylko samo dno. Z doświadczenia wiem, że najlepszym ekarstwem na złamane serce jest nowa miłość. Mój ex, o którym teraz tutaj piszę też był lekarstwem. Pomógł mi wyjść z depresji, gdy myślałam, ze już nic mnie w życiu nie czeka. Niestety, okazał się nie lekarstwem a trucizną...

---------- Dopisano o 20:59 ---------- Poprzedni post napisano o 20:55 ----------

Nie mam juz siły dziewczyny, budzę się-myślę o nim, jestem w pracy-myślę o nim, wracam do domu-myśle o nim, kładę się spać-myślę o nim. Jestem wyczerpana psychicznie, czuje się jak wrak. W moich myślach pojawiają się wyobrażenia jak się godizmy, jak znowu mnie przytula, a przecież on nawet o mnie nie myśli. To boli najbardziej, ze on sobie żyje swoim życiem i nawet o mnie nie myśli. No, może czasami, jako o swoim wielkim wyrzucie sumienia, o dziewczynie, którą skrzywdził, a jedyne co może do mnie czuć to litość.

[GuardviaN]

Toś odkopała temat nie ma co
Ciekawe czy ktoś jeszcze odpisze.
Powodzenia w radzeniu sobie z tym uczuciem - napewno jest tragicznie.
Powinnaś spędzać czas ze znajomymi ktorzy są radosni,, zwierzyc sie komus bliskiemmu,moze cie choc troche wyciagna z tego.

[agulko]

W ciężkich chwilach najlepiej pogadać z przyjaciółmi, wyjść ze znajomymi gdzieś, cóż człowiek tak jest zaprogramowany że potrzebuje bliskości zwłaszcza w cięższych chwilach, ale czasami nawet zwykła rozmowa jest w stanie wiele zdziałać dla naszej psychiki

[folyn]

Można powiedzieć, że jesteśmy w podobnej sytuacji. Albo nawet takiej samej.
Mam dla ciebie radę, przynajmniej mi to pomaga. Pisz. Wszystko to, co o nim myślisz, jak się czujesz, co chciałabyś mu powiedzieć, jego wady, zalety itd. spisuj na papier. Ja prowadzę taki "dziennik" od rozstania w lipcu, wypisałam już prawie 2 zeszyty A5. Nie mam się komu wygadać, więc wylewam to na papier. Pomaga to poukładać myśli, nazwać emocje...

Ktoś może powiedzieć, że to zła metoda, bo pisząc zaczynam rozmyślać o sytuacji, wspominać, analizować (a tu chodzi o to, by zapomnieć.)Ale gdy w głowie już mam taki natłok myśli o nim, że nie wytrzymuję, to biorę zeszyt i długopis. Po "popełnieniu" takiej notatki czuję się sto razy lepiej, jaśniej mi się myśli. Mogę to potem przeczytać i spojrzeć na sytuację z boku.

No i zauważyłam, że coraz rzadziej mam potrzebę pisania. W lipcu musiałam to robić codziennie, a teraz raz na jeden/dwa tygodnie. Bo w dalszym ciągu mi źle, ciężko mi się pogodzić z sytuacją, ale jest lepiej niż było.
Tobie i sobie życzę szybkiego "powrotu do zdrowia" i trzeźwego umysłu

PS. taki dziennik to będzie pamiątka na starość, mam ogromną nadzieję, że kiedyś zacznę go czytać i zamiast nad nim płakać z rozpaczy, to będę płakać ze śmiechu

[578537b29e2e39e1d6e3dc9dfc9821e485b809af_62f97e73ceb2a]

Napisane przez folyn

No i zauważyłam, że coraz rzadziej mam potrzebę pisania. W lipcu musiałam to robić codziennie, a teraz raz na jeden/dwa tygodnie. Bo w dalszym ciągu mi źle, ciężko mi się pogodzić z sytuacją, ale jest lepiej niż było.
Tobie i sobie życzę szybkiego "powrotu do zdrowia" i trzeźwego umysłu

PS. taki dziennik to będzie pamiątka na starość, mam ogromną nadzieję, że kiedyś zacznę go czytać i zamiast nad nim płakać z rozpaczy, to będę płakać ze śmiechu

Łał, ciekawy pomysł!!! Ogromnie Ci gratuluję, że z tego wychodzisz. Dzięki temu dziennikowi widzisz własne postępy, różnice w swoim zachowaniu, przemyśleniach i podejściu do życia tuż po rozstaniu i teraz. Super!

[poszukujee]

jako autorka wątku odzywam się Minęło tyle czasu od tego postu... wow.
Napiszę po krótce co u mnie
Nie powiem, że zapomniałam o nim, bo n
ie. Czasem zdarza mi się zatęsknić wspominając wspólne chwile. Kochałam go przez... jakieś 4 lata. To strasznie smutne. Kochać kogoś, tęsknić wiedząc, że i tak nie będziecie razem.
Wszędzie w takich sytuacjach pojawiają się rady typu: umawiaj się ze znajomymi, wychodź z domu, uprawiaj sport, zapisz się na zajęcia, rzuć się w wir pracy, itp. Przeszłam przez każdą jedną rzecz. To na nic. Nie pomogło. Wręcz przeciwnie, pustka i tęsknota była jeszcze większa. Od jakiegoś niecałego roku czuję się lepiej. Czas robi swoje. Zaczęłam umawiać się z innymi facetami. Nie jestem i nie weszłam w żaden związek, ale to pozwoliło mi zobaczyć, że są inni faceci, że też bywają fajni. Zrozumiałam, że on wcale nie był taki idealny, był dla mnie dobry, to prawda, ale kilka razy zachował się niefajnie. Jakoś mocniej to do mnie dotarło.
Obecnie nie mam z nim praktycznie żadnego kontaktu (i polecam całkiem zerwać kontakt, bo w przeciwnym razie można tkwić w tym latami, tak jak ja i marnować życie). Czasem zatęsknię jak pisałam. Czasem powspominam. Ale już nie kocham Zdałam sobie sprawę, że nie mogę kochać kogoś, kto do mnie nic nie czuje i pewnie o mnie już nie myśli. Marnuję życie, zmarnowałam 4 lata. 4 lata! To szmat czasu. Zmarnowałam na kogoś, o kim za 10 lat pewnie nie będę już w ogóle pamiętać.
Ale trzeba się wytęsknić. Nie warto zagłuszać uczuć i próbować ich maskować nadmiarem zajęć. Owszem, leżenie w łóżku i płakanie nie pomoże. Ale warto to zrobić przez pierwszy czas po rozstaniu. A potem powoli zacząć coś zmieniać, ale nic na siłę. Nie masz ochoty rzucać się w wir aktywności fizycznej, bo wszyscy mówią, że tak będzie dobrze, to tego nie rób. Znajdz coś, co polubisz i co sprawi Ci chociaż trochę przyjemności. Nic na siłę.
Umów się z facetem, nawet jeśli uważasz, że żaden facet nie jest jak on. Nie jest i nie będzie. Ale może spojrzysz na facetów inaczej i zobaczysz, że są jeszcze jacyś fajni. Nie musisz od razu wchodzić w związek.

Czuję się lżej. To duży kamień z serca.
Pozdrawiam wszystkich

---------- Dopisano o 19:00 ---------- Poprzedni post napisano o 18:58 ----------

a i jeszcze jedno!
choćbyś była pewna, że będziesz go kochać do końca życia, że to ten jedyny i już na zawsze będzie w Tobie, to ... tak nie będzie. Wiem, że to teraz nie wierzysz, ale przekonasz się