Boję się sama zasnąć!

[WildThing]

Ciekawa jestem, czy też macie takie problemy?
Ja ogólnie jestem mocno pokręconą (co by nie powiedzieć po prostu chorą :p) osobą i lęki towarzyszą mi nieustannie...
Jednak o tyle, o ile z większością potrafię już sobie jako tako radzić to najwięcej trudności (i skutków z tym związanych) przynosi mi pozostanie samotnie w domu po zmroku i zaśnięcie. Ba! Mogę po prostu powiedzieć otwarcie, że w takiej sytuacji po prostu czekam do świtu! Mam lat 23 także...
Gdy jest ciemno i zostanę sama (mieszkam z TŻem) koniecznie musi być coś włączone (najlepiej TV - tylko wtedy się przydaje). Światło to oczywiście konieczność - wolę nie myśleć co bym przeżyła, gdyby prądu nagle zabrakło, albo wysadziło korki - zawał gwarantowany.
Niestety nawet połączenie TV + światło nie jest w stanie pozwolić mi spokojnie zasnąć w samotności. Lecę z nóg, powieki ciężkie, ogólnie przymulona, ale ni cholery nie pozwolę sobie na sen dopóki nie zrobi się jasno... I jak tu żyć?
Poracha.

[December12]

Spróbuj przed snem napić się melisy lub ciepłego mleka, albo weź jakieś środki uspokajające.

[201803290936]

Napisane przez WildThing

Ciekawa jestem, czy też macie takie problemy?
Ja ogólnie jestem mocno pokręconą (co by nie powiedzieć po prostu chorą :p) osobą i lęki towarzyszą mi nieustannie...
Jednak o tyle, o ile z większością potrafię już sobie jako tako radzić to najwięcej trudności (i skutków z tym związanych) przynosi mi pozostanie samotnie w domu po zmroku i zaśnięcie. Ba! Mogę po prostu powiedzieć otwarcie, że w takiej sytuacji po prostu czekam do świtu! Mam lat 23 także...
Gdy jest ciemno i zostanę sama (mieszkam z TŻem) koniecznie musi być coś włączone (najlepiej TV - tylko wtedy się przydaje). Światło to oczywiście konieczność - wolę nie myśleć co bym przeżyła, gdyby prądu nagle zabrakło, albo wysadziło korki - zawał gwarantowany.
Niestety nawet połączenie TV + światło nie jest w stanie pozwolić mi spokojnie zasnąć w samotności. Lecę z nóg, powieki ciężkie, ogólnie przymulona, ale ni cholery nie pozwolę sobie na sen dopóki nie zrobi się jasno... I jak tu żyć?
Poracha.

Ale czego się dokładnie boisz? Że ktoś się włamie? Duchów? Dźwięków pustego mieszkania?

[WildThing]

Napisane przez Doris1981

Ale czego się dokładnie boisz? Że ktoś się włamie? Duchów? Dźwięków pustego mieszkania?

Chyba wszystkiemu po trochu z naciskiem na dwa ostatnie.
No i mam tak od maleńkości... myślałam, że z tego wyrosnę, ale w tym wieku to już chyba nie ma co marzyć...

[201803290936]

Napisane przez WildThing

Chyba wszystkiemu po trochu z naciskiem na dwa ostatnie.
No i mam tak od maleńkości... myślałam, że z tego wyrosnę, ale w tym wieku to już chyba nie ma co marzyć...

Tylko wiesz co, z tym trzeba walczyć i naprawdę na Twoim miejscu poważnie podeszłabym do tematu. Bo dzisiaj jesteś bojącą się młodą kobietą, ale za ileś tam lat będziesz strachliwą starszą panią, która nie będzie umiała normalnie funkcjonować sama. Wiem, że to brzmi jak przesada, ale ostatnio miałam z kimś takim styczność. To właśnie byłą pani, która zawsze się czegoś bała, wyolbrzymiała itd. Inne koleżanki w jej wieku nadal są aktywne, radzą sobie, a ona? Obraz nędzy i rozpaczy, zahukana, bojąca się wszystkiego. Bo takie rzeczy się z wiekiem nasilają. Dlatego nie pielęgnuj tego w sobie, tylko walcz z całych sił, aby to jednak w sobie zmienić.

[201606201122]

Napisane przez WildThing

Chyba wszystkiemu po trochu z naciskiem na dwa ostatnie.
No i mam tak od maleńkości... myślałam, że z tego wyrosnę, ale w tym wieku to już chyba nie ma co marzyć...

Mam tak samo a jestem dużo starsza. Też tak mam od dzieciństwa bez lampy nocnej nie zasnę, tylko tv pozbyłam się z pokoju bo i tak nie oglądałam. Nie wiem czy jest na to jakaś rada.

[yosanne]

Napisane przez WildThing

Chyba wszystkiemu po trochu z naciskiem na dwa ostatnie.
No i mam tak od maleńkości... myślałam, że z tego wyrosnę, ale w tym wieku to już chyba nie ma co marzyć...

Nieprawda, da się "wyrosnąć" nawet w późniejszym wieku, także nie trać nadziei. Ja mam 29 lat i dopiero od mniej więcej trzech lat potrafię sama spać, wcześniej też miałam jazdy, każde skrzypnięcie podłogi czy "podejrzane" światło (bo auto przejechało ulicą) wywoływały u mnie palpitacje serca i gorące poty, ba, potrafiłam bać się nawet w dzień w pustym mieszkaniu
Wyjścia masz trzy:
- walczysz sama, starając się ze wszystkich sił ignorować swoje lęki, wspomagając się naturalnymi metodami: melisa, ciepłe mleko, gorąca kąpiel,
- idziesz do lekarza (nawet niekoniecznie psychiatry) i dostajesz leki uspokajające/nasenne, a jeśli problem jest głębszy zaczynasz psychoterapię,
- kupujesz/adoptujesz sobie zwierzaka (mnie pomogło)
Powodzenia!

[201803290936]

Napisane przez yosanne

(...)
- kupujesz/adoptujesz sobie zwierzaka (mnie pomogło)
(...)

Tylko to oczywiście wiemy, że to nie powinien być jedyny powód. Zwierzak to ogromna odpowiedzialność.

[WildThing]

Napisane przez Doris1981

Tylko wiesz co, z tym trzeba walczyć i naprawdę na Twoim miejscu poważnie podeszłabym do tematu. Bo dzisiaj jesteś bojącą się młodą kobietą, ale za ileś tam lat będziesz strachliwą starszą panią, która nie będzie umiała normalnie funkcjonować sama. Wiem, że to brzmi jak przesada, ale ostatnio miałam z kimś takim styczność. To właśnie byłą pani, która zawsze się czegoś bała, wyolbrzymiała itd. Inne koleżanki w jej wieku nadal są aktywne, radzą sobie, a ona? Obraz nędzy i rozpaczy, zahukana, bojąca się wszystkiego. Bo takie rzeczy się z wiekiem nasilają. Dlatego nie pielęgnuj tego w sobie, tylko walcz z całych sił, aby to jednak w sobie zmienić.

To chyba wizja mojej przyszłości, bo sama już czuję po sobie, że wszelkie lęki się u mnie pogłębiają z wiekiem. Strasznie się tego boję.
Staram się jak mogę to zwalczyć, za każdym razem jak zostaję sama. Próbuję posiedzieć w ciszy w takiej sytuacji to zaraz mi brzęczy w uszach. :P Gaszenie światła z pozostawieniem włączonego TV jest ciut lepszą opcją, ale też czuję ten lęk. Zamykam oczy, czuję, że odlatuję, ale zaraz się otrząsam i rozglądam po pokoju jak paranoik, w poszukiwaniu zagrożenia.
No i jeszcze jeden element - kokon z kołdry, mogę się w nim dusić i pocić - nie ważne, ważne że stanowi jakąś barierę przed... no właśnie nie wiem czym.
I zawsze śpię od ściany, nie ma opcji by inaczej.

Czasami zastanawiam się czy istnieje na świecie osoba bardziej ☠☠☠nięta ode mnie.

---------- Dopisano o 00:18 ---------- Poprzedni post napisano o 00:17 ----------

Napisane przez Anulek

Mam tak samo a jestem dużo starsza. Też tak mam od dzieciństwa bez lampy nocnej nie zasnę, tylko tv pozbyłam się z pokoju bo i tak nie oglądałam. Nie wiem czy jest na to jakaś rada.

No widzisz, ja nawet z tym nie mogę zasnąć sama. ;p

---------- Dopisano o 00:19 ---------- Poprzedni post napisano o 00:18 ----------

Napisane przez yosanne

- kupujesz/adoptujesz sobie zwierzaka

Zwierz mi też bardzo pomaga. Jak mieszkaliśmy z parą, która miała koty było mi wówczas raźniej z nimi. Swojego niestety nie posiadam i niestety na razie nie mogę sobie pozwolić.

[kolorchabrow]

Mi pomaga to,że śpię z moim kotem, wiem głupie,ale skuteczne. Przytulam się do niej,mruczy i to mnie uspokaja lepiej niż melisa. No,bo co? Duchy? Kot mruczy więc jakie duchy, gdyby widział to by reagował (tak,wiem,że to głupie strasznie). Dźwięki mieszkania? Można zwalić na kota,że gdzieś łazi. Włamywacz? Kot by usłyszał pierwszy
(kot zapewnia mi poczucie bezpieczeństwa hahahaha ,ale każde nawet najbardziej durne tłumaczenie jest dobre żeby zasnąć)

[201803290936]

Napisane przez WildThing

To chyba wizja mojej przyszłości, bo sama już czuję po sobie, że wszelkie lęki się u mnie pogłębiają z wiekiem. Strasznie się tego boję.
Staram się jak mogę to zwalczyć, za każdym razem jak zostaję sama. Próbuję posiedzieć w ciszy w takiej sytuacji to zaraz mi brzęczy w uszach. :P Gaszenie światła z pozostawieniem włączonego TV jest ciut lepszą opcją, ale też czuję ten lęk. Zamykam oczy, czuję, że odlatuję, ale zaraz się otrząsam i rozglądam po pokoju jak paranoik, w poszukiwaniu zagrożenia.
(...)

Każdy przeżywa jakieś lęki. Nie próbuj siedzieć w ciszy, tylko np. rozmawiaj ze sobą, mów głośno czego się boisz. Ja również nieraz odczuwam lekki lęk przed spaniem sama, gdy TŻ gdzieś wyjeżdża, a na początku mieszkania w tym mieszkaniu wręcz bardzo się bałam. Chodzi właśnie o to, abyś się na tym nadmiernie nie skupiała, niechcący tego w sobie nie "hodowała" i żeby - no właśnie - nie pogłębiało się to z wiekiem. A długo mieszkasz z TŻ + długo w tym mieszkaniu?

[WildThing]

Napisane przez Doris1981

A długo mieszkasz z TŻ + długo w tym mieszkaniu?

Mieszkamy razem od 4 lat, ale to w sumie nie ma znaczenia, bo od zawsze tak miałam... No i miejsca zamieszkania też często zmienialiśmy (studia, praca itd.). Zawsze jest to samo.

[Quanyon]

Napisane przez kolorchabrow

No,bo co? Duchy? Kot mruczy więc jakie duchy, gdyby widział to by reagował (tak,wiem,że to głupie strasznie).

O matko, mam tak samo. Jak się wystraszę czegoś albo sobie zaczynam wkręcać, że słyszę coś strasznego to myśl o tym, że mój zwierzak (tutaj to akurat nie kot) nie reaguje mnie uspokaja. Brak reakcji = brak zagrożenia

[b82ed09e83d6cc96f3cec4b39c6008ed9e8c5acd_5dd330825eb9e]

Moj TZ pracuje na nocki, wiec sie przyzwyczailam. Powiem wiecej, jak on te dwa dni w tygodniu spi w weekend w nocy, to mi przeszkadza Nie boje sie absolutnie sama spac, zawsze to ja pilnowalam mieszkania jak rodzice byli na urlopie. Jak boisz sie sama spac, to po pierwsze nie siedz do 1-2 w nocy, tylko idz spac o jakiejs przyzwoitej porze i nie opijaj sie przed snem, zeby nie wstawac na siku. Pozamykaj okna i drzwi przed spaniem, wylacz komputer, zeby nagle Ci nie zawyl w srodku nocy. I przede wszystkim wyluzuj, nic zlego sie nie stanie.

---------- Dopisano o 23:45 ---------- Poprzedni post napisano o 23:44 ----------

Napisane przez Quanyon

O matko, mam tak samo. Jak się wystraszę czegoś albo sobie zaczynam wkręcać, że słyszę coś strasznego to myśl o tym, że mój zwierzak (tutaj to akurat nie kot) nie reaguje mnie uspokaja. Brak reakcji = brak zagrożenia

Tak, to prawda. Moj tez czesto ma wywalone na dzwieki, wiec nic strasznego sie nie dzieje.

[WildThing]

No tak jest w istocie. w końcu zwierz by pierwszy wyczul zagrozenie! Tyle ze ja niestety nie posiadam jeszcze warunkow by moc przygarnac jakiegos. swoja droga to jedne Z moich marzeń od dzieciaka.

[Psychiczna91]

Miewałam tak, wracają te lęki gdy obejrzę jakiś horror lub naczytam się strasznych opowieści, więc lepiej się tego wystrzegać
Warto też racjonalizować sobie odgłosy itp. - to skrzypnela podłoga bo okno otwarte, coś stuka ale to u sąsiada z góry itp.
Podobno duchy nie przyjdą do ludzi którzy się ich boją, a Ty sie ich boisz wiec nie przyjdą Złodzieje też nie przyjda bo jestes zamknieta na klucz. Więc luzik

[laisla]

Napisane przez WildThing

No tak jest w istocie. w końcu zwierz by pierwszy wyczul zagrozenie! Tyle ze ja niestety nie posiadam jeszcze warunkow by moc przygarnac jakiegos. swoja droga to jedne Z moich marzeń od dzieciaka.

O to to Ja gdy zaczynam się bać czegoś nieokreślonego w nocy to bacznie obserwuję moje koty, gdy zachowują się normalnie to ja robię się spokojniejsza. Także wolę kłaść się spać gdy choć trochę świta Wolę, ale nie jest to warunek konieczny. Póki co skoro piszecie, ze z wiekiem dziwactwa się nasilają.
A z drugiej strony nie znoszę spać z kimś w jednym łóżku tak więc pociesz się autorko, że bywają gorsze przypadki

[natalcia250]

mam tak samo, kokon z kołdry jako bariera ochronna przed duchami a kiedy obejrzę coś naprawdę strasznego to kładę się koło 4, kiedy już robi się widno. u mnie pomaga myślenie na siłę o czymś innym kiedy kładę się spać.

[nadinkova]

Napisane przez Psychiczna91

Miewałam tak, wracają te lęki gdy obejrzę jakiś horror lub naczytam się strasznych opowieści, więc lepiej się tego wystrzegać
Warto też racjonalizować sobie odgłosy itp. - to skrzypnela podłoga bo okno otwarte, coś stuka ale to u sąsiada z góry itp.
Podobno duchy nie przyjdą do ludzi którzy się ich boją, a Ty sie ich boisz wiec nie przyjdą Złodzieje też nie przyjda bo jestes zamknieta na klucz. Więc luzik

Tłumaczę sobie dokładnie tak samo, gdy się boję.
I również dolegliwości zdarzają się po jakimś strasznym przeżyciu, filmie, opowieści.
Kiedyś dostawałam palpitacji serca. Teraz raczej już z tego wyrosłam (chociaż wstyd mi było przed samą sobą - dorosła baba, a boi się takich rzeczy), więc wydaje mi się, że może jeszcze jest nadzieja. Również polecam meliskę, jakąś spokojną, ulubioną muzykę na dobranoc. A gdy już łapie zmęczenie... gaszę światło, otulam się kołdrą i myślę o samych miłych rzeczach, bo myślenie o tym, co straszne tylko nas nakręca. Na szczęście rzadko bywam sama w domu i jak już naprawdę mam wrażenie, że coś będzie nie tak. to tłumaczę sobie, że jak będzie się coś działo, to ucieknę do sąsiadów.

---------- Dopisano o 10:19 ---------- Poprzedni post napisano o 10:18 ----------

Napisane przez natalcia250

mam tak samo, kokon z kołdry jako bariera ochronna przed duchami a kiedy obejrzę coś naprawdę strasznego to kładę się koło 4, kiedy już robi się widno. u mnie pomaga myślenie na siłę o czymś innym kiedy kładę się spać.

Kokon obowiązkowy. Ale dziewczyny...duchy nas nie złapią. Przecież one nic nie mogą

[mrsPatriciaa]

Spokojnie, to nie jest takie nienormalne jak myślisz, sporo osób tak ma Ja niestety na własne życzenie bo naogladam się horrorów i potem wszystko mnie przeraża. U mnie faktycznie działa obecność kota bo wszystkie dźwięki które słyszę automatycznie interpretuje jako futrzaka Jak bylam młodsza to czekałam zawsze jak tata wracał z pracy o północy, nawet jeśli mama była w domu to lepiej się czułam jak tatusiek już był. Chyba z czasem trochę mija, przynajmniej mam nadzieję. W każdym razie jeśli cie to pocieszy nie ty jedyna

[WildThing]

Napisane przez nadinkova

A gdy już łapie zmęczenie... gaszę światło, otulam się kołdrą i myślę o samych miłych rzeczach, bo myślenie o tym, co straszne tylko nas nakręca.

Też staram się tak robić, ale (pewnie znacie ten wredny głosik w głowie) zaraz przejdzie mi głupia myśl przez głowę i zaczyna się od nowa. :< To tak jakby na złość sobie.
No i lustra, olaboga, jak mam iść do łazienki to mnie krew zalewa...
Także z tym nieopijaniem się przed snem to bardzo ważna rada.

---------- Dopisano o 11:00 ---------- Poprzedni post napisano o 10:59 ----------

Aha no i oczywiście u mnie tak samo to chyba efekt oglądania horrorów...
Jestem masochistką.

[201803290936]

Napisane przez mrsPatriciaa

Spokojnie, to nie jest takie nienormalne jak myślisz, sporo osób tak ma Ja niestety na własne życzenie bo naogladam się horrorów i potem wszystko mnie przeraża. U mnie faktycznie działa obecność kota bo wszystkie dźwięki które słyszę automatycznie interpretuje jako futrzaka Jak bylam młodsza to czekałam zawsze jak tata wracał z pracy o północy, nawet jeśli mama była w domu to lepiej się czułam jak tatusiek już był. Chyba z czasem trochę mija, przynajmniej mam nadzieję. W każdym razie jeśli cie to pocieszy nie ty jedyna

No ale również, jak autorka, masz problem z zaśnięciem do samego rana? Ją to autentycznie męczy, więc to nie jest "bałam się po horrorze, w drodze do łazienki zapalałam kolejno światła" (ja tak mam jak się naczytam, czy naoglądam jakichś creepy story). Mimo wszystko z wiekiem takie lęki powinno się coraz lepiej oswajać. Ona twierdzi, że u niej się to wręcz pogłębia.

[zakonna]

Mam 40 lat i doskonale rozumiem Ciebie, autorko. Ja dopiero od kilku lat zasypiam bez strachu. Już dziewczyny pisały, że zwierzęta są idealnymi uspokajaczami.
Jeśli nie możesz sobie pozwolić na zwierzę, to możesz zrobić inne rzeczy.
Nie oglądaj niepokojących/strasznych rzeczy przed snem.
Kup sobie w aptece Kalms, to jest środek ziołowy, ale działa bardzo dobrze.
Zostaw sobie na noc jakieś źródło światła, małą lampkę.
Zasłoń zasłony/rolety, żeby jakieś migające za oknem światła Cię nie przestraszyły.
Możesz włączyć radio, cichutko, żeby tylko szemrało, albo spokojną muzyczkę.
Przed położeniem się spać przejdź się po mieszkaniu, sprawdź, że drzwi są zamknięte, że w szafie nikogo nie ma, że pod łóżkiem nic nie siedzi. Zajrzyj do łazienki itp. Może to dla kogoś brzmi idiotycznie, ale Tobie taki obchód może pomóc.

[nadinkova]

Napisane przez WildThing

Też staram się tak robić, ale (pewnie znacie ten wredny głosik w głowie) zaraz przejdzie mi głupia myśl przez głowę i zaczyna się od nowa. :< To tak jakby na złość sobie.
No i lustra, olaboga, jak mam iść do łazienki to mnie krew zalewa...
Także z tym nieopijaniem się przed snem to bardzo ważna rada.

---------- Dopisano o 11:00 ---------- Poprzedni post napisano o 10:59 ----------

Aha no i oczywiście u mnie tak samo to chyba efekt oglądania horrorów...
Jestem masochistką.

Dosłownie jakbym czytała o sobie kilka lat temu. Teraz to już nie jest tak nasilone, no chyba, że tak jak mówiłam czegoś się naoglądam albo naczytam, ale doprowadzam się do porządku.
Nie pij przed snem. Skończ z horrorami. Znajdź jakieś nowe, przyjemne piosenki, które będą siedziały Ci w głowie. Pij melisę, jakiś lek na uspokojenie też się przyda. Tak jak poprzedniczka...radio z cichutko nastawioną muzyką też może być. Dom też sprawdź (kiedyś w trakcie obchodu po horrorze wzięłam do ręki widelec, żeby wydłubać potencjalnemu złodziejowi lub duchowi oczy ). Bywały noce bezsenne, ale mi to wszystko przeszło. Zaczęłam się właśnie wyciszać, mieć poczucie, że nie jestem sama, wokół są sąsiedzi. I przeszło z czasem.

[201605311017]

Nie ma sie czego bac. Chociaz jak byłam tydzien sama w domu rozne rzeczy przychodzily na mysl...Jakis czas temu bałam sie w ogole zasnac, i nie bylam sama w domu. Mialam prazliz senny, wrazenie, ze ktos,cos mnie dusi, krzyczalam i glosu nie bylo slychac to byl dopiero horror w sumie caly czas spieteraz z wlaczonym telewizorem.

[Lexie]

Autorko, a miałaś kiedyś taki okres w życiu, że mieszkałaś sama/spałaś sama w pokoju? W domu rodzinnym miałaś swój pokój, czy z kimś?

Może to jest kwestia związana z przyzwyczajeniem?
U siebie też zauważam trudności ze snem kiedy TŻ wyjedzie (ha, właśnie wyjechał na dwie noce, więc będę spała sama). Wcześniej, jak miałam swój pokój, to tego nie było, a potem przywykłam do spania z kimś i samej mi jakoś źle.

Piszesz też, że ten lęk to nie jest jedyny, jaki Ci towarzyszy. Może przydałoby Ci się nauczyć technik relaksacji na przykład? Żeby na co dzień być spokojniejszą?
Jeśli chcesz, obejrzyj sobie kurs:
https://courses.edx.org/courses/cour...1x+2T2015/info
Trzeba założyć konto, ale to darmowe. Obejrzałąm połowę i uważam ten kurs za całkiem fajny, o radzeniu sobie ze stresami i ogólnym "wellbeing". Jest trochę mowy o panowaniu nad swoimi myślami, o emocjach, o priorytetach w życiu.

Możesz też poszukać sobie treningu autogennego schultza. To dość łatwy trening, praktykowany regularnie pomaga się relaksować.
Możesz też spróbować medytacji albo jakiejś czynności ją przypominającej - ostatnio modne są kolorowanki dla dorosłych, trochę do medytacji podobne - skupiasz się na kolorowaniu, zamiast na swoich strachach.

Może kup sobie jakąś małą lampkę (są takie małe ledowe wtykane w kontakt - mają fotokomórkę i zapalają się same jak gasisz światło. Nie dają dużo światła, ale nie jest już całkiem ciemno.

[WildThing]

Napisane przez lexie

Autorko, a miałaś kiedyś taki okres w życiu, że mieszkałaś sama/spałaś sama w pokoju? W domu rodzinnym miałaś swój pokój, czy z kimś?

Może to jest kwestia związana z przyzwyczajeniem?

Zdaję sobie własnie sprawę, że to też kwestia przyzwyczajenia... a raczej braku przyzwyczajenia do spania samemu.
Możecie się śmiać, ale praktycznie do momentu wyprowadzki spałam zawsze z mamą.
Generalnie to ja nie miałam ani własnego pokoju ani nawet własnego łóżka, także.

Nie wyobrażam sobie mieszkania samemu, a powiem, że nawet bym chciała.

[397c2675f3cdfd9a8d969495a6edd4aafb32f2d2_655aa1f83943f]

Ziom, podziwiam, że masz w nocy włączone tv. Ja się boję, że nagle włączony ekran sam się zmieni na coś innego. Wyłączonego też się boję, że sam się włączy. Raz się mi tak zdarzyło (rano na szczęście, w środku nocy to byłby zawał murowany) i od tego czasu na każdą noc odłączam telewizor z kontaktu. :d

Ja sama stosuję niewystawianie stóp poza kołdrę, nieważne jak bardzo ciepło by było. I mam rytuał przed snem: wyłączanie telewizora, odwracanie fotela, żeby był bokiem (a nie, broń borze, tyłem) oraz odwrócenie bokiem lusterka, żebym niczego w nim nie mogła zobaczyć. I sprawdzanie za łóżkiem, czy pająków nie ma.

I horrorów ani strasznych filmików nie oglądaj! Chociażbym chciała obejrzeć "American Horror Story", to się nie przemogę. Ledwo "The Walking Dead" mi idzie (przez palce), a po pierwszym odcinku przebudziłam się w nocy i poszłam spać do łóżka mamy (dobrze, że jej partnera akurat nie było ). I wyeliminuj wszystko co straszne - mnie nawet przerażała muzyczka z Simsów, kiedy wychodziły duchy, w ciągu simsowej nocy wyłączałam głośniki.

[nuinek]

jak ja zostaje sama to robie sobie drogę świetlna z lampek tzn gasze po kolei światła jak idę do sypialni. W sypialni oczywiście też jest lampka wiec jak w holu gasze za sobą to drzwi zamykam prawie że z prędkością światła i nie patrzę juz za siebie muszą być zamknięte drzwi bo inaczej na bank w korytarzu bym coś wypatrzyla. no i zaslaniam zaslony bo mam lozko kolo dwuskrzydłowych drzwi na balkon. Od kiedy mamy alarm w domu i zalaczamy go na noc w tryb czuwania to jestem spokojniejsza. W prawdzie duchow nie wylapie ale juz prawdziwych zlodziei i mordercow tak no i w życiu nie poszła bym siku w środku nocy. Chodzę tylko jak jest w domu mąż. Ale też szybko i się nie rozglądam bo w nocy wszystko jest straszne od kiedy przyśniło mi się ze robie siku i wychodzę z łazienki a za drzwiami wyskakuje na mnie stara straszna baba rodem z horroru to nawet nie patrzę w tamtą stronę a do łóżka biegnę w podskokach mam 29 lat

[veirth]

Dziewczyny, nie odbierzcie tego przypadkiem, jako złośliwość czy wyśmiewanie - ale dopóki nie natrafiłam na ten wątek pojęcia nie miałam, że lęk przed ciemnością jest aż tak powszechny.

Tak z przymrużeniem oka (zwłaszcza dla tych, którzy kojarzą pratchettowski Świat Dysku) - cytat z niezastąpionej Babci:
- Czego tu się można bać?
-€“ Nas -€“ odparła z dumą Babcia Weatherwax

Może trzeba to sobie wziąć do serca. Przekonanie, że jest się najstraszniejszym, na co można natknąć się we własnym domu - i niech wszystkie duchy o tym pamiętają