Czy są tutaj jakieś młode dziewczyny w ciązy, lub młode mamy? : )

[saysomething]

witam, moja sytuacja wygląda następująco.
Mam 19 lat, jestem ze swoim facetem już ponad dwa lata,
jakiś czas temu dowiedziałam się, że jestem w ciązy.
Oczywiscie, byliśmy totalnie nieprzygotowani na taką opcję,
ale nie mozna powiedziec, że rozpaczamy z tego powodu.
Moj facet cieszy się, planuje nasza przyszłośc, mam poczucie, że bardzo mnie kocha, i chce być ze mną, i chce być odpowiedzialny.
Ja podchodze do tego troszkę mniej optymistycznie, widzę wiele minusów sytuacji, aczkolwiek on wspiera mnie, pociesza, a ja kocham go mocniej z dnia na dzień.
Jego rodzice, dziś dowiedzieli sie o ciązy, zareagowali tak, jak mozna bylo się tego spodziewać, byli wściekli, przerażeni, pytali nas, co dalej. Dodam, ze tata mojeego chłopaka, nie lubi mnie.
Ja planuje, w przyszłym tygnodiu powiedzieć o tym mamie.
Moje pytanie : czy są tutaj jakies młode mamy? lub, jakieś młode dziewczyny, które równiez przezywaja cos podobnego?
Czy obawiacie się reakcji otoczenia, równiesników? Tego, czy poradzicie sobie z zaistniała sytuacją?
Piszcie, proszę. : )

[HotterThanFire]

zazdroszcze..

a mloda mama nie jestem, ale wydaje mi sie, ze jest watek o mlodych mamach juz w wizazowych spolecznosciach..

Napisane przez saysomething

witam, moja sytuacja wygląda następująco.
Mam 19 lat, jestem ze swoim facetem już ponad dwa lata,
jakiś czas temu dowiedziałam się, że jestem w ciązy.
Oczywiscie, byliśmy totalnie nieprzygotowani na taką opcję,
ale nie mozna powiedziec, że rozpaczamy z tego powodu.
Moj facet cieszy się, planuje nasza przyszłośc, mam poczucie, że bardzo mnie kocha, i chce być ze mną, i chce być odpowiedzialny.
Ja podchodze do tego troszkę mniej optymistycznie, widzę wiele minusów sytuacji, aczkolwiek on wspiera mnie, pociesza, a ja kocham go mocniej z dnia na dzień.
Jego rodzice, dziś dowiedzieli sie o ciązy, zareagowali tak, jak mozna bylo się tego spodziewać, byli wściekli, przerażeni, pytali nas, co dalej. Dodam, ze tata mojeego chłopaka, nie lubi mnie.
Ja planuje, w przyszłym tygnodiu powiedzieć o tym mamie.
Moje pytanie : czy są tutaj jakies młode mamy? lub, jakieś młode dziewczyny, które równiez przezywaja cos podobnego?
Czy obawiacie się reakcji otoczenia, równiesników? Tego, czy poradzicie sobie z zaistniała sytuacją?
Piszcie, proszę. : )

[howdoi]

Napisane przez saysomething

witam, moja sytuacja wygląda następująco.
Mam 19 lat, jestem ze swoim facetem już ponad dwa lata,
jakiś czas temu dowiedziałam się, że jestem w ciązy.
Oczywiscie, byliśmy totalnie nieprzygotowani na taką opcję,
ale nie mozna powiedziec, że rozpaczamy z tego powodu.
Moj facet cieszy się, planuje nasza przyszłośc, mam poczucie, że bardzo mnie kocha, i chce być ze mną, i chce być odpowiedzialny.
Ja podchodze do tego troszkę mniej optymistycznie, widzę wiele minusów sytuacji, aczkolwiek on wspiera mnie, pociesza, a ja kocham go mocniej z dnia na dzień.
Jego rodzice, dziś dowiedzieli sie o ciązy, zareagowali tak, jak mozna bylo się tego spodziewać, byli wściekli, przerażeni, pytali nas, co dalej. Dodam, ze tata mojeego chłopaka, nie lubi mnie.
Ja planuje, w przyszłym tygnodiu powiedzieć o tym mamie.
Moje pytanie : czy są tutaj jakies młode mamy? lub, jakieś młode dziewczyny, które równiez przezywaja cos podobnego?
Czy obawiacie się reakcji otoczenia, równiesników? Tego, czy poradzicie sobie z zaistniała sytuacją?
Piszcie, proszę. : )

Ja jestem w ciąży i będę samotną matką.

[martynka89]

Jestem dwa lata starsza od ciebie i spodziewam sie dziecka praktycznie na dniach.
Z rodzicami TZta problemu nie bylo gdy sie dowiedzieli, jedynie pytaja "kiedy slub". Gorszy problem byl z moimi rodzicami bo maja takie poglady, ze dziecko przed slubem to dla nich cos niewyobrazalnego (ojciec tego tak bardzo nie przezywa, gorzej z matka). No ale sprawa juz przycichla i na dzien dzisiejszy normalnie rozmawiam ze swoja matka.

Dobrze, ze masz wsparcie ze strony ojca dziecka.

A ile twoj partner ma lat? Pracuje? Bo jesli nie to troszke nieciekawie, nie wiem jakich masz rodzicow, ale moga byc bardzo niezadowoleni z faktu, iz beda mieli na utrzymaniu corke z wnukiem. U mnie sytuacja wyglada tak, ze oboje z TZtem pracujemy (teraz jestem na macierzynskim).

[saysomething]

howdoi - hm, nieciekawie. a ile masz lat?
jak podchodzisz do swojej sytuacji? który to miesiąc?


martynka89 - niby tylko dwa lata róznicy, ale masz już te 21, i tez chyba inaczej ludzie na to patrzą.
mój ttżt pracuje w firmie swojego ojca, zarabia dobrze, powiedzial, ze niedługo dodatkowo chce otwozyć własną firmę. Już planuje sprzedać swój samochód, i kupić jakiś tańszy byśmy mieli jakieś 20tysiedzy na start, o mieszkaniu myslimy, od wrzesnia u mnie mieszkanie bedzie wolne ( musze zapytac mamy), ale za jakis rok, lub dwa chcemy miec coś swojego. Mam nadzieje, ze rodzice ochłoną, i podejmiemy jakies decyzje.
Nie wiem co zrobilabym bez wsparcia faceta.
A jak reagują Twoi znajomi?
Który to miesiac?

[niuniaaa86]

tutaj jest wątek dla młodych mamuś: https://wizaz.pl/forum/showthread.php?t=533748

[martynka89]

Napisane przez saysomething

howdoi - hm, nieciekawie. a ile masz lat?
jak podchodzisz do swojej sytuacji? który to miesiąc?


martynka89 - niby tylko dwa lata róznicy, ale masz już te 21, i tez chyba inaczej ludzie na to patrzą.
mój ttżt pracuje w firmie swojego ojca, zarabia dobrze, powiedzial, ze niedługo dodatkowo chce otwozyć własną firmę. Już planuje sprzedać swój samochód, i kupić jakiś tańszy byśmy mieli jakieś 20tysiedzy na start, o mieszkaniu myslimy, od wrzesnia u mnie mieszkanie bedzie wolne ( musze zapytac mamy), ale za jakis rok, lub dwa chcemy miec coś swojego. Mam nadzieje, ze rodzice ochłoną, i podejmiemy jakies decyzje.
Nie wiem co zrobilabym bez wsparcia faceta.
A jak reagują Twoi znajomi?
Który to miesiac?

Jestem teraz w 9 miesiacu. Za kilka dni pewnie wyladuje na porodowce.
A co do moich znajomych to reakcje sa rozne. Mieszkam teraz za granica i tutaj Polacy, ktorych znam dorabiaja sie dzieci przewaznie kolo 30 wiec slyszalam od kilku osob, ze zycie sobie zmarnowalam i zamiast korzystac z mlodosci bede zmieniac pieluchy. Nie przejmuje sie jednak ich opinia bo nic im do tego tak naprawde. Ale praktycznie zarowno ja jak i ty jestesmy dorosle wiec tez ludzie patrza na to inaczej niz na ciezarna 15sto albo 16sto latke, ktora w sumie niewiele dziecku moze zapewnic. W Polsce duzo moich kolezanek ze szkoly ma juz dzieci. I to wcale nie dziewczyny ze wsi, ktore robia za kury domowe, bawia dzieci i gotuja obiadki. Te dziewczyny pracuja i studiuja a w tym czasie najczesciej rodzice pomagaja im w opiece nad dzieckiem.

Generalnie nie zaluje bo uwielbiam dzieci, ale jest inny problem. Nie mam nikogo, kto moglby mi pomoc przy noworodku a jak wiadomo bywa ciezko. Mojemu partnerowi przysluguja dwa tyg urlopu ojcowskiego ale co pozniej? Mam nadzieje, ze dzidzia bedzie z tych cichych i spokojnych i ze czasem da mi pospac chociaz ze 3 godzinki. Niestety moja mama nie moze tu przyjechac zeby mi pomoc, tak samo matka mojego partnera. Ale trzeba jakos dac sobie rade.

Dobrze, ze twoj partner ma prace, rodzice beda inaczej na to patrzec niz gdybyscie oboje byli bez pracy i bez srodkow na utrzymanie dziecka. Naprawde to juz duzy plus.

Tak wiec glowa do gory, wszystko bedzie dobrze.

[anagarada]

Ja jestem młodą mamę mam 2,5 letniego synka i 20 lat. Wszystko będzie dobrze

[Nisia4]

Ja mamą jeszcze nie jestem, a tym bardziej młodą ale będąc w liceum trzymałyśmy się w takiej 5 osobowej paczce, jedna z nas, zaraz po liceum zaszła w ciążę, wtedy to dla nas pozostałych był szok i pytania, jak ona sobie poradzi (dodam, że wydawała nam się mało obowiązkowa). Po urodzeniu dziecka zmieniła się diametralnie, na lepsze oczywiście, jest wspaniałą matką i teraz już ma odchowanego synka, nie odmawia sobie zabawy i wyjść ze znajomymi i tak naprawdę to wszystkie jej teraz zazdrościmy. Na początku nie miała za bardzo wsparcia rodziny, z czasem to się zmieniło. Jej mąż utrzymywał ich i radzili sobie całkiem dobrze, więc myślę, że ta sytuacja nie musi być taka zła, trzeba dostrzec plusy takiego stanu rzeczy. Ty masz to czego wiele kobiet nie ma, nawet tych starszych i zamężnych, a mianowicie pomoc swojego partnera, uważam, że to bardzo bardzo wiele

[13aa9d55ec6ef8489ab3852d90deb2979ef9d608]

Ja także zaszłam w ciąże w wieku 19 lat i starałam sie niedostrzegać minusów, a myśleć pozytywnie. Rodzice przyjęli to odziwo całkiem normalnie, teraz kończę studia licencjackie i dajemy rade.

[vainilla]

Napisane przez martynka89

Jestem teraz w 9 miesiacu. Za kilka dni pewnie wyladuje na porodowce.
A co do moich znajomych to reakcje sa rozne. Mieszkam teraz za granica i tutaj Polacy, ktorych znam dorabiaja sie dzieci przewaznie kolo 30 wiec slyszalam od kilku osob, ze zycie sobie zmarnowalam i zamiast korzystac z mlodosci bede zmieniac pieluchy. Nie przejmuje sie jednak ich opinia bo nic im do tego tak naprawde. Ale praktycznie zarowno ja jak i ty jestesmy dorosle wiec tez ludzie patrza na to inaczej niz na ciezarna 15sto albo 16sto latke, ktora w sumie niewiele dziecku moze zapewnic. W Polsce duzo moich kolezanek ze szkoly ma juz dzieci. I to wcale nie dziewczyny ze wsi, ktore robia za kury domowe, bawia dzieci i gotuja obiadki. Te dziewczyny pracuja i studiuja a w tym czasie najczesciej rodzice pomagaja im w opiece nad dzieckiem.

Generalnie nie zaluje bo uwielbiam dzieci, ale jest inny problem. Nie mam nikogo, kto moglby mi pomoc przy noworodku a jak wiadomo bywa ciezko. Mojemu partnerowi przysluguja dwa tyg urlopu ojcowskiego ale co pozniej? Mam nadzieje, ze dzidzia bedzie z tych cichych i spokojnych i ze czasem da mi pospac chociaz ze 3 godzinki. Niestety moja mama nie moze tu przyjechac zeby mi pomoc, tak samo matka mojego partnera. Ale trzeba jakos dac sobie rade.

Dobrze, ze twoj partner ma prace, rodzice beda inaczej na to patrzec niz gdybyscie oboje byli bez pracy i bez srodkow na utrzymanie dziecka. Naprawde to juz duzy plus.

Tak wiec glowa do gory, wszystko bedzie dobrze.

tylko że za pare lat ty już dziecko będziesz miała odchowane i będziesz mogła korzystać z życia, a one będą siedziały zakopane po uszy w pieluchach
ja nie jestem w ciąży, ale będę młoda mamą,chociaż nie najmłodszą , bo o ile wcześniej nie wpadniemy to za rok zaczynamy się starać, mam 22 lata.

[saysomething]

martynka - moj partner deklaruje się, ze bedzie pomagał mi w opiecie ile tylko bedzie mogł, ale wiem, ze duzo czasu bedzie spedzał rowniez w pracy, i boje sie, ze sama nie poradze sobie z maluchem. moja mama równiez jest za granicą. mam na miejscu rodziców tżta, i babcię. wiec moze cos bedzie z tego. wczoraj rozmawiałam z mamą, powiedzialam jej o ciązy, byłam w szoku, kiedy normalnie zaczela rozmawiac ze mna o tym, pocieszac mnie, powiedziala, ze nie zostawi mnie z tym samej, ze sie ulozy, i ze bede musiala dorosnąć.
boisz się porodu?

anagarada - hm, widzę że jestes optymistycznie nastawiona. : )
zawsze tak było? jak sobie radzisz?

vainilla - dla mnie to zaskoczenie, starac sie o dziecko w tak mlodym wieku, aczkolwiek nic do tego nie mam. wczoraj dowiedzialam sie od mamy, ze ona w wieku 19 lat starala się zajść w ciąze ( udalo się), i byla bardzo szczesliwa. bynajmniej dziwi mnie to.



wlasnie zaraz jade na pierwszą wizyte do ginekologa.
trzymajcie kciuki

[muszynianka]

tylko że za pare lat ty już dziecko będziesz miała odchowane i będziesz mogła korzystać z życia, a one będą siedziały zakopane po uszy w pieluchach

Bez kitu, bajkowa sytuacja urodzić dziecko w wieku 17, 18 lat

[skazana_na_bluesa]

Napisane przez muszynianka

Bez kitu, bajkowa sytuacja urodzić dziecko w wieku 17, 18 lat

no nie? nic tylko powinni wprowadzac obowiazek zapladniania w tym wieku

masz 19 lat, wiec mala dziewczynka juz nie jestes. przejdziesz teraz szybka szkole dorastania. mala rada - w miare mozliwosci inwestuj w swoja edukacje. i jesli nie masz odpowiednich warunkow - stosuj antykoncepcje, zeby w wieku 21 lat nie stwierdzic, ze masz 2 dzieci i masz juz dosc...

[dr_ka]

Napisane przez vainilla

tylko że za pare lat ty już dziecko będziesz miała odchowane i będziesz mogła korzystać z życia, a one będą siedziały zakopane po uszy w pieluchach

OO, ciekawe, w takim razie najlepiej zajść w ciążę zaraz po pierwszej miesiączce- zdając maturę będziemy miały w domu pierwszoklasistę i odchowane dziecko zarazem )
Niektóre z dziewczyn, które dość wcześnie "wpadły" próbują jakoś to odkręcić na plus i w zasadzie to się nie dziwię, jest to jakaś forma walki z problemem..

Do autorki wątku: pamiętaj ,nie Ty pierwsza i nie ostatnia. Teraz może Ci się wydawać, że nie dacie sobie rady, ale jestem przekonana ,że dziadkowie oszaleją na punkcie wnuczki/wnuka i będziesz zmogła liczyć na ich wsparcie. Dobrze, że ojciec dziecka twardo stąpa po ziemi, niestety, wiele kobiet nie ma takiego oparcia.. W każdym bądź razie życzę powodzenia!

[Jazzlyn]

Napisane przez vainilla

tylko że za pare lat ty już dziecko będziesz miała odchowane i będziesz mogła korzystać z życia, a one będą siedziały zakopane po uszy w pieluchach

Nie powiedziałabym że odchowanie dziecka trwa "parę lat".

[invisible_01]

Napisane przez vainilla

tylko że za pare lat ty już dziecko będziesz miała odchowane i będziesz mogła korzystać z życia, a one będą siedziały zakopane po uszy w pieluchach

No to może doradzajmy rodzenie dzieci w wieku 15 lat? Szybko się dziecko odchowa i super

[szugarbejb]

Nie wiem, co się ze mną dzieje, chyba mi się macica starzeje, ale jakoś nie widzę tragedii w tym, że 19-latka zaszła w ciążę. Dorosła niby jest, jak widać jeść mają co, chłopak poważnie podszedł do sprawy, nawet mieszkać gdzie mają ... Moim zdaniem nic, tylko się cieszyć, i trzymac kciuki, żeby było zdrowe. Studia nie uciekną, można też studiować zaocznie. Dzieci to szczęście, a nie tragedia, nie zapominajmy o tym.

[agniesikk]

No co się stało, to się nie odstanie. Ważne, że masz wsparcie i żeby dziecko się zdrowe urodziło. Ja młodą matką nie jestem i mam nadzieję nie być, ale mojego kuzyna dziewczyna zaszła w ciążę w klasie maturalnej. W połowie lipca ma termin porodu, sytuacja nie jest komfortowa, ale moim zdaniem i tak o wiele lepsza niż np. zajść w ciążę w 2 liceum, bo wtedy to trzeba przerwać naukę, albo kontynuować zaocznie, ale wiadomo jak to wygląda w praktyce. Przy dziecku nie ma tyle czasu, co normalnie żeby zakuwać do matury. Nie łam się! Wszystko będzie dobrze. Powiem Ci, że mama mojej najlepszej koleżanki pisemne matury zdawała z wielkim brzucholem, a na ustnych już była z wózkiem pod klasą I udało jej się wyjść na ludzi i żyć na dobrym poziomie materialnym, stworzyć rodzinę.

[invisible_01]

Napisane przez szugarbejb

Nie wiem, co się ze mną dzieje, chyba mi się macica starzeje, ale jakoś nie widzę tragedii w tym, że 19-latka zaszła w ciążę. Dorosła niby jest, jak widać jeść mają co, chłopak poważnie podszedł do sprawy, nawet mieszkać gdzie mają ... Moim zdaniem nic, tylko się cieszyć, i trzymac kciuki, żeby było zdrowe. Studia nie uciekną, można też studiować zaocznie. Dzieci to szczęście, a nie tragedia, nie zapominajmy o tym.

19-latka w ciąży to żadna tragedia, no chyba że to narkomanka z chłopakiem siedzącym w więzieniu. Dziwne jest jednak dla mnie gadanie, że "super, odchowasz dziecko i za parę lat będziesz mieć spokój", jakby wychowanie dziecka trwało do momentu pójścia przez nie do szkoły, a potem to luz. Ja ogólnie jestem zwolenniczką planowanego macierzyństwa - w każdym wieku. Co nie znaczy, że z wpadki nie można się cieszyć, bo często okazuje się ona największym szczęściem

[mikia20]

Aż normalnie będę śledzić wątek... ale z tylu koleżanek co wpadły (normalnie jak dziś pamiętam tą epidemię ciąż mniej więcej w drugiej klasie lo, wynik świętowania dorosłości ) to niestety historie wesołe nie są.

Nie będę pisać tutaj, trzymam za dziewczyny kciuki... ale błagam!

Nie ma co twierdzić, że urodzę, odchowam a potem inne będą siedzieć w pieluchach. Bo to tylko dowodzi że jesteście kompletnie niedojrzałe i nieprzygotowane na dziecko. Już tu ktoś napisał, że dziecko to nie "parę lat" i nie wystarczy zmienianie pieluch.

Ja mam takie rozkminy z mężem na temat naszego ewentualnego rozmnożenia, a tutaj dziewczyny twierdzą, że urodzi się i odchowam i będę miała spokój....

[agniesikk]

Napisane przez invisible_01

19-latka w ciąży to żadna tragedia, no chyba że to narkomanka z chłopakiem siedzącym w więzieniu. Dziwne jest jednak dla mnie gadanie, że "super, odchowasz dziecko i za parę lat będziesz mieć spokój", jakby wychowanie dziecka trwało do momentu pójścia przez nie do szkoły, a potem to luz. Ja ogólnie jestem zwolenniczką planowanego macierzyństwa - w każdym wieku. Co nie znaczy, że z wpadki nie można się cieszyć, bo często okazuje się ona największym szczęściem

Wiadomo że nie, to tylko takie gadanie, ale już powiedzmy, że dziecko nie będzie u cycka Będzie mogła posłać je do przedszkola/szkoły, a sama iść do pracy itp. Przy takim większym dziecku już trochę łatwiej, jest bardziej samodzielne itp. Moja mama mówi, że ten okres jest zdecydowanie najgorszy, pieluchy, karmienie, jak dziecko samo na kibelku usiądzie, czy dosięgnie klamki, to człowiek się cieszy jak głupi, że już robi się coraz mądrzejsze i bardziej samodzielne

[saysomething]

Napisane przez skazana_na_bluesa

masz 19 lat, wiec mala dziewczynka juz nie jestes. przejdziesz teraz szybka szkole dorastania. mala rada - w miare mozliwosci inwestuj w swoja edukacje. i jesli nie masz odpowiednich warunkow - stosuj antykoncepcje, zeby w wieku 21 lat nie stwierdzic, ze masz 2 dzieci i masz juz dosc...

wiem, ze postapilismy nieodpowiedzialnie, wiec teraz musimy byc odpowiedzialni podwójnie. chce nadal sie uczyc, jak tylko na to pozwoli mi sytuacja. : )

Napisane przez dr_ka

Do autorki wątku: pamiętaj ,nie Ty pierwsza i nie ostatnia. Teraz może Ci się wydawać, że nie dacie sobie rady, ale jestem przekonana ,że dziadkowie oszaleją na punkcie wnuczki/wnuka i będziesz zmogła liczyć na ich wsparcie. Dobrze, że ojciec dziecka twardo stąpa po ziemi, niestety, wiele kobiet nie ma takiego oparcia.. W każdym bądź razie życzę powodzenia!

nie podchodze do tej sytuacji jak do problemu, ciesze się, nie mam zlej sytuacji, wiele mlodych par mialo milion razy gorzej i daja sobie rade. Ciesze sie, i doceniam postawe mojego faceta, nie wim co bym zrobila gdyby ojciec mojego dziecka byl nieodpowiedzialny .. dziekuje : )

Napisane przez szugarbejb

Dzieci to szczęście, a nie tragedia, nie zapominajmy o tym.

wlasnie tak. : )

wrocilam od lekarza, rany dziewczyny, okropnie sie ciesze, zobaczylam bobasa na badaniu, i normalnie zaczelam sie usmiechac! : )
to 8 tydzien, ma 17 mm, poród cos kolo stycznia : )

[szugarbejb]

No to sorry, ja jestem jakaś inna, ale też uważam, że 2-3 lata i dziecko odchowane, mam to po mamie, nie poradzę. Żłobek i przedszkole, a z przedszkolakiem już wiele można zrobić (w sensie wyjść, zabrać w fajne miejsca, pogadać, zostawić na dłużej z innymi członkami rodziny). Im prędzej ciąża tym lepiej, jeśli są warunki, takie jest moje zdanie ostatnio (napatrzam się właśnie na starania o dziecko dziewcząt 30+).

[muszynianka]

Jak według ciebie 2 latek to odchowane dziecko, to gratuluję.

Zdecydowanie wolałabym by dziecko przez pierwsze 10 lat życia zachowywało się jak półroczne dziecko które już ma uregulowane godziny karmienia a potem nagle zamieniło się w nastolatka.

Nie żeby 2 latka nie można było spuścić z oka... jak dziecko chodzi ale wielu rzeczy typu nie wkładaj palców do kontaktu jeszcze się nie nauczył, to ty chyba byś go musiała w klatce zamknąć żeby sobie iść do sklepu.

[mikia20]

Napisane przez szugarbejb

No to sorry, ja jestem jakaś inna, ale też uważam, że 2-3 lata i dziecko odchowane, mam to po mamie, nie poradzę. Żłobek i przedszkole, a z przedszkolakiem już wiele można zrobić (w sensie wyjść, zabrać w fajne miejsca, pogadać, zostawić na dłużej z innymi członkami rodziny). Im prędzej ciąża tym lepiej, jeśli są warunki, takie jest moje zdanie ostatnio (napatrzam się właśnie na starania o dziecko dziewcząt 30+).

Napisane przez muszynianka

Jak według ciebie 2 latek to odchowane dziecko, to gratuluję.

Zdecydowanie wolałabym by dziecko przez pierwsze 10 lat życia zachowywało się jak półroczne dziecko które już ma uregulowane godziny karmienia a potem nagle zamieniło się w nastolatka.

Nie żeby 2 latka nie można było spuścić z oka... jak dziecko chodzi ale wielu rzeczy typu nie wkładaj palców do kontaktu jeszcze się nie nauczył, to ty chyba byś go musiała w klatce zamknąć żeby sobie iść do sklepu.

Myślę że szugar miała na myśli (zresztą sama to napisała) że wtedy można już iść do pracy, a nie siedzieć 24h z niemowlakiem u cycka.

Po prostu po pieluchach zaczynają się inne wyzwania rodziców, które będą wymagać coraz mniej czasu, ale coraz więcej umiejętności pedagogicznych.

[szugarbejb]

No właśnie, o to mi chodziło. 2 latka wsadza się do żłobka, później do przedszkola i ma się czas na studia, pracę itp., a im starsze tym szybciej można zabierać go bezproblemowo w podróże itp. i pogadać się da. Autentycznie chyba dorośleję, bo już mnie wizja śmierdzącego niemowlaka przy sflaczałej piersi nie poniewiera, aczkolwiek wizja porodu wciąż sprawia, że mdleję.

[muszynianka]

Napisane przez szugarbejb

No właśnie, o to mi chodziło. 2 latka wsadza się do żłobka, później do przedszkola i ma się czas na studia, pracę itp., a im starsze tym szybciej można zabierać go bezproblemowo w podróże itp. i pogadać się da. Autentycznie chyba dorośleję, bo już mnie wizja śmierdzącego niemowlaka przy sflaczałej piersi nie poniewiera, aczkolwiek wizja porodu wciąż sprawia, że mdleję.

A no chyba że tak - chyba że do żłobka. Ale w Polsce żłobki to nadal poblem.
Nie nie, dwulatka nie zabierzesz w bezproblemową podróż. Dwulatek niedawno przesiadł się na nocnik, więc nie zdziw się jak w korku zacznie płakać że on musi siku koniecznie tu i teraz i się zsika.

[mikia20]

Napisane przez szugarbejb

No właśnie, o to mi chodziło. 2 latka wsadza się do żłobka, później do przedszkola i ma się czas na studia, pracę itp., a im starsze tym szybciej można zabierać go bezproblemowo w podróże itp. i pogadać się da. Autentycznie chyba dorośleję, bo już mnie wizja śmierdzącego niemowlaka przy sflaczałej piersi nie poniewiera, aczkolwiek wizja porodu wciąż sprawia, że mdleję.

Nie tylko Ty

Chociaż sobie tak myślę, że jak już stanie się (te dwie kreseczki) to zostanę postawiona przed faktem dokonanym. czyli "jakoś to będzie".

[Unicode]

No dobrze ale dziecko sie wychowuje a nie choduje. Trzeba miec pieniazki, by zapewnic mu dobra opieke i edukacje. A skad pieniazki u 19-latki?