Nie boimy się końca świata bo Nasze śluby są za dwa lata!:)-PM 2013

[Linaewen]

Napisane przez dastin

Mój też nie może usiedzieć na tyłkuOstatnio poszliśmy sobie na ogródek, żeby się poopalać to snuł się po tym ogródku i nie wiedział co ze sobą zrobićNo i oczywiście znalazł drugą pracę czyli będzie robił na dwa etatyZ jednej strony cieszę się, że mam tak zaradnego faceta, że potrafi wszystko zrobić ale z drugiej strony...

Wiem, chciałoby się tego chłopa jednak mieć trochę dla siebie :/

[dastin]

Napisane przez Linaewen

O jeny, co za pusta lala...

A, jeszcze co do tego Aulinu i ketonalu. Powiedział mi to ortopeda, który doświadczenie ma. Miałam dość bolesną w skutkach operację [wydłużanie nogi aparatem Illizarova, jak ktoraś kojarzy to wie :/ ], i na wizycie kontrolnej prosiłam o cos przeciwbólowego. Mama mu powiedziała, że dała mi co miała najsilniejszego-Aulin, a ten od razu nakrzyczał, że to strasze świństwo, że wyrzucić od razu i nigdy nie dać sobie wcisnąć[mama to na migreny miała]. I potem, z wielką łaską [no bo przecież ja z pewnością symuluje, że mnie te wszystkie druty, połamane kości i rozciąganie kości boli] wypisał mi ketonal.

słyszałam, że ta operacja jest strasznie bolesna a ketonal pewnie nie pomógł na ten ból co?

[Linaewen]

Napisane przez malinka_070190

Hmm... ja w teatrze byłam może jakieś 2 razy, raz byłąm na kompocie to mi się podobało ale drugi raz na jakimś beznadziejnym przedstawieniu, którego wogóle nie pamiętam

A co do TŻ to faktycznie trochę długo w tej pracy siedział;/

Kompocie?
Ja lubię teatr [aż do liceum namiętnie grywałam z we wszelkich szkolnych, nawet z konkursowymi sukcesami]. Ale to chyba już trzecia pod rząd sztuka na podstawie Dostojewskiego, a są jakieś granice mojej tolerancji do tego faceta

Trochę długo? Cholernie długo...

[dastin]

Napisane przez Linaewen

Kompocie?
Ja lubię teatr [aż do liceum namiętnie grywałam z we wszelkich szkolnych, nawet z konkursowymi sukcesami]. Ale to chyba już trzecia pod rząd sztuka na podstawie Dostojewskiego, a są jakieś granice mojej tolerancji do tego faceta

Trochę długo? Cholernie długo...

Ale z tego co pamiętam to jest kierownikiem sklepu? to pewnie to nie będzie ostatni raz jak tak wróci

[Linaewen]

Napisane przez dastin

słyszałam, że ta operacja jest strasznie bolesna a ketonal pewnie nie pomógł na ten ból co?

Jak mnie ścięło za pierwszym razem [bo w życiu to może z 10 apapow miałam okazję wziąć wczesniej z przeciwbólowych...] to trzy godziny mnie dla świata nie było... Siedziałam i patrzyłam w dal. Dziwię się, że brody nie ośliniłam
Potem już mniej siekało, ale zawsze pomagało. Chociaż nawet całej fiolki[maleństwo było, chyba z 40-50 tabletek] nie wyłykałam przez te 4 miesiące z aparatem,z rok ją na bóle kości wykańczałam.

---------- Dopisano o 10:45 ---------- Poprzedni post napisano o 10:44 ----------

Napisane przez dastin

Ale z tego co pamiętam to jest kierownikiem sklepu? to pewnie to nie będzie ostatni raz jak tak wróci

Zatępcą. Co nie zmienia faktu, że mnie to mocno wkurza, tym bardziej, że wczoraj z szefem doszli do wniosku, że być może ich sklep będa zamykać... Ale nikt nic nie wie...

[_kamea_]

Napisane przez mu_minka1988

W wieku 22 lat dowiedziałam się, że choruje na wrodzony przerost nadnerczy Tak lekarze mnie leczyli. Do endokrynologa chodzę od 6 klasy podstawówki. Nikt nigdy nie zrobił mi badań hormonalnych, żeby sprawdzić gdzie leży problem właściwie. Zresztą jak poszłam w zeszłym roku do endo z wynikami które robiłam prywatnie, który przyjmuje 5 km ode mnie, to mi powiedział, że to błędne wyniki. Nawet nie chciał ich powtórzyć
Teraz muszę brać sterydy, żeby pobudziły nadnercza. Ale nie widzę poprawy, wręcz jeszcze pogorszenie

co mnie przeraża - lekarze nigdy nie przyznają sie do swoich błędów i co więcej - wszyscy koledzy ich kryją dopóki to będzie dalej tak działało, to dobrze z naszym zdrowiem nie będzie

[dastin]

Napisane przez Linaewen

Zatępcą. Co nie zmienia faktu, że mnie to mocno wkurza, tym bardziej, że wczoraj z szefem doszli do wniosku, że być może ich sklep będa zamykać... Ale nikt nic nie wie...

Co za ludzie... to po co zatrudniają kogoś jak zaraz mogą sklep zamknąć?


Uciekam do miasta bo musze kupić te nieszczęsne tabletki anty

[Linaewen]

Napisane przez dastin

Co za ludzie... to po co zatrudniają kogoś jak zaraz mogą sklep zamknąć?


Uciekam do miasta bo musze kupić te nieszczęsne tabletki anty

Też nas to zafascynowało. Tym bardziej, że go przerzucili z innego sklepu [sieciówka]. Ale jeszcze nic nie wiadomo, K. się póki co nie łamie, bo są różne opcje dlaczego by go awansowali i przenieśli...

[malinka_070190]

Napisane przez Linaewen

Kompocie?
Ja lubię teatr [aż do liceum namiętnie grywałam z we wszelkich szkolnych, nawet z konkursowymi sukcesami]. Ale to chyba już trzecia pod rząd sztuka na podstawie Dostojewskiego, a są jakieś granice mojej tolerancji do tego faceta

Trochę długo? Cholernie długo...

no to przedstawienie o narkotykach było, jedyne które mi się podobało

---------- Dopisano o 11:14 ---------- Poprzedni post napisano o 11:13 ----------

Hmmm no skoro go awansowali to mają jakieś poważne plany wobec niego więc nie ma co się martwić

[Linaewen]

Napisane przez malinka_070190

no to przedstawienie o narkotykach było, jedyne które mi się podobało

---------- Dopisano o 11:14 ---------- Poprzedni post napisano o 11:13 ----------

Hmmm no skoro go awansowali to mają jakieś poważne plany wobec niego więc nie ma co się martwić

A, spoko

[agata_slomka]

dzięki dziewczyny za miłe słowa. Strasznie mnie rozbiła ta sytuacja. Na prawdę nastawiłam się, że dostanę tą pracę, albo, że chociaż oddzwonią. Ale czego mogłam się spodziewać, skoro do mojej koleżanki, która była tez tam na rozmowie, nie oddzwonili po pierwszym etapie. Cóż, ja przeszłam jeden etap więcej i cholera mnie bierze, ze straciłam tydzień czasu i masę mojej energii i wiedzy dla ludzi, którzy nawet nie potrafią tego docenić.

Napisane przez mu_minka1988

skąd ja to znam. jak wszyscy się krzywo patrza, jak składam podanie i widzą że dojezdna. teraz na szczęście coś złapałam co prawda okres probny ale mam nadzieję, że przedłuża. Siedze w domku i pracuje przez internet.

ale ja tego właśnie nie rozumiem. Nie mieszkam na jakimś zadupiu. Firma, faktycznie mieści się na obrzeżach Gdańska, ale miałam już ustalone z TŻ, że będziemy razem jeździć samochodem.
Ręce opadają...

Napisane przez _kamea_

Powtórzę to, co tutaj dziewczyny pisały - to normalne jak poszukiwałam pracy, wysłałam około 60 ofert, byłam na 5 rozmowach, po których nikt do mnie nie zadzwoniłam, jeden koleś opieprzył, że jak chcę pracować w terenie to powinnam iść do technikum, bo on po studiach nie przyjmuje nikogo, wyszłam prawie z płaczem a reszta ofert pozostała bez odzewu dobrze, że załapałam się na staż z UP, a potem mnie tu przyjęli (na zlecenie, ale zawsze) a niby po moich studiach jest zaje**ście dużo pracy, taaa
Tak więc nie przejmuj się tym, bo takie sytuacje tylko dołują i nie motywuja do dalszego szukania pracy głowa do góry

dokładnie... odkąd zaczęalm rozsyłać oferty (jakos na początku roku), to byłam tylko na 3 rozmowach.
Nie wiem.. może problem w tym, że ja chcę zmienić pracę i mam okres wypowiedzenia i nie jestem dostępna od zaraz... Cholera..

a ten facet to jakiś zakompleksiony burak. Pewnie sam z problemami ukończył podstawówkę i 'gardzi wykształciuchami' Dorobkiewicz kurde...

Napisane przez Majka_89

Dziewczyny raz już się z wami witałam. Nie udzielam się, ale staram się czytać co tu piszecie... Przeglądam też inne fora i tak teraz zwrocilam uwage na pewna rzecz.... Mój ślub odbędzie się 08.06.2013. Zarówno ja jak i mój TŻ będziemy się w tym samym roku bronić. Nie wiem dokladnie w którym miesiącu, ale bardzo dużo ludzi pisze że wyeliminowala czerwiec jako date slubu ze względu na obrony, sesje itp. My w sumie w ogóle o tym nie pomyśleliśmy. Myślicie że będzie ciężko pogodzić koncówkę studiów i przygotowania do ślubu??? Może któraś z was tez jest w podobnej sytuacji...?

ja staralabym się przenieść ślub chociaż na lipiec. Podczas obron nie będziesz miała czasu na jedzenia i spanie, a co dopiero na myślenie o ślubie.
Poza tym już sama sesja i obrona to ogromna dawka stresu.

Napisane przez dastin

Nie martw się ja też szukam pracy od prawie roku i nic nie mogę znaleźć Może kiedyś się do nas szczęście uśmiechnie

oby.... chciałabym po wakacjach już mieć nową prace

Napisane przez aga512152

oOOooo to nie wiedziałam...o ile można o tych lekach móić zdrowsze...
ale dzięki za trafną uwagę.
agata_slomka a masz jakieś konkretne ćwiczenia na myśli?jak tak to o podpowiedź

mnie kazali ćwiczyć np po przyjściu ze szkoły, albo jak bolała mnie głowa. Miałam się wtedy położyć i kolejno, powoli napinać wszystkie mięśnie (ręce, nogi, twarz, brzuch) . Po kolei i przetrzymywać kilka sekund.
Oczywiście cały czas równomierny oddech.
Wiesz.. mnie pomagało na głowę, ale możesz poszperać w necie za czymś konkretniejszym. Aktywność fizyczna pomaga przy ciężkich miesiączkach.

przypomniało mi się, że moja mama na złagodzenie skurczy porodowych poleca ciepły (ale nie gorący) prysznic. Ponoć polewanie brzucha łagodzi skurcze

Napisane przez 19monisia89

Mój TŻ dzisiaj zamawiał sadzonki tujek i mówi do mnie:
"No to drzewko już posadzę, dom w budowie, czas się starać o syna"

.

żeby tylko wyszedł syn a nie córka
a mój mi ostatnio na spacerze mówił, ze on już w sumie mógłby mieć dziecko
ale jak kilka dni źle się czułam, miałam bóle mięśni i mdłości to pytał się czy to możliwe, ze ciąża

Napisane przez mu_minka1988

W wieku 22 lat dowiedziałam się, że choruje na wrodzony przerost nadnerczy Tak lekarze mnie leczyli. Do endokrynologa chodzę od 6 klasy podstawówki. Nikt nigdy nie zrobił mi badań hormonalnych, żeby sprawdzić gdzie leży problem właściwie. Zresztą jak poszłam w zeszłym roku do endo z wynikami które robiłam prywatnie, który przyjmuje 5 km ode mnie, to mi powiedział, że to błędne wyniki. Nawet nie chciał ich powtórzyć
Teraz muszę brać sterydy, żeby pobudziły nadnercza. Ale nie widzę poprawy, wręcz jeszcze pogorszenie

niestety... ja jako 11 latka zaczęłam widzieć na oczach pół-przeźroczyste plamki. Oczywiście nikt mi nie uwierzył (dzieciak to sobie wymyśla, żeby zwrócić na siebie uwagę i nie pójść do szkoły ).
Tylko jedna okulistka powiedziała, ze to może być bardzo poważne i skierowała mnie na badania. I to przy drugim nawrocie choroby.
Okazało się, ze to toksoplazmoza, która akurat u mnie narobiła blizn na siatkówce oka. Do dziś mam nieostry obraz w niektórych miejscach. Ale najlepiej powiedzieć, ze dzieciak wymyśla...

[Linaewen]

"Ale najlepiej powiedzieć, ze dzieciak wymyśla..."
Mnie to ortopeda wmawiał, a miałam 18 lat. Uwierzył, jak zobaczył, że jak stoję w aparacie to mi noga zsiniała[stopa była foletowo-zielona], a po miesiacu wychudłam straszliwie, mimo wielkiego apetytu... Dlatego z lekarzami trzeba niestety do skutku

[malinka_070190]

No właśnie mnie normalnie roznosi jak słysze o tych polskich szpitalach i ich leczeniu. Masakra;/
Ja jak się urodziłam byłąm wcześniakiem o 2 miesiące. Ważyłąm niecałe 1,5 kg. I pobierali mi krew brudną igłą;/ miałąm zakażenie i jak miałąm miesiąc to miałam operacje, mama mówiła, że ledwo co uszłam z życiem. Co ty jest normalne pobierać komuś krew brudną igłą??
Mojego TŻ dziadek leżał w szpitalu i miał kroplówkę i motylki przyczepione. Motylki były zardzewiałe i też miał zakażenia;/

[Linaewen]

Ja z otwartymi ranami[druty na wylot przez nogę] leżałam na prześcieradle brudnym od krwi, środków opatrunkowych i odkażających, błocie [bo mi buty na łóżku zakładali], jedzenia i innych okołoszpitalnych atrakcji. Zmienili po 3 dniahc, bo ordynator miał obchód. A potem lekarz mi mówi, że mam na rany uważać, bo gronkowce są wszędzie...

A po urodzeniu zakazili mnie gronkowcem ucha, nosa i gardła.

Ale wiesz, to nie jest tak, że nasze szpitale są be, a inne cacy. Są i takie i takie. I za granicą lekarze też nie robią żadnych badań [znajomej mąż z Irlanndii do Polski wracał, bo się tam nie mógł doprosić żadnych badań na badzro silne bóle brzucha]. Trzeba mieć po prostu szczęście bądź pecha...

[malinka_070190]

Napisane przez Linaewen

Ja z otwartymi ranami[druty na wylot przez nogę] leżałam na prześcieradle brudnym od krwi, środków opatrunkowych i odkażających, błocie [bo mi buty na łóżku zakładali], jedzenia i innych okołoszpitalnych atrakcji. Zmienili po 3 dniahc, bo ordynator miał obchód. A potem lekarz mi mówi, że mam na rany uważać, bo gronkowce są wszędzie...

A po urodzeniu zakazili mnie gronkowcem ucha, nosa i gardła.

Ale wiesz, to nie jest tak, że nasze szpitale są be, a inne cacy. Są i takie i takie. I za granicą lekarze też nie robią żadnych badań [znajomej mąż z Irlanndii do Polski wracał, bo się tam nie mógł doprosić żadnych badań na badzro silne bóle brzucha]. Trzeba mieć po prostu szczęście bądź pecha...

Boże ja się dziwie, że nie dostałaś żadego zakażenia!
No tak w każdym kraju są lepsze i gorsze szpitale.

[19monisia89]

ja się o szpitalach nie wypowiadam.. w związku z tym, że ten mój mały brat od urodzenia leżał już nie wiem ile razy w szpitalu (a ma 1,5roku), to nasluchałam się przeróżnych historii...


byłam w końcu w tym rossmanie. jaki ukrooooooop kupiłam w końcu wodę termalną

[Linaewen]

W szpitalu z tym leżałam te 4 dni, a potem w domu mama mi co dwa dni zmieniała opatrunku, bardzo dokładnie [pierwsza zmiana-5 godzin, ostatnia 2-to się nazywa wprawa ], ale i tak mi się coś zalęgło pod koniec-jakaś ropa, więc mi to rodzinny obejrzał i jakiś tam lek przepisał-niby zastrzyki w ampułkach, ale kazał to otwierać, na wacik, w rankę. Aż się ten mój ortopeda dziwił, bo prawie we wszystkich przypadkach im ludzie wracali z jakimś zakażaniem i ten zastrzyk im prosto w rany robili...

A o tym jak mi pielęgniarka te opatrunki zmieniała to w ogóle wstyd pisać :/ Syf, krew niepomyta, byle jak pozakładane, rana nieoczyszczona... Fuj. No, ale jej to zajmowało góra poł godziny. Rozciąć bandaże, zdjąć, psiknąć wodą utlenioną, założyc, zawiązać, koniec. I jeszcze z fochem, że kiedyś na Syberii to rodzina sama pacjentem się zajmowała, a teraz PIELĘGNIARKA ma zmieniać opatrunki, kto to widział! Ja mamę podziwiam, że jej w łeb nie trzasnęła, a tuż za nią stała...

Ale dla równowagi spotkałam tam też mile pielęgniarki, dal których to nie był problem przyjść w nocy od razu, przejąć się i dać zastrzyk, przyjść rano i dać drugi [mimo, że od tamtego minęło 3h, ale jak zobaczyła, że nie śpię i łzy mi z bólu lecą to sama po niego poszła], rozczesywać mi włosy, bo się straszny kołdun zrobił [ostatnia rzecz, o jakiej myślałam tuż po operacji to włosy...]. Na korytarzu mnie jakas babka zaczepiła, która ostatni raz mnie w podstawówce w tym szpitalu, tylko piętro wyżej widziała... Ale cóż, szpital był okropny, całe szczęście, że go zamnknęli i przenieśli do nowoczenego budynku...
Bo tam to był głęboki PRL, a winda jak ze "Szpitalu na peryferiach". Jak mnie zwozili po operacji to mnie wytrzęsło nieziemsko, myślałam, że im zejdę zaraz z tego łóżka tak bolało. a potem zobaczyłam tą windę w serialu... I ze śmiechu się popłakałam, że na żywo też takie są...

[oho, wsiadłam na mój aparatowy temat, jak będziecie miały dość to mówić od razu, ja tak mogę godzinami...]

[19monisia89]

Napisane przez Linaewen

W szpitalu z tym leżałam te 4 dni, a potem w domu mama mi co dwa dni zmieniała opatrunku, bardzo dokładnie [pierwsza zmiana-5 godzin, ostatnia 2-to się nazywa wprawa ], ale i tak mi się coś zalęgło pod koniec-jakaś ropa, więc mi to rodzinny obejrzał i jakiś tam lek przepisał-niby zastrzyki w ampułkach, ale kazał to otwierać, na wacik, w rankę. Aż się ten mój ortopeda dziwił, bo prawie we wszystkich przypadkach im ludzie wracali z jakimś zakażaniem i ten zastrzyk im prosto w rany robili...

A o tym jak mi pielęgniarka te opatrunki zmieniała to w ogóle wstyd pisać :/ Syf, krew niepomyta, byle jak pozakładane, rana nieoczyszczona... Fuj. No, ale jej to zajmowało góra poł godziny. Rozciąć bandaże, zdjąć, psiknąć wodą utlenioną, założyc, zawiązać, koniec. I jeszcze z fochem, że kiedyś na Syberii to rodzina sama pacjentem się zajmowała, a teraz PIELĘGNIARKA ma zmieniać opatrunki, kto to widział! Ja mamę podziwiam, że jej w łeb nie trzasnęła, a tuż za nią stała...

Ale dla równowagi spotkałam tam też mile pielęgniarki, dal których to nie był problem przyjść w nocy od razu, przejąć się i dać zastrzyk, przyjść rano i dać drugi [mimo, że od tamtego minęło 3h, ale jak zobaczyła, że nie śpię i łzy mi z bólu lecą to sama po niego poszła], rozczesywać mi włosy, bo się straszny kołdun zrobił [ostatnia rzecz, o jakiej myślałam tuż po operacji to włosy...]. Na korytarzu mnie jakas babka zaczepiła, która ostatni raz mnie w podstawówce w tym szpitalu, tylko piętro wyżej widziała... Ale cóż, szpital był okropny, całe szczęście, że go zamnknęli i przenieśli do nowoczenego budynku...
Bo tam to był głęboki PRL, a winda jak ze "Szpitalu na peryferiach". Jak mnie zwozili po operacji to mnie wytrzęsło nieziemsko, myślałam, że im zejdę zaraz z tego łóżka tak bolało. a potem zobaczyłam tą windę w serialu... I ze śmiechu się popłakałam, że na żywo też takie są...

[oho, wsiadłam na mój aparatowy temat, jak będziecie miały dość to mówić od razu, ja tak mogę godzinami...]

jak Ty to wszystko wytrzymałaś?
ja byłam raz w życiu w szpitalu "ze sobą". miałam 3 latka, skradałam się za mamą i... wsadzilam palec w drzwi i było tylko chruuuuuuup. palec złamany, wisiał na skórce ;P więc mama go w chusteczkę i mi go przyszyli. mama do tej pory wspomina, jak darlam się na lekarza

[Linaewen]

Napisane przez 19monisia89

jak Ty to wszystko wytrzymałaś?
ja byłam raz w życiu w szpitalu "ze sobą". miałam 3 latka, skradałam się za mamą i... wsadzilam palec w drzwi i było tylko chruuuuuuup. palec złamany, wisiał na skórce ;P więc mama go w chusteczkę i mi go przyszyli. mama do tej pory wspomina, jak darlam się na lekarza

O Eru...
Mi tata tak kiedyś przytrzasnął, ale nic się na szczęście nie stało. Znaczy mama sobie złamała palucha u stopy, bo sie wściekła, chciała tatę kopnąć, ale niestety tata wszedł w zakręt i mama przygrzała w ścianę .

Oj, ciężko to przeszłam :/ Mama mi nawet jakąś pożal-się-Boże panią psycholog przyprowadziła, ale ta mi o festiwalach filmowych poopowiadała i na tyle by były merytorycznych wypowiedzi. Tym ciężej, że od dziecka panicznie się boję lekarzy [może przez leczenie tego gronkowca w niemowlęctwie, nie mam pojęcia], jak miałam kilka lat to zastrzyk mi robiły 4 pielęgniarki [trzy trzymały, czwarta próbowała trafić]... A tutaj nagle kładą mnie na stół i operują dość poważnie. Miałam umówione z anestezjologiem [niech ja ją gdzieś dorwę... Zatłukę], że nie da mi narkozy (bo żółtaczkę miałam w wieku 6 lat!), tylko znieczulenie i środke nasenny... który po trzeciej dawce przestali mi podawać, a ja nadal radośnie nie spałam a znieczulenie zaczęło mi puszczać już na sali operacyjnej... Głupiego jasia z tabletkach mi dali jak mnie już na stół kładli niemal... Lekarz mi przed operacją uświadomił, że owszem, miesiąc to będzie wydłużanie, ale zrastanie to kolejne trzy[była mowa o aparacie na miesiąc maksymalnie]... I tak dalej, i tak dalej...

[malinka_070190]

Napisane przez 19monisia89

jak Ty to wszystko wytrzymałaś?
ja byłam raz w życiu w szpitalu "ze sobą". miałam 3 latka, skradałam się za mamą i... wsadzilam palec w drzwi i było tylko chruuuuuuup. palec złamany, wisiał na skórce ;P więc mama go w chusteczkę i mi go przyszyli. mama do tej pory wspomina, jak darlam się na lekarza

Kurcze az mi ciarki przeszły jak to przeczytałam!
A ja jak miałam odmrożone nadgarstek to musiałam co 2 dzień na zmiane opatrunku jeździś. Pojechałam do naszej przychodni po skierowanie, a oni mnie odesłali do szpitala bez skierowania, bo powiedzieli że nie musi być. Pojechałam do szpitala to mnie odesłali do przychodni po skierowanie bo jednak musi być. Wkońcu się wkurzyłam i wydarłam się na tą pielęgniarkę i powiedziałąm jej, że nie wyjde z tego szpitala jak mi opatrunku nie zmienią. I odrazu go zmieniła.

---------- Dopisano o 12:22 ---------- Poprzedni post napisano o 12:20 ----------

Napisane przez Linaewen

O Eru...
Mi tata tak kiedyś przytrzasnął, ale nic się na szczęście nie stało. Znaczy mama sobie złamała palucha u stopy, bo sie wściekła, chciała tatę kopnąć, ale niestety tata wszedł w zakręt i mama przygrzała w ścianę .

Oj, ciężko to przeszłam :/ Mama mi nawet jakąś pożal-się-Boże panią psycholog przyprowadziła, ale ta mi o festiwalach filmowych poopowiadała i na tyle by były merytorycznych wypowiedzi. Tym ciężej, że od dziecka panicznie się boję lekarzy [może przez leczenie tego gronkowca w niemowlęctwie, nie mam pojęcia], jak miałam kilka lat to zastrzyk mi robiły 4 pielęgniarki [trzy trzymały, czwarta próbowała trafić]... A tutaj nagle kładą mnie na stół i operują dość poważnie. Miałam umówione z anestezjologiem [niech ja ją gdzieś dorwę... Zatłukę], że nie da mi narkozy (bo żółtaczkę miałam w wieku 6 lat!), tylko znieczulenie i środke nasenny... który po trzeciej dawce przestali mi podawać, a ja nadal radośnie nie spałam a znieczulenie zaczęło mi puszczać już na sali operacyjnej... Głupiego jasia z tabletkach mi dali jak mnie już na stół kładli niemal... Lekarz mi przed operacją uświadomił, że owszem, miesiąc to będzie wydłużanie, ale zrastanie to kolejne trzy[była mowa o aparacie na miesiąc maksymalnie]... I tak dalej, i tak dalej...

Kurczę naprawdę Cię podziwiam

[Linaewen]

Napisane przez malinka_070190

Kurcze az mi ciarki przeszły jak to przeczytałam!
A ja jak miałam odmrożone nadgarstek to musiałam co 2 dzień na zmiane opatrunku jeździś. Pojechałam do naszej przychodni po skierowanie, a oni mnie odesłali do szpitala bez skierowania, bo powiedzieli że nie musi być. Pojechałam do szpitala to mnie odesłali do przychodni po skierowanie bo jednak musi być. Wkońcu się wkurzyłam i wydarłam się na tą pielęgniarkę i powiedziałąm jej, że nie wyjde z tego szpitala jak mi opatrunku nie zmienią. I odrazu go zmieniła.

---------- Dopisano o 12:22 ---------- Poprzedni post napisano o 12:20 ----------




Kurczę naprawdę Cię podziwiam

Nie miałam większego wyboru... Inaczej dzisiaj bym prawdopodonie na wózku wylądowała, bo mięśnie nie mogły znieść obciążenia. Ale za to wiem, że niespełnosprawność, pełna zależność od kogoś to nie dla mnie. Nigdy nie chcialabym się znowu znaleźć w tej sytuacji ze świadomością: "tak już będzie zawsze".

[19monisia89]

podziwiam, podziwiam.. mówiłam Wam o tym przebijaniu paznokcia mojego TŻa?

a fuuu, nienawidzę szpitali!
przypomnialo mi się, że 2 razy miałam "przyjemność" odwiedzić szpital we wlasnej sprawie.
pamiętam, jak w 2kl. tech. miałam straszne bóle brzucha, po lewej str.. nie moglam oddychać, ciągle byłam zgięta w pół. poszłam do rodzinnego, ta mi przypisała jakiś zastrzyk, nic oczywiście nie pomogło. wymyśliła, że to prawdopodobnie wyrostek (że niby jakieś anomalia się zdarzają )m skierowanie do szpitała. tam czekałam 4 godz. aż szanowny doktor mnie w ogóle przyjmie!
powiedzial, że nie wyrostek, i przypisał no spę. jak mi to nawet na bóle miesiaczkowe nie pomaga...
po 2 dniach ból minął jakby nigdy nic..
nigdy nie zapomnę siniaka na cały pośladek po tym zastrzyku

[malinka_070190]

Napisane przez 19monisia89

podziwiam, podziwiam.. mówiłam Wam o tym przebijaniu paznokcia mojego TŻa?

a fuuu, nienawidzę szpitali!
przypomnialo mi się, że 2 razy miałam "przyjemność" odwiedzić szpital we wlasnej sprawie.
pamiętam, jak w 2kl. tech. miałam straszne bóle brzucha, po lewej str.. nie moglam oddychać, ciągle byłam zgięta w pół. poszłam do rodzinnego, ta mi przypisała jakiś zastrzyk, nic oczywiście nie pomogło. wymyśliła, że to prawdopodobnie wyrostek (że niby jakieś anomalia się zdarzają )m skierowanie do szpitała. tam czekałam 4 godz. aż szanowny doktor mnie w ogóle przyjmie!
powiedzial, że nie wyrostek, i przypisał no spę. jak mi to nawet na bóle miesiaczkowe nie pomaga...
po 2 dniach ból minął jakby nigdy nic..
nigdy nie zapomnę siniaka na cały pośladek po tym zastrzyku

Ja dostawałąm w tyłek jak miałam straszne bóle miesiączkowe;/

[mu_minka1988]

Heh dziewczyny wasze opowiadania szokują. Choć niestety sama byłam wiele razy w szpitalu, sanatorium, do różnych lekarzy chodziłam. Naprawdę idzie się napatrzeć na lekarzy i pielęgniarki, dla których liczy się tylko kasa. Sama mogę o swoich przeżyciach książkę pisać. Chirurga i ortopedę z powołania to naprawdę ciężko znaleźć, a NFZ to szkoda gadać (chodzi mi tutaj o to aby się dostać do lekarza).
Ja już po pracy zjadłam obiad, odpoczywam i czekam na mojego TŻ, bo wybył, bo nie mógł w domu wysiedzieć i tylko mi przeszkadzał... jak pracowałam, a że chodzę bez stanika to mu jeszcze bardziej odbijało

[mia8544]

heej nie zdałam
ale to zerówka wiec bede pisac jeszcze raz
na poprawe humoru upiekłam sobie muffinki

aa szpitale :/ Jak byłam mała, rok chyba miałam to na cos tam trafiłam do szpitala. Wtedy ni9e było tak jak teraz i mama nie mogła cały czas ze mną być. Więc odkąd mnie zostawiła to stałam w łożeczku i płakałam i tak całą noc aż w końcy powiedzieli żeby mnie zabrała bo nic z tego nie bedzie

i urodziłam sie o 18:45, wiec na 15 minut przez zmianą. Więc co? Mama musiała dać położenej łapówkę żeby mnie ktos łaskawie odebrał a i tak była przyduszona i mi złamali obojczyk

a co robią w szpitalach ze starszymi ludzmi moja babcia miała 72 lata, przyszła do szpitala sama, tzn nie że pogotowei tylko skierowanie miała. Następnego dnia już nie mogła sama jeść, trzeba było ją karmić

[Linaewen]

Mia, straszne! Oj, starsi ludzie w szpitalach to na prawdę masakra Jak ich się tam traktuje

Widzisz, trzeba było się posieszyć z tym rodzeniem się, a nie bezczelnie przed koniec zmiany... Mnie też skończyli na koniec zmiany operować, to tata pomagał pielęgniarce mnie na łóżko przenosić w sali, bo przecież ona sama nie da sobie rady, a druga była zajęta...

[aga512152]

Cześć dziewczyny!
Odpowiem na pytanie mój dom ocalał, ale ewakuacjia trwała, wynieśliśmy wszystko co było możliwe z parteru meble, sprzęty, ciuchy, zostały gołe ściany, na szczęście się woda cofła. Ale takiego strachu bym już nie chciała przeżyć.
Agata_slomkadziękuję za poradę, poszukałamw necie na ten temat informacji i naprawdę pomaga
aaa czytam te Wasze przygody z lekarzami szpitalami i opowiem Wam moją:
ja się rodziłam z 24/25 grudniaa czyli święta na porodówce pustki,a lekarz który przyjmował poród był narąbany, i to bardzo. Mama mówi że go pielęgniarka musiała trzymać, bo ledwo na nogach stał....

[Molise]

Melduję się po weselu Nie pamiętam kiedy ostatnio tak mi się spać chciało... Po poprawinach się jeszcze musiałam uczyć, bo dzisiaj na 8:00 egzamin Ale zdałam na 4. Chyba przez te worki pod oczami

Ale cudnie było Panna Młoda prześliczna, sukienka boska.
Doszłam do kilku wniosków. Np. nie chcę żadnych "dodatków". Goście dostawali od nich upominki, tzn. leżały na talerzach u każdego (Rafaello i Mon Cheri w woreczku z organzy). Miły gest, ale jak wychodziłam nad ranem to większość tego na stole leżała... Goście po prostu zapominali zabrać. Mieli też taką loterię fantową. Mogliśmy kupić sobie los (pieniądze mają być na wózek ), każdy los pełny. Młodzi po kolei nagrody rozdawali. Z Tż mieliśmy jeden los "wycieczka na Marsa"-dostaliśmy 2 batoniki Mars oraz "Coś na stres" - paczka gum do żucia. Niby śmieszne nagrody były, ale mało kto ich słuchał i nikt się jakoś nie śmiał Także strata ich czasu na przygotowanie tego.
Jeden konkurs mi się tylko podobał i tyle.. Resztę atrakcji uznaliśmy za zbędną. I nie chodzi nawet o to, że to wszystko kosztuje, ale nas to nie zachwyciło Więc nie ma sensu się bawić w jakieś udziwnienia. Może jeszcze zmienimy zdanie i coś wymyślimy... Ale nie wydaje mi się

[Linaewen]

"Jeden konkurs mi się tylko podobał i tyle.. "
to weź się podziel, może przez dwa lata trafię na dwa-trzy które dam radę znieść u siebie...

---------- Dopisano o 16:18 ---------- Poprzedni post napisano o 16:17 ----------

"(Rafaello i Mon Cheri w woreczku z organzy)"
Jako łasuch wstętny i obrzydliwy swoje bym zjadła od razu i próbowałabym podprowadzić TŻtowe...

[dastin]

Napisane przez mia8544

heej nie zdałam
ale to zerówka wiec bede pisac jeszcze raz
na poprawe humoru upiekłam sobie muffinki

aa szpitale :/ Jak byłam mała, rok chyba miałam to na cos tam trafiłam do szpitala. Wtedy ni9e było tak jak teraz i mama nie mogła cały czas ze mną być. Więc odkąd mnie zostawiła to stałam w łożeczku i płakałam i tak całą noc aż w końcy powiedzieli żeby mnie zabrała bo nic z tego nie bedzie

i urodziłam sie o 18:45, wiec na 15 minut przez zmianą. Więc co? Mama musiała dać położenej łapówkę żeby mnie ktos łaskawie odebrał a i tak była przyduszona i mi złamali obojczyk

a co robią w szpitalach ze starszymi ludzmi moja babcia miała 72 lata, przyszła do szpitala sama, tzn nie że pogotowei tylko skierowanie miała. Następnego dnia już nie mogła sama jeść, trzeba było ją karmić

Szkoda, że nie poszło Ci dzisiaj... No ale nastepnym razem na pewno zdasz

Straszne rzeczy dziewczyny piszecie na temat tych szpitali Szkoda mi tych starszych ludzi bo oni zwykle nie są tak stanowczy jak młodzi a lekarze i pielęgniarki robią z nimi co chcą... Co do małych dzieci w szpitalu to jak leżałam jak miałam 11 lat na zapalenie płuc to małe dzieci były przywiązane do łóżeczek. Miały przywiązane nóżki i ręcę. Gdyby moja mama nie zauważyła to dziecko by się udusiło bo chciało wyjść z łóżeczka i tak niefortunnie się zaplątało, że wisiało w powietrzu a pielęgniarki tego w ogóle nie zauważyły. Myślały, że tylko płaczeSama na własne oczy widziałam jak była pora karmienia i wszyscy byliśmy na stółowce to pielęgniarki tak wciskały dzieciom zupę mleczną do buzi, że one wymiotowały na stół bo nie chciały tego jeść. Nigdy w zyciu nie zostawiłabym samego dziecka w szpitalu!

Napisane przez aga512152

Cześć dziewczyny!
Odpowiem na pytanie mój dom ocalał, ale ewakuacjia trwała, wynieśliśmy wszystko co było możliwe z parteru meble, sprzęty, ciuchy, zostały gołe ściany, na szczęście się woda cofła. Ale takiego strachu bym już nie chciała przeżyć.
Agata_slomkadziękuję za poradę, poszukałamw necie na ten temat informacji i naprawdę pomaga
aaa czytam te Wasze przygody z lekarzami szpitalami i opowiem Wam moją:
ja się rodziłam z 24/25 grudniaa czyli święta na porodówce pustki,a lekarz który przyjmował poród był narąbany, i to bardzo. Mama mówi że go pielęgniarka musiała trzymać, bo ledwo na nogach stał....

To dobrze, że woda nie weszła do domu. Życzę Ci, żeby taka sytuacja już NIGDY WIĘCEJ się nie powtórzyła

Matko, pijany lekarz to jak odebrał poród ja bym się bała, że dziecko upuści!O porodach i położynych lepiej mi nic nie mówcie bo to temat rzeka



Masakra u mnie co pół godziny są burze... Teraz znowu idzie. A duszno jest niemiłosiernie. Byłam też w mieście i kupiłam sobie spódniczkę i sandałkiJak ja uwielbiam zakupy