Ludzkie zachowania i poglądy, które dziwią cz.2

[Noa_]

Napisane przez ciri15

Noa_ to ja chyba miałam wyjątkowo spokojnego psa, bo on szczekał tylko w obronie terytorium i jak widział psa/człowieka którego nie lubił

to bardzo spokojny przypadek

Napisane przez Miss_Devil

co do psów mnie strasznie drażni wchodzenie z nimi na ogrodzone place zabaw. Drażniło mnie tez wcześniej, przed narodzinami córki. nie dość że obsikuje wszystkie urządzenia to jeszcze zdarza się że załatwia się do piaskownicy obok dzieci, a one później muszą sie w tym babrać. do psów nic nie mam, ale po to jest ogrodzenie i tabliczki z zakazem wprowadzania psów żeby było to miejsce gdzie dzieci mogą bezpiecznie i spokojnie się bawić, a tu przyłazi jedna paniusia z druga i spuszczają swoje pieski w miejscu gdzie nie powinny, a jak zwrócę im uwagę to wielka obraza majestatu bo przecież jej "pimpuś" nic takiego nie robi. A przecież każdy pies może ugryźć itp.

I tu się zgadzam. Ja w ogóle nie puściłabym psa widząc jakieś dziecko w pobliżu - bałabym się nawet, że to dziecko zacznie go zaczepiać, pies się wystraszy , postraszy je i problem gwarantowany. Nie mam zaufania chociażby do dzieci w tym aspekcie.
Są pewne miejsca,gdzie psa się nie powinno wyprowadzać. Gdy jest zakaz, to należy się zastosować, racja.

[reverse]

Skoro już o temacie psów mowa... Aktualnie w domu mam małego kota, który biega sobie po piwnicy i po klatce schodowej (mieszkam w domu na wsi). Usłyszałam, że miauczy to poszłam do niego i na schodach się z nim bawiłam. Wyobraźcie sobie moje przerażenie, gdy zobaczyłam, że do domu wbiega mi pies sąsiadów i wchodzi na klatkę schodową (miałam drzwi od tyłu otwarte). Dobrze, że wzięłam kota i szybko się schowałam w domu, bo nie wiem co temu psu może odbić. I to już nie pierwsza taka sytuacja, bo wielokrotnie widziałam, że szczekał na dzieci, które wracały z pobliskiej szkoły.

Dzisiaj pogadam z właścicielami psa, bo miarka się przebrała.

[carpaibex]

Od razu przypomniala mi się sytuacja z dość wczesnego dzieciństwa, jak bawiłam sie w piaskownicy, a nagle wleciał do niej wielki pies sąsiadow (nie mam pojęcia co to za rasa), który słynął już z tego że jest groźny. Właściciel psa stał sobie przy klatce oddalonej o około 20 metrów (na dodatek nie widział piaskownicy, bo była za garażem) podczas gdy ten zaczął mnie drapać. Mój ojciec zrobił wielką awanturę, przeprosili, ale psa dalej nie wyprowadzali na smyczy

A właściwie to nigdy nie pomyslałam, żeby nosić gaz pieprzowy w obronie przed psami Co prawda noszę w torebce, ale tylko w obawie przed gwałcicielami i zlodziejami.

[reverse]

Chyba też o tym pomyślę. Sama nie mam psa, ale często boję się iść na spacer, bo na wsi mało kto trzyma psy zamknięte. Jedynie te wielkie, chociaż mojego brata kiedyś gonił jeden z tych groźnych (rasy nie pamiętam).

Nie przepadam za psami, nie ufam im - po prostu się ich boję. Co innego jakiś mały u koleżanki, który nigdy na mnie nie szczekał i mogę się z nim bawić, a co innego jakiś obcy pies. Zwierzęta są nieprzewidywalne, nie powinno się im ufać w 100%.

[Noa_]

ja też nie lubię kiedy duże psy biegają same po wsi - boję się wtedy wyjść z psem mojej babci na spacer. Już trzy razy miałam taką sytuację, że duży pies nas zaatakował - dwa z pobliskich domów , jeden spuszczony na spacerze -był z właścicielem, który jakoś specjalnie się tym nie przejął. Nasz pies wtedy uciekł , ja z płaczem biegnę przez wieś,znalazłam go pod bramą.
Są duże psy, które nie atakują, mogą być spuszczone, ale słuchają każdego polecenia właściciela. Wtedy nie mam nic przeciwko.

Nie jestem też zwolenniczką trzymania psa na uwięzi -jeśli ma być łańcuch, to niech będzie on długi, właściciel niech zagląda do psa, aby pies nie czuł się samotny i niech oczywiście wypuszcza go od czasu do czasu na ogród lub wychodzi z nim na spacer .

[guglak]

Napisane przez candycotton

A i wkruza mnie niemilosiernie, jak suczka jakas (np. moja) ma cieczke i jakis pies to czuje i sie domaga wyjscia. Wlasciciele go puszczaja luzem a on czatuje pod moja klatka (nawet zima przy -20). Jest taki jeden zwlaszcza, sredni, zaatakowal mnie kilka razy bo pachne swoim psem, podarl mi pazurami ubrania. Jak chcialam psa wyprowadzic to musialam do samochodu i do lasu a ten biegl za samochodem. Skopalam tego psa jak tylko sie dalo skopac, a on mnie odrapal w szkocka krate normalnie, ale rodzice uwazaja ze po hycla dzwonic nie wolno bo go tam zabija. Mam to gdzies, nastepnym razem zadzwonie.

Nie lepiej wysterylizować? A tak jak nie dopilnujesz to będziesz miała stadko z którym nie ma co robić i do schroniska pójdą. Chyba,że to jakiś champion.

Mnie dziwi,że ludzie nie myślą o tym,że jak się ma psa (obojętnie jaka płeć) i nie chce się mieć stadka szczeniaków to trzeba działać. Sami się zabezpieczają ale o zwierzakach nie pomyślą. One same siebie nie będą kontrolować. Branie suki z cieczką na ręce na spacerze i odganianie on niej osobników płci przeciwnej jest jak stosunek przerywany u ludzi. Mam sukę ze schroniska, widziałam ile jest psów, których nikt nie chciał. Po co produkować kolejne?

[zabciajs]

'Skopałam tego psa jak tylko się da'??
Kobieto opanuj się.
Chyba taka już natura, że pies będzie ganiał za suką.
Owszem właściciel nie powinien go puszczać luzem i powinnaś mu to powiedzieć.
Ale żeby skopać psa żeby nie podchodził do suki???

[Noa_]

Napisane przez zabciajs

'Skopałam tego psa jak tylko się da'??

[WhiteCherry]

ja zawsze bardzo przywiązuje się do zwierząt, psy są wg mnie najwierniejsze. Miałam swojego 16lat i płakałam po nim jak po stracie bliskiej osoby

[zabciajs]

Mnie dziwi ostatnio koleżanka..która chyba zaczęła mnie uważać za swoją przyjaciółkę, ale czy ludzie nie widzą żę ta druga osoba nie jest zainteresowana i nie odwzajemnia odczuć? Nie opowiada za dużo o sobie itd?
A co najlepsze kumplem moim jest jej przyszły mąż (w sobotę biorą ślub). I z tego powodu ona ma być moją mega super kumpelą? A nawet chyba chce być lepszą, takie mam wrażenie.

[muszynianka]

eeee dziwi mnie takie nietaktowne dowartościowywanie się
gadają nie wiem, cztery koleżanki
"oh na ten mój trądzik to mam davercin"
"oj rozumiem cię, ja używam tego i tamtego"
"och tak tak... ile ja ostatnio czekałam w kolejce do dermatologa! ale trochę mi się po tabletkach poprawiło"
na to jedna z nich "OCH A JA NIGDY NIE MIAŁAM PRYSZCZY I MAM IDEALNĄ CERĘ, ANI JEDNEGO PRYSZCZ HIHI MOŻECIE MNIE ZABIĆ"

takiej osobie mam ochotę przyłożyć.

[julianna-p]

muszynianka zgadzam sie, ostatnio uslyszalam pod swoim adresem taki oto tekst dawnej dobrej kolezanki:
" no moze i jestes ladna, skonczylas studia, ale to JA mam dzieci"
szkoda, ze nie dodala, ze mieszka z tesciami, dwojka dzieci i mezem (zdradzajacym) w malym mieszkaniu. a dzieci ma... bo to juz byl czas najwyzszy(!)...skonczyla 23 lata

[jj4u]

Tak, nie ma to jak takt i odrobina kultury.

Mnie dziwi pogląd mojego taty, że jakbym była głodna/nie miała nic innego to zjadłabym coś czego nie lubię. Np. moi rodzice jedzą inną wędlinę niż ja, ja lubię chudą z kurczaka tylko, a oni lubią różne szynki i inne. Jak nie ma 'mojej' wędliny to mój tata wciska mi tą ich na siłę twierdząc, że jakbym nie miała wyboru/wyprowadzę się na studia/będę naprawdę głodna to będę jadła aż mi się będą uszy trzęsły i nie dociera do niego, że wolałabym zjeść suchy chleb niż jeść coś co mi nie smakuje.
Oczywiście nie jadam ich wędliny i wychodzi na to, że mam za dużo w d.. No ale ktoś mnie nauczył, że jemy jedynie chude mięsko, prawda?A kto? Tatuś, który rozpieszczał swoje dziecko i każdy tłuszczyk odkrajał, bo Justynka nie lubiła

A wiecie co jest najśmieszniejsze w tym wszystkim? Że on jak był mały to nie zjadł truskawek dopóki babcia mu ich nie obrała, żeby nie było tych żółtych pestek

---------- Dopisano o 16:53 ---------- Poprzedni post napisano o 16:52 ----------

Napisane przez julianna-p

muszynianka zgadzam sie, ostatnio uslyszalam pod swoim adresem taki oto tekst dawnej dobrej kolezanki:
" no moze i jestes ladna, skonczylas studia, ale to JA mam dzieci"
szkoda, ze nie dodala, ze mieszka z tesciami, dwojka dzieci i mezem (zdradzajacym) w malym mieszkaniu. a dzieci ma... bo to juz byl czas najwyzszy(!)...skonczyla 23 lata

No co ty wiesz o życiu. Masz urodę i wykształcenie. Co to jest w porówaniu do posiadania dziecka? Nic.

[muszynianka]

U mnie jest tak samo... ja wolę nie zjeść niż zjeść coś czego nie lubię, a niektórzy uważają że wybrzydzam. Nie zjem to będę głodna i tyle. Co za filozofia :d

[jj4u]

Napisane przez muszynianka

U mnie jest tak samo... ja wolę nie zjeść niż zjeść coś czego nie lubię, a niektórzy uważają że wybrzydzam. Nie zjem to będę głodna i tyle. Co za filozofia :d

Tak samo uważam, ale mój tata za każdym razem musi mi wygłaszać monolog i zawsze kończy się na tym, że ja mam za dużo wiadomo gdzie i wiadomo przez kogo

[Candy_lips]

Napisane przez 1000days

No nie do końca. Tu chodzi często o walkę z opornym organizmem a nie o samo bzykanie się kiedy trzeba.


A co do amoku 'dziecko, dziecko, dajcie mi dziecko, muszę zajść' w przypadku zdrowej* ale nie mającej warunków dziewczyny to nie widzę usprawiedliwienia, że padł jej na mózg instynkt. Sorry ale jesteśmy istotami rozumnymi, podobno. Mnie instynkt macierzyński walnął jak obuchem około 20 roku życia. Co najlepsze, za dziećmi nie przepadam (jeśli ktoś mi za to nie płaci ). Ale magiczne 'coś' w środku mnie, moja macica domagała się ciąży, żeby już nie płakać krwawymi łzami ^^ Były takie okresy kiedy dostawałam świra, dosłownie. I jakoś dziecka nie mam, zabezpieczam się wręcz paranoicznie, czasem nawet jestem do przesady ostrożna i unikam seksu bo a nuż, a widelec. Potrafiłam sobie wylewać wiadro zimnej wody na łeb i tłumaczyć samej sobie, że mnie poj***** chyba.
Da się? Da się.




*ja rozumiem kiedy ktoś dostaje świra dzieckowego po usłyszeniu, że będzie ciężko albo będzie to wręcz niemożliwe. Tak to jest, że jak mamy coś w opcji, możemy wybrać czy tak czy nie i kiedy, podchodzimy do tego luźniej. Gorzej jak nam ktoś odbierze możliwość decyzji, jak nagle stracimy coś, co teoretycznie należy nam się z urzędu.

No wiadomo, że się da.
Ja taki instynkt mam już od 16 roku życia, do dziś, lecz w życiu nie jest tak kolorowo, żeby było od razu jak się chce.


Co do psów, to ja mam małego kundelka. Ona ma już 11 lat. Kocham ją jak członka rodziny. Ona jest bardziej przywiązana do mojej mamy i jak jej nie ma ,to czasem wyje z tęsknoty, a mieszkamy na parterze. Ale staram się to dusić w zarodku i zajmuję się nią wtedy i jest lepiej . No, ale gdyby nie mama, to chyba by zmarła z tęsknoty. Tak kocha.
Psów tylko nie lubię groźnych, bo się ich boję. Tak to lubię wszystkie psy, choć trochę wolę koty
Nie mogłabym skopać , w wymienionej tu gdzieś sytuacji wezwałabym Policję, a nie kopała.

[julianna-p]

Napisane przez muszynianka

U mnie jest tak samo... ja wolę nie zjeść niż zjeść coś czego nie lubię, a niektórzy uważają że wybrzydzam. Nie zjem to będę głodna i tyle. Co za filozofia :d

robie to samo, na co ktoregos razu na obiedzie (zwykly, ale w wakacje byli wszyscy prawie z blizszej i dalszej rodziny) ciotka wmusza we mnie gulasz( na to danie mam fobie wrecz bo kojarzy mi sie z jedzeniem dla kota z puszki) i gdy nie osiaga celu po ktoryms razie wrzeszczy przez pol stolu "obs kiedys kamienie zzerala, wtedy zaczniesz jedzenie szanowac"

jj4u no niestety jak widac niewiele wiem. zreszta ta kobieta to temat rzeka, kiedys mnie przekonywala, ze powinnam byc z eksem (wyjatkowo mily czlowiek, grozil smiercia wszystkim, ktorzy sie do mnie odzywali sam zdradzajac na lewo i prawo i robiac rozne "fajne rzeczy") bo mialabym dziecko

[trupiegi]

Napisane przez jj4u

Tak, nie ma to jak takt i odrobina kultury.

Mnie dziwi pogląd mojego taty, że jakbym była głodna/nie miała nic innego to zjadłabym coś czego nie lubię. Np. moi rodzice jedzą inną wędlinę niż ja, ja lubię chudą z kurczaka tylko, a oni lubią różne szynki i inne. Jak nie ma 'mojej' wędliny to mój tata wciska mi tą ich na siłę twierdząc, że jakbym nie miała wyboru/wyprowadzę się na studia/będę naprawdę głodna to będę jadła aż mi się będą uszy trzęsły i nie dociera do niego, że wolałabym zjeść suchy chleb niż jeść coś co mi nie smakuje.
Oczywiście nie jadam ich wędliny i wychodzi na to, że mam za dużo w d.. No ale ktoś mnie nauczył, że jemy jedynie chude mięsko, prawda?A kto? Tatuś, który rozpieszczał swoje dziecko i każdy tłuszczyk odkrajał, bo Justynka nie lubiła

A wiecie co jest najśmieszniejsze w tym wszystkim? Że on jak był mały to nie zjadł truskawek dopóki babcia mu ich nie obrała, żeby nie było tych żółtych pestek

---------- Dopisano o 16:53 ---------- Poprzedni post napisano o 16:52 ----------




No co ty wiesz o życiu. Masz urodę i wykształcenie. Co to jest w porówaniu do posiadania dziecka? Nic.

To tak jak mój - wie, że nie jem mięsa na chlebie (jadam jedynie drób i to tylko do obiadu), a wciska mi swoje szyneczki, a gdy mówię, że nie lubię, to komentuje, że głodu nie zaznałam.
Kiedyś mama była w szpitalu i to tatuś miał rządzić w domu (choć to ja dostałam pieniądze na codzienne spożywcze zakupy ) - namawiałam go, żebyśmy wybrali się samochodem na duże zakupy do marketu, bo nie mam nic na chleb, a on znowu wyskoczył z tymi swoimi szynkami i salami. Dla niego sery to nie jedzenie. Tak samo mówi, że szkoda kasy na owoce i warzywa, bo tym się człowiek nie naje. Uwielbiam ten jego tekst, kiedy mówię, że zjadłabym coś: "Kiełbachę se weź".
No, ale tatuś to tatuś, przyzwyczaiłam się. W ogóle jest on specyficzną osobą, mogłabym wymieniać: na imprezy rodzinne nie chodzi, do mojego TŻ-a przez 7 lat odezwał się może z 5 razy, a najlepszy kontakt spośród domowników ma z... naszym kotem.

[Vivienne]

Napisane przez muszynianka

na to jedna z nich "OCH A JA NIGDY NIE MIAŁAM PRYSZCZY I MAM IDEALNĄ CERĘ, ANI JEDNEGO PRYSZCZ HIHI MOŻECIE MNIE ZABIĆ"

takiej osobie mam ochotę przyłożyć.

Haha, no, to jest okropne!

Ale przyznam, że czasem o wiele bardziej mnie osłabia jak ktoś z perfekcyjną cerą niczym z fotoszpoa wtrąci: "ojej, a ja to mam problem z cerą... już sama nie wiem w co zainwestować", to czasem mam ochotę powiedzieć, żeby zainwestowała w mózg :P

[muszynianka]

akurat nie wiem, rzeczy na które nie ma się wpływu krzywe zęby, nos, czy trądzik to dość drażliwa sprawa i nie wiem jak można coś takiego komuś wytykać, tym bardziej tak się szczycić gdy osoba przeżywa załamanie nerwowe

[trupiegi]

Napisane przez Vivienne

Haha, no, to jest okropne!

Ale przyznam, że czasem o wiele bardziej mnie osłabia jak ktoś z perfekcyjną cerą niczym z fotoszpoa wtrąci: "ojej, a ja to mam problem z cerą... już sama nie wiem w co zainwestować", to czasem mam ochotę powiedzieć, żeby zainwestowała w mózg :P

Oj, nie do końca bym się zgodziła. Ludzie myślą, że mam świetną cerę, a z normalnej odległości nie widzą tego, jak się męczę z zapchanymi porami i nadmiarem sebum. (Na przerwach chodzę matować twarz bibułkami). Jestem więc w stanie zrozumieć koleżankę z porcelanową cerą, która na nią narzeka, bo wiem, ile wymaga wysiłku doprowadzenie jej do stanu zdatnego na wyjście do ludzi. (Kremy matujące, czyszczenie porów).

[ladylajla]

Napisane przez trupiegi

To tak jak mój - wie, że nie jem mięsa na chlebie (jadam jedynie drób i to tylko do obiadu), a wciska mi swoje szyneczki, a gdy mówię, że nie lubię, to komentuje, że głodu nie zaznałam.
Kiedyś mama była w szpitalu i to tatuś miał rządzić w domu (choć to ja dostałam pieniądze na codzienne spożywcze zakupy ) - namawiałam go, żebyśmy wybrali się samochodem na duże zakupy do marketu, bo nie mam nic na chleb, a on znowu wyskoczył z tymi swoimi szynkami i salami. Dla niego sery to nie jedzenie. Tak samo mówi, że szkoda kasy na owoce i warzywa, bo tym się człowiek nie naje. Uwielbiam ten jego tekst, kiedy mówię, że zjadłabym coś: "Kiełbachę se weź".
No, ale tatuś to tatuś, przyzwyczaiłam się. W ogóle jest on specyficzną osobą, mogłabym wymieniać: na imprezy rodzinne nie chodzi, do mojego TŻ-a przez 7 lat odezwał się może z 5 razy, a najlepszy kontakt spośród domowników ma z... naszym kotem.

Czy my mamy tego samego tatę?
Dla mojego obiad bez mięcha to nie obiad. Jako, że w wakacje obiady zwykle gotuję ja, to się nasłucham uwag co do menu: jarzynowa - ohyda, ogórkowa - no way, zapiekanka z makaronem, z żółtym serem - nie do zjedzenia, spaghetti bez mięsa, wszelkie duszone warzywa, ryż - kto się tym naje? Najlepiej codziennie urozmaicone menu w stylu: ziemniaki z okrasą-sztuka mięcha/kotlet-mizeria/sałata ze śmietaną. Albo bigosNa szczęście fizycznie jest aktywny i chyba tylko dzięki temu jest szczupły i cholesterol w normie

[Reme]

Napisane przez muszynianka

eeee dziwi mnie takie nietaktowne dowartościowywanie się
gadają nie wiem, cztery koleżanki
"oh na ten mój trądzik to mam davercin"
"oj rozumiem cię, ja używam tego i tamtego"
"och tak tak... ile ja ostatnio czekałam w kolejce do dermatologa! ale trochę mi się po tabletkach poprawiło"
na to jedna z nich "OCH A JA NIGDY NIE MIAŁAM PRYSZCZY I MAM IDEALNĄ CERĘ, ANI JEDNEGO PRYSZCZ HIHI MOŻECIE MNIE ZABIĆ"

takiej osobie mam ochotę przyłożyć.

Mnie wkurza coś podobnego tutaj, na forum. Jest sobie załóżmy wątek (nie pamiętam dokładnego tytułu): "Jak wyglądało wasze rozstanie, gdy mieszkaliście razem?". To oczywiście MUSI pojawić się post w stylu: "Na szczęście jeszcze nie było ". Nie wiem, w jakim celu ludzie piszą takie coś

[trupiegi]

Napisane przez ladylajla

Czy my mamy tego samego tatę?
Dla mojego obiad bez mięcha to nie obiad. Jako, że w wakacje obiady zwykle gotuję ja, to się nasłucham uwag co do menu: jarzynowa - ohyda, ogórkowa - no way, zapiekanka z makaronem, z żółtym serem - nie do zjedzenia, spaghetti bez mięsa, wszelkie duszone warzywa, ryż - kto się tym naje? Najlepiej codziennie urozmaicone menu w stylu: ziemniaki z okrasą-sztuka mięcha/kotlet-mizeria/sałata ze śmietaną. Albo bigosNa szczęście fizycznie jest aktywny i chyba tylko dzięki temu jest szczupły i cholesterol w normie

Zaniepokoiło mnie to pytanie.
Mój się w pracy narobi, więc pewnie wygłodniały wraca. Dziwi mnie jego pogląd, że mięso to podstawa żywienia.
A, i jeszcze nie mogę zrozumieć zwyczaju u mnie w domu, że odkąd żyję, niedzielny obiad to ZAWSZE: ziemniaki+kurczak+surówka z białej kapusty. W całym moim życiu był może 1 wyjątek od tej reguły - zapiekanka, ale... z ziemniakami i mięsem, i oczywiście kapustą kiszoną.

[Vivienne]

Napisane przez trupiegi

Oj, nie do końca bym się zgodziła. Ludzie myślą, że mam świetną cerę, a z normalnej odległości nie widzą tego, jak się męczę z zapchanymi porami i nadmiarem sebum. (Na przerwach chodzę matować twarz bibułkami). Jestem więc w stanie zrozumieć koleżankę z porcelanową cerą, która na nią narzeka, bo wiem, ile wymaga wysiłku doprowadzenie jej do stanu zdatnego na wyjście do ludzi. (Kremy matujące, czyszczenie porów).

Tyle, że jak się rozmawia o problemach skórnych i trądziku, to taka osoba ze swoimi problemami jakie chciałaby mieć osoba z tymże trądzikiem zacjowuje się co najmniej niestosownie. A jak się jej zwróci uwagę, to jeszcze Ci powie z oburzeniem: "patrz jakiego mam pryszcza na brodzie", gdzie jest krosta wielkości latającego w powietrzy roztocza. I taaaa, świetnie się czuje osoba mająca trądzik na pół twarzy w porównaniu do tej

Sama już nie mam większych problemów. Tzn nierówny koloryt, drobne syfki, świecę się jak latarnia. Ale nie ośmieliłabym się narzekać i porównywać do osoby z zaawansowanym trądzikiem, której nic nie pomaga.

Nie wiem, może to przyczyna, że sama swego czasu miałam baaardzo kiepskie okresy z cerą i to po prostu rozumiem, a może dlatego, że mam więcej empatii niż ta wielkości łyżeczki od herbaty u niektórych. Trudno powiedzieć. Ale w każdej kwestii wypadałoby mieć trochę wyczucia

[yousuck]

Napisane przez trupiegi

Zaniepokoiło mnie to pytanie.
Mój się w pracy narobi, więc pewnie wygłodniały wraca. Dziwi mnie jego pogląd, że mięso to podstawa żywienia.
A, i jeszcze nie mogę zrozumieć zwyczaju u mnie w domu, że odkąd żyję, niedzielny obiad to ZAWSZE: ziemniaki+kurczak+surówka z białej kapusty. W całym moim życiu był może 1 wyjątek od tej reguły - zapiekanka, ale... z ziemniakami i mięsem, i oczywiście kapustą kiszoną.

Bardzo lubię też wersję: jak za dużo warzyw to nie, a obiad bez ziemniaczków to nie obiad, więc muszą być ziemniaczki, a o mięsku to chyba wspominać nie muszę . No i mały dodatek, to oczywiście sałatka z kapusty albo ogórki kiszone .

Dlatego w moim domu rodzinnym każdy gotował sam dla siebie, od kiedy skończyłam 12 lat .

[trupiegi]

Napisane przez Vivienne

Tyle, że jak się rozmawia o problemach skórnych i trądziku, to taka osoba ze swoimi problemami jakie chciałaby mieć osoba z tymże trądzikiem zacjowuje się co najmniej niestosownie. A jak się jej zwróci uwagę, to jeszcze Ci powie z oburzeniem: "patrz jakiego mam pryszcza na brodzie", gdzie jest krosta wielkości latającego w powietrzy roztocza. I taaaa, świetnie się czuje osoba mająca trądzik na pół twarzy w porównaniu do tej

Sama już nie mam większych problemów. Tzn nierówny koloryt, drobne syfki, świecę się jak latarnia. Ale nie ośmieliłabym się narzekać i porównywać do osoby z zaawansowanym trądzikiem, której nic nie pomaga.

Nie wiem, może to przyczyna, że sama swego czasu miałam baaardzo kiepskie okresy z cerą i to po prostu rozumiem, a może dlatego, że mam więcej empatii niż ta wielkości łyżeczki od herbaty u niektórych. Trudno powiedzieć. Ale w każdej kwestii wypadałoby mieć trochę wyczucia

No, no, rozumiem. Chodzi o wyczucie. Nie zawsze je mam i czasem powiem za dużo, np. kiedyś palnęłam przy otyłej osobie, że mam za duży brzuch. Pisząc tu na wątku nie zakładam, ze wszyscy inni ludzie postępują dziwnie/głupio i tylko ja mam rację. Czytając Wasze wypowiedzi, można też się zastanowić nad swoim zachowaniem.

[Wciągnął mnie ten wątek. Piszę pracę mgr o Wizażu, a od wczoraj nienajlepiej się czuję, więc sobie tutaj dyskutuję. No, ale po kolacji wracam do analiz wizażowego slangu.]

[WhiteCherry]

to ja jestem takim typowym polskim chłopem pod względem jedzenia. Jeśli w obiedzie nie będzie chociaż kawałeczków mięsa, to się nie najem
kiszka + ziemniaki + kapusta kiszona
makaron świderki + warzywka + kawałki mięsa
pierś z kurczaka + ziemniaki + surówka
sznycel + ziemniaki + buraki
pierogi też koniecznie z mięchem

[I am Rock]

Napisane przez candycotton

Julianna- to tak ogolnie bylo, bo sporo tego w innych watkach.

A dla mnie tez to juz jest dom rodzicow, kiedys sie klocilam ale teraz juz tak nie bardzo, bo niedlugo bede sie i tak chciala wyprowadzic bo czuje, ze juz czas, ale najpierw magister i praca, co z tego ze sobie zrobie sciane na teczowo jak bede zrec tynk z glodu.

Ja jak mysle o moim psie, juz nawet po imieniu nie wolam, to jest 'dziecko'. moze przelalam na niego instykty XDDD co ja nie robilam dla tego psa, skakalam pod samochod, na srodek jeziora, po skalach sie wdrapywalam, kule sie co noc na lozku bo pies musi lezec rozwalony na calej dlugosci miec wiekszosc koldry, nie spalam po nocach jak sie nazarl trawy i wymiotowal superhiroł wlascicielka
Boje sie przez to ze jak bede miala kiedys dziecko to mi jednak odwali XD

Jeśli chodzi o psa , to zdradzasz duże podobieństwo do mojego męża.
Ale nie martw się. że pies wymiotuje trawą, on tak sobie oczyszcza przewód pokarmowy.

[Aliseja]

U mnie to pytania typu " Co ty masz na twarzy" "Dlaczego masz krosty, czemu z nimi nic nie robisz" zadawane przez osoby z cerą pupci niemowlęcia w szkole są na porządku dziennym ;/