Rozstanie z facetem, cz. XXII

[willy_nilly]

Napisane przez aaanuuusiaaa

Czy gdybyśmy się skapli na czas i walczyli z rutyną to by coś z tego było, czy jak jest rutyna to już nic z tego nie będzie...?

Gdyby babcia miała wąsy... Olej. Nie zadręczaj się myślami pt. co by było gdyby... Patrz w przyszłość!

Napisane przez _Desolation

Poza tym tyle rozmów odbyliśmy o jego niemocy kochania, że jak ktoś mi jeszcze powie że nie umie kochać to zwymiotuje.

O, a ja myślałam, że tylko mój ex mi takie kazania prawił.

Napisane przez Kallija

Rozstałam się z chłopakiem po ponad rocznym związku. Był moją pierwszą poważną miłością. To ja podjęłam decyzję o odejściu od niego...

Trzymaj się dzielnie!

[heliks]

witam nowe dziewczyny

ja wlasnie wrocilam ze spotkania/randki. w sumie bylo okey ale wlasnie tylko okey... chlopak okey,mily,kulturalny, sam zaplacil rachunek, odprowadzil na przystanek, dal buzi w policzek i po 30 min napisal smsa z podziekowaniem i checia nast spotkania. nie wiem moze wymagam od siebie za duzo ale chcialabym chociaz poczuc jakas wieksza radosc albo cos, nie wiem czuje sie jakos wypruta z uczuc;/

[Ofelia 20]

Napisane przez wariatka345

Spytałam się jego kiedy dojrzeje jak ma już tyle lat to coś odpowiedział w stylu "zostanę chyba starym kawalerem, ja już dawno dziewczyny nie miałem (aha) i nie potrafię z kimś być". Po dwóch tyg chyba zmienił zdanie HELIKS krótko z nim byłam 2 miesiące, ale sama tracę wiarę w mężczyzn. Myślę, że jednym z powodów dlaczego nie jesteśmy już razem jest to, że nie uprawialiśmy seksu. Niby nie nalegał, ale widać, że chciał to zrobić.

Tak zmienił zdanie Po prostu nowa dziewczyna to nowa dziewczyna, pare randek, parę tygodni może miesięcy, a jak zrobi się za poważnie, to przecież można znaleźć następną
Oczywiście, to mogła też być zwykła wymówka i tyle. Ale są tacy mężczyźni, którzy rzeczywiście, nigdy nie dojrzewają, albo bardzo późno.

Ja zawsze mówię o swoim wujku, który jak byl młody to wszystkie laski za nim latały, nawet mojej mamie się podobał No niestety po 40 się wszystko zmieniło, tamte dobre czasy minęły, ale ma młodą dziewczynę, bardzo fajną. I nawet podobno "dojrzał" do tego żeby mieć z nią dziecko (tzn teraz by chciał), ale za to do ślubu mu się nie spieszy A ona chce wszystko po kolei, wiec żyją sobie już parę lat (6-7?) w takim zawieszeniu. I to przykład mężczyzny, który zawsze był niedojrzały i pewnie skończy jako kawaler. Bo jego babce, szczerze życzę szczęścia z kimś innym, jest młoda ma 27 lat, mam nadzieję, że sobie z nim życia nie zmarnuje

Słuchaj dobrze, że to było tak krótko. Wiem, może dla Ciebie teraz to marne pocieszenie. Ale sama widzisz, na jaki typ trafiłaś. Widać, że gość niedojrzały, bo nawet gdyby doszedł do wniosku, że to nie jest to, że szuka dla siebie innej partnerki, to mógłby Ci kulturalnie o tym powiedzieć. A zaczął zachowywać się jak gimnazjalista
Szkoda życia na takich ludzi

[magda88]

Napisane przez change

To prawda, tylko szkoda, ze jest mnóstwo cwaniaków, którzy dają nam wrażenie, że chcą byśmy byli ich częścią życia a tak de facto traktują jak zapchaj dziury, jak koło ratunkowe jak nikogo nie ma w pobliżu

Niestety Ja to nazywam "poczekalnią"- jak nie ma nic,to może być, ale jak się trafi coś lepszego to się zostawia...
Ale to zdanie chociaż uczy moim zdaniem tego, żeby się nie pchać w sytuacji kiedy jemu nie zależy, nie błagać i nie ciągnąć nic na siłę kiedy druga strona po prostu tego nie chce.

Strasznie dużo nowych dziewczyn...Dołujące. Część "starych" już ponownie randkuje i lepiej, żeby nikt nie musiał tu przybywać nowy Choć dobrze, że takie miejsce jest.

Ja zaczęłam ćwiczyć. Ogólnie mam plan na jakieś 8mcy, mam nadzieję, że nie braknie mi zapału po 2 tygodniach jak zwykle Troszkę też miałam doła, ale jak tak myślę, to sama jestem już polowę tego czasu który byłam z ex. Aż niewiadrygodne. Dużo zrobiłam dobrego dla siebie od tego czasu, są przestoje, są i kroki w tył ale generalnie ciągle ku lepszemu.
A randka przełożona na sobotę Miał być dziś spontaniczny spacer ale była już 21 zanim bym się wyszykowała to byłby środek nocy A randkowicz mieszka całkiem niedaleko mnie Oby tylko ta randka nie była katastrofą a on burakiem

[Tort]

Napisane przez magda88

Strasznie dużo nowych dziewczyn...Dołujące. Część "starych" już ponownie randkuje i lepiej, żeby nikt nie musiał tu przybywać nowy Choć dobrze, że takie miejsce jest.

Tak i jestem bardzo szczęśliwa spędzając czas z Idealnym panem, który jest naprawdę cudowny. Dzisiaj naszą randkę przerwał nam ex i I zachował klasę i styl, zapytał czy wolałabym wyjść, albo przejść do innej sali, ale zdecydowaliśmy się do prostu dzieciaka ignorować. Jego rozmowy (bardzo głośne) polegały mniej więcej na relacjonowaniu imprez które były albo które będą, bardzo licznie okraszone k*****i Nie ma co, człowiek na poziomie, całe szczęście, że mnie rzucił zanim zupełnie się stoczył

[201703160948]

Dzisiaj spotkałam się z panem cudownym 3 raz
Dziewczyny, jestem przeszczęśliwa!

[willy_nilly]

Napisane przez Tort

Tak i jestem bardzo szczęśliwa spędzając czas z Idealnym panem, który jest naprawdę cudowny.

Napisane przez poziomkaa_

Dzisiaj spotkałam się z panem cudownym 3 raz
Dziewczyny, jestem przeszczęśliwa!

Cieszę się razem z Wami! Szczęścia...

[_Desolation]

Chyba rzeczywiście powinnam usunąć gg exa bo mnie marność bierze na jego opisy.
Na tyle go znam że wiem że zawsze jak ma piosenkę z yt na opisie to w tej chwili się utożsamia z jej słowami, w sumie obydwoje tak robimy (dlatego jak raz miałam piosenkę Gotye to od razu było że to do niego)
on teraz ma piosenkę Hugh Laurie - Guess I'm a Fool czego kompletnie nie ogarniam bo jest o miłości a dopiero co płakał że on się nie umie już zakochać.
Zrozum tu faceta.
Tak jak raz Malla napisała, nigdy się nie dowiem co mu naprawdę w głowie siedzi.

willy_nilly - co do poprzedniego posta, widzę że nie jestem sama z takim "trudnym" exem

[willy_nilly]

Napisane przez _Desolation

Chyba rzeczywiście powinnam usunąć gg exa bo mnie marność bierze na jego opisy.

Usuń, usuń, ja usunęłam wszystko i dobrze mi to zrobiło!

Napisane przez _Desolation

willy_nilly - co do poprzedniego posta, widzę że nie jestem sama z takim "trudnym" exem

Bo to takie biedaczki ze złamanymi serduszkami są i w miłość już nie wierzą.

[flu]

Napisane przez magda88

Ja zaczęłam ćwiczyć. Ogólnie mam plan na jakieś 8mcy, mam nadzieję, że nie braknie mi zapału po 2 tygodniach jak zwykle Troszkę też miałam doła, ale jak tak myślę, to sama jestem już polowę tego czasu który byłam z ex. Aż niewiadrygodne. Dużo zrobiłam dobrego dla siebie od tego czasu, są przestoje, są i kroki w tył ale generalnie ciągle ku lepszemu.
A randka przełożona na sobotę Miał być dziś spontaniczny spacer ale była już 21 zanim bym się wyszykowała to byłby środek nocy A randkowicz mieszka całkiem niedaleko mnie Oby tylko ta randka nie była katastrofą a on burakiem

To świetnie, że wiele dziewczyn randkuje! Ja póki co układam sobie życie sama - dużo pracuję, planuję podróż w następnym miesiącu, zapisuję się na sambę (yeah). I mimo że eks nigdy mnie nie ograniczał, a ja zawsze byłam bardzo zajętą osobą, celebruję życie. Grunt to być szczęśliwym samym ze sobą, a wtedy reszta sama się ułoży

[Kallija]

Napisane przez iamxshi

Szczerze mówiąc, często zastanawiałam się jakim cudem byliśmy razem. Dogadywaliśmy się rewelacyjnie, ale religia, podejście do przyszłości, to, że ja chcę się przeprowadzić, i te głupie małe sprawy jak muzyka, kultura, wygląd - wszystko to niebo a ziemia. Różnimy się strasznie, i pomimo, że wiem, że nigdy już nie spotkam takiego faceta, przy którym bym się czuła tak swobodnie i pewnie, że mogę mu powiedzieć o wszystkim, to po prostu za dużo nas dzieli.

Na dłuższą metę takie coś nie ma chyba racji bytu, chyba, że w wyjątkach. A pod koniec było źle i razem, i osobno. Tak źle, tak jeszcze gorzej. Rozstanie nie było dobre, ale w tej sytuacji najlepsze

My na codzień i w małych sprawach dogadywaliśmy się świetnie, ale jeśli chodzi o poglądy i plany na przyszłość, to mieliśmy zupełnie różne zdania. Komuś może się to wydać dziwne, ale naprawdę tak było. Wielokrotnie o tym rozmawialiśmy i nie widzę już szansy na porozumienie. Na przykład jak się poznaliśmy, to on nie chciał nigdy wziąć ślubu. Nie i koniec. Po jakimś czasie stwierdził, że może się dla mnie POŚWIĘCIĆ i go wziąć. Cóż za wspaniałomyślność... Mnie coś takiego nie satysfakcjonuje, a on nie może więcej dla mnie zrobić. Oczywiście to nie jedyna sprawa, kiedy mieliśmy odmienne zdania. Dlatego zdecydowałam o rozstaniu. Boli mnie to bardzo, ale nie widzę innego wyjścia

[_Desolation]

Napisane przez willy_nilly

Usuń, usuń, ja usunęłam wszystko i dobrze mi to zrobiło!
Bo to takie biedaczki ze złamanymi serduszkami są i w miłość już nie wierzą.

Usunęłam w cholerę!

Biedactwa.

Twój też tak pragnął żeby z tego powodu że nie wierzy w miłość się nad nim rozczulać. ?
Bo jak stwierdził nie ja tu jestem ofiarą tylko on, a ja na siłę chcę zrobić z siebie poszkodowaną.
A jak mu powiedzieć że jest po prostu słaby a kreuje się na nie wiadomo kogo, to wielkie oburzenie,a jak mówić mu jaki biedny to ojej..

[flu]

Napisane przez Kallija

My na codzień i w małych sprawach dogadywaliśmy się świetnie, ale jeśli chodzi o poglądy i plany na przyszłość, to mieliśmy zupełnie różne zdania. Komuś może się to wydać dziwne, ale naprawdę tak było. Wielokrotnie o tym rozmawialiśmy i nie widzę już szansy na porozumienie. Na przykład jak się poznaliśmy, to on nie chciał nigdy wziąć ślubu. Nie i koniec. Po jakimś czasie stwierdził, że może się dla mnie POŚWIĘCIĆ i go wziąć. Cóż za wspaniałomyślność... Mnie coś takiego nie satysfakcjonuje, a on nie może więcej dla mnie zrobić. Oczywiście to nie jedyna sprawa, kiedy mieliśmy odmienne zdania. Dlatego zdecydowałam o rozstaniu. Boli mnie to bardzo, ale nie widzę innego wyjścia

To wyobraź sobie, że mój poprzedni eks przez rok, dwa powiedzmy, nazywał mnie swoją przyszłą żoną i ślub planował, a po czterech, pewnego dnia (dzień przed rozstaniem) stwierdził, że przecież wiem, że on nie chce brać ślubu nigdy
Z kolei z byłym, po którym teraz rozpaczałam, mieliśmy bardzo podobne poglądy - on, rzekłabym, był nawet bardziej prorodzinny niż ja, a i tak nie wyszło.. Cóż, życie..

[Kallija]

Napisane przez flu

To wyobraź sobie, że mój poprzedni eks przez rok, dwa powiedzmy, nazywał mnie swoją przyszłą żoną i ślub planował, a po czterech, pewnego dnia (dzień przed rozstaniem) stwierdził, że przecież wiem, że on nie chce brać ślubu nigdy
Z kolei z byłym, po którym teraz rozpaczałam, mieliśmy bardzo podobne poglądy - on, rzekłabym, był nawet bardziej prorodzinny niż ja, a i tak nie wyszło.. Cóż, życie..

Ano życie... Ja trzymam się nadziei, że jeszcze spotkam kogoś, kto będzie miał takie same poglądy jak ja i nie będzie musiał się poświęcać. Niby nadzieja matką głupich, ale inaczej już w ogóle nie poradzę sobie po tym rozstaniu.

[heliks]

Napisane przez flu

To świetnie, że wiele dziewczyn randkuje! Ja póki co układam sobie życie sama - dużo pracuję, planuję podróż w następnym miesiącu, zapisuję się na sambę (yeah). I mimo że eks nigdy mnie nie ograniczał, a ja zawsze byłam bardzo zajętą osobą, celebruję życie. Grunt to być szczęśliwym samym ze sobą, a wtedy reszta sama się ułoży

i bardzo trafne podejsciew sumie jesli my same sie nie bedziemy kochac i zyc ze soba w zgodzie to kto inny bedzie;>

Napisane przez flu

To wyobraź sobie, że mój poprzedni eks przez rok, dwa powiedzmy, nazywał mnie swoją przyszłą żoną i ślub planował, a po czterech, pewnego dnia (dzień przed rozstaniem) stwierdził, że przecież wiem, że on nie chce brać ślubu nigdy
Z kolei z byłym, po którym teraz rozpaczałam, mieliśmy bardzo podobne poglądy - on, rzekłabym, był nawet bardziej prorodzinny niż ja, a i tak nie wyszło.. Cóż, życie..

hehe spoko byly narzeczony mojej kumpeli powiedzial jej, że oswiadczyl się jej tylko dlatego żeby sprawić jej przyjemność oraz, że ona tego chciala (dodam, że sama wgl nie poruszała tej kwesti:P) a po tym jak oddala pierscionek to w klotni (przy jego kumplach) powiedział jej, że wziął pieścionek bo zloto jest drogie:P

[Kallija]

To mój przynajmniej był uczciwy i od początku mówił jak u niego ta sprawa wygląda. Niestety, nie jestem w stanie tego zaakceptować, bo są to zbyt ważne kwestie jak dla mnie.
Jakimś wyjściem byłoby też nierozmawianie na ten temat. Tylko na jak długo?

[flu]

Napisane przez Kallija

Ano życie... Ja trzymam się nadziei, że jeszcze spotkam kogoś, kto będzie miał takie same poglądy jak ja i nie będzie musiał się poświęcać. Niby nadzieja matką głupich, ale inaczej już w ogóle nie poradzę sobie po tym rozstaniu.

A ja nie podchodzę do tego w ten sposób, tylko wierzę, że wszystko będzie dobrze .Co więcej, po prostu wiem, że tak będzie
I choć zdarzają się zdecydowanie gorsze dni (kilka dni temu spotkałam się na chwilę z eksem, bo miałam urodziny i przy okazji miałam mu coś dać, no i składając życzenia mnie przytulił.. nie muszę mówić, jak to mnie zdołowało), to staram się zdecydowanie nie myśleć, że nic mi się nie układa i już nie ułoży, bo to nieprawda!

---------- Dopisano o 10:53 ---------- Poprzedni post napisano o 10:52 ----------

Napisane przez heliks

i bardzo trafne podejsciew sumie jesli my same sie nie bedziemy kochac i zyc ze soba w zgodzie to kto inny bedzie;>



hehe spoko byly narzeczony mojej kumpeli powiedzial jej, że oswiadczyl się jej tylko dlatego żeby sprawić jej przyjemność oraz, że ona tego chciala (dodam, że sama wgl nie poruszała tej kwesti:P) a po tym jak oddala pierscionek to w klotni (przy jego kumplach) powiedział jej, że wziął pieścionek bo zloto jest drogie:P

O kurde... Cóż, można powiedzieć, że chłopak miał przynajmniej łeb na karku Nie mogę, co za typ..

[heliks]

Napisane przez flu

A ja nie podchodzę do tego w ten sposób, tylko wierzę, że wszystko będzie dobrze .Co więcej, po prostu wiem, że tak będzie
I choć zdarzają się zdecydowanie gorsze dni (kilka dni temu spotkałam się na chwilę z eksem, bo miałam urodziny i przy okazji miałam mu coś dać, no i składając życzenia mnie przytulił.. nie muszę mówić, jak to mnie zdołowało), to staram się zdecydowanie nie myśleć, że nic mi się nie układa i już nie ułoży, bo to nieprawda!

wszystko sie ułoży dziewczyny tylko trzeba cierpliwości ja w sumie troche się cieszę, że jestem sama bo mam czas zastanowić się czego potrzebuję tak na prawdę a poza tym doszłam do wniosku, że nie warto zadowalać się półśrodkami tylko jak kochać to księcia

---------- Dopisano o 10:53 ---------- Poprzedni post napisano o 10:52 ----------


O kurde... Cóż, można powiedzieć, że chłopak miał przynajmniej łeb na karku Nie mogę, co za typ..

on to wgl byl ewenement:P tak nie lubiłam tego typka, że masakra:/ i jeszcze do mnie się próbował przystawiać jak z nią był ;]

[Kallija]

Napisane przez flu

A ja nie podchodzę do tego w ten sposób, tylko wierzę, że wszystko będzie dobrze .Co więcej, po prostu wiem, że tak będzie
I choć zdarzają się zdecydowanie gorsze dni (kilka dni temu spotkałam się na chwilę z eksem, bo miałam urodziny i przy okazji miałam mu coś dać, no i składając życzenia mnie przytulił.. nie muszę mówić, jak to mnie zdołowało), to staram się zdecydowanie nie myśleć, że nic mi się nie układa i już nie ułoży, bo to nieprawda!

W przypadku mojego eksa to ja już straciłam wiarę, że nam się ułoży. Po prostu wydaje mi się to niemożliwe. A jeśli chodzi o przyszłość, to patrzę w nią z optymizmem i wierzę, że jeszcze będę szczęśliwa

[flu]

Napisane przez heliks

on to wgl byl ewenement:P tak nie lubiłam tego typka, że masakra:/ i jeszcze do mnie się próbował przystawiać jak z nią był ;]

Oooo tak, ja też takich lubię.. A jeszcze bardziej, jak oni się przystawiają, a potem mówią, że to ty robiłaś

Co do księcia, to absolutnie się zgadzam i ja podchodzę podobnie - teraz się ogarniam, skupiam na sobie, jak ktoś się trafi to fajnie, ale na pewno nic na siłę. Poza tym jak już, to ma to być wersja de lux Szkoda życia na inny pakiet..

---------- Dopisano o 11:32 ---------- Poprzedni post napisano o 11:31 ----------

Napisane przez Kallija

W przypadku mojego eksa to ja już straciłam wiarę, że nam się ułoży. Po prostu wydaje mi się to niemożliwe. A jeśli chodzi o przyszłość, to patrzę w nią z optymizmem i wierzę, że jeszcze będę szczęśliwa

O eksie to ja nawet nie mówię Najważniejsze jest to, co przed nami, a i tak nie wiemy, jakie figle nam jeszcze spłata los

[heliks]

Napisane przez flu

Oooo tak, ja też takich lubię.. A jeszcze bardziej, jak oni się przystawiają, a potem mówią, że to ty robiłaś

Co do księcia, to absolutnie się zgadzam i ja podchodzę podobnie - teraz się ogarniam, skupiam na sobie, jak ktoś się trafi to fajnie, ale na pewno nic na siłę. Poza tym jak już, to ma to być wersja de lux Szkoda życia na inny pakiet..

dokładnie nie no w tym przypadku wiedział, że taka ściema by nie przeszła bo chyba bym go zmiotła z powierzchni ziemi
z doświadczenia wiem,że jak się na coś czeka to nie wychodzi a jak się niczego nie oczekuje to wtedy jest najlepiej

[flu]

Napisane przez heliks

dokładnie nie no w tym przypadku wiedział, że taka ściema by nie przeszła bo chyba bym go zmiotła z powierzchni ziemi
z doświadczenia wiem,że jak się na coś czeka to nie wychodzi a jak się niczego nie oczekuje to wtedy jest najlepiej

Ja się dowiedziałam po fakcie mocno i nie miałam okazji od tamtej pory go ujrzeć Szkoda...

Zdecydowanie, poza tym moim zdaniem często sukces przyciąga sukces (przynajmniej u mnie tak działa), więc inwestuję w siebie, a im bardziej będę czuła się spełniona, tym bardziej będę szczęśliwa Najgorszy błąd to desperacja, którą można zauważyć u wielu dziewczyn, wierzących, że tylko facet może podnieść ich wartość..

[oh Mandy]

Cześć dziewczyny . Wybaczcie, że się nie udzielam zbyt często, ale mam taki masakryczny plan na uczelni, że codziennie jestem w domu ok. 21 I jak wracam do domu, to nie ma mowy o posiedzeniu przy komputerze, bo kot szaleje i muszę się z nim bawić. A do tego, zaczęłam uczyć się na poprawkę.

Śnił mi się dzisiaj ex, że wprowadził się tu z powrotem A mnie wcale to nie ucieszyło.

[narzeczona_tudora]

Dzień dobry dziewczyny
Ostatnio też rzadziej tu bywałam, ale byłam kompletnie zalatana i zajęta, no i ten plan na uczelni...
Smuci mnie to, że dochodzą nowe dziewczyny, ale za to dobrze, że te, które już tu są, układają sobie życie, chodzą na randki.
Już nie wiem co robić, mam totalne dołki momentami, że to rozstanie to moja wina, że wszystko przeze mnie, że nie wytrzymał ze mną, że jestem okropna... Czy ja jestem normalna...?
Do tego kumpela się mnie zapytała ostatnio, czy ex się odzywał, więc odpowiadam jej zgodnie z prawdą, że nie (a mija już z 6-7 tygodni), na co on "a to cham..."... To lepiej by było jakby się odzywał, pisał, a ja bym miała mętlik w głowie? Już sama nie wiem...

---------- Dopisano o 13:13 ---------- Poprzedni post napisano o 13:10 ----------

Napisane przez flu

Ja się dowiedziałam po fakcie mocno i nie miałam okazji od tamtej pory go ujrzeć Szkoda...

Zdecydowanie, poza tym moim zdaniem często sukces przyciąga sukces (przynajmniej u mnie tak działa), więc inwestuję w siebie, a im bardziej będę czuła się spełniona, tym bardziej będę szczęśliwa Najgorszy błąd to desperacja, którą można zauważyć u wielu dziewczyn, wierzących, że tylko facet może podnieść ich wartość..

Popieram flu, a wiele dziewczyn popełnia ten błąd - uważa, że bez faceta są nikim, nie poradzą sobie w życiu, popadają w depresję... Od tego się trzymamy z daleka, jako singielki jesteśmy również dużo warte i interesujące.

---------- Dopisano o 13:14 ---------- Poprzedni post napisano o 13:13 ----------

Napisane przez heliks

dokładnie nie no w tym przypadku wiedział, że taka ściema by nie przeszła bo chyba bym go zmiotła z powierzchni ziemi
z doświadczenia wiem,że jak się na coś czeka to nie wychodzi a jak się niczego nie oczekuje to wtedy jest najlepiej

To prawda, wiem również po swoim przykładzie - exa poznałam zupełnie przez przypadek, gdy się tego w ogóle nie spodziewałam nie czekamy, żyjemy pełnią życia!

[ZielonookaAla]

Cześć dziewczyny!

Niestety, ale dołączam do Waszego grona! Napisałam niestety, bo wiadomo co się z tym musi wiązać. Rozstanie. Byliśmy ze sobą 5 lat, było cudownie, dobrze, źle, tragicznie, beznadziejnie, naprawdę różnie, ale zawsze jakoś ze wszystkim sobie radziliśmy. Jednak w ostatnich m-cach zaczęło się psuć. Najpierw przed świętami Bożego Narodzenie się wyprowadziłam od niego, bo myślałam, że pomoże to pokonać kryzys, ze może jak zatęsknimy do siebie, to coś się naprawi. I było nawet okay, spotykalismy sie regularnie, jednak nie do końca czułam, że wszystko jest tak jak powinno być, coś w jego zachowaniu nie dawało mi spokoju. Jak się okazało on wykorzystał ten moment mojej wyprowadzki i za moimi plecami zaczął kręcić z nowo poznaną znajomą jego znajomego. Poznali się kiedy ja pojechałam na weekend do mojej przyjaciółki zza granicy. Oczywiście słowem nic nie wspomniał. Pewnego dnia idąc do pracy zostawił telefon, a w nim smsy do niej. Chciał się spotkać z nią. Zadzwoniłam na służbowy i powiedziałam, że wiem. Nawet się nie chciał wytłumaczyć, wściekł się, że grzebałam mu w telefonie, powiedziałam, że nie chcę go widzieć, a on, że dobrze, że dla niego to też już się skończyło. To była nasza ostatnia rozmowa, dokładnie tydzień temu. Do dziś się nie odezwał. Zrobiło się tak cicho w moim życiu i tak smutno. Nie potrafię myśleć o niczym innym.
A na dodatek, dzień po rozstaniu dostałam wypowiedzenie z pracy, podziękowali mi po 3 latach ciężkiego zasuwania, a jeszcze m-c temu mówili o awansie i szkoleniach na lepsze stanowisko.
Miałam tyle planów związanych z moim byłym T., z pracą, w maju mieliśmy wspólnie wyjechać do przyjaciół z Czech. A tu nagle wszystko runęło... Jak to przetrwać, no jak?

[kobieta_wamp]

Można się dołączyć?

Ja podobnie jak Kallija rozstałam się z facetem po prawie 4 latach. To była teoretycznie i praktycznie moja decyzja. Nie zmienia to faktu, że jest mi okrutnie źle. Pan X był (jest jeszcze?) moim "uzależnieniem". Bardzo dużo ze sobą przeżyliśmy (m.in. jego pobyt w zk, wspólne mieszkanie). Wydawało mi się, że nic nie może nas rozłączyć, ale jego zachowanie, poglądy, priorytety nie do końca pokrywały się z moimi. Obydwoje mieliśmy silne charaktery. Byliśmy jak ogień i woda. 2 różne światy. Nasze kłótnie były niczym jak bomba atomowa, a zdarzały się dosyć często. Potrafiliśmy nie odzywać się do siebie przez tydzień. Nie będę wspominać o naszych kryzysach, bo było już dużo, ale zawsze jakoś to wszystko sobie układaliśmy. Miałam wrażenie, że każdy nasz rozwiązany kryzys zbliżał nas do siebie, ale również i oddalał..
Jest mi tak ciężko, po podjęciu tej decyzji, że nie umiem sobie z tym poradzić. Mam takie kryzysy, że chce do niego napisać, posklejać wszystko, może jednak uda nam się to wszystko naprawić, że będzie ok, ale czy jest sens? Związek nie polega na wiecznej walce o drugą osobę, ale ja jestem chyba masochistką :/ Muszę to jakoś przetrwać, zacisnąć zęby, ale czasem nie daje rady. Najgorsze jest to, że jestem taką idiotką, która potrafi żyć wspomnieniami, a one niszczą moje trzeźwe myślenie na sytuacje. Jeszcze w tak beznadziejny sposób się rozstaliśmy, że jestem wściekła, ale nie dał mi wyboru, nie chciał się spotkać.
Mówiąc krótko jestem w maksymalnym dole psychicznym. Telefon milczy od tyg, czuję się samotna.
Jeżeli pozwolicie smęcić mi tutaj w momentach kryzysu, to będę wdzięczna.

[narzeczona_tudora]

Napisane przez ZielonookaAla

Cześć dziewczyny!

Niestety, ale dołączam do Waszego grona! Napisałam niestety, bo wiadomo co się z tym musi wiązać. Rozstanie. Byliśmy ze sobą 5 lat, było cudownie, dobrze, źle, tragicznie, beznadziejnie, naprawdę różnie, ale zawsze jakoś ze wszystkim sobie radziliśmy. Jednak w ostatnich m-cach zaczęło się psuć. Najpierw przed świętami Bożego Narodzenie się wyprowadziłam od niego, bo myślałam, że pomoże to pokonać kryzys, ze może jak zatęsknimy do siebie, to coś się naprawi. I było nawet okay, spotykalismy sie regularnie, jednak nie do końca czułam, że wszystko jest tak jak powinno być, coś w jego zachowaniu nie dawało mi spokoju. Jak się okazało on wykorzystał ten moment mojej wyprowadzki i za moimi plecami zaczął kręcić z nowo poznaną znajomą jego znajomego. Poznali się kiedy ja pojechałam na weekend do mojej przyjaciółki zza granicy. Oczywiście słowem nic nie wspomniał. Pewnego dnia idąc do pracy zostawił telefon, a w nim smsy do niej. Chciał się spotkać z nią. Zadzwoniłam na służbowy i powiedziałam, że wiem. Nawet się nie chciał wytłumaczyć, wściekł się, że grzebałam mu w telefonie, powiedziałam, że nie chcę go widzieć, a on, że dobrze, że dla niego to też już się skończyło. To była nasza ostatnia rozmowa, dokładnie tydzień temu. Do dziś się nie odezwał. Zrobiło się tak cicho w moim życiu i tak smutno. Nie potrafię myśleć o niczym innym.
A na dodatek, dzień po rozstaniu dostałam wypowiedzenie z pracy, podziękowali mi po 3 latach ciężkiego zasuwania, a jeszcze m-c temu mówili o awansie i szkoleniach na lepsze stanowisko.
Miałam tyle planów związanych z moim byłym T., z pracą, w maju mieliśmy wspólnie wyjechać do przyjaciół z Czech. A tu nagle wszystko runęło... Jak to przetrwać, no jak?

Może w tydzień po rozstaniu w to nie uwierzysz, ale dziękuj Bogu, że już z nim nie jesteś. Po co Ci ktoś, kto Cię oszukuje, mąci? Jeszcze kiedyś powiesz, że dobrze się stało i będziesz szczęśliwa z kimś innym, kto będzie Cię naprawdę kochał i będzie uczciwy.
Nie wiem, dla mnie jak facet oszukiwał, zdradzał, to nie miał szans, napawałam automatycznie do niego... obrzydzeniem.

[willy_nilly]

Napisane przez _Desolation

Usunęłam w cholerę!

Twój też tak pragnął żeby z tego powodu że nie wierzy w miłość się nad nim rozczulać. ?
Bo jak stwierdził nie ja tu jestem ofiarą tylko on, a ja na siłę chcę zrobić z siebie poszkodowaną.
A jak mu powiedzieć że jest po prostu słaby a kreuje się na nie wiadomo kogo, to wielkie oburzenie,a jak mówić mu jaki biedny to ojej..

I bardzo dobrze, że usunęłaś! A nie, bo mój twierdził, że to moja wina. Bo ja zła kobieta byłam, bo kiedy ze mną pierwszy raz zerwał to śmiałam się z kimś związać i kiedy do niego wróciłam do nagle mi zaczął wypominać czas, kiedy nie byliśmy razem... że niby przestałam być dla niego wyjątkowa, że zniszczyłam w nim wiarę w miłość, że to moja wina, że jest źle... a kiedy padałam niemalże do stóp i się upokarzałam, byle to ratować, to stwierdzał, że mam przestać, bo on nie ma czasu, bo uczy się (bardzo dziwne, że później mu musiałam pisać smsami odpowiedzi na pytania na egzaminie, bo mimo "nauki" nic nie umiał ) albo idzie na piwo. Po 3 miesiącach wmawiania mi jaka to jestem zła i burzenia mojego poczucia własnej wartości, rzuciłam w cholerę. Kilka miesięcy później uznał, że on chyba wciąż mnie... by za trzy tygodnie być z inną.

Napisane przez Kallija

Oczywiście to nie jedyna sprawa, kiedy mieliśmy odmienne zdania. Dlatego zdecydowałam o rozstaniu. Boli mnie to bardzo, ale nie widzę innego wyjścia

Podziwiam Cię, wiesz? Nie każda kobieta znalazłaby w sobie tyle siły i wolałyby żyć w układzie, który ich nie satysfakcjonuje, bo "kochają". Będzie dobrze, będzie cudnie!

Napisane przez heliks

i bardzo trafne podejsciew sumie jesli my same sie nie bedziemy kochac i zyc ze soba w zgodzie to kto inny bedzie;>

pokooochaj siebie, jedną szansę sobie daj la la la....

Napisane przez heliks

powiedział jej, że wziął pieścionek bo zloto jest drogie:P

sorry. ja bym na jego oczach wyrzuciła przez okno, jakby chciał to by sobie znalazł.

Napisane przez oh Mandy

I jak wracam do domu, to nie ma mowy o posiedzeniu przy komputerze, bo kot szaleje i muszę się z nim bawić. A do tego, zaczęłam uczyć się na poprawkę.
Śnił mi się dzisiaj ex, że wprowadził się tu z powrotem A mnie wcale to nie ucieszyło.

Widzę, że kotek Ci się nudzić nie daje! Trzymam kciuki za poprawkę, ja już zaliczyłam tę moją nieszczęsną. A co do snu - nie było się z czego cieszyć. Jak najdalej od niego!

Napisane przez narzeczona_tudora

Już nie wiem co robić, mam totalne dołki momentami, że to rozstanie to moja wina, że wszystko przeze mnie, że nie wytrzymał ze mną, że jestem okropna... Czy ja jestem normalna...?
To lepiej by było jakby się odzywał, pisał, a ja bym miała mętlik w głowie? Już sama nie wiem...

Nie możesz się tak zadręczać, że to Twoja wina. To nie jest dobre, sama przez to przechodziłam. Aż zobaczyłam, do jakiego poziomu stoczył się mój ex. I nie, lepiej, żeby się NIE odzywał.

Napisane przez ZielonookaAla

Niestety, ale dołączam do Waszego grona! Napisałam niestety, bo wiadomo co się z tym musi wiązać. Rozstanie. Byliśmy ze sobą 5 lat, było cudownie, dobrze, źle, tragicznie, beznadziejnie, naprawdę różnie, ale zawsze jakoś ze wszystkim sobie radziliśmy. Jednak w ostatnich m-cach zaczęło się psuć.

I w takich sytuacjach tracę wiarę w facetów... Nawet nie potrafił się sam do wszyskiego przyznać, tylko bezczelnie zarzucał Ci, że śmiałaś ruszać jego telefon... Ciesz się, że jesteś już jak najdalej od niego...

Napisane przez kobieta_wamp

Można się dołączyć?
Ja podobnie jak Kallija rozstałam się z facetem po prawie 4 latach. To była teoretycznie i praktycznie moja decyzja. Nie zmienia to faktu, że jest mi okrutnie źle. Pan X był (jest jeszcze?) moim "uzależnieniem".

Będzie dobrze... przestanie boleć, przestanie Cię do niego ciągnąć. Popatrz ile tu dziewczyn bylo w podobnej sytuacji... a teraz? Randkują. Są szczęśliwe. Trzymaj się!

[heliks]

Napisane przez ZielonookaAla

Cześć dziewczyny!

Niestety, ale dołączam do Waszego grona! Napisałam niestety, bo wiadomo co się z tym musi wiązać. Rozstanie. Byliśmy ze sobą 5 lat, było cudownie, dobrze, źle, tragicznie, beznadziejnie, naprawdę różnie, ale zawsze jakoś ze wszystkim sobie radziliśmy. Jednak w ostatnich m-cach zaczęło się psuć. Najpierw przed świętami Bożego Narodzenie się wyprowadziłam od niego, bo myślałam, że pomoże to pokonać kryzys, ze może jak zatęsknimy do siebie, to coś się naprawi. I było nawet okay, spotykalismy sie regularnie, jednak nie do końca czułam, że wszystko jest tak jak powinno być, coś w jego zachowaniu nie dawało mi spokoju. Jak się okazało on wykorzystał ten moment mojej wyprowadzki i za moimi plecami zaczął kręcić z nowo poznaną znajomą jego znajomego. Poznali się kiedy ja pojechałam na weekend do mojej przyjaciółki zza granicy. Oczywiście słowem nic nie wspomniał. Pewnego dnia idąc do pracy zostawił telefon, a w nim smsy do niej. Chciał się spotkać z nią. Zadzwoniłam na służbowy i powiedziałam, że wiem. Nawet się nie chciał wytłumaczyć, wściekł się, że grzebałam mu w telefonie, powiedziałam, że nie chcę go widzieć, a on, że dobrze, że dla niego to też już się skończyło. To była nasza ostatnia rozmowa, dokładnie tydzień temu. Do dziś się nie odezwał. Zrobiło się tak cicho w moim życiu i tak smutno. Nie potrafię myśleć o niczym innym.
A na dodatek, dzień po rozstaniu dostałam wypowiedzenie z pracy, podziękowali mi po 3 latach ciężkiego zasuwania, a jeszcze m-c temu mówili o awansie i szkoleniach na lepsze stanowisko.
Miałam tyle planów związanych z moim byłym T., z pracą, w maju mieliśmy wspólnie wyjechać do przyjaciół z Czech. A tu nagle wszystko runęło... Jak to przetrwać, no jak?

taa moj 1 ex tez po zerwaniu prowadzil sie ze swojo niby tylko kolezanka( a przynajmniej tak mi mowil jak bylismy razem;])

Napisane przez kobieta_wamp

Można się dołączyć?

Ja podobnie jak Kallija rozstałam się z facetem po prawie 4 latach. To była teoretycznie i praktycznie moja decyzja. Nie zmienia to faktu, że jest mi okrutnie źle. Pan X był (jest jeszcze?) moim "uzależnieniem". Bardzo dużo ze sobą przeżyliśmy (m.in. jego pobyt w zk, wspólne mieszkanie). Wydawało mi się, że nic nie może nas rozłączyć, ale jego zachowanie, poglądy, priorytety nie do końca pokrywały się z moimi. Obydwoje mieliśmy silne charaktery. Byliśmy jak ogień i woda. 2 różne światy. Nasze kłótnie były niczym jak bomba atomowa, a zdarzały się dosyć często. Potrafiliśmy nie odzywać się do siebie przez tydzień. Nie będę wspominać o naszych kryzysach, bo było już dużo, ale zawsze jakoś to wszystko sobie układaliśmy. Miałam wrażenie, że każdy nasz rozwiązany kryzys zbliżał nas do siebie, ale również i oddalał..
Jest mi tak ciężko, po podjęciu tej decyzji, że nie umiem sobie z tym poradzić. Mam takie kryzysy, że chce do niego napisać, posklejać wszystko, może jednak uda nam się to wszystko naprawić, że będzie ok, ale czy jest sens? Związek nie polega na wiecznej walce o drugą osobę, ale ja jestem chyba masochistką :/ Muszę to jakoś przetrwać, zacisnąć zęby, ale czasem nie daje rady. Najgorsze jest to, że jestem taką idiotką, która potrafi żyć wspomnieniami, a one niszczą moje trzeźwe myślenie na sytuacje. Jeszcze w tak beznadziejny sposób się rozstaliśmy, że jestem wściekła, ale nie dał mi wyboru, nie chciał się spotkać.
Mówiąc krótko jestem w maksymalnym dole psychicznym. Telefon milczy od tyg, czuję się samotna.
Jeżeli pozwolicie smęcić mi tutaj w momentach kryzysu, to będę wdzięczna.

jestes taka masochistka jak ja:P tez w swoich zwiazkach mialam pewno hustawek ale masz racje zwiazek to nie jest stala walka jak dla mnie teraz poczucie bezpieczenstwa jest najwazniejsze

[Kallija]

Napisane przez willy_nilly

Podziwiam Cię, wiesz? Nie każda kobieta znalazłaby w sobie tyle siły i wolałyby żyć w układzie, który ich nie satysfakcjonuje, bo "kochają". Będzie dobrze, będzie cudnie!

Dziękuję Ale ja wcale taka silna nie jestem. Płaczę sobie w samotności nad tym, że on nie był taki, jakiego ja chciałam go mieć. I mam takie straszne poczucie bezradności, bo przecież nie mogę zmienić drugiego człowieka. Może on jest w stanie się poświęcić, ale ja nie poświęcę się na tyle, żeby przyjąć jego poświęcenie.