Związki zakończone w 2010r. - skrzynka wódki i pluszowe voodoo

[elvegirl]

Napisane przez kimi1000

No jak to jak, w tradycji religii międzynarodowej krajów, wśród których będzie pracował Blondyn.

Hehe
Serio nie wiem. Z dużym podziwem czytam wizażowe matki, które mają koncepcję, wiedzą co i jak, postanowiły np że nie chrzczą i się tego trzymają.
Ja ślubu kościelnego nie wezmę, co do mnie czy do Blondyna sprawa jest oczywista, dorośli jesteśmy, wiemy itd. Ale jak ukształtować takiego małego człowieka w tym temacie? Włos się na rękach podnosi na samą myśl o tym wyzwaniu.

[kimi1000]

W Boże narodzenie jestem na Pasterce i potem w drugi dzień świąt albo zamiast Pasterki w pierwszy i drugi dzień.

Nie rozumiem z kolei całego obrzędu wielkiej soboty. Wyłączyłam się wczoraj po pół godzinie.

Jak nie poślesz dziecka do komunii, na bierzmowanie, a w przyszłości będzie chciało wziąć ślub kościelny, to będzie miało chyba spore problemy.

[elvegirl]

Ja na Pasterce marznę jak cholera, więc nie chodzę, chrzanię potem zdychać na oskrzela.

Wiesz, jeśli nie poślę dziecka do komunii czy bierzmowania, że o chrzcie nie wspomnę, to samo to sobie załatwi jak mu się zachce.

Tylko właśnie. Wychowanie w wierze katolickiej jest w sumie proste, sami wszyscy przez to przechodziliśmy, wiemy z czym to się je itd, a co jeśli się nie chce? Jak to widzą te matki, które nie chrzciły? Aż muszę popytać wizażanek, bo mnie to zaintrygowało.
Bo tyle się mówi "jak dorośnie, to samo wybierze" - no dobra, ale jak wychować tak, żeby dokonało świadomego, autonomicznego wyboru?

[krolowazimy]

Napisane przez Ofelia 20

Oczywiście jeżeli bedę miała wierzącego partnera/męża to niech sobie święci nie mam nic przeciwko. Tak samo jeżeli chodzi o dzieci, ja w wierze katolickiej wychowywać nie będę, ale jeżeli partnerowi będzie zależeć, to niech prowadza do kościoła, na wszystkie spotkania, drogi krzyżowe, rekolekcje, jeżeli bedzie chciał mieć dziecko przyjęte do pierwszej komuni itd.

Mam tak samo.
Na pewno chcę ślubu cywilnego.
Do kościelnego mnie nie ciągnie. Nawet za dzieciaka nie marzyłam o białej kiecce

W ogóle, to u mnie jest tak, że moje marzenia i plany się spełniają. Jakoś, w męczarniach, z pomocą innych, ale się spełniają. Żyję dokładnie tak, jak sobie jeszcze w podstawówce wymyśliłam, pracuję w miejscu, które upatrzyłam sobie na bezpłatnych praktykach (w miejscu, gdzie zgodnie z zasadami logiki nikt z zewnątrz nie ma prawa się ostać), jeżdżę wyśnionym jeszcze za dzieciaka autem.

Niestety w swoich marzeniach nie widzę faceta u boku i gromadki dzieci. Nigdy nie widziałam.
Widzę natomiast piękny, biały domek, róże i labradora. Czas chyba odświeżyć "Potęgę podświadomości" i popracować nad wizualizacją. Z tego, co zdążyłam zauważyć, samemu dorobić się tego domku łatwo nie będzie

***

Uśmiałam się jak norka z tego wątku:
https://wizaz.pl/forum/showthread.php?t=606944
To trochę pocieszające, że nie jestem sama

***

Włosomaniaczki
Mam problem z układaniem rano do pracy włosów. Staram się jak ognia unikać suszarki, w związku z czym od przełomu stycznia i lutego wyglądam i chodzę jak wkur.ony szopen.
Na yt znalazłam filmik o układaniu włosów (wklejam niżej). To wybawienie. Wczoraj kupiłam papiloty, nakręciłam na nie wilgotne włosy, polazłam spać. Jest gut, włosy są podniesione i podkręcone i nie-na-puszone. Polecam.

http://www.youtube.com/watch?v=DIprp...ure=plpp_video

OtTakaJa, autorka prezentuje też fryzurki ślubne. Jeśli nie upatrzyłaś żadnej, zerknij sobie
Mnie jej fryzury rozwaliły na łopatki. Te warkocze, ach, och, ach!

[elvegirl]

Za tydzień ślub, więc już raczej fryzurę ma

Królowo, od razu o Tobie pomyślałam jak przeczytałam ten wątek

Dziewczyna z filmiku ma koszmarny akcent, ale całkiem do rzeczy gada
Ja najbardziej lubię lokówkowe loczki




Swoją drogą też nigdy nie marzyłam o białej kiecce, pierwszy raz dopadła mnie ta wizja jak się zakochałam w Blondynie.

[Ofelia 20]

Napisane przez elvegirl

Tylko właśnie. Wychowanie w wierze katolickiej jest w sumie proste, sami wszyscy przez to przechodziliśmy, wiemy z czym to się je itd, a co jeśli się nie chce? Jak to widzą te matki, które nie chrzciły? Aż muszę popytać wizażanek, bo mnie to zaintrygowało.
Bo tyle się mówi "jak dorośnie, to samo wybierze" - no dobra, ale jak wychować tak, żeby dokonało świadomego, autonomicznego wyboru?

Dla mnie jest trudne. Hipokryzją byłoby posyłać dziecko na religie i co niedziele do kościoła, kiedy się samemu nie chodzi.Nie chodzi jak nie chodzi, ale kiedy się nie wierzy w siłę wyższą. Przed pierwszą komunią dziecko jest w kościele ciągle, a ja sobie nie wyobrażam tego pilnować.

---------- Dopisano o 14:43 ---------- Poprzedni post napisano o 14:42 ----------

Napisane przez elvegirl

Królowo, od razu o Tobie pomyślałam jak przeczytałam ten wątek

Ja to samo

[elvegirl]

Ofelia - racja w tym co piszesz (chociaż ja akurat wierzę, więc tu bym miała łatwiej), no ale jak wychować dziecko, żeby samodzielnie zdecydowało czy wierzy czy nie i jeśli tak, to w co? No masakra jakaś, bycie rodzicem zaczyna się jawić jako droga przez mękę

[Ofelia 20]

Napisane przez elvegirl

Swoją drogą też nigdy nie marzyłam o białej kiecce, pierwszy raz dopadła mnie ta wizja jak się zakochałam w Blondynie.

Ja uważam, że ślub w kościele w białej sukience itd. to wszystko bardzo ładnie wygląda, ale nie ma to dla mnie wartości duchowej.
A ja to marze, żeby kiedyś spotkać odopwiedniego faceta i założyć szczęśliwą rodzinę A jaki wezmę ślub to już sprawa drugorzędna, wszystko zależy od tego czego będzie chciał partner. Jak mu będzie bardzo zależało na kościelnym , nie będę się bronić rękoma i nogami.

[elvegirl]

Ja kościelnego nie chcę, bo dla mnie przysięga przed ołtarzem powinna być składana przez tych, dla których naprawdę ma ona taką wartość, jaką z założenia mieć powinna. Może kiedyś to poczuję, może się przekonam, wtedy może tak - na chwilę obecną cywilniak wystarczy. Przy czym boskiej kiecy odmawiała sobie nie będę

[Ofelia 20]

Napisane przez elvegirl

Ofelia - racja w tym co piszesz (chociaż ja akurat wierzę, więc tu bym miała łatwiej), no ale jak wychować dziecko, żeby samodzielnie zdecydowało czy wierzy czy nie i jeśli tak, to w co? No masakra jakaś, bycie rodzicem zaczyna się jawić jako droga przez mękę

To jest bardzo trudne, bo wiadomo, że dzieci często mają takie poglądy jak rodzice, przynajmniej do pewnego momentu, zanim nie zaczną samodzielnie myśleć. Szczerze to wcale nie chciałabym przekazywać dziecku swoich poglądów prosto z mostu, bo jeszcze by traumy dostało, jakbym mu powiedziała, że po śmierci nic nie ma, a mamusie zjedzą kiedyś robaki i tyle z tego będzie.

[krolowazimy]

Napisane przez elvegirl

Królowo, od razu o Tobie pomyślałam jak przeczytałam ten wątek

Napisane przez Ofelia 20

Ja to samo

Ja już chyba z tym problemem/pytaniem się uporałam.
Akcja "kogo ja oszukuję?" sięgnęła i tego zagadnienia

Na spokojnie wzięłam na tapetę wszystkie moje związki, nie-związki i po krótkiej weryfikacji przyznałam sama przed sobą, że przecież tak naprawdę z żadnym z tych wszystkich facetów nie widziałam wspólnej przyszłości. Oni musieli to czuć, moje gesty, sposób zachowania mówił sam za siebie.

Eks był blisko. Tzn. bardzo go lubiłam i widziałam nas za 10, 20, 30 lat. Sęk w tym, że łóżko nam nawalało. Dla mnie pomiętoszenie piersi i jeden, ekspresowy raz to za mało. Fajerwerków nie było. Eks zaś czuł, że zawodzi i często obrażał się na mnie w łóżku. Ja nie czaiłam, czułam się winna i hops - kwas gotowy. Walczyłam z tym naszym sypialnianym nieporozumieniem atakując go z nienacka, wymyślając nowe rzeczy i miejsca. I było jeszcze gorzej, bo wysłuchiwałam, że jestem zboczona, że jestem nimfomanką i że (uwaga) jestem z nim tylko dla seksu

Inna sprawa, że z każdego z chłopaków (z eksa też) próbowałam zrobić kogoś, kim oni nie byli i nie chcieli być (chodzenie na ciuchowe zakupy, wykłady o tym, co powinni zrobić, żeby och kariera zaczęła się i nabrała rozpędu). To nie jest ok. Nie ma się co dziwić, że eks szukał ukojenia w wirtualnych ramionach przypadkowych dziewcząt.



Kurde, straszne jest to, że dopiero po 2 latach od rozstania potrafię myśleć trzeźwo i uczciwie wszystko ocenić

---------- Dopisano o 15:16 ---------- Poprzedni post napisano o 15:10 ----------

Napisane przez kimi1000

Jak nie poślesz dziecka do komunii, na bierzmowanie, a w przyszłości będzie chciało wziąć ślub kościelny, to będzie miało chyba spore problemy.

Nie, wszystko da się załatwić

[Connff]

Cześć dziewuchy! Na życzenia trochę za późno, ale co tam: i tak Wesołych . Ja sobie trochę odwyk od komputera zrobiłam przez Święta, wyjdzie mi raczej na zdrowie.

Z ciekawostek, jestem po pierwszych zajęciach z prawa jazdy na motocykl . Więc akcja: "spełniamy marzenia" w toku . Poza tym święta jak święta, wybyczyłam się, dostałam kolejne zaproszenie na wesele, najadłam się i takie tam. Dzisiaj spotykam się ze znajomymi wieczorem, jutro też jeszcze wolne. Huraaaa!

Napisane przez krolowazimy

Na spokojnie wzięłam na tapetę wszystkie moje związki, nie-związki i po krótkiej weryfikacji przyznałam sama przed sobą, że przecież tak naprawdę z żadnym z tych wszystkich facetów nie widziałam wspólnej przyszłości. Oni musieli to czuć, moje gesty, sposób zachowania mówił sam za siebie.

Eks był blisko. Tzn. bardzo go lubiłam i widziałam nas za 10, 20, 30 lat. Sęk w tym, że łóżko nam nawalało. Dla mnie pomiętoszenie piersi i jeden, ekspresowy raz to za mało. Fajerwerków nie było. Eks zaś czuł, że zawodzi i często obrażał się na mnie w łóżku. Ja nie czaiłam, czułam się winna i hops - kwas gotowy. Walczyłam z tym naszym sypialnianym nieporozumieniem atakując go z nienacka, wymyślając nowe rzeczy i miejsca. I było jeszcze gorzej, bo wysłuchiwałam, że jestem zboczona, że jestem nimfomanką i że (uwaga) jestem z nim tylko dla seksu

Inna sprawa, że z każdego z chłopaków (z eksa też) próbowałam zrobić kogoś, kim oni nie byli i nie chcieli być (chodzenie na ciuchowe zakupy, wykłady o tym, co powinni zrobić, żeby och kariera zaczęła się i nabrała rozpędu). To nie jest ok. Nie ma się co dziwić, że eks szukał ukojenia w wirtualnych ramionach przypadkowych dziewcząt.

Kurde, straszne jest to, że dopiero po 2 latach od rozstania potrafię myśleć trzeźwo i uczciwie wszystko ocenić

Ech, Królowo... bo to widzisz jak jest, czasami trzeba spojrzeć z dystansu, żeby zobaczyć jasno i wyraźnie.

A najgorsze jest to, że ja nawet patrząc z dystansu nie stwierdzam jakichś wielkich błędów czy irytujących zachowań u siebie jako u partnerki. Ba, ja nawet jestem przekonana, że będąc w związku jestem dla faceta za dobra. Biorę na siebie całe zło tego świata, wszystkie problemy i sama się z nimi zmagam. I tym samym stwarzam potwora. To zresztą nie są wnioski niczym nie poparte, bo ostatnio eks-eks sam właśnie coś takiego mi powiedział.

Nie zmieniam facetów. Nie zmuszam do niczego. Chcę mieć duży margines wolności (za duży...) i duży chyba daję. Zazdrosna specjalnie nie jestem, a jak jestem - nie okazuję. LUBIĘ być w związku i chyba nawet umiem. Tzn. patrząc z punktu widzenia faceta, bo bycie w związku mnie zwykle męczy i wyczerpuje.

Inna rzecz to fakt, że rzeczywiście wybieram sobie popapranych, pogubionych facetów i ruszam na nich z entuzjazmem godnym lepszej sprawy. Bo nie ma to jak uratować świat, nie?

No i dobra, co z tego. Jak już stwierdziłam, nie każdy musi żyć w związku, nie? A poza tym u mnie w głowie cały czas bez przerwy siedzi ten jeden człowiek, o którym przecież nie piszę i nie mówię.

[Ofelia 20]

Napisane przez elvegirl

Ja kościelnego nie chcę, bo dla mnie przysięga przed ołtarzem powinna być składana przez tych, dla których naprawdę ma ona taką wartość, jaką z założenia mieć powinna. Może kiedyś to poczuję, może się przekonam, wtedy może tak - na chwilę obecną cywilniak wystarczy. Przy czym boskiej kiecy odmawiała sobie nie będę

No tak, ale przecież można wziąć ślub w kościele z osobą niewierzącą, tylko dzieci muszą być wychowywane w wierze katolickiej. A ja nie jestem nastawiona anty kościelnie, mi to jest po prostu obojętne. Mówię o sytuacji, kiedy partnerowi bardzo na tym zależy, żeby złożyć przysięgę przed ołtarzem.

[elvegirl]

Napisane przez krolowazimy

(...)tak naprawdę z żadnym z tych wszystkich facetów nie widziałam wspólnej przyszłości.

O, to, to.
Teraz tą wspólną przyszłość widzę, mimo popieprzenia sytuacji, bardzo wyraźnie...mam się bać?

Ciekawe jak bardzo się posypię jeśli to się spierniczy.

Napisane przez krolowazimy

Dla mnie pomiętoszenie piersi i jeden, ekspresowy raz to za mało.

No tak to już lepiej bez seksu.

Napisane przez krolowazimy

Inna sprawa, że z każdego z chłopaków (z eksa też) próbowałam zrobić kogoś, kim oni nie byli i nie chcieli być (chodzenie na ciuchowe zakupy, wykłady o tym, co powinni zrobić, żeby och kariera zaczęła się i nabrała rozpędu).

A to nie, ja nigdy. Jakoś tak...nie wtrącam się w życie faceta, o ile temat nie dotyczy bezpośrednio mnie.

Napisane przez krolowazimy

Kurde, straszne jest to, że dopiero po 2 latach od rozstania potrafię myśleć trzeźwo i uczciwie wszystko ocenić

E tam straszne, optymalny czas na złapanie dystansu.

Napisane przez Connff

A najgorsze jest to, że ja nawet patrząc z dystansu nie stwierdzam jakichś wielkich błędów czy irytujących zachowań u siebie jako u partnerki.

...po czym wyliczyła ładne kilka błędów


Moje błędy? Mimo zaangażowania, za bardzo żyję obok, za mało z mężczyzną. Boję się i to widać.
Dopiero teraz znalazłam w sobie odwagę żeby to próbować zmienić, a i tak jest ciężko. Nawet już zaczęłam odruchowo majówkę planować oddzielnie "bo przecież kochanie będziesz zajęty z kumplami". To usłyszałam "ta, chciałabyś rączek nie uświnić, do roboty piękna" i buahahahahaha - chyba najlepsza metoda na mnie

---------- Dopisano o 15:41 ---------- Poprzedni post napisano o 15:39 ----------

Napisane przez Ofelia 20

No tak, ale przecież można wziąć ślub w kościele z osobą niewierzącą, tylko dzieci muszą być wychowywane w wierze katolickiej.

A to wtedy to tak. Po prostu nigdy się nie spotkałam ze ślubem jednostronnym, osoba niewierząca wolała po prostu pobawić się w hipokryzję i odbębnić przysięgę jak trza.

[Connff]

Napisane przez elvegirl

...po czym wyliczyła ładne kilka błędów

E, no ale to są takie błędy które mi przeszkadzają, nie partnerowi. Ja SOBIE robię krzywdę, nie jemu. Wcale nie twierdzę, że to dobrze, ale tak właśnie mam .

[elvegirl]

Napisane przez Connff

E, no ale to są takie błędy które mi przeszkadzają, nie partnerowi. Ja SOBIE robię krzywdę, nie jemu. Wcale nie twierdzę, że to dobrze, ale tak właśnie mam .

Przyznałaś, że eks-eks Ci wytknął błąd. I to taki z gatunku krzywdzącego partnera właśnie. Sobie robisz krzywdę, owszem, ale im chyba jeszcze większą. Uczysz ludzi niezaradności na Twoich plecach...

No i kwestia zazdrości. Kurde, ja to nie wiem, może jestem jakaś dziwna, ale tak całkiem bez zazdrości partnera by mi było zwyczajnie źle.

[Connff]

Napisane przez elvegirl

Przyznałaś, że eks-eks Ci wytknął błąd. I to taki z gatunku krzywdzącego partnera właśnie. Sobie robisz krzywdę, owszem, ale im chyba jeszcze większą. Uczysz ludzi niezaradności na Twoich plecach...

No i kwestia zazdrości. Kurde, ja to nie wiem, może jestem jakaś dziwna, ale tak całkiem bez zazdrości partnera by mi było zwyczajnie źle.

Ok, więc dobra. To jest fakt, ale po pierwsze: JUŻ o tym wiem. Po drugie, z nim było jednak trochę inaczej. Poznaliśmy się jako szczeniaki, takiego 17-latka to jeszcze można ukształtować, a starego chłopa raczej nie. Więc nawet jeśli, to już raczej nikomu nie grozi ta moja cecha. Poza tym... swoje predyspozycje do tego musiał mieć, nie oszukujmy się .

Nie twierdzę, że NIE jestem zazdrosna. Owszem, jestem, ale zdaje mi się że w granicach normy, no i przed facetem staram się z tego powodu nie świrować. Przypominam sobie właściwie tylko trzy takie poważniejsze sytuacje, w których byłam bardziej zazdrosna przez całe sześć lat związku z eks-eksem (przy czym raz naprawdę przegięłam). Ogólnie jak patrzę na inne dziewczyny, w tym tą jego nową, to... nie jest ze mną źle .

[Ofelia 20]

Napisane przez elvegirl

Moje błędy? Mimo zaangażowania, za bardzo żyję obok, za mało z mężczyzną. Boję się i to widać.
Dopiero teraz znalazłam w sobie odwagę żeby to próbować zmienić, a i tak jest ciężko. Nawet już zaczęłam odruchowo majówkę planować oddzielnie "bo przecież kochanie będziesz zajęty z kumplami". To usłyszałam "ta, chciałabyś rączek nie uświnić, do roboty piękna" i buahahahahaha - chyba najlepsza metoda na mnie

A to wtedy to tak. Po prostu nigdy się nie spotkałam ze ślubem jednostronnym, osoba niewierząca wolała po prostu pobawić się w hipokryzję i odbębnić przysięgę jak trza.

Masz rację, chyba częściej takie śluby mają miejsce kiedy jedna osoba jest po prostu innego wyznania.
Powiedziałabym, że w tę hipokryzję bawi się przynajmniej 50% społeczeństwa. Ludzie biorą ślub kościelny, dla wesela, kiecki, "tradycji" czy pod presją rodziców, ale katolikami ich nazwać nie można. Mam tylko jedną koleżankę, która wzięła ślub kościelny i rzeczywiście do tego kościoła chodzi i deklaruje wiarę katolicką. Cała reszta moich znajomych, czy znajomych rodziców po prostu się hajtnęła, a ich następne pójście do kościoła było związane z pogrzebem czy też... ślubem znajomego


A co do błędów... to ja sama nie wiem jakie błedy popełniam... A na pewno jakieś są. Nie mówię tu o paru pojedyńczych sytuacjach, które miały miejsce, gdzie mogłam zachować się inaczej, bo się przyczepiłam niepotrzebnie, lub strzliłam focha jak nastolatka. Jak już zdałam sobie z tego sprawę, to zawsze starałam się to naprawić i później pilnować. Może za mało mówiłam partnerowi, czego tak naprawdę oczekuję bo bałam się go stracić... . Bedę to musiała w następnym związku zmienic

[ilo16na]

hej..

W ogole malo piszecie w swieta

w ogole troszke sie podlamalam kolezanka w sumie swoja wizja jej przyszlosci chyba
razem studowialysmy rok temu i ona zeszla sie z miloscia z liceum i razem zamieszkali czy cus.. slub mial byc w drodze..
i z fejsa wiem ze sie rozeszli..
a ja tak :conf used:

[elvegirl]

ilona - dziewczyny siedzą u rodzin, z rodzinami, za stołami, to czego wymagać Przecież nie będą wizażowały, hehe.

No tak już jest, w moim otoczeniu ostatnio ludzie się głównie rozstają, aż się dziwię, że mojemu lubemu się jeszcze zachciewajka rozstaniowa nie udzieliła, hehehe

[enjoy89]

A ja właśnie weszłam, żeby wam coś napisać, ale zapomniałam co

[elvegirl]

enjoy - to wyjdź i wejdź znowu, może Ci się przypomni

[enjoy89]

Napisane przez elvegirl

enjoy - to wyjdź i wejdź znowu, może Ci się przypomni

Siedzę już chwilę i próbuję sobie przypomnieć ale im bardziej próbuję tym bardziej mam wrażenie, że odchodzę w myślach od tego tematu. No nic, najwyżej jak sobie przypomnę to napiszę później Z moją pamięcią naprawdę kiepsko ostatnio.

Apropo pamięci, ostatnio się trochę martwimy o mojego tatę, bo zapomina najprostszych rzeczy, ale to już tak poważnie. No ale nie pójdzie do lekarza, bo wszyscy robią z niego debila i mu wmawiają, że np coś mówił, a on tego nie mówił, albo coś zrobił a on tego przecież nie zrobił zapomina jak obsługiwać parkomaty i jak robić proste rzeczy. Dzisiaj w drodze z kościoła, wysadził moją siostrę pod jej domem, a jak byliśmy już prawie u siebie, nagle się jej o coś zapytał (bo zapomniał, że ją wysadził)

Jestem przejedzona, ale idę na sernik, może mi się pamięć polepszy


O już wiem co!
Miałam napisać, że właśnie przeczytałam, że w moim mieście wczoraj zgłoszono zaginięcie 10latki chyba o 6 wieczorem. Znaleźli ją około 9 z urazami głowy i... okazało się, że została zgwałcona. Przez 16latka. Niedobrze się robi na samą myśl, mam nadzieję, że mu jaja utną za to. Ku.wa co to za ludzie ja się pytam??? Przecież ten chłopak to też jeszcze dziecko.

[annonim]

Ktoś mnie pamięta?

Koleżanka dość bliska się na mnie wzięła i obraziła, bo odmówiłam przyjścia na jej ślub. I to ze względu na nią czy kasę, ale fizycznie nie jestem w stanie - tłuc się przez pół Polski, iść na wesele i rano wracać ale pojąć tego nie jest w stanie

A poza tym - sama siebie nie rozumiem

[elvegirl]

enjoy - długo już te pamięciowe problemy Twojego Taty trwają?

Ta historia o gwałcie przerażająca...

Napisane przez annonim

A poza tym - sama siebie nie rozumiem

Nie Ty jedna

Co się dzieje?


A koleżankę zaproś na maraton do siebie, niech przyjedzie jednego dnia, noc balowania i won do domu rano, a co

[annonim]

Napisane przez elvegirl

Co się dzieje?

Pw

Napisane przez elvegirl

A koleżankę zaproś na maraton do siebie, niech przyjedzie jednego dnia, noc balowania i won do domu rano, a co

Myślisz, że nie zapraszałam?

[elvegirl]

Napisane przez annonim

Myślisz, że nie zapraszałam?

I co?

[annonim]

Napisane przez elvegirl

I co?

I nic
To typ człowieka, który uważa, że jemu wszystko się należy, a ona nie musi nic dać od siebie

[elvegirl]

No to w sumie jej foch nie należy do arcyistotnych

[annonim]

Napisane przez elvegirl

No to w sumie jej foch nie należy do arcyistotnych

Nie... Ale trzeba się było jakoś wbić w rozmowę