Ludzkie zachowania i poglądy które dziwią cz.4

[Andriejewna]

Napisane przez siarka40

w ktorym miejscu w moim poscie bylam niekulturalna?


dla Ciebie argument, ze czcionka jest oczo*ebna i zle sie czyta pisane nia posty, nie jest konstruktywnym komentarzem? to jaki wobec tego bylby konstruktywny?

Toć nie będę teraz szukać mówiłam, że w kilku innych wątkach też to zauważyłam.
Może źle się wyraziłam - chodzi mi przede wszystkim o formę. A nie, przepraszam, raz któraś Wizażanka normalnie zapytała, czy Nimfa zawsze używa tego koloru, bo jej się mieli w oczach. Jakoś delikatniej mi to brzmiało. Co nie zmienia faktu, że ja sama bym się nie dostosowywała do kogoś.

[oh Mandy]

Napisane przez Suvia

co drugi egzamin mam taki norma. Ale ja akurat jestem sklonna przyznać rację twórcom tych egzaminów, to ma sens. Jeśli studentów jest za dużo, aby organizować egzaminy ustne, to taka forma egzaminu jest po prstu sprawiedliwa. W przypadku prawa:

- test- sprawdza (najczęściej) czyste wykucie kodeksu
- opisówka- powstała z założenia, że ktoś mógł sobie wystrzelać test i tylko tym sposobem go zaliczyć. Na opisówce już się tak nie da, umiesz-piszesz, jak ktoś zaczyna lać wodę nie na temat, to praca zostaje skreślona
- kazus- bo trzeba umieć praktycznie zastosować prawo, no nie ma bata

To ma sens Rzecz w tym, że my o takich zasadach byliśmy poinformowani na egzaminie dopiero

[Asji]

Napisane przez oh Mandy

U mnie na ostatnim egzaminie był test, pytania opisowe i kazus. Jeśli ktoś nie zaliczył testu, to automatycznie nie miał sprawdzanej reszty pracy - to mnie zdziwiło. Bo co z tego, że np. dobrze odpowiedziałam na pytania i rozwiązałam kazus, jeśli zabrakło mi 1 pkt żeby zaliczyc test i automatycznie będę mieć poprawkę we wrześniu (na takich samych zasadach zresztą)

Ja często miałam dwuczęściowe egzaminy na studiach: część pisemną i ustną. Część pisemna w formie testu sprawdzała ogólną wiedzę z przedmiotu, dość podstawowe zagadnienia (i raczej nie dało się liczyć na szczęście w strzelaniu, bo pytań było sporo i odpowiedzi do wyboru zdecydowanie więcej niż a-c). Kto nie zdał tej części nie był dopuszczany do egzaminu ustnego, co miało sens o tyle, że egzaminator nie tracił czasu na kogoś kto nie ma nawet podstawowej wiedzy z przedmiotu... Czyli coś podobnego jak u Ciebie, też test jest jakby "podstawą" zaliczenia.

[Suvia]

Napisane przez oh Mandy

To ma sens Rzecz w tym, że my o takich zasadach byliśmy poinformowani na egzaminie dopiero

no to kurde- miło i profesjonalnie z ich strony inaczej się człowiek uczy do testu, inaczej do opisówki, a jeszcze inaczej do wszystkich możliwych form świata na raz...

[Maggie_90]

Napisane przez WhiteCherry

takim samym generalizowaniem jest twierdzenie, że na każdych studiach i w każdym przypadku DA SIĘ pracować więc wiesz, na jedno wychodzi.

ps. medycyna, polibuda, najwyższa średnia i jeszcze praca ? nie zapominajmy o praktykach w szpitalu, praktykach na polibudzie...

mam znajomych na medycyjnie UJotowskiej i ledwo wyrabiają z lekarskim.

Mieszkam z ludzmi z medycyny UJtowskiej i na brak czasu nie narzekają, przeciwnie Moim skromnym zdaniem razem z prawem najbardziej przereklamowane kierunki, co innego stoma, ale lekarski? 1 i 2 rok to mało przedmiotów, mało zajęć, jest CZAS na naukę przede wszystkim, od 3 roku bloki, kolos od święta... Co innego stoma, ale zdecydowanie trudniej jest np. w Katowicach niż na słynnym CMUJu;] Są tacy, którym zawsze będzie ciężko.

Napisane przez WhiteCherry

ale w połączenie medycyny (z prawdziwego zdarzenia np. Collegium Medicum UJ, a nie jakiejś szkółki dwuletniej o profilu stomatologicznym, farmaceutycznym czy kij tam jakiej ), kierunku na polibudzie, wysokiej średniej na obu kierunkach (a więc czas na naukę też trzeba mieć), praktyki w szpitalu/te na politechnice + do tego wszystkiego czas na pracę - to sorry, nie uwierzę

Praktyki w szpitalu masz w wakacje, a w roku akademickim są one w ramach normalnych zajęć, a taka fizjoterapia np. ma praktyki od 8 do 14 i zajęcia wtedy od 15 do 19 Więc praca jest realna w przypadku lekarskiego, moja ex współlokatorka na stomie pracowała przez pierwsze 3 lata studiów w niemalże każdy weekend.

Napisane przez Oh Peggy Brown

A czy ktoś tu napisał, że jest dużo takich osób? Ja nie. Nie przeszkadza mi, że ktoś nie pracuje. To jego sprawa.

Mechanika nie jest czasochłonna Do tego parę przedmiotów przepisanych i zajęć jest baaardzo mało I nie mam dużo poprawek, bo aż jedną Mechanika nie dodaje mi jakoś specjalnie dużo godzin do planu Kierunkiem przodującym na pewno jest medycyna.
I tak, zaczynam rujnować swoje zdrowie, ale moim marzeniem jest skończyć medycynę. Realizuję marzenie, kosztem czegoś, wiem, że to źle, ale wolę spróbować niż później żałować, że tego nie zrobiłam

Ale czy ja piszę, że każdy da radę pracować? Gdzie to napisałam? Wskaż. Napisałam, że dziwi mnie pogląd, że na studiach dziennych nie da się pracować i to że w tematach o pracy każda wizażanka ma mega wymagający kierunek studiów.

Na szczęście do praktyk jeszcze nie doszłam I na drugim roku zapewne będę musiała zrezygnować z mechaniki lub wziąć indywidualny tok

Dziewczyny, czy ja gdzieś wyśmiewam ludzi, którzy nie pracują? Nie. Czy ja się dziwię, że ktoś nie pracuje? Nie. No więc o co wam chodzi? O to, że dziwi mnie (wiele razy) wymieniony wyżej pogląd? Czy tylko drabineczka rozumie o co mi chodzi? Wizażanki są aż takimi ignorantkami czy po prostu szukają powodu, by po kimś pojechać?

---------- Dopisano o 14:02 ---------- Poprzedni post napisano o 13:59 ----------


Połączenie medycyny na akademii + mechaniki na pwr (która jakimś szczególnie trudnym kierunkiem nie jest) + super praca + nauka = da się zrobić

I nie mam wysokiej średniej na obu, bo mi się pokrywają zajęcia. W związku z tym musiałam się wypisać z kilku kursów i mam je liczone jako niezaliczone. Nie doszłam jeszcze do praktyk- więc to odpada

---------- Dopisano o 14:03 ---------- Poprzedni post napisano o 14:02 ----------

No ja parę razy przeczytałam taki pogląd że jak ktoś pracuje to na pewno olewa studia, bo inaczej się nie da!

No i super Peggy Lubię czytać takie posty, sama chcę zacząć drugi kierunek dzienny, łączyć go z pracą nie będę, bo niestety nawet nie wiem czy wf mi przepiszą, bo kierunki są z zupełnie innej parafii, znajomi z roku twierdzą, że jestem szalona, starsze roczniki, że to niemożliwe. Mam nadzieję, że za rok będę mogła powiedzieć, że da się

Napisane przez blaskskonca

Tym bardziej sie tobie dziwie, po co Ci dwa kierunki, skoro jak sama twierdzisz i tak pewnie zrezgnujesz... tez tak sądze, bo jak dojdą praktyki, to pewnie bedzie to niewykonalne. I nie mow, ze nie olewasz. Skoro nie pozapisywałaś sie na kursy to znaczy, ze nie masz czasu na drugi kierunek. Także dziwi mnie studiowanie dwóch kierunków, gdy nie ma się możliwosci.
Takze jednak dwa kierunki w tym medycyna, praca to nierealna bajka. Nie da sie tego wszystkiego pogodzić, Twój przyklad mimo wszystko to pokazuje.

gy
Jak to nie ma możliwości, przecież Peggy wciąż studiuje Widocznie lubi wyzwania, co jest złego w stawianiu sobie poprzeczki wysoko? Ciężkie czasy nastają, trzeba dbać o swoją przyszłość

[201604181004]

A jakie macie zdanie odnośnie ubioru w wakacje do miejsc typu muzeum, teatr itp?

Pamiętam na wakacjach we Włoszech, miałam kozsulkę zasłaniającą ramiona bo by mi się zjarały i skóra by odpadła ale spodenki miałam krótkie - i w Asyżu nigdzie sobie nie weszłam... Mimo że upał był tragiczny. Po prostu tragiczny. Dzisiaj pojechałam ze znajomymi do obozu koncentracyjnego, do muzeum. Nie wiedziałam jaki strój będzie stosowny w taką pogodę bo było ciepło, ubrałam więc letnią jasną koszulę z rękawkiem i spodnie z długą nogawką. Trochę zdziwiły mnie stroje niektórych osób - topy bez pleców, szorty jak majtki, typowe stroje na plaże. Ok, jest ciepło, ale nie wiem czy to do końca w dobrym guście... Mogły by być jedynie bardziej zabudowane albo chociaż w stonowanych kolorach żeby to się jakoś prezentowało inaczej niż typowy strój znad jeziora. Ale nie wiem. A wy co o tym myślicie?

[Brangien]

Też mnie ta kwestia zastanawia. Pamiętam, że jak byłam w muzeum w Oświęcimiu (upalny letni dzień), to założyłam lniane spodnie, sandały i koszulkę z krótkim rękawem. Nie czułam się niestosownie. Widziałam osoby ubrane jak na plażę, ale i takich w długich spodniach i koszulach z długim rękawem. Wydaje mi się, że jednak ci turyści "plażowi" czuli się skrępowani, gdy oglądali wystawy w muzeum.

[WhiteCherry]

Napisane przez drabineczka

A jakie macie zdanie odnośnie ubioru w wakacje do miejsc typu muzeum, teatr itp?

Pamiętam na wakacjach we Włoszech, miałam kozsulkę zasłaniającą ramiona bo by mi się zjarały i skóra by odpadła ale spodenki miałam krótkie - i w Asyżu nigdzie sobie nie weszłam... Mimo że upał był tragiczny. Po prostu tragiczny. Dzisiaj pojechałam ze znajomymi do obozu koncentracyjnego, do muzeum. Nie wiedziałam jaki strój będzie stosowny w taką pogodę bo było ciepło, ubrałam więc letnią jasną koszulę z rękawkiem i spodnie z długą nogawką. Trochę zdziwiły mnie stroje niektórych osób - topy bez pleców, szorty jak majtki, typowe stroje na plaże. Ok, jest ciepło, ale nie wiem czy to do końca w dobrym guście... Mogły by być jedynie bardziej zabudowane albo chociaż w stonowanych kolorach żeby to się jakoś prezentowało inaczej niż typowy strój znad jeziora. Ale nie wiem. A wy co o tym myślicie?

wydaje mi się, że stosowny strój to jest niejako okazanie szacunku zarówno miejscu jak i chociażby ofiarom, które w danym miejscu zginęły (przykład Oświęcimia).

[TimBurtonfan]

Skoro mowa tu o dziwnych zachowaniach ja ostatnio miałam dość dziwną sytuację damsko-męską. Odezwał się do mnie chłopak, który w zeszłym roku mi się strasznie podobał. A nie odzywał się od 14 miesięcy :P. Wczoraj wchodzę na Fb i tu pytanie od niego bez żadnego wstępu w stylu co słychać ... czy mam kogoś xD rozbroiło mnie to jaki faceci mają późny zapłon .

[siarka40]

Napisane przez Andriejewna

Toć nie będę teraz szukać mówiłam, że w kilku innych wątkach też to zauważyłam.
Może źle się wyraziłam - chodzi mi przede wszystkim o formę. A nie, przepraszam, raz któraś Wizażanka normalnie zapytała, czy Nimfa zawsze używa tego koloru, bo jej się mieli w oczach. Jakoś delikatniej mi to brzmiało.

to moze powinnas poszukac, skoro imputujesz mi, ze bylam niekulturalna...

Napisane przez WhiteCherry

wydaje mi się, że stosowny strój to jest niejako okazanie szacunku zarówno miejscu jak i chociażby ofiarom, które w danym miejscu zginęły (przykład Oświęcimia).

tez tak uwazam.

[Beczka Soli]

Napisane przez TimBurtonfan

Skoro mowa tu o dziwnych zachowaniach ja ostatnio miałam dość dziwną sytuację damsko-męską. Odezwał się do mnie chłopak, który w zeszłym roku mi się strasznie podobał. A nie odzywał się od 14 miesięcy :P. Wczoraj wchodzę na Fb i tu pytanie od niego bez żadnego wstępu w stylu co słychać ... czy mam kogoś xD rozbroiło mnie to jaki faceci mają późny zapłon .

Ja miałam podobną sytuację, tyle że koleś, który się do mnie odezwał, zrobił to po prawie 10 latach
A widziałam go na oczy może ze 4 razy. Odkopał mój numer (odmieniany z rodzicielką, ale który ostatecznie wrócił do mnie).
Dzwoni, dzwoni, po czym pada "co tam".
pierwsze pytanie jakie mu zadałam, kim Ty człowieku jesteś.
Dziwi mnie to ;]

[Asji]

Napisane przez drabineczka

Pamiętam na wakacjach we Włoszech, miałam kozsulkę zasłaniającą ramiona bo by mi się zjarały i skóra by odpadła ale spodenki miałam krótkie - i w Asyżu nigdzie sobie nie weszłam... Mimo że upał był tragiczny.

Masz na myśli kościół w Asyżu czy jakieś muzeum? Bo jeśli kościół to nic dziwnego, że nie weszłaś - w budowlach sakralnych tego kalibru często obowiązuje zasada "zasłonięte ramiona i kolana". Moim skromnym zdaniem powinna też obowiązywać we wszystkich innych kościołach chrześcijańskich, ale to już inny temat

Dzisiaj pojechałam ze znajomymi do obozu koncentracyjnego, do muzeum. Nie wiedziałam jaki strój będzie stosowny w taką pogodę bo było ciepło, ubrałam więc letnią jasną koszulę z rękawkiem i spodnie z długą nogawką. Trochę zdziwiły mnie stroje niektórych osób - topy bez pleców, szorty jak majtki, typowe stroje na plaże.

Jeśli o muzea chodzi to chyba jeszcze nigdy nie spotkałam się z żadnymi ograniczeniami w kwestii stroju. No, chyba, że chodzi o niektóre muzea katedralne np. Ja ubieram się zawsze tak jak wydaje mi się, że będzie stosownie. Do obozu koncentracyjnego raczej w szortach i opasce na cyckach bym nie pojechała...

[TimBurtonfan]

Napisane przez Beczka Soli

Ja miałam podobną sytuację, tyle że koleś, który się do mnie odezwał, zrobił to po prawie 10 latach
A widziałam go na oczy może ze 4 razy. Odkopał mój numer (odmieniany z rodzicielką, ale który ostatecznie wrócił do mnie).
Dzwoni, dzwoni, po czym pada "co tam".
pierwsze pytanie jakie mu zadałam, kim Ty człowieku jesteś.
Dziwi mnie to ;]

No ja go widziałam jakieś może 3 w tym raz rozmawialiśmy i odprowadził mnie do domu . Napisał raz, potem już nic więc stwierdziłam, że pewnie za dzieci się nie bierze ja mam 19 on 25 lat. Potem jakoś zaraz miałam chłopaka i nasz związek trwał 8,5 miesiąca no i zapomniałam. A jeszcze coś śmiesznego mi sie nasuwa, ostatnio namiętnie piszą do mnie wróżki z smsów i jedna podesłała znak pamięci, że ktoś kogo się nie domyślam i nie miałam od bardzo dawna kontaktu napisze i bd chciał coś więcej właśnie w lipcu:P chyba mi to w zeszłym tygodniu przyszło... nie wierze w te bzdety ale teraz po tym to już nie wiem ciężko uwierzyć, że taki przypadek

[Chatul]

Napisane przez TimBurtonfan

No ja go widziałam jakieś może 3 w tym raz rozmawialiśmy i odprowadził mnie do domu . Napisał raz, potem już nic więc stwierdziłam, że pewnie za dzieci się nie bierze ja mam 19 on 25 lat. Potem jakoś zaraz miałam chłopaka i nasz związek trwał 8,5 miesiąca no i zapomniałam. A jeszcze coś śmiesznego mi sie nasuwa, ostatnio namiętnie piszą do mnie wróżki z smsów i jedna podesłała znak pamięci, że ktoś kogo się nie domyślam i nie miałam od bardzo dawna kontaktu napisze i bd chciał coś więcej właśnie w lipcu:P chyba mi to w zeszłym tygodniu przyszło... nie wierze w te bzdety ale teraz po tym to już nie wiem ciężko uwierzyć, że taki przypadek

Myślisz, że facet pracuje na stanowisku SMS-owej wróżki?

[TimBurtonfan]

Napisane przez Chatul

Myślisz, że facet pracuje na stanowisku SMS-owej wróżki?

Jest tak pokręcony, że nie zdziwiłabym się a tak na serio nie ma mojej komórki. Ehh a zawsze czytałam z zainteresowaniem o powrotach do byłych po jakimś czasie nie odzywania się lub właśnie jakim kontakcie od facetów, którzy się kiedyś podobali ... i mówiłam, że mnie to na pewno nie spotka. Miło mi troszkę mnie podbudował ... ale spóźnił się o rok :P

[Andriejewna]

Napisane przez siarka40

to moze powinnas poszukac, skoro imputujesz mi, ze bylam niekulturalna...
(...)

Już tak się nie oburzaj, do nikogo personalnie się nie zwracałam i z tego też względu nie zamierzam tracić czasu na przeszukiwanie forum.

[siarka40]

Napisane przez Andriejewna

Już tak się nie oburzaj, do nikogo personalnie się nie zwracałam i z tego też względu nie zamierzam tracić czasu na przeszukiwanie forum.

a Ty nie generalizuj.

EOT .

[201604200942]

Napisane przez drabineczka

A jakie macie zdanie odnośnie ubioru w wakacje do miejsc typu muzeum, teatr itp?

Pamiętam na wakacjach we Włoszech, miałam kozsulkę zasłaniającą ramiona bo by mi się zjarały i skóra by odpadła ale spodenki miałam krótkie - i w Asyżu nigdzie sobie nie weszłam... Mimo że upał był tragiczny. Po prostu tragiczny. Dzisiaj pojechałam ze znajomymi do obozu koncentracyjnego, do muzeum. Nie wiedziałam jaki strój będzie stosowny w taką pogodę bo było ciepło, ubrałam więc letnią jasną koszulę z rękawkiem i spodnie z długą nogawką. Trochę zdziwiły mnie stroje niektórych osób - topy bez pleców, szorty jak majtki, typowe stroje na plaże. Ok, jest ciepło, ale nie wiem czy to do końca w dobrym guście... Mogły by być jedynie bardziej zabudowane albo chociaż w stonowanych kolorach żeby to się jakoś prezentowało inaczej niż typowy strój znad jeziora. Ale nie wiem. A wy co o tym myślicie?

Napisane przez Brangien

Też mnie ta kwestia zastanawia. Pamiętam, że jak byłam w muzeum w Oświęcimiu (upalny letni dzień), to założyłam lniane spodnie, sandały i koszulkę z krótkim rękawem. Nie czułam się niestosownie. Widziałam osoby ubrane jak na plażę, ale i takich w długich spodniach i koszulach z długim rękawem. Wydaje mi się, że jednak ci turyści "plażowi" czuli się skrępowani, gdy oglądali wystawy w muzeum.

Co jak co, ale człowiek idący do muzeum, powinien wiedzieć jak się ubrać, co wypada założyć, a co nie. No, chyba, że ktoś idzie do muzeum, po prostu, by być.
I takie zachowanie mnie dziwi. Ludzie łażą po muzeum jak hołota, młodzi się nudzą, a wyjście do muzeum powinno być przyjemnością, a nie smutnym obowiązkiem narzuconym przez rodzinę, albo biuro podróży.
Jeśli chodzi o zwiedzanie obozów koncentracyjnych, uważam, że nie powinni wpuszczać wszystkich. Bo później robi sobie taka dwunastolatka zdjęcia w piecu krematoryjnym nie zdając sobie sprawy z powagi sytuacji.

Można ubrać się stosownie nawet podczas upału- na wesele przecież nie pójdziemy w mini i bluzkę odkrywającą brzuch, tylko dlatego, że jest gorąco. Można przecież do muzeum założyć bluzkę zasłaniającą ramiona i spódnicę za kolano.

W ogóle dziwi mnie brak kultury i wyczucia niektórych ludzi. Jeśli nie wiesz jak się zachować w pewnych miejscach, to warto poczytać, by nie wyjść na głupka. Albo po prostu nie idź.

[201604181004]

Masz na myśli kościół w Asyżu czy jakieś muzeum? Bo jeśli kościół to nic dziwnego, że nie weszłaś - w budowlach sakralnych tego kalibru często obowiązuje zasada "zasłonięte ramiona i kolana". Moim skromnym zdaniem powinna też obowiązywać we wszystkich innych kościołach chrześcijańskich, ale to już inny temat

Absolutnie mnie to nie dziwi i o to mi chodzi - za granicą sztywne zasady w pewnych miejscach są normą i nigdy się nie oburza bo jest jak jest i nie ważne czy gorąco czy upały gorsze niż u nas ludzie respektują jakiś reguł czy to odgórnie narzuconych czy po prostu przyjętych i ubierają się tak jak jest to uznane za stosowane...

[Sondrina]

Napisane przez Finlora

Czerwień i fiolet też mam
Ale np dzisiaj wzbudzałam niezdrowe zainteresowanie, bo byłam ubrana w długą do kostek czarną spódnicę i czarną bluzkę z krótkim rękawem

U mnie wystarczy jedna część stroju czarna, a już jest sensacja. Nie wiem, czemu to jest takie dziwne. Ale może nie powinno mnie to już zaskakiwać, skoro niektórzy oceniają mnie po zawartości wyrzucanych śmieci. Wczoraj poszłam wyrzucić zwykłe śmieci, dużo ich nie było, więc starsza pani mijana pod kontenerem, stwierdziła, że się pewnie odchudzam, bo widać, ze nic nie jem i wskazała na worek. A ja po prostu jem głównie owoce i warzywa, a bioodpady wcześniej wyrzuciłam.

[coffee]

Napisane przez Sondrina

U mnie wystarczy jedna część stroju czarna, a już jest sensacja. Nie wiem, czemu to jest takie dziwne.

Też tego nie rozumiem. Bardzo często mam na sobie czerń (ostatnio się 'rozjaśniam', ale kiedyś właściwie wyłącznie na czarno chodziłam, choć do 'metalówy' mi daleko, lubię ten kolor, ot).
Kiedyś na domówce u znajomej miałam czarne spodnie i czarną bluzkę. Jakiś jej znajomy (pierwszy i ostatni raz go widziałam) gdyśmy się sobie przedstawiali zapytał mnie ze śmiechem 'a ty co taka na czarno, żałobę masz?'. Zrobiłam smutno-zakłopotano-zaskoczono-złą minę i odpowiedziałam 'tak'. Koleś się speszył i podejrzewam, że nie zada takiego pytania nikomu więcej.
Później mnie przepraszał parę razy na tej imprezie za pytanie, aż w końcu się przyznałam, że w żałobie nie jestem, ale zdziwiło mnie jego pytanie.

[Andriejewna]

Napisane przez siarka40

a Ty nie generalizuj.

EOT .

Pisałam już... ale napiszę jeszcze raz. Generalizacja = uogólnienie. Jeżeli większość znanych mi osób powiela jakiś pogląd czy zachowanie, to będę jej używać.

Ale myślę, że EOT jak najbardziej na miejscu.

[Sondrina]

Napisane przez oh Mandy

Nieźle, teraz na egzamin trzeba chodzić z kolorowymi zakreślaczami

U mnie na ostatnim egzaminie był test, pytania opisowe i kazus. Jeśli ktoś nie zaliczył testu, to automatycznie nie miał sprawdzanej reszty pracy - to mnie zdziwiło. Bo co z tego, że np. dobrze odpowiedziałam na pytania i rozwiązałam kazus, jeśli zabrakło mi 1 pkt żeby zaliczyc test i automatycznie będę mieć poprawkę we wrześniu (na takich samych zasadach zresztą)

U mnie na egzaminie z ekonomiki były dwie części. Jedna obliczeniowa, druga testowa. Przy czym test wielokrotnego wyboru z ujemnymi punktami. Jeśli nie zaliczało się jednej części, całość była niezaliczona, a w sesji poprawkowej powtarza się obie. Ja siedziałam jak na szpilkach, bo miałam dobrze policzone zadanie, ale teorii w ogóle nie byłam pewna. A zadanie było naprawdę trudne. Ale na szczęście zdałam. Mojemu koledze zabrakło 0,125 punktu do zaliczenia testów, a też miał dobrze zrobione zadanie. To jest chyba jakaś ogólnopolska i ogólnoakademicka norma z tym podziałem na test i jakieś zadanie wymagające myślenia i gruntownej znajomości tematu. Moim zdaniem powinno się to wszystko tak poprzeliczać na punkty, by wyglądało to sensownie.

---------- Dopisano o 23:51 ---------- Poprzedni post napisano o 23:46 ----------

Napisane przez matyldaaaa

Ja miałam zajęcia z gościem, który uwielbiał kolorki. Na zajęciach najwięcej czasu zajmowało mu ustalenie co jakim kolorkiem napisać i na każdych zajęciach robiliśmy góra pół zadania przez to. Całkowicie dobrze zrobione projekty oddawał do poprawy tylko dlatego, że były napisane tylko jednym długopisem. Ja kiedyś dostałam u niego z kolokwium 0,8 pkt, a koleżanka, która ode mnie odpisywała cały pkt tylko dlatego, że ona miała kolorkami, a ja nie

A propos kolorków, to pamiętam swoją 3 z egzaminu na pierwszym roku. Mój wykładowca uznał, że powinniśmy pisać tak, jakbyśmy tworzyli wyjustowany tekst w Wordzie. Ja pisałam normalnie i dostałam 3, chociaż treść miałam dobrą. Pamiętam, ze moi koledzy długo do niego chadzali na poprawki, bo mieli zbyt brzydki charakter pisma

[Finlora]

Napisane przez coffee

Też tego nie rozumiem. Bardzo często mam na sobie czerń (ostatnio się 'rozjaśniam', ale kiedyś właściwie wyłącznie na czarno chodziłam, choć do 'metalówy' mi daleko, lubię ten kolor, ot).
Kiedyś na domówce u znajomej miałam czarne spodnie i czarną bluzkę. Jakiś jej znajomy (pierwszy i ostatni raz go widziałam) gdyśmy się sobie przedstawiali zapytał mnie ze śmiechem 'a ty co taka na czarno, żałobę masz?'. Zrobiłam smutno-zakłopotano-zaskoczono-złą minę i odpowiedziałam 'tak'. Koleś się speszył i podejrzewam, że nie zada takiego pytania nikomu więcej.
Później mnie przepraszał parę razy na tej imprezie za pytanie, aż w końcu się przyznałam, że w żałobie nie jestem, ale zdziwiło mnie jego pytanie.

U mnie zaczęło się od metalu, potem przeszło w gotyk (który kocham nadal miłością wielką, mimo 30 na karku), ale przede wszystkim bardzo lubię ten kolor i najlepiej się w nim czuję.
I czasami mam ogromną ochotę na pytanie o żałobę odpowiedzieć tak jak Ty, tylko po to, żeby zobaczyć reakcję

[Andriejewna]

Napisane przez Sondrina

(...)
A propos kolorków, to pamiętam swoją 3 z egzaminu na pierwszym roku. Mój wykładowca uznał, że powinniśmy pisać tak, jakbyśmy tworzyli wyjustowany tekst w Wordzie. Ja pisałam normalnie i dostałam 3, chociaż treść miałam dobrą. Pamiętam, ze moi koledzy długo do niego chadzali na poprawki, bo mieli zbyt brzydki charakter pisma

Czytam Wasze opowieści ze studiów i jestem w szoku! Brak słów na określenie tego, o czym tu mówicie powiem tylko, że myślę, że dobrze robię nie idąc na uniwerek. Wyleciałabym szybko.

[Sondrina]

Napisane przez coffee

Też tego nie rozumiem. Bardzo często mam na sobie czerń (ostatnio się 'rozjaśniam', ale kiedyś właściwie wyłącznie na czarno chodziłam, choć do 'metalówy' mi daleko, lubię ten kolor, ot).
Kiedyś na domówce u znajomej miałam czarne spodnie i czarną bluzkę. Jakiś jej znajomy (pierwszy i ostatni raz go widziałam) gdyśmy się sobie przedstawiali zapytał mnie ze śmiechem 'a ty co taka na czarno, żałobę masz?'. Zrobiłam smutno-zakłopotano-zaskoczono-złą minę i odpowiedziałam 'tak'. Koleś się speszył i podejrzewam, że nie zada takiego pytania nikomu więcej.
Później mnie przepraszał parę razy na tej imprezie za pytanie, aż w końcu się przyznałam, że w żałobie nie jestem, ale zdziwiło mnie jego pytanie.

Ja nigdy nie zrozumiem, czemu innych tak bardzo interesuje nasz strój. Pomijam skrajne przypadki w stylu poszła w różowej mini na pogrzeb albo poszedł do pracy w urzędzie w krótkich spodenkach. To, czy ubieramy się na czerwono, pomarańczowo, różowo nie powinno budzić takiej sensacji. Kolor jak kolor. Tak samo z długością ubrań. Jedna woli spódnicę do ziemi, inna mini. Co innym do tego?

[WhiteCherry]

Napisane przez Andriejewna

Czytam Wasze opowieści ze studiów i jestem w szoku! Brak słów na określenie tego, o czym tu mówicie powiem tylko, że myślę, że dobrze robię nie idąc na uniwerek. Wyleciałabym szybko.

ja studiuję na AGH i tutaj też często prowadzący mają swoje odchylenia od normy tak więc wiesz... uniwerek czy polibuda niczego nie determinują

[Sondrina]

Napisane przez Finlora

U mnie zaczęło się od metalu, potem przeszło w gotyk (który kocham nadal miłością wielką, mimo 30 na karku), ale przede wszystkim bardzo lubię ten kolor i najlepiej się w nim czuję.
I czasami mam ogromną ochotę na pytanie o żałobę odpowiedzieć tak jak Ty, tylko po to, żeby zobaczyć reakcję

Ja też słucham metalu i gotyku, niemniej moje czarne stroje nie wiążą się z zamiłowaniami muzycznymi. Po prostu dobrze się czuję w czerni. Tak samo jak wygodnie jest mi w płaskim obuwiu

---------- Dopisano o 00:06 ---------- Poprzedni post napisano o 00:04 ----------

Napisane przez Andriejewna

Czytam Wasze opowieści ze studiów i jestem w szoku! Brak słów na określenie tego, o czym tu mówicie powiem tylko, że myślę, że dobrze robię nie idąc na uniwerek. Wyleciałabym szybko.

Na szalonych naukowców może wszędzie trafić. Moja kumpela jest na polibudzie i tam pan doktor przepuszcza na egzaminie tych, którzy obok opisu równania Bernoulliego, dopiszą jakiś seksistowski żarcik zasłyszany na wykładzie.

[Finlora]

Napisane przez Sondrina

Ja nigdy nie zrozumiem, czemu innych tak bardzo interesuje nasz strój. Pomijam skrajne przypadki w stylu poszła w różowej mini na pogrzeb albo poszedł do pracy w urzędzie w krótkich spodenkach. To, czy ubieramy się na czerwono, pomarańczowo, różowo nie powinno budzić takiej sensacji. Kolor jak kolor. Tak samo z długością ubrań. Jedna woli spódnicę do ziemi, inna mini. Co innym do tego?

Ja noszę głównie długie spódnice (długie - to znaczy do kostek lub niemal do samej ziemi) i przez te wszystkie lata niemało nasłuchałam się komentarzy na ten temat, między innymi padały w moją stronę takie słowa jak "zakonnica" itd. W pracy ubieram się tak jak muszę, bo obowiązuje mnie dress code (spódnica do kolan, góra do połowy łydki), ale co kogo interesuje jak ubieram się po pracy

Napisane przez Sondrina

Ja też słucham metalu i gotyku, niemniej moje czarne stroje nie wiążą się z zamiłowaniami muzycznymi. Po prostu dobrze się czuję w czerni. Tak samo jak wygodnie jest mi w płaskim obuwiu

No, to tak jak ja


Z rzeczy, które mnie dziwią - pisałam ostatnio o używaniu przez dziewczyny po intensywnym fitnessie perfum albo dezodorantu w kulce na spocone ciało. Wczoraj po siłowni widziałam coś co zdziwiło mnie jeszcze bardziej - nakładanie tapety na nieumytą twarz, tylko przetartą chusteczką higieniczną

[matyldaaaa]

Napisane przez Andriejewna

Czytam Wasze opowieści ze studiów i jestem w szoku! Brak słów na określenie tego, o czym tu mówicie powiem tylko, że myślę, że dobrze robię nie idąc na uniwerek. Wyleciałabym szybko.

Akurat ja jestem na polibudzie