Nasze blogi kosmetyczne - część IX

[ineczka7]

ludzie zawsze będą mieli o coś wąty
Jak się po paru latach rozstałam z chłopakiem - masa pytań co ja teraz pocznę i że to już staropanieństwo i takie tam (jestem z małego miasta, ale kurde, miałam wtedy 21 lat ). Potem długi związek z kimś innym - trucie dupy kiedy ślub, kiedy wesele. Teraz jest kiedy w końcu kupimy mieszkanie zamiast wynajmować. No i najcięższy kaliber - że powinniśmy się już rozmnażać. Nikt nie pyta o nasze plany czy to co chcemy - jest tylko podejście, że trzeba coś robić w ramach jednego szablonu i wzoru.
Jestem pewna, że jakbyśmy się zdecydowali na dziecko to zaczęłoby się trucie o to, kiedy się zdecydujemy na następne . I tak dalej, coś się zawsze znajdzie.

[nicRu]

Napisane przez kasiaj85

to tak jak z braniem ślubu z uzależnionym od alkoholu na zasadzie "a bo może ślub go zmieni, może dojrzeje" - ile osób takie ma podejście...? pod picie alkoholu można podłożyć te wszystkie cechy które wymieniłaś... ludzie się nie zmieniają tak o - bo założą obrączkę... trzeba przez takie problemy próbować przejść wspólnie, ale nie na siłę. a ślub nic nie pomoże - nie jest rozwiązaniem i magicznym panaceum...

Tu jeszcze dochodzi kwestia tego, o czym wielokrotnie była na wizażu mowa - niektórzy nie zdają sobie sprawy jak cienka jest granica między piwkiem codziennie wieczorem czy też dobrze zakrapianą imprezą w każdy weekend czy też zapijaniem problemów a alkoholizmem... A potem są wątki "mój miś pije codziennie 2-3 piwka dla relaksu, prosiłam go, by przestał, ale się tylko wściekł!" a pod kilkoma odpowiedziami, że widocznie ma z tym większy problem niż dziewczyna sądzi "argument" o treści "on to robi dla relaksu, a wy wmawiacie, że to alkoholizm!" niejednokrotnie poparty zarzutem, że grube zazdrosne stare panny zamiast pomóc wmawiają alkoholizm jej kochanemu misiowi...

[Selfish Girl]

Jejku - wróciłam po tych moich .. przeżyciach ... O_o

musze Was najpierw nadrobić ..

[ama09]

a ja mam kawkę i ciasto po obiedzie

[kasiaj85]

Napisane przez nicRu

Tu jeszcze dochodzi kwestia tego, o czym wielokrotnie była na wizażu mowa - niektórzy nie zdają sobie sprawy jak cienka jest granica między piwkiem codziennie wieczorem czy też dobrze zakrapianą imprezą w każdy weekend czy też zapijaniem problemów a alkoholizmem... A potem są wątki "mój miś pije codziennie 2-3 piwka dla relaksu, prosiłam go, by przestał, ale się tylko wściekł!" a pod kilkoma odpowiedziami, że widocznie ma z tym większy problem niż dziewczyna sądzi "argument" o treści "on to robi dla relaksu, a wy wmawiacie, że to alkoholizm!" niejednokrotnie poparty zarzutem, że grube zazdrosne stare panny zamiast pomóc wmawiają alkoholizm jej kochanemu misiowi...

no zgadza się. mój mąż nie tyle pije sporo, co ma słabą głowę i już nie raz się kłóciliśmy o to... ale powiedziałam mu - jakby co ja nie będę nad nim skakać, z alkoholikiem nie chcę być. może i mam tendencję do wyolbrzymiania, ale dla mnie nawet jedno piwko dziennie zbyt często to niebezpieczna droga, i teraz już go nie ciągnie w tygodniu. Wczoraj na imprezie wypił jednego słabiutkiego drinka i małe piwko 0,33 i więcej nie. I dzisiaj jest mi wdzięczny bo kaca nie ma

ale ogólnie podałam ten alkoholizm jako przykład, jeden z wielu, bo jak narzeczony bije/pije/zdradza itp to po ślubie to się nie zmieni... po prostu. Nie w ślubie lub jego braku tkwi wtedy sedno problemu. tak samo jak nie rozumiem lasek które się podkładają z dzieckiem żeby chłopak nie zdradzał już... wtf...

[Selfish Girl]

Ja tam zawsze jestem zdania, że jak facet chce sie 'gzić' na prawo i lewo to nawet 5 dzieci go nia zatrzyma....

[lele]

Napisane przez kaarooo

A ja żeby się "trzymać i nie puszczać" zaczęłam sprzątać - wyprałam ręcznie górę prania, zaraz będę prasować, wywalam stare rzeczy z szafy.. muszę znaleźć siłę, aby wyrzucić jego stare rzeczy trzymane z sentymentu...

Ja wczoraj w nocy zaczęłam część rzeczy pakować w kartony, aby je wynieść na strych. No cóż, dzisiaj czeka mnie spakowanie reszty rzeczy, ale chęci już nie mam, by to robić :P No ale dokończyć muszę

Napisane przez ama09

a ja mam kawkę i ciasto po obiedzie

Mmm, u mnie do obiadu jeszcze sporo czasu. W sumie to nawet nie mam pomysłu na niego, wiec będzie improwizacja. A jakieś ciasto może i bym mogła też zaimprowizować. Tylko czemu dziś NIC mi się nie chce. Dobrze, że chociaż się zebrałam i umieściłam notkę na blogu.

[Czarna Orchidea]

po x probach udało mi sie pomalowac paznokcie lakierem magnetycznym nie dotykając tym glupim magnesem

[panna mrau]

Wow, jakie rozważania niedzielne
Ja mam 22 lata i ślub we wrześniu - nie z nacisków, nie z pośpiechu, ale z wewnętrznej potrzeby nas obojga (choć po 2 latach bycia razem babcie zaczęły coś tam powoli przebąkiwać, bynajmniej w ramach naciskania). Powiększenie rodziny też planujemy w dość niedługim czasie. I o ile rozumiem, że można odkładać decyzję o dziecku ze względu na pracę, studia, cokolwiek, tak takie argumenty jako odwlekanie ślubu to dla mnie wtórny problem. Okazuje się, że zorganizowanie tego wszystkiego nie zajmuje aż tyle czasu, żeby mieć problemy z pogodzeniem wszystkich obowiązków, a z drugiej strony ślub nie oznacza przecież od razu pieluch i 'zmarnowanej' młodości

[nicRu]

Napisane przez kasiaj85

no zgadza się. mój mąż nie tyle pije sporo, co ma słabą głowę i już nie raz się kłóciliśmy o to... ale powiedziałam mu - jakby co ja nie będę nad nim skakać, z alkoholikiem nie chcę być. może i mam tendencję do wyolbrzymiania, ale dla mnie nawet jedno piwko dziennie zbyt często to niebezpieczna droga, i teraz już go nie ciągnie w tygodniu. Wczoraj na imprezie wypił jednego słabiutkiego drinka i małe piwko 0,33 i więcej nie. I dzisiaj jest mi wdzięczny bo kaca nie ma

ale ogólnie podałam ten alkoholizm jako przykład, jeden z wielu, bo jak narzeczony bije/pije/zdradza itp to po ślubie to się nie zmieni... po prostu. Nie w ślubie lub jego braku tkwi wtedy sedno problemu. tak samo jak nie rozumiem lasek które się podkładają z dzieckiem żeby chłopak nie zdradzał już... wtf...

I to w sumie obrazowy przykład jednego z tych zachowań, których się nie zmieni Agresji słownej czy fizycznej człowiek też wraz z powiedzeniem "tak" się nie pozbędzie o czym z niewiadomych przyczyn dużo dziewczyn nie wie albo nie chce wiedzieć

Panna mrau - według mnie ślub też można odkładać ze względu na pracę i finanse (studia niekoniecznie). Nie wzięlabym ślubu, gdyby za absolutnie wszystko mieli płacić rodzice. Na ślub stać mnie albo nie. Nie mam pracy (nie chwilowo, nie odwołam slubu bo miesiąc wcześniej straciłam pracę, ale w sensie nie mam jej w ogole), to nie zakładam rodziny. Nie rozumiem "akademikowych" małżeństw (w sensie dwójka bezrobotnych studentów), które są utrzymywanie przez rodziców państwa młodych Dla mnie to kaprys i brak odpowiedzialności.

[Malwina_89]

Hej Wam

Napisane przez panna mrau

Wow, jakie rozważania niedzielne
Ja mam 22 lata i ślub we wrześniu - nie z nacisków, nie z pośpiechu, ale z wewnętrznej potrzeby nas obojga (choć po 2 latach bycia razem babcie zaczęły coś tam powoli przebąkiwać, bynajmniej w ramach naciskania). Powiększenie rodziny też planujemy w dość niedługim czasie. I o ile rozumiem, że można odkładać decyzję o dziecku ze względu na pracę, studia, cokolwiek, tak takie argumenty jako odwlekanie ślubu to dla mnie wtórny problem. Okazuje się, że zorganizowanie tego wszystkiego nie zajmuje aż tyle czasu, żeby mieć problemy z pogodzeniem wszystkich obowiązków, a z drugiej strony ślub nie oznacza przecież od razu pieluch i 'zmarnowanej' młodości

Podoba mi się to pogrubione stwierdzenie

[enn_]

Dla mnie brak dobrej pracy, stabilności jest powodem, żeby ślub odłożyć.
Małżeństwo to dla mnie coś innego niż zwykły związek czy wspólne mieszkanie - dla mnie ślub, to taki ostatni krok, kiedy już jesteśmy niezależni w 100% od rodziców, w pełni dojrzali, kiedy związek jest stabilny, kiedy możemy prowadzić wspólne życie i wspólnie patrzeć na przyszłość i kiedy nie zastanawiamy się czy uda nam się studia pogodzić z pracą na pół etatu (wiadomo, że nie chodzi o studia same w sobie, rozwijać można się w każdym momencie swojego życia, w pewnym wieku jednak zazwyczaj studia są bardzo absorbujące, nie dając przy tym stabilności finansowej).

[moniiikaaa89]

Napisane przez panna mrau

Wow, jakie rozważania niedzielne
Ja mam 22 lata i ślub we wrześniu - nie z nacisków, nie z pośpiechu, ale z wewnętrznej potrzeby nas obojga (choć po 2 latach bycia razem babcie zaczęły coś tam powoli przebąkiwać, bynajmniej w ramach naciskania). Powiększenie rodziny też planujemy w dość niedługim czasie. I o ile rozumiem, że można odkładać decyzję o dziecku ze względu na pracę, studia, cokolwiek, tak takie argumenty jako odwlekanie ślubu to dla mnie wtórny problem. Okazuje się, że zorganizowanie tego wszystkiego nie zajmuje aż tyle czasu, żeby mieć problemy z pogodzeniem wszystkich obowiązków, a z drugiej strony ślub nie oznacza przecież od razu pieluch i 'zmarnowanej' młodości

Zgadzam się z Toba w 100%, ja też wziełam ślub w wieku 22 lat ale po 6 latach bycia razem. Przed ślubem każdy pytał kiedy wesele, a teraz po pytaja czy nie jestem w ciąży, co mnie bardzo denerwuje, bo w mentalności starszych osób jest zakodowane to, że po ślubie od razu trzeba mieć dziecko. A ja narazie próbuje nacieszyć się mężem

[kasiaj85]

Napisane przez nicRu

I to w sumie obrazowy przykład jednego z tych zachowań, których się nie zmieni Agresji słownej czy fizycznej człowiek też wraz z powiedzeniem "tak" się nie pozbędzie o czym z niewiadomych przyczyn dużo dziewczyn nie wie albo nie chce wiedzieć

mam wrażenie, że zrobiłam ze swojego męza sama alkoholika
może ja to inaczej odbieram dlatego, że ja zawsze miałam mocniejszą głowę niż on. a zwłaszcza przy moich 86kg. mogłam wypić pół litra na imprezie i nie było po mnie widać
a widzisz on po jednej rozmowie ze mną o tym, że jeszcze jest w miarę tolerowane takie zachowanie ale niech nie przegina już dalej, uspokoił sie bardzo wiesz mój tato też sobie lubi piwko wieczorem wypić, jedno, i broń boże nigdy nie pomyślałabym o nim w kategorii alkoholika

zresztą - jak jeszcze nie byłam na diecie też lubiłam sobie wieczorkiem, czasem nawet i w tygodniu, wypić lampkę Choi

[nicRu]

Kasiaj, ale może to dobrze, że maz rękę na pulsie i jesteś ostrożna. Chyba lepiej dmuchac w takich sprawach na zimne niż leczyć rany po oparzeniach

Enn, zgodze się z Tobą. Nie wzięłabym ślubu wiedząc, że nie mam pracy, utrzymywali mnie do tej pory rodzice, że jestem niewykształcona, nie mam doświadczenia. Nawet gdyby współmałżonek pracował... Gdyby cokolwiek mu się stało albo nam nie wyszło (odpukać) zostałabym/zostalibyśmy na lodzie i to przez własną głupotę i brak zapobiegliwości.

[Selfish Girl]

Na temacie 'Bezrobotni' jedna dziewczyna stwierdziła, że przecież jak facet zarabia dużo pieniędzy to kobieta nie musi pracować ... może siedzieć w domu i pachnieć

[maffash]

Napisane przez Selfish Girl

Na temacie 'Bezrobotni' jedna dziewczyna stwierdziła, że przecież jak facet zarabia dużo pieniędzy to kobieta nie musi pracować ... może siedzieć w domu i pachnieć

moja znajoma tak ma

[nicRu]

Napisane przez Selfish Girl

Na temacie 'Bezrobotni' jedna dziewczyna stwierdziła, że przecież jak facet zarabia dużo pieniędzy to kobieta nie musi pracować ... może siedzieć w domu i pachnieć

Móc może, tylko co to jej da ?

[enn_]

Napisane przez Selfish Girl

Na temacie 'Bezrobotni' jedna dziewczyna stwierdziła, że przecież jak facet zarabia dużo pieniędzy to kobieta nie musi pracować ... może siedzieć w domu i pachnieć

Ona napisała coś równoznacznego z pogrubionym, czy to Twoja interpretacja?

Ja tam uważam, że kobieta pracować nie musi* jeśli jest w związku z facetem, który zarabia na tyle dużo, żeby z łatwością utrzymać obydwoje na wysokim poziomie (a co ten "wysoki poziom" dla kogo znaczy to już inna sprawa). IMHO tylko od samej relacji zależy czy kobieta wybierze zajmowanie się domem, pracę w zawodzie czy malowanie obrazów, aby wyżyć się artystycznie.
W każdym razie nie dziwi mnie coś takiego w ogóle.

* Oczywiście nikt nic nie musi i każdy może żyć jak chce.

Edit: Chodzi mi o to, że znacznie bardziej dziwi mnie sytuacja, kiedy komuś się po prostu nie chce ruszyć tyłka i przez to brakuje pieniędzy, a w razie jakiegoś wypadku kobieta zostaje zupełnie bez niczego - ani pieniędzy ani zawodu, niż sytuacja w której kobieta nie odczuwa potrzeby pracy jeśli jej facet świetnie zarabia.

[Selfish Girl]

Napisane przez maffash

moja znajoma tak ma

Napisane przez nicRu

Móc może, tylko co to jej da ?

Wiesz, pewnie jej nic nie da.

Napisane przez enn_

Ona napisała coś równoznacznego z pogrubionym, czy to Twoja interpretacja?

Pewnie, że tak napisała :P.Dodatkowo, że ona gdyby miała takiego bogatego gościa to by chodziła między podpisami do Urzędu Pracy (by mieć ubezpieczenie) na zakupy.

A jednocześnie sama klnęła na kobiety które bogato wyszły za mąż, że jej kolejki zajmują na podpisie.


Nie miałam na mysli to, że kobieta MUSI pracować. Jak dla mnie po prostu głupi tok myślenia - wyjdę bogato za mąż=nie będę musiała pracować.

Rozumiem sytuacje kiedy żona siedzi w domu i zajmuje się domem i dziecmi a mąż ma bardzo wysoką pensje, że mogą pozwolić sobie na życie z tej jednej pensji.

Moja koleżanka sprząta w domu u jednej Pani (mimo, że ta nie ma pracy) ale za to mąż ma firme więc..

[kaarooo]

Ja miałam 21 lat kiedy wyszłam za mąż i to był błąd, co do pracy, straciłam ją jakiś czas temu i teraz właśnie zostaję z niczym, no cóż...

[nicRu]

Karo, ale coś robiłaś. To inna sytuacja niż uważać, ze złapalo sie pana Boga za nogi i płaszczyć pośladki, aż mąż w te pośladki kopnie...

[Selfish Girl]

Napisane przez kaarooo

Ja miałam 21 lat kiedy wyszłam za mąż i to był błąd, co do pracy, straciłam ją jakiś czas temu i teraz właśnie zostaję z niczym, no cóż...

Kochana - polecam Tobie na dziś film pt - Z pamiętnika wściekłej żony.

[kasiaj85]

Napisane przez nicRu

Kasiaj, ale może to dobrze, że maz rękę na pulsie i jesteś ostrożna. Chyba lepiej dmuchac w takich sprawach na zimne niż leczyć rany po oparzeniach

dokładnie.

Napisane przez Selfish Girl

Na temacie 'Bezrobotni' jedna dziewczyna stwierdziła, że przecież jak facet zarabia dużo pieniędzy to kobieta nie musi pracować ... może siedzieć w domu i pachnieć

Napisane przez enn_

Ona napisała coś równoznacznego z pogrubionym, czy to Twoja interpretacja?

Ja tam uważam, że kobieta pracować nie musi* jeśli jest w związku z facetem, który zarabia na tyle dużo, żeby z łatwością utrzymać obydwoje na wysokim poziomie (a co ten "wysoki poziom" dla kogo znaczy to już inna sprawa). IMHO tylko od samej relacji zależy czy kobieta wybierze zajmowanie się domem, pracę w zawodzie czy malowanie obrazów, aby wyżyć się artystycznie.
W każdym razie nie dziwi mnie coś takiego w ogóle.

* Oczywiście nikt nic nie musi i każdy może żyć jak chce.

Edit: Chodzi mi o to, że znacznie bardziej dziwi mnie sytuacja, kiedy komuś się po prostu nie chce ruszyć tyłka i przez to brakuje pieniędzy, a w razie jakiegoś wypadku kobieta zostaje zupełnie bez niczego - ani pieniędzy ani zawodu, niż sytuacja w której kobieta nie odczuwa potrzeby pracy jeśli jej facet świetnie zarabia.

zgadzam się trochę z enn w tej sprawie. Choć z drugiej strony, siedziałam rok w domu po tym jak skończyłam studiowanie ale nie miałam jeszcze pracy mgr - zajęć już nie było tylko pisanie i kontakt z promotorką z domu. I tak naprawdę umierałam z nudów... Ja jednak generalnie lubię ludzi i lubię mieć kontakt z nimi. Co nie znaczy, że w przypadku ew ciąży i dziecka będę latac po ludziach - chodzi mi tylko o takie bezczynne siedzenie w domu - "bo mi się nie chce". Mogę posiedzieć w domu tydzień- dwa ale szybko zaczynam się nudzić. Teraz może mając bloga miałabym zajęcie... Ale też nie wiem czy pasowałaby mi sytuacja że mój mąż zarabiałby na nasze utrzymanie - zwłaszcza przy moim kosmetycznym ☠☠☠☠☠☠☠cu

[panna mrau]

Napisane przez nicRu

Panna mrau - według mnie ślub też można odkładać ze względu na pracę i finanse (studia niekoniecznie). Nie wzięlabym ślubu, gdyby za absolutnie wszystko mieli płacić rodzice. Na ślub stać mnie albo nie. Nie mam pracy (nie chwilowo, nie odwołam slubu bo miesiąc wcześniej straciłam pracę, ale w sensie nie mam jej w ogole), to nie zakładam rodziny. Nie rozumiem "akademikowych" małżeństw (w sensie dwójka bezrobotnych studentów), które są utrzymywanie przez rodziców państwa młodych Dla mnie to kaprys i brak odpowiedzialności.

Ślub można zrobić za 50k, ale też gdy się nie ma środków to da się go zrobić po taniości, trzeba się tylko liczyć z tym, że nie będzie to wielka impreza. Bardziej mi chodzi o sytuację, że dwoje dorosłych ludzi jest w związku, ma pracę, ale decyzję o założeniu rodziny odkłada ze względu na różne wymówki. Akademikowych małżeństw (pomijając sytuację zajścia w ciążę i ślubu pod naciskiem rodzin w takiej sytuacji) też nie rozumiem swoją drogą...

enn, widzisz ja na to wszystko inaczej patrzę - odkąd skończyłam liceum pracuję, na początku na pół etatu jak studiowałam dziennie, od 2,5 roku pracuję na pełny etat, a od 1,5 roku mieszkamy z TŻ sami i sami się utrzymujemy.
swoją drogą od rodziców w pewnym sensie nie da się nigdy uniezależnić, bo zawsze w jakiś sposób, mniejszy lub większy, będą wpływać na nasze życie

[kaarooo]

Napisane przez nicRu

Karo, ale coś robiłaś. To inna sytuacja niż uważać, ze złapalo sie pana Boga za nogi i płaszczyć pośladki, aż mąż w te pośladki kopnie...

Niby tak, ale ja popełniłam więcej głupich błędów, m.in rzuciłam studia, aby ratować się to pożal się boże małżeństwo... 4 lata temu

Napisane przez Selfish Girl

Kochana - polecam Tobie na dziś film pt - Z pamiętnika wściekłej żony.

Nie oglądam TV Już od dwóch lat, albo i więcej

[Selfish Girl]

Napisane przez kaarooo

Nie oglądam TV Już od dwóch lat, albo i więcej

Dziś nie ma go nigdzie w TV - bardziej chodziło mi, że jakoś internetowo będziesz musiała go pobrać .

[kaarooo]

aaaa.. to poszukam

[kasiaj85]

haha znów mi uciekło dwóch obserwatorów... a może kogoś wywaliło?
sprawdźcie lepiej bo już niedługo

[Takajakaya]

To ja dołączę do tematu

U nas już powinnam być w ciąży bo przecież moje koleżanki już są i ludzie pytają czemu my jeszcze nie... No jak to możliwe, pół roku po ślubie a my się nawet nie staramy?