Ludzkie zachowania i poglądy które dziwią cz.4

[lagerfeldised]

Tak w temacie muzyki mam pytanie do osób, które faktycznie znają się na tym. Sorry za offtop, ale to jedno, proste pytanie, nie będę zakładać osobnego wątku, a jestem ciekawa

Czy da się nauczyć śpiewać jeżeli nie ma się talentu, barwy itp.? W sensie czy każda jedna osoba może nauczyć się śpiewać czysto i w miarę przyjemnie, jeżeli ma odpowiedniego nauczyciela?

Zawsze chciałam ładnie śpiewać, natura mi głosu nie dała, ale może kiedyś poszłabym na lekcje w ramach rozwijania się dla samej satysfakcji, tylko że zupełnie nie mam o tym pojęcia, nie wiem czy ma sens w ogóle, czy to jest do "wyuczenia" czy muszą być predyspozycje? Nie chodzi oczywiście o bycie gwiazdą, tak tylko, umieć czysto zaśpiewać

[Hadassah]

Tylko zwróć uwagę na funkcje tych przedmiotów - są wyjątkowe o tyle, że nie maja za zadanie po prostu przekazywać wiedzy, tylko rozwijać kreatywne myślenie, polepszać zdrowe nawyki itp. A z tego co widzę to się stają koszmarem dla dzieciaków, bo kto to ma złą ocenę z plastyki? Moja siostra jest w podstawówce, pani od plastyki naoglądała się tyle prac robionych przez rodzeństwo/rodziców/dziadków... sama jej machnęłam pare rysunków - dzieciak idzie na trening a potem kilka godzin zgrzyta zebami nad kartką, bo pani powie że praca nieprzemyślana a kolory źle dobrane. U mnie w podstawówce było to samo, tyle że ja rysowałam wszystko od ręki, byłam z tych utalentowanych. W gim zmienił się nauczyciel, jako najniższą ocenę ustalił 4, zero rysunków do domu, jedynka tylko za nieoddanie pracy. Efekt? WSZYSCY byli zaangażowani. Szkoda że nie słyszałam aby u kogokolwiek był taki system.

Paranoją jest to że lekcje które mają być przyjemne stają się powodem wstydu czy wyśmiewania...

Wypracować te umiejętności? No ok, tylko po co tracić czas? Śpiewanie gubiąc rytm wydaje się nieco mniej ważnym zadaniem domowym niż rycie matmy.

[gazowane lody]

wiesz matma też może być przyjemna i dlaczego z matmy robią przedmiot nieprzyjemny stawiając złe oceny które też są powodem wstydu i wyśmiewania?
wydaje mi się że każdy przedmiot powinien być przyjemny a nie tylko plastyka muzyka i wf..

nie rozumiem dlaczego mam TRACIĆ czas na uczeniu się rysowania itp.. a może bym w przyszłości chciała zostać architektem albo grafikiem.. nie wiem czy to taka strata czasu tym bardziej że w dzieciństwie dzieci szybciej się uczą niż w późniejszych latach..

---------- Dopisano o 21:52 ---------- Poprzedni post napisano o 21:51 ----------

Napisane przez lagerfeldised

Tak w temacie muzyki mam pytanie do osób, które faktycznie znają się na tym. Sorry za offtop, ale to jedno, proste pytanie, nie będę zakładać osobnego wątku, a jestem ciekawa

Czy da się nauczyć śpiewać jeżeli nie ma się talentu, barwy itp.? W sensie czy każda jedna osoba może nauczyć się śpiewać czysto i w miarę przyjemnie, jeżeli ma odpowiedniego nauczyciela?

Zawsze chciałam ładnie śpiewać, natura mi głosu nie dała, ale może kiedyś poszłabym na lekcje w ramach rozwijania się dla samej satysfakcji, tylko że zupełnie nie mam o tym pojęcia, nie wiem czy ma sens w ogóle, czy to jest do "wyuczenia" czy muszą być predyspozycje? Nie chodzi oczywiście o bycie gwiazdą, tak tylko, umieć czysto zaśpiewać

ja słyszałam od osób chodzących do takich szkół że dać się da..

[lagerfeldised]

Napisane przez Hadassah

Tylko zwróć uwagę na funkcje tych przedmiotów - są wyjątkowe o tyle, że nie maja za zadanie po prostu przekazywać wiedzy, tylko rozwijać kreatywne myślenie, polepszać zdrowe nawyki itp. A z tego co widzę to się stają koszmarem dla dzieciaków, bo kto to ma złą ocenę z plastyki? Moja siostra jest w podstawówce, pani od plastyki naoglądała się tyle prac robionych przez rodzeństwo/rodziców/dziadków... sama jej machnęłam pare rysunków - dzieciak idzie na trening a potem kilka godzin zgrzyta zebami nad kartką, bo pani powie że praca nieprzemyślana a kolory źle dobrane. U mnie w podstawówce było to samo, tyle że ja rysowałam wszystko od ręki, byłam z tych utalentowanych. W gim zmienił się nauczyciel, jako najniższą ocenę ustalił 4, zero rysunków do domu, jedynka tylko za nieoddanie pracy. Efekt? WSZYSCY byli zaangażowani. Szkoda że nie słyszałam aby u kogokolwiek był taki system.

Paranoją jest to że lekcje które mają być przyjemne stają się powodem wstydu czy wyśmiewania...

Wypracować te umiejętności? No ok, tylko po co tracić czas? Śpiewanie gubiąc rytm wydaje się nieco mniej ważnym zadaniem domowym niż rycie matmy.

Każdy przedmiot może stać się powodem wstydu i wyśmiewania, szkoła ogółem to przecież "szkoła życia".

Moim zdaniem plastyka jest potrzebna, tak samo jak obowiązek lektur czy wf. W idei to jest słuszne, bo na plastyce rozwija się zdolności manualne, czytając lektury poszerza słownictwo (oczywiście to tylko jeden z plusów dla przykładu), o WF nie wspomnę, bo dziecku (jak i każdemu człowiekowi) ruch jest potrzebny także dla zdrowia psychicznego.
Poza tym na tych niższych szczeblach edukacji, powiedzmy początkowych, wyłapuje się talenty i to już jest zalążek naszego przyszłego życia zawodowego, chociaż jesteśmy dziećmi i nie zdajemy sobie z tego sprawy.
Każda mama może powiedzieć, że jej dziecko pięknie rysuje, ale jak wykwalifikowana nauczycielka od plastyki to zauważy, pokieruje dziecko na odpowiednie zajęcia, to kto wie, może w przyszłości kariera będzie związana właśnie z tym.

Mówi to osoba, która nienawidziła wf i zwalniała się z niego przez kilka lat, tak całkowicie, z przedmiotu ogółem. Teraz na studiach też zwaliłam, bo mnie bardzo stresuje rywalizacja, udowadnianie swoich umiejętności że tak powiem, strasznie cierpiałam przez ten przedmiot.
Miałam za to pełno koleżanek, które na wfie zostały "wyłapane" i teraz wymiatają w siatkówkę w dosyć poważnych klubach. A predyspozycje do tego sportu już w podstawówce zauważono, przez to czuły się pewnie w tej grze i brnęły w tym kierunku.
Jakby sobie grały tylko na podwórku, to pewnie by do odpowiednich klubów nigdy nie trafiły.


Pamiętam jak w podstawówce nauczycielka chciała mi zrobić "wystawę" rysunków z końmi. Byłam taka dumna i zmotywowana. Szkoda, że moja mama nie podłapała i mnie nie wysłała na rysunek, tylko angielski i angielski (post-komunizm i fascynacja stanami, że niby przyszłość w tym języku i tam u nich) Jako starsza "artystka samouk" już byłam za leniwa na kursy, a nastolatki się nie zmusi.

Napisane przez gazowane lody

wiesz matma też może być przyjemna i dlaczego z matmy robią przedmiot nieprzyjemny stawiając złe oceny które też są powodem wstydu i wyśmiewania?
wydaje mi się że każdy przedmiot powinien być przyjemny a nie tylko plastyka muzyka i wf..

nie rozumiem dlaczego mam TRACIĆ czas na uczeniu się rysowania itp.. a może bym w przyszłości chciała zostać architektem albo grafikiem.. nie wiem czy to taka strata czasu tym bardziej że w dzieciństwie dzieci szybciej się uczą niż w późniejszych latach..

---------- Dopisano o 21:52 ---------- Poprzedni post napisano o 21:51 ----------


ja słyszałam od osób chodzących do takich szkół że dać się da..

Może kiedyś spróbuję, jak będę miała za dużo wolnego czasu

[mallary]

Napisane przez lagerfeldised

Każdy przedmiot może stać się powodem wstydu i wyśmiewania, szkoła ogółem to przecież "szkoła życia".

Moim zdaniem plastyka jest potrzebna, tak samo jak obowiązek lektur czy wf. W idei to jest słuszne, bo na plastyce rozwija się zdolności manualne, czytając lektury poszerza słownictwo (oczywiście to tylko jeden z plusów dla przykładu), o WF nie wspomnę, bo dziecku (jak i każdemu człowiekowi) ruch jest potrzebny także dla zdrowia psychicznego.
Poza tym na tych niższych szczeblach edukacji, powiedzmy początkowych, wyłapuje się talenty i to już jest zalążek naszego przyszłego życia zawodowego, chociaż jesteśmy dziećmi i nie zdajemy sobie z tego sprawy.
Każda mama może powiedzieć, że jej dziecko pięknie rysuje, ale jak wykwalifikowana nauczycielka od plastyki to zauważy, pokieruje dziecko na odpowiednie zajęcia, to kto wie, może w przyszłości kariera będzie związana właśnie z tym.

Mówi to osoba, która nienawidziła wf i zwalniała się z niego przez kilka lat, tak całkowicie, z przedmiotu ogółem. Teraz na studiach też zwaliłam, bo mnie bardzo stresuje rywalizacja, udowadnianie swoich umiejętności że tak powiem, strasznie cierpiałam przez ten przedmiot.
Miałam za to pełno koleżanek, które na wfie zostały "wyłapane" i teraz wymiatają w siatkówkę w dosyć poważnych klubach. A predyspozycje do tego sportu już w podstawówce zauważono, przez to czuły się pewnie w tej grze i brnęły w tym kierunku.
Jakby sobie grały tylko na podwórku, to pewnie by do odpowiednich klubów nigdy nie trafiły.


Pamiętam jak w podstawówce nauczycielka chciała mi zrobić "wystawę" rysunków z końmi. Byłam taka dumna i zmotywowana. Szkoda, że moja mama nie podłapała i mnie nie wysłała na rysunek, tylko angielski i angielski (post-komunizm i fascynacja stanami, że niby przyszłość w tym języku i tam u nich) Jako starsza "artystka samouk" już byłam za leniwa na kursy, a nastolatki się nie zmusi.



Może kiedyś spróbuję, jak będę miała za dużo wolnego czasu

Zgadzam się.
Każdy przedmiot uczy czegoś innego, rozwija w inny sposób. Mozna je lubić lub nie, ja wielu nie znosiłam.
Poza tym, fajnie mówić, ze rysunki nie potrzebne, ze dla podstawówki. Powiedzcie to architektom, grafikom, projektantom mody,animatorom, etc. Rysunek był jednym z ich talentów, tak jak dla kogoś matematyka, czy fizyka. Nie wiadomo, kiedy i kto odniesie sukces w jakiejś dziedzinie, dlatego warto skupiać się także na kreatywnym rozwoju. Ale co ja mogę wiedzieć, przeciez ja byłam tym durnym dzieckiem, ktore zawsze kochało i umiało rysować, dzieciaki mnie za to nienawidziły
Wiele zależy nie od samego przedmiotu, a od kijowego podejścia nauczyciela. I tyle. Pomimo bycia łamagą, znałam świetnych wuefistów, którzy zachęcali do ruchu, ale tez i takich, którzy mnie demotywowali.

[Hadassah]

Tyle że ja nie o tym aby zwolnić biedne dzieci od obowiązku chodzenia na te zajęcia - po prostu w temacie, co mnie dziwi, wprowadza w zdumienie. Ano dziwi mnie obowiązkowe prezentowanie przed klasą rzeczy, które nie każdy potrafi, ze względu na brak talentu. Wybaczcie, ale co innego odpytka z matmy a co innego śpiewanie przed klasą . Aż sama się dziwie że to napiszę - na wf było łatwiej (a to był mój znienawidzony przedmiot, ale rodzice nie pozwolili się zwolnić), nawet przy najgorszych nauczycielkach dało się podyskutować zaliczenie 'skoku zamiast rzutu' albo coś w tym stylu. Z mojej strony eot, zanim mała skończy naukę jeszcze trochę się podziwię i porobię jej prac .

[gazowane lody]

jasne lepiej robić same kartkówki i uczyć dzieci nieśmiałości i lęku przed wypowiedzeniem słowa przed większym gronem ludzi..

[Olkaaaa_s]

O, a u mnie w gimnazjum na sztuce było ciekawie W ramach muzyki w pierwszej gimnazjum, w trakcie omawiania średniowiecza, każdy miał do wyboru solówkę. Do wyboru było do wylosowania:
a) Bogurodzica
b) Gaude mater, Polonia
Matko, 45 min słuchania wycia Tyle, że u tej pani wszyscy dostawali 4(wyjce) albo 5(posiadający choć trochę słuchu). Niżej dostawali Ci, którzy nie nauczyli się Ważniejsze były oceny z wiadomości, czyli z historii muzyki
Z kolei na plastyce to czasami wyżej były oceniane prace osób utalentowanych, ale częściej liczył się po prostu pomysł. Kiedyś każdy miał narysować swoją propozycję na konkurs(oczywiście, na konkurs szły tylko najlepsze prace ze szkoły, reszta była tylko do oceny ze sztuki). Tematem było chyba coś o depresji czy pogłębiającym się lękiem młodych przed kontaktami z innymi ludźmi- nie pamiętam dokładnie. Mój rysunek przedstawiał bandę szarych kontur ludzi bez twarzy, wyglądających jak tampony, narysowanymi za pomocą techniki "pomaziaj ołówkiem i rozmaż" , a postać na środku była kolorowa i z twarzą. Pod spodem był napis "Jak rozpoznać ludzi, których już nie znamy".
Tydzień później pani od sztuki z góry na dół wystawiła wszystkim dopy- nawet na prawdę ładnym pracom(ndst dostawali Ci, którzy nie zrobili nic), a moją pracę pokazała wszystkim jako "jedyną mądrą i przemyślaną pracę". Dostałam bdb

Na prawdę uwielbiałam sztukę, bo więcej miałam historii niż prac "artystycznych", a nawet mając zerowy talent mogłam dostać dobrą ocenę dzięki pomysłowi

[invisible_01]

Ja nigdy nie zapomnę, jak pani od plastyki powiedziała, że oprócz pracy obowiązkowej można również zrobić pracę na dodatkową ocenę. Praca ta wymagała wiele pracy, siedziałam nad nią długo. Za pracę obowiązkową, w którą również włożyłam wiele wysiłku, dostałam 3, a za dodatkową... również 3. Nie oczekiwałam 6, ale docenienie czyjegoś nadprogramowego wysiłku tróją to jakiś żart. Odechciało mi się wszelkiej aktywności.

[Candy_lips]

Nie cierpiałam śpiewania przed klasą. Byłam zestresowana, na pewno głos nieco drżał. Dostawałam piątkę, śpiewać źle nie śpiewam. Mimo wszystko był to stres i nie rozumiem tego śpiewania przed klasą.
U nas w gimnazjum było jeszcze granie na dzwonkach. Mieliśmy nuty i w sumie od razu musieliśmy to grać. Graliśmy wszyscy razem i obserwowała wszystkich, widziała jak kto gra. Mnie to sprawiało trudność, nie nadążałam, do tego rytmu nie miałam. Ja i taki kolega dostawaliśmy chyba najgorszą ocenę, w porównaniu do innych. Pani czasem mówiła "Jak to się dzieje, że do śpiewu to głos masz, a do grania ani trochę"

[chwast]

Napisane przez gazowane lody

jasne lepiej robić same kartkówki i uczyć dzieci nieśmiałości i lęku przed wypowiedzeniem słowa przed większym gronem ludzi..

a tam gadanie, mogę powiedzieć wszystko przed 10 czy 100 osobami - ale klepanie wiersza, który np mi się wcale nie podoba, mówienie czegoś na co nie mam ochoty - teraz po prostu by mi się nie chciało ale jeszcze 4 lata temu był to dla mnie nieziemski stres, a do osób wstydliwych jeśli chodzi o takie sprawy nie należę

W ogóle pamiętam jak kiedyś mój tż na polskim miał właśnie nauczyć się wiersza do recytacji. Chyba Mickiewicza. Wiersz mu się nie podobał. Mimo, że był bardzo krótki. Lubi Mickiewicza więc podszedł do nauczycielki proponując, że nauczy się innego - dłuższego, ale takiego, który lubi. Nie zgodziła się i jeszcze gnoiła go przez kilka dni Jaki jest w tym sens..

[Hadassah]

Napisane przez gazowane lody

jasne lepiej robić same kartkówki i uczyć dzieci nieśmiałości i lęku przed wypowiedzeniem słowa przed większym gronem ludzi..

Kilka postów wcześniej pisałam:

Zawsze miałam problem z publicznym mówieniem, ale przy swoich projektach, do których byłam przekonana, miałam sporą wiedzę - jakoś szło, klasa pomagała ('weź oddech, spoooko, poczekamy' ). Zawsze coś zostało w głowie

Uważam że to nieco lepsze niż typowe 'Z-Z-Z' w większości przypadków sprowadzające się do jak najszybszego wyklepania nauczonego tekstu.

[matyldaaaa]

Napisane przez chwast

W ogóle pamiętam jak kiedyś mój tż na polskim miał właśnie nauczyć się wiersza do recytacji. Chyba Mickiewicza. Wiersz mu się nie podobał. Mimo, że był bardzo krótki. Lubi Mickiewicza więc podszedł do nauczycielki proponując, że nauczy się innego - dłuższego, ale takiego, który lubi. Nie zgodziła się i jeszcze gnoiła go przez kilka dni Jaki jest w tym sens..

Mój kolega z ławki w LO też zaproponował nauczycielce z polskiego, żebyśmy się mogli nauczyć innego wiersza niż ona wymyśliła. Baba darła się na niego przez całą lekcję, co on sobie wyobraża!

A co do muzyki, to w gimnazjum mogliśmy śpiewać kolędy w grupkach 3-4 osobowych. Warunek był taki, że co najmniej 3 zwrotki, a ponadto każdy miał przy tym grać na jakimś instrumencie typu trójkąt lub grzechotki. Pamiętam występ mój i koleżanek, który trwał z 20 minut bo babka w ogóle nie zwracała na nas uwagi, a my cały czas śpiewałyśmy tylko `powitajcie maleńkiego i Maryję matkę jego` i tak w kółko, aż po 20 min babka się obudziła i z uśmiechem na ustach `no ile razy jeszcze!`

[gazowane lody]

Napisane przez matyldaaaa

Mój kolega z ławki w LO też zaproponował nauczycielce z polskiego, żebyśmy się mogli nauczyć innego wiersza niż ona wymyśliła. Baba darła się na niego przez całą lekcję, co on sobie wyobraża!

A co do muzyki, to w gimnazjum mogliśmy śpiewać kolędy w grupkach 3-4 osobowych. Warunek był taki, że co najmniej 3 zwrotki, a ponadto każdy miał przy tym grać na jakimś instrumencie typu trójkąt lub grzechotki. Pamiętam występ mój i koleżanek, który trwał z 20 minut bo babka w ogóle nie zwracała na nas uwagi, a my cały czas śpiewałyśmy tylko `powitajcie maleńkiego i Maryję matkę jego` i tak w kółko, aż po 20 min babka się obudziła i z uśmiechem na ustach `no ile razy jeszcze!`

[Marzena17]

Napisane przez lagerfeldised

Tak w temacie muzyki mam pytanie do osób, które faktycznie znają się na tym. Sorry za offtop, ale to jedno, proste pytanie, nie będę zakładać osobnego wątku, a jestem ciekawa

Czy da się nauczyć śpiewać jeżeli nie ma się talentu, barwy itp.? W sensie czy każda jedna osoba może nauczyć się śpiewać czysto i w miarę przyjemnie, jeżeli ma odpowiedniego nauczyciela?

Zawsze chciałam ładnie śpiewać, natura mi głosu nie dała, ale może kiedyś poszłabym na lekcje w ramach rozwijania się dla samej satysfakcji, tylko że zupełnie nie mam o tym pojęcia, nie wiem czy ma sens w ogóle, czy to jest do "wyuczenia" czy muszą być predyspozycje? Nie chodzi oczywiście o bycie gwiazdą, tak tylko, umieć czysto zaśpiewać

Prawie każdy jest w stanie się nauczyć śpiewać technicznie. Jest bardzo mały odsetek ludzi, którym słoń na ucho nadepnął tak mocno, że już nic się nie zrobi Ale swoją drogą wymaga to pracy i samozaparcia. Mój TŻ nie miał talentu muzycznego - tańczyć nie potrafi, nie czuje rytmu - ale śpiewać potrafi ładnie i gra na organach kościelnych, fortepianie, flecie, harfie - uczył się tego kilka lat.

Odnośnie szkolnych przedmiotów : na muzyce śpiewaliśmy we 4 osoby, ale na głosy Porażka. WF to dla mnie jakaś paranoja - w podstawówce okazało się, że mam talent do stania na bramce w piłce ręcznej, ale ze względu na problemy z kolanami miałam potem zwolnienie lekarskie przez 2 lata. W liceum się zbuntowałam i stwierdziłam, że będę jednak ćwiczyć i to był mój błąd, cały czas graliśmy w siatkówkę, obrzydła mi na całe życie, zwłaszcza, że mieliśmy jakąś nawiedzoną nauczycielkę, która była zakochana w siatkówce i nic więcej nie chciała z nami robić. Byłam dobra z biegów długodystansowych i gimnastyki (program musiała realizować), zawsze dostawałam 6, ale nie lubiłam grać w siatkę, migałam się jak mogłam i na świadectwie maturalnym było 3 ...

[mc266]

Napisane przez lagerfeldised

Tak w temacie muzyki mam pytanie do osób, które faktycznie znają się na tym. Sorry za offtop, ale to jedno, proste pytanie, nie będę zakładać osobnego wątku, a jestem ciekawa

Czy da się nauczyć śpiewać jeżeli nie ma się talentu, barwy itp.? W sensie czy każda jedna osoba może nauczyć się śpiewać czysto i w miarę przyjemnie, jeżeli ma odpowiedniego nauczyciela?

Zawsze chciałam ładnie śpiewać, natura mi głosu nie dała, ale może kiedyś poszłabym na lekcje w ramach rozwijania się dla samej satysfakcji, tylko że zupełnie nie mam o tym pojęcia, nie wiem czy ma sens w ogóle, czy to jest do "wyuczenia" czy muszą być predyspozycje? Nie chodzi oczywiście o bycie gwiazdą, tak tylko, umieć czysto zaśpiewać

Miałam koleżankę, która uczy się w szkole muzycznej od ładnych paru lat i często mówiła, że czysto śpiewać może każdy, tylko oczywiście musi się tego nauczyć.

Napisane przez matyldaaaa

A co do muzyki, to w gimnazjum mogliśmy śpiewać kolędy w grupkach 3-4 osobowych. Warunek był taki, że co najmniej 3 zwrotki, a ponadto każdy miał przy tym grać na jakimś instrumencie typu trójkąt lub grzechotki. Pamiętam występ mój i koleżanek, który trwał z 20 minut bo babka w ogóle nie zwracała na nas uwagi, a my cały czas śpiewałyśmy tylko `powitajcie maleńkiego i Maryję matkę jego` i tak w kółko, aż po 20 min babka się obudziła i z uśmiechem na ustach `no ile razy jeszcze!`

U mnie w podstawówce chłopaki zrobili tak na religii. Śpiewali w kółko "Dzisiaj w Betlejem", aż do dzwonka.

[sine.ira]

Napisane przez Marzena17

cały czas graliśmy w siatkówkę, obrzydła mi na całe życie, zwłaszcza, że mieliśmy jakąś nawiedzoną nauczycielkę, która była zakochana w siatkówce i nic więcej nie chciała z nami robić.

Miałam i mam dokładnie tak samo. Jak widzę siatkówkę to mi się zbiera nie powiem na co

A ja miałam w liceum lesbijkę (tak teraz, po latach się domyślam) i to na dodatek jakąś zboczoną - nauczycielkę wf-u. Ciągle (tzn. bardzo często - tak raz na dwa miesiące -uśredniając), kazała nam paradować w bieliźnie i niby oceniała naszą postawę, czy jakiejś wady nie mamy - macała nas po plecach, biodrach, nogach, po brzuchu Co gorsza, dopiero po latach stwierdziłyśmy z koleżankami, że to coś chyba było nie teges z tą kobietą. Normalnie zły dotyk

[Troian]

Napisane przez Marzena17

W liceum się zbuntowałam i stwierdziłam, że będę jednak ćwiczyć i to był mój błąd, cały czas graliśmy w siatkówkę, obrzydła mi na całe życie, zwłaszcza, że mieliśmy jakąś nawiedzoną nauczycielkę, która była zakochana w siatkówce i nic więcej nie chciała z nami robić.

U mnie było tak samo, dawali piłkę i mieli wszystko gdzieś. Teraz mam uraz do tego sportu.

O, plastyki w podstawówce też nie lubiłam, bo ja zwyczajnie nie potrafię ładnie rysować. I co z tego, że się starałam, nauczycielowi to się nie podobało i już.

[Duszaniola]

Dobrze dziewczyny mówicie, że na plastyce, muzyce i wf-ie powinny być doceniane starania, pomysł, a nie kto ma jaki talent. Ja właśnie przez to śpiewanie w podstawówce i gimnazjum na muzyce mam straszny kompleks na tym punkcie i teraz nawet głupiego sto lat nie zaśpiewam, tylko buzią ruszam.
A śpiewać czy rysować ładnie naprawdę nie jest tak łatwo się nauczyć. Z tego co wiem, trzeba do tego naprawdę dużo pracy i samozaparcia. A do śpiewania to pewnie jeszcze lekcji, bo ja np. nie słyszę kiedy robię błąd, bo mi słoń na ucho nadepnął i to porządnie.

A śluby ludzi z mojego rocznika też mnie szokują I też mam 22 lata

A jeszcze dziwi mnie, jak ktoś prowadzi bloga np. kosmetycznego, wrzuca np. haul i pisze, że kupił jeszcze to i to, ale zapomniał zrobić zdjęć. I totalnie nie rozumiem, czemu tych zdjęć nie można dopstrykać.

[ciri15]

Napisane przez Hadassah

Chciałam napisać że nie ogarniam takiego poddawania się bez żadnej próby... ale recytacji konsekwentnie odmawiałam nie przejmując się jedynkami.Uważam to za najgłupsze i najmniej rozwojowe zadanie we wszechświecie. Mam na czym ćwiczyć pamięć, od trenów będę się trzymała z daleka .

Też zawsze nienawidziłam recytacji - mega stres, tylko to z tego pamiętam. I nienawidziłam śpiewać przed klasą.

---------- Dopisano o 11:37 ---------- Poprzedni post napisano o 11:11 ----------

Napisane przez ville

_____
Co mnie w życiu denerwuje: wszelkie reklamy o wzroście libido i potencji męskiej lecące w kółko, od południa do wieczora. Rozumiem jakieś późne godziny wieczorne, ale jadąc samochodem z rodziną o 14, nie za bardzo mam ochotę słuchać reklam o problemach seksualnych I chyba tych reklam jest coraz więcej, one lecą w kółko caly czas

Ostatnio słyszałam radiową reklamę jakichś suplementów dla ludzi, którzy mają problemy z zajściem... "udało się za pierwszym razem"... masakra.

[Chatul]

Napisane przez ciri15

Ostatnio słyszałam radiową reklamę jakichś suplementów dla ludzi, którzy mają problemy z zajściem... "udało się za pierwszym razem"... masakra.

Co jest w tym takiego masakrycznego dla Ciebie? Zaznaczam, że reklamy nie znam

[ciri15]

Napisane przez invisible_01

Ja zadziwiam sama siebie, bo mam 22 lata, a nadal jestem szczerze zdziwiona, kiedy się dowiaduję, że ktoś z mojej byłej klasy bierze ślub i nadal mam w głowie, że strasznie wcześnie

Też się na tym łapię. Ale zawsze potem staram się sobie tłumaczyć, że przecież dorośli jesteśmy, nie ma w tym nic dziwnego, niektórzy właśnie zrobili licencjat. To, że ja jeszcze nie chcę, nie znaczy, że inni nie mogą.

---------- Dopisano o 11:52 ---------- Poprzedni post napisano o 11:42 ----------

Napisane przez Chatul

Co jest w tym takiego masakrycznego dla Ciebie? Zaznaczam, że reklamy nie znam

Treść tej reklamy. Jak się dowiem jak się nazywa produkt to tu napiszę i sobie znajdziesz. Tylko raz do tej pory słyszałam. To była reklama typu: rozmawia mąż z żoną, nie: "Jeśli masz problem z zajściem w ciążę może to być wina....", bo na taką bym nie zwróciła uwagi.

---------- Dopisano o 12:36 ---------- Poprzedni post napisano o 11:52 ----------

Napisane przez natalkaa7522

I co z tego, że może miłość? Jak dla mnie to jest bezsensu. Wiem też, że niektóre kobiety cisną na ślub itd. wiec może dlatego. Ale to są bardziej zaręczyny z tych zaręczyn-fajnie mieć narzeczoną, to zaręczmy się.

Miłość jest bez sensu? Aha...
Nie wiem co to za znajomy, nie napisałaś, czy to bliska osoba, ale poza przyjaciółmi i bliską rodzina raczej nikomu nie powiem kiedyś, że się zaręczyłam. Więc też nie widzę nic dziwnego w tym, że jako znajoma dowiedziałaś się o tym z portalu.

[Fela Von Helvete]

Napisane przez ciri15

Treść tej reklamy. Jak się dowiem jak się nazywa produkt to tu napiszę i sobie znajdziesz. Tylko raz do tej pory słyszałam. To była reklama typu: rozmawia mąż z żoną, nie: "Jeśli masz problem z zajściem w ciążę może to być wina....", bo na taką bym nie zwróciła uwagi..

Też słyszałam tę reklamę, ale nie mogę sobie przypomnieć nazwy... I faktycznie, jest jakaś taka... dziwna To jest jakiś tam suplement diety chyba.

[megamag]

Napisane przez sine.ira

Ale o ślubie cywilnym słyszałaś już ?

Dziwi mnie to skojarzenie: jak ślub, to tylko w kościele.

A mnie za to dziwią niewrzący, którzy biorą ślub w kościele. Po co, pytam. Religia jest dla jej wyznawców, czy ja się pcham, żeby wziąć ślub w świątyni buddyjskiej!?

Mam taką koleżankę ateistkę, która mówi, że ślub to tylko w kościele chce wziąć.

Napisane przez Marzena17

Skąd wiesz, że Ci faceci nic z tym nie robią? jak wyciśniesz to pojawi się po tygodniu w takim samym bądź gorszym stanie - żeby to wyleczyć potrzeba dużo czasu, co mają zrobić z twarzą, kiedy są na początku leczenia? W worku chodzić?

Jekiego leczenia? Ja pisałam o wągrach, ich się łatwo pozbyć, idziesz do kosmetyczki, a ona je wyciska. Bo samemu to faktycznie nie najlepszy pomysł i niezbyt skuteczny. Sama mam z tym problem i wiem jak się z tym walczy, bardzo prosto. Tylko trzeba co jakiś czas iść do kosmetyczki, nie raz na tydzień, na początku raz na dwa, trzy miesiące wystarczy. Jak ktoś ma taki czarne to pewnie przez parę lat zapuszczał. Ale w ogóle całe życie. I o peelingach raczej też nie słyszał.

Napisane przez lagerfeldised

Czy da się nauczyć śpiewać jeżeli nie ma się talentu, barwy itp.? W sensie czy każda jedna osoba może nauczyć się śpiewać czysto i w miarę przyjemnie, jeżeli ma odpowiedniego nauczyciela?

Da się, ale tylko do pewnego stopnia. Da się wyćwiczyć głos, tak żeby nie fałszować, ale barwy głosu czy oktaw to od tego nie przybędzie, z tym się trzeba urodzić. W boysbandach tak robią, najpierw wybierają ładnych panów, a dopiero potem uczą ich śpiewać. No i tez nie każdą piosenkę zaśpiewasz, popową tak jak Lady Gaga to i owszem, ale już Whitney Huston z Ciebie nie będzie.

Napisane przez ciri15

Ostatnio słyszałam radiową reklamę jakichś suplementów dla ludzi, którzy mają problemy z zajściem... "udało się za pierwszym razem"... masakra.

A czy to dalej nie idzie "udało nam się za pierwszym razem, zaszłam już po trzech miesiącach"? To nie za często próbowali.

[mallary]

Napisane przez mc266

Miałam koleżankę, która uczy się w szkole muzycznej od ładnych paru lat i często mówiła, że czysto śpiewać może każdy, tylko oczywiście musi się tego nauczyć.

U mnie w podstawówce chłopaki zrobili tak na religii. Śpiewali w kółko "Dzisiaj w Betlejem", aż do dzwonka.

Właśnie słyszałam nieraz, że można nauczyć się technicznie poprawnego i czystego śpiewu, nawet jeżeli nie ma się wielkiego talentu. Tylko trzeba naprawdę dużo samozaparcia i ćwiczeń. Sama mam ochotę nauczyć się, tylko muszę się przełamać , bo śpiew uważam za coś tak osobistego, że ojej, bo obnażasz się z każdym fałszem, etc. Po prostu przez to mam lęk przed śpiewaniem, a mimo to bardzo chciałabym umieć choć trochę

[Marzena17]

Napisane przez megamag

Jekiego leczenia? Ja pisałam o wągrach, ich się łatwo pozbyć, idziesz do kosmetyczki, a ona je wyciska. Bo samemu to faktycznie nie najlepszy pomysł i niezbyt skuteczny. Sama mam z tym problem i wiem jak się z tym walczy, bardzo prosto. Tylko trzeba co jakiś czas iść do kosmetyczki, nie raz na tydzień, na początku raz na dwa, trzy miesiące wystarczy. Jak ktoś ma taki czarne to pewnie przez parę lat zapuszczał. Ale w ogóle całe życie. I o peelingach raczej też nie słyszał.
.

Miałam wątpliwą przyjemność być u kilku kosmetyczek na oczyszczaniu twarzy, za każdym razem było coraz gorzej, wyciskanie tylko pogarszało sprawę. Miałam wągry na całej twarzy i one nie przechodziły etapów tylko od razu były czarne - otwarte, te białe to po prostu inny rodzaj - zamknięte. Czy to jest takie trudne zrozumieć, że każdy ma inną skórę? Zresztą na większość ludzi wyciskanie, nawet u kosmetyczki pogarsza sytuację, to jest już tak zamierzchły zabieg, że nie wiem, dlaczego ludzie decydują się na coś takiego. Koniec offa, bo zaraz będziemy pisać o trądziku, a nie o tym wątek.

Jeszcze a propo plastyki. U mnie w gimnazjum była sztuka, ja jakoś ładnie rysować nigdy nie umiałam, chyba, że patrzyłam cały czas na inny rysunek to potrafiłam narysować prawie dokładnie tak samo. Za to byłam mistrzem w malowaniu abstrakcji pastelami Za wszystkie dostawałam 6 Bez względu na tematykę coś tam maźnęłam, a nauczycielka była zachwycona. Koleżankom też malowałam, ale dostawały za to 5

[kobietasukcesu]

Raz miałam wyciskanie twarzy i jakoś nie jestem przekonana. A problem z zatkanymi porami miałam wieki. Po prostu trzeba używać kosmetyków uważnie i czytać składy, nie kłaść byle czego na twarz, bo pewno składników jest komodogennych.
A twarz oczyszczać maseczkami z glinki itd.

[ciri15]

Napisane przez megamag

A czy to dalej nie idzie "udało nam się za pierwszym razem, zaszłam już po trzech miesiącach"? To nie za często próbowali.

Tak! To to i też z TŻ o tym pomyśleliśmy, że rzadko próbują

[WhiteCherry]

no właśnie, takie gadanie, że wszystko da się wyćwiczyć.
no sorry, choćby ktoś ćwiczył 10 lat, to bez wrodzonego talentu nigdy nie będzie miał 5 oktawowego głosu Whitney
tak samo kursy plastyczne i ćwiczenie nigdy nie sprawią, że ktoś bez talentu będzie malował jak da Vinci.

no, czasem jak oglądam sobie rysunki ludzi, którzy twierdzą, że potrafią rysować - może i coś tam potrafią, ale jednak widać, że nie mają tego 'czegoś', co mają inni bez żmudnej nauki.

Napisane przez ville

Śpiewaliście solo na lekcjach muzyki?! My śpiewaliśmy w grupach czteroosobowych, dlatego osoby, które fałszują, były bezpieczne, mogły jedynie ruszać ustami Ja nie mam problemu z fałszowaniem, ale niestety moja nauczycielka śpiewała wysokim sopranem i takie też dźwięki narzucała do śpiewania (znienawidzona przeze mnie piosenka o Laurze i Filonie ), a ja mam niższy głos, dlatego ratowała mnie koleżanka, która potrafiła śpiewać w wysokiej tonacji

Ale śpiewanie solo... Och, nigdy w życiu, jak dobrze, że u mnie tego nie praktykowano.

śpiewaliśmy solo w podstawówce i gimnazjum, średnio co 2 tygodnie, LOL
graliśmy solo na cymbałkach i czymś tam jeszcze, katowaliśmy nuty.
no i historia sztuki.

[xaggg]

Napisane przez WhiteCherry

no właśnie, takie gadanie, że wszystko da się wyćwiczyć.
no sorry, choćby ktoś ćwiczył 10 lat, to bez wrodzonego talentu nigdy nie będzie miał 5 oktawowego głosu Whitney
tak samo kursy plastyczne i ćwiczenie nigdy nie sprawią, że ktoś bez talentu będzie malował jak da Vinci.

no, czasem jak oglądam sobie rysunki ludzi, którzy twierdzą, że potrafią rysować - może i coś tam potrafią, ale jednak widać, że nie mają tego 'czegoś', co mają inni bez żmudnej nauki.

Moja znajoma chodziła na jakieś lekcje śpiewu, bo pocośtam jej to było potrzebne. Nie miała za grosz talentu do śpiewania i otwarcie się do tego przyznawała:P po takim kursie nawet spoko jej to szło i całkiem przyjemnie było tego słuchać. Tyle, że tylko tych piosenek, które tam wyćwiczyła.