Nasze blogi kosmetyczne - cz. XI

[Takajakaya]

Przyszłam się pochwalić, awansowałam w pracy

: jupi::j upi::ju pi:

Za to na blogu zastój totalny...

[Annaluka]

Napisane przez Takajakaya

Przyszłam się pochwalić, awansowałam w pracy

Brawo! Gratuluję

[Rodzynka1989]

Napisane przez Takajakaya

Przyszłam się pochwalić, awansowałam w pracy

: jupi::j upi::ju pi:

Za to na blogu zastój totalny...

Uuuu, gratki Oby tak dalej

[Karen15]

Napisane przez Takajakaya

Przyszłam się pochwalić, awansowałam w pracy

: jupi::j upi::ju pi:

Za to na blogu zastój totalny...

Gratulacje!!!

[Takajakaya]

Dziękuję dziewczyny, a cieszę się tym bardziej, że po pierwsze krótko tam pracuję, a po drugie wyszło niespodziewanie

[Czarna Orchidea]

Napisane przez Takajakaya

Przyszłam się pochwalić, awansowałam w pracy

: jupi::j upi::ju pi:

Za to na blogu zastój totalny...

ale fajnie :

[kascysko]

Napisane przez Takajakaya

Przyszłam się pochwalić, awansowałam w pracy

: jupi::j upi::ju pi:

Za to na blogu zastój totalny...

Brawo!

[anehu]

Napisane przez Takajakaya

Przyszłam się pochwalić, awansowałam w pracy

: jupi::j upi::ju pi:

Za to na blogu zastój totalny...

brawo klask i:

a ja bym chciała pracę zmienić a kompletnie nie mam na co
na tym moim zadupiu pracy jak na lekarstwo

[zoila]

Napisane przez Takajakaya

Przyszłam się pochwalić, awansowałam w pracy

: jupi::j upi::ju pi:

Za to na blogu zastój totalny...

Gratulacje

[trustmyself]

Kokosowa, gratulacje!

[Takajakaya]

Dziękuję

Napisane przez anehu

brawo klask i:

a ja bym chciała pracę zmienić a kompletnie nie mam na co
na tym moim zadupiu pracy jak na lekarstwo

A co Ci w Twojej nie odpowiada? Czy już za długo tam jesteś?

[trustmyself]

Ja to bym chciała jakąkolwiek pracę, a tu wysyłam multum CV i zero odzewu. Kryzys jak się patrzy... No i jak na swój wiek to doświadczenie mam spore.

Mojego kumpla zwolnili teraz razem z 10 innymi ludźmi z IBM w Wawie Masakra.

[karolcia198506]

Napisane przez Takajakaya

Przyszłam się pochwalić, awansowałam w pracy

: jupi::j upi::ju pi:

Za to na blogu zastój totalny...

Gratuluję

[Takajakaya]

Trust bo niestety z tego co słyszę, to jest zrobiony wielki szum, że kryzys itd i każdy czeka co będzie dalej. Przyjmować za bardzo nigdzie nie chcą, bo każdy ledwo ciągnie... Jest gorzej niż było, choć każdy siedzi cicho.

[1d94aa359fccc21ffd3754e01fc729e7b21e5777_5e9cd7f29012b]

A u mnie na blogu typowy (codzienny) makijaż. Żadne z tego arcydzieło (jak wasze makijaże) ale w takim czuję się najlepiej. Może miałybyście jakieś propozycje takich dziennych, właśnie z kombinacji paletki Au Naturel, byłabym bardzo wdzięczna Do posiadania kosmetyków raczej na wpół minimalistycznie podchodzę i póki co ta paletka mi wystarcza. Chociaż od jakiegoś czasu uważniej przyglądam się OSS i Stormowi ^^

[trustmyself]

Napisane przez Takajakaya

Trust bo niestety z tego co słyszę, to jest zrobiony wielki szum, że kryzys itd i każdy czeka co będzie dalej. Przyjmować za bardzo nigdzie nie chcą, bo każdy ledwo ciągnie... Jest gorzej niż było, choć każdy siedzi cicho.

Otóż to. Ogółem dzisiaj bez znajomości, zwłaszcza w niewielkich miastach, nic się nie zdziała. Tego mojego znajomego zwolnili z przyczyn rzekomo ekonomicznych. Ja mam niby tutaj u siebie "obiecaną" pracę i co z tego, jak nie wiadomo kiedy, a w grudniu minie mi rok odkąd jestem bezrobotna.

[lele]

Napisane przez Takajakaya

Przyszłam się pochwalić, awansowałam w pracy

: jupi::j upi::ju pi:

Za to na blogu zastój totalny...

Super! Gratulacje!

[enn_]

Napisane przez trustmyself

Otóż to. Ogółem dzisiaj bez znajomości, zwłaszcza w niewielkich miastach, nic się nie zdziała. Tego mojego znajomego zwolnili z przyczyn rzekomo ekonomicznych. Ja mam niby tutaj u siebie "obiecaną" pracę i co z tego, jak nie wiadomo kiedy, a w grudniu minie mi rok odkąd jestem bezrobotna.

Bzdura. Może w niewielkich miastach - nie orientuję się w sytuacji w nich, ale jeśli chodzi o duże miasta to gadanie "bez znajomości ani rusz" jest w moim odczuciu głupim usprawiedliwieniem. Jasne, ze znajomościami zawsze jest łatwiej, ale zacząć pracować wcale nie jest tak trudno (chyba, ze skończyło się 3 bezsensowne kierunki studiów i liczy się na to, że praca sama przyjdzie), a później, siłą rzeczy, "znajomości" same się pojawiają - ludzie o Tobie wiedzą, polecają Cię, bo jesteś dobrym pracownikiem.
Nie wierzę w to, że znajomości są podstawą - nigdy mi się nie zdarzyło na takowych braku przejechać i nie znam dobrze wykwalifikowanej osoby, która naprawdę chce pracować, która by narzekała na kryzys i brak kontaktów, i tym usprawiedliwiała brak pracy.
Chcieć, to móc, ale zawsze łatwiej znajdywać wymówki niż po prostu wziąć się do roboty.

[kasiaj85]

Napisane przez Maliniarka

pisać! dziękli temu się rozwijasz językowo

hehe ja juz się raczej nie rozwijam, tzn nie w tym tradycyjnym sensie, angielski to mój drugi język i dzięki blogowi mam jeszcze po studiach jakis kontakt z nim... może uda mi się w tym roku mieć chociaż ze dwie osoby na korki, już nawet nie chodzi mi o kasę, ale żeby nie wypaść z rytmu uczenia innych... bo trochę by mi było szkoda...

Napisane przez Soso

pisz pisz, ja lubie to czytać

miło mi

Bardziej chodzi mi jednak o to, czy to nie przeszkadza w odbiorze, no i pewnie szybciej bym pisała notki i więcej gdyby nie pisanie jeszcze po angielsku...sama nie wiem.
[1=9dc519fadc633b7a757b479 8db7309973aba49fa_66c3ce7 215651;36355489]
A poza tym, chyba wznowię moją mini hodowlę ptaszników [/QUOTE]
Tylko ja Cię błagam, nie wrzucaj o tym na bloga a już proszę Cię żeby na pierwszym zdjęciu nie było pająka... jak mi się pojawi w blogrollu to nie wiem czy nie będę musiała Cię odsubskrybować... :/

Napisane przez ciriness

Oooo jak ja tego nie cierpie! Kocham dzieciaki ogromną miłością ale jak widzę zachowania niektórych a rodzice ich jeszcze pogłaszczą po główce to mnie krew zalewa

dokładnie. Ja może nie kocham bezgranicznie, choć jako ekhm nauczyciel z wykształcenia powinnam ale dość je lubię. Natomiast nie lubię bezstresowego wychowywania, bo przeważnie nic dobrego z tego nie wychodzi.... Dzieci muszą mieć jasne reguły, muszą wiedzieć, że czasem czegoś po prostu nie wolno, bo potem dorośnie taki jeden z drugim, pójdzie do szkoły, trafi na kolejnych bezstresowo wychowywanych i jego światopogląd runie w gruzach... Bo jak to, przecież ma być po mojej myśli a nie po jego/jej.
[1=1d94aa359fccc21ffd3754e 01fc729e7b21e5777_5e9cd7f 29012b;36356095]
"Sytuacja w tramwaju.
Male dziecko cały czas płacze, a matka go nie uspokaja.
Jeden z pasażerów (starsza pani) mówi do dziecka, że źle się zachowuje, na co matka dziecka odpowiada:
- Proszę nie krzyczeć na moje dziecko, ono jest wychowywane bezstresowo!
Po pewnym czasie,gdy tramwaj staje na przystanku, wstaje z miejsca tzw 'Metal' (subkultura glany pieszczocha itd.), zbliżając się do drzwi, wyjął gumę do żucia z ust i przylepił temu niegrzecznemu dziecku na czoło. Po czym powiedział do matki:
- Proszę na mnie nie krzyczeć, zostałem wychowany bezstresowo."

tak mi się przypomniało (cytat z wezsietato . pl- w ogóle zabawne historyjki tam są z dzieciaczkami w roli głównej, jak chcę sobie poprawić humor, czytam)[/QUOTE]
hehe.

Napisane przez 'Estelle'

To ja Ci powiem, jak to wygląda z drugiej strony
Gdyby rodzice zabrali tę butelkę, to pewnie musiałabyś do końca posiłku słuchać wrzasku i histerii owej dziewczynki [urok buntu dwulatka] Co wybierasz?
.

pół biedy jakbym tam była na posiłek, byłam w pracy, ale to nawet nie takie ważne w tym wszystkim. Chodzi mi bardziej o to, że rodzice po prostu nie zareagowali. I nie wiem, nie jestem rodzicem, ale jakoś nie sądzę żeby rodzic mógł nie mieć sposobu na własne dziecko?? Nie wiem, dać jakąś zabawkę, wziąć na kolana, zagadać, odwrócić uwagę? trudno, jedzenie wystygnie ale w końcu to dziecko i dla rodzica chyba jest priorytetem... Tak samo jak irytuje mnie, że np siedzę w restauracji na kolacji z mężem, a wkoło słupa lata trójka - kwiczy, krzyczy, ślizga się (już nie wspomnę, że po prostu krew mi się mroziła w żyłach, bo widziałam już któreś leżące na podłodze w wybitymi zębami) - mamusie rozbawione "wolniej, Haniu! - Zobaczcie jaka ona żywiołowa, hi hi hi"... no fajnie...
Ja nie wiem, nie chcę tutaj wyrażać swoich poglądów bo są one dość może niedojrzałe jak na 28ltakę? Nie twierdzę, że jak pojawi sie u nas dziecko to na pewne sprawy zmieni mi się pogląd (chociaż no nie wiem, nie wyobrażam sobie takiego czegoś bo ja np zawsze się wkurzałam jak ktoś palił w knajpie przy jedzeniu [jeszcze jak nie było zakazu] i jak sama na studiach miałam taki jeden rok gdzie paliłam to w życiu nie zapaliłabym przy kimś kto jadł - pamiętałam jak to przeszkadza, więc raczej pewne poglądy się nie zmieniają i chyba wolę postępowanie wg zasady "nie rób drugiemu co Tobie niemiłe") Po prostu pewne rzeczy mnie irytują, m.in. to jak rodzice puszczają samopas swoje dzieci i nie baczą na to, że mogą one przeszkadzać innym. Zastanawia mnie jedno - jakby córeczki tych państwa słodko spały na przykład, i przyszła inna Pani z kolejnymi dzieciakami, które by na przykład wrzeszczały i kwiczały to czy tamta pani byłaby taka spokojna i zrelaksowana i czy tez by jej to zwisało...

Napisane przez Rodzynka1989

Z tym, że ja nie wciskam w siebie, nie opycham się, a i tak wyglądam jak wyglądam. Lubię zdrowo pojeść, ale mam słabość do słodyczy. Więc codziennie coś słodkiego wpada. Ogólnie nie jem dużo - w domu stwierdzili, że jem jak ptaszek.
Nie chce się głupio tłumaczyć, bo wiele osób uważa to za durne tłumaczenie, ale ja mam naprawdę duże skłonności do tycia i to u mnie jest rodzinne. Nie żartuję.
Aleee, ja tam siebie akceptuję. Że noszę rozmiar 40 to co? Jak się komuś nie podobam, to nie musi na mnie patrzeć ;P Tylko czasami łapię doły jak widzę chude dziewuszki śmigające półnagie po mieście

a ja nadal twierdzę, to nie jest kwestia jaki rozmiar nosisz tylko czy siebie akceptujesz. Ja do pewnego czasu nosiłam 42 i ok, czasem patrzyłam w lustro i widziałam duuużo cielska, ale było na zasadzie "ok, jest, trudno, widocznie tak ma być" i dopóki było wszystko dla mnie ok to było ok. Potrzebowałam innej perspektywy, żeby przejrzeć na oczy. Przede wszystkim zaś, nie podjęłam się odchudzania dla innych tylko dla siebie. Po drodze zorientowałam się że kilka rzeczy się pozmieniało - to jak mnie postrzegają ludzie w pracy, jak mnie widzą koleżanki a przede wszystkim jak inaczej patrzy na mnie mój małżonek nie dlatego że mu się nie podobałam wcześniej... ale chyba coś w tym jest, że jak się człowiek zacznie podobać samemu sobie to staje się atrakcyjniejszy w oczach innych.
Zacznijmy jednak Rodzynko od tego, że Ty akurat odchudzania nie potrzebujesz Kochanie, bo jesteś idealnej figury!

[trustmyself]

Napisane przez enn_

Bzdura. Może w niewielkich miastach - nie orientuję się w sytuacji w nich, ale jeśli chodzi o duże miasta to gadanie "bez znajomości ani rusz" jest w moim odczuciu głupim usprawiedliwieniem. Jasne, ze znajomościami zawsze jest łatwiej, ale zacząć pracować wcale nie jest tak trudno (chyba, ze skończyło się 3 bezsensowne kierunki studiów i liczy się na to, że praca sama przyjdzie), a później, siłą rzeczy, "znajomości" same się pojawiają - ludzie o Tobie wiedzą, polecają Cię, bo jesteś dobrym pracownikiem.
Nie wierzę w to, że znajomości są podstawą - nigdy mi się nie zdarzyło na takowych braku przejechać i nie znam dobrze wykwalifikowanej osoby, która naprawdę chce pracować, która by narzekała na kryzys i brak kontaktów, i tym usprawiedliwiała brak pracy.
Chcieć, to móc, ale zawsze łatwiej znajdywać usprawiedliwienia niż po prostu wziąć się do roboty.

To nie jest opinia wyssana z palca. W niewielkich miejscowościach (pokroju np. tej, w której mieszkam) bez znajomości nie dostaniesz pracy. Po prostu nie ma szans. Co wcale nie znaczy, że polegam tylko na znajomościach. Otóż nie, szukam na własną rękę, rozsyłam CV na takie stanowiska, na których mam już zdobyte doświadczenie. Byłam zapraszana na kilka rozmów, ale albo pracodawca wymagał cudów od pracownika, albo chciał, żeby pracował praktycznie za półdarmo. I nie, nie usprawiedliwiam się. Może i jestem ograniczona, bo mogłabym poszukać pracy w Warszawie i pewnie szybciej bym takową znalazła, ale nie chcę zostawiać tutaj rodziców samych.

[zzzielona]

Dziewczyny, stało się coś, co wiedziałam, że prędzej czy później się stanie, co było do przewidzenia i w ogóle...

Otóż, byłam dzisiaj w moim ulubionym Inglocie. Tym razem postawiłam na wyspę w Factory we Wrocławiu. Spodobał mi się jeden cień, ale okazało się, że są tylko kwadraty... Stwierdziłam, że w kwadraty w sumie warto inwestować, więc dobiorę sobie jakąś trójeczkę i przy okazji nabędę nowe cienie...

Gdy wróciłam do domu okazało się, że dwa z nich już posiadam... Jeden na szczęście to nowsza wersja, która dość znacznie różni się od poprzednika (mowa o 407) i daje ładniejszy efekt. Kolejny cień to 112, który, jak się okazało mam i używam bardzo często! Wiadomo jednak jak to jest w sklepowym świetle - wszystko wydaje się inne niż jest w rzeczywistości... :/

W związku z tym mam do Was pytanie. Czy na podstawie paragonu mogę wymienić ten cień? Oczywiście sam cień jest próżniowo zapakowany, ma pudełeczko, itp. Jest nieruszony .

Ale gapa ze mnie!

[enn_]

Napisane przez trustmyself

To nie jest opinia wyssana z palca. W niewielkich miejscowościach (pokroju np. tej, w której mieszkam) bez znajomości nie dostaniesz pracy. Po prostu nie ma szans. Co wcale nie znaczy, że polegam tylko na znajomościach. Otóż nie, szukam na własną rękę, rozsyłam CV na takie stanowiska, na których mam już zdobyte doświadczenie. Byłam zapraszana na kilka rozmów, ale albo pracodawca wymagał cudów od pracownika, albo chciał, żeby pracował praktycznie za półdarmo. I nie, nie usprawiedliwiam się. Może i jestem ograniczona, bo mogłabym poszukać pracy w Warszawie i pewnie szybciej bym takową znalazła, ale nie chcę zostawiać tutaj rodziców samych.

Napisałam, że nie wiem jak jest w małych miastach i moja opinia ich nie dotyczyła, więc nie musisz mi tłumaczyć, że jest kiepsko.
To, co pisałam odnosiło się do dużych miast, bo w takich miałam okazję mieszkać i pracować, w takich mam znajomych, więc takowych sytuację znam.
Podtrzymuję opinię, że chcieć, to móc. Moim zdaniem nie ma sytuacji bez wyjścia, chociaż trzeba czasem wiedzieć co to kompromis (i dla jasności, nie sugeruję tu, że powinnaś wyjechać do Warszawy, a o rodzicach zapomnieć), a po tym co czytam często, widzę, że to dla niektórych nie do przyjęcia - praca ma być 5 minut od domu, świetnie płatna, ze sporymi bonusami co 2 miesiące.
Niemniej jednak, ewidentnie różnimy się, bo ja np. w ogóle nie wyobrażam sobie bycia bezrobotną przez rok, podjęłabym się pracy gdziekolwiek, bo nie byłabym w stanie być przez tak długi okres czasu czyjąś utrzymanką w wieku lat 20-kilku (chyba, że np. nauka na studiach naprawdę zajmowałaby mi czas tak bardzo, że nie byłabym w stanie pracować, ale to trochę inna sytuacja). Po tym wnioskuję, że brak pracy nie jest dla Ciebie aż tak dużym problemem - pewnie to jest po części przyczyną takiej rozbieżności naszych opinii.

[trustmyself]

Napisane przez enn_

Napisałam, że nie wiem jak jest w małych miastach i moja opinia ich nie dotyczyła, więc nie musisz mi tłumaczyć, że jest kiepsko.
To, co pisałam odnosiło się do dużych miast, bo w takich miałam okazję mieszkać i pracować, w takich mam znajomych, więc takowych sytuację znam.
Podtrzymuję opinię, że chcieć, to móc. Moim zdaniem nie ma sytuacji bez wyjścia, chociaż trzeba czasem wiedzieć co to kompromis (i dla jasności, nie sugeruję tu, że powinnaś wyjechać do Warszawy, a o rodzicach zapomnieć), a po tym co czytam często, widzę, że to dla niektórych nie do przyjęcia - praca ma być 5 minut od domu, świetnie płatna, ze sporymi bonusami co 2 miesiące.
Niemniej jednak, ewidentnie różnimy się, bo ja np. w ogóle nie wyobrażam sobie bycia bezrobotną przez rok, podjęłabym się pracy gdziekolwiek, bo nie byłabym w stanie być przez tak długi okres czasu czyjąś utrzymanką w wieku lat 20-kilku (chyba, że np. nauka na studiach naprawdę zajmowałaby mi czas tak bardzo, że nie byłabym w stanie pracować, ale to trochę inna sytuacja). Po tym wnioskuję, że brak pracy nie jest dla Ciebie aż tak dużym problemem - pewnie to jest po części przyczyną takiej rozbieżności naszych opinii.

Rodzice mnie nie utrzymują jeśli Ci o to chodzi. Dokładam się do rachunków i do jedzenia. Sama płacę za swoje zakupy. To, że nie mam stałej pracy nie znaczy, że wcale nie zarabiam w inny sposób. Ale nie jest to praca na pełny etat zapewniająca mi stały dopływ gotówki.

Nie mam wielkich wymagań co do mojej pracy. Mogę dojeżdżać, ale żeby chociaż pensja pozwoliła mi opłacić rachunki, jedzenie oraz koszty dojazdu. Plus jakąkolwiek możliwość odłożenia jakiegoś grosza na czarną godzinę.

I to też nie jest tak, że wybrzydzam wśród ofert. Nie wybrzydzam. Zaprosili mnie na rozmowę na stanowisko sekretarki, byłam gotowa ją przyjąć jako "okres przejściowy", to oni stwierdzili, że mam za wysokie kwalifikacje i za szybko od nich sobie pójdę. W międzyczasie zaproponowali mi inne stanowisko i zwodzili ponad pół roku, dlatego w tym czasie nie szukałam niczego innego, bo przecież powiedzieli, że będę u nich pracować, tylko mam się samodzielnie doszkolić. I cóż, nic z tego nie wyszło, a ja nadal szukam, dzień w dzień.

[nicRu]

I tak... tak czekałaś ?

[trustmyself]

Dzwoniłam co jakiś czas dopytać i było: "Tak, tak, w przyszłym miesiącu będzie już na pewno" Wiem, głupia byłam, ale mam nauczkę.

[Maliniarka]

Napisane przez moniak85

bo chyba najpopularniejsza widziałam wszędzie podobną cenę

no ja kupowałam taniej, ale to już dawno jeszcze z kratką )

Napisane przez panna mrau

a u mnie recenzja balsamu bez spłukiwania Joanny

lubię te bez spłukiwania, ale naturie

ja też dzisiaj zmarzłam co za pogoda

[Candy Killer]

Napisane przez trustmyself

To nie jest opinia wyssana z palca. W niewielkich miejscowościach (pokroju np. tej, w której mieszkam) bez znajomości nie dostaniesz pracy. Po prostu nie ma szans. Co wcale nie znaczy, że polegam tylko na znajomościach. Otóż nie, szukam na własną rękę, rozsyłam CV na takie stanowiska, na których mam już zdobyte doświadczenie. Byłam zapraszana na kilka rozmów, ale albo pracodawca wymagał cudów od pracownika, albo chciał, żeby pracował praktycznie za półdarmo. I nie, nie usprawiedliwiam się. Może i jestem ograniczona, bo mogłabym poszukać pracy w Warszawie i pewnie szybciej bym takową znalazła, ale nie chcę zostawiać tutaj rodziców samych.

ja mieszkam w miescie 40tys. gdzie szalu z praca tez nie ma, ale nie moge powiedziec ze tej pracy by sie nie znalazlo. nie mam tu na mysli posadek dyrektorskich , ale czy to sklep , czy nawet strefa jakas i fabryki. wiem ze nie jest to praca wysokich lotow , ale lepsze to niz siedzenie na tylku moim zdaniem i jezeli kogos naprawde przycisnie to pojdzie i do takiej pracy gdzie wbrew pozorom nie zarabia sie tak zle napewno wiecej niz siedzac w domu

Napisane przez trustmyself

Dzwoniłam co jakiś czas dopytać i było: "Tak, tak, w przyszłym miesiącu będzie już na pewno" Wiem, głupia byłam, ale mam nauczkę.

no troszke bez wyobrazni to wyszlo :/
ja jak szukalam pracy to nie czekalamnigdy bezczynnie w miedzy czasie szukalam dalej a tez mialam podobna sytuacje..bo niby nowa preznie rozwijajaca sie firma i potrzebowali troche czasu mhm..do tej pory nie ruszyli hehe


ja studia przerwalam wiec na papierze nie ma wyksztalcenia wyzszego, co nie przeszkodzilo mi w znalezieniu pracy w 2 miesiace po zjechaniu do kraju , po jakis 2 miesiacach pozegnalam sie z nimi bo musialam dojezdzac i mi sie to nie kalkulowalo , ale powiedzialam sobie , że w ciagu miesiaca MUSZE znalezc prace i znalazlam ja nie widze problemu w znalezieniu pracy tylko wydaje mi sie ze jest to kwestia podejscia i samozaparcia no i pewnosci siebie jak wejdzie takie niepewne siebie nieszczescie na rozmowe to logiczne ze nikt go nie przyjmie

troszke chaotycznie ale mam nadzieje ze rozumiecie

[moniak85]

słyszałyście? świetna piosenka! http://www.youtube.com/watch?v=LPCwLBCokSk

[moniiikaaa89]

Kokosowa - gratulacje

Co do Hani, mi się bardzo podoba jej program. Nie było powiedziane, że ona tam będzie uczyć robić zarabiste makijaże, tylko pomagać różnym ludziom, którzy na co dzień się nie malują i w ogóle się na tym nie znaja.

[Rodzynka1989]

Napisane przez kasiaj85

Zacznijmy jednak Rodzynko od tego, że Ty akurat odchudzania nie potrzebujesz Kochanie, bo jesteś idealnej figury!

Napisane przez trustmyself

W niewielkich miejscowościach (pokroju np. tej, w której mieszkam) bez znajomości nie dostaniesz pracy. Po prostu nie ma szans.

Niestety muszę się zgodzić. Przekonałam się o tym na własnej skórze, kiedy szukałam pracy/stażu i dopytywałam w naszym Urzędzie Gminy Dla mnie miejsca nie było, dla innych się znalazło... Cóż...