Ludzkie zachowania i poglądy, które dziwią. Część 13

[kingur]

Napisane przez ciri15

A propos dziwi mnie coś takiego jak jest w USA. Tam każdy lekarz ma grubą knigę, w której są opisane procedury postępowania dla każdego przypadku. Jeśli się do nich nie zastosuje to ryzykuje zaskarżeniem(a tam takich prawników od spraw medycznych jest mnóstwo). W wielu przypadkach te procedury są niezgodne ze zdrowym rozsądkiem i tym, co lekarz powinien zrobić dla dobra pacjenta. Ale są i jak chcesz chronić d*pe to się do nich stosuj, a jak jesteś dobrym człowiekiem i zależy Ci na życiu ludzi to płać.

Jak to dobrze spotkać kogoś o normalnych poglądach W Polsce niestety pomału też się coś takiego robi. Efekt? Lekarze większość swojego czasu poświęcają zamiast na kontakt bezpośredni z pacjentem to na wypełnianie papierków.
Hitem jest historia kobiety, której lekarze uratowali życie, w tym celu musieli ją m.in. zaintubować, a ona skarży tych lekarzy, że jej zęba ukruszyli. No cóż, takie zachowanie mnie dziwi

[Laurelindorenan]

Mnie dziwią osoby z idealną figurą, które mają np. 170 cm wzrostu, ważą 56 kg i jeszcze chcą z czegoś chudnąć Do tego doszukują się (chyba z lupą albo pod mikroskopem) wyimaginowanych oponek na brzuchu Mam taką koleżankę, która tylko mnie rozdrażnia - mam realną (niewielką, ale jednak) nadwagę i minimum 10 kg do zrzucenia, by odzyskać jako tako dobre samopoczucie. Moim marzeniem jest 60 kg (przy wspomnianym wzroście 170), ale na razie wydaje mi się to nierealne. Zaczęłam ćwiczyć - trzymajcie kciuki, bym wytrwała

[claudiiin]

Napisane przez Laurelindorenan

Mnie dziwią osoby z idealną figurą, które mają np. 170 cm wzrostu, ważą 56 kg i jeszcze chcą z czegoś chudnąć Do tego doszukują się (chyba z lupą albo pod mikroskopem) wyimaginowanych oponek na brzuchu Mam taką koleżankę, która tylko mnie rozdrażnia - mam realną (niewielką, ale jednak) nadwagę i minimum 10 kg do zrzucenia, by odzyskać jako tako dobre samopoczucie. Moim marzeniem jest 60 kg (przy wspomnianym wzroście 170), ale na razie wydaje mi się to nierealne. Zaczęłam ćwiczyć - trzymajcie kciuki, bym wytrwała

A mnie dziwi takie podejscie jak Twoje Tzn. rozumiem, ze z Twojego punktu widzenia moze to byc irytujace, kiedy ktos ma Twoja docelowa wage/figure i faktycznie przesadza nazywajac sie "grubym" itp., ale zapewniam Cie, ze nie trzeba miec 10-kilogramowej nadwagi, zeby chciec udoskonalic swoje cialo. Ja mam 171cm i dobijam obecnie do 57kg i czulam sie lepiej jakies 3-4kg "temu", czyli przy dolnej granicy normy BMI. Obiektywnie (bo to nie tylko moja opinia, ale tez narzeczonego, siostry itd) dostalam nieco brzuszka i boczkow i swojej figury idealna bym w tej chwili nie nazwala. Nie zeby mi to jakos w zyciu specjalnie przeszkadzalo, ale po prostu moglabym wrocic do starej wagi, bo srednio to przyjemne, kiedy nie moge ubrac ulubionych jeansow, bo zaczely byc zbyt obcisle i co nieco ewidentnie wystaje z nich po bokach. I mam udawac ze tak nie jest, zeby przypadkiem nie rozdraznic kogos, kto ma wiecej do zrzucenia? No prosze Cie...

[coffee]

Napisane przez claudiiin

A mnie dziwi takie podejscie jak Twoje Tzn. rozumiem, ze z Twojego punktu widzenia moze to byc irytujace, kiedy ktos ma Twoja docelowa wage/figure i faktycznie przesadza nazywajac sie "grubym" itp., ale zapewniam Cie, ze nie trzeba miec 10-kilogramowej nadwagi, zeby chciec udoskonalic swoje cialo. Ja mam 171cm i dobijam obecnie do 57kg i czulam sie lepiej jakies 3-4kg "temu", czyli przy dolnej granicy normy BMI. Obiektywnie (bo to nie tylko moja opinia, ale tez narzeczonego, siostry itd) dostalam nieco brzuszka i boczkow i swojej figury idealna bym w tej chwili nie nazwala. Nie zeby mi to jakos w zyciu specjalnie przeszkadzalo, ale po prostu moglabym wrocic do starej wagi, bo srednio to przyjemne, kiedy nie moge ubrac ulubionych jeansow, bo zaczely byc zbyt obcisle i co nieco ewidentnie wystaje z nich po bokach. I mam udawac ze tak nie jest, zeby przypadkiem nie rozdraznic kogos, kto ma wiecej do zrzucenia? No prosze Cie...

Zgadzam się z Tobą. Bardzo mnie irytuje podejście "Ciesz się z tego, co masz. Inni mają gorzej". Nie mówiąc już o konkretnie "JA mam gorzej".
Laurelindorenan - wyobraź sobie, że rozmawiasz z osobą, która ma 20 kg nadwagi i wmawia Ci, że wyglądasz super, że ONA to dopiero musi schudnąć, a Ty nie i wymyślasz problem z pupy. Wydaje mi się, że nie bawiłaby Cię taka rozmowa.

[Laurelindorenan]

Rozumiem udoskonalanie w sensie rzeźbienia, ujędrniania, pracy nad mięśniami itp. Ale nie rozumiem katowania się dietami, by z dolnej granicy prawidłowego BMI przejść do niedowagi i ciągłego wzdychania "Ja tego nie mogę jeść, bo się odchudzam", a tak właśnie robi osoba, którą wczesniej opisałam . Mam wrażenie, że to już graniczy z jakimś zaburzeniem odżywiania.

---------- Dopisano o 01:50 ---------- Poprzedni post napisano o 01:44 ----------

Z innej beczki - dziwi mnie, że spółdzielnia mieszkaniowa wywiesza informacje o sprawdzaniu liczników, pomierników ciepła, instalacji gazowych itp. na dwa dni przed planowanym terminem. Poza tym odbywa się to zwykle w godzinach, gdy większość ludzi pracuje (np. 15-17) - ciekawe, ile osób spodziewają się zastać w domu.

[mary_poppins]

Mnie ogólnie dziwi głośne narzekanie na wagę, zwłaszcza gdy się nic z tym nie robi Rozumiem pogadać jak ktoś się już realnie zaczął odchudzac, ale takie kurtuazyjne pierdzielenie tylko wkurza. Mam znajome, które od paru lat narzekają na wagę, ale wszystkie opcje jej zrzucenia są be. Albo wszystko "od jutra". Nie da się już tego słuchać

[kobietasukcesu]

Napisane przez ajah

Sugerujesz, ze taka osoba nie ma możliwości powedzenia 'nie'? Ktos ją do życia zmusza itd.?


Znałam kilka niepełnosprawnych w znacznym stopniu, które studiowały. Nikt ich do studiowania nie zmuszał, nie wymuszał chęci do zycia. Chicały więc kontynuowały nauke... i chciały zyc.

Nie. Chodziło mi nawet o to dalsze otoczenie, które zupełnie nie wie jak to jest, ale jest najmądrzejsze- bo przecież życie jest zawsze cudowne i bla bla bla

Co innego też jeździć na wózku, a co innego mieć do tego problemy z mową i koordynacją ruchów rąk.

---------- Dopisano o 08:19 ---------- Poprzedni post napisano o 08:16 ----------

Napisane przez ciri15

Tak, tylko najwiecej narzekają ci, co się niewiele napracują. A argument zbyt dużej ilości czasu w przypadku mojej rodziny jest nietrafiony. Więc cóż, odpowiedzi najprędzej bym szukała w nie do końca szczęśliwym dzieciństwie.

Inna sprawa, że nieskończony kosmos dzieli to co ludzie zrobili, a co myślą, że zrobili 'bo byłem po karpia i biały ser i się tym przemęczyłem, bo kolejka była, o!'

A niektórzy nie mogą przeżyć, jak inni są chwilę w dobrym nastroju np. moja babcia. Potrafi coś totalnie zmyślić i krzyknąć- no pokłóć się ze mną. Żałuję tylko, że tego nie nagrałam i nie mogę dać bratu, żeby pokazał dalszej rodzinie.

---------- Dopisano o 08:25 ---------- Poprzedni post napisano o 08:19 ----------

Napisane przez Laurelindorenan

Mnie dziwią osoby z idealną figurą, które mają np. 170 cm wzrostu, ważą 56 kg i jeszcze chcą z czegoś chudnąć Do tego doszukują się (chyba z lupą albo pod mikroskopem) wyimaginowanych oponek na brzuchu Mam taką koleżankę, która tylko mnie rozdrażnia - mam realną (niewielką, ale jednak) nadwagę i minimum 10 kg do zrzucenia, by odzyskać jako tako dobre samopoczucie. Moim marzeniem jest 60 kg (przy wspomnianym wzroście 170), ale na razie wydaje mi się to nierealne. Zaczęłam ćwiczyć - trzymajcie kciuki, bym wytrwała

Waga to nie wszystko, można ważyć mało a mieć miękki, totalnie niejędrny brzuch, który w spodniach wygląda dobrze, ale już w kostiumie (szczególnie zaraz po posiłku)- źle.
Jeden chce mieć idealną sylwetkę, inny jako taką, trzeciemu wcale nie zależy- dopóki ktoś robi coś (a nie tylko narzeka), nie zahacza swoim zachowaniem o chorobę lub nie narzeka tylko po to, żeby dostać 5 ton komplementów to staram się zrozumieć.

---------- Dopisano o 08:28 ---------- Poprzedni post napisano o 08:25 ----------

Napisane przez mary_poppins

Mnie ogólnie dziwi głośne narzekanie na wagę, zwłaszcza gdy się nic z tym nie robi Rozumiem pogadać jak ktoś się już realnie zaczął odchudzac, ale takie kurtuazyjne pierdzielenie tylko wkurza. Mam znajome, które od paru lat narzekają na wagę, ale wszystkie opcje jej zrzucenia są be. Albo wszystko "od jutra". Nie da się już tego słuchać

Nie mogę takich ludzi zdzierżyć Tak jak rozmów typu- o bo jak nie mam pieniędzy to wszystko jest w sklepach, jak mam to nic.
a) to zarabiaj lepiej
b)nie chodź jak nie masz, nie będziesz wiedzieć co jest
c)czyli jak masz kasę to przez rok nic nie ma? (no bo dopóki nie ma nic fajnego to chyba nie wydajesz. czy może wydajesz na pierdoły, zamiast odłożyć?)

Jeszcze jak kogoś lubię i kto się przyzna- nie podobam się sobie, ale kocham jeść; czasem mnie natchnie ponarzekać, ale i tak będę jeść- no ok. Ale tych wszystkich wiecznie udających, że zaczynają dietę nie zdzierżę. Bo niektórzy potrafią tak jęczę przy każdym spotkaniu przez lata

[beeets]

Dziwi mnie to, że niektórzy się odzywają tylko jak czegoś chcą albo żeby się czymś pochwalić, np. kilka miesiący ciszy, a nagle mail "byłam na tydzień w Japonii" albo "mam nowy samochód" i w załączniku fotka

[kobietasukcesu]

Napisane przez beeets

Dziwi mnie to, że niektórzy się odzywają tylko jak czegoś chcą albo żeby się czymś pochwalić, np. kilka miesiący ciszy, a nagle mail "byłam na tydzień w Japonii" albo "mam nowy samochód" i w załączniku fotka

Straciłam dziewictwo.- niestety autentyk

[beeets]

Napisane przez kobietasukcesu

Straciłam dziewictwo.- niestety autentyk

[mary_poppins]

Napisane przez kobietasukcesu

Straciłam dziewictwo.- niestety autentyk

Padłam

[I am Rock]

Napisane przez kobietasukcesu

Straciłam dziewictwo.- niestety autentyk

Fotka też była?

[Fleur_D]

Napisane przez I am Rock

Fotka też była?

Pewnie krótki filmik

[150f22149d232a15625e38a732d46b6c6e220cbb_63e043022f3b0]

Napisane przez kobietasukcesu

Straciłam dziewictwo.- niestety autentyk

Skoro nie było fotki, to może dokładny opis chociaż

[leniwca]

Napisane przez Laurelindorenan

Mnie dziwią osoby z idealną figurą, które mają np. 170 cm wzrostu, ważą 56 kg i jeszcze chcą z czegoś chudnąć Do tego doszukują się (chyba z lupą albo pod mikroskopem) wyimaginowanych oponek na brzuchu Mam taką koleżankę, która tylko mnie rozdrażnia - mam realną (niewielką, ale jednak) nadwagę i minimum 10 kg do zrzucenia, by odzyskać jako tako dobre samopoczucie. Moim marzeniem jest 60 kg (przy wspomnianym wzroście 170), ale na razie wydaje mi się to nierealne. Zaczęłam ćwiczyć - trzymajcie kciuki, bym wytrwała

Ja ważę ok. 57 przy wzroście 170 i niestety, nie mam wyimaginowanej oponki Mała, bo mała, ale widać, że zbędny tłuszczyk się w tej okolicy nazbierał.

Trzymam kciuki za ćwiczenia, ja mam straszne problemy z motywacją. Najgorzej zacząć, potem jakoś leci, szczególnie, jak widać, że waga leci w dół i w lustrze widać zmiany. Powodzenia

Napisane przez claudiiin

A mnie dziwi takie podejscie jak Twoje Tzn. rozumiem, ze z Twojego punktu widzenia moze to byc irytujace, kiedy ktos ma Twoja docelowa wage/figure i faktycznie przesadza nazywajac sie "grubym" itp., ale zapewniam Cie, ze nie trzeba miec 10-kilogramowej nadwagi, zeby chciec udoskonalic swoje cialo. Ja mam 171cm i dobijam obecnie do 57kg i czulam sie lepiej jakies 3-4kg "temu", czyli przy dolnej granicy normy BMI.

Mnie to wkurza, jak wysłuchuję narzekań koleżanek, jakie to one grube (no fakt, widać, że mają parę kg za dużo, tłuszcz się wylewa ze spodni, widać wałeczki pod bluzką) i zaraz rzucają się na paczkę czipsów

Ja oczywiście nie mogę narzekać, bo kto normalny by narzekał na moją wagę przy moim wzroście. Tylko jakaś zaburzona anorektyczka.

Aż się nie mogę doczekać reakcji, jak się dowiedzą, że jestem na (przymusowej) diecie (problemy jelitowe i inne nie do końca zdiagnozowane) Pewnie lekarz chce mnie wykończyć.

Zostając przy temacie wagi, śmieszne, jak ludzie stawiają diagnozy, nie wiedząc, co dane określenie znaczy.
I tak np. kiedy jeszcze ważyłam ok. 50kg przy wzroście 170cm, wpierdzielając np. drugą miskę spagetii, zostałam nazwana anorektyczką, bo tyle jem, a jestem chuda.
Chudy, szczupły= anorektyk. Albo jeszcze lepiej- anemik, bo i z tym określeniem na moją szczupłość się spotkałam.

[Laurelindorenan]

Napisane przez leniwca

Trzymam kciuki za ćwiczenia, ja mam straszne problemy z motywacją. Najgorzej zacząć, potem jakoś leci, szczególnie, jak widać, że waga leci w dół i w lustrze widać zmiany. Powodzenia

Dzięki i trzymam kciuki za motywację Zaczęłam ćwiczenia Tiffany Rothe, w tym te słynne na boczki Znalazłam cały wątek na ten temat i czytam, żeby się zmotywować

[mary_poppins]

Napisane przez leniwca

Zostając przy temacie wagi, śmieszne, jak ludzie stawiają diagnozy, nie wiedząc, co dane określenie znaczy.
I tak np. kiedy jeszcze ważyłam ok. 50kg przy wzroście 170cm, wpierdzielając np. drugą miskę spagetii, zostałam nazwana anorektyczką, bo tyle jem, a jestem chuda.
Chudy, szczupły= anorektyk. Albo jeszcze lepiej- anemik, bo i z tym określeniem na moją szczupłość się spotkałam.

O tak, niemożliwie mnie to wkurza W szkołach i mediach mówi się sporo o anoreksji i bulimii, a mimo to ludzie potrafią bez obciachu szafować takimi nazwami w stosunku do chudych (albo po prostu szczuplejszych od nich) osób. Wiem co to są zaburzenia odżywiania, więc czasem reaguję wręcz agresywnie na takie teksty.

[invisible_01]

To mnie dziwi

[05872c226b72f809f533e1be5bdf48ff33b7c1f2_5d4611f2b5f9d]

Napisane przez invisible_01

To mnie dziwi

Przez chwilę zastanawiałam się co to jest dart i do czego potrzebna jest wiedza o jego stanie

[invisible_01]

[1=05872c226b72f809f533e1b e5bdf48ff33b7c1f2_5d4611f 2b5f9d;43109108]Przez chwilę zastanawiałam się co to jest dart i do czego potrzebna jest wiedza o jego stanie[/QUOTE]
Ja też nie rozszyfrowałam od razu

[coffee]

[1=05872c226b72f809f533e1b e5bdf48ff33b7c1f2_5d4611f 2b5f9d;43109108]Przez chwilę zastanawiałam się co to jest dart i do czego potrzebna jest wiedza o jego stanie[/QUOTE]
No rzutki przecież. Nie grałaś w darta nigdy?

[05872c226b72f809f533e1be5bdf48ff33b7c1f2_5d4611f2b5f9d]

Napisane przez coffee

No rzutki przecież. Nie grałaś w darta nigdy?

No ale wiesz, trochę mi się to kłóciło z mieszkaniem

[asioollka]

Napisane przez leniwca

Zostając przy temacie wagi, śmieszne, jak ludzie stawiają diagnozy, nie wiedząc, co dane określenie znaczy.
I tak np. kiedy jeszcze ważyłam ok. 50kg przy wzroście 170cm, wpierdzielając np. drugą miskę spagetii, zostałam nazwana anorektyczką, bo tyle jem, a jestem chuda.
Chudy, szczupły= anorektyk. Albo jeszcze lepiej- anemik, bo i z tym określeniem na moją szczupłość się spotkałam.

Oo, dokładnie sytuacja mojego TŻ i jego mamy. Mój TŻ je rzadko, ale jak już zje, to górę żarcia, przy tym jest chudy, nie odmawia sobie też słodyczy itp. Jego matka patrząc na to, że jest chudy i zapytany odpowie, że w tej chwili nie jest głodny, mówi: "wiesz jak to się nazywa? ANOREKSJA!" - kompletnie nie patrząc na to, że dwie godziny temu zjadł ogromną porcję mięcha i frytek.

[I am Rock]

[1=150f22149d232a15625e38a 732d46b6c6e220cbb_63e0430 22f3b0;43105153]Skoro nie było fotki, to może dokładny opis chociaż[/QUOTE]
Bo ktoś przecież może być nieobeznany w temacie

[lone bird]

Napisane przez asioollka

Oo, dokładnie sytuacja mojego TŻ i jego mamy. Mój TŻ je rzadko, ale jak już zje, to górę żarcia, przy tym jest chudy, nie odmawia sobie też słodyczy itp. Jego matka patrząc na to, że jest chudy i zapytany odpowie, że w tej chwili nie jest głodny, mówi: "wiesz jak to się nazywa? ANOREKSJA!" - kompletnie nie patrząc na to, że dwie godziny temu zjadł ogromną porcję mięcha i frytek.

U mnie w domu tata tak ma. Ilekroć zaczynałam dietę i odmawiałam ciastka czy cukierka, to od razu była gadka, że na pewno będę mieć anoreksję itp. Dodam, że ja naprawdę mam z czego zrzucać, a u niego każda dieta to anoreksja

[kobietasukcesu]

Napisane przez I am Rock

Fotka też była?

Nie. Nawet opisu nie było.
Tylko rzecz w tym, że ta sama laska mnie i koleżance(smsa dostała kumpela) opowiadała o gorących nocach i nawet pożyczała ode mnie cosmopolitan chcąc wyszukać nowe seks triki
Może z tej radości zapomniało się jej, że tak jakby co innego nam opowiadała.

Co się z tego naśmiałyśmy to nasze

---------- Dopisano o 19:06 ---------- Poprzedni post napisano o 19:05 ----------

Napisane przez asioollka

Oo, dokładnie sytuacja mojego TŻ i jego mamy. Mój TŻ je rzadko, ale jak już zje, to górę żarcia, przy tym jest chudy, nie odmawia sobie też słodyczy itp. Jego matka patrząc na to, że jest chudy i zapytany odpowie, że w tej chwili nie jest głodny, mówi: "wiesz jak to się nazywa? ANOREKSJA!" - kompletnie nie patrząc na to, że dwie godziny temu zjadł ogromną porcję mięcha i frytek.

U mnie też ktoś z rodziny zobaczył początki anoreksji, bo nie chciałam cukierków A, że przed chwilą zjadłam obiad (solidny) to nic- przecież tak robią anorektyczki.

[05872c226b72f809f533e1be5bdf48ff33b7c1f2_5d4611f2b5f9d]

Napisane przez kobietasukcesu

U mnie też ktoś z rodziny zobaczył początki anoreksji, bo nie chciałam cukierków A, że przed chwilą zjadłam obiad (solidny) to nic- przecież tak robią anorektyczki.

Znam to nieważne, że przed chwilą zjadłam solidny obiad, skoro nie chcę dokładki to znaczy, że mam anoreksję

[beeets]

Dziwi mnie wyrzucanie niedopałków papierosów przez okna i balkony w bloku.
W efekcie inni mieszkańcy z niższych pięter niepalący znajdują te niedopałki na swoich balkonach lub wystawionych suszarkach z praniem Wystarczy, by niedopałek się trochę palił i dziura w jakimś ubraniu gotowa.

[Withers]

Napisane przez beeets

Dziwi mnie wyrzucanie niedopałków papierosów przez okna i balkony w bloku.
W efekcie inni mieszkańcy z niższych pięter niepalący znajdują te niedopałki na swoich balkonach lub wystawionych suszarkach z praniem Wystarczy, by niedopałek się trochę palił i dziura w jakimś ubraniu gotowa.

A co powiesz na wyrzucanie szklanych butelek przez balkon w bloku?

[anlejka]

[1=05872c226b72f809f533e1b e5bdf48ff33b7c1f2_5d4611f 2b5f9d;43118484]Znam to nieważne, że przed chwilą zjadłam solidny obiad, skoro nie chcę dokładki to znaczy, że mam anoreksję[/QUOTE]
No przestań! Ja czasami w ogóle nie mam apetytu, albo po prostu coś mi nie smakuje, więc tak, jestem anorektyczką